| Chapitre |
| [14] |
ἀπαλλαγῇ
τοῦ
~σώματος,
οὐδαμοῦ
ἔτι
|
ᾖ, |
ἀλλ᾽
ἐκείνῃ
τῇ
ἡμέρᾳ
διαφθείρηταί |
| [52] |
τῇ
ἐν
αὐτοῖς
οὔσῃ
ἐναντία
|
ᾖ, |
ἀλλ᾽
ἐπιούσης
αὐτῆς
ἤτοι
~(ἀπολλύμενα |
| [21] |
φοβοῦμαι
μὴ
αὔριον
~τηνικάδε
οὐκέτι
|
ᾖ |
ἀνθρώπων
οὐδεὶς
ἀξίως
οἷός
τε |
| [41] |
~καταλιποῦσα
νῦν
αὐτὴ
ἀπολλύηται,
καὶ
|
ᾖ |
αὐτὸ
τοῦτο
θάνατος,
ψυχῆς
~ὄλεθρος, |
| [35] |
ὄχλον
παρέχειν,
μή
σοι
ἀηδὲς
|
ᾖ |
διὰ
τὴν
παροῦσαν
~συμφοράν.
~Καὶ |
| [13] |
πρὸς
ἐλάττω
ὥσπερ
νομίσματα,
ἀλλ᾽
|
ᾖ |
ἐκεῖνο
μόνον
τὸ
νόμισμα
~ὀρθόν, |
| [14] |
~διαπτομένη
καὶ
οὐδὲν
ἔτι
οὐδαμοῦ
|
ᾖ. |
Ἐπεί,
εἴπερ
εἴη
που
αὐτὴ |
| [52] |
τὴν
ἐκείνου
μορφὴν
ἀεί,
ὅτανπερ
|
ᾖ. |
Ἔτι
δὲ
ἐν
τῷδε
~ἴσως |
| [38] |
καὶ
τὰ
πράγματα
αὐτὰ
ἄπιστα
|
ᾖ. |
~(Ἐχεκράτης)
~Νὴ
τοὺς
θεούς,
ὦ |
| [13] |
Σιμμία,
μὴ
γὰρ
οὐχ
αὕτη
|
ᾖ |
ἡ
ὀρθὴ
πρὸς
ἀρετὴν
ἀλλαγή, |
| [13] |
ἀντὶ
ἀλλήλων
μὴ
σκιαγραφία
τις
|
ᾖ |
ἡ
τοιαύτη
ἀρετὴ
καὶ
~τῷ |
| [11] |
τὸ
σῶμα
ἔχωμεν
καὶ
συμπεφυρμένη
|
ᾖ |
ἡμῶν
~ἡ
ψυχὴ
μετὰ
τοιούτου |
| [13] |
τὸ
δ᾽
ἀληθὲς
τῷ
~ὄντι
|
ᾖ |
(κάθαρσίς
τις
τῶν
τοιούτων
πάντων |
| [13] |
τε
καὶ
πιπρασκόμενa
τῷ
ὄντι
|
ᾖ |
καὶ
~ἀνδρεία
καὶ
σωφροσύνη
καὶ |
| [13] |
ἡ
φρόνησις
μὴ
καθαρμός
τις
|
ᾖ. |
Καὶ
~κινδυνεύουσι
καὶ
οἱ
τὰς |
| [64] |
(οὕτως
ὅπως
ἄν
σοι
φίλον
|
ᾖ |
καὶ
~μάλιστα
ἡγῇ
νόμιμον
εἶναι. |
| [58] |
ὅπου
ἂν
καὶ
(ἡ)
γῆ
|
ᾖ, |
καὶ
πρὸς
τὰ
παρ᾽
ἡμῖν |
| [9] |
εἶναι;
Ἆρα
μὴ
ἄλλο
τι
|
ᾖ |
ὁ
θάνατος
ἢ
τοῦτο;
~Οὔκ, |
| [40] |
περὶ
~ὧν
ἂν
ὁ
λόγος
|
ᾖ |
οὐ
φροντίζουσιν,
ὅπως
δὲ
ἃ |
| [34] |
~οἴχηται
καὶ
οὐδὲν
ἔτι
οὐδαμοῦ
|
ᾖ. |
~(Σιγὴ
οὖν
ἐγένετο
ταῦτα
εἰπόντος |
| [23] |
αὐτῇ
τοῦ
εἶναι
τοῦτο
τέλος
|
ᾖ. |
Τί
γὰρ
κωλύει
γίγνεσθαι
μὲν |
| [11] |
καθαροῦ
~ἐφάπτεσθαι
μὴ
οὐ
θεμιτὸν
|
ᾖ” |
Τοιαῦτα
οἶμαι,
ὦ
Σιμμία,
ἀναγκαῖον |
| [12] |
χρή,
ἐὰν
τῷ
ὄντι
γε
|
~ᾖ, |
ὦ
ἑταῖρε,
φιλόσοφος·
σφόδρα
γὰρ |