| Chapitre |
| [39] |
δ᾽
ἐγώ.
~Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
αἰσχρόν,
καὶ
δῆλον
ὅτι
ἄνευ |
| [10] |
ὀφθαλμοῖς
εἶδες;
~Οὐδαμῶς,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
~Ἀλλ᾽
ἄλλῃ
τινὶ
αἰσθήσει
τῶν |
| [66] |
εἶναι
πιεῖν.
~(Μανθάνω,
ἦ
δ᾽
|
ὅς· |
ἀλλ᾽
εὔχεσθαί
γέ
που
τοῖς |
| [26] |
θῶμεν.
~(Φέρε
δή,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἄλλο
τι
ἡμῶν
αὐτῶν
τὸ |
| [42] |
ἔφη.
~Ἢ
οὐχί,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἂν
μὲν
μᾶλλον
ἁρμοσθῇ
καὶ |
| [51] |
~ταράττει.
~Συνωμολογήκαμεν
ἄρα,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἁπλῶς
τοῦτο,
μηδέποτε
ἐναντίον
ἑαυτῷ |
| [45] |
τούτων
του
τὴν
αἰτίαν
~εἰδέναι,
|
ὅς |
γε
οὐκ
ἀποδέχομαι
ἐμαυτοῦ
οὐδὲ |
| [31] |
τὰ
τοιαῦτα.
~Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
δῆλα
δὴ
καὶ
τἆλλα
ᾗ |
| [53] |
λέγεις.
~Βούλει
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἐὰν
οἷοί
τ᾽
ὦμεν,
ὁρισώμεθα |
| [58] |
ἀρκεῖ.
~Πέπεισμαι
τοίνυν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἐγὼ
ὡς
πρῶτον
μέν,
εἰ |
| [19] |
ἔφη.
~Σκόπει
δή,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
εἰ
ταῦτα
οὕτως
ἔχει.
φαμέν |
| [16] |
~Τὸ
ἀναβιώσκεσθαι.
~Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
εἴπερ
ἔστι
τὸ
ἀναβιώσκεσθαι,
ἐκ |
| [16] |
ἔφη.
~Τί
δέ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἐκ
τοῦ
τεθνεῶτος;
~Ἀναγκαῖον,
ἔφη, |
| [52] |
Κέβης.
~Οὐδὲ
μήν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἐναντίον
γέ
ἐστι
δυὰς
τριάδι. |
| [17] |
ἔφη.
~Οὐδὲν
χαλεπόν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἐννοῆσαι
ὃ
λέγω·
ἀλλ᾽
οἷον |
| [13] |
~Εἰ
γὰρ
ἐθέλεις,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἐννοῆσαι
τήν
γε
τῶν
ἄλλων |
| [18] |
ἔφη.
~Τί
δέ;
ἦ
δ᾽
|
ὅς· |
ἔστιν
ἵππον
γεγραμμένον
ἰδόντα
καὶ |
| [49] |
ἔφη.
~Οὐ
τοίνυν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἔτι
μανθάνω
οὐδὲ
δύναμαι
τὰς |
| [19] |
οὖν.
~Τί
δέ;
ἦ
δ᾽
|
ὅς· |
ἦ
πάσχομέν
τι
τοιοῦτον
περὶ |
| [10] |
ἔφη.
~Πότε
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ἡ
ψυχὴ
τῆς
ἀληθείας
ἅπτεται; |
| [36] |
ἱκανῶς.
~Ταύτῃ
ἔμοιγε,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ᾗ
δὴ
καὶ
περὶ
ἁρμονίας |
| [6] |
ὁ
Κέβης.
~(Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
καὶ
σὺ
ἂν
τῶν
σαυτοῦ |
| [12] |
~σώματος;
~Παντάπασί
γε,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
~Λύειν
δέ
γε
αὐτήν,
ὥς |
| [38] |
ἐξ
ἀρχῆς
ἄλλου
τινὸς
λόγου
|
ὅς |
με
πείσει
ὡς
τοῦ
~ἀποθανόντος |
| [48] |
~Ἔδοξε
τοίνυν
μοι,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
μετὰ
ταῦτα,
ἐπειδὴ
ἀπειρήκη
τὰ |
| [39] |
ἐγώ.
~(Μὴ
γενώμεθα,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
μισόλογοι,
ὥσπερ
οἱ
μισάνθρωποι
γιγνόμενοι· |
| [33] |
ἔφη.
Γιγνώσκουσι
γάρ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
οἱ
φιλομαθεῖς
(ὅτι
~παραλαβοῦσα
αὐτῶν |
| [50] |
~Ἔγωγε.
~Ἀλλὰ
γάρ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὁμολογεῖς
τὸ
τὸν
Σιμμίαν
ὑπερέχειν |
| [18] |
λέγειν.
~(Τῇδ᾽
ἔγωγε,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
Ὁμολογοῦμεν
γὰρ
δήπου,
εἴ
τίς |
| [41] |
Σώκρατες.
~Αἰσθάνῃ
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὅτι
ταῦτά
σοι
συμβαίνει
λέγειν, |
| [13] |
ὦ
Σώκρατες;
~Οἶσθα,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὅτι
τὸν
θάνατον
ἡγοῦνται
πάντες |
| [5] |
πείσεται.
~Τί
δέ;
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
οὐ
φιλόσοφος
Εὔηνος;
~Ἔμοιγε
δοκεῖ, |
| [19] |
~Διαφέρει
δέ
γε,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
οὐδέν·
ἕως
ἂν
ἄλλο
ἰδὼν |
| [12] |
μέντοι
νὴ
Δία,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
~Οὐκοῦν
ἱκανόν
σοι
τεκμήριον,
ἔφη, |
| [42] |
καὶ
καλῶς
δοκεῖ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
οὕτω
λέγεσθαι,
καὶ
πάσχειν
(ἂν |
| [8] |
Σιμμίας.
~Φέρε
δή,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
πειραθῶ
πιθανώτερον
πρὸς
ὑμᾶς
ἀπολογήσασθαι |
| [41] |
οὔ.
~Τί
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
περὶ
ἐκείνου
τοῦ
λόγου
λέγετε |
| [52] |
λέγεις.
~Ἔστιν
ἄρα,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
περὶ
ἔνια
τῶν
τοιούτων,
ὥστε |
| [39] |
ἔφην
ἐγώ.
~Ὥσπερ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
περὶ
τῶν
σφόδρα
σμικρῶν
καὶ |
| [19] |
ἔστιν;
~Πάνυ
γε,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
~Πόθεν
λαβόντες
αὐτοῦ
τὴν
ἐπιστήμην; |
| [16] |
ἔφη.
~Πῶς
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ποιήσομεν;
Οὐκ
ἀνταποδώσομεν
τὴν
ἐναντίαν |
| [41] |
Σιμμίας.
~Καὶ
μήν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
πρέπει
γε
εἴπερ
τῳ
ἄλλῳ |
| [15] |
τοίνυν
κατ᾽
ἀνθρώπων,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
σκόπει
μόνον
τοῦτο,
εἰ
βούλει |
| [27] |
ἄν
μοι
δοκεῖ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
συγχωρῆσαι,
ὦ
Σώκρατες,
ἐκ
ταύτης |
| [49] |
ἔγωγε,
ἔφη.
~Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
τὰ
δέκα
τῶν
ὀκτὼ
δυοῖν |
| [50] |
ἠρώτα,
Εἰ
δή,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ταῦτα
οὕτως
~λέγεις,
ἆρ᾽
οὐχ, |
| [19] |
ταὐτὸν
ἄρα
ἐστίν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ταῦτά
τε
τὰ
ἴσα
καὶ |
| [15] |
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
~(Τί
οὖν;
ἔφη,
τῷ
ζῆν |
| [18] |
ὁ
Σιμμίας.
~(Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
τὸ
τοιοῦτον
ἀνάμνησίς
τίς
ἐστι; |
| [32] |
μέντοι
μὰ
Δία,
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
Τοιγάρτοι
τούτοις
μὲν
ἅπασιν,
ὦ |
| [58] |
~πρῶτον
μὲν
τοίνυν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
τοῦτο
πέπεισμαι.
~Καὶ
ὀρθῶς
γε, |
| [43] |
ἔφη.
~Τί
δέ;
ἦ
δ᾽
|
ὅς· |
τῶν
ἐν
ἀνθρώπῳ
πάντων
ἔσθ᾽ |
| [54] |
~Πῶς
γὰρ
οὐχί;
ἦ
δ᾽
|
ὅς. |
~Ψυχὴ
ἄρα
ὅτι
ἂν
αὐτὴ |
| [64] |
Εὖ
γὰρ
ἴσθι,
ἦ
δ᾽
|
~ὅς, |
ὦ
ἄριστε
Κρίτων,
τὸ
μὴ |
| [55] |
Σώκρατες.
~Τί
οὖν,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὦ
Κέβης;
εἰ
τῷ
ἀναρτίῳ |
| [37] |
λόγου.
~Ἀλλ᾽
ἄγε,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὦ
Κέβης,
λέγε,
τί
ἦν |
| [42] |
ἁρμονία.
~Τί
δέ,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὦ
Σιμμία,
τῇδε;
Δοκεῖ
σοι |
| [54] |
ἔφη.
~Ἀποκρίνου
δή,
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ᾧ
ἂν
τί
ἐγγένηται
σώματι |
| [49] |
οὐ
σφόδρα.
~(Ἀλλ᾽
ἦ
δ᾽
|
ὅς, |
ὧδε
λέγω,
οὐδὲν
καινόν,
ἀλλ᾽ |