Chapitre
[45]	αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ	ὁ	ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ; Ἢ
[60]	κυμαίνει ἄνω καὶ κάτω, καὶ	ὁ	ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ
[57]	~ἄρα ἡ πορεία οὐχ ὡς	ὁ	Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν
[58]	γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν	ὁ	ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν
[24]	τῶν παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς	ὁ	ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ
[1]	οὖν δή ἐστιν ἅττα εἶπεν	ὁ	ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ
[37]	τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν	ὁ	ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς,
[14]	τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν	ὁ	ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ
[66]	χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ	ὁ	ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς
[66]	κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν	ὁ	ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ
[65]	τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω	ὁ	ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽
[65]	πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη,	ὁ	ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα μοι
[29]	~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ	ὁ	ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ,
[2]	παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ	ὁ	Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ
[50]	ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος	ὁ	αὐτὸς σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο δὲ
[58]	ἅμα δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην,	ὁ	βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός,
[37]	εὔηθες λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων·	ὁ	γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας
[45]	πῦρ; Ἢ ~τούτων μὲν οὐδέν,	ὁ	δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς
[61]	~ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα·	ὁ	δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ δεινὰς
[66]	τὸν πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο,	(ὁ	δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ ~μετὰ
[62]	~τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον οἷ	ὁ	δαίμων ἕκαστον κομίζει, πρῶτον μὲν
[38]	τὴν κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός,	ὁ	δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ
[13]	~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται,	ὁ	δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος
[7]	παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι·	ὁ	δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που
[3]	Κρίτωνος βοῶσάν (τε καὶ ~κοπτομένην·	ὁ	δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν
[47]	μένειν δὴ ποιεῖ τὴν γῆν,	ὁ	δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον
[33]	~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς	ὁ	δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι,
[46]	λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν	ὁ	διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων αἴτιος,
[66]	καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος	ὁ	δοὺς τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον
[27]	ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ	ὁ	δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ
[57]	οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον	ὁ	~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει,
[42]	ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι	ὁ	~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη,
[58]	ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι δοκεῖ	ὁ	ἐμός, ὦ Σιμμία, τῷ μήκει
[58]	λίθοι καὶ ἅπας ὁ τόπος	ὁ	ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα,
[35]	τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ	ὁ	ἔποψ, ἃ δή φασι διὰ
[52]	καὶ (τὰ) τέτταρα καὶ ἅπας	ὁ	ἕτερος αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ
[52]	τριὰς καὶ ἡ πεμπτὰς καὶ	ὁ	ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε
[38]	ἐγώ, πρὸς δύο λέγεται οὐδ᾽	ὁ	Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ
[9]	Ἆρα μὴ ἄλλο τι ᾖ	ὁ	θάνατος ἢ τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ
[57]	ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ ἦν	ὁ	θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον
[11]	καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν	ὁ	θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ
[3]	~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς	ὁ	θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα,
[2]	~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ γε	ὁ	Θηβαῖος καὶ Κέβης καὶ Φαιδώνδης
[3]	Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν	ὁ	θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν
[1]	δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν	ὁ	ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν
[61]	καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ κύκλῳ	ὁ	καλούμενος Ὠκεανός ἐστιν, ~τούτου δὲ
[44]	βούλει, προσθῇς ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ	ὁ	Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν
[45]	λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη	ὁ	Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν
[49]	οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ	ὁ	Κέβης γελάσας, ἔγωγε, ἔφη. ~Οὐκοῦν,
[29]	~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~(Ἐὰν δέ γε οἶμαι
[31]	τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη	ὁ	Κέβης, εἰς τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν,
[37]	~Λέγω δή, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι
[44]	λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς, ἔφη	ὁ	Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν τὸν
[24]	μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ	ὁ	Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη,
[14]	δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν	ὁ	Κέβης ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες, τὰ
[49]	ὅ τε Σιμμίας ἅμα καὶ	ὁ	Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ
[14]	εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη	ὁ	Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα
[6]	~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ	ὁ	Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς,
[41]	σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν, ἔφη	ὁ	Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς
[18]	μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη	ὁ	Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ
[25]	οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη,	ὁ	Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ
[7]	εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη,	(ὁ)	Κέβης λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ
[15]	λόγου. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων,
[24]	ταῦτα μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει,	ὁ	Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν,
[33]	~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες; ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου
[32]	ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	ὁ	Κέβης. ~(Οὐ μέντοι μὰ Δία,
[48]	~Οὐ μὰ τὸν Δία, ἔφη	ὁ	Κέβης, οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ
[52]	~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Οὐδὲ μήν, ἦ δ᾽
[25]	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν,	ὁ	Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ
[6]	οὐ δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν	ὁ	Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[50]	τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη	ὁ	Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί
[51]	ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη	ὁ	Κέβης, οὕτως ἔχω· καίτοι οὔτι
[5]	λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν αὐτὸν	ὁ	Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ
[45]	δοκῶ σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ τάδε
[25]	κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ, ἔφη	ὁ	Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει.
[54]	ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Τί οὖν; Τὸ μὴ
[45]	ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή, ἔφη	ὁ	Κέβης, τί σοι δοκεῖ περὶ
[7]	ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη	ὁ	Κέβης, τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ
[18]	~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ μήν, ἔφη	ὁ	Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν
[23]	~(Εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ Σιμμία,	ὁ	Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ
[17]	~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ, ἔφη	ὁ	Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι
[33]	μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις,	ὁ	Κέβης, ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν
[49]	(ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη	ὁ	Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ
[63]	οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς γὰρ	ὁ	κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα
[57]	ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ	ὁ	κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν
[66]	καὶ μὴ ἄλλως ποίει. ~Καὶ	ὁ	Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ
[65]	μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ	ὁ	Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε,
[66]	~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται,	ὁ	Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι
[8]	σχεδὸν μέν τι ᾔδη, ἔφη	ὁ	Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι πράγματα
[8]	~Τί δέ, ὦ Σώκρατες, ἔφη	ὁ	Κρίτων, ἄλλο γε ἢ πάλαι
[64]	λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ	ὁ	Κρίτων, Εἶεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες·
[65]	οἴκημά τι ὡς λουσόμενος, καὶ	ὁ	~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽
[66]	τὰ ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ	ὁ	Κρίτων συνέλαβε τὸ στόμα καὶ
[61]	χρῶμα δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον οἷον	ὁ	(κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον,
[19]	πρός γε ὃ βούλεται δηλῶσαι	ὁ	λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν δὴ ἔκ
[18]	ἔφη, δέομαι ~παθεῖν περὶ οὗ	ὁ	λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν γε
[42]	λέγεσθαι, καὶ πάσχειν (ἂν ταῦτα	ὁ	~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις
[37]	φαίνεται ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ	ὁ	λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν
[22]	καὶ ~εἰς καλόν γε καταφεύγει	ὁ	λόγος εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι
[41]	πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν σοι	ὁ	λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς,
[38]	σὺ ~εἴην καί με διαφεύγοι	ὁ	λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ
[37]	διαφέρειν. Τί οὖν, ἂν φαίη	~ὁ	λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς
[40]	μὲν ἔχει περὶ ~ὧν ἂν	ὁ	λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως
[20]	γὰρ περὶ τοῦ ἴσου ~νῦν	ὁ	λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ
[38]	ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου	ὁ	λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν
[22]	μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν	ὁ	λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ-
[11]	εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς	ὁ	λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ.
[38]	σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν	ὁ	λόγος ~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα
[8]	γε ἢ πάλαι μοι λέγει	ὁ	μέλλων σοι ~δώσειν τὸ φάρμακον
[6]	ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον.	ὁ	μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος
[47]	αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ	ὁ	μέν τις δίνην ~περιτιθεὶς τῇ
[1]	τῷ Σωκράτει ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ	ὁ	μεταξὺ τῆς δίκης τε καὶ
[9]	ἐγγύς τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι	ὁ	μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν αἳ
[64]	ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης,	ὁ	νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον
[2]	Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος	ὁ	Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος καὶ ἄλλοι
[66]	τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ	ὁ	παῖς ~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον
[2]	ἐπιχωρίων παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ	ὁ	~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης
[61]	καὶ τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ	ὁ	ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽
[60]	πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ αὐτὸς	ὁ	ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ ἑκάστους
[7]	ὅτι ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ
[21]	νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι
[9]	εἶναι; ~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν	ὁ	Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ ἄλλο τι
[9]	προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν Δία,
[22]	τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ
[5]	φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος
[37]	μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει	ὁ	Σιμμίας. Εἰ οὖν τις ὑμῶν
[42]	ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη	ὁ	Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι
[50]	σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα	ὁ	Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε
[58]	πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά
[35]	οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν, ὦ
[19]	~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη	ὁ	Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ
[12]	~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα
[41]	οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω,
[35]	ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις,	ὁ	Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ σοι
[41]	ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Καὶ μήν, ἦ δ᾽
[58]	με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη	ὁ	Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι
[5]	τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο,
[18]	(σοι) ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο,
[56]	~Ἀλλὰ μήν, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι
[18]	~Μυρία μέντοι νὴ Δία, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]	περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ
[58]	ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ	ὁ	Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις,
[9]	ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς τῶν
[18]	εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη	ὁ	Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ
[7]	δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Φέρε δή, ἦ δ᾽
[8]	τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων
[58]	οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς γε
[10]	τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ
[22]	καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι
[41]	ἄλλο ποτέ τι δόξειεν. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη,
[56]	μόνον γ᾽ ἔφη, ὦ Σιμμία,	ὁ	Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ
[65]	ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ
[3]	ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους Καὶ	~ὁ	Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα,
[22]	~Τί δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη	ὁ	Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα
[25]	τοιόνδε τι, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς,
[8]	τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν·
[12]	μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ
[65]	ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης, εἰκότως γε, ἔφη, ὦ
[14]	ἂν οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σωκράτης, εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα,
[38]	γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν	ὁ	Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς
[24]	τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας
[50]	αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης	ὁ	Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα
[7]	δὲ ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν	ὁ	Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε
[35]	σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ	ὁ	Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί;
[36]	~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ	ὁ	Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ
[16]	ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ,	ὁ	~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν καὶ τὰς
[56]	δέ γε θεὸς οἶμαι, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, καὶ αὐτὸ τὸ τῆς
[23]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ὁ	Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε
[38]	Λέγε οὖν πρὸς Διὸς πῇ	ὁ	Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ
[44]	λόγον εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε, μή
[6]	~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, οὕτω γ᾽ εἶναι ἄλογον·
[51]	οὐκ ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ
[50]	ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει	ὁ	Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος;
[18]	γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ Σιμμία,	ὁ	Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ
[44]	~Εἶεν δή, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σωκράτης, τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν
[66]	κύλικι φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ	ὁ	Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη,
[14]	καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις,	ὁ	Σωκράτης, ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί
[35]	πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν	ὁ	Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ
[37]	~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν	ὁ	Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει,
[45]	οὐδέν, ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν	ὁ	τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ~ἀκούειν
[61]	γῆς. τούτου δὲ αὖ καταντικρὺ	ὁ	τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον
[10]	Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος	ὁ	τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη
[9]	θεραπείας; Δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι	ὁ	~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις
[12]	εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον	ὁ	τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι νὴ Δία,
[39]	ἄνευ τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια	ὁ	~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις;
[58]	καὶ οἱ λίθοι καὶ ἅπας	ὁ	τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν
[37]	ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει	ὁ	τοῦτο ~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης
[65]	μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν	ὁ	τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς
[50]	Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι Φαίδων	ὁ	Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος
[50]	ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει	ὁ	(Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου σμικρότητα;
[9]	ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν	ὁ	(φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν
[21]	ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι	ὁ	χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν
[62]	ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε	ὁ	χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005