HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
ἠμπείχετο 1
ἡμῶν 36
Ἦν 1
ἦν 51
ἣν 9
ἠνέχθη 1
ἠνίπαπε 1

Fréquences [« »]
50 ἐστιν
49 νῦν
49 τούτων
51 ἦν
52 δοκεῖ
52 ἡμῖν
53 ἔτι

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

ἦν

Chapitre

[44]   ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ

[40]   οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος

[50]   τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ

[65]   προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν ὡς

[55]   εἰ καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ

[55]   Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ

[41]   γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι

[44]   εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ

[46]   εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ

[39]   τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη.

[39]   πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα, ἦ

[39]   ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον

[39]   πω τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽

[39]   ἄφθονα καὶ πολλά; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη,

[38]   τε καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο λέγεται

[38]   γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ

[38]   καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ,

[2]   Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς

[3]   ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν,

[45]   μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ

[44]   ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους

[18]   τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ ἦν ἡ λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν

[4]   ~εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία· μετὰ δὲ

[65]   δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον

[23]   δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ δὲ

[22]   ~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι

[37]   ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν

[45]   ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο,

[66]   ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος

[57]   αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή,

[35]   τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο,

[55]   κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν

[51]   τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν,

[1]   σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν περὶ τούτων, πλήν γε ~δὴ

[18]   Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν

[44]   πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον

[52]   τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη,

[55]   τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ

[2]   τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί ἦν τὰ λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα, καὶ

[49]   δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων)

[66]   ~Ἤδη οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα,

[37]   ὅς, ὦ Κέβης, λέγε, τί ἦν τὸ σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν

[42]   ~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽

[46]   ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ ἐν

[57]   τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε

[3]   ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε

[1]   ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν ἦν τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη

[47]   ἢ περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου,

[13]   μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ

[52]   πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος

[50]   ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας

Chapitre
[44]	ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον	ἦν	ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ
[40]	οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν	ἦν	ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος
[50]	τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ	ἦν,	ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ
[65]	προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ	ἦν	ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν ὡς
[55]	εἰ καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον	ἦν	ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ
[55]	Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον	ἦν	(ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ
[41]	γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον	ἦν	ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι
[44]	εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ	ἦν	αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ
[46]	εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον	ἦν	αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ
[39]	τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός γε,	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη.
[39]	πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον;	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα, ἦ
[39]	ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία,	ἦν	δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον
[39]	πω τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ γε,	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[39]	ἄφθονα καὶ πολλά; ~Πάνυ γε,	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη,
[38]	τε καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽	ἦν	δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο λέγεται
[38]	γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί;	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ
[38]	καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν,	ἦν	δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ,
[2]	Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης·	~ἦν	δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς
[3]	ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ	ἦν	ἐν τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν,
[45]	μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων	ἦν,	ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ
[44]	ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ	ἦν	ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους
[18]	τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ	ἦν	ἡ λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν
[4]	~εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ	ἦν	ἡ παροῦσα θυσία· μετὰ δὲ
[65]	δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ	ἦν	ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον
[23]	δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς	ἦν	ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ δὲ
[22]	~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς	ἦν	ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι
[37]	ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ	~ἦν	ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν
[45]	ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον	ἦν	καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο,
[66]	ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽	ἦν	~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος
[57]	αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ	ἦν	ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή,
[35]	τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ	ἦν	ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο,
[55]	κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον	ἦν,	ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν
[51]	τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις δ᾽	ἦν,	οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν,
[1]	σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽	ἦν	περὶ τούτων, πλήν γε ~δὴ
[18]	Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ	ἦν	που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν
[44]	πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ	ἦν	που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον
[52]	τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ	ἦν,	πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη,
[55]	τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν	ἦν;	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ
[2]	τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί	ἦν	τὰ λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα, καὶ
[49]	δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ	ἦν	τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων)
[66]	~Ἤδη οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ	ἦν	τὰ περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα,
[37]	ὅς, ὦ Κέβης, λέγε, τί	ἦν	τὸ σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν
[42]	~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις	ἦν,	τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽
[46]	ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον	ἦν	τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ ἐν
[57]	τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν	ἦν	τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε
[3]	ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ	ἦν	τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε
[1]	ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν	ἦν	τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη
[47]	ἢ περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς	ἦν,	ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου,
[13]	μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽	(ἦν	φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ
[52]	πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ	ἦν,	χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος
[50]	ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ	~ἦν.	Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005