| Chapitre |
| [46] |
βίβλους
ὡς
τάχιστα
οἷός
τ᾽
|
ἦ |
ἀνεγίγνωσκον,
ἵν᾽
ὡς
~τάχιστα
εἰδείην |
| [39] |
γε,
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
~Οὐκοῦν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
αἰσχρόν,
καὶ
δῆλον |
| [10] |
τοιούτων
τοῖς
ὀφθαλμοῖς
εἶδες;
~Οὐδαμῶς,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
~Ἀλλ᾽
ἄλλῃ
τινὶ |
| [66] |
οἰόμεθα
μέτριον
εἶναι
πιεῖν.
~(Μανθάνω,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς·
ἀλλ᾽
εὔχεσθαί
γέ |
| [26] |
τοῦτο,
ἔφη,
θῶμεν.
~(Φέρε
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἄλλο
τι
ἡμῶν |
| [42] |
~Οὐ
μανθάνω,
ἔφη.
~Ἢ
οὐχί,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἂν
μὲν
μᾶλλον |
| [51] |
πολλά
με
~ταράττει.
~Συνωμολογήκαμεν
ἄρα,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἁπλῶς
τοῦτο,
μηδέποτε |
| [31] |
Κέβης,
εἰς
τὰ
τοιαῦτα.
~Οὐκοῦν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
δῆλα
δὴ
καὶ |
| [53] |
~Ἀληθέστατα,
ἔφη,
λέγεις.
~Βούλει
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἐὰν
οἷοί
τ᾽ |
| [58] |
καὶ
ταῦτα
ἀρκεῖ.
~Πέπεισμαι
τοίνυν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἐγὼ
ὡς
πρῶτον |
| [19] |
ἀνεμνήσθη;
~Ἀνάγκη,
ἔφη.
~Σκόπει
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
εἰ
ταῦτα
οὕτως |
| [16] |
~Τίνα
ταύτην;
~Τὸ
ἀναβιώσκεσθαι.
~Οὐκοῦν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
εἴπερ
ἔστι
τὸ |
| [16] |
~Τὸ
τεθνηκός,
ἔφη.
~Τί
δέ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἐκ
τοῦ
τεθνεῶτος; |
| [52] |
ἔφη
ὁ
Κέβης.
~Οὐδὲ
μήν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἐναντίον
γέ
ἐστι |
| [17] |
~Πῶς
λέγεις;
ἔφη.
~Οὐδὲν
χαλεπόν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἐννοῆσαι
ὃ
λέγω· |
| [13] |
~(Ἀνάγκη,
ἔφη.
~Εἰ
γὰρ
ἐθέλεις,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἐννοῆσαι
τήν
γε |
| [18] |
μὲν
οὖν,
ἔφη.
~Τί
δέ;
|
ἦ |
δ᾽
ὅς·
ἔστιν
ἵππον
γεγραμμένον |
| [49] |
~συγχωρεῖς;
~Συγχωρῶ,
ἔφη.
~Οὐ
τοίνυν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἔτι
μανθάνω
οὐδὲ |
| [19] |
~Πάνυ
μὲν
οὖν.
~Τί
δέ;
|
ἦ |
δ᾽
ὅς·
ἦ
πάσχομέν
τι |
| [10] |
μὲν
οὖν,
ἔφη.
~Πότε
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ἡ
ψυχὴ
τῆς |
| [36] |
δὴ
οὐχ
ἱκανῶς.
~Ταύτῃ
ἔμοιγε,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ᾗ
δὴ
καὶ |
| [6] |
~Ἔμοιγε,
φησὶν
ὁ
Κέβης.
~(Οὐκοῦν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
καὶ
σὺ
ἂν |
| [12] |
ψυχῆς
ἀπὸ
~σώματος;
~Παντάπασί
γε,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
~Λύειν
δέ
γε |
| [48] |
ὡς
βούλομαι.
~Ἔδοξε
τοίνυν
μοι,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
μετὰ
ταῦτα,
ἐπειδὴ |
| [39] |
ἦν
δ᾽
ἐγώ.
~(Μὴ
γενώμεθα,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
μισόλογοι,
ὥσπερ
οἱ |
| [33] |
~Ἐγὼ
ἐρῶ,
ἔφη.
Γιγνώσκουσι
γάρ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
οἱ
φιλομαθεῖς
(ὅτι |
| [50] |
καὶ
σμικρότητα;
~Ἔγωγε.
~Ἀλλὰ
γάρ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὁμολογεῖς
τὸ
τὸν |
| [18] |
σὺ
ἐπεχείρησας
λέγειν.
~(Τῇδ᾽
ἔγωγε,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
Ὁμολογοῦμεν
γὰρ
δήπου, |
| [41] |
ἔφη,
ὦ
Σώκρατες.
~Αἰσθάνῃ
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὅτι
ταῦτά
σοι |
| [13] |
~Πῶς
δή,
ὦ
Σώκρατες;
~Οἶσθα,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὅτι
τὸν
θάνατον |
| [5] |
ἑκὼν
εἶναι
πείσεται.
~Τί
δέ;
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
οὐ
φιλόσοφος
Εὔηνος; |
| [19] |
~Πάνυ
γε.
~Διαφέρει
δέ
γε,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
οὐδέν·
ἕως
ἂν |
| [12] |
τοιοῦτος;
~Πολλὴ
μέντοι
νὴ
Δία,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
~Οὐκοῦν
ἱκανόν
σοι |
| [42] |
Σώκρατες.
~Ἦ
καὶ
καλῶς
δοκεῖ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
οὕτω
λέγεσθαι,
καὶ |
| [8] |
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
~Φέρε
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
πειραθῶ
πιθανώτερον
πρὸς |
| [41] |
τοὺς
δ᾽
οὔ.
~Τί
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
περὶ
ἐκείνου
τοῦ |
| [52] |
~(Ἀληθῆ,
ἔφη,
λέγεις.
~Ἔστιν
ἄρα,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
περὶ
ἔνια
τῶν |
| [39] |
~Πῶς
λέγεις;
ἔφην
ἐγώ.
~Ὥσπερ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
περὶ
τῶν
σφόδρα |
| [19] |
αὐτὸ
ὃ
ἔστιν;
~Πάνυ
γε,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
~Πόθεν
λαβόντες
αὐτοῦ |
| [16] |
μὲν
οὖν,
ἔφη.
~Πῶς
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ποιήσομεν;
Οὐκ
ἀνταποδώσομεν |
| [41] |
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
~Καὶ
μήν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
πρέπει
γε
εἴπερ |
| [15] |
Κέβης.
~Μὴ
τοίνυν
κατ᾽
ἀνθρώπων,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
σκόπει
μόνον
τοῦτο, |
| [27] |
συγγενέστερον;
~Πᾶς
ἄν
μοι
δοκεῖ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
συγχωρῆσαι,
ὦ
Σώκρατες, |
| [49] |
Κέβης
γελάσας,
ἔγωγε,
ἔφη.
~Οὐκοῦν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
τὰ
δέκα
τῶν |
| [50] |
μετὰ
ταῦτα
ἠρώτα,
Εἰ
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ταῦτα
οὕτως
~λέγεις, |
| [19] |
Σώκρατες.
~Οὐ
ταὐτὸν
ἄρα
ἐστίν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ταῦτά
τε
τὰ |
| [15] |
εἰς
ἄλληλα;
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
~(Τί
οὖν;
ἔφη, |
| [18] |
Δία,
ἔφη
ὁ
Σιμμίας.
~(Οὐκοῦν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
τὸ
τοιοῦτον
ἀνάμνησίς |
| [32] |
Κέβης.
~(Οὐ
μέντοι
μὰ
Δία,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
Τοιγάρτοι
τούτοις
μὲν |
| [58] |
ἀκλινὲς
μενεῖ.
~πρῶτον
μὲν
τοίνυν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
τοῦτο
πέπεισμαι.
~Καὶ |
| [43] |
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν,
ἔφη.
~Τί
δέ;
|
ἦ |
δ᾽
ὅς·
τῶν
ἐν
ἀνθρώπῳ |
| [54] |
οὕτως
ἔχει;
~Πῶς
γὰρ
οὐχί;
|
ἦ |
δ᾽
ὅς.
~Ψυχὴ
ἄρα
ὅτι |
| [64] |
ἢ
κατορύττει.
Εὖ
γὰρ
ἴσθι,
|
ἦ |
δ᾽
~ὅς,
ὦ
ἄριστε
Κρίτων, |
| [55] |
ἱκανῶς,
ὦ
Σώκρατες.
~Τί
οὖν,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὦ
Κέβης;
εἰ |
| [37] |
ὑπερδικεῖν
τοῦ
λόγου.
~Ἀλλ᾽
ἄγε,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὦ
Κέβης,
λέγε, |
| [42] |
ψυχή
ἐστιν
ἁρμονία.
~Τί
δέ,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὦ
Σιμμία,
τῇδε; |
| [54] |
πάνυ
ἱκανῶς,
ἔφη.
~Ἀποκρίνου
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ᾧ
ἂν
τί |
| [49] |
ὁ
Κέβης,
οὐ
σφόδρα.
~(Ἀλλ᾽
|
ἦ |
δ᾽
ὅς,
ὧδε
λέγω,
οὐδὲν |
| [37] |
θρᾶττον
(ἀπιστίαν
παρέχει)
~Λέγω
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὃς
ὁ
Κέβης.
Ἐμοὶ |
| [18] |
ἐστιν;
~Ἀπιστῶ
μέν
(σοι)
ἔγωγε,
|
ἦ |
δ᾽
ὃς
ὁ
Σιμμίας,
οὔ, |
| [56] |
εἰπεῖν
ἢ
ἀκοῦσαι.
~Ἀλλὰ
μήν,
|
ἦ |
δ᾽
ὃς
ὁ
Σιμμίας,
οὐδ᾽ |
| [25] |
ἔφη,
λέγεις.
~Οὐκοῦν
τοιόνδε
τι,
|
ἦ |
δ᾽
ὃς
ὁ
Σωκράτης,
δεῖ |
| [14] |
~αὐτῶν.
~Οὔκουν
γ᾽
ἂν
οἶμαι,
|
ἦ |
δ᾽
ὃς
ὁ
Σωκράτης,
εἰπεῖν |
| [44] |
~Ἔχει
οὕτως,
ἔφη.
~Εἶεν
δή,
|
ἦ |
δ᾽
ὃς
ὁ
Σωκράτης,
τὰ |
| [64] |
ἦ
μὴν
παραμενεῖν·
ὑμεῖς
~δὲ
|
ἦ |
μὴν
μὴ
παραμενεῖν
ἐγγυήσασθε
ἐπειδὰν |
| [64] |
δικαστὰς
ἠγγυᾶτο.
Οὗτος
μὲν
γὰρ
|
ἦ |
μὴν
παραμενεῖν·
ὑμεῖς
~δὲ
ἦ |
| [4] |
οὐ
λόγους,
~καὶ
αὐτὸς
οὐκ
|
ἦ |
μυθολογικός,
διὰ
ταῦτα
δὴ
οὓς |
| [19] |
~Τί
δέ;
ἦ
δ᾽
ὅς·
|
ἦ |
πάσχομέν
τι
τοιοῦτον
περὶ
τὰ |
| [47] |
ἔχω
οὐκ
ἂν
οἷός
τ᾽
|
ἦ |
ποιεῖν
τὰ
δόξαντά
μοι,
~ἀληθῆ |
| [35] |
καί
φησιν·
Βαβαί,
ὦ
Σιμμία·
|
ἦ |
που
~χαλεπῶς
ἂν
τοὺς
ἄλλους |