| Chapitre |
| [60] |
ἔχειν
τοῦ
παρ᾽
ἡμῖν
~(τόπου,
|
ἔστι |
δ᾽
οὓς
καὶ
βραχυτέρους
τῷ |
| [60] |
δὲ
κατὰ
τὸ
~αὐτὸ
μέρος·
|
ἔστι |
δὲ
ἃ
παντάπασιν
κύκλῳ
περιελθόντα, |
| [60] |
τινὰ
ἐνοῦσαν
ἐν
τῇ
γῇ·
|
~ἔστι |
δὲ
ἄρα
αὕτη
ἡ
αἰώρα |
| [44] |
οὔτε
ἀφελεῖν
οὔτε
~προσθεῖναι
δέομαι·
|
ἔστι |
δὲ
ταῦτα
ἃ
λέγω.
~Ὁ |
| [20] |
οἷς
~ἐπισφραγιζόμεθα
τὸ
αὐτὸ
ὃ
|
ἔστι |
καὶ
ἐν
ταῖς
ἐρωτήσεσιν
ἐρωτῶντες |
| [45] |
τί
ἀπόλλυται
καὶ
διὰ
τί
|
ἔστι. |
καὶ
πολλάκις
(ἐμαυτὸν
~ἄνω
κάτω |
| [45] |
ὅτι
γίγνεται
ἢ
ἀπόλλυται
ἢ
|
ἔστι, |
κατὰ
τοῦτον
τὸν
~τρόπον
τῆς |
| [52] |
ἀλλὰ
καὶ
ἄλλο
τι
ὃ
|
ἔστι |
~μὲν
οὐκ
ἐκεῖνο,
ἔχει
δὲ |
| [52] |
ἢ
καὶ
ἄλλο
(τι
ὃ
|
ἔστι |
μὲν
~οὐχ
ὅπερ
τὸ
περιττόν, |
| [25] |
Ἢ
~ἀεὶ
αὐτῶν
ἕκαστον
ὃ
|
ἔστι, |
μονοειδὲς
ὂν
αὐτὸ
καθ᾽
αὑτό, |
| [37] |
~οὐκ
ἀπόλωλεν
ὁ
ἄνθρωπος
ἀλλ᾽
|
ἔστι |
που
σῶς,
τεκμήριον
δὲ
παρέχοιτο |
| [22] |
γεγονέναι
~ἡμᾶς·
εἰ
δὲ
μὴ
|
ἔστι |
ταῦτα,
ἄλλως
ἂν
ὁ
λόγος |
| [14] |
παραμυθίας
δεῖται
καὶ
πίστεως,
ὡς
|
ἔστι |
τε
~ψυχὴ
ἀποθανόντος
τοῦ
ἀνθρώπου |
| [15] |
οὖν
σκεψώμεθα,
ἆρα
ἀναγκαῖον
ὅσοις
|
ἔστι |
τι
ἐναντίον,
μηδαμόθεν
~ἄλλοθεν
αὐτὸ |
| [54] |
~Ἥκει
μέντοι,
ἔφη.
~Πότερον
δ᾽
|
ἔστι |
τι
ζωῇ
ἐναντίον
ἢ
οὐδέν; |
| [15] |
καὶ
οὔ.
Παλαιὸς
μὲν
οὖν
|
ἔστι |
τις
λόγος
~οὗ
μεμνήμεθα,
ὡς |
| [16] |
~Οὐκοῦν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
εἴπερ
|
ἔστι |
τὸ
ἀναβιώσκεσθαι,
ἐκ
τῶν
(τεθνεώτων |
| [42] |
~ψυχὴν
ψυχῆς
εἶναι·
τοῦτο
δ᾽
|
ἔστι |
τὸ
ὁμολόγημα,
μηδὲν
μᾶλλον
μηδ᾽ |
| [1] |
δὴ
τί
ἐστιν;
~(Φαίδων)
~Τοῦτ᾽
|
ἔστι |
τὸ
πλοῖον,
ὥς
φασιν
Ἀθηναῖοι, |
| [15] |
τῶν
τεθνεώτων·
εἰ
δὲ
μὴ
|
ἔστι |
τοῦτο,
ἄλλου
~ἄν
του
δέοι |
| [46] |
ὅπῃ
~γίγνεται
ἢ
ἀπόλλυται
ἢ
|
ἔστι, |
τοῦτο
δεῖν
περὶ
αὐτοῦ
εὑρεῖν, |
| [42] |
ἐλάττων;
~Πάνυ
γε.
~Ἦ
οὖν
|
ἔστι |
τοῦτο
περὶ
ψυχήν,
ὥστε
καὶ |
| [17] |
ταῦτα
οὐκ
ἐξαπατώμενοι
ὁμολογοῦμεν,
ἀλλ᾽
|
ἔστι |
τῷ
ὄντι
καὶ
τὸ
~ἀναβιώσκεσθαι |
| [37] |
ἂν
μὴ
ἔχῃ
ἀποδεῖξαι
ὅτι
|
ἔστι |
ψυχὴ
~παντάπασιν
ἀθάνατόν
τε
καὶ |