Chapitre
[20]	ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν	~ἐπιστήμην	ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ που
[19]	ὅς. ~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν	ἐπιστήμην;	ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ
[19]	αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας	ἐπιστήμην	αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν,
[21]	λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν	ἐπιστήμην	αὐτῶν; Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽
[19]	πρὸ τούτων τὴν τοῦ ἴσου	ἐπιστήμην	εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα,
[21]	(ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον	ἐπιστήμην	εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ
[19]	τοῦ ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ τὴν	ἐπιστήμην	ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα,
[20]	εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του	ἐπιστήμην	~ἔχειν καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ
[45]	τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι	~ἐπιστήμην;	καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς
[46]	εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι	ἐπιστήμην	περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005