Chapitre
[57]	μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽	ἐπειδὴ	ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν
[47]	ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι,	ἐπειδὴ	Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ
[48]	ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα,	ἐπειδὴ	ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν
[3]	ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ·	ἐπειδὴ	~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν
[17]	πάντα ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι,	~ἐπειδὴ	δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ
[49]	σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ·	ἐπειδὴ	δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε
[47]	μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην·	ἐπειδὴ	δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽
[46]	γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ (στρογγύλη,	ἐπειδὴ	δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν
[4]	Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς,	ἐπειδὴ	δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον
[3]	συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ)	~(ἐπειδὴ	ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας,
[4]	δὲ τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽	ἐπειδὴ	ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ
[35]	δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες,	ἐπειδὴ	καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς
[35]	νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι,	ἐπειδὴ	καὶ σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽
[37]	φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,	ἐπειδὴ	ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό
[42]	ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ	ἐπειδὴ	οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη
[3]	θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα,	ἐπειδὴ	οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν
[66]	δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος ἐμοῦ,	ἐπειδὴ	οὐχ οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν
[47]	ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος,	ἐπειδὴ	~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα
[24]	τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα,	~ἐπειδὴ	σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ
[37]	ὅ γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν,	ἐπειδὴ	τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν.
[3]	οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν·	ἐπειδὴ	ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005