| Chapitre |
| [1] |
πῶς
ἐτελεύτα;
~Ἡδέως
γὰρ
ἂν
|
ἐγὼ |
ἀκούσαιμι.
Καὶ
γὰρ
οὔτε
(τῶν |
| [45] |
Τεκμήριον
δέ
σοι
ἐρῶ
ἱκανόν·
|
ἐγὼ |
γὰρ
ἃ
καὶ
~πρότερον
σαφῶς |
| [41] |
ἐπωνυμίαν
τὴν
τοῦ
ὃ
~ἔστιν
|
(ἐγὼ |
δὲ
ταύτην,
ὡς
ἐμαυτὸν
πείθω, |
| [41] |
καὶ
τοῖς
πολλοῖς
~δοκεῖ
ἀνθρώποις·
|
ἐγὼ |
δὲ
τοῖς
διὰ
τῶν
εἰκότων |
| [50] |
ἕτερον
ἢ
ὅπερ
~ἦν.
Ὥσπερ
|
ἐγὼ |
δεξάμενος
καὶ
ὑπομείνας
τὴν
σμικρότητα, |
| [63] |
ταῦτα
διισχυρίσασθαι
οὕτως
ἔχειν
ὡς
|
ἐγὼ |
διελήλυθα,
~οὐ
πρέπει
νοῦν
ἔχοντι |
| [48] |
εἰκόνα
αὐτοῦ.
~Τοιοῦτόν
τι
καὶ
|
ἐγὼ |
διενοήθην,
καὶ
ἔδεισα
μὴ
παντάπασι |
| [4] |
μουσικὴν
~ποίει
καὶ
ἐργάζου
Καὶ
|
ἐγὼ |
ἔν
γε
τῷ
πρόσθεν
χρόνῳ |
| [5] |
ὦ
Σώκρατες.
~Ἀλλὰ
μὴν
καὶ
|
ἐγὼ |
ἐξ
ἀκοῆς
περὶ
αὐτῶν
λέγω· |
| [66] |
εὐτυχῆ
γενέσθαι·
ἃ
δὴ
καὶ
|
ἐγὼ |
εὔχομαί
τε
~καὶ
γένοιτο
ταύτῃ. |
| [39] |
ἀνθρώποις,
ἀλλὰ
~σοῦ
νυνδὴ
προάγοντος
|
ἐγὼ |
ἐφεσπόμην,
ἀλλ᾽
ἐκείνῃ,
ᾗ,
ἐπειδάν |
| [5] |
ἀνδρί·
σχεδὸν
οὖν
ἐξ
ὧν
|
ἐγὼ |
ᾔσθημαι
οὐδ᾽
~ὁπωστιοῦν
σοι
ἑκὼν |
| [58] |
Γλαύκου
τέχνην,
καὶ
ἅμα
μὲν
|
ἐγὼ |
ἴσως
οὐδ᾽
ἂν
οἷός
τε |
| [65] |
ἀναγκαζόντων
τῶν
~ἀρχόντων.
Σὲ
δὲ
|
ἐγὼ |
καὶ
ἄλλως
ἔγνωκα
ἐν
τούτῳ |
| [3] |
πρόσθεν
ἡμέρας
εἰώθεμεν
φοιτᾶν
καὶ
|
ἐγὼ |
καὶ
οἱ
ἄλλοι
παρὰ
τὸν |
| [13] |
πεφιλοσοφηκότες
ὀρθῶς.
~Ὧν
δὴ
καὶ
|
ἐγὼ |
κατά
γε
τὸ
δυνατὸν
οὐδὲν |
| [40] |
γὰρ
ὅπως
τοῖς
παροῦσιν
ἃ
|
ἐγὼ |
λέγω
δόξει
ἀληθῆ
~εἶναι
προθυμήσομαι, |
| [49] |
τῶν
φιλοσόφων,
(οἶμαι
ἂν
ὡς
|
ἐγὼ |
λέγω
ποιοῖς.
~Ἀληθέστατα,
ἔφη,
λέγεις, |
| [65] |
καὶ
οὔπω
δεδυκέναι.
Καὶ
ἅμα
|
ἐγὼ |
οἶδα
καὶ
ἄλλους
πάνυ
ὀψὲ |
| [50] |
ταῦτα
~λεχθέντα;
~(Φαίδων)
~Ὡς
μὲν
|
ἐγὼ |
οἶμαι,
ἐπεὶ
αὐτῷ
ταῦτα
συνεχωρήθη, |
| [19] |
βούλεται
μὲν
τοῦτο
ὃ
~νῦν
|
ἐγὼ |
ὁρῶ
εἶναι
οἷον
ἄλλο
τι |
| [64] |
πῶς
με
θάπτῃ.
ὅτι
δὲ
|
ἐγὼ |
πάλαι
~πολὺν
λόγον
πεποίημαι,
ὡς, |
| [8] |
ὦ
~Σιμμία
τε
καὶ
Κέβης,
|
ἐγὼ |
πειράσομαι
φράσαι.
~Κινδυνεύουσι
γὰρ
ὅσοι |
| [12] |
ἑταῖρε,
πολλὴ
ἐλπὶς
~ἀφικομένῳ
οἷ
|
ἐγὼ |
πορεύομαι,
ἐκεῖ
ἱκανῶς,
εἴπερ
που |
| [40] |
λόγῳ
ἀντιτείνετε,
~εὐλαβούμενοι
ὅπως
μὴ
|
ἐγὼ |
ὑπὸ
προθυμίας
ἅμα
ἐμαυτόν
τε |
| [57] |
περὶ
γῆς
εἰωθότων
~λέγειν,
ὡς
|
ἐγὼ |
ὑπό
τινος
πέπεισμαι.
~(καὶ
ὁ |
| [58] |
~Πέπεισμαι
τοίνυν,
ἦ
δ᾽
ὅς,
|
ἐγὼ |
ὡς
πρῶτον
μέν,
εἰ
ἔστιν |