Chapitre
[35]	εἰσι καὶ προειδότες τὰ ἐν	Ἅιδου	ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται ἐκείνην
[12]	αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ ἐν	Ἅιδου,	ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ
[13]	ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς	~Ἅιδου	ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ
[15]	τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν	Ἅιδου	εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν
[16]	ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν	Ἅιδου.	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν
[57]	Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα εἰς	Ἅιδου	ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς
[2]	μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς	Ἅιδου	ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας ἰέναι,
[33]	γίγνεσθαι ~καὶ οἵα μηδέποτε εἰς	Ἅιδου	καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ
[12]	πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς	Ἅιδου	μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς
[56]	ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν	Ἅιδου.	~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη,
[63]	~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν εἰς	Ἅιδου	πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ
[57]	δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς	Ἅιδου	(πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ
[57]	γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν εἰς	Ἅιδου	φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε ἁπλῆ
[29]	~καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς	Ἅιδου	ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν
[30]	φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ	Ἅιδου,	ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005