| Chapitre |
| [23] |
τὸ
τῶν
~πολλῶν,
ὅπως
μὴ
|
ἅμα |
ἀποθνῄσκοντος
τοῦ
ἀνθρώπου
διασκεδάννυται
ἡ |
| [51] |
ἐθελῆσαι
γένεσιν
ἀλλήλων
~δέξασθαι.
Καὶ
|
ἅμα |
βλέψας
πρὸς
τὸν
Κέβητα
εἶπεν, |
| [21] |
φρόνησιν
εἶχον.
~Εἰ
μὴ
ἄρα
|
ἅμα |
γιγνόμενοι
λαμβάνομεν,
ὦ
Σώκρατες,
ταύτας |
| [64] |
λέγειν,
παραμυθούμενος
ἅμα
μὲν
ὑμᾶς,
|
ἅμα |
δ᾽
~ἐμαυτόν.
Ἐγγυήσασθε
οὖν
με |
| [65] |
ῥᾷστα
φέρειν
τὰ
ἀναγκαῖα.
~Καὶ
|
ἅμα |
δακρύσας
μεταστρεφόμενος
ἀπῄει.
~Καὶ
ὁ |
| [58] |
οὐδ᾽
ἂν
οἷός
τε
εἴην,
|
ἅμα |
δέ,
εἰ
~καὶ
ἠπιστάμην,
ὁ |
| [49] |
(ἕως
ἐπί
τι
~ἱκανὸν
ἔλθοις,
|
ἅμα |
δὲ
οὐκ
ἂν
φύροιο
ὥσπερ |
| [65] |
ὄρεσιν
καὶ
οὔπω
δεδυκέναι.
Καὶ
|
ἅμα |
ἐγὼ
οἶδα
καὶ
ἄλλους
πάνυ |
| [40] |
ὅπως
μὴ
ἐγὼ
ὑπὸ
προθυμίας
|
ἅμα |
ἐμαυτόν
τε
καὶ
ὑμᾶς
~ἐξαπατήσας, |
| [66] |
γὰρ
~ἐκέλευεν
ὁ
ἄνθρωπος
καὶ
|
ἅμα |
ἐφαπτόμενος
αὐτοῦ
οὗτος
ὁ
δοὺς |
| [64] |
μὴ
ἐκφύγω
ὑμᾶς.
~Γελάσας
δὲ
|
ἅμα |
ἡσυχῇ
καὶ
πρὸς
ἡμᾶς
ἀποβλέψας |
| [49] |
ἔφη,
λέγεις,
ὅ
τε
Σιμμίας
|
ἅμα |
καὶ
ὁ
Κέβης.
~(Ἐχεκράτης)
~Νὴ |
| [5] |
γάρ
φασι
θεμιτὸν
εἶναι.
~Καὶ
|
ἅμα |
λέγων
ταῦτα
καθῆκε
(τὰ
σκέλη |
| [50] |
αὐτὸ
τὸ
μέγεθος
οὐδέποτ᾽
ἐθέλειν
|
ἅμα |
μέγα
καὶ
σμικρὸν
εἶναι,
~ἀλλὰ |
| [50] |
τῆς
σμικρότητος
παρέχων
ὑπερέχον.
Καὶ
|
ἅμα |
μειδιάσας,
~ἔοικα,
ἔφη,
καὶ
συγγραφικῶς |
| [3] |
ἐναντίον
εἶναι,
τὸ
λυπηρόν,
τὸ
|
ἅμα |
μὲν
αὐτὼ
μὴ
θέλειν
~παραγίγνεσθαι |
| [58] |
κατὰ
~τὴν
Γλαύκου
τέχνην,
καὶ
|
ἅμα |
μὲν
ἐγὼ
ἴσως
οὐδ᾽
ἂν |
| [64] |
δοκῶ
αὐτῷ
ἄλλως
λέγειν,
παραμυθούμενος
|
ἅμα |
μὲν
ὑμᾶς,
ἅμα
δ᾽
~ἐμαυτόν. |
| [65] |
καὶ
ἡμεῖς
~ταῦτα
ποιήσομεν.
Καὶ
|
ἅμα |
πρὸς
ἡμᾶς,
Ὡς
ἀστεῖος,
ἔφη, |
| [8] |
~ἡμῖν
εἶναι
ἀγαθὸν
τοῦτο,
καὶ
|
ἅμα |
σοι
ἡ
ἀπολογία
ἔσται,
ἐὰν |
| [33] |
~Ὅτι
ψυχὴ
παντὸς
ἀνθρώπου
ἀναγκάζεται
|
ἅμα |
τε
ἡσθῆναι
σφόδρα
ἢ
~λυπηθῆναι |
| [50] |
ἐναντίων,
ἔτι
ὂν
ὅπερ
ἦν,
|
ἅμα |
τοὐναντίον
~γίγνεσθαί
τε
(καὶ
εἶναι, |
| [66] |
καὶ
οὕτως
αὐτὸ
ποιήσει.
Καὶ
|
ἅμα |
~ὤρεξε
τὴν
κύλικα
τῷ
Σωκράτει. |
| [3] |
ἐξέτριψε
τῇ
χειρί,
καὶ
τρίβων
|
ἅμα, |
Ὡς
ἄτοπον,
ἔφη,
ὦ
ἄνδρες, |