| Chapitre |
| [53] |
ἔφη,
ὦ
Κέβης,
τάδε
εἴη
|
ἄν, |
ἃ
ὅτι
ἂν
κατάσχῃ
μὴ |
| [38] |
δ᾽
ἐγώ,
ὦ
Σώκρατες.
~Οὔκ,
|
ἄν |
γε
ἐμοὶ
πείθῃ.
~Ἀλλὰ
τί; |
| [49] |
ἀσφαλοῦς
τῆς
ὑποθέσεως,
οὕτως
ἀποκρίναιο
|
ἄν. |
Εἰ
δέ
τις
αὐτῆς
~τῆς |
| [38] |
δυνώμεθα
αὐτὸν
ἀναβιώσασθαι.
(Καὶ
ἔγωγ᾽
|
ἄν, |
εἰ
σὺ
~εἴην
καί
με |
| [64] |
δέ
σε
τίνα
~τρόπον;
~Ὅπως
|
ἄν, |
ἔφη,
βούλησθε,
ἐάνπερ
γε
λάβητέ |
| [27] |
ὁμοιότερον
εἶναι
καὶ
συγγενέστερον;
~Πᾶς
|
ἄν |
μοι
δοκεῖ,
ἦ
δ᾽
ὅς, |
| [48] |
κρίνω
~ἐρρωμενέστατον
εἶναι,
ἃ
μὲν
|
ἄν |
μοι
δοκῇ
τούτῳ
συμφωνεῖν
τίθημι |
| [37] |
αὐτὰ
ταῦτα
περὶ
αὐτῶν
~μέτρι᾽
|
ἄν |
μοι
φαίνοιτο
λέγειν,
ὡς
ἡ |
| [42] |
πλέον
ἀναρμοστίας
οὐδὲ
ἁρμονίας
μετέχοι
|
ἄν; |
~Οὐ
γὰρ
οὖν.
~Τοῦτο
δ᾽ |
| [6] |
εἴ
τινα
ἔχοις
τιμωρίαν,
τιμωροῖο
|
ἄν; |
~Πάνυ
γ᾽
ἔφη.
~Ἴσως
τοίνυν |
| [47] |
ἄνευ
οὗ
τὸ
αἴτιον
οὐκ
|
ἄν |
ποτ᾽
εἴη
αἴτιον·
ὃ
δή |
| [46] |
~πάσχειν
ἃ
πάσχει.
Οὐ
γὰρ
|
ἄν |
ποτε
αὐτὸν
ᾤμην,
φάσκοντά
γε |
| [51] |
δοκεῖ
λέγεσθαι
ὅτι
τοῦτο
οὐκ
|
ἄν |
ποτε
γένοιτο.
~Καὶ
ὁ
Σωκράτης |
| [51] |
τὸ
ἐναντίον
ἑαυτῷ
ἐναντίον
οὐκ
|
ἄν |
ποτε
~γένοιτο,
οὔτε
τὸ
ἐν |
| [47] |
ἔχειν,
ἀλλὰ
ἡγοῦνται
τούτου
Ἄτλαντα
|
ἄν |
~ποτε
ἰσχυρότερον
καὶ
ἀθανατώτερον
καὶ |
| [49] |
καὶ
τούτου
ἐχόμενος
(ἡγοῦμαι
~οὐκ
|
ἄν |
ποτε
πεσεῖν,
ἀλλ᾽
ἀσφαλὲς
εἶναι |
| [51] |
ὀνομαζόμενα·
~(αὐτὰ
δ᾽
ἐκεῖνα
οὐκ
|
ἄν |
ποτέ
φαμεν
ἐθελῆσαι
γένεσιν
ἀλλήλων |
| [15] |
ψυχαὶ
~ἡμῶν
ἐκεῖ;
Οὐ
γὰρ
|
ἄν |
που
πάλιν
ἐγίγνοντο
μὴ
οὖσαι, |
| [64] |
ἢ
περὶ
ἄλλου
του,
ὅτι
|
ἄν |
σοι
~ποιοῦντες
ἡμεῖς
ἐν
χάριτι |
| [64] |
θάπτειν,
καὶ
θάπτειν
(οὕτως
ὅπως
|
ἄν |
σοι
φίλον
ᾖ
καὶ
~μάλιστα |
| [66] |
ἔφη,
ἢ
πιόντα
περιιέναι,
ἕως
|
ἄν |
σου
βάρος
(ἐν
τοῖς
~σκέλεσι |
| [55] |
τούτου
γε
ἕνεκα·
σχολῇ
γὰρ
|
ἄν |
τι
ἄλλο
φθορὰν
μὴ
~δέχοιτο, |
| [42] |
~Τοῦτο
δ᾽
αὖ
πεπονθυῖα
ἆρ᾽
|
ἄν |
τι
πλέον
κακίας
ἢ
ἀρετῆς |
| [45] |
τά
γε
ἐμὰ
πάθη·
ἔπειτα
|
ἄν |
τί
σοι
χρήσιμον
~φαίνηται
ὧν |
| [58] |
ἀνακύπτοντες
ὁρῶσι
τὰ
ἐνθάδε,
οὕτως
|
ἄν |
τινα
καὶ
τὰ
ἐκεῖ
~κατιδεῖν, |
| [11] |
τὴν
ἀναγκαίαν
(τροφήν·
ἔτι
δέ,
|
ἄν |
τινες
νόσοι
~προσπέσωσιν,
ἐμποδίζουσιν
ἡμῶν |
| [55] |
θερμότης.
ἀλλὰ
τί
~κωλύει
φαίη
|
ἄν |
τις,
ἄρτιον
μὲν
τὸ
περιττὸν |
| [41] |
~λόγοις
σύνοιδα
οὖσιν
ἀλαζόσιν,
καὶ
|
ἄν |
τις
αὐτοὺς
μὴ
φυλάττηται,
εὖ |
| [7] |
πάνυ
εὐθέως
ἐθέλει
πείθεσθαι
ὅτι
|
ἄν |
τις
εἴπῃ.
~Καὶ
ὁ
Σιμμίας, |
| [36] |
ᾗ
δὴ
καὶ
περὶ
ἁρμονίας
|
ἄν |
τις
καὶ
λύρας
τε
καὶ |
| [5] |
αὐτὴν
οἰόμεθα
εἶναι·
τί
γὰρ
|
ἄν |
τις
καὶ
ποιοῖ
ἄλλο
ἐν |
| [39] |
~ὡς
οὐκ
ἔστιν,
ἔφη,
ὅτι
|
ἄν |
τις
μεῖζον
τούτου
κακὸν
πάθοι |
| [33] |
κακὸν
ἔπαθεν
ἀπ᾽
~(αὐτῶν
ὧν
|
ἄν |
τις
οἰηθείη,
οἷον
ἢ
νοσήσας |
| [37] |
δοκεῖ
ὁμοίως
λέγεσθαι
ταῦτα
ὥσπερ
|
ἄν |
τις
περὶ
~ἀνθρώπου
ὑφάντου
πρεσβύτου |
| [49] |
σεαυτοῦ
σοφωτέροις·
σὺ
δὲ
~δεδιὼς
|
ἄν, |
τὸ
(λεγόμενον,
τὴν
σαυτοῦ
σκιὰν |
| [15] |
δὲ
μὴ
ἔστι
τοῦτο,
ἄλλου
|
~ἄν |
του
δέοι
λόγου.
~Πάνυ
μὲν |
| [67] |
ἐγένετο,
ἀνδρός,
ὡς
~ἡμεῖς
φαῖμεν
|
ἄν, |
τῶν
τότε
ὧν
ἐπειράθημεν
ἀρίστου |
| [43] |
τινὰ
~φάναι
εἶναι·
οὔτε
γὰρ
|
ἄν, |
ὡς
ἔοικεν,
Ὁμήρῳ
θείῳ
ποιητῇ |