HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
ἄμφω 1
ἄν 38
Ἄν 1
ἂν 211
ἀνὰ 2
ἀναβάλλοιτο 1
ἀναβάντες 1

Fréquences [« »]
199 μὲν
193 ὁ
181 τῶν
211 ἂν
215 εἶναι
219 τοῦ
233 τε

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

ἂν

Chapitre

[7]   δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ

[35]   ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς,

[15]   ζῶντας, ἄλλο τι ἢ εἶεν (ἂν αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ

[58]   γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ

[58]   ἃ σὲ πείθει· ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία,

[14]   γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ

[19]   ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς

[31]   καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι;

[25]   ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς

[12]   φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι

[12]   ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν

[13]   ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου

[58]   ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ

[63]   δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ

[46]   πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ

[55]   ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν

[55]   πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν

[49]   ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη

[55]   σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν ~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα

[54]   ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται,

[42]   ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων, εἰ

[42]   πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ

[54]   δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽

[43]   ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία

[53]   τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον

[3]   καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη,

[6]   ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί, εἴ τινα ἔχοις

[30]   ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις ἂν ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι

[46]   καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν τις

[35]   τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν

[7]   αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς

[49]   εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως

[47]   ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην

[57]   κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς

[55]   ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή, ~ἄλλου ἂν δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ,

[57]   ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν

[33]   αὑτὸ τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις

[57]   ἔδει· οὐ γάρ πού τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης.

[49]   δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος

[55]   θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν

[55]   εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου

[15]   γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ

[2]   μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε

[6]   αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω

[62]   αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως

[62]   οἱ μή. Καὶ οἳ μὲν ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ

[62]   τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ

[21]   ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ

[2]   ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων)

[10]   διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον;

[1]   Καὶ πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε

[7]   ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ

[58]   ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ

[47]   μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης

[12]   ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν

[57]   ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν

[16]   τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας

[14]   ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ

[20]   ~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ οὕτως

[29]   μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε.

[18]   ~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία,

[56]   ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα

[9]   οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ

[55]   ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι

[36]   μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι

[39]   ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος

[26]   οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;

[1]   καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ

[31]   δῆλα δὴ καὶ τἆλλα ᾗ ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν

[60]   ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ

[42]   ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν

[42]   τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ;

[53]   ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ

[40]   ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους,

[24]   ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ

[20]   οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ

[53]   δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽

[54]   ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί

[54]   λέγε. Καὶ μή μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ.

[58]   αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ

[24]   ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ

[13]   ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους

[55]   ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται·

[34]   τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς

[11]   δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω

[36]   ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα

[42]   δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο

[53]   Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ ἂν ἡ τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ,

[55]   ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ

[43]   ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ

[57]   φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού

[39]   καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους,

[39]   τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ

[1]   ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός

[40]   αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται.

[55]   τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν

[57]   θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ

[55]   δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽ ἂν θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;

[41]   αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί γε

[44]   σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ Κάδμου

[13]   ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς

[29]   ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ

[54]   ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν

[62]   ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν

[13]   τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι

[6]   προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν

[58]   ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ (ἡ) γῆ ᾖ, καὶ

[47]   (τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ

[31]   εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ

[49]   ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν

[60]   δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας ἂν καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή

[33]   δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ

[8]   τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο. Ὥστε διὰ ταῦτα

[24]   σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον

[53]   τάδε εἴη ἄν, ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν

[47]   παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα,

[48]   καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν

[49]   ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ

[49]   διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης

[42]   δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ

[47]   ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς μέντοι διὰ ταῦτα

[9]   τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ Σιμμία, πλήν γε

[20]   δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ

[45]   τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ

[35]   εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ

[17]   ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ

[7]   ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό

[33]   ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ

[10]   θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει· ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται

[33]   τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν

[49]   δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ

[42]   ~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς, ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ

[49]   τῆς ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ

[42]   τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε

[37]   μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι

[48]   ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι

[54]   ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽

[55]   δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη,

[38]   Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε

[33]   ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ

[54]   νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός·

[14]   διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη

[11]   ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς·

[40]   ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ~ὧν ἂν ὁ λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν,

[22]   δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;

[7]   ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον (εἶναι ἀπὸ

[34]   ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι

[14]   ἔχεις περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ

[18]   ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι

[47]   καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ

[58]   ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,

[39]   εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους

[56]   ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων

[58]   ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς

[49]   αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο

[24]   αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν

[8]   τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν

[8]   ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι,

[17]   σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς

[35]   ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ

[8]   ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ

[62]   πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ

[54]   ~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς,

[38]   με διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον

[64]   αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε·

[32]   ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ

[54]   ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ

[54]   ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ

[29]   δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα

[42]   ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν

[3]   εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος

[42]   προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ

[17]   πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος

[54]   πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ

[4]   Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα.

[49]   ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο

[47]   ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ

[42]   ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ

[47]   τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ

[52]   δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία

[30]   μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς,

[18]   ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ.

[3]   ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ

[55]   γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.

[54]   δή, ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;

[54]   Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ ἂν τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται

[3]   κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον

[11]   ἐν τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη

[17]   πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ ἂν τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη,

[35]   ὦ Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς

[9]   εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους

[9]   γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας

[53]   ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι.

[10]   μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι

[61]   οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς γῆς. τούτου δὲ

[65]   καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου·

[5]   ~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι;

[6]   ἦ δ᾽ ὅς, καὶ σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι

[37]   σὺ ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει ὁ

[37]   ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ

[37]   πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν, ἂν φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,

[17]   τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα

[7]   ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων

[49]   Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη,

[49]   μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης

[49]   ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί

[49]   ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ

[34]   ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ

[54]   ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο

[37]   δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις

[49]   εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα,

Chapitre
[7]	δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που	ἂν	ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ
[35]	ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως	ἂν	Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς,
[15]	ζῶντας, ἄλλο τι ἢ εἶεν	(ἂν	αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ
[58]	γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως	ἂν	~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ
[58]	ἃ σὲ πείθει· ἡδέως οὖν	ἂν	~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία,
[14]	γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως	ἂν	ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ
[19]	ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως	ἂν	ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς
[31]	καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ	ἂν	ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι;
[25]	ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽	ἂν	ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς
[12]	φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ	ἂν	ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι
[12]	ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ	ἂν	ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν
[13]	ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς	ἂν	ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου
[58]	ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν	ἂν>	ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ
[63]	δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη	ἂν	ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ
[46]	πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ	ἂν	ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ
[55]	ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν	ἂν	~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν
[55]	πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽	ἂν	ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν
[49]	ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽	ἂν	ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη
[55]	σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ	ἂν	~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα
[54]	ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ	ἂν	ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται,
[42]	ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε	ἂν	ἁρμονία εἴη καὶ πλείων, εἰ
[42]	πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς	ἂν	ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ
[54]	δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι	ἂν	αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽
[43]	ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽	ἂν	αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία
[53]	τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι	ἂν	αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον
[3]	καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως	ἂν	αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη,
[6]	ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις	ἂν	~αὐτῷ καί, εἴ τινα ἔχοις
[30]	ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις	ἂν	ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι
[46]	καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ	ἂν	~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν τις
[35]	τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι	ἂν	βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν
[7]	αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί γὰρ	ἂν	βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς
[49]	εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα	ἂν	~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως
[47]	ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽	ἂν	γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην
[57]	κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν	~ἂν	δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς
[55]	ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή, ~ἄλλου	ἂν	δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ,
[57]	ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως	ἂν	δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν
[33]	αὑτὸ τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽	ἂν	δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις
[57]	ἔδει· οὐ γάρ πού τις	ἂν	διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης.
[49]	δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως	ἂν	διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος
[55]	θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὕτως	ἂν	~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[55]	εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως	ἂν	διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου
[15]	γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ	ἂν	δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ
[2]	μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς	ἂν	~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε
[6]	αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ	ἂν	δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω
[62]	αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ	ἂν	δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως
[62]	οἱ μή. Καὶ οἳ μὲν	ἂν	~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ
[62]	τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽	ἂν	δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ
[21]	ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι	ἂν	δοῦναι λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ
[2]	ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς	ἂν	δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων)
[10]	διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος	ἂν	ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον;
[1]	Καὶ πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ	ἂν	ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε
[7]	ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως	ἂν	ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ
[58]	ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ	ἂν	εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ
[47]	μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ	ἂν	εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης
[12]	ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον	ἂν	εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν
[57]	ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία	ἂν	(εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν
[16]	τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων	ἂν	~εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας
[14]	ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ	ἂν	εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ
[20]	~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις	ἂν	εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ οὕτως
[29]	μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽	ἂν	εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε.
[18]	~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽	ἂν	εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία,
[56]	~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος	ἂν	εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα
[9]	οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου	ἂν	εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ
[55]	ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ	ἂν	εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι
[36]	μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ	ἂν	εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι
[39]	~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν	ἂν	εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος
[26]	οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν	ἂν	εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;
[1]	καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν	~ἂν	εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ
[31]	δῆλα δὴ καὶ τἆλλα ᾗ	ἂν	ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν
[60]	ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς	ἂν	ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ
[42]	ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς	ἂν	ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν
[42]	τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ	ἂν	ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ;
[53]	ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽	ἂν	ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ
[40]	ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι,	ἂν	ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους,
[24]	ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως	ἂν	~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ
[20]	οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν	ἂν	~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ
[53]	δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ	ἂν	ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽
[54]	ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ	ἂν	ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί
[54]	λέγε. Καὶ μή μοι ὃ	ἂν	ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ.
[58]	αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ	ἂν	ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ
[24]	ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι	ἂν	εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ
[13]	ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ	ἂν	ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους
[55]	~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ	ἂν	ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται·
[34]	τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως	ἂν	ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς
[11]	δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν ᾧ	ἂν	ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω
[36]	ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως	ἂν	ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα
[42]	δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι	ἂν	ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο
[53]	Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ	ἂν	ἡ τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ,
[55]	ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει	ἂν	ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ
[43]	ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽	ἂν	ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ
[57]	φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ	ἂν	ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού
[39]	καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς	ἂν	~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους,
[39]	τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως	(ἂν	ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ
[1]	ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις	ἂν	ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός
[40]	αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ	ἂν	ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται.
[55]	τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα	ἂν	ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν
[57]	θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον	ἂν	ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ
[55]	δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽	ἂν	θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;
[41]	αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ	ἂν	θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί γε
[44]	σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ	ἂν	θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ Κάδμου
[13]	~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα,	ἂν	θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς
[29]	ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ,	ἂν	θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ
[54]	ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ	ἂν	θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν
[62]	ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽	ἂν	ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν
[13]	τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν	ἂν	ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι
[6]	προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ	ἂν	καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν
[58]	ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου	ἂν	καὶ (ἡ) γῆ ᾖ, καὶ
[47]	(τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ	ἂν	καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ
[31]	εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽	ἂν	καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ
[49]	~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης	ἂν	καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν
[60]	δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας	ἂν	καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή
[33]	δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ	ἂν	καὶ τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ
[8]	τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην	ἂν	καὶ τοῦτο. Ὥστε διὰ ταῦτα
[24]	σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως	ἂν	καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον
[53]	τάδε εἴη ἄν, ἃ ὅτι	ἂν	κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν
[47]	παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν	ἂν	~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα,
[48]	καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν	ἂν	κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν
[49]	ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο	ἂν	λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ
[49]	διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο	ἂν	λέγειν; Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης
[42]	δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽	ἂν	λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ
[47]	ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ	ἂν	λέγοι· ὡς μέντοι διὰ ταῦτα
[9]	τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽	ἂν	λέγοιεν, ὦ Σιμμία, πλήν γε
[20]	δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς	ἂν	λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ
[45]	τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν	ἂν	λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ
[35]	εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον	ἂν>	~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ
[17]	~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽	(ἂν>	λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ
[7]	ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ	ἂν	λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό
[33]	ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς	ἂν	μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ
[10]	θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει· ὃς	ἂν	μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται
[33]	τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ	ἂν	μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν
[49]	δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ	ἂν	μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ
[42]	~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς,	ἂν	μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ
[49]	τῆς ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ	ἂν	μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ
[42]	τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽	ἂν	μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε
[37]	μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς	ἂν	μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι
[48]	ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽	ἂν	μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι
[54]	ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ	ἂν	μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽
[55]	δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ	ἂν	μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη,
[38]	Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν	ἂν	νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε
[33]	~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι	ἂν	νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ
[54]	νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ	ἂν	νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός·
[14]	διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ	ἂν	ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη
[11]	ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως	ἂν	ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς·
[40]	ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ~ὧν	ἂν	ὁ λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν,
[22]	δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως	ἂν	ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;
[7]	~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽	ἂν	οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον (εἶναι ἀπὸ
[34]	ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ	ἂν	~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι
[14]	ἔχεις περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽	ἂν	οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[18]	ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ	ἂν	οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι
[47]	καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ	ἂν	οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ
[58]	ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽	ἂν	οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,
[39]	εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ	ἂν	ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους
[56]	ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων	ἂν	ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων
[58]	ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι	ἂν	ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς
[49]	αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο	ἂν	~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο
[24]	αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ	ἂν	οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν
[8]	τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν	ἂν	οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν
[8]	~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς	ἂν	οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι,
[17]	σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος	ἂν	πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς
[35]	ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν	ἂν	πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ
[8]	ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ	ἂν	πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ
[62]	πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται πρὶν	ἂν	πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ
[54]	~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ	ἂν	περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς,
[38]	με διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον	ἂν	ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον
[64]	αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽	ἂν	ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε·
[32]	ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ	ἂν	πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ
[54]	ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ	ἂν	πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ
[54]	ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ	ἂν	πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ
[29]	δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ	ἂν	σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα
[42]	ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν	ἂν	συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν
[3]	εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον	ἂν	συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος
[42]	προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν	ἂν	συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ
[17]	πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα	ἂν	σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος
[54]	πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ	ἂν	σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ
[4]	Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί,	ἂν	σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα.
[49]	ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως	ἂν	τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο
[47]	ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽	ἂν	τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ
[42]	ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν	(ἂν	ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ
[47]	τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι	ἂν	(ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ
[52]	δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ	ἂν	τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία
[30]	μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως	ἂν	~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς,
[18]	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι	ἂν	τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ.
[3]	ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως	ἂν	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ
[55]	γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο	ἂν	τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[54]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ	ἂν	τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;
[54]	Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ	ἂν	τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται
[3]	κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ	ἂν	τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον
[11]	ἐν τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως	ἂν	τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη
[17]	πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ	ἂν	τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη,
[35]	ὦ Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς	ἂν	τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς
[9]	εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι	ἂν	τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους
[9]	γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ	ἂν	τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας
[53]	ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ	ἂν	τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι.
[10]	μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος	ἂν	τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι
[61]	οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ	ἂν	τύχωσι τῆς γῆς. τούτου δὲ
[65]	καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν	ἂν	τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου·
[5]	~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽	ἂν	τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι;
[6]	ἦ δ᾽ ὅς, καὶ σὺ	ἂν	τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι
[37]	σὺ ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ)	ἂν	ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει ὁ
[37]	~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ	ἂν	φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ
[37]	πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν,	ἂν	φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,
[17]	τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ	ἂν	φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα
[7]	ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως	ἂν	φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων
[49]	Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ	ἂν	φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη,
[49]	μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ	ἂν	φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης
[49]	~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ	ἂν	φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί
[49]	ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης	ἂν	χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ
[34]	~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽	ἂν	ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ
[54]	ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι	ἂν	ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο
[37]	δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽	ἂν	ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις
[49]	εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι	ἂν	ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005