Chapitre
[42]	δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα,	ἁρμονία,	ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ
[36]	λόγον εἴποι, ὡς ἡ μὲν	ἁρμονία	ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν
[42]	~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν·	ἁρμονία	γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο
[41]	οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ	ἁρμονία	γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ
[42]	~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν	ἁρμονία	εἴη καὶ πλείων, εἰ δ᾽
[42]	κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ	ἁρμονία	εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ
[42]	κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ	ἁρμονία	ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς
[41]	τελευταῖον δὲ πάντων ~συνίσταται ἡ	ἁρμονία	καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν
[42]	~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε	ἁρμονία	κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ
[42]	ἔφη. ~Τί δέ; οὐχ οὕτως	ἁρμονία	πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς
[41]	(σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν	ἁρμονία	συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ
[41]	~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν	ἁρμονία.	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,
[36]	οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα	ἁρμονία	τις, δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ
[42]	οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη	ἁρμονία	ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005