| Chapitre |
| [17] |
~ἐμοὶ
δοκεῖ.
εἰ
γὰρ
μὴ
|
ἀεὶ |
ἀνταποδιδοίη
τὰ
(ἕτερα
τοῖς
ἑτέροις |
| [41] |
ψυχῆς
~ὄλεθρος,
ἐπεὶ
σῶμά
γε
|
ἀεὶ |
ἀπολλύμενον
οὐδὲν
παύεται.
Ἆρα
ἄλλ᾽ |
| [53] |
αὐτὸ
δέχεται,
τὸ
γὰρ
ἐναντίον
|
ἀεὶ |
αὐτῷ
ἐπιφέρει,
καὶ
ἡ
δυὰς |
| [25] |
μεταβολὴν
καὶ
ἡντινοῦν
ἐνδέχεται;
Ἢ
|
~ἀεὶ |
αὐτῶν
ἕκαστον
ὃ
ἔστι,
μονοειδὲς |
| [20] |
λαβόντες
ἑκάστοτε
μὴ
ἐπιλελήσμεθα,
εἰδότας
|
ἀεὶ |
γίγνεσθαι
~καὶ
ἀεὶ
διὰ
βίου |
| [20] |
ἐπιλελήσμεθα,
εἰδότας
ἀεὶ
γίγνεσθαι
~καὶ
|
ἀεὶ |
διὰ
βίου
εἰδέναι·
τὸ
γὰρ |
| [52] |
ἑαυτοῦ
ὀνόματος
καὶ
τοῦτο
~καλεῖν
|
ἀεὶ |
διὰ
τὸ
οὕτω
πεφυκέναι
ὥστε |
| [7] |
νοῦν
ἔχων
~ἐπιθυμοῖ
που
ἂν
|
ἀεὶ |
εἶναι
παρὰ
τῷ
αὑτοῦ
βελτίονι. |
| [58] |
ὑποστάθμην
ταῦτα
εἶναι
καὶ
συρρεῖν
|
ἀεὶ |
εἰς
τὰ
κοῖλα
τῆς
γῆς. |
| [52] |
(οὐκ
ὢν
ὅπερ
τὸ
περιττὸν
|
ἀεὶ |
ἕκαστος
αὐτῶν
ἐστι
περιττός·
~καὶ |
| [60] |
τάδε,
καὶ
ὥσπερ
τῶν
ἀναπνεόντων
|
ἀεὶ |
ἐκπνεῖ
τε
καὶ
ἀναπνεῖ
~ῥέον |
| [34] |
παρασκευάζουσα,
ἑπομένη
τῷ
λογισμῷ
καὶ
|
ἀεὶ |
ἐν
~τούτῳ
οὖσα,
τὸ
ἀληθὲς |
| [25] |
ἐρωτῶντες
καὶ
ἀποκρινόμενοι,
πότερον
~ὡσαύτως
|
ἀεὶ |
ἔχει
κατὰ
ταὐτὰ
ἢ
ἄλλοτ᾽ |
| [54] |
ἄρα
ὅτι
ἂν
αὐτὴ
κατάσχῃ,
|
ἀεὶ |
ἥκει
ἐπ᾽
ἐκεῖνο
φέρουσα
ζωήν; |
| [10] |
τοιαῦτα
καὶ
οἱ
ποιηταὶ
ἡμῖν
|
ἀεὶ |
θρυλοῦσιν,
ὅτι
οὔτ᾽
~ἀκούομεν
ἀκριβὲς |
| [1] |
~ἀπάξειν
εἰς
Δῆλον·
ἣν
δὴ
|
ἀεὶ |
καὶ
νῦν
ἔτι
ἐξ
ἐκείνου |
| [26] |
ἔφη.
~Καὶ
τὸ
μὲν
ἀιδὲς
|
ἀεὶ |
κατὰ
ταὐτὰ
ἔχον,
τὸ
δὲ |
| [25] |
ἔχειν,
ὁ
Κέβης.
~Οὐκοῦν
ἅπερ
|
ἀεὶ |
κατὰ
ταὐτὰ
καὶ
ὡσαύτως
ἔχει, |
| [27] |
τοῦ
πλάνου
καὶ
περὶ
ἐκεῖνα
|
ἀεὶ |
κατὰ
ταὐτὰ
ὡσαύτως
ἔχει,
ἅτε |
| [3] |
καὶ
λαμβάνῃ,
~σχεδόν
τι
ἀναγκάζεσθαι
|
ἀεὶ |
λαμβάνειν
καὶ
τὸ
ἕτερον,
ὥσπερ |
| [64] |
ἐν
χάριτι
μάλιστα
ποιοῖμεν;
~Ἅπερ
|
ἀεὶ |
λέγω,
ἔφη,
ὦ
Κρίτων,
οὐδὲν |
| [12] |
γε
αὐτήν,
ὥς
φαμεν,
προθυμοῦνται
|
ἀεὶ |
μάλιστα
καὶ
μόνοι
οἱ
~φιλοσοφοῦντες |
| [27] |
καὶ
ὡς
συγγενὴς
οὖσα
αὐτοῦ
|
ἀεὶ |
~μετ᾽
ἐκείνου
τε
γίγνεται,
ὅτανπερ |
| [27] |
εἰς
τὸ
καθαρόν
τε
~καὶ
|
ἀεὶ |
ὂν
καὶ
ἀθάνατον
καὶ
ὡσαύτως |
| [54] |
τὸ
ἐναντίον
ᾧ
αὐτὴ
ἐπιφέρει
|
ἀεὶ |
οὐ
μή
ποτε
δέξηται,
ὡς |
| [2] |
λέγοντα
καὶ
ἄλλου
ἀκούοντα
ἔμοιγε
|
ἀεὶ |
πάντων
~ἥδιστον.
~(Ἐχεκράτης)
~Ἀλλὰ
μήν, |
| [52] |
σοι
τῷ
τε
αὑτῆς
ὀνόματι
|
ἀεὶ |
~προσαγορευτέα
εἶναι
καὶ
τῷ
τοῦ |
| [30] |
συνουσία
τοῦ
σώματος
διὰ
τὸ
|
ἀεὶ |
συνεῖναι
καὶ
διὰ
τὴν
πολλὴν |
| [30] |
σώματος
~ἀπαλλάττηται,
ἅτε
τῷ
σώματι
|
ἀεὶ |
συνοῦσα
καὶ
τοῦτο
θεραπεύουσα
καὶ |
| [52] |
οὐκ
ὄντ᾽
~ἀλλήλοις
ἐναντία
ἔχει
|
ἀεὶ |
τἀναντία,
οὐδὲ
ταῦτα
ἔοικε
δεχομένοις |
| [37] |
τοῦ
ἀνθρώπου,
(ἀλλ᾽
ἡ
ψυχὴ
|
ἀεὶ |
τὸ
~κατατριβόμενον
ἀνυφαίνοι
ἀναγκαῖον
μεντἂν |
| [37] |
εἰ
δὲ
μή,
ἀνάγκην
εἶναι
|
ἀεὶ |
τὸν
~μέλλοντα
ἀποθανεῖσθαι
δεδιέναι
ὑπὲρ |
| [33] |
εἰς
Ἅιδου
καθαρῶς
ἀφικέσθαι,
ἀλλὰ
|
ἀεὶ |
τοῦ
σώματος
~ἀναπλέα
ἐξιέναι,
ὥστε |
| [54] |
~Ὧι
ἂν
ψυχή,
ἔφη.
~(Οὐκοῦν
|
ἀεὶ |
τοῦτο
οὕτως
ἔχει;
~Πῶς
γὰρ |
| [29] |
αὐτὴ
εἰς
ἑαυτήν,
ἅτε
μελετῶσα
|
ἀεὶ |
τοῦτο
τὸ
δὲ
οὐδὲν
ἄλλο |
| [52] |
τοῦ
αὑτοῦ
ὀνόματος
εἰς
τὸν
|
ἀεὶ |
χρόνον,
ἀλλὰ
καὶ
ἄλλο
τι |
| [27] |
παντὶ
ὁμοιότερόν
ἐστι
ψυχὴ
τῷ
|
ἀεὶ |
~ὡσαύτως
ἔχοντι
μᾶλλον
ἢ
τῷ |
| [28] |
καὶ
μονοειδεῖ
καὶ
ἀδιαλύτῳ
~καὶ
|
ἀεὶ |
ὡσαύτως
κατὰ
ταὐτὰ
ἔχοντι
ἑαυτῷ |