| Livre, pages |
| [4, 723] |
οὖν
εἰπών,
τί
τὸ
μετὰ
|
τοῦτο |
ἄν
μοι
βουληθείην
εἰρῆσθαι;
τόδε, |
| [4, 711] |
μέγιστον
δυναμένους·
~(οὗ
δ'
ἂν
|
τοῦτο |
ἀριθμῷ
μὲν
βραχύτατον,
ἰσχυρότατον
δέ, |
| [4, 718] |
εἰς
δύναμιν
διεξελθόντα,
τὸ
μετὰ
|
τοῦτο |
ἄρχεσθαι
τῆς
θέσεως
τῶν
νόμων. |
| [4, 705] |
τε
εἴη
καὶ
πάμφορος
ἅμα·
|
τοῦτο |
γὰρ
ἔχουσα,
πολλὴν
ἐξαγωγὴν
ἂν |
| [4, 722] |
ἰατρῶν
γένος
ὀρθότατα
παρετέθη.
πρὸς
|
τοῦτο |
δὲ
οὐδεὶς
ἔοικε
διανοηθῆναι
πώποτε |
| [4, 709] |
καὶ
δὴ
καὶ
νομοθεσίᾳ
ταὐτὸν
|
τοῦτο |
δοτέον·
τῶν
ἄλλων
συμπιπτόντων,
ὅσα |
| [4, 710] |
καὶ
τάχιστ'
ἂν
μεταβαλεῖν
εἰς
|
τοῦτο |
ἐκ
τοῦ
τοιούτου,
(δεύτερον
δὲ |
| [4, 707] |
εἴρηται
δ'
ἡμῖν
οἶμαι
καὶ
|
τοῦτο |
ἐν
τοῖς
πρόσθεν.
(Κλεινίας)
τί |
| [4, 714] |
ὁ
λόγος.
(Ἀθηναῖος)
ἔστι
γὰρ
|
τοῦτο |
ἓν
ἐκείνων
τῶν
ἀξιωμάτων
(ἀρχῆς |
| [4, 709] |
ἄρα;
(Ἀθηναῖος)
τοῦ
νομοθέτου
φράζομεν
|
τοῦτο, |
ἦ
γάρ;
(Κλεινίας)
ναί.
(Ἀθηναῖος) |
| [4, 723] |
ἱκανῶς
εἰρῆσθαι
δοκῇ.
μετὰ
δὲ
|
τοῦτο |
ἤδη
τοὺς
νόμους
αὐτοὺς
διέξει |
| [4, 720] |
δὴ
καὶ
θεασώμεθα
τὸ
διπλοῦν
|
τοῦτο |
καὶ
ἁπλοῦν
ἐν
ταῖς
νομοθεσίαις |
| [4, 715] |
δὴ
καὶ
ἓν
ἦν
(αὐτῶν
|
τοῦτο, |
καὶ
ἔφαμέν
που
κατὰ
φύσιν |
| [4, 704] |
χρόνον
ὅτι
δεήσει
καλεῖν
αὐτήν-
|
τοῦτο |
μὲν
γὰρ
τάχ'
ἂν
ἴσως |
| [4, 718] |
εἶναι,
καὶ
δῆλον
ὅτι
πειράσεται
|
τοῦτο |
ὁ
νομοθέτης
ἐν
ἁπάσῃ
ποιεῖν |
| [4, 719] |
τῶν
λεγομένων.
τῷ
δὲ
νομοθέτῃ
|
τοῦτο |
οὐκ
ἔστι
ποιεῖν
ἐν
τῷ |
| [4, 705] |
εἶναι,
ὅμως
δὲ
ἀγαπητὸν
καὶ
|
τοῦτο. |
πρόσοικος
γὰρ
θάλαττα
χώρᾳ
τὸ |
| [4, 710] |
~καὶ
νῦν
τῇ
(τυραννουμένῃ
ψυχῇ
|
τοῦτο |
συνεπέσθω,
ἐὰν
μέλλῃ
τῶν
ἄλλων |
| [4, 715] |
ἡγοῦμαι
παντὸς
μᾶλλον
εἶναι
παρὰ
|
τοῦτο |
σωτηρίαν
τε
πόλει
καὶ
τοὐναντίον. |
| [4, 722] |
καὶ
περὶ
παντὸς
νόμου
κατὰ
|
τοῦτο |
τὸ
παράδειγμα,
εἰ
γίγνοιτο
ἑκάτερα, |
| [4, 707] |
πρόσθεν.
(Κλεινίας)
τί
μήν;
(Ἀθηναῖος)
|
τοῦτο |
τοίνυν
σκοπώμεθα
μόνον,
εἰ
κατὰ |
| [4, 710] |
πῶς
δὴ
καὶ
τίνι
λόγῳ
|
τοῦτο, |
ὦ
ξένε,
λέγων
ἄν
τις |