Livre, pages
[4, 713]	τὴν πόλιν ἔδει ἐπονομάζεσθαι, τὸ	τοῦ	ἀληθῶς τῶν τὸν νοῦν ἐχόντων
[4, 718]	ἐλπίσιν ἀγαθαῖς διάγοντες τὸ πλεῖστον	τοῦ	βίου. ἃ δὲ πρὸς ἐκγόνους
[4, 705]	τῶν ὀγδοήκοντα σταδίων. ~ἐγγύτερον μέντοι	τοῦ	δέοντος κεῖται τῆς θαλάττης, (σχεδὸν
[4, 713]	δουλευουσῶν μέρεσιν ἑαυτῶν τισι, τὸ	τοῦ	δεσπότου δὲ ἑκάστη προσαγορεύεται κράτος.
[4, 708]	ἔοικ' ἔχειν τὰ ἀνθρώπινα. (Κλεινίας)	τοῦ	δὴ πέρι λέγεις; ~(Ἀθηναῖος) ἔμελλον
[4, 714]	καταλυθήσεται, καὶ τὸν φύσει ὅρον	τοῦ	δικαίου λέγεσθαι κάλλισθ' οὕτω. (Κλεινίας)
[4, 711]	οὐδέ γε ἐπιθυμητὴς ἔγωγ' εἰμὶ	τοῦ	θεάματος. (Ἀθηναῖος) καὶ μὴν τοῦτό
[4, 716]	ἀεὶ συνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων	τοῦ	θείου νόμου τιμωρός, ἧς ὁ
[4, 715]	μὴ συμπάσης τῆς πόλεως ἕνεκα	τοῦ	κοινοῦ ἐτέθησαν· οἳ δ' ἕνεκά
[4, 714]	(Κλεινίας) πῶς; (Ἀθηναῖος) ὅτι τὸ	τοῦ	κρείττονος συμφέρον ἐστίν. (Κλεινίας) λέγ'
[4, 713]	οἴεται πάσῃ μηχανῇ τὸν ἐπὶ	τοῦ	Κρόνου λεγόμενον βίον, καὶ ὅσον
[4, 721]	τοῖς μήκεσιν. (Μέγιλλος) πρὸς μὲν	τοῦ	Λακωνικοῦ τρόπου, ὦ ξένε, τὸ
[4, 711]	τις ἐπανενέγκῃ φύσιν, ὃν τῇ	τοῦ	λέγειν ῥώμῃ φασὶ πάντων διενεγκόντα
[4, 723]	ἀρχόμενον νομοθεσίας χρὴ προτιθέναι παντὸς	τοῦ	λόγου τὸ πεφυκὸς προοίμιον ἑκάστοις-
[4, 714]	τὴν νῦν ἀμφισβήτησιν, περὶ δὲ	τοῦ	μεγίστου· τὸ γὰρ δίκαιον καὶ
[4, 714]	τὸ συμφέρον ἑαυτῷ τῆς ἀρχῆς	τοῦ	μένειν; (Κλεινίας) πῶς γὰρ ἄν;
[4, 720]	δὲ τὸν τρόπον ἑκάτερον, ἵνα	τοῦ	νομοθέτου δεώμεθα, καθάπερ ἰατροῦ δέοιντο
[4, 709]	εἰπεῖν ὀρθῶς ἔστιν ἄρα; (Ἀθηναῖος)	τοῦ	νομοθέτου φράζομεν τοῦτο, ἦ γάρ;
[4, 722]	τινε, νόμος τε καὶ προοίμιον	τοῦ	νόμου· ~ὃ δὴ τυραννικὸν ἐπίταγμα
[4, 715]	ἀρχόντων, οἱ δὲ ἄρχοντες δοῦλοι	τοῦ	νόμου, σωτηρίαν καὶ πάντα ὅσα
[4, 723]	λόγος ἂν ὀρθῶς προσαγορεύοιτο εἶναι	τοῦ	νόμου. ταῦτ' οὖν εἰπών, τί
[4, 714]	καὶ τὰς πόλεις διοικεῖν, τὴν	τοῦ	νοῦ διανομὴν ἐπονομάζοντας νόμον. εἰ
[4, 721]	οὖν ἀνθρώπων ἐστίν τι συμφυὲς	τοῦ	παντὸς χρόνου, ὃ διὰ τέλους
[4, 723]	μὲν εἶναι πειστικόν, προοιμίου μὴν	τοῦ	περὶ λόγους δύναμιν ἔχειν. ἵνα
[4, 717]	ἀπὸ τῆς οὐσίας, δεύτερα τὰ	τοῦ	σώματος, τρίτα τὰ τῆς ψυχῆς,
[4, 711]	δὲ οἱ συνήκοοι τῶν ἐκ	τοῦ	σωφρονοῦντος στόματος ἰόντων λόγων. ὡσαύτως
[4, 717]	δεύτερα καὶ ἀριστερὰ νέμων ὀρθότατα	τοῦ	τῆς (εὐσεβείας σκοποῦ τυγχάνοι, τὰ
[4, 710]	τὸ δὲ τέταρτον, ὀλιγαρχία, τὴν	τοῦ	τοιούτου γένεσιν χαλεπώτατα δύναιτ' ἂν
[4, 710]	ἂν μεταβαλεῖν εἰς τοῦτο ἐκ	τοῦ	τοιούτου, (δεύτερον δὲ ἐξ ὀλιγαρχίας
[4, 721]	καὶ μὴ ἀνώνυμον κεῖσθαι τετελευτηκότα	τοῦ	τοιούτου ἐστὶν ἐπιθυμία. γένος οὖν
[4, 724]	λέγομεν· τὸ δὲ ἀπολειπόμενον ἔτι	τοῦ	τοιούτου φαίνῃ μοι σὺ διακελεύεσθαι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006