Livre, pages
[4, 719]	ἡμῶν ἀεὶ λεγόμενός ἐστιν καὶ	τοῖς	ἄλλοις πᾶσιν συνδεδογμένος, ὅτι ποιητής,
[4, 709]	(Κλεινίας) οὕτως. (Ἀθηναῖος) οὐκοῦν καὶ	τοῖς	ἄλλοις ὡσαύτως κατὰ τὸν αὐτὸν
[4, 717]	θεοὺς ὁ πολύς ἐστι πόνος	τοῖς	ἀνοσίοις, τοῖσιν δὲ ὁσίοις ἐγκαιρότατος
[4, 708]	διὰ συνήθειαν ζητοῦν ἔτι χρῆσθαι	τοῖς	αὐτοῖς ἤθεσιν δι' ἃ καὶ
[4, 709]	ἔστιν λέγοντα εὖ λέγειν ἐν	τοῖς	αὐτοῖς τούτοις. (Κλεινίας) τὸ ποῖον;
[4, 717]	δὲ αὐτοῦ καὶ οἷον ἡ	τοῖς	βέλεσιν ἔφεσις τὰ ποῖ' ἂν
[4, 717]	μετὰ θεοὺς δὲ τούσδε καὶ	τοῖς	δαίμοσιν ὅ γε ἔμφρων ὀργιάζοιτ'
[4, 710]	πρὸς τὰς ἡδονάς, σύμφυτον ἐπανθεῖ,	τοῖς	δὲ ἐγκρατῶς· ὃ (καὶ μονούμενον
[4, 707]	τὴν μὲν ἄρξαι τῆς σωτηρίας	τοῖς	Ἕλλησι, τὴν δὲ τέλος ἐπιθεῖναι,
[4, 716]	δ' ἄμετρα οὔτε ἀλλήλοις οὔτε	τοῖς	ἐμμέτροις. ὁ δὴ θεὸς ἡμῖν
[4, 717]	ἄνωθεν (τὰ περιττὰ) καὶ ἀντίφωνα,	τοῖς	ἔμπροσθεν ῥηθεῖσιν νυνδή. μετὰ θεοὺς
[4, 723]	δὴ τυραννικὸν ἐπίταγμα ἀπεικασθὲν ἐρρήθη	τοῖς	ἐπιτάγμασιν τοῖς (τῶν ἰατρῶν οὓς
[4, 715]	κρατοῦντι, καὶ κατὰ λόγον οὕτω	τοῖς	ἐφεξῆς τὰ μετὰ ταῦθ' ἕκαστα
[4, 715]	ὥστε ἀρχῆς μηδ' ὁτιοῦν μεταδιδόναι	τοῖς	ἡττηθεῖσιν, μήτε αὐτοῖς μήτε ἐκγόνοις,
[4, 716]	ἀγαθῷ θύειν καὶ προσομιλεῖν ἀεὶ	τοῖς	θεοῖς εὐχαῖς καὶ ἀναθήμασιν καὶ
[4, 720]	πολλὰ ἰατρεύουσιν περιτρέχοντες καὶ ἐν	τοῖς	ἰατρείοις περιμένοντες, καὶ οὔτε τινὰ
[4, 718]	διδομένης ὑπὸ τύχης τὸ μέτριον	τοῖς	κεκμηκόσιν νέμοντα. ταῦτ' ἂν ποιοῦντες
[4, 713]	παρήγαγον αὐτὴν εἰς τὸ μέσον	τοῖς	λόγοις. (Κλεινίας) ὀρθότατά γε δρῶν·
[4, 710]	ὅπερ εὐθὺς παισὶν καὶ θηρίοις,	τοῖς	μὲν ἀκρατῶς ἔχειν πρὸς τὰς
[4, 721]	ἀπειλεῖν μόνον χρωμένους ἁπλοῦς γίγνεσθαι	τοῖς	μήκεσιν. (Μέγιλλος) πρὸς μὲν τοῦ
[4, 705]	ἐντὸς τῶν πλοίων μέρη ἀναγκαῖον	τοῖς	ναυπηγοῖς χρῆσθαι ἑκάστοτε. (Ἀθηναῖος) καὶ
[4, 720]	νόμον, παραμυθίας δὲ καὶ πειθοῦς	τοῖς	νομοθετουμένοις μηδὲ ἓν προσδιδῷ; καθάπερ
[4, 719]	ἂν εἰδεῖεν τί ποτ' ἐναντίον	τοῖς	νόμοις ἂν λέγοντες βλάπτοιεν τὴν
[4, 715]	δ' ἄρχοντας λεγομένους νῦν ὑπηρέτας	τοῖς	νόμοις ἐκάλεσα (οὔτι καινοτομίας ὀνομάτων
[4, 719]	οὖν ἡμῖν ὁ τεταγμένος ἐπὶ	τοῖς	νόμοις μηδὲν τοιοῦτον προαγορεύῃ ἐν
[4, 722]	μήκη τιμητέον- τὰ δ' ἐν	τοῖς	νυνδὴ νόμοις ῥηθεῖσιν οὐ διπλῷ
[4, 717]	βαρυτάτη ζημία πᾶσι γὰρ ἐπίσκοπος	τοῖς	περὶ τὰ τοιαῦτα ἐτάχθη Δίκης
[4, 719]	ὡς τὸν νομοθέτην οὐ δεῖ	τοῖς	ποιηταῖς ἐπιτρέπειν ποιεῖν ὃ ἂν
[4, 713]	δαίμονας, οἷον νῦν ἡμεῖς δρῶμεν	τοῖς	ποιμνίοις καὶ ὅσων ἥμεροί εἰσιν
[4, 709]	φύσει· ὃ δὲ καὶ ἐν	τοῖς	πρόσθεν ἐλέγομεν δεῖν ἕπεσθαι σύμπασιν
[4, 707]	ἡμῖν οἶμαι καὶ τοῦτο ἐν	τοῖς	πρόσθεν. (Κλεινίας) τί μήν; (Ἀθηναῖος)
[4, 705]	ὡς ἔφαμεν, εἰ μεμνήμεθα, ἐν	τοῖς	πρόσθεν λόγοις. (Κλεινίας) ἀλλὰ μεμνήμεθα,
[4, 715]	τι γένος· ὃς δ' ἂν	τοῖς	τεθεῖσι νόμοις εὐπειθέστατός τε ᾖ
[4, 709]	πρόσθεν ἐλέγομεν δεῖν ἕπεσθαι σύμπασιν	τοῖς	τῆς ἀρετῆς μέρεσι, ~καὶ νῦν
[4, 722]	γὰρ ἡ πόλις ἡ νῦν	τοῖς	τοιούτοις νόμοις χρῆσθαι διανοουμένη. (Κλεινίας)
[4, 723]	ἐπίταγμα ἀπεικασθὲν ἐρρήθη τοῖς ἐπιτάγμασιν	τοῖς	(τῶν ἰατρῶν οὓς εἴπομεν ἀνελευθέρους,
[4, 720]	κάμνοντι κοινούμενος αὐτῷ τε καὶ	τοῖς	φίλοις, ἅμα μὲν αὐτὸς μανθάνει
[4, 717]	τοὺς τὴν πόλιν ἔχοντας θεοὺς	τοῖς	χθονίοις ἄν τις θεοῖς ἄρτια

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006