| Livre, pages |
| [4, 721] |
καὶ
ἓν
ὂν
ἀεί,
γενέσει
|
τῆς |
ἀθανασίας
μετειληφέναι·
τούτου
δὴ
ἀποστερεῖν |
| [4, 704] |
ἡμῖν
εἴληχεν;
(Κλεινίας)
προσέοικε
τῇ
|
τῆς |
ἄλλης
Κρήτης
φύσει
ὅλῃ.
(Ἀθηναῖος) |
| [4, 709] |
ἐλέγομεν
δεῖν
ἕπεσθαι
σύμπασιν
τοῖς
|
τῆς |
ἀρετῆς
μέρεσι,
~καὶ
νῦν
τῇ |
| [4, 712] |
ἐν
ἀνθρώπῳ
συμπέσῃ,
τότε
πολιτείας
|
τῆς |
ἀρίστης
καὶ
νόμων
τῶν
τοιούτων |
| [4, 714] |
νόμους
ἢ
τὸ
συμφέρον
ἑαυτῷ
|
τῆς |
ἀρχῆς
τοῦ
μένειν;
(Κλεινίας)
πῶς |
| [4, 707] |
πλείονος
ἢ
κατὰ
τὴν
ἐκ
|
τῆς |
γῆς
τροφήν;
οὐ
γάρ
που |
| [4, 718] |
παρέχει
πορεύεσθαι,
μάλα
βραχεῖα
οὖσα,
|
τῆς |
δὲ
ἀρετῆς
φησίν,
ἱδρῶτα
θεοὶ |
| [4, 719] |
γὰρ
ταφῆς
τῆς
μὲν
ὑπερβεβλημένης,
|
τῆς |
δὲ
ἐλλειπούσης,
τῆς
δὲ
μετρίας, |
| [4, 719] |
μὲν
ὑπερβεβλημένης,
τῆς
δὲ
ἐλλειπούσης,
|
τῆς |
δὲ
μετρίας,
τὴν
μίαν
ἑλόμενος |
| [4, 718] |
μάλιστ'
ἀεὶ
πρεσβεύειν,
δαπάνης
τε
|
τῆς |
διδομένης
ὑπὸ
τύχης
τὸ
μέτριον |
| [4, 720] |
τῷ
δεσπότῃ
παρασκευάζει
τῶν
καμνόντων
|
(τῆς |
ἐπιμελείας·
ὁ
δὲ
ἐλεύθερος
ὡς |
| [4, 717] |
καὶ
ἀριστερὰ
νέμων
ὀρθότατα
τοῦ
|
τῆς |
(εὐσεβείας
σκοποῦ
τυγχάνοι,
τὰ
δὲ |
| [4, 705] |
~ἐγγύτερον
μέντοι
τοῦ
δέοντος
κεῖται
|
τῆς |
θαλάττης,
(σχεδὸν
ὅσον
εὐλιμενωτέραν
αὐτὴν |
| [4, 718] |
διεξελθόντα,
τὸ
μετὰ
τοῦτο
ἄρχεσθαι
|
τῆς |
θέσεως
τῶν
νόμων.
ἔστιν
δὲ |
| [4, 723] |
μηκέτ'
ὦ
ξένε,
διατριβὴν
πλείω
|
τῆς |
μελλήσεως
ποιώμεθα,
ἐπὶ
δὲ
τὸν |
| [4, 719] |
νυνδὴ
λεχθέντων.
οὔσης
γὰρ
ταφῆς
|
τῆς |
μὲν
ὑπερβεβλημένης,
τῆς
δὲ
ἐλλειπούσης, |
| [4, 711] |
καὶ
τότε
τάχος
καὶ
ῥᾳστώνη
|
τῆς |
μεταβολῆς
γίγνεσθαι
φιλεῖ.
(Κλεινίας)
πῶς; |
| [4, 719] |
ποιητής,
ὁπόταν
ἐν
τῷ
τρίποδι
|
τῆς |
Μούσης
καθίζηται,
τότε
οὐκ
ἔμφρων |
| [4, 717] |
κατὰ
δύναμιν
πᾶσαν,
ἀρχόμενον
ἀπὸ
|
τῆς |
οὐσίας,
δεύτερα
τὰ
τοῦ
σώματος, |
| [4, 705] |
συνεχώρουν·
νῦν
οὖν
ὑμεῖς
μοι
|
τῆς |
παρούσης
νομοθεσίας
ἀντιφυλάξατε
ἑπόμενοι,
ἐὰν |
| [4, 708] |
Γόρτυνος
γὰρ
τυγχάνει
ἀπῳκηκὸς
ταύτης
|
τῆς |
Πελοποννησιακῆς.
(Ἀθηναῖος)
οὐ
τοίνυν
εὔκολος |
| [4, 715] |
ὀρθοὺς
νόμους
ὅσοι
μὴ
συμπάσης
|
τῆς |
πόλεως
ἕνεκα
τοῦ
κοινοῦ
ἐτέθησαν· |
| [4, 712] |
(Ἀθηναῖος)
θεὸν
δὴ
πρὸς
τὴν
|
τῆς |
πόλεως
κατασκευὴν
ἐπικαλώμεθα·
ὁ
δὲ |
| [4, 707] |
ἐν
Πλαταιαῖς,
τὴν
μὲν
ἄρξαι
|
τῆς |
σωτηρίας
τοῖς
Ἕλλησι,
τὴν
δὲ |
| [4, 709] |
τί
παρὸν
αὐτῷ
διὰ
τύχης,
|
τῆς |
τέχνης
ἂν
μόνον
ἐπιδέοι;
(Κλεινίας) |
| [4, 719] |
ἐπιὸν
ῥεῖν
ἑτοίμως
ἐᾷ,
καὶ
|
τῆς |
τέχνης
οὔσης
μιμήσεως
ἀναγκάζεται,
ἐναντίως |
| [4, 713] |
ὡς
λέγετε.
φήμην
τοίνυν
παραδεδέγμεθα
|
τῆς |
τῶν
τότε
μακαρίας
ζωῆς
ὡς |
| [4, 705] |
ἂν
κακῶς
ἔχοι
τῇ
χώρᾳ
|
τῆς |
φύσεως.
(Κλεινίας)
τί
δή;
(Ἀθηναῖος) |
| [4, 722] |
ἑτέρων
διάφορα
μόνον
εἰς
ἀρετὴν
|
τῆς |
χρείας,
ἀλλ'
ὅπερ
ἐρρήθη
νυνδή, |
| [4, 705] |
ναυπηγησίμης
ὕλης
ὁ
τόπος
ἡμῖν
|
τῆς |
χώρας
πῶς
ἔχει;
(Κλεινίας)
οὐκ |
| [4, 717] |
τὰ
τοῦ
σώματος,
τρίτα
τὰ
|
τῆς |
ψυχῆς,
ἀποτίνοντα
δανείσματα
ἐπιμελείας
τε |