Livre, pages
[4, 716]	ἀληθέστατον οἶμαι λόγων, ὡς τῷ	μὲν	ἀγαθῷ θύειν καὶ προσομιλεῖν ἀεὶ
[4, 710]	εὐθὺς παισὶν καὶ θηρίοις, τοῖς	μὲν	ἀκρατῶς ἔχειν πρὸς τὰς ἡδονάς,
[4, 721]	καὶ τῇ δὲ ἀτιμίᾳ. ὁ	μὲν	ἁπλοῦς ἔστω τις τοιοῦτος περὶ
[4, 707]	γενομένην καὶ ἐν Πλαταιαῖς, τὴν	μὲν	ἄρξαι τῆς σωτηρίας τοῖς Ἕλλησι,
[4, 718]	εὐδαίμονα ἀποτελεῖ· ἃ δὲ χρὴ	μὲν	αὖ καὶ ἀναγκαῖον εἰπεῖν νομοθέτην
[4, 713]	τῶν δαιμόνων, ὃ διὰ πολλῆς	μὲν	αὐτοῖς ῥᾳστώνης, (πολλῆς δ' ἡμῖν,
[4, 711]	νῦν ἡμῶν ἔστιν τις, μακαρίως	μὲν	αὐτὸς ζῇ, μακάριοι δὲ οἱ
[4, 720]	τε καὶ τοῖς φίλοις, ἅμα	μὲν	αὐτὸς μανθάνει τι παρὰ τῶν
[4, 707]	δὲ τέλος ἐπιθεῖναι, καὶ τὰς	μὲν	βελτίους τοὺς Ἕλληνας ποιῆσαι, τὰς
[4, 711]	~(οὗ δ' ἂν τοῦτο ἀριθμῷ	μὲν	βραχύτατον, ἰσχυρότατον δέ, καθάπερ ἐν
[4, 715]	πόλει καὶ τοὐναντίον. ἐν ᾗ	μὲν	γὰρ ἂν ἀρχόμενος ᾖ καὶ
[4, 708]	νομοθετεῖσθαι, τῇ δὲ χαλεπώτερα. τὸ	μὲν	γὰρ ἕν τι εἶναι γένος
[4, 704]	εἴη πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν. εἰ	μὲν	γὰρ ἐπιθαλαττία τε ἔμελλεν εἶναι
[4, 704]	ὅτι δεήσει καλεῖν αὐτήν- τοῦτο	μὲν	γὰρ τάχ' ἂν ἴσως καὶ
[4, 715]	γὰρ ὀξὺ βλέπεις. (Ἀθηναῖος) νέος	μὲν	γὰρ ὢν πᾶς ἄνθρωπος τὰ
[4, 719]	ἐπῄνεσας ἁπλῶς· ἐγὼ δέ, εἰ	μὲν	γυνή μοι διαφέρουσα εἴη πλούτῳ
[4, 712]	(αὐτὴν εἶναι παντάπασιν ἄτοπον· καὶ	μὲν	δὴ βασιλεία γε διὰ βίου
[4, 715]	τοίνυν φῶμεν πρὸς αὐτούς, ὁ	μὲν	δὴ θεός, ὥσπερ καὶ ὁ
[4, 719]	εἴποις; (Κλεινίας) ἀναγκαῖον. (Ἀθηναῖος) σμικρῷ	μὲν	δὴ πρόσθεν ἆρα οὐκ ἠκούσαμέν
[4, 720]	καμνόντων ἐν ταῖς πόλεσι, τοὺς	μὲν	δούλους σχεδόν τι οἱ δοῦλοι
[4, 723]	πειστικὸν λεχθὲν ὑπὸ τοῦδε, ὄντως	μὲν	εἶναι πειστικόν, προοιμίου μὴν τοῦ
[4, 705]	δὲ ὑπολαβὼν εἶπον ὡς ὅτι	μὲν	εἰς ἀρετήν ποι βλέποι τὰ
[4, 714]	δεῖ. καὶ ἐφάνη δὴ γονέας	μὲν	ἐκγόνων, νεωτέρων δὲ πρεσβυτέρους, γενναίους
[4, 718]	σοφὸν ἀποφαίνουσι λέγοντα ὡς ἡ	μὲν	ἐπὶ τὴν κακότητα ὁδὸς λεία
[4, 716]	θείου νόμου τιμωρός, ἧς ὁ	μὲν	εὐδαιμονήσειν μέλλων ἐχόμενος συνέπεται ταπεινὸς
[4, 706]	ἕλκειν, ὄφρ' ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ	μὲν	εὐκτὰ γένηται ἐελδομένοισί περ ἔμπης,
[4, 717]	διαφερόντως. τελευτησάντων δὲ γονέων ταφὴ	μὲν	ἡ σωφρονεστάτη καλλίστη, μήτε ὑπεραίροντα
[4, 715]	μετὰ ταῦτα; ἆρ' οὐχ ἥκοντας	μὲν	καὶ παρόντας θῶμεν τοὺς ἐποίκους,
[4, 724]	λέγων. ~(Ἀθηναῖος) οὐκοῦν περὶ θεῶν	μὲν	καὶ τῶν μετὰ θεοὺς καὶ
[4, 721]	τριάκοντα γεγονὼς καὶ πέντε, ζημιούσθω	μὲν	κατ' ἐνιαυτὸν τόσῳ καὶ τόσῳ,
[4, 709]	ὅπερ ἐγὼ νυνδή, τὸ θνητὸν	(μὲν	μηδένα νομοθετεῖν μηδέν, τύχας δ'
[4, 710]	ταῦτα γίγνεσθαι τότε, ὅταν ἀληθὴς	μὲν	νομοθέτης γένηται φύσει, κοινὴ δὲ
[4, 716]	λόγον ἔχουσα ἀρχαῖον, ὅτι τῷ	μὲν	ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ὄντι μετρίῳ
[4, 724]	τὸ φῶς ἐπανάγειν. (Κλεινίας) παντάπασι	μὲν	οὖν. (Ἀθηναῖος) ἀλλὰ μὴν μετά
[4, 720]	δήπου καὶ τούτους. (Κλεινίας) πάνυ	μὲν	οὖν. (Ἀθηναῖος) ἐάντε γε ἐλεύθεροι
[4, 721]	ὀρθότητα πάσῃ πόλει. (Κλεινίας) παντάπασι	μὲν	οὖν. (Ἀθηναῖος) λέγωμεν δὴ πρῶτον
[4, 709]	ἂν μόνον ἐπιδέοι; (Κλεινίας) πάνυ	μὲν	οὖν. (Ἀθηναῖος) οἵ τε ἄλλοι
[4, 704]	πεδιεινοτέραν ἂν λέγοις. (Κλεινίας) πάνυ	μὲν	οὖν. (Ἀθηναῖος) οὐ τοίνυν ἀνίατός
[4, 710]	ὃ λέγω που. (Κλεινίας) πάνυ	μὲν	οὖν. (Ἀθηναῖος) ταύτην τοίνυν ἡμῖν
[4, 717]	δὲ ὁσίοις ἐγκαιρότατος ἅπασιν. σκοπὸς	μὲν	οὖν ἡμῖν οὗτος οὗ δεῖ
[4, 712]	οὐ μή ποτε γένηται. ταῦτα	μὲν	οὖν καθαπερεὶ μῦθός τις λεχθεὶς
[4, 719]	γ' ἔοικεν λέγοντι. (Ἀθηναῖος) πάνυ	μὲν	οὖν. ὁ δὲ προάγων λόγος
[4, 722]	ὦ Μέγιλλε, εἶπες. (Ἀθηναῖος) τὸ	μὲν	οὖν περὶ πολλῶν ἢ ὀλίγων
[4, 704]	τὸ παράπαν ἀλίμενος; (Κλεινίας) εὐλίμενος	μὲν	οὖν ταύτῃ γε ὡς δυνατόν
[4, 721]	παίδων καὶ γυναικὸς ἀμελῇ. πειθόμενος	(μὲν	οὖν τῷ νόμῳ ἀζήμιος ἀπαλλάττοιτο
[4, 713]	χρὴ ταύτῃ δρᾶν; (Ἀθηναῖος) πάνυ	μὲν	οὖν. τῶν γὰρ δὴ πόλεων
[4, 720]	καθάπερ ἰατρὸς δέ τις, ὁ	μὲν	οὕτως, ὁ δ' ἐκείνως ἡμᾶς
[4, 709]	τὸ ποῖον; (Ἀθηναῖος) ὡς θεὸς	μὲν	πάντα, καὶ μετὰ θεοῦ τύχη
[4, 705]	πρόσοικος γὰρ θάλαττα χώρᾳ τὸ	μὲν	παρ' ἑκάστην ἡμέραν ἡδύ, μάλα
[4, 718]	νόμων αὐτῶν ἡ διέξοδος, τὰ	μὲν	πείθουσα, τὰ δὲ μὴ ὑπείκοντα
[4, 723]	ἀρχὴν ὁμολογοῦντες προοιμιάζεσθαι. καὶ τὰ	μὲν	περὶ θεῶν τιμῆς προγόνων τε
[4, 710]	(Ἀθηναῖος) οὐδαμῶς, ἀλλ' ἐκ τυραννίδος	μὲν	πρῶτον, δεύτερον δὲ ἐκ βασιλικῆς
[4, 708]	ταῦτ' οὖν πάντ' ἐστὶ (τῇ	μὲν	ῥᾴω κατοικίζεσθαί τε καὶ νομοθετεῖσθαι,
[4, 716]	τοῦτον δὴ τὸν λόγον ὁ	μὲν	σώφρων ἡμῶν θεῷ φίλος, ὅμοιος
[4, 723]	τὸν τούτων ἐπιστήμονα. (Ἀθηναῖος) καλῶς	μὲν	τοίνυν, ὦ Κλεινία, δοκεῖς μοι
[4, 721]	χρήμασίν τε καὶ ἀτιμίᾳ, χρήμασι	μὲν	τόσοις καὶ τόσοις, τῇ καὶ
[4, 721]	γίγνεσθαι τοῖς μήκεσιν. (Μέγιλλος) πρὸς	μὲν	τοῦ Λακωνικοῦ τρόπου, ὦ ξένε,
[4, 711]	σωφρονεῖν διαφέρειν. τοῦτ' οὖν ἐπὶ	μὲν	Τροίας, ὥς φασι, γέγονεν, ἐφ'
[4, 719]	λεχθέντων. οὔσης γὰρ ταφῆς τῆς	μὲν	ὑπερβεβλημένης, τῆς δὲ ἐλλειπούσης, τῆς
[4, 712]	λεχθεὶς κεχρησμῳδήσθω, καὶ ἐπιδεδείχθω τῇ	μὲν	χαλεπὸν ὂν τὸ πόλιν εὔνομον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006