Livre, pages
[4, 721]	γενέσει τῆς ἀθανασίας μετειληφέναι· τούτου	δὴ	ἀποστερεῖν ἑκόντα ἑαυτὸν οὐδέποτε ὅσιον,
[4, 712]	εἶναι παντάπασιν ἄτοπον· καὶ μὲν	δὴ	βασιλεία γε διὰ βίου τ'
[4, 714]	τίνων ἄρχειν δεῖ. καὶ ἐφάνη	δὴ	γονέας μὲν ἐκγόνων, νεωτέρων δὲ
[4, 714]	οὐκ ἔστι σωτηρίας μηχανή. σκοπεῖν	δὴ	δεῖ τοῦτον τὸν λόγον ἡμᾶς,
[4, 722]	(Ἀθηναῖος) ἐξ αὐτῶν ὧν νυν<	δὴ>	διειλέγμεθα ἡμεῖς κατὰ θεόν τινα
[4, 722]	ὡς ὄντος, οἵ τέ γε	δὴ	διπλοῖ ἔδοξαν νυνδή μοι λεχθέντες
[4, 716]	ἀλλήλοις οὔτε τοῖς ἐμμέτροις. ὁ	δὴ	θεὸς ἡμῖν πάντων χρημάτων μέτρον
[4, 715]	φῶμεν πρὸς αὐτούς, ὁ μὲν	δὴ	θεός, ὥσπερ καὶ ὁ παλαιὸς
[4, 716]	πρὸς τὸν εὐδαίμονα (βίον καὶ	δὴ	καὶ διαφερόντως πρέπον, τῷ δὲ
[4, 715]	καὶ ἐμπόδια ἕτερα ἑτέροισι· ~καὶ	δὴ	καὶ ἓν ἦν (αὐτῶν τοῦτο,
[4, 720]	ξένε, τὸ διπλῇ. (Ἀθηναῖος) βούλει	δὴ	καὶ θεασώμεθα τὸ διπλοῦν τοῦτο
[4, 712]	λόγῳ τοὺς νόμους. (Κλεινίας) ἴωμεν	δὴ	καὶ μὴ μέλλωμεν ἔτι. (Ἀθηναῖος)
[4, 709]	αὐτὸν ἂν ἔχοι λόγον, καὶ	δὴ	καὶ νομοθεσίᾳ ταὐτὸν τοῦτο δοτέον·
[4, 709]	(Κλεινίας) τί μήν; (Ἀθηναῖος) ταὐτὸν	δὴ	καὶ νομοθέτης οἶμαι δράσειεν. (Κλεινίας)
[4, 713]	τῶν ἀνθρώπων ἀπηργάζετο γένη. λέγει	δὴ	καὶ νῦν οὗτος ὁ λόγος,
[4, 713]	δεσπόζομεν, ἄμεινον ἐκείνων γένος. ταὐτὸν	δὴ	καὶ ὁ θεὸς ἄρα καὶ
[4, 722]	τὰ μακρότερ' ἂν ἑλοίμην, ~(καὶ	δὴ	καὶ περὶ παντὸς νόμου κατὰ
[4, 710]	ἄν ποτε γένοιτο. (Κλεινίας) πῶς	δὴ	καὶ τίνι λόγῳ τοῦτο, ὦ
[4, 705]	πρὸς ἕν τι βλέποιεν, καὶ	δὴ	καὶ τοῦτ' ἐλεγέτην αὐτὸ εἶναι
[4, 723]	πείθων εἶπεν ὁ λέγων· διὸ	δὴ	κατά (γε τὸν ἐμὸν λόγον
[4, 722]	νῦν γιγνόμενον. (Κλεινίας) τὸ ποῖον	δὴ	λέγεις; (Ἀθηναῖος) ἐξ αὐτῶν ὧν
[4, 711]	ἂν ἐγγένηται. (Κλεινίας) τὸ ποῖον	δὴ	λέγεις; (Ἀθηναῖος) ὅταν ἔρως θεῖος
[4, 708]	συνοίκους. καὶ γὰρ ὃ νῦν	δὴ	λέγεις, ἀληθὲς φράζεις, ὡς ἐξ
[4, 718]	γὰρ οὔ; (Ἀθηναῖος) τὰ τοίνυν	δὴ	λεχθέντα ἔδοξέν τί μοι προὔργου
[4, 723]	ἀληθέστατα δοκεῖς μοι λέγειν. ἀλλὰ	δὴ	μηκέτ' ὦ ξένε, διατριβὴν πλείω
[4, 706]	ἄνευ τῶν προειρημένων. τὴν δὲ	δὴ	μίμησιν ἔλεγον τὴν τῶν πολεμίων
[4, 715]	ἡμῖν ἐστιν παραδοτέα. γέγονεν γὰρ	δὴ	μυριάκις ἤδη τὸ τοιοῦτον ἔν
[4, 721]	πῶς γὰρ οὔ; (Ἀθηναῖος) γαμικοὶ	δὴ	νόμοι πρῶτοι κινδυνεύουσιν τιθέμενοι καλῶς
[4, 709]	ἐνιαυτῶν πολλῶν πολλάκις ἀκαιρίαι. ταῦτα	δὴ	πάντα προϊδών τις ᾄξειεν ἂν
[4, 709]	(Ἀθηναῖος) οἵ τε ἄλλοι γε	δὴ	πάντες οἱ νυνδὴ ῥηθέντες, κελευόμενοι
[4, 721]	πρεσβυτέρους αὑτῶν τιμῶσιν ἑκάστοτε. τοῦτον	δὴ	παρ' ἐκεῖνον τὸν νόμον ἀκούσαντα
[4, 708]	(τὴν χώραν κατῳκισμένους. τὸ δὲ	δὴ	παρὸν ἡμῖν λέγε πόθεν ἔσεσθαι
[4, 719]	δ' εἰς ἄκρον ἵκηαι, ῥηιδίη	δὴ	πειτα φέρειν, χαλεπή περ ἐοῦσα.
[4, 708]	ἔχειν τὰ ἀνθρώπινα. (Κλεινίας) τοῦ	δὴ	πέρι λέγεις; ~(Ἀθηναῖος) ἔμελλον λέγειν
[4, 713]	πάνυ μὲν οὖν. τῶν γὰρ	δὴ	πόλεων ὧν ἔμπροσθε (τὰς συνοικήσεις
[4, 714]	ἀπλήστῳ κακῷ νοσήματι συνεχομένην, ἄρξει	δὴ	πόλεως ἤ τινος ἰδιώτου καταπατήσας
[4, 722]	δὲ ὄντως νόμων ὄντων, οὓς	δὴ	πολιτικοὺς εἶναί φαμεν, οὐδεὶς πώποτε
[4, 715]	ἃ τότε ἐλέχθη. (Ἀθηναῖος) σκόπει	δὴ	ποτέροις τισὶν ἡ πόλις ἡμῖν
[4, 716]	πάντα ἄνδρα. (Ἀθηναῖος) τίς οὖν	δὴ	πρᾶξις φίλη καὶ ἀκόλουθος θεῷ;
[4, 720]	γὰρ οὐ βούλομαι; (Ἀθηναῖος) φέρε	δὴ	πρὸς θεῶν, τίν' ἄρα πρῶτον
[4, 705]	ὀλίγην ἂν εὕροι τις, οἷς	δὴ	πρὸς τὰ τῶν ἐντὸς τῶν
[4, 705]	ἄλλους ἀνθρώπους ὡσαύτως. παραμύθιον δὲ	δὴ	πρὸς ταῦτα καὶ τὸ πάμφορος
[4, 712]	μὴ μέλλωμεν ἔτι. (Ἀθηναῖος) θεὸν	δὴ	πρὸς τὴν τῆς πόλεως κατασκευὴν
[4, 719]	(Κλεινίας) ἀναγκαῖον. (Ἀθηναῖος) σμικρῷ μὲν	δὴ	πρόσθεν ἆρα οὐκ ἠκούσαμέν σου
[4, 721]	παντάπασι μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος) λέγωμεν	δὴ	πρῶτον τὸν ἁπλοῦν, ἔχοι δ'
[4, 718]	θέσεως τῶν νόμων. ἔστιν δὲ	δὴ	τὰ τοιαῦτα ἐν τίνι μάλιστα
[4, 710]	ἐν αὐτῇ δυνάσται γίγνονται. λέγομεν	δὴ	ταῦτα γίγνεσθαι τότε, ὅταν ἀληθὴς
[4, 712]	τῇ (πόλει προστάττειν; (Κλεινίας) οἷον	δὴ	τί λέγεις βουληθείς; φράζ' ἔτι
[4, 720]	αὐτὸν θεραπεύειν τρόπον ἑαυτούς. οἷον	δὴ	τί λέγομεν; εἰσὶν πού τινες
[4, 705]	τινα πόλιν ἀγαθόν. (Κλεινίας) εἰς	δὴ	τί τῶν εἰρημένων βλέψας εἶπες
[4, 706]	ἀρετῆς μόριον νομοθετῶ. ~τοῦτον γὰρ	δὴ	τίθεσθαι τὸν νόμον ὀρθῶς ὑποτίθεμαι
[4, 711]	τὸ χαλεπὸν γενέσθαι, καὶ ὀλίγον	δὴ	τὸ γεγονὸς ἐν τῷ πολλῷ
[4, 715]	ὀξύτατα. (Κλεινίας) ἀληθέστατα. (Ἀθηναῖος) τί	δὴ	τὸ μετὰ ταῦτα; ἆρ' οὐχ
[4, 712]	ἡμεῖς ἂν οἰηθεῖμεν. (Ἀθηναῖος) φέρε	δὴ	τοίνυν, πότερος ὑμῶν ἀποκρίνασθαι πρότερος
[4, 707]	καὶ πολύ γε. (Ἀθηναῖος) λέγε	δὴ	τοίνυν τὸ τούτοις ἑξῆς· τίς
[4, 716]	ἀναγκαῖον γίγνεσθαι, (καὶ κατὰ τοῦτον	δὴ	τὸν λόγον ὁ μὲν σώφρων
[4, 716]	μὴ τὸν ἔμφρονα; (Κλεινίας) δῆλον	δὴ	τοῦτό γε· ὡς τῶν συνακολουθησόντων
[4, 716]	τὸν αὐτὸν λόγον ἔχει. νοήσωμεν	δὴ	τούτοις ἑπόμενον εἶναι τὸν τοιόνδε
[4, 712]	ἀριστοκρατίαν ἢ βασιλικήν; οὐ γὰρ	δὴ	τυραννίδα γέ που λέγοις ἄν,
[4, 723]	καὶ προοίμιον τοῦ νόμου· ~ὃ	δὴ	τυραννικὸν ἐπίταγμα ἀπεικασθὲν ἐρρήθη τοῖς
[4, 719]	(Κλεινίας) τίθει δή. (Ἀθηναῖος) λέγωμεν	δὴ	τῷ νομοθέτῃ διαλεγόμενοι τόδε· εἰπὲ
[4, 719]	ἀληθῆ μέντοι λέγεις. (Ἀθηναῖος) ὑπὲρ	δὴ	τῶν ποιητῶν εἰ τάδε λέγοιμεν
[4, 714]	ὅσα λέγουσιν οἱ πολλοί; μὴ	δὴ	φαύλου πέρι νομίσῃς εἶναι τὴν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006