| Livre, pages |
| [4, 714] |
ἀρχῆς
τοῦ
μένειν;
(Κλεινίας)
πῶς
|
γὰρ |
ἄν;
(Ἀθηναῖος)
οὐκοῦν
καὶ
ὃς |
| [4, 715] |
καὶ
τοὐναντίον.
ἐν
ᾗ
μὲν
|
γὰρ |
ἂν
ἀρχόμενος
ᾖ
καὶ
ἄκυρος |
| [4, 719] |
ἂν
αὐτοῖς
ᾖ
φίλον;
οὐ
|
γὰρ |
ἂν
εἰδεῖεν
τί
ποτ'
ἐναντίον |
| [4, 706] |
τότε
τοὺς
πολεμίους
ἀμύνασθαι.
ἔτι
|
γὰρ |
ἂν
πλεονάκις
ἑπτὰ
ἀπολέσαι
παῖδας |
| [4, 707] |
προσθήσω
κατὰ
θάλατταν
μάχην.
(ἀλλὰ
|
γὰρ |
ἀποβλέποντες
νῦν
πρὸς
πολιτείας
ἀρετήν, |
| [4, 712] |
ὦ
Μέγιλλε,
καταφαίνομαι
πεπονθέναι·
πάνυ
|
γὰρ |
ἀπορῶ
τὴν
ἐν
Κνωσῷ
πολιτείαν |
| [4, 723] |
οὐκ
ἂν
ὀρθῶς
λέγοιμεν.
οὐδὲ
|
γὰρ |
ᾄσματος
(οὐδὲ
λόγου
παντὸς
δεῖ |
| [4, 706] |
τὸ
τοιοῦτον
οὐ
καλόν.
Ὀδυσσεὺς
|
γὰρ |
αὐτῷ
λοιδορεῖ
τὸν
Ἀγαμέμνονα,
τῶν |
| [4, 706] |
δ'
αἰπὺς
ὄλεθρος
ἐπιρρέπῃ·
οὐ
|
γὰρ |
Ἀχαιοί
σχήσουσιν
πολέμου
νηῶν
ἅλαδ' |
| [4, 721] |
ἐπιθυμίαν
(ἴσχειν
πᾶς
πᾶσαν·
τὸ
|
γὰρ |
γενέσθαι
κλεινὸν
καὶ
μὴ
ἀνώνυμον |
| [4, 715] |
πόλις
ἡμῖν
ἐστιν
παραδοτέα.
γέγονεν
|
γὰρ |
δὴ
μυριάκις
ἤδη
τὸ
τοιοῦτον |
| [4, 713] |
(Ἀθηναῖος)
πάνυ
μὲν
οὖν.
τῶν
|
γὰρ |
δὴ
πόλεων
ὧν
ἔμπροσθε
(τὰς |
| [4, 706] |
οὔτι
μνησικακεῖν
βουλόμενος
ὑμῖν
Μίνως
|
γὰρ |
δή
ποτε
τοὺς
οἰκοῦντας
τὴν |
| [4, 706] |
πρὸς
ἀρετῆς
μόριον
νομοθετῶ.
~τοῦτον
|
γὰρ |
δὴ
τίθεσθαι
τὸν
νόμον
ὀρθῶς |
| [4, 712] |
ἢ
ἀριστοκρατίαν
ἢ
βασιλικήν;
οὐ
|
γὰρ |
δὴ
τυραννίδα
γέ
που
λέγοις |
| [4, 714] |
περὶ
δὲ
τοῦ
μεγίστου·
τὸ
|
γὰρ |
δίκαιον
καὶ
ἄδικον
οἷ
χρὴ |
| [4, 706] |
αἰσχράς,
ὥς
φασιν,
φυγάς.
ταῦτα
|
γὰρ |
ἐκ
ναυτικῆς
ὁπλιτείας
ῥήματα
φιλεῖ |
| [4, 710] |
χαλεπώτατα
δύναιτ'
ἂν
προσδέξασθαι·
πλεῖστοι
|
γὰρ |
ἐν
αὐτῇ
δυνάσται
γίγνονται.
λέγομεν |
| [4, 708] |
τῇ
δὲ
χαλεπώτερα.
τὸ
μὲν
|
γὰρ |
ἕν
τι
εἶναι
γένος
ὁμόφωνον |
| [4, 722] |
κατὰ
θεόν
τινα
γεγονός.
σχεδὸν
|
γὰρ |
ἐξ
ὅσου
περὶ
τῶν
νόμων |
| [4, 704] |
πρὸς
ἀρετῆς
κτῆσιν.
εἰ
μὲν
|
γὰρ |
ἐπιθαλαττία
τε
ἔμελλεν
εἶναι
καὶ |
| [4, 717] |
πτηνῶν
λόγων
βαρυτάτη
ζημία
πᾶσι
|
γὰρ |
ἐπίσκοπος
τοῖς
περὶ
τὰ
τοιαῦτα |
| [4, 723] |
περὶ
λόγους
δύναμιν
ἔχειν.
ἵνα
|
γὰρ |
εὐμενῶς,
καὶ
διὰ
τὴν
εὐμένειαν |
| [4, 705] |
εἴη
καὶ
πάμφορος
ἅμα·
τοῦτο
|
γὰρ |
ἔχουσα,
πολλὴν
ἐξαγωγὴν
ἂν
παρεχομένη, |
| [4, 722] |
δεῖ
τὰ
νῦν
νομοθετούμενα·
τούτου
|
γὰρ |
ἡ
πόλις
ἡ
νῦν
τοῖς |
| [4, 705] |
δὲ
ἀγαπητὸν
καὶ
τοῦτο.
πρόσοικος
|
γὰρ |
θάλαττα
χώρᾳ
τὸ
μὲν
παρ' |
| [4, 707] |
τῶν
πολεμικῶν
ἀποδιδόασιν·
διὰ
κυβερνητικῆς
|
γὰρ |
καὶ
πεντηκονταρχίας
καὶ
ἐρετικῆς,
καὶ |
| [4, 705] |
ἁλμυρὸν
καὶ
πικρὸν
γειτόνημα·
ἐμπορίας
|
γὰρ |
καὶ
χρηματισμοῦ
διὰ
καπηλείας
ἐμπιμπλᾶσα |
| [4, 711] |
γίγνεσθαι
φιλεῖ.
(Κλεινίας)
πῶς;
οὐ
|
γὰρ |
μανθάνομεν.
(Ἀθηναῖος)
καὶ
μὴν
εἴρηταί |
| [4, 710] |
οὐκ
ἄξιον
εἶναι
λόγου.
ἔχετε
|
γὰρ |
ὃ
λέγω
που.
(Κλεινίας)
πάνυ |
| [4, 708] |
ἀπὸ
Πελοποννήσου
προσδέξασθαι
συνοίκους.
καὶ
|
γὰρ |
ὃ
νῦν
δὴ
λέγεις,
ἀληθὲς |
| [4, 707] |
Ἑλλάδα
φαμὲν
σῶσαι.
(Ἀθηναῖος)
καὶ
|
γὰρ |
οἱ
πολλοὶ
τῶν
Ἑλλήνων
τε |
| [4, 722] |
τὸν
λόγον
λίαν
εὔηθες-
τὰ
|
γὰρ |
οἶμαι
βέλτιστα,
(ἀλλ'
οὐ
τὰ |
| [4, 709] |
εἰπόντα
δοκεῖν
εὖ
λέγειν,
ἀλλὰ
|
γὰρ |
ὁμοίως
αὖ
καὶ
τόδε
ἔστιν |
| [4, 715] |
Δία,
ὦ
ξένε·
καθ'
ἡλικίαν
|
γὰρ |
ὀξὺ
βλέπεις.
(Ἀθηναῖος)
νέος
μὲν |
| [4, 720] |
νομοθεσίαις
αὐταῖς
γιγνόμενον;
(Κλεινίας)
πῶς
|
γὰρ |
οὐ
βούλομαι;
(Ἀθηναῖος)
φέρε
δὴ |
| [4, 715] |
ἂν
εἴη
λόγον;
(Κλεινίας)
πῶς
|
γὰρ |
οὔ;
(Ἀθηναῖος)
ἄνδρες”
τοίνυν
φῶμεν |
| [4, 720] |
τῶν
καλουμένων
ἰατρῶν;
(Κλεινίας)
πῶς
|
γὰρ |
οὔ;
(Ἀθηναῖος)
ἆρ'
οὖν
καὶ |
| [4, 721] |
σύμμειξις
καὶ
κοινωνία;
(Κλεινίας)
πῶς
|
γὰρ |
οὔ;
(Ἀθηναῖος)
γαμικοὶ
δὴ
νόμοι |
| [4, 718] |
ποιεῖν
τῇ
νομοθεσίᾳ.
(Κλεινίας)
πῶς
|
γὰρ |
οὔ;
(Ἀθηναῖος)
τὰ
τοίνυν
δὴ |
| [4, 712] |
καὶ
τοὺς
νόμους.
(Κλεινίας)
ἔλθοι
|
γὰρ |
οὖν.
(Ἀθηναῖος)
ἀλλὰ
τίνα
δή |
| [4, 706] |
δ'
ὑπὸ
πολεμίων,
οἷον
φράσω
|
γὰρ |
οὔτι
μνησικακεῖν
βουλόμενος
ὑμῖν
Μίνως |
| [4, 722] |
τῷ
ἑτέρῳ
χρῶνται
(μόνον·
οὐ
|
γὰρ |
πειθοῖ
κεραννύντες
τὴν
μάχην
νομοθετοῦσιν, |
| [4, 709] |
νομοθετοῦσι
τὰ
πάντα
ἡμῖν.
ἢ
|
γὰρ |
πόλεμός
τις
βιασάμενος
ἀνέτρεψε
πολιτείας |
| [4, 718] |
εὐμαθέστερον
ἀπεργάσεται,
πᾶν
ἀγαπητόν.
οὐ
|
γὰρ |
πολλή
τις
εὐπέτεια
οὐδὲ
ἀφθονία |
| [4, 706] |
πολλάκις
(μυρίων,
ἀλλὰ
τοὐναντίον·
ἔθη
|
γὰρ |
πονηρὰ
οὐδέποτε
ἐθίζειν
δεῖ,
καὶ |
| [4, 714] |
πάλιν
ἡμῖν
ἀμφισβητούμενον
ἐλήλυθεν.
οὔτε
|
γὰρ |
πρὸς
τὸν
πόλεμον
οὔτε
πρὸς |
| [4, 723] |
τὸ
πεφυκὸς
προοίμιον
ἑκάστοις-
οὐ
|
γὰρ |
σμικρὸν
τὸ
μετὰ
τοῦτό
ἐστιν |
| [4, 710] |
ἣν
λαβοῦσα
εὐδαιμονέστατα
διάξει.
θάττων
|
γὰρ |
ταύτης
καὶ
ἀμείνων
πολιτείας
διάθεσις |
| [4, 719] |
ὑπὸ
σοῦ
νυνδὴ
λεχθέντων.
οὔσης
|
γὰρ |
ταφῆς
τῆς
μὲν
ὑπερβεβλημένης,
τῆς |
| [4, 704] |
δεήσει
καλεῖν
αὐτήν-
τοῦτο
μὲν
|
γὰρ |
τάχ'
ἂν
ἴσως
καὶ
ὁ |
| [4, 707] |
τότε
συσσωσασῶν
ἡμᾶς
μαχῶν·
πρὸς
|
γὰρ |
τῇ
περὶ
Σαλαμῖνα
τὴν
περὶ |
| [4, 716] |
κακῷ
τούτων
τἀναντία
πέφυκεν.
ἀκάθαρτος
|
γὰρ |
τὴν
ψυχὴν
ὅ
γε
κακός, |
| [4, 714] |
οὗτος
ὁ
λόγος.
(Ἀθηναῖος)
ἔστι
|
γὰρ |
τοῦτο
ἓν
ἐκείνων
τῶν
ἀξιωμάτων |
| [4, 710] |
εἰς
(ταὐτὸν
ἀγαγεῖν
αὐτῷ·
γενομένου
|
γὰρ |
τούτου,
πάντα
σχεδὸν
ἀπείργασται
τῷ |
| [4, 708] |
γένος,
τὸ
Γορτυνικόν·
ἐκ
Γόρτυνος
|
γὰρ |
τυγχάνει
ἀπῳκηκὸς
ταύτης
τῆς
Πελοποννησιακῆς. |
| [4, 712] |
ἥντινα
προσαγορεύειν
αὐτὴν
δεῖ.
καὶ
|
γὰρ |
τυραννίδι
δοκεῖ
μοι
προσεοικέναι
τὸ |
| [4, 712] |
τυραννίδι
δοκεῖ
μοι
προσεοικέναι
τὸ
|
γὰρ |
τῶν
ἐφόρων
θαυμαστὸν
ὡς
τυραννικὸν |
| [4, 709] |
τούτοις
δεῖν
ἕπεσθαι
τέχνην·
καιρῷ
|
γὰρ |
χειμῶνος
συλλαβέσθαι
κυβερνητικὴν
ἢ
μή, |
| [4, 715] |
ὀξὺ
βλέπεις.
(Ἀθηναῖος)
νέος
μὲν
|
γὰρ |
ὢν
πᾶς
ἄνθρωπος
τὰ
τοιαῦτα |