Livre, pages
[4, 714]	τεθέντα παραβαίνῃ, κολάσει ὁ θέμενος	ὡς	ἀδικοῦντα, δίκαια εἶναι ταῦτ' ἐπονομάζων;
[4, 720]	αὐτῷ τὰ δόξαντα ἐξ ἐμπειρίας,	ὡς	ἀκριβῶς εἰδώς, καθάπερ τύραννος αὐθαδῶς,
[4, 713]	Κρόνος ἄρα, καθάπερ ἡμεῖς διεληλύθαμεν,	ὡς	ἀνθρωπεία φύσις οὐδεμία ἱκανὴ τὰ
[4, 718]	εὐπέτεια οὐδὲ ἀφθονία τῶν προθυμουμένων	ὡς	ἀρίστων ὅτι μάλιστα καὶ ὡς
[4, 713]	τῆς τῶν τότε μακαρίας ζωῆς	ὡς	ἄφθονά τε καὶ αὐτόματα πάντ'
[4, 707]	καθάπερ οἱ πολλοί, τὸ δ'	ὡς	βελτίστους γίγνεσθαί τε καὶ εἶναι
[4, 710]	ταῖς φύσεσιν, εἰ μέλλει πόλις	ὡς	δυνατόν ἐστι τάχιστα καὶ ἄριστα
[4, 704]	εὐλίμενος μὲν οὖν ταύτῃ γε	ὡς	δυνατόν ἐστιν μάλιστα, ὦ ξένε.
[4, 717]	ἔργοις δρῶσιν τὸ τοιοῦτον, συγγιγνώσκοντα,	ὡς	εἰκότως μάλιστα πατὴρ ὑεῖ δοξάζων
[4, 722]	δὲ ἡ νῦν διατριβὴ γεγονυῖα,	ὡς	ἐμοὶ δοκεῖ, σημαίνει ὡς ὄντος,
[4, 708]	νῦν δὴ λέγεις, ἀληθὲς φράζεις,	ὡς	ἐξ Ἄργους εἰσίν, καὶ τό
[4, 722]	ἔοικε διανοηθῆναι πώποτε τῶν νομοθετῶν,	ὡς	ἐξὸν δυοῖν χρῆσθαι πρὸς τὰς
[4, 713]	ἄριστα οἰκεῖται. (Κλεινίας) σφόδρ' ἄν,	ὡς	ἔοικ' εἴη περὶ αὐτῆς δέον
[4, 720]	(τῆς ἐπιμελείας· ὁ δὲ ἐλεύθερος	ὡς	ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ τῶν
[4, 705]	ἀντεμπίμπλαιτ' ἄν, οὗ μεῖζον κακὸν	ὡς	ἔπος εἰπεῖν πόλει ἀνθ' ἑνὸς
[4, 710]	ἐστ' ὦ Κλεινία, κατὰ φύσιν	ὡς	ἔστι τοῦθ' οὕτω. (Κλεινίας) πῶς
[4, 721]	τῶν πέντε καὶ τριάκοντα, διανοηθέντα	ὡς	ἔστιν ᾗ τὸ ἀνθρώπινον γένος
[4, 718]	ποῖον. (Ἀθηναῖος) βουλοίμην ἂν αὐτοὺς	ὡς	εὐπειθεστάτους πρὸς ἀρετὴν εἶναι, καὶ
[4, 705]	γενναίων καὶ δικαίων ἠθῶν κτῆσιν,	ὡς	ἔφαμεν, εἰ μεμνήμεθα, ἐν τοῖς
[4, 718]	οἱ πολλοὶ σοφὸν ἀποφαίνουσι λέγοντα	ὡς	ἡ μὲν ἐπὶ τὴν κακότητα
[4, 715]	δὲ τοῦδ' ἕνεκα ταῦθ' ἡμῖν,	ὡς	ἡμεῖς τῇ σῇ πόλει ἀρχὰς
[4, 717]	δὲ μετὰ ταῦτα τιμαὶ ζώντων·	ὡς	θέμις ὀφείλοντα ἀποτίνειν τὰ πρῶτά
[4, 709]	τούτοις. (Κλεινίας) τὸ ποῖον; (Ἀθηναῖος)	ὡς	θεὸς μὲν πάντα, καὶ μετὰ
[4, 713]	ὀρθῶς ἂν ποιοίης. (Ἀθηναῖος) δραστέον	ὡς	λέγετε. φήμην τοίνυν παραδεδέγμεθα τῆς
[4, 719]	σοὶ δὲ οὐχ οὕτω ῥητέον	ὡς	νῦν εἶπες μέτριον εἰπών, ἀλλὰ
[4, 724]	καὶ τελευτησάντων τότε ἱκανῶς προοιμιασάμεθα,	ὡς	νῦν λέγομεν· τὸ δὲ ἀπολειπόμενον
[4, 722]	γεγονυῖα, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, σημαίνει	ὡς	ὄντος, οἵ τέ γε δὴ
[4, 713]	οὗτος ὁ λόγος, ἀληθείᾳ χρώμενος,	ὡς	ὅσων ἂν πόλεων μὴ θεὸς
[4, 712]	δυνάμεως ὁ αὐτὸς πέρι λόγος,	~ὡς	ὅταν εἰς (ταὐτὸν τῷ φρονεῖν
[4, 705]	πόλεμον, ἐγὼ δὲ ὑπολαβὼν εἶπον	ὡς	ὅτι μὲν εἰς ἀρετήν ποι
[4, 709]	πέρι λέγεις; ~(Ἀθηναῖος) ἔμελλον λέγειν	ὡς	οὐδείς ποτε ἀνθρώπων οὐδὲν νομοθετεῖ,
[4, 705]	κέκτηται, (τραχεῖα δὲ οὖσα δῆλον	ὡς	οὐκ ἂν πολύφορός τε εἴη
[4, 722]	γενόμενος ἐξήνεγκεν εἰς τὸ φῶς,	ὡς	οὐκ ὄντος φύσει. ἡμῖν δὲ
[4, 716]	φλέγεται τὴν ψυχὴν μεθ' ὕβρεως,	ὡς	οὔτε ἄρχοντος οὔτε τινὸς ἡγεμόνος
[4, 707]	ἐξ ἁπάσης Κρήτης ὁ ἐθέλων,	ὡς	ὄχλου τινὸς ἐν ταῖς πόλεσιν
[4, 723]	εἴ σοι φίλον, ὧν οὐχ	ὡς	προοιμιαζόμενος εἶπες τότε. πάλιν οὖν,
[4, 723]	ἀμεινόνων ἐξ ἀρχῆς δευτέρων ἐπαναπολήσωμεν,	ὡς	προοίμιον ἀλλ' οὐ τὸν τυχόντα
[4, 705]	τὸ περὶ τῶν Κρητικῶν νόμων	ὡς	πρὸς ἕν τι βλέποιεν, καὶ
[4, 718]	ὡς ἀρίστων ὅτι μάλιστα καὶ	ὡς	τάχιστα (γίγνεσθαι, τὸν δὲ Ἡσίοδον
[4, 719]	ἆρα οὐκ ἠκούσαμέν σου λέγοντος	ὡς	τὸν νομοθέτην οὐ δεῖ τοῖς
[4, 723]	ἄν μοι βουληθείην εἰρῆσθαι; τόδε,	ὡς	τὸν νομοθέτην πρὸ πάντων τε
[4, 712]	τὸ γὰρ τῶν ἐφόρων θαυμαστὸν	ὡς	τυραννικὸν ἐν αὐτῇ γέγονε καί
[4, 716]	κάλλιστον καὶ ἀληθέστατον οἶμαι λόγων,	ὡς	τῷ μὲν ἀγαθῷ θύειν καὶ
[4, 716]	(Κλεινίας) δῆλον δὴ τοῦτό γε·	ὡς	τῶν συνακολουθησόντων ἐσόμενον τῷ θεῷ
[4, 710]	ἀρίστην φῂς γενέσθαι πόλιν ἄν,	ὡς	φαίνῃ, μετὰ νομοθέτου γε ἄκρου
[4, 715]	Πίνδαρον ἄγειν δικαιοῦντα τὸ βιαιότατον,	ὡς	φάναι. (Κλεινίας) ναί, ταῦτ' ἦν
[4, 724]	μὴν μετά γε τὰ τοιαῦτα,	ὡς	χρὴ τὰ περὶ τὰς αὑτῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006