Livre, pages
[4, 724]	ἐπανάγειν. (Κλεινίας) παντάπασι μὲν οὖν.	(Ἀθηναῖος)	ἀλλὰ μὴν μετά γε τὰ
[4, 712]	νόμους. (Κλεινίας) ἔλθοι γὰρ οὖν.	(Ἀθηναῖος)	ἀλλὰ τίνα δή ποτε πολιτείαν
[4, 715]	λόγον; (Κλεινίας) πῶς γὰρ οὔ;	(Ἀθηναῖος)	ἄνδρες” τοίνυν φῶμεν πρὸς αὐτούς,
[4, 720]	ἰατρῶν; (Κλεινίας) πῶς γὰρ οὔ;	(Ἀθηναῖος)	ἆρ' οὖν καὶ συννοεῖς ὅτι,
[4, 713]	(Κλεινίας) τίς δ' ὁ θεός;	(Ἀθηναῖος)	ἆρ' οὖν μύθῳ σμικρά γ'
[4, 714]	ἦ γάρ; (Κλεινίας) ἀληθῆ λέγεις.	(Ἀθηναῖος)	ἆρ' οὖν οἴει, φασίν, ποτὲ
[4, 721]	ταῖς τάξεσιν; (Κλεινίας) τί μήν;	(Ἀθηναῖος)	ἀρχὴ δ' ἐστὶ τῶν γενέσεων
[4, 715]	τισι πόλεσιν. (Κλεινίας) τὸ ποῖον;	(Ἀθηναῖος)	ἀρχῶν περιμαχήτων γενομένων, οἱ νικήσαντες
[4, 720]	διαφέρον, ὦ ξένε, τὸ διπλῇ.	(Ἀθηναῖος)	βούλει δὴ καὶ θεασώμεθα τὸ
[4, 718]	βεβαιώσασθαι. (Κλεινίας) λέγε τὸ ποῖον.	(Ἀθηναῖος)	βουλοίμην ἂν αὐτοὺς ὡς εὐπειθεστάτους
[4, 721]	κοινωνία; (Κλεινίας) πῶς γὰρ οὔ;	(Ἀθηναῖος)	γαμικοὶ δὴ νόμοι πρῶτοι κινδυνεύουσιν
[4, 704]	ἐπιδεής; (Κλεινίας) σχεδὸν οὐδενὸς ἐπιδεής.	(Ἀθηναῖος)	γείτων δὲ αὐτῆς πόλις ἆρ'
[4, 713]	ἐστίν, μάλ' ὀρθῶς ἂν ποιοίης.	(Ἀθηναῖος)	δραστέον ὡς λέγετε. φήμην τοίνυν
[4, 720]	τούτους. (Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν.	(Ἀθηναῖος)	ἐάντε γε ἐλεύθεροι ὦσιν ἐάντε
[4, 709]	(Κλεινίας) τοῦ δὴ πέρι λέγεις;	~(Ἀθηναῖος)	ἔμελλον λέγειν ὡς οὐδείς ποτε
[4, 713]	εἴη περὶ αὐτῆς δέον ἀκούειν.	(Ἀθηναῖος)	ἐμοὶ γοῦν φαίνεται· διὸ καὶ
[4, 714]	δράσομεν. (Κλεινίας) ἀνάγκη δήπου πείθεσθαι.	(Ἀθηναῖος)	ἐννοεῖς οὖν ὅτι νόμων εἴδη
[4, 722]	(Κλεινίας) τὸ ποῖον δὴ λέγεις;	(Ἀθηναῖος)	ἐξ αὐτῶν ὧν νυν< δὴ>
[4, 714]	φησὶ γοῦν οὗτος ὁ λόγος.	(Ἀθηναῖος)	ἔστι γὰρ τοῦτο ἓν ἐκείνων
[4, 710]	σώφρων, εὐμαθής, μνήμων, ἀνδρεῖος, μεγαλοπρεπής;	(Ἀθηναῖος)	εὐτυχής, πρόσθες, μὴ κατ' ἄλλο,
[4, 712]	δὴ καὶ μὴ μέλλωμεν ἔτι.	(Ἀθηναῖος)	θεὸν δὴ πρὸς τὴν τῆς
[4, 707]	Κρῆτες τὴν Ἑλλάδα φαμὲν σῶσαι.	(Ἀθηναῖος)	καὶ γὰρ οἱ πολλοὶ τῶν
[4, 711]	(Κλεινίας) πῶς; οὐ γὰρ μανθάνομεν.	(Ἀθηναῖος)	καὶ μὴν εἴρηταί γ' ἡμῖν
[4, 711]	ἐπιθυμητὴς ἔγωγ' εἰμὶ τοῦ θεάματος.	(Ἀθηναῖος)	καὶ μὴν τοῦτό γ' ἂν
[4, 705]	ἀναγκαῖον τοῖς ναυπηγοῖς χρῆσθαι ἑκάστοτε.	(Ἀθηναῖος)	καὶ ταῦτα οὐκ ἂν κακῶς
[4, 723]	διακελεύοιτο ἡμῖν τὸν τούτων ἐπιστήμονα.	(Ἀθηναῖος)	καλῶς μὲν τοίνυν, ὦ Κλεινία,
[4, 707]	νομοθεσιῶν. (Κλεινίας) καὶ πολύ γε.	(Ἀθηναῖος)	λέγε δὴ τοίνυν τὸ τούτοις
[4, 721]	πόλει. (Κλεινίας) παντάπασι μὲν οὖν.	(Ἀθηναῖος)	λέγωμεν δὴ πρῶτον τὸν ἁπλοῦν,
[4, 719]	αὐτὸ θεῖναι. (Κλεινίας) τίθει δή.	(Ἀθηναῖος)	λέγωμεν δὴ τῷ νομοθέτῃ διαλεγόμενοι
[4, 705]	τῆς φύσεως. (Κλεινίας) τί δή;	(Ἀθηναῖος)	μιμήσεις πονηρὰς μιμεῖσθαι τοὺς πολεμίους
[4, 715]	καθ' ἡλικίαν γὰρ ὀξὺ βλέπεις.	(Ἀθηναῖος)	νέος μὲν γὰρ ὢν πᾶς
[4, 709]	ἐπιδέοι; (Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν.	(Ἀθηναῖος)	οἵ τε ἄλλοι γε δὴ
[4, 712]	πολιτείαν τούτων τινὰ διισχυριζόμενος εἰπεῖν.	(Ἀθηναῖος)	ὄντως γάρ, ὦ ἄριστοι, πολιτειῶν
[4, 711]	(Κλεινίας) τὸ ποῖον δὴ λέγεις;	(Ἀθηναῖος)	ὅταν ἔρως θεῖος τῶν σωφρόνων
[4, 714]	λέγεσθαι κάλλισθ' οὕτω. (Κλεινίας) πῶς;	(Ἀθηναῖος)	ὅτι τὸ τοῦ κρείττονος συμφέρον
[4, 704]	λέγοις. (Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν.	(Ἀθηναῖος)	οὐ τοίνυν ἀνίατός γε ἂν
[4, 708]	τυγχάνει ἀπῳκηκὸς ταύτης τῆς Πελοποννησιακῆς.	(Ἀθηναῖος)	οὐ τοίνυν εὔκολος ὁμοίως γίγνοιτ'
[4, 710]	καὶ τὸ τρίτον ἐκ δημοκρατίας.	(Ἀθηναῖος)	οὐδαμῶς, ἀλλ' ἐκ τυραννίδος μὲν
[4, 711]	νυνδὴ λεγόμενον. (Κλεινίας) τὸ ποῖον;	(Ἀθηναῖος)	οὐδὲν δεῖ πόνων οὐδέ τινος
[4, 714]	μένειν; (Κλεινίας) πῶς γὰρ ἄν;	(Ἀθηναῖος)	οὐκοῦν καὶ ὃς ἂν ταῦτα
[4, 709]	θείην. ἢ πῶς; (Κλεινίας) οὕτως.	(Ἀθηναῖος)	οὐκοῦν καὶ τοῖς ἄλλοις ὡσαύτως
[4, 709]	πόλει δεῖν. (Κλεινίας) ἀληθέστατα λέγεις.	(Ἀθηναῖος)	οὐκοῦν ὅ γε πρὸς ἕκαστόν
[4, 724]	τοὺς νόμους αὐτοὺς διέξει λέγων.	~(Ἀθηναῖος)	οὐκοῦν περὶ θεῶν μὲν καὶ
[4, 719]	καὶ καλῶς γ' ἔοικεν λέγοντι.	(Ἀθηναῖος)	πάνυ μὲν οὖν. ὁ δὲ
[4, 713]	(Κλεινίας) οὐκοῦν χρὴ ταύτῃ δρᾶν;	(Ἀθηναῖος)	πάνυ μὲν οὖν. τῶν γὰρ
[4, 704]	δυνατόν ἐστιν μάλιστα, ὦ ξένε.	(Ἀθηναῖος)	παπαί, οἷον λέγεις. τί δὲ
[4, 712]	καὶ ῥᾷστον μακρῷ. (Κλεινίας) πῶς;	(Ἀθηναῖος)	πειρώμεθα προσαρμόττοντες τῇ πόλει σοι,
[4, 719]	γίγνεσθαι νόμον” (Κλεινίας) ἀληθέστατα λέγεις.	(Ἀθηναῖος)	πότερον οὖν ἡμῖν ὁ τεταγμένος
[4, 710]	τις ὀρθῶς λέγειν αὑτὸν πείθοι;	(Ἀθηναῖος)	ῥᾴδιόν που τοῦτό γε νοεῖν
[4, 715]	ταῦτ' ἦν ἃ τότε ἐλέχθη.	(Ἀθηναῖος)	σκόπει δὴ ποτέροις τισὶν ἡ
[4, 719]	καὶ ἂν εἴποις; (Κλεινίας) ἀναγκαῖον.	(Ἀθηναῖος)	σμικρῷ μὲν δὴ πρόσθεν ἆρα
[4, 718]	νομοθεσίᾳ. (Κλεινίας) πῶς γὰρ οὔ;	(Ἀθηναῖος)	τὰ τοίνυν δὴ λεχθέντα ἔδοξέν
[4, 719]	λεχθέντα εἴη μέτρια; (Κλεινίας) ποῖα;	(Ἀθηναῖος)	τάδε· παλαιὸς μῦθος, ὦ νομοθέτα,
[4, 714]	ταῦτ' ἐπονομάζων; (Κλεινίας) ἔοικε γοῦν.	(Ἀθηναῖος)	ταῦτ' ἄρ' ἀεὶ καὶ οὕτω
[4, 710]	που. (Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν.	(Ἀθηναῖος)	ταύτην τοίνυν ἡμῖν ὁ τύραννος
[4, 709]	ἦ γάρ; (Κλεινίας) τί μήν;	(Ἀθηναῖος)	ταὐτὸν δὴ καὶ νομοθέτης οἶμαι
[4, 710]	συνεπομένην ὁ ξένος. ἦ γάρ;	(Ἀθηναῖος)	τὴν δημώδη γε, ὦ Κλεινία,
[4, 705]	ἡμᾶς ὀρθῶς καὶ τὰ νῦν.	(Ἀθηναῖος)	τί δὲ δή; ναυπηγησίμης ὕλης
[4, 704]	ἡμῖν, εἴς τινας ὀγδοήκοντα σταδίους.	(Ἀθηναῖος)	τί δέ; λιμένες ἆρ' εἰσὶν
[4, 704]	ἔρημον ἀπείργασται χρόνον ἀμήχανον ὅσον.	(Ἀθηναῖος)	τί δὲ πεδίων τε καὶ
[4, 715]	γέρων δὲ ὀξύτατα. (Κλεινίας) ἀληθέστατα.	(Ἀθηναῖος)	τί δὴ τὸ μετὰ ταῦτα;
[4, 716]	θεῷ δεῖ διανοηθῆναι πάντα ἄνδρα.	(Ἀθηναῖος)	τίς οὖν δὴ πρᾶξις φίλη
[4, 722]	καλῶς γ' ὦ Μέγιλλε, εἶπες.	(Ἀθηναῖος)	τὸ μὲν οὖν περὶ πολλῶν
[4, 709]	τοῦτο, ἦ γάρ; (Κλεινίας) ναί.	(Ἀθηναῖος)	τόδε· τυραννουμένην μοι δότε τὴν
[4, 709]	τοῦτ' εἰπεῖν ὀρθῶς ἔστιν ἄρα;	(Ἀθηναῖος)	τοῦ νομοθέτου φράζομεν τοῦτο, ἦ
[4, 707]	τοῖς πρόσθεν. (Κλεινίας) τί μήν;	(Ἀθηναῖος)	τοῦτο τοίνυν σκοπώμεθα μόνον, εἰ
[4, 704]	τῆς ἄλλης Κρήτης φύσει ὅλῃ.	(Ἀθηναῖος)	τραχυτέραν αὐτὴν ἢ πεδιεινοτέραν ἂν
[4, 714]	(ἀρχῆς πέρι. (Κλεινίας) ποίων δή;	(Ἀθηναῖος)	τῶν ἃ τότε ἐπεσκοποῦμεν, τίνας
[4, 719]	πόλιν. (Κλεινίας) ἀληθῆ μέντοι λέγεις.	(Ἀθηναῖος)	ὑπὲρ δὴ τῶν ποιητῶν εἰ
[4, 709]	οἶμαι δράσειεν. (Κλεινίας) ἔγωγ' οἶμαι.	(Ἀθηναῖος)	φέρε δή, νομοθέτα, πρὸς αὐτὸν
[4, 720]	(Κλεινίας) πῶς γὰρ οὐ βούλομαι;	(Ἀθηναῖος)	φέρε δὴ πρὸς θεῶν, τίν'
[4, 704]	~Δ.	(Ἀθηναῖος)	φέρε δή, τίνα δεῖ διανοηθῆναί
[4, 712]	ὥς γ' ἡμεῖς ἂν οἰηθεῖμεν.	(Ἀθηναῖος)	φέρε δὴ τοίνυν, πότερος ὑμῶν
[4, 705]	εἰρημένων βλέψας εἶπες ὃ λέγεις;	(Ἀθηναῖος)	ὦ δαιμόνιε, φύλαττέ με εἰς
[4, 708]	τοῦτ' εἴρηκας, φράζ' ἔτι σαφέστερον.	(Ἀθηναῖος)	ὠγαθέ, ἔοικα περὶ νομοθετῶν ἐπανιὼν
[4, 714]	ἐστίν. (Κλεινίας) λέγ' ἔτι σαφέστερον.	(Ἀθηναῖος)	ὧδε. τίθεται δήπου, φασίν, τοὺς
[4, 709]	αὐτοῖς τούτοις. (Κλεινίας) τὸ ποῖον;	(Ἀθηναῖος)	ὡς θεὸς μὲν πάντα, καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006