Livre, pages
[4, 722]	εἰ γίγνοιτο ἑκάτερα, ταὐτὸν τοῦτ'	ἂν	αἱροίμην. οὐ μὴν ἀλλά που
[4, 718]	ὠμῆς ψυχῆς λαβόμενα, ἡμερώτερόν τε	ἂν	ἀκούειν καὶ εὐμενέστερον· ὥστε εἰ
[4, 723]	(Κλεινίας) τό γ' ἐμὸν οὐκ	ἂν	ἄλλως νομοθετεῖν διακελεύοιτο ἡμῖν τὸν
[4, 715]	τοὐναντίον. ἐν ᾗ μὲν γὰρ	ἂν	ἀρχόμενος ᾖ καὶ ἄκυρος νόμος,
[4, 719]	τοῖς ποιηταῖς ἐπιτρέπειν ποιεῖν ὃ	ἂν	αὐτοῖς ᾖ φίλον; οὐ γὰρ
[4, 718]	λέγε τὸ ποῖον. (Ἀθηναῖος) βουλοίμην	ἂν	αὐτοὺς ὡς εὐπειθεστάτους πρὸς ἀρετὴν
[4, 711]	τῷ πράττειν, (ἀδύνατον οὐδὲ χαλεπῶς	ἂν	γενόμενον· ἀλλὰ τόδ' ἐστὶ τὸ
[4, 705]	πόλει ἀνθ' ἑνὸς ἓν οὐδὲν	ἂν	γίγνοιτο εἰς γενναίων καὶ δικαίων
[4, 715]	ἑτοίμην οὖσαν· ἐν ᾗ δὲ	ἂν	δεσπότης τῶν ἀρχόντων, οἱ δὲ
[4, 717]	πατὴρ ὑεῖ δοξάζων ἀδικεῖσθαι θυμοῖτ'	ἂν	διαφερόντως. τελευτησάντων δὲ γονέων ταφὴ
[4, 706]	νόμον ὀρθῶς ὑποτίθεμαι μόνον, ὃς	ἂν	δίκην (τοξότου ἑκάστοτε στοχάζηται τούτου
[4, 707]	γιγνομένης, τὰς τιμὰς ἑκάστοις οὐκ	ἂν	δύναιτο ὀρθῶς ἀποδιδόναι τις. καίτοι
[4, 711]	ἀγαθὰ ἀπεργάζεται, ἐν ᾗ ποτ'	ἂν	ἐγγένηται. (Κλεινίας) τὸ ποῖον δὴ
[4, 708]	μέν τινων νόμων καινῶν τάχα	ἂν	ἐθελήσειε μᾶλλον, τὸ δὲ συμπνεῦσαι,
[4, 711]	αὐτὸν δεῖ πρῶτον ταύτῃ, ὅπῃπερ	ἂν	ἐθελήσῃ, ἐάντε πρὸς ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα,
[4, 712]	τοίνυν, πότερος ὑμῶν ἀποκρίνασθαι πρότερος	ἂν	ἐθέλοι, τὴν οἴκοι πολιτείαν εἰπὼν
[4, 719]	αὐτοῖς ᾖ φίλον; οὐ γὰρ	ἂν	εἰδεῖεν τί ποτ' ἐναντίον τοῖς
[4, 715]	τὸν δ' ἑξῆς αὐτοῖς διαπεραντέον	ἂν	εἴη λόγον; (Κλεινίας) πῶς γὰρ
[4, 716]	θεὸς ἡμῖν πάντων χρημάτων μέτρον	ἂν	εἴη μάλιστα, καὶ πολὺ μᾶλλον
[4, 704]	(Ἀθηναῖος) οὐ τοίνυν ἀνίατός γε	ἂν	εἴη πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν. εἰ
[4, 716]	τὸ ὅμοιον ὄντι μετρίῳ φίλον	ἂν	εἴη, τὰ δ' ἄμετρα οὔτε
[4, 709]	δὴ πάντα προϊδών τις ᾄξειεν	ἂν	εἰπεῖν ὅπερ ἐγὼ νυνδή, τὸ
[4, 719]	ἆρα οὐ δῆλον ὅτι καὶ	ἂν	εἴποις; (Κλεινίας) ἀναγκαῖον. (Ἀθηναῖος) σμικρῷ
[4, 707]	ὁπλίταις παρεστῶσαι μαχομένοις· καὶ λέοντες	ἂν	ἐλάφους ἐθισθεῖεν φεύγειν τοιούτοις ἔθεσι
[4, 721]	μοι γεγραμμένα τεθῆναι, τὰ μακρότερ'	ἂν	ἑλοίμην, ~(καὶ δὴ καὶ περὶ
[4, 721]	ἐμὲ κελεύοι γίγνεσθαι πότερα βουλοίμην	ἂν	ἐν τῇ πόλει μοι γεγραμμένα
[4, 719]	μέτριος αὐτὸς ὢν τὸν αὐτὸν	ἂν	ἐπαινέσαι. σοὶ δὲ οὐχ οὕτω
[4, 712]	ἐγὼ δὲ οὕτω νῦν ἐξαίφνης	ἂν	ἐρωτηθείς, ὄντως, ὅπερ εἶπον, οὐκ
[4, 708]	ὅτε καὶ στάσεσιν βιαζόμενον ἀναγκάζοιτ'	ἂν	ἑτέρωσε ἀποξενοῦσθαι πόλεώς τι μόριον·
[4, 708]	τινα λέγωμεν, πρᾶγμ' οὐδὲν γίγνοιτ'	ἂν	ἔτι. καίτοι τί ποτε δυσχεραίνω;
[4, 707]	ὀρθῶς ἀποδιδόναι τις. καίτοι πῶς	ἂν	ἔτι πολιτεία γίγνοιτο ὀρθὴ τούτου
[4, 705]	τ' αὖ καὶ πλάτανον ὀλίγην	ἂν	εὕροι τις, οἷς δὴ πρὸς
[4, 714]	οὕτω καὶ ταύτῃ τὸ δίκαιον	ἂν	ἔχοι. (Κλεινίας) φησὶ γοῦν οὗτος
[4, 709]	ἄλλοις ὡσαύτως κατὰ τὸν αὐτὸν	ἂν	ἔχοι λόγον, καὶ δὴ καὶ
[4, 709]	ἢ μή, μέγα πλεονέκτημα ἔγωγ'	ἂν	θείην. ἢ πῶς; (Κλεινίας) οὕτως.
[4, 711]	(Ἀθηναῖος) καὶ μὴν τοῦτό γ'	ἂν	ἴδοις ἐν αὐτῇ τὸ νυνδὴ
[4, 704]	αὐτήν- τοῦτο μὲν γὰρ τάχ'	ἂν	ἴσως καὶ ὁ κατοικισμὸς αὐτῆς
[4, 714]	φασι τοὺς νόμους, ἀλλ' ἥτις	ἂν	καθεστηκυῖα ᾖ πολιτεία, ταύτῃ ἰδεῖν
[4, 705]	ἑκάστοτε. (Ἀθηναῖος) καὶ ταῦτα οὐκ	ἂν	κακῶς ἔχοι τῇ χώρᾳ τῆς
[4, 710]	καὶ οὐχ ἥν τις σεμνύνων	ἂν	λέγοι, φρόνησιν προσαναγκάζων εἶναι τὸ
[4, 704]	(Ἀθηναῖος) τραχυτέραν αὐτὴν ἢ πεδιεινοτέραν	ἂν	λέγοις. (Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν.
[4, 717]	τοῖς βέλεσιν ἔφεσις τὰ ποῖ'	ἂν	λεγόμενα ὀρθότατα φέροιτ' ἄν; πρῶτον
[4, 719]	τί ποτ' ἐναντίον τοῖς νόμοις	ἂν	λέγοντες βλάπτοιεν τὴν πόλιν. (Κλεινίας)
[4, 710]	καὶ ῥᾷστά τε καὶ τάχιστ'	ἂν	μεταβαλεῖν εἰς τοῦτο ἐκ τοῦ
[4, 709]	αὐτῷ διὰ τύχης, τῆς τέχνης	ἂν	μόνον ἐπιδέοι; (Κλεινίας) πάνυ μὲν
[4, 713]	καὶ τόν γε ἑξῆς περαίνων	ἂν	(μῦθον, εἴπερ προσήκων ἐστίν, μάλ'
[4, 708]	οὐ τοίνυν εὔκολος ὁμοίως γίγνοιτ'	ἂν	ὁ κατοικισμὸς ταῖς πόλεσιν, ὅταν
[4, 720]	τίν' ἄρα πρῶτον νόμον θεῖτ'	ἂν	ὁ νομοθέτης; ~ἆρ' οὐ κατὰ
[4, 721]	μὴ μετεχέτω δὲ τιμῶν ὧν	ἂν	οἱ νεώτεροι ἐν τῇ πόλει
[4, 712]	λέγοις ἄν, ὥς γ' ἡμεῖς	ἂν	οἰηθεῖμεν. (Ἀθηναῖος) φέρε δὴ τοίνυν,
[4, 723]	εἰ ὁμοίως προοιμιάζεσθαι προστάττοιμεν, οὐκ	ἂν	ὀρθῶς λέγοιμεν. οὐδὲ γὰρ ᾄσματος
[4, 723]	αὐτό, προοίμιον, ἀλλ' οὐ λόγος	ἂν	ὀρθῶς προσαγορεύοιτο εἶναι τοῦ νόμου.
[4, 720]	νομοθέτου δεώμεθα, καθάπερ ἰατροῦ δέοιντο	ἂν	παῖδες τὸν πρᾳότατον αὐτὸν θεραπεύειν
[4, 721]	ἐκ προνοίας δὲ ἀποστερεῖ ὃς	ἂν	παίδων καὶ γυναικὸς ἀμελῇ. πειθόμενος
[4, 718]	ζῶντες ἑκάστοτε ἕκαστοι τὴν ἀξίαν	ἂν	παρὰ θεῶν καὶ ὅσοι κρείττονες
[4, 718]	δρᾶν εἰς τὸ περὶ ὧν	ἂν	παραινῇ, μὴ παντάπασιν ὠμῆς ψυχῆς
[4, 705]	τοῦτο γὰρ ἔχουσα, πολλὴν ἐξαγωγὴν	ἂν	παρεχομένη, νομίσματος ἀργυροῦ καὶ χρυσοῦ
[4, 706]	τοὺς πολεμίους ἀμύνασθαι. ἔτι γὰρ	ἂν	πλεονάκις ἑπτὰ ἀπολέσαι παῖδας αὐτοῖς
[4, 713]	εἴπερ προσήκων ἐστίν, μάλ' ὀρθῶς	ἂν	ποιοίης. (Ἀθηναῖος) δραστέον ὡς λέγετε.
[4, 718]	μέτριον τοῖς κεκμηκόσιν νέμοντα. ταῦτ'	ἂν	ποιοῦντες καὶ κατὰ ταῦτα ζῶντες
[4, 713]	λόγος, ἀληθείᾳ χρώμενος, ὡς ὅσων	ἂν	πόλεων μὴ θεὸς ἀλλά τις
[4, 705]	δὲ οὖσα δῆλον ὡς οὐκ	ἂν	πολύφορός τε εἴη καὶ πάμφορος
[4, 710]	τοῦ τοιούτου γένεσιν χαλεπώτατα δύναιτ'	ἂν	προσδέξασθαι· πλεῖστοι γὰρ ἐν αὐτῇ
[4, 706]	(τοξότου ἑκάστοτε στοχάζηται τούτου ὅτῳ	ἂν	συνεχῶς τούτων ἀεὶ καλόν τι
[4, 719]	τάδε λέγοιμεν πρὸς αὐτόν, ἆρ'	ἂν	τὰ λεχθέντα εἴη μέτρια; (Κλεινίας)
[4, 720]	τε αὑτῶν διδάσκουσι παῖδας. θείης	ἂν	ταῦτα δύο γένη τῶν καλουμένων
[4, 714]	ἄν; (Ἀθηναῖος) οὐκοῦν καὶ ὃς	ἂν	ταῦτα τὰ τεθέντα παραβαίνῃ, κολάσει
[4, 719]	ἐν τῷ ποιήματι, τὸν ὑπερβάλλοντα	(ἂν	τάφον ἐπαινοίην, φειδωλὸς δ' αὖ
[4, 721]	νόμοι πρῶτοι κινδυνεύουσιν τιθέμενοι καλῶς	ἂν	τίθεσθαι πρὸς ὀρθότητα πάσῃ πόλει.
[4, 715]	ἤ τι γένος· ὃς δ'	ἂν	τοῖς τεθεῖσι νόμοις εὐπειθέστατός τε
[4, 711]	πόλει μέγιστον δυναμένους· ~(οὗ δ'	ἂν	τοῦτο ἀριθμῷ μὲν βραχύτατον, ἰσχυρότατον
[4, 707]	καὶ εἶναι τοσοῦτον χρόνον ὅσον	ἂν	ὦσιν· εἴρηται δ' ἡμῖν οἶμαι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006