Livre, pages
[4, 708]	ἀνδρῶν. (Κλεινίας) εἰκός· ὅπῃ δ'	αὖ	βλέπων τοῦτ' εἴρηκας, φράζ' ἔτι
[4, 718]	ἀποτελεῖ· ἃ δὲ χρὴ μὲν	αὖ	καὶ ἀναγκαῖον εἰπεῖν νομοθέτην ὅστις
[4, 710]	ἄρχοντες γίγνωνται τοιοῦτοι, τρίτον δ'	αὖ	καὶ κατὰ λόγον ὡσαύτως χαλεπώτερον
[4, 705]	τε οὐ πολλή· πίτυν τ'	αὖ	καὶ πλάτανον ὀλίγην ἂν εὕροι
[4, 709]	εὖ λέγειν, ἀλλὰ γὰρ ὁμοίως	αὖ	καὶ τόδε ἔστιν λέγοντα εὖ
[4, 717]	ἑαυτῶν γεννητὰς ἐτίθεσαν, τάς τε	αὖ	κατ' ἐνιαυτὸν τῶν ἤδη τέλος
[4, 712]	δημοκρατουμένη μάλιστ' ἐοικέναι. τὸ δ'	αὖ	μὴ φάναι ἀριστοκρατίαν (αὐτὴν εἶναι
[4, 721]	ἀπαλλάττοιτο ἄν, μὴ πειθόμενος δὲ	αὖ,	μηδὲ γαμῶν ἔτη τριάκοντα γεγονὼς
[4, 708]	καὶ δυσπειθὲς γίγνεται· τὸ δ'	αὖ	παντοδαπὸν ἐς ταὐτὸν συνερρυηκὸς γένος
[4, 705]	τις ἐλάτη λόγου ἀξία οὔτ'	αὖ	πεύκη, κυπάριττός τε οὐ πολλή·
[4, 706]	ἐκέκτηντο, καθάπερ νῦν, πολεμικά, οὔτ'	αὖ	τὴν χώραν πλήρη ναυπηγησίμων ξύλων
[4, 719]	(ἂν τάφον ἐπαινοίην, φειδωλὸς δ'	αὖ	τις καὶ πένης ἀνὴρ τὸν
[4, 705]	τὸ μὲν παρ' ἑκάστην ἡμέραν	ἡδύ,	μάλα γε μὴν ὄντως ἁλμυρὸν
[4, 709]	στρατηγικὴν πάντα ταῦτ' εἰπόντα δοκεῖν	εὖ	λέγειν, ἀλλὰ γὰρ ὁμοίως αὖ
[4, 709]	αὖ καὶ τόδε ἔστιν λέγοντα	εὖ	λέγειν ἐν τοῖς αὐτοῖς τούτοις.
[4, 710]	θεῷ, ἅπερ ὅταν βουληθῇ διαφερόντως	εὖ	πρᾶξαί τινα πόλιν. δεύτερον δέ,
[4, 706]	ἄλλων τῶν τοιούτων ὂν τυγχάνῃ	ἄνευ	τῶν προειρημένων. τὴν δὲ δὴ
[4, 707]	πέρι καὶ νομοθεσιῶν. (Κλεινίας) καὶ	πολύ	γε. (Ἀθηναῖος) λέγε δὴ τοίνυν
[4, 716]	μέτρον ἂν εἴη μάλιστα, καὶ	πολὺ	μᾶλλον ἤ πού τις, ὥς
[4, 720]	δυοῖν καὶ ἀγριώτερον ἀπεργαζόμενος; (Κλεινίας)	πολύ	που διαφέρον, ὦ ξένε, τὸ
[4, 713]	συνοικήσεις διήλθομεν, ἔτι προτέρα τούτων	πάμπολυ	λέγεταί τις ἀρχή τε καὶ
[4, 712]	πάθος, ὦ Μέγιλλε, καταφαίνομαι πεπονθέναι·	πάνυ	γὰρ ἀπορῶ τὴν ἐν Κνωσῷ
[4, 704]	ἔσται τις πλησίον; (Κλεινίας) οὐ	πάνυ,	διὸ καὶ κατοικίζεται· παλαιὰ γάρ
[4, 720]	καλοῦμεν δήπου καὶ τούτους. (Κλεινίας)	πάνυ	μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος) ἐάντε γε
[4, 709]	τέχνης ἂν μόνον ἐπιδέοι; (Κλεινίας)	πάνυ	μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος) οἵ τε
[4, 704]	ἢ πεδιεινοτέραν ἂν λέγοις. (Κλεινίας)	πάνυ	μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος) οὐ τοίνυν
[4, 710]	γὰρ ὃ λέγω που. (Κλεινίας)	πάνυ	μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος) ταύτην τοίνυν
[4, 719]	καλῶς γ' ἔοικεν λέγοντι. (Ἀθηναῖος)	πάνυ	μὲν οὖν. ὁ δὲ προάγων
[4, 713]	οὐκοῦν χρὴ ταύτῃ δρᾶν; (Ἀθηναῖος)	πάνυ	μὲν οὖν. τῶν γὰρ δὴ
[4, 718]	τίνι μάλιστα σχήματι κείμενα; οὐ	πάνυ	ῥᾴδιον ἐν ἑνὶ περιλαβόντα εἰπεῖν
[4, 707]	ἐρετικῆς, καὶ (παντοδαπῶν καὶ οὐ	πάνυ	σπουδαίων ἀνθρώπων γιγνομένης, τὰς τιμὰς
[4, 705]	οὐ πρὸς πᾶσαν σχεδόν, οὐ	(πάνυ	συνεχώρουν· νῦν οὖν ὑμεῖς μοι
[4, 715]	ὦ ξένε· καθ' ἡλικίαν γὰρ	ὀξὺ	βλέπεις. (Ἀθηναῖος) νέος μὲν γὰρ
[4, 707]	τοὺς Ἕλληνας ποιῆσαι, τὰς δὲ	οὐ	βελτίους, ἵν' οὕτως λέγωμεν περὶ
[4, 720]	αὐταῖς γιγνόμενον; (Κλεινίας) πῶς γὰρ	οὐ	βούλομαι; (Ἀθηναῖος) φέρε δὴ πρὸς
[4, 713]	καὶ ὅσων ἥμεροί εἰσιν ἀγέλαι·	οὐ	βοῦς βοῶν οὐδὲ αἶγας αἰγῶν
[4, 719]	ὃ ἂν αὐτοῖς ᾖ φίλον;	οὐ	γὰρ ἂν εἰδεῖεν τί ποτ'
[4, 706]	ἡμῖν δ' αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ·	οὐ	γὰρ Ἀχαιοί σχήσουσιν πολέμου νηῶν
[4, 712]	ὀλιγαρχίαν ἢ ἀριστοκρατίαν ἢ βασιλικήν;	οὐ	γὰρ δὴ τυραννίδα γέ που
[4, 711]	μεταβολῆς γίγνεσθαι φιλεῖ. (Κλεινίας) πῶς;	οὐ	γὰρ μανθάνομεν. (Ἀθηναῖος) καὶ μὴν
[4, 722]	ὄχλον, τῷ ἑτέρῳ χρῶνται (μόνον·	οὐ	γὰρ πειθοῖ κεραννύντες τὴν μάχην
[4, 718]	γιγνόμενον εὐμαθέστερον ἀπεργάσεται, πᾶν ἀγαπητόν.	οὐ	γὰρ πολλή τις εὐπέτεια οὐδὲ
[4, 707]	τὴν ἐκ τῆς γῆς τροφήν;	οὐ	γάρ που τὸν βουλόμενόν γε
[4, 723]	λόγου τὸ πεφυκὸς προοίμιον ἑκάστοις-	οὐ	γὰρ σμικρὸν τὸ μετὰ τοῦτό
[4, 719]	σου λέγοντος ὡς τὸν νομοθέτην	οὐ	δεῖ τοῖς ποιηταῖς ἐπιτρέπειν ποιεῖν
[4, 719]	ἡμᾶς καὶ λέγειν εἰδείης, ἆρα	οὐ	δῆλον ὅτι καὶ ἂν εἴποις;
[4, 722]	ἐν τοῖς νυνδὴ νόμοις ῥηθεῖσιν	οὐ	διπλῷ θάτερα τῶν ἑτέρων διάφορα
[4, 706]	τὸ ἐπιτήδευμα ἦν τὸ τοιοῦτον	οὐ	καλόν. Ὀδυσσεὺς γὰρ αὐτῷ λοιδορεῖ
[4, 721]	θεῖτ' ἂν ὁ νομοθέτης; ~ἆρ'	οὐ	κατὰ φύσιν τὴν περὶ γενέσεως
[4, 723]	λόγον τοῦτ' αὐτό, προοίμιον, ἀλλ'	οὐ	λόγος ἂν ὀρθῶς προσαγορεύοιτο εἶναι
[4, 716]	χρόνον οὐ πολὺν ὑποσχὼν τιμωρίαν	οὐ	μεμπτὴν τῇ δίκῃ ἑαυτόν τε
[4, 712]	τοιούτων φύεται γένεσις, ἄλλως δὲ	οὐ	μή ποτε γένηται. ταῦτα μὲν
[4, 722]	ἑκάτερα, ταὐτὸν τοῦτ' ἂν αἱροίμην.	οὐ	μὴν ἀλλά που καὶ Κλεινίᾳ
[4, 704]	ἆρ' ἔσται τις πλησίον; (Κλεινίας)	οὐ	πάνυ, διὸ καὶ κατοικίζεται· παλαιὰ
[4, 718]	ἐν τίνι μάλιστα σχήματι κείμενα;	οὐ	πάνυ ῥᾴδιον ἐν ἑνὶ περιλαβόντα
[4, 707]	καὶ ἐρετικῆς, καὶ (παντοδαπῶν καὶ	οὐ	πάνυ σπουδαίων ἀνθρώπων γιγνομένης, τὰς
[4, 705]	ἀλλ' οὐ πρὸς πᾶσαν σχεδόν,	οὐ	(πάνυ συνεχώρουν· νῦν οὖν ὑμεῖς
[4, 715]	δ' ἕνεκά τινων, στασιώτας ἀλλ'	οὐ	πολίτας τούτους φαμέν, καὶ τὰ
[4, 705]	οὔτ' αὖ πεύκη, κυπάριττός τε	οὐ	πολλή· πίτυν τ' αὖ καὶ
[4, 716]	εἶναί τις, μετὰ δὲ χρόνον	οὐ	πολὺν ὑποσχὼν τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν
[4, 705]	δὲ ὅτι πρὸς μέρος ἀλλ'	οὐ	πρὸς πᾶσαν σχεδόν, οὐ (πάνυ
[4, 720]	διδάσκει τὸν ἀσθενοῦντα αὐτόν, καὶ	οὐ	πρότερον ἐπέταξεν πρὶν ἄν πῃ
[4, 722]	τὰ γὰρ οἶμαι βέλτιστα, (ἀλλ'	οὐ	τὰ βραχύτατα οὐδὲ τὰ μήκη
[4, 707]	φύσιν σκοπούμεθα καὶ νόμων τάξιν,	οὐ	τὸ σῴζεσθαί τε καὶ εἶναι
[4, 704]	(Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος)	οὐ	τοίνυν ἀνίατός γε ἂν εἴη
[4, 708]	ἀπῳκηκὸς ταύτης τῆς Πελοποννησιακῆς. (Ἀθηναῖος)	οὐ	τοίνυν εὔκολος ὁμοίως γίγνοιτ' ἂν
[4, 723]	δευτέρων ἐπαναπολήσωμεν, ὡς προοίμιον ἀλλ'	οὐ	τὸν τυχόντα λόγον περαίνοντες, καθάπερ
[4, 707]	πόλεων δυνάμεις ἅμα σωτηρίᾳ τιμὰς	οὐ	τῷ καλλίστῳ τῶν πολεμικῶν ἀποδιδόασιν·
[4, 723]	πέφυκέν γε εἶναι πᾶσιν, ἀλλ'	οὐ	χρηστέον ἅπασιν αὐτῷ δὲ τῷ
[4, 715]	εἴη λόγον; (Κλεινίας) πῶς γὰρ	οὔ;	(Ἀθηναῖος) ἄνδρες” τοίνυν φῶμεν πρὸς
[4, 720]	καλουμένων ἰατρῶν; (Κλεινίας) πῶς γὰρ	οὔ;	(Ἀθηναῖος) ἆρ' οὖν καὶ συννοεῖς
[4, 721]	καὶ κοινωνία; (Κλεινίας) πῶς γὰρ	οὔ;	(Ἀθηναῖος) γαμικοὶ δὴ νόμοι πρῶτοι
[4, 718]	τῇ νομοθεσίᾳ. (Κλεινίας) πῶς γὰρ	οὔ;	(Ἀθηναῖος) τὰ τοίνυν δὴ λεχθέντα
[4, 711]	ἐν τῇ πόλει μέγιστον δυναμένους·	~(οὗ	δ' ἂν τοῦτο ἀριθμῷ μὲν
[4, 717]	σκοπὸς μὲν οὖν ἡμῖν οὗτος	οὗ	δεῖ στοχάζεσθαι· βέλη δὲ αὐτοῦ
[4, 721]	γένος φύσει τινὶ μετείληφεν ἀθανασίας,	οὗ	καὶ πέφυκεν ἐπιθυμίαν (ἴσχειν πᾶς
[4, 705]	καὶ χρυσοῦ πάλιν ἀντεμπίμπλαιτ' ἄν,	οὗ	μεῖζον κακὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν
[4, 705]	οὐκ ἔστιν οὔτε τις ἐλάτη	λόγου	ἀξία οὔτ' αὖ πεύκη, κυπάριττός
[4, 710]	ἀγαθῶν λεγομένων οὐκ ἄξιον εἶναι	λόγου.	ἔχετε γὰρ ὃ λέγω που.
[4, 723]	λέγοιμεν. οὐδὲ γὰρ ᾄσματος (οὐδὲ	λόγου	παντὸς δεῖ τὸ τοιοῦτον δρᾶν
[4, 723]	νομοθεσίας χρὴ προτιθέναι παντὸς τοῦ	λόγου	τὸ πεφυκὸς προοίμιον ἑκάστοις- οὐ
[4, 718]	δὴ λεχθέντα ἔδοξέν τί μοι	προὔργου	δρᾶν εἰς τὸ περὶ ὧν
[4, 716]	ἱκανὸς ὢν ἡγεῖσθαι, (καταλείπεται ἔρημος	θεοῦ,	καταλειφθεὶς δὲ καὶ ἔτι ἄλλους
[4, 713]	τῶν τὸν νοῦν ἐχόντων δεσπόζοντος	θεοῦ	ὄνομα λέγεσθαι. (Κλεινίας) τίς δ'
[4, 709]	θεὸς μὲν πάντα, καὶ μετὰ	θεοῦ	τύχη καὶ καιρός, τἀνθρώπινα διακυβερνῶσι
[4, 714]	καὶ τὸν φύσει ὅρον τοῦ	δικαίου	λέγεσθαι κάλλισθ' οὕτω. (Κλεινίας) πῶς;
[4, 718]	ἀγαθαῖς διάγοντες τὸ πλεῖστον τοῦ	βίου.	ἃ δὲ πρὸς ἐκγόνους καὶ
[4, 712]	μὲν δὴ βασιλεία γε διὰ	βίου	τ' ἐστὶν ἐν αὐτῇ καὶ
[4, 716]	συνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων τοῦ	θείου	νόμου τιμωρός, ἧς ὁ μὲν
[4, 723]	τοῦδε, ὄντως μὲν εἶναι πειστικόν,	προοιμίου	μὴν τοῦ περὶ λόγους δύναμιν
[4, 710]	νομοθέτου γε ἄκρου καὶ τυράννου	κοσμίου,	καὶ ῥᾷστά τε καὶ τάχιστ'
[4, 721]	μήκεσιν. (Μέγιλλος) πρὸς μὲν τοῦ	Λακωνικοῦ	τρόπου, ὦ ξένε, τὸ τὰ
[4, 704]	μὴ πάμφορος ἀλλ' ἐπιδεὴς πολλῶν,	μεγάλου	τινὸς ἔδει σωτῆρός τε αὐτῇ
[4, 708]	ταὐτόν, τὸ λεγόμενον, συμφυσῆσαι, χρόνου	πολλοῦ	καὶ παγχάλεπον. ἀλλ' ὄντως ἐστὶν
[4, 711]	οὐδὲν δεῖ πόνων οὐδέ τινος	παμπόλλου	χρόνου τῷ τυράννῳ μεταβαλεῖν βουληθέντι
[4, 714]	λέγουσιν οἱ πολλοί; μὴ δὴ	φαύλου	πέρι νομίσῃς εἶναι τὴν νῦν
[4, 707]	ἁπάσης Κρήτης ὁ ἐθέλων, ὡς	ὄχλου	τινὸς ἐν ταῖς πόλεσιν ἑκάσταις
[4, 704]	αὐτῆς ἤ τις τόπος, ἢ	ποταμοῦ	τινος ἢ κρήνης ἢ θεῶν
[4, 706]	ἐπιρρέπῃ· οὐ γὰρ Ἀχαιοί σχήσουσιν	πολέμου	νηῶν ἅλαδ' ἑλκομενάων, ἀλλ' ἀποπαπτανέουσιν,
[4, 718]	ἐγὼ διανοεῖται, ἐν δὲ σχήματι	νόμου	ἀναρμοστεῖ λεγόμενα, τούτων πέρι δοκεῖ
[4, 722]	~(καὶ δὴ καὶ περὶ παντὸς	νόμου	κατὰ τοῦτο τὸ παράδειγμα, εἰ
[4, 722]	νόμος τε καὶ προοίμιον τοῦ	νόμου·	~ὃ δὴ τυραννικὸν ἐπίταγμα ἀπεικασθὲν
[4, 715]	οἱ δὲ ἄρχοντες δοῦλοι τοῦ	νόμου,	σωτηρίαν καὶ πάντα ὅσα θεοὶ
[4, 723]	ἂν ὀρθῶς προσαγορεύοιτο εἶναι τοῦ	νόμου.	ταῦτ' οὖν εἰπών, τί τὸ
[4, 716]	δίκη τῶν ἀπολειπομένων τοῦ θείου	νόμου	τιμωρός, ἧς ὁ μὲν εὐδαιμονήσειν
[4, 706]	(παρεστήσατο εἰς χαλεπήν τινα φορὰν	δασμοῦ,	δύναμιν πολλὴν κατὰ θάλατταν κεκτημένος,
[4, 705]	πικρὸν γειτόνημα· ἐμπορίας γὰρ καὶ	χρηματισμοῦ	διὰ καπηλείας ἐμπιμπλᾶσα αὐτήν, ἤθη
[4, 714]	τὰς πόλεις διοικεῖν, τὴν τοῦ	νοῦ	διανομὴν ἐπονομάζοντας νόμον. εἰ δ'
[4, 707]	τινὸς ἐν ταῖς πόλεσιν ἑκάσταις	γεγενημένου	πλείονος ἢ κατὰ τὴν ἐκ
[4, 710]	τύχην εἰς (ταὐτὸν ἀγαγεῖν αὐτῷ·	γενομένου	γὰρ τούτου, πάντα σχεδὸν ἀπείργασται
[4, 710]	τε ἐπ' αὐτοῦ νομοθέτην ἄξιον	ἐπαίνου,	καί τινα τύχην εἰς (ταὐτὸν
[4, 722]	τῶν νόμων ἤργμεθα λέγειν, ἐξ	ἑωθινοῦ	μεσημβρία τε γέγονε καὶ ἐν
[4, 715]	συμπάσης τῆς πόλεως ἕνεκα τοῦ	κοινοῦ	ἐτέθησαν· οἳ δ' ἕνεκά τινων,
[4, 710]	μετὰ νομοθέτου γε ἄκρου καὶ	τυράννου	κοσμίου, καὶ ῥᾷστά τε καὶ
[4, 713]	πάσῃ μηχανῇ τὸν ἐπὶ τοῦ	Κρόνου	λεγόμενον βίον, καὶ ὅσον ἐν
[4, 713]	τε καὶ οἴκησις γεγονέναι ἐπὶ	Κρόνου	μάλ' εὐδαίμων, ἧς μίμημα ἔχουσά
[4, 721]	ἐστίν τι συμφυὲς τοῦ παντὸς	χρόνου,	ὃ διὰ τέλους αὐτῷ συνέπεται
[4, 708]	εἰς ταὐτόν, τὸ λεγόμενον, συμφυσῆσαι,	χρόνου	πολλοῦ καὶ παγχάλεπον. ἀλλ' ὄντως
[4, 711]	δεῖ πόνων οὐδέ τινος παμπόλλου	χρόνου	τῷ τυράννῳ μεταβαλεῖν βουληθέντι πόλεως
[4, 719]	τὸν τοιοῦτον λόγον μήπω σοι	διανοοῦ	γίγνεσθαι νόμον” (Κλεινίας) ἀληθέστατα λέγεις.
[4, 720]	καὶ ἀγριώτερον ἀπεργαζόμενος; (Κλεινίας) πολύ	που	διαφέρον, ὦ ξένε, τὸ διπλῇ.
[4, 709]	ἔχων τὴν τέχνην κἂν εὔξασθαί	που	δύναιτο ὀρθῶς, τί παρὸν αὐτῷ
[4, 722]	ἂν αἱροίμην. οὐ μὴν ἀλλά	που	καὶ Κλεινίᾳ τῷδ' ἀρέσκειν δεῖ
[4, 715]	ἦν (αὐτῶν τοῦτο, καὶ ἔφαμέν	που	κατὰ φύσιν τὸν Πίνδαρον ἄγειν
[4, 722]	τὸ μέλλον περαίνεσθαι. καὶ δή	που	κιθαρῳδικῆς ᾠδῆς λεγομένων νόμων καὶ
[4, 710]	λόγου. ἔχετε γὰρ ὃ λέγω	που.	(Κλεινίας) πάνυ μὲν οὖν. (Ἀθηναῖος)
[4, 712]	οὐ γὰρ δὴ τυραννίδα γέ	που	λέγοις ἄν, ὥς γ' ἡμεῖς
[4, 720]	οἷον δὴ τί λέγομεν; εἰσὶν	πού	τινες ἰατροί, φαμέν, καί τινες
[4, 716]	μάλιστα, καὶ πολὺ μᾶλλον ἤ	πού	τις, ὥς φασιν, ἄνθρωπος· τὸν
[4, 707]	τῆς γῆς τροφήν; οὐ γάρ	που	τὸν βουλόμενόν γε Ἑλλήνων συνάγετε.
[4, 706]	πολιτῶν βέλτιστον μέρος. ἦν δέ	που	τοῦτό γε καὶ παρ' Ὁμήρου
[4, 710]	λέγειν αὑτὸν πείθοι; (Ἀθηναῖος) ῥᾴδιόν	που	τοῦτό γε νοεῖν ἐστ' ὦ
[4, 720]	τῶν ἰατρῶν, ἰατροὺς δὲ καλοῦμεν	δήπου	καὶ τούτους. (Κλεινίας) πάνυ μὲν
[4, 714]	ἢ πῶς δράσομεν. (Κλεινίας) ἀνάγκη	δήπου	πείθεσθαι. (Ἀθηναῖος) ἐννοεῖς οὖν ὅτι
[4, 715]	τῶν ἔμπροσθεν γεγονότων κακῶν. ταύτας	δήπου	φαμὲν ἡμεῖς νῦν οὔτ' εἶναι
[4, 714]	ἔτι σαφέστερον. (Ἀθηναῖος) ὧδε. τίθεται	δήπου,	φασίν, τοὺς νόμους ἐν τῇ
[4, 717]	νέμων ὀρθότατα τοῦ τῆς (εὐσεβείας	σκοποῦ	τυγχάνοι, τὰ δὲ τούτων ἄνωθεν
[4, 721]	(Μέγιλλος) πρὸς μὲν τοῦ Λακωνικοῦ	τρόπου,	ὦ ξένε, τὸ τὰ βραχύτερα
[4, 717]	δὲ ὁ ἐναντίος, ~παρὰ δὲ	μιαροῦ	δῶρα οὔτε (ἄνδρ' ἀγαθὸν οὔτε
[4, 713]	ἡμῶν, οὐκ ἀνθρώπους ἀλλὰ γένους	θειοτέρου	τε καὶ ἀμείνονος, δαίμονας, οἷον
[4, 706]	που τοῦτό γε καὶ παρ'	Ὁμήρου	λαβεῖν, ὅτι τὸ ἐπιτήδευμα ἦν
[4, 710]	ὡς φαίνῃ, μετὰ νομοθέτου γε	ἄκρου	καὶ τυράννου κοσμίου, καὶ ῥᾷστά
[4, 720]	ἵνα τοῦ νομοθέτου δεώμεθα, καθάπερ	ἰατροῦ	δέοιντο ἂν παῖδες τὸν πρᾳότατον
[4, 705]	πολλὴν ἐξαγωγὴν ἂν παρεχομένη, νομίσματος	ἀργυροῦ	καὶ χρυσοῦ πάλιν ἀντεμπίμπλαιτ' ἄν,
[4, 719]	δὴ πρόσθεν ἆρα οὐκ ἠκούσαμέν	σου	λέγοντος ὡς τὸν νομοθέτην οὐ
[4, 719]	δ' ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπὸ	σοῦ	νυνδὴ λεχθέντων. οὔσης γὰρ ταφῆς
[4, 708]	μάλιστά μοι φαίνονται τοὺς ἀπὸ	Πελοποννήσου	προσδέξασθαι συνοίκους. καὶ γὰρ ὃ
[4, 722]	τινα γεγονός. σχεδὸν γὰρ ἐξ	ὅσου	περὶ τῶν νόμων ἤργμεθα λέγειν,
[4, 705]	ἂν παρεχομένη, νομίσματος ἀργυροῦ καὶ	χρυσοῦ	πάλιν ἀντεμπίμπλαιτ' ἄν, οὗ μεῖζον
[4, 713]	τὴν πόλιν ἔδει ἐπονομάζεσθαι, τὸ	τοῦ	ἀληθῶς τῶν τὸν νοῦν ἐχόντων
[4, 718]	ἐλπίσιν ἀγαθαῖς διάγοντες τὸ πλεῖστον	τοῦ	βίου. ἃ δὲ πρὸς ἐκγόνους
[4, 705]	τῶν ὀγδοήκοντα σταδίων. ~ἐγγύτερον μέντοι	τοῦ	δέοντος κεῖται τῆς θαλάττης, (σχεδὸν
[4, 713]	δουλευουσῶν μέρεσιν ἑαυτῶν τισι, τὸ	τοῦ	δεσπότου δὲ ἑκάστη προσαγορεύεται κράτος.
[4, 708]	ἔοικ' ἔχειν τὰ ἀνθρώπινα. (Κλεινίας)	τοῦ	δὴ πέρι λέγεις; ~(Ἀθηναῖος) ἔμελλον
[4, 714]	καταλυθήσεται, καὶ τὸν φύσει ὅρον	τοῦ	δικαίου λέγεσθαι κάλλισθ' οὕτω. (Κλεινίας)
[4, 711]	οὐδέ γε ἐπιθυμητὴς ἔγωγ' εἰμὶ	τοῦ	θεάματος. (Ἀθηναῖος) καὶ μὴν τοῦτό
[4, 716]	ἀεὶ συνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων	τοῦ	θείου νόμου τιμωρός, ἧς ὁ
[4, 715]	μὴ συμπάσης τῆς πόλεως ἕνεκα	τοῦ	κοινοῦ ἐτέθησαν· οἳ δ' ἕνεκά
[4, 714]	(Κλεινίας) πῶς; (Ἀθηναῖος) ὅτι τὸ	τοῦ	κρείττονος συμφέρον ἐστίν. (Κλεινίας) λέγ'
[4, 713]	οἴεται πάσῃ μηχανῇ τὸν ἐπὶ	τοῦ	Κρόνου λεγόμενον βίον, καὶ ὅσον
[4, 721]	τοῖς μήκεσιν. (Μέγιλλος) πρὸς μὲν	τοῦ	Λακωνικοῦ τρόπου, ὦ ξένε, τὸ
[4, 711]	τις ἐπανενέγκῃ φύσιν, ὃν τῇ	τοῦ	λέγειν ῥώμῃ φασὶ πάντων διενεγκόντα
[4, 723]	ἀρχόμενον νομοθεσίας χρὴ προτιθέναι παντὸς	τοῦ	λόγου τὸ πεφυκὸς προοίμιον ἑκάστοις-
[4, 714]	τὴν νῦν ἀμφισβήτησιν, περὶ δὲ	τοῦ	μεγίστου· τὸ γὰρ δίκαιον καὶ
[4, 714]	τὸ συμφέρον ἑαυτῷ τῆς ἀρχῆς	τοῦ	μένειν; (Κλεινίας) πῶς γὰρ ἄν;
[4, 720]	δὲ τὸν τρόπον ἑκάτερον, ἵνα	τοῦ	νομοθέτου δεώμεθα, καθάπερ ἰατροῦ δέοιντο
[4, 709]	εἰπεῖν ὀρθῶς ἔστιν ἄρα; (Ἀθηναῖος)	τοῦ	νομοθέτου φράζομεν τοῦτο, ἦ γάρ;
[4, 722]	τινε, νόμος τε καὶ προοίμιον	τοῦ	νόμου· ~ὃ δὴ τυραννικὸν ἐπίταγμα
[4, 715]	ἀρχόντων, οἱ δὲ ἄρχοντες δοῦλοι	τοῦ	νόμου, σωτηρίαν καὶ πάντα ὅσα
[4, 723]	λόγος ἂν ὀρθῶς προσαγορεύοιτο εἶναι	τοῦ	νόμου. ταῦτ' οὖν εἰπών, τί
[4, 714]	καὶ τὰς πόλεις διοικεῖν, τὴν	τοῦ	νοῦ διανομὴν ἐπονομάζοντας νόμον. εἰ
[4, 721]	οὖν ἀνθρώπων ἐστίν τι συμφυὲς	τοῦ	παντὸς χρόνου, ὃ διὰ τέλους
[4, 723]	μὲν εἶναι πειστικόν, προοιμίου μὴν	τοῦ	περὶ λόγους δύναμιν ἔχειν. ἵνα
[4, 717]	ἀπὸ τῆς οὐσίας, δεύτερα τὰ	τοῦ	σώματος, τρίτα τὰ τῆς ψυχῆς,
[4, 711]	δὲ οἱ συνήκοοι τῶν ἐκ	τοῦ	σωφρονοῦντος στόματος ἰόντων λόγων. ὡσαύτως
[4, 717]	δεύτερα καὶ ἀριστερὰ νέμων ὀρθότατα	τοῦ	τῆς (εὐσεβείας σκοποῦ τυγχάνοι, τὰ
[4, 710]	τὸ δὲ τέταρτον, ὀλιγαρχία, τὴν	τοῦ	τοιούτου γένεσιν χαλεπώτατα δύναιτ' ἂν
[4, 710]	ἂν μεταβαλεῖν εἰς τοῦτο ἐκ	τοῦ	τοιούτου, (δεύτερον δὲ ἐξ ὀλιγαρχίας
[4, 721]	καὶ μὴ ἀνώνυμον κεῖσθαι τετελευτηκότα	τοῦ	τοιούτου ἐστὶν ἐπιθυμία. γένος οὖν
[4, 713]	προσαγορεύεται κράτος. χρῆν δ' εἴπερ	του	τοιούτου τὴν πόλιν ἔδει ἐπονομάζεσθαι,
[4, 724]	λέγομεν· τὸ δὲ ἀπολειπόμενον ἔτι	τοῦ	τοιούτου φαίνῃ μοι σὺ διακελεύεσθαι
[4, 710]	πόλιν ἄν, ὡς φαίνῃ, μετὰ	νομοθέτου	γε ἄκρου καὶ τυράννου κοσμίου,
[4, 720]	τὸν τρόπον ἑκάτερον, ἵνα τοῦ	νομοθέτου	δεώμεθα, καθάπερ ἰατροῦ δέοιντο ἂν
[4, 709]	ὀρθῶς ἔστιν ἄρα; (Ἀθηναῖος) τοῦ	νομοθέτου	φράζομεν τοῦτο, ἦ γάρ; (Κλεινίας)
[4, 706]	ὑποτίθεμαι μόνον, ὃς ἂν δίκην	(τοξότου	ἑκάστοτε στοχάζηται τούτου ὅτῳ ἂν
[4, 713]	μέρεσιν ἑαυτῶν τισι, τὸ τοῦ	δεσπότου	δὲ ἑκάστη προσαγορεύεται κράτος. χρῆν
[4, 721]	νόμον ἀκούσαντα ἔξεστιν περὶ ἑνὸς	ἑκάστου	διανοηθῆναι, πότερον αὐτοὺς διπλοῦς οὕτω
[4, 720]	περιμένοντες, καὶ οὔτε τινὰ λόγον	ἑκάστου	πέρι νοσήματος ἑκάστου τῶν οἰκετῶν
[4, 720]	τινὰ λόγον ἑκάστου πέρι νοσήματος	ἑκάστου	τῶν οἰκετῶν οὐδεὶς τῶν τοιούτων
[4, 714]	νῦν ἀμφισβήτησιν, περὶ δὲ τοῦ	μεγίστου·	τὸ γὰρ δίκαιον καὶ ἄδικον
[4, 717]	οὗ δεῖ στοχάζεσθαι· βέλη δὲ	αὐτοῦ	καὶ οἷον ἡ τοῖς βέλεσιν
[4, 710]	ἀλλὰ τὸ γενέσθαι τε ἐπ'	αὐτοῦ	νομοθέτην ἄξιον ἐπαίνου, καί τινα
[4, 718]	ὁμιλίας συμπάντων τούτων ἀποτελοῦντα (τὸν	αὑτοῦ	βίον φαιδρυνάμενον κατὰ νόμον κοσμεῖν
[4, 717]	τε καὶ ἐσχηκέναι χρὴ πρὸς	αὑτοῦ	γονέας εὐφημίαν (διαφερόντως, διότι κούφων
[4, 715]	ἄνθρωπος τὰ τοιαῦτα ἀμβλύτατα (αὐτὸς	αὑτοῦ	ὁρᾷ, γέρων δὲ ὀξύτατα. (Κλεινίας)
[4, 710]	δὲ τέταρτον, ὀλιγαρχία, τὴν τοῦ	τοιούτου	γένεσιν χαλεπώτατα δύναιτ' ἂν προσδέξασθαι·
[4, 710]	μεταβαλεῖν εἰς τοῦτο ἐκ τοῦ	τοιούτου,	(δεύτερον δὲ ἐξ ὀλιγαρχίας ἢ
[4, 721]	μὴ ἀνώνυμον κεῖσθαι τετελευτηκότα τοῦ	τοιούτου	ἐστὶν ἐπιθυμία. γένος οὖν ἀνθρώπων
[4, 713]	κράτος. χρῆν δ' εἴπερ του	τοιούτου	τὴν πόλιν ἔδει ἐπονομάζεσθαι, τὸ
[4, 724]	τὸ δὲ ἀπολειπόμενον ἔτι τοῦ	τοιούτου	φαίνῃ μοι σὺ διακελεύεσθαι τὰ
[4, 722]	ἀρέσκειν δεῖ τὰ νῦν νομοθετούμενα·	τούτου	γὰρ ἡ πόλις ἡ νῦν
[4, 721]	ἀεί, γενέσει τῆς ἀθανασίας μετειληφέναι·	τούτου	δὴ ἀποστερεῖν ἑκόντα ἑαυτὸν οὐδέποτε
[4, 706]	ἂν δίκην (τοξότου ἑκάστοτε στοχάζηται	τούτου	ὅτῳ ἂν συνεχῶς τούτων ἀεὶ
[4, 710]	(ταὐτὸν ἀγαγεῖν αὐτῷ· γενομένου γὰρ	τούτου,	πάντα σχεδὸν ἀπείργασται τῷ θεῷ,
[4, 723]	νόμος ἄκρατος, τὸ δὲ πρὸ	τούτου	ῥηθέν, πειστικὸν λεχθὲν ὑπὸ τοῦδε,
[4, 707]	ἂν ἔτι πολιτεία γίγνοιτο ὀρθὴ	τούτου	στερομένη; (Κλεινίας) σχεδὸν ἀδύνατον. ἀλλὰ
[4, 723]	τὸν νόμον ὁ νομοθέτης λέγει,	τούτου	χάριν εἰρῆσθαί μοι κατεφάνη πᾶς
[4, 714]	ἄρξει δὴ πόλεως ἤ τινος	ἰδιώτου	καταπατήσας ὁ τοιοῦτος τοὺς νόμους,
[4, 724]	ἔτι τοῦ τοιούτου φαίνῃ μοι	σὺ	διακελεύεσθαι τὰ νῦν οἷον πρὸς
[4, 719]	δὲ μετρίας, τὴν μίαν ἑλόμενος	σύ,	τὴν μέσην, ταύτην προστάττεις καὶ
[4, 706]	ἀποπηδῶντας, δρομικῶς εἰς τὰς ναῦς	ταχὺ	πάλιν ἀποχωρεῖν, καὶ δοκεῖν μηδὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006