Livre, pages
[4, 714]	(Κλεινίας) ἔοικε γοῦν. (Ἀθηναῖος) ταῦτ'	ἄρ'	ἀεὶ καὶ οὕτω καὶ ταύτῃ
[4, 719]	εἰ τάδε λέγοιμεν πρὸς αὐτόν,	ἆρ'	ἂν τὰ λεχθέντα εἴη μέτρια;
[4, 704]	σταδίους. (Ἀθηναῖος) τί δέ; λιμένες	ἆρ'	εἰσὶν κατὰ ταῦτα αὐτῆς, ἢ
[4, 704]	(Ἀθηναῖος) γείτων δὲ αὐτῆς πόλις	ἆρ'	ἔσται τις πλησίον; (Κλεινίας) οὐ
[4, 721]	νόμον θεῖτ' ἂν ὁ νομοθέτης;	~ἆρ'	οὐ κατὰ φύσιν τὴν περὶ
[4, 720]	(Κλεινίας) πῶς γὰρ οὔ; (Ἀθηναῖος)	ἆρ'	οὖν καὶ συννοεῖς ὅτι, δούλων
[4, 713]	τίς δ' ὁ θεός; (Ἀθηναῖος)	ἆρ'	οὖν μύθῳ σμικρά γ' ἔτι
[4, 714]	γάρ; (Κλεινίας) ἀληθῆ λέγεις. (Ἀθηναῖος)	ἆρ'	οὖν οἴει, φασίν, ποτὲ δῆμον
[4, 721]	ἐστὶ τῶν γενέσεων πάσαις πόλεσιν	ἆρ'	οὐχ ἡ τῶν γάμων σύμμειξις
[4, 715]	τί δὴ τὸ μετὰ ταῦτα;	ἆρ'	οὐχ ἥκοντας μὲν καὶ παρόντας
[4, 710]	τὴν συνεπομένην ὁ ξένος. ἦ	γάρ;	(Ἀθηναῖος) τὴν δημώδη γε, ὦ
[4, 714]	ἀρχῆς τοῦ μένειν; (Κλεινίας) πῶς	γὰρ	ἄν; (Ἀθηναῖος) οὐκοῦν καὶ ὃς
[4, 715]	καὶ τοὐναντίον. ἐν ᾗ μὲν	γὰρ	ἂν ἀρχόμενος ᾖ καὶ ἄκυρος
[4, 719]	ἂν αὐτοῖς ᾖ φίλον; οὐ	γὰρ	ἂν εἰδεῖεν τί ποτ' ἐναντίον
[4, 706]	τότε τοὺς πολεμίους ἀμύνασθαι. ἔτι	γὰρ	ἂν πλεονάκις ἑπτὰ ἀπολέσαι παῖδας
[4, 707]	προσθήσω κατὰ θάλατταν μάχην. (ἀλλὰ	γὰρ	ἀποβλέποντες νῦν πρὸς πολιτείας ἀρετήν,
[4, 712]	ὦ Μέγιλλε, καταφαίνομαι πεπονθέναι· πάνυ	γὰρ	ἀπορῶ τὴν ἐν Κνωσῷ πολιτείαν
[4, 723]	οὐκ ἂν ὀρθῶς λέγοιμεν. οὐδὲ	γὰρ	ᾄσματος (οὐδὲ λόγου παντὸς δεῖ
[4, 706]	τὸ τοιοῦτον οὐ καλόν. Ὀδυσσεὺς	γὰρ	αὐτῷ λοιδορεῖ τὸν Ἀγαμέμνονα, τῶν
[4, 706]	δ' αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ· οὐ	γὰρ	Ἀχαιοί σχήσουσιν πολέμου νηῶν ἅλαδ'
[4, 721]	ἐπιθυμίαν (ἴσχειν πᾶς πᾶσαν· τὸ	γὰρ	γενέσθαι κλεινὸν καὶ μὴ ἀνώνυμον
[4, 715]	πόλις ἡμῖν ἐστιν παραδοτέα. γέγονεν	γὰρ	δὴ μυριάκις ἤδη τὸ τοιοῦτον
[4, 713]	(Ἀθηναῖος) πάνυ μὲν οὖν. τῶν	γὰρ	δὴ πόλεων ὧν ἔμπροσθε (τὰς
[4, 706]	οὔτι μνησικακεῖν βουλόμενος ὑμῖν Μίνως	γὰρ	δή ποτε τοὺς οἰκοῦντας τὴν
[4, 706]	πρὸς ἀρετῆς μόριον νομοθετῶ. ~τοῦτον	γὰρ	δὴ τίθεσθαι τὸν νόμον ὀρθῶς
[4, 712]	ἢ ἀριστοκρατίαν ἢ βασιλικήν; οὐ	γὰρ	δὴ τυραννίδα γέ που λέγοις
[4, 714]	περὶ δὲ τοῦ μεγίστου· τὸ	γὰρ	δίκαιον καὶ ἄδικον οἷ χρὴ
[4, 706]	αἰσχράς, ὥς φασιν, φυγάς. ταῦτα	γὰρ	ἐκ ναυτικῆς ὁπλιτείας ῥήματα φιλεῖ
[4, 710]	χαλεπώτατα δύναιτ' ἂν προσδέξασθαι· πλεῖστοι	γὰρ	ἐν αὐτῇ δυνάσται γίγνονται. λέγομεν
[4, 708]	τῇ δὲ χαλεπώτερα. τὸ μὲν	γὰρ	ἕν τι εἶναι γένος ὁμόφωνον
[4, 722]	κατὰ θεόν τινα γεγονός. σχεδὸν	γὰρ	ἐξ ὅσου περὶ τῶν νόμων
[4, 704]	πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν. εἰ μὲν	γὰρ	ἐπιθαλαττία τε ἔμελλεν εἶναι καὶ
[4, 717]	πτηνῶν λόγων βαρυτάτη ζημία πᾶσι	γὰρ	ἐπίσκοπος τοῖς περὶ τὰ τοιαῦτα
[4, 723]	περὶ λόγους δύναμιν ἔχειν. ἵνα	γὰρ	εὐμενῶς, καὶ διὰ τὴν εὐμένειαν
[4, 705]	εἴη καὶ πάμφορος ἅμα· τοῦτο	γὰρ	ἔχουσα, πολλὴν ἐξαγωγὴν ἂν παρεχομένη,
[4, 722]	δεῖ τὰ νῦν νομοθετούμενα· τούτου	γὰρ	ἡ πόλις ἡ νῦν τοῖς
[4, 705]	δὲ ἀγαπητὸν καὶ τοῦτο. πρόσοικος	γὰρ	θάλαττα χώρᾳ τὸ μὲν παρ'
[4, 707]	τῶν πολεμικῶν ἀποδιδόασιν· διὰ κυβερνητικῆς	γὰρ	καὶ πεντηκονταρχίας καὶ ἐρετικῆς, καὶ
[4, 705]	ἁλμυρὸν καὶ πικρὸν γειτόνημα· ἐμπορίας	γὰρ	καὶ χρηματισμοῦ διὰ καπηλείας ἐμπιμπλᾶσα
[4, 714]	πόλει ἑκάστοτε τὸ κρατοῦν. ἦ	γάρ;	(Κλεινίας) ἀληθῆ λέγεις. (Ἀθηναῖος) ἆρ'
[4, 709]	τοῦ νομοθέτου φράζομεν τοῦτο, ἦ	γάρ;	(Κλεινίας) ναί. (Ἀθηναῖος) τόδε· τυραννουμένην
[4, 709]	εὐχὴν εἰπεῖν, εἴποιεν ἄν. ἦ	γάρ;	(Κλεινίας) τί μήν; (Ἀθηναῖος) ταὐτὸν
[4, 711]	γίγνεσθαι φιλεῖ. (Κλεινίας) πῶς; οὐ	γὰρ	μανθάνομεν. (Ἀθηναῖος) καὶ μὴν εἴρηταί
[4, 716]	σώφρων ἡμῶν θεῷ φίλος, ὅμοιος	γάρ,	ὁ δὲ μὴ σώφρων ἀνόμοιός
[4, 710]	οὐκ ἄξιον εἶναι λόγου. ἔχετε	γὰρ	ὃ λέγω που. (Κλεινίας) πάνυ
[4, 708]	ἀπὸ Πελοποννήσου προσδέξασθαι συνοίκους. καὶ	γὰρ	ὃ νῦν δὴ λέγεις, ἀληθὲς
[4, 707]	Ἑλλάδα φαμὲν σῶσαι. (Ἀθηναῖος) καὶ	γὰρ	οἱ πολλοὶ τῶν Ἑλλήνων τε
[4, 722]	τὸν λόγον λίαν εὔηθες- τὰ	γὰρ	οἶμαι βέλτιστα, (ἀλλ' οὐ τὰ
[4, 709]	εἰπόντα δοκεῖν εὖ λέγειν, ἀλλὰ	γὰρ	ὁμοίως αὖ καὶ τόδε ἔστιν
[4, 715]	Δία, ὦ ξένε· καθ' ἡλικίαν	γὰρ	ὀξὺ βλέπεις. (Ἀθηναῖος) νέος μὲν
[4, 720]	νομοθεσίαις αὐταῖς γιγνόμενον; (Κλεινίας) πῶς	γὰρ	οὐ βούλομαι; (Ἀθηναῖος) φέρε δὴ
[4, 715]	ἂν εἴη λόγον; (Κλεινίας) πῶς	γὰρ	οὔ; (Ἀθηναῖος) ἄνδρες” τοίνυν φῶμεν
[4, 720]	τῶν καλουμένων ἰατρῶν; (Κλεινίας) πῶς	γὰρ	οὔ; (Ἀθηναῖος) ἆρ' οὖν καὶ
[4, 721]	σύμμειξις καὶ κοινωνία; (Κλεινίας) πῶς	γὰρ	οὔ; (Ἀθηναῖος) γαμικοὶ δὴ νόμοι
[4, 718]	ποιεῖν τῇ νομοθεσίᾳ. (Κλεινίας) πῶς	γὰρ	οὔ; (Ἀθηναῖος) τὰ τοίνυν δὴ
[4, 712]	καὶ τοὺς νόμους. (Κλεινίας) ἔλθοι	γὰρ	οὖν. (Ἀθηναῖος) ἀλλὰ τίνα δή
[4, 706]	δ' ὑπὸ πολεμίων, οἷον φράσω	γὰρ	οὔτι μνησικακεῖν βουλόμενος ὑμῖν Μίνως
[4, 722]	τῷ ἑτέρῳ χρῶνται (μόνον· οὐ	γὰρ	πειθοῖ κεραννύντες τὴν μάχην νομοθετοῦσιν,
[4, 709]	νομοθετοῦσι τὰ πάντα ἡμῖν. ἢ	γὰρ	πόλεμός τις βιασάμενος ἀνέτρεψε πολιτείας
[4, 718]	εὐμαθέστερον ἀπεργάσεται, πᾶν ἀγαπητόν. οὐ	γὰρ	πολλή τις εὐπέτεια οὐδὲ ἀφθονία
[4, 706]	πολλάκις (μυρίων, ἀλλὰ τοὐναντίον· ἔθη	γὰρ	πονηρὰ οὐδέποτε ἐθίζειν δεῖ, καὶ
[4, 707]	ἐκ τῆς γῆς τροφήν; οὐ	γάρ	που τὸν βουλόμενόν γε Ἑλλήνων
[4, 714]	πάλιν ἡμῖν ἀμφισβητούμενον ἐλήλυθεν. οὔτε	γὰρ	πρὸς τὸν πόλεμον οὔτε πρὸς
[4, 723]	τὸ πεφυκὸς προοίμιον ἑκάστοις- οὐ	γὰρ	σμικρὸν τὸ μετὰ τοῦτό ἐστιν
[4, 710]	ἣν λαβοῦσα εὐδαιμονέστατα διάξει. θάττων	γὰρ	ταύτης καὶ ἀμείνων πολιτείας διάθεσις
[4, 719]	ὑπὸ σοῦ νυνδὴ λεχθέντων. οὔσης	γὰρ	ταφῆς τῆς μὲν ὑπερβεβλημένης, τῆς
[4, 704]	δεήσει καλεῖν αὐτήν- τοῦτο μὲν	γὰρ	τάχ' ἂν ἴσως καὶ ὁ
[4, 707]	τότε συσσωσασῶν ἡμᾶς μαχῶν· πρὸς	γὰρ	τῇ περὶ Σαλαμῖνα τὴν περὶ
[4, 716]	κακῷ τούτων τἀναντία πέφυκεν. ἀκάθαρτος	γὰρ	τὴν ψυχὴν ὅ γε κακός,
[4, 704]	πάνυ, διὸ καὶ κατοικίζεται· παλαιὰ	γάρ	τις ἐξοίκησις ἐν τῷ τόπῳ
[4, 708]	καίτοι τί ποτε δυσχεραίνω; σχεδὸν	γάρ	τοι πάντα οὕτως ἔοικ' ἔχειν
[4, 714]	οὗτος ὁ λόγος. (Ἀθηναῖος) ἔστι	γὰρ	τοῦτο ἓν ἐκείνων τῶν ἀξιωμάτων
[4, 710]	εἰς (ταὐτὸν ἀγαγεῖν αὐτῷ· γενομένου	γὰρ	τούτου, πάντα σχεδὸν ἀπείργασται τῷ
[4, 708]	γένος, τὸ Γορτυνικόν· ἐκ Γόρτυνος	γὰρ	τυγχάνει ἀπῳκηκὸς ταύτης τῆς Πελοποννησιακῆς.
[4, 712]	ἥντινα προσαγορεύειν αὐτὴν δεῖ. καὶ	γὰρ	τυραννίδι δοκεῖ μοι προσεοικέναι τὸ
[4, 712]	τυραννίδι δοκεῖ μοι προσεοικέναι τὸ	γὰρ	τῶν ἐφόρων θαυμαστὸν ὡς τυραννικὸν
[4, 709]	τούτοις δεῖν ἕπεσθαι τέχνην· καιρῷ	γὰρ	χειμῶνος συλλαβέσθαι κυβερνητικὴν ἢ μή,
[4, 712]	τινὰ διισχυριζόμενος εἰπεῖν. (Ἀθηναῖος) ὄντως	γάρ,	ὦ ἄριστοι, πολιτειῶν μετέχετε· ἃς
[4, 715]	ὀξὺ βλέπεις. (Ἀθηναῖος) νέος μὲν	γὰρ	ὢν πᾶς ἄνθρωπος τὰ τοιαῦτα
[4, 705]	γὰρ θάλαττα χώρᾳ τὸ μὲν	παρ'	ἑκάστην ἡμέραν ἡδύ, μάλα γε
[4, 721]	αὑτῶν τιμῶσιν ἑκάστοτε. τοῦτον δὴ	παρ'	ἐκεῖνον τὸν νόμον ἀκούσαντα ἔξεστιν
[4, 706]	δέ που τοῦτό γε καὶ	παρ'	Ὁμήρου λαβεῖν, ὅτι τὸ ἐπιτήδευμα
[4, 717]	~παρὰ δὲ μιαροῦ δῶρα οὔτε	(ἄνδρ'	ἀγαθὸν οὔτε θεὸν ἔστιν ποτὲ
[4, 713]	τῶν νῦν ἄριστα οἰκεῖται. (Κλεινίας)	σφόδρ'	ἄν, ὡς ἔοικ' εἴη περὶ
[4, 706]	Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐελδομένοισί	περ	ἔμπης, ἡμῖν δ' αἰπὺς ὄλεθρος
[4, 719]	ῥηιδίη δὴ πειτα φέρειν, χαλεπή	περ	ἐοῦσα. (Κλεινίας) καὶ καλῶς γ'
[4, 718]	καὶ ἀναγκαῖον εἰπεῖν νομοθέτην ὅστις	ἅπερ	ἐγὼ διανοεῖται, ἐν δὲ σχήματι
[4, 710]	πάντα σχεδὸν ἀπείργασται τῷ θεῷ,	ἅπερ	ὅταν βουληθῇ διαφερόντως εὖ πρᾶξαί
[4, 723]	οὐ τὸν τυχόντα λόγον περαίνοντες,	καθάπερ	ἄρτι· λάβωμεν δ' αὐτῶν ἀρχὴν
[4, 711]	ἀριθμῷ μὲν βραχύτατον, ἰσχυρότατον δέ,	καθάπερ	ἐν τυραννίδι, γένηται, ταύτῃ καὶ
[4, 713]	τις. γιγνώσκων ὁ Κρόνος ἄρα,	καθάπερ	ἡμεῖς διεληλύθαμεν, ὡς ἀνθρωπεία φύσις
[4, 720]	τοῖς νομοθετουμένοις μηδὲ ἓν προσδιδῷ;	καθάπερ	ἰατρὸς δέ τις, ὁ μὲν
[4, 720]	ἑκάτερον, ἵνα τοῦ νομοθέτου δεώμεθα,	καθάπερ	ἰατροῦ δέοιντο ἂν παῖδες τὸν
[4, 708]	μᾶλλον, τὸ δὲ συμπνεῦσαι, καὶ	καθάπερ	ἵππων ζεῦγος καθ' ἕνα εἰς
[4, 706]	δ' οὔτε πω πλοῖα ἐκέκτηντο,	καθάπερ	νῦν, πολεμικά, οὔτ' αὖ τὴν
[4, 720]	κτῶνται, κατὰ φύσιν δὲ μή,	καθάπερ	οἱ ἐλεύθεροι αὐτοί τε μεμαθήκασιν
[4, 707]	εἶναι μόνον ἀνθρώποις τιμιώτατον ἡγούμενοι,	καθάπερ	οἱ πολλοί, τὸ δ' ὡς
[4, 712]	πειρώμεθα προσαρμόττοντες τῇ πόλει σοι,	καθάπερ	παῖδες πρεσβῦται, πλάττειν τῷ λόγῳ
[4, 720]	ἐξ ἐμπειρίας, ὡς ἀκριβῶς εἰδώς,	καθάπερ	τύραννος αὐθαδῶς, οἴχεται ἀποπηδήσας πρὸς
[4, 714]	εἴδη τινές φασιν εἶναι τοσαῦτα	ὅσαπερ	πολιτειῶν, πολιτειῶν δὲ ἄρτι διεληλύθαμεν
[4, 711]	δὲ αὐτὸν δεῖ πρῶτον ταύτῃ,	ὅπῃπερ	ἂν ἐθελήσῃ, ἐάντε πρὸς ἀρετῆς
[4, 712]	πόλιν εὔνομον γίγνεσθαι, τῇ δ'	εἴπερ	γένοιτο ὃ λέγομεν, πάντων τάχιστόν
[4, 719]	τόδε· εἰπὲ (ἡμῖν, ὦ νομοθέτα·	εἴπερ	ὅτι χρὴ πράττειν ἡμᾶς καὶ
[4, 713]	γε ἑξῆς περαίνων ἂν (μῦθον,	εἴπερ	προσήκων ἐστίν, μάλ' ὀρθῶς ἂν
[4, 713]	ἑκάστη προσαγορεύεται κράτος. χρῆν δ'	εἴπερ	του τοιούτου τὴν πόλιν ἔδει
[4, 723]	τὰ δ' ἑξῆς πειρώμεθα λέγειν,	μέχριπερ	ἄν σοι πᾶν τὸ προοίμιον
[4, 709]	προϊδών τις ᾄξειεν ἂν εἰπεῖν	ὅπερ	ἐγὼ νυνδή, τὸ θνητὸν (μὲν
[4, 712]	νῦν ἐξαίφνης ἂν ἐρωτηθείς, ὄντως,	ὅπερ	εἶπον, οὐκ ἔχω διορισάμενος εἰπεῖν
[4, 722]	εἰς ἀρετὴν τῆς χρείας, ἀλλ'	ὅπερ	ἐρρήθη νυνδή, τὸ τῶν διττῶν
[4, 710]	προσαναγκάζων εἶναι τὸ σωφρονεῖν, ἀλλ'	ὅπερ	εὐθὺς παισὶν καὶ θηρίοις, τοῖς
[4, 718]	τι, σμικρὸν δέ, τὸν ἀκούοντα	ὅπερ	φησὶν εὐμενέστερον γιγνόμενον εὐμαθέστερον ἀπεργάσεται,
[4, 715]	αὐτούς, ὁ μὲν δὴ θεός,	ὥσπερ	καὶ ὁ παλαιὸς λόγος, ~ἀρχήν
[4, 719]	(Κλεινίας) ἀληθῆ μέντοι λέγεις. (Ἀθηναῖος)	ὑπὲρ	δὴ τῶν ποιητῶν εἰ τάδε
[4, 721]	πόλει μοι γεγραμμένα τεθῆναι, τὰ	μακρότερ'	ἂν ἑλοίμην, ~(καὶ δὴ καὶ
[4, 719]	δ' αὖ τις καὶ πένης	ἀνὴρ	τὸν καταδεᾶ, μέτρον δὲ οὐσίας
[4, 717]	τοιοῦτον, συγγιγνώσκοντα, ὡς εἰκότως μάλιστα	πατὴρ	ὑεῖ δοξάζων ἀδικεῖσθαι θυμοῖτ' ἂν
[4, 706]	ἀυτῆς νῆας ἐυσέλμους ἅλαδ' ἕλκειν,	ὄφρ'	ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ
[4, 713]	οὐδεμία ἱκανὴ τὰ ἀνθρώπινα διοικοῦσα	αὐτοκράτωρ	πάντα, μὴ οὐχ ὕβρεώς τε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2006