| Pages |
| [476] |
ὃ
ἄρτι
ἔλεγον,
περὶ
πάντων,
|
οἷον |
ἂν
ποιῇ
τὸ
~ποιοῦν,
τοιοῦτον |
| [476] |
ἄρα
πάθος
τῷ
τυπτομένῳ
ἐστὶν
|
οἷον |
ἂν
τὸ
τύπτον
ποιῇ;
~(Πῶλος) |
| [493] |
ᾧ
ἐπιθυμίαι
εἰσὶ
τυγχάνει
ὂν
|
οἷον |
ἀναπείθεσθαι
καὶ
~μεταπίπτειν
ἄνω
κάτω, |
| [468] |
καὶ
~τρέχειν
καὶ
πλεῖν,
καὶ
|
οἷον |
αὖ
λίθους
καὶ
ξύλα
καὶ |
| [490] |
τοιαῦτα
λέγεις,
ἴσως
τὰ
τοιάδε·
|
οἷον |
γεωργικὸν
ἄνδρα
περὶ
γῆν
~φρόνιμόν |
| [450] |
περαίνοιτο
ἂν
καὶ
διὰ
σιγῆς,
|
οἷον |
~γραφικὴ
καὶ
ἀνδριαντοποιία
καὶ
ἄλλαι |
| [492] |
οὐ
κολαστέον,
εἰ
μέλλει
τις
|
οἷον |
δεῖ
εἶναι,
ἐῶντα
~δὲ
αὐτὰς |
| [474] |
παράδος,
~καὶ
πείρασαι
τοῦ
ἐλέγχου
|
οἷον |
ἐγὼ
οἶμαι
δεῖν
εἶναι.
ἐγὼ |
| [503] |
αὐτῷ
σχῇ
τοῦτο
ὃ
ἐργάζεται.
|
οἷον |
εἰ
βούλει
ἰδεῖν
~τοὺς
ζωγράφους, |
| [493] |
τε
σώφρονος
καὶ
τοῦ
ἀκολάστου,
|
οἷον |
~εἰ
δυοῖν
ἀνδροῖν
ἑκατέρῳ
πίθοι |
| [524] |
καὶ
τὰ
παθήματα
ἔνδηλα
(πάντα.
|
~οἷον |
εἴ
τινος
μέγα
ἦν
τὸ |
| [490] |
ταῦτα,
ἰατρὸς
ὤν,
ᾖ
δέ,
|
~οἷον |
εἰκός,
τῶν
μὲν
ἰσχυρότερος,
τῶν |
| [450] |
οὐδενὸς
προσδέονται
ἢ
βραχέος
πάνυ,
|
οἷον |
ἡ
ἀριθμητικὴ
καὶ
λογιστικὴ
~καὶ |
| [460] |
ὁ
μεμαθηκὼς
~ἕκαστα
τοιοῦτός
ἐστιν
|
οἷον |
ἡ
ἐπιστήμη
ἕκαστον
ἀπεργάζεται;
~(Γοργίας) |
| [501] |
οὐκοῦν
καὶ
αἱ
τοιαίδε
ἅπασαι,
|
οἷον |
ἡ
κιθαριστικὴ
ἡ
ἐν
τοῖς |
| [468] |
τοῦ
κακοῦ,
ἐνίοτε
δὲ
οὐδετέρου,
|
οἷον |
καθῆσθαι
καὶ
βαδίζειν
καὶ
~τρέχειν |
| [449] |
δὲ
μῆκος
τῶν
λόγων
τοῦτο,
|
οἷον |
καὶ
πῶλος
~ἤρξατο,
εἰς
αὖθις |
| [474] |
δὲ
τόδε;
τὰ
καλὰ
πάντα,
|
οἷον |
καὶ
σώματα
καὶ
χρώματα
καὶ |
| [499] |
~ἆρ'
οὖν
τὰς
τοιάσδε
λέγεις,
|
οἷον |
κατὰ
τὸ
σῶμα
ἃς
νυνδὴ |
| [467] |
ἕνεκα
πράττουσιν
τοῦθ'
ὃ
πράττουσιν;
|
οἷον |
οἱ
τὰ
φάρμακα
~πίνοντες
παρὰ |
| [520] |
ἄλλας
συμβουλὰς
συμβουλεύειν
λαμβάνοντα
~ἀργύριον,
|
οἷον |
οἰκοδομίας
πέρι
ἢ
τῶν
ἄλλων |
| [502] |
ῥητορικήν
τινα
πρὸς
δῆμον
τοιοῦτον
|
οἷον |
παίδων
τε
~ὁμοῦ
καὶ
γυναικῶν |
| [494] |
μοι
λέγε·
τὸ
~τοιόνδε
λέγεις
|
οἷον |
πεινῆν
καὶ
πεινῶντα
ἐσθίειν;
~(Καλλίκλης) |
| [505] |
~οὐκοῦν
καὶ
τὰς
ἐπιθυμίας
ἀποπιμπλάναι,
|
οἷον |
πεινῶντα
φαγεῖν
ὅσον
βούλεται
ἢ |
| [496] |
νόσου.
~(Καλλίκλης)
πῶς
λέγεις;
~(Σωκράτης)
|
οἷον |
περὶ
ὅτου
βούλει
τοῦ
σώματος |
| [476] |
τὸ
ποιοῦν
ποιεῖ,
καὶ
τοιοῦτον
|
οἷον |
ποιεῖ
τὸ
ποιοῦν;
λέγω
δὲ |
| [474] |
οὐδὲν
ἀποβλέπων
καλεῖς
ἑκάστοτε
καλά;
|
οἷον |
πρῶτον
τὰ
~σώματα
τὰ
καλὰ |
| [458] |
Σώκρατες,
καὶ
αὐτὸς
τοιοῦτος
εἶναι
|
οἷον |
σὺ
ὑφηγῇ·
ἴσως
~μέντοι
χρῆν |
| [520] |
μὲν
γὰρ
εὐεργεσίαν
τις
εὐεργετηθείς,
|
οἷον |
~ταχὺς
γενόμενος
διὰ
παιδοτρίβην,
ἴσως |
| [481] |
Καλλίκλεις,
ὑπερφυῶς
σπουδάζειν·
οὐδὲν
μέντοι
|
οἷον |
τὸ
αὐτὸν
~ἐρωτᾶν.
~(Καλλίκλης)
~νὴ |
| [447] |
σὺ
~λέγεις,
ποιησάσθω.
~(Καλλίκλης)
~οὐδὲν
|
οἷον |
τὸ
αὐτὸν
ἐρωτᾶν,
ὦ
Σώκρατες. |
| [476] |
τοιοῦτον
(τμῆμα
τέμνεται
τὸ
~τεμνόμενον
|
οἷον |
τὸ
τέμνον
τέμνει;
~(Πῶλος)
φαίνεται. |
| [464] |
μὲν
εὐεξίαν,
οὖσαν
δ'
οὔ;
|
οἷον |
τοιόνδε
λέγω·
πολλοὶ
δοκοῦσιν
εὖ |