| Pages |
| [521] |
ἐγὼ
~εἴπω,
ὅτι
Πονηρός
γε
|
ὢν |
ἀγαθὸν
ὄντα·
μηδ'
ὅτι
ἀφαιρήσεται |
| [485] |
φιλοσοφεῖν·
~ἐπειδὰν
δὲ
ἤδη
πρεσβύτερος
|
ὢν |
ἄνθρωπος
ἔτι
φιλοσοφῇ,
καταγέλαστον,
ὦ |
| [522] |
πόλει
οὕτως
διακείμενος
~καὶ
ἀδύνατος
|
ὢν |
ἑαυτῷ
βοηθεῖν;
~(Σωκράτης)
~εἰ
ἐκεῖνό |
| [468] |
ἢ
~ἀφαιρεῖται
χρήματα,
εἴτε
τύραννος
|
ὢν |
εἴτε
ῥήτωρ,
οἰόμενος
ἄμεινον
εἶναι |
| [519] |
ἑαυτοῦ
ἀγαθὸς
γεγονώς
τε
~καὶ
|
ὢν |
ἔπειτα
πονηρός
ἐστιν;
~(Καλλίκλης)
ἔμοιγε |
| [505] |
τοῦ
δύο
ἄνδρες
ἔλεγον,
εἷς
|
ὢν |
ἱκανὸς
~γένωμαι.
ἀτὰρ
κινδυνεύει
ἀναγκαιότατον |
| [473] |
ποιῶν
ὅτι
ἂν
βούληται,
ζηλωτὸς
|
ὢν |
καὶ
εὐδαιμονιζόμενος
ὑπὸ
τῶν
~(πολιτῶν |
| [526] |
ὄντι
ὡς
ἂν
δύνωμαι
βέλτιστος
|
ὢν |
καὶ
ζῆν
καὶ
ἐπειδὰν
ἀποθνῄσκω |
| [516] |
καὶ
ἵππων
καὶ
βοῶν
τοιοῦτος
|
ὢν |
κακὸς
ἂν
ἐδόκει
εἶναι,
~εἰ |
| [511] |
μέν,
ἂν
βούληται,
ἀλλὰ
πονηρὸς
|
ὢν |
καλὸν
κἀγαθὸν
ὄντα.
~(Καλλίκλης)
οὐκοῦν |
| [476] |
~ἐμοὶ
δὲ
σὺ
ἐξαρκεῖς
εἷς
|
ὢν |
(μόνος
καὶ
ὁμολογῶν
καὶ
μαρτυρῶν, |
| [472] |
μὴ
ἐγώ
σοι
~μαρτυρῶ
εἷς
|
ὢν |
μόνος,
τοὺς
δ'
ἄλλους
πάντας |
| [489] |
ὦ
Σώκρατες,
οὐκ
αἰσχύνῃ
~τηλικοῦτος
|
ὢν |
ὀνόματα
θηρεύων,
καὶ
(ἐάν
τις |
| [478] |
φαίνεται.
~(Σωκράτης)
~οὐκοῦν
οὗτος
τυγχάνει
|
ὢν |
ὃς
ἂν
τὰ
μέγιστα
ἀδικῶν |
| [472] |
~ἐκλέξασθαι.
ἀλλ'
ἐγώ
σοι
εἷς
|
ὢν |
οὐχ
ὁμολογῶ·
οὐ
γάρ
με |
| [516] |
εἴπερ
(ἐκεῖνος
ἐπεμελεῖτο
αὐτῶν
ἀγαθὸς
|
ὢν |
τὰ
~πολιτικά;
~(Καλλίκλης)
πάνυ
γε. |
| [452] |
ἐγὼ
ἐροίμην·
σὺ
~δὲ
τίς
|
ὢν |
ταῦτα
λέγεις;
εἴποι
ἂν
ἴσως |
| [448] |
δή.
εἰ
ἐτύγχανε
(Γοργίας)
ἐπιστήμων
|
ὢν |
τῆς
τέχνης
ἧσπερ
ὁ
ἀδελφὸς |
| [447] |
~(Σωκράτης)
~ὥσπερ
ἂν
εἰ
ἐτύγχανεν
|
ὢν |
ὑποδημάτων
δημιουργός,
ἀπεκρίνατο
ἂν
δήπου |