Dissertations, Chap.
[29, 7]	δίαιταν ἀσπαζόμενα, τὰ σαρκοφάγα, τὰ	ποιηφάγα,	τὰ καρποφάγα, τὰ ἀγελαστικά, τὰ
[29, 7]	τὴν ὑγρὰν δίαιταν ἀσπαζόμενα, τὰ	σαρκοφάγα,	τὰ ποιηφάγα, τὰ καρποφάγα, τὰ
[29, 7]	τὰ σαρκοφάγα, τὰ ποιηφάγα, τὰ	καρποφάγα,	τὰ ἀγελαστικά, τὰ ἥμερα, τὰ
[29, 4]	ἄκρας ἐτύγχανεν, καὶ ᾤετο δήπου	μέγα	εἶναι αὐτῷ ἀγαθὸν τὴν εὐστοχίαν
[29, 2]	Αἰγύπτου νουθέτημα ἔπεισεν μὴ φρονεῖν	μέγα	ἐπὶ εὐδαιμονίᾳ, ὅτι ἐκέκτητο θάλατταν
[29, 6]	συνίημι τοῦ αἰνίγματος, καὶ σαφῶς	οἶδα,	ὡς χαλεπὸν εὑρεῖν τὸ χρῆμα
[29, 6]	δι´ οὐδὲν ἄλλο, ἢ δι´	ἐλπίδα	ἀγαθοῦ καὶ ἄγνοιαν. Ἐνέφυσεν γάρ
[29, 3]	τοῦτο προήκατο τὴν τοῦ ἀγαθοῦ	ἐλπίδα;	οὐδαμῶς μὰ Δία. Οὐ γὰρ
[29, 3]	Ἄλλο τί φησίν, ἢ εὐδαιμονίαν;	~Ἔα	μοι τοὺς βασιλεῖς καὶ τοὺς
[29, 4]	ἀνὴρ Ἴων παρὰ τὸν μέγαν	βασιλέα,	τέχνην τινὰ ἐπιδεικνύμενος διαφέρουσαν εὐμηχανίᾳ.
[29, 7]	ὡς Φίλανθον ἐπὶ Τάραντα, ὡς	Νηρέα	ἐπὶ Μίλητον, ὡς Τληπόλεμον ἐπὶ
[29, 2]	Ἰνδῶν γῆν ἔδραμεν αὐτοῖς ὅπλοις.	Ἐρώμεθα	τὸν Ἀλέξανδρον τὴν αἰτίαν τοῦ
[29, 2]	ἔργον, οὐκ αἰσχύνη, οὐκ ἀδοξία.	Ἐρώμεθα	τὸν Φίλιππον· Τίνος ἀντικαταλλάττῃ πόνους
[29, 5]	πονούμενοι, μὴ ἄρα οὐκ ἔχωσιν·	ἔνθα	δὴ θόρυβος, καὶ στάσεις, καὶ
[29, 2]	ἐκεῖ σὺν τῇ ἐλαίᾳ τῇ	παλαιᾷ,	κἂν ἐκπέσῃ, μὴ ἀνεχόμενον καθ´
[29, 2]	αὐτῷ κατορωρυγμένης ἐκεῖ σὺν τῇ	ἐλαίᾳ	τῇ παλαιᾷ, κἂν ἐκπέσῃ, μὴ
[29, 3]	τοῦ ἀγαθοῦ ἐλπίδα; οὐδαμῶς μὰ	Δία.	Οὐ γὰρ ἂν οὔτε οἱ
[29, 4]	ἐραστὴς εὐδαιμονίας οὐ ταπεινῆς, μὰ	Δία,	οὐδὲ τῆς περιθεούσης ταύτης, ἀλλὰ
[29, 1]	ἄν μοι δοκεῖ πρὸς τὸν	Δία	περὶ εὐδαιμονίας (τοσοῦτον αὐτοῦ οἶμαι
[29, 6]	ἀκρόπολιν τυράννους. Διὰ τοῦτο ξεναγοί,	διὰ	τοῦτο μισθοφόροι, ἄνδρας μὲν κτείνουσι,
[29, 6]	ἅρματα ἡνιόχους, ἐπὶ ἀκρόπολιν τυράννους.	Διὰ	τοῦτο ξεναγοί, διὰ τοῦτο μισθοφόροι,
[29, 2]	ἔλαθεν αὐτὸν ἡ εὐδαιμονία. Καὶ	διὰ	τοῦτο ὁ Ἀλέξανδρος, χαίρειν τὲ
[29, 2]	ἐκπεπτωκυῖαν τῆς Μακεδόνων γῆς. Καὶ	διὰ	τοῦτο, ὡς ἔοικεν, Τριβαλλοῖς ἐπολέμει,
[29, 7]	καὶ μαντικῆς πολυωφελεστάτης· πείσομαι τῇ	χρησμῳδίᾳ,	ἐὰν ὡμολογημένην ταύτην ἴδω. Ἀστασίαστόν
[29, 7]	ἓν φύσεως ὁρατικῆς, καὶ μουσικὴ	μία	ἀγαθὸν ἓν φύσεως ἀκουστικῆς, καὶ
[29, 7]	ἓν φύσεως ἀκουστικῆς, καὶ ὑγίεις	μία	φύσεως σαρκίνης. Ἀλλὰ τοῖς μὲν
[29, 7]	κινδυνεύει διαλύειν καὶ διασπᾶν οὐκ	ἐπιθυμία	δημώδης μόνον, οὐδὲ ὀρέξεις ἄλογοι,
[29, 4]	βασιλέα, τέχνην τινὰ ἐπιδεικνύμενος διαφέρουσαν	εὐμηχανίᾳ.	Ἁμάξας στέατος ποιούμενος μικρὰς στρογγύλας,
[29, 2]	Ἀμύντου ἀγαθοῖς, καὶ τῇ Περδίκκου	εὐδαιμονίᾳ,	ἐζήτει ταύτην περϊιὼν ἄλλοθι, ὥσπερ
[29, 2]	ἀλλ´ ἐξαναςτᾶσα ἔλαθεν αὐτὸν ἡ	εὐδαιμονία.	Καὶ διὰ τοῦτο ὁ Ἀλέξανδρος,
[29, 2]	ἔπεισεν μὴ φρονεῖν μέγα ἐπὶ	εὐδαιμονίᾳ,	ὅτι ἐκέκτητο θάλατταν Ἰωνικήν, καὶ
[29, 2]	οὐκ ἔργον, οὐκ αἰσχύνη, οὐκ	ἀδοξία.	Ἐρώμεθα τὸν Φίλιππον· Τίνος ἀντικαταλλάττῃ
[29, 7]	βίου καὶ τέλους ἑνὸς τὰ	ὅμοια	τοῖς ὁμοίοις, ἕκαστα ἑκάστοις, τὰ
[29, 2]	χρυσῷ ψήγματι κατορωρύχθαι, ἢ ἐν	Καρίᾳ	ἐν τοῖς Μαυσωλοῦ θησαυροῖς, ἢ
[29, 7]	τὰ ἀγελαστικά, τὰ ἥμερα, τὰ	ἄγρια,	τὰ εὔκερω, τὰ ἄκερω· κἂν
[29, 6]	τὰς ἐκκλησίας, τοῦτο συνάγει τὰ	δικαστήρια,	τοῦτο πληροῖ τὰ δεσμωτήρια, τοῦτο
[29, 6]	τὰ δικαστήρια, τοῦτο πληροῖ τὰ	δεσμωτήρια,	τοῦτο πήγνυσιν ναῦν, τοῦτο τριήρεις
[29, 1]	αὐτῆς) καὶ ὅτι αὐτῷ ἡ	Ἀσία	πρὸς τὴν Εὐρώπην ξυνεδεῖτο θαλαττίαις
[29, 7]	ἐξ ἄλλης γῆς ἄλλος θεός·	φιλοσοφία	δὲ λέγει. Ὢ χρησμοῦ καλοῦ,
[29, 7]	καὶ τὸ βεβαιότατον τῶν ὄντων	φιλοσοφία·	πολλοὺς καὶ αὕτη δήμους ποιεῖ
[29, 1]	οὐκ ἀποκρίνεσθαι ἕκαστον, ὡς εὐδαιμονίας	εἵνεκα	ὁ μὲν ἀθλεῖ, ὁ δὲ
[29, 2]	καλήν, καὶ Ἀνακρέοντα ἑταῖρον, καὶ	παιδικὰ	Σμερδίην. Ἀλλ´ οἵδε μὲν ἐοίκασιν
[29, 3]	βασιλεῖς καὶ τοὺς δυνάστας. Τὰ	δημοτικὰ	οὐχ ὁρᾷς; ὡς πᾶς ἀνὴρ
[29, 7]	τὰ ποιηφάγα, τὰ καρποφάγα, τὰ	ἀγελαστικά,	τὰ ἥμερα, τὰ ἄγρια, τὰ
[29, 1]	ὁρμὰς καὶ αἰσθήσεις καὶ ὀρέξεις.	Ἀλλὰ	ἐφίεται μέν τινος, εἰπεῖν δὲ
[29, 4]	Δία, οὐδὲ τῆς περιθεούσης ταύτης,	ἀλλὰ	ἤθελεν γὰρ θεὸς εἶναι δοκεῖν·
[29, 7]	ὀρέξεις ἄλογοι, οὐδὲ ἔρωτες κενοί,	ἀλλὰ	καὶ τὸ βεβαιότατον τῶν ὄντων
[29, 2]	τί ἂν εἴη πολέμου ἀχαριστότερον;	ἀλλὰ	καὶ ὣς τὸ ἄχαρι δήπου
[29, 5]	ἕτερον ἑτέρῳ ὁμολογεῖ τῶν ἀνθρωπίνων,	ἀλλὰ	πάντες ἔρωτος κοινωνοῦντες ἑνὸς τοῦ
[29, 7]	καὶ ὑγίεις μία φύσεως σαρκίνης.	Ἀλλὰ	τοῖς μὲν ἄλλοις ζῴοις κατ´
[29, 5]	ζητουμένου οὐδὲν μᾶλλον ἄλλος ἄλλου·	ἀλλὰ	ὥσπερ οἱ ἐν σκότῳ χρυσὸν
[29, 3]	τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἐλπίδα; οὐδαμῶς	μὰ	Δία. Οὐ γὰρ ἂν οὔτε
[29, 4]	ὄνομα, ἐραστὴς εὐδαιμονίας οὐ ταπεινῆς,	μὰ	Δία, οὐδὲ τῆς περιθεούσης ταύτης,
[29, 2]	καὶ ὣς τὸ ἄχαρι δήπου	πρᾶγμα	ἔτυχεν καὶ τοῦτο οὐ φαύλων
[29, 2]	οὐδὲν ἦν Φιλίππῳ ἀπώμοτον, οὐ	ῥῆμα,	οὐκ ἔργον, οὐκ αἰσχύνη, οὐκ
[29, 6]	οἶδα, ὡς χαλεπὸν εὑρεῖν τὸ	χρῆμα	τοῦτο ἀνδράσι γε θνητοῖσι· θεοὶ
[29, 2]	γὰρ οὐδὲ τὸ ἐξ Αἰγύπτου	νουθέτημα	ἔπεισεν μὴ φρονεῖν μέγα ἐπὶ
[29, 2]	σωμάτων; κακοδαιμονίας ἐρᾶς; Γελοῖον τὸ	ἐρώτημα.	Ἀλλ´ οὐχ εὗρε δήπου τὸ
[29, 1]	ξυνεδεῖτο θαλαττίαις ὁλκάσιν εἰς γεφύρας	σχῆμα	ἐφημέρῳ δεσμῷ. Καὶ μὴν Ὁμήρῳ
[29, 1]	ῥήτωρ λόγων· τουτὶ δὲ τὸ	θρέμμα,	ὃν καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι φιλόσοφον,
[29, 4]	ἐν Λιβύῃ ἀνὴρ Λίβυς, Ψάφων	ὄνομα,	ἐραστὴς εὐδαιμονίας οὐ ταπεινῆς, μὰ
[29, 1]	ὁ Σαρδανάπαλλος ἐκεῖνος, ὁ τὸ	σῶμα	ἐκτετριμμένος, καὶ τὼ ὀφθαλμὼ ἐκτετηκώς,
[29, 1]	οἴει τῶν παιδικῶν ἐκστήσεσθαί σοι	ἕνα	γέ τινα τῶν ἐκ τοῦ
[29, 7]	ἕρποντα, τὰ τὴν ὑγρὰν δίαιταν	ἀσπαζόμενα,	τὰ σαρκοφάγα, τὰ ποιηφάγα, τὰ
[29, 7]	τοῖς ὁμοίοις, ἕκαστα ἑκάστοις, τὰ	πετόμενα,	τὰ βαδίζοντα, τὰ ἕρποντα, τὰ
[29, 2]	οὐχ ὁρᾷς τὸν Πεισίστρατον τὸν	Ἕλληνα,	τὸν Ἀθηναῖον ἐπὶ τὴν ἀκρόπολιν
[29, 4]	παρὰ τὸν μέγαν βασιλέα, τέχνην	τινὰ	ἐπιδεικνύμενος διαφέρουσαν εὐμηχανίᾳ. Ἁμάξας στέατος
[29, 1]	παιδικῶν ἐκστήσεσθαί σοι ἕνα γέ	τινα	τῶν ἐκ τοῦ καταλόγου ἀνδρῶν,
[29, 6]	πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,	τέκνα	δέ τ´ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους
[29, 4]	κἂν μάταιον ᾖ. ~Ἦλθεν εἰς	Βαβυλῶνα	ἀνὴρ Ἴων παρὰ τὸν μέγαν
[29, 7]	δήμους ποιεῖ καὶ νομοθέτας μυρίους,	διασπᾷ	καὶ διασκίδνησιν τὴν ἀγέλην, καὶ
[29, 5]	διαδάκνοντες, οὔτε ἀφιέναι τολμῶσιν, μὴ	ἄρα	ἔχωσιν, οὔτε παύσασθαι πονούμενοι, μὴ
[29, 5]	τὴν ἀρχὴν ὑβριστὴς ἵππος. ~Οὕτως	ἄρα	οὐδὲν ἕτερον ἑτέρῳ ὁμολογεῖ τῶν
[29, 5]	ἔχωσιν, οὔτε παύσασθαι πονούμενοι, μὴ	ἄρα	οὐκ ἔχωσιν· ἔνθα δὴ θόρυβος,
[29, 3]	ἀργὸν καὶ ἀλύον τοῦτο πλῆθος,	ἆρα	καὶ τοῦτο προήκατο τὴν τοῦ
[29, 1]	Ὁμήρῳ ὁ Ποσειδῶν ἰσοτιμίαν ἄγει,	παρὰ	δὲ τούτου, ὡς ᾤετο, καὶ
[29, 4]	~Ἦλθεν εἰς Βαβυλῶνα ἀνὴρ Ἴων	παρὰ	τὸν μέγαν βασιλέα, τέχνην τινὰ
[29, 1]	οὗτος ἐπὶ ταὐτὰ σπεύδων ταῦτα	ἔδρα;	ὁ μὲν γὰρ Ξέρξης καὶ
[29, 1]	ἔχει ξυλλήβδην ὀνόματι ἑνί, ὅτου	ἐρᾷ.	Εὐδαιμονίας, φησί. Μακάριος τῆς εὐηθείας,
[29, 1]	τέλος φιλοσοφίας. ~Ὁ μὲν Κροτωνιάτης	ἐρᾷ	κοτίνου Ὀλυμπικῆς, ὁ δὲ Ἀθηναῖος
[29, 1]	ὁ δὲ πολεμεῖ, ὁ δὲ	ἐρᾷ,	ὁ δὲ ᾄδει, ὁ δὲ
[29, 1]	ὁ Πέρσης ὁ τὰ Αἰγυπτίων	ἱερὰ	ἀφανίζων πυρί, καὶ λοιδορούμενος τῷ
[29, 7]	τὰ καρποφάγα, τὰ ἀγελαστικά, τὰ	ἥμερα,	τὰ ἄγρια, τὰ εὔκερω, τὰ
[29, 1]	ὃν καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι φιλόσοφον,	πότερα	ἀνέραστος ἡμῖν ἐστιν πάντων χρημάτων;
[29, 2]	τὸ ζητούμενον ὁ Φίλιππος, ἀλλ´	ἐξαναςτᾶσα	ἔλαθεν αὐτὸν ἡ εὐδαιμονία. Καὶ
[29, 2]	οὐ Δαρεῖος φεύγων, οὐκ Αἴγυπτος	ληφθεῖσα,	οὐκ Ἄμμων πατήρ, οὐ Βαβυλὼν
[29, 2]	οὐκ Ἄμμων πατήρ, οὐ Βαβυλὼν	ἁλοῦσα·	ἀλλ´ ἐπὶ τὴν Ἰνδῶν γῆν
[29, 7]	σαρκοφάγα, τὰ ποιηφάγα, τὰ καρποφάγα,	τὰ	ἀγελαστικά, τὰ ἥμερα, τὰ ἄγρια,
[29, 7]	καρποφάγα, τὰ ἀγελαστικά, τὰ ἥμερα,	τὰ	ἄγρια, τὰ εὔκερω, τὰ ἄκερω·
[29, 1]	Τί δέ; ὁ Πέρσης ὁ	τὰ	Αἰγυπτίων ἱερὰ ἀφανίζων πυρί, καὶ
[29, 7]	ἥμερα, τὰ ἄγρια, τὰ εὔκερω,	τὰ	ἄκερω· κἂν μεταθῇς τοὺς βίους,
[29, 7]	ὁμοίοις, ἕκαστα ἑκάστοις, τὰ πετόμενα,	τὰ	βαδίζοντα, τὰ ἕρποντα, τὰ τὴν
[29, 6]	συνάγει τὰ δικαστήρια, τοῦτο πληροῖ	τὰ	δεσμωτήρια, τοῦτο πήγνυσιν ναῦν, τοῦτο
[29, 3]	τοὺς βασιλεῖς καὶ τοὺς δυνάστας.	Τὰ	δημοτικὰ οὐχ ὁρᾷς; ὡς πᾶς
[29, 6]	ἀθροίζει τὰς ἐκκλησίας, τοῦτο συνάγει	τὰ	δικαστήρια, τοῦτο πληροῖ τὰ δεσμωτήρια,
[29, 7]	ἑκάστοις, τὰ πετόμενα, τὰ βαδίζοντα,	τὰ	ἕρποντα, τὰ τὴν ὑγρὰν δίαιταν
[29, 7]	ἀγελαστικά, τὰ ἥμερα, τὰ ἄγρια,	τὰ	εὔκερω, τὰ ἄκερω· κἂν μεταθῇς
[29, 7]	ποιηφάγα, τὰ καρποφάγα, τὰ ἀγελαστικά,	τὰ	ἥμερα, τὰ ἄγρια, τὰ εὔκερω,
[29, 3]	τὲ καὶ ἀγωγάς, οὔτε οἱ	τὰ	θαύματα ἐπιδεικνύμενοι, ἐκκλώμενοί τε καὶ
[29, 7]	ἀσπαζόμενα, τὰ σαρκοφάγα, τὰ ποιηφάγα,	τὰ	καρποφάγα, τὰ ἀγελαστικά, τὰ ἥμερα,
[29, 7]	ἴσου βίου καὶ τέλους ἑνὸς	τὰ	ὅμοια τοῖς ὁμοίοις, ἕκαστα ἑκάστοις,
[29, 4]	Ψάφων· καὶ ἠφίει αὖθις ἐπὶ	τὰ	ὄρη. Οἱ δὲ οἱ αὐτοί
[29, 7]	ὅμοια τοῖς ὁμοίοις, ἕκαστα ἑκάστοις,	τὰ	πετόμενα, τὰ βαδίζοντα, τὰ ἕρποντα,
[29, 7]	ὑγρὰν δίαιταν ἀσπαζόμενα, τὰ σαρκοφάγα,	τὰ	ποιηφάγα, τὰ καρποφάγα, τὰ ἀγελαστικά,
[29, 7]	τὰ τὴν ὑγρὰν δίαιταν ἀσπαζόμενα,	τὰ	σαρκοφάγα, τὰ ποιηφάγα, τὰ καρποφάγα,
[29, 3]	ἐπιδεικνύμενοι, ἐκκλώμενοί τε καὶ στρεβλούμενοι	τὰ	σώματα, οὔτε ἄλλος ἄλλό τι
[29, 7]	πετόμενα, τὰ βαδίζοντα, τὰ ἕρποντα,	τὰ	τὴν ὑγρὰν δίαιταν ἀσπαζόμενα, τὰ
[29, 5]	δὲ οὐδείς, ὑπὸ δὲ ἀπιστίας	τὰ	τοῦ πλησίον ἕκαστος ῥήματα διερευνᾶται.
[29, 4]	Ἁμάξας στέατος ποιούμενος μικρὰς στρογγύλας,	κατὰ	βελόνης ὀρθίου πόρρωθεν ἀφιείς, τῆς
[29, 2]	ὁ Φίλιππος αὖθις ποτέ, ᾧ	κατὰ	Μακεδονίαν ἐξὸν μένειν, καὶ ζῆν
[29, 3]	γὰρ ἂν οὔτε οἱ κόλακες	πράγματα	εἶχον τὰς τῶν πλησίον ἐπιθυμίας
[29, 5]	ἀπιστίας τὰ τοῦ πλησίον ἕκαστος	ῥήματα	διερευνᾶται. ~Τοῦτο τὸ πάθος ταράττει
[29, 6]	ἀνεβίβασεν ἐπὶ ἵππους ἱππέας, ἐπὶ	ἅρματα	ἡνιόχους, ἐπὶ ἀκρόπολιν τυράννους. Διὰ
[29, 3]	καὶ ἀγωγάς, οὔτε οἱ τὰ	θαύματα	ἐπιδεικνύμενοι, ἐκκλώμενοί τε καὶ στρεβλούμενοι
[29, 3]	ἐκκλώμενοί τε καὶ στρεβλούμενοι τὰ	σώματα,	οὔτε ἄλλος ἄλλό τι ἐπιμηχανώμενος
[29, 2]	ἐπολιόρκει Βυζάντιον, κατέσκαπτεν Ὄλυνθον, Ἀθηναίους	ἐξηπάτα,	Θετταλοῖς συνετίθετο, Θηβαίοις ἐσπένδετο, Ἐλάτειαν
[29, 5]	μὲν πάντες καὶ παιωνίζουσιν, ὡς	δῆτα	ἐντετυχηκότες τῷ ἀγαθῷ, ἔχει δὲ
[29, 6]	γε θνητοῖσι· θεοὶ δέ τε	πάντα	ἴσασιν. ~Νῦν δὲ τοῖς ἀνθρώποις
[29, 7]	ἐπὶ Συρακούσας, ὡς Φίλανθον ἐπὶ	Τάραντα,	ὡς Νηρέα ἐπὶ Μίλητον, ὡς
[29, 2]	Ἀθηναῖον ἐπὶ τὴν ἀκρόπολιν ἀεὶ	θέοντα,	ὥσπερ τῆς εὐδαιμονίας αὐτῷ κατορωρυγμένης
[29, 2]	πολλάς, καὶ σφενδόνην καλήν, καὶ	Ἀνακρέοντα	ἑταῖρον, καὶ παιδικὰ Σμερδίην. Ἀλλ´
[29, 7]	ἕκαστα ἑκάστοις, τὰ πετόμενα, τὰ	βαδίζοντα,	τὰ ἕρποντα, τὰ τὴν ὑγρὰν
[29, 7]	ἰσθμόν, καὶ σεισμὸν μέλλοντα, καὶ	ἐπιόντα	πόλεμον, καὶ κατιόντα λοιμόν· τὸν
[29, 7]	μέλλοντα, καὶ ἐπιόντα πόλεμον, καὶ	κατιόντα	λοιμόν· τὸν δὲ τούτων πρεσβύτερον
[29, 7]	τὸ στένυγρον ἰσθμόν, καὶ σεισμὸν	μέλλοντα,	καὶ ἐπιόντα πόλεμον, καὶ κατιόντα
[29, 7]	τὰ πετόμενα, τὰ βαδίζοντα, τὰ	ἕρποντα,	τὰ τὴν ὑγρὰν δίαιταν ἀσπαζόμενα,
[29, 7]	ἑνὸς τὰ ὅμοια τοῖς ὁμοίοις,	ἕκαστα	ἑκάστοις, τὰ πετόμενα, τὰ βαδίζοντα,
[29, 1]	καὶ οὗτος ἐπὶ ταὐτὰ σπεύδων	ταῦτα	ἔδρα; ὁ μὲν γὰρ Ξέρξης
[29, 7]	φοβηθῶ. Ἀλλ´ ὁ μὲν Ἀπόλλων	ταῦτα	ἐκ Δελφῶν οὐ λέγει, οὐδὲ
[29, 1]	τι ἢ καὶ οὗτος ἐπὶ	ταὐτὰ	σπεύδων ταῦτα ἔδρα; ὁ μὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/07/2008