| Paragraphes |
| [10] |
ἀνθηρότερον
καὶ
χαριέστερον
τῶν
ἄλλων
|
φαίνεσθαι |
λέγοντας.
Καὶ
τούτων
μὲν
ἁπάντων |
| [20] |
ῥᾳδίως
οἶμαι
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
|
φανερὸν |
καταστήσειν.
|
| [0] |
ἐπιχειροῦσιν;
(οἶμαι
γὰρ
ἅπασιν
εἶναι
|
φανερὸν |
ὅτι
τὰ
μέλλοντα
προγιγνώσκειν
οὐ |
| [10] |
τῇ
τοῦ
μαθητοῦ
μεταδιδόασιν,
ἀλλά
|
φασιν |
ὁμοίως
τὴν
τῶν
λόγων
ἐπιστήμην |
| [10] |
ποιητικοῦ
πράγματος
τεταγμένην
τέχνην
παράδειγμα
|
φέροντες |
λελήθασι
σφᾶς
αὐτούς.
Τίς
γὰρ |
| [10] |
ἔτι
σαφέστερον
εἰπεῖν
περὶ
αὐτῶν.
|
Φημὶ |
γὰρ
ἐγὼ
τῶν
μὲν
ἰδεῶν, |
| [10] |
δυσχερέστατον
τῶν
ὀνομάτων,
ὃ
τῶν
|
φθονούντων |
ἔργον
ἦν
λέγειν,
ἀλλ'
οὐ |
| [10] |
συνειπεῖν
ὅτι
πολλοὶ
μὲν
τῶν
|
φιλοσοφησάντων |
ἰδιῶται
διετέλεσαν
ὄντες,
ἄλλοι
δέ |
| [0] |
ῥᾳθυμεῖν
αἱρουμένους
τῶν
περὶ
τὴν
|
φιλοσοφίαν |
διατριβόντων.
Τίς
γὰρ
οὐκ
ἃν |
| [10] |
χρημάτων
ἐτιμησάμην
τηλικοῦτον
δύνασθαι
τὴν
|
φιλοσοφίαν, |
ὅσον
οὗτοι
λέγουσιν,
ἴσως
γὰρ |
| [20] |
βουλομένους
πειθαρχεῖν
τοῖς
ὑπὸ
τῆς
|
φιλοσοφίας |
ταύτης
προσταττομένοις
πολὺ
ἂν
θᾶττον |
| [10] |
ἁπάντων
συμπεσόντων
τελείως
ἕξουσιν
οἱ
|
φιλοσοφοῦντες· |
καθ'
ὃ
δ'
ἂν
ἐλλειφθῇ |
| [10] |
ἔχει,
βουλοίμην
ἂν
παύσασθαι
τοὺς
|
φλυαροῦντας· |
ὁρῶ
γὰρ
οὐ
μόνον
περὶ |
| [0] |
ἀλλὰ
τοσοῦτον
ἀπέχομεν
ταύτης
τῆς
|
φρονήσεως, |
ὥσθ'
Ὅμηρος
ὁ
μεγίστην
ἐπὶ |
| [10] |
αὑτῶν
προαγάγοι
καὶ
πρὸς
πολλὰ
|
φρονιμωτέρως |
διακεῖσθαι
ποιήσειεν.
(Βούλομαι
δ'
ἐπειδή |
| [10] |
πάντας
ἄν
μοι
τοὺς
εὖ
|
φρονοῦντας |
συνειπεῖν
ὅτι
πολλοὶ
μὲν
τῶν |
| [0] |
οὐκ
ἂν
ἠμφεσβήτησαν
ὡς1
εὖ
|
φρονοῦντες |
τυγχάνουσι,
σύμπασαν
δὲ
τὴν
ἀρετὴν |
| [0] |
ἐκεῖνοι
τῆς
μὲν
ἀληθείας
οὐδὲν
|
φροντίζουσιν, |
ἡγοῦνται
δὲ
τοῦτ'
εἶναι
τὴν |
| [10] |
οὔτε
ταῖς
ἐμπειρίαις
οὔτε
τῇ
|
φύσει |
τῇ
τοῦ
μαθητοῦ
μεταδιδόασιν,
ἀλλά |
| [0] |
μέλλοντα
προγιγνώσκειν
οὐ
τῆς
ἡμετέρας
|
φύσεώς |
ἐστιν,
ἀλλὰ
τοσοῦτον
ἀπέχομεν
ταύτης |
| [10] |
μὲν
μαθητὴν
πρὸς
τῷ
τὴν
|
φύσιν |
ἔχειν
οἵαν
χρὴ
τὰ
μὲν |
| [10] |
ἐδίδαξεν,
τοὺς
δὲ
καταδεεστέραν
τὴν
|
φύσιν |
ἔχοντας
ἀγωνιστὰς
μὲν
ἀγαθοὺς
ἢ |