HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Isocrate, Contre les Sophistes (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

τ = 62 formes différentes pour 266 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[10]   τὰ μὲν οὕτως ἀκριβῶς οἷόν τ' εἶναι διελθεῖν ὥστε μηδὲν τῶν

[0]   γὰρ ἅπασιν εἶναι φανερὸν ὅτι τὰ μέλλοντα προγιγνώσκειν οὐ τῆς ἡμετέρας

[10]   τὴν φύσιν ἔχειν οἵαν χρὴ τὰ μὲν εἴδη τὰ τῶν λόγων

[10]   αὐτῶν γυμνασθῆναι, τὸν δὲ διδάσκαλον τὰ μὲν οὕτως ἀκριβῶς οἷόν τ'

[0]   οὐδεπώποτε διδάσκαλοι γεγόνασι, παρὰ τούτοις τὰ παρὰ τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται, πρὸς

[0]   γενομένους μὴ χρηστοὺς εἶναι περὶ τὰ συμβόλαια· τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν

[10]   οἵαν χρὴ τὰ μὲν εἴδη τὰ τῶν λόγων μαθεῖν, περὶ δὲ

[10]   σοφιστῶν ἀναφυόμενοι καὶ νεωστὶ προσπεπτωκότες ταῖς ἀλαζονείαις, εἰ καὶ νῦν πλεονάζουσιν,

[0]   ὁμονοοῦντας καὶ πλείω κατορθοῦντας τοὺς ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς τὴν

[10]   ταύτης τῆς δυνάμεως οὐδὲν οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει τῇ

[0]   εὖ βουλευόμενοι, τῷ δ' ἐπαγγέλματι τἀναντία πράττοντες. (Τοὺς μὲν γὰρ ἄλλο

[10]   καὶ μῖξαι πρὸς ἀλλήλας καὶ τάξαι κατὰ τρόπον, ἔτι δὲ τῶν

[10]   οὐ μόνον περὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας τὰς βλασφημίας γιγνομένας, ἀλλὰ καὶ τοὺς

[10]   εὐφυέσιν ἐγγίγνονται καὶ τοῖς περὶ τὰς ἐμπειρίας γεγυμνασμένοις· (ἡ δὲ παίδευσις

[0]   τοὺς μαθητὰς μικρὸν πραττομένους, καὶ τὰς ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν τῶν λόγων

[0]   καταφρονήσειε πρῶτον μὲν τῶν περὶ τὰς ἔριδας διατριβόντων, οἳ προσποιοῦνται μὲν

[20]   δὲ χείρους ἐγένοντο τῶν περὶ τὰς ἔριδας καλινδουμένων, μένων, ὅσον οὗτοι

[10]   οἱ πρὸ ἡμῶν γενόμενοι καὶ τὰς καλουμένας τέχνας γράψαι τολμήσαντες, οὓς

[20]   ἐπιμέλειαν. (Ἵνα δὲ μὴ δοκῶ τὰς μὲν τῶν ἄλλων ὑποσχέσεις διαλύειν,

[10]   κακῶς εἰδότες ὅτι μεγάλας ποιοῦσι τὰς τέχνας οὐχ οἱ τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι

[0]   οὐ τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς τοιαύτας διατριβάς. (Οὐ μόνον δὲ

[10]   οὐκ ἐξετάσαντες, οἰόμενοι δὲ διὰ τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε

[0]   λέγειν, καὶ μὴ μείζους ποιεῖσθαι τὰς ὑποσχέσεις ὧν ἔμελλον ἐπιτελεῖν, οὐκ

[10]   τῶν λόγων μαθεῖν, περὶ δὲ τὰς χρήσεις αὐτῶν γυμνασθῆναι, τὸν δὲ

[10]   οἷς γὰρ νῦν ἐντυγχάνουσι πλανώμενοι, ταῦτ' ἐξ ἑτοιμοτέρου λαμβάνειν αὐτοὺς ἐδίδαξεν,

[20]   ἐξ ὧνπερ αὐτὸς ἐπείσθην οὕτω ταῦτ' ἔχειν, ῥᾳδίως οἶμαι καὶ τοῖς

[10]   ὀνόμασιν εὐρύθμως καὶ μουσικῶς εἰπεῖν, (ταῦτα δὲ πολλῆς ἐπιμελείας δεῖσθαι καὶ

[0]   οὖν τῶν ἰδιωτῶν τινες, ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς τὴν σοφίαν

[10]   προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ ταῦτα τοῦ πράγματος, ~καθ' ὅσον ἐστὶ

[10]   ἐλλειφθῇ τι τῶν εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον διακεῖσθαι τοὺς πλησιάζοντας. (Οἱ

[10]   εὖ οἶδ' ὅτι πάντες ἐπὶ ταύτην κατενεχθήσονται τὴν ὑπόθεσιν. Λοιποὶ δ'

[20]   πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας ταύτης προσταττομένοις πολὺ ἂν θᾶττον πρὸς

[10]   ἐν τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν. ~Καὶ ταύτης τῆς δυνάμεως οὐδὲν οὔτε ταῖς

[0]   πρακτέον ἐστὶν εἴσονται καὶ διὰ ταύτης τῆς ἐπιστήμης εὐδαίμονες γενήσονται. Καὶ

[0]   φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχομεν ταύτης τῆς φρονήσεως, ὥσθ' Ὅμηρος ὁ

[10]   ἀκινήτως ἔχει καὶ μένει κατὰ ταὐτόν, ὥστε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ περὶ

[0]   δυνηθῶσιν· οὕτω δ' ἀναισθήτως αὐτοί τε διάκεινται καὶ τοὺς ἄλλους ἔχειν

[10]   τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν τὴν

[10]   μὲν γὰρ λόγους οὐχ οἷόν τε καλῶς ἔχειν, ἢν μὴ τῶν

[0]   καὶ τὴν εὐδαιμονίαν παραδιδόντας αὐτούς τε πολλῶν δεομένους καὶ τοὺς μαθητὰς

[0]   ὡς, ἢν αὐτοῖς πλησιάζωσιν, ἅ τε πρακτέον ἐστὶν εἴσονται καὶ διὰ

[10]   Καὶ τούτων μὲν ἁπάντων συμπεσόντων τελείως ἕξουσιν οἱ φιλοσοφοῦντες· καθ' ὃ

[10]   μαθητῶν ἀξιουμένους, οἳ ποιητικοῦ πράγματος τεταγμένην τέχνην παράδειγμα φέροντες λελήθασι σφᾶς

[0]   καταστήσαντες, οὐκ αἰσχύνονται τρεῖς ἢ τέτταρας μνᾶς ὑπὲρ τούτων αἰτοῦντες. (Ἀλλ'

[10]   ἡμῶν γενόμενοι καὶ τὰς καλουμένας τέχνας γράψαι τολμήσαντες, οὓς οὐκ ἀφετέον

[10]   εἰδότες ὅτι μεγάλας ποιοῦσι τὰς τέχνας οὐχ οἱ τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι περὶ

[0]   ἡγοῦνται δὲ τοῦτ' εἶναι τὴν τέχνην, ἢν ὡς πλείστους τῇ μικρότητι

[20]   γὰρ οὐδεμίαν ἡγοῦμαι τοιαύτην εἶναι τέχνην, ἥτις τοῖς κακῶς πεφυκόσι πρὸς

[10]   ἀξιουμένους, οἳ ποιητικοῦ πράγματος τεταγμένην τέχνην παράδειγμα φέροντες λελήθασι σφᾶς αὐτούς.

[10]   ἐστιν, ἀλλ' οὗτος εἶναι δοκεῖ τεχνικώτατος, ὅς τις ἂν ἀξίως μὲν

[10]   δὲ παίδευσις τοὺς μὲν τοιούτους τεχνικωτέρους καὶ πρὸς τὸ ζητεῖν εὐπορωτέρους

[0]   τὴν τέχνην, ἢν ὡς πλείστους τῇ μικρότητι τῶν μισθῶν καὶ τῷ

[10]   ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει τῇ τοῦ μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν

[10]   οὐδὲν οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει τῇ τοῦ μαθητοῦ μεταδιδόασιν,

[10]   πολλῶν μὲν ἂν χρημάτων ἐτιμησάμην τηλικοῦτον δύνασθαι τὴν φιλοσοφίαν, ὅσον οὗτοι

[0]   τῆς ἐπιστήμης εὐδαίμονες γενήσονται. Καὶ τηλικούτων ἀγαθῶν αὑτοὺς διδασκάλους καὶ κυρίους

[0]   ἔριδας διατριβόντων, οἳ προσποιοῦνται μὲν τὴν ἀλήθειαν ζητεῖν, εὐθὺς δ' ἐν

[0]   εὖ φρονοῦντες τυγχάνουσι, σύμπασαν δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως

[0]   περὶ τὰ συμβόλαια· τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν σωφροσύνην ἐνεργαζομένους

[0]   τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται, πρὸς μὲν τὴν ἀσφάλειαν εὖ βουλευόμενοι, τῷ δ'

[10]   ἄλλους ἅπαντας συνδιαβαλλομένους τοὺς περὶ τὴν αὐτὴν διατριβὴν ὄντας. (Θαυμάζω δ'

[0]   τούτοις μὲν ἀπιστοῦσιν, οἷς μέλλουσι τὴν δικαιοσύνην παραδώσειν, ὧν δ' οὐδεπώποτε

[0]   ὅτε βουλευομένους ὑπὲρ αὐτῶν, οὐ τὴν ἐκείνων γνώμην εἰδώς, ἀλλ' ἡμῖν

[10]   κατηγορεῖν τῶν ἄλλων ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμαυτοῦ δηλῶσαι διάνοιαν, ἡγοῦμαι πάντας

[0]   ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς τὴν ἐπιστήμην ἔχειν ἐπαγγελλομένους, εἰκότως οἶμαι

[10]   καὶ λέγομεν καὶ συντίθεμεν, λαβεῖν τὴν ἐπιστήμην οὐκ εἶναι τῶν πάνυ

[0]   σύμπασαν δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως ὀλίγου τιμῶντες, ὡς

[0]   τοὺς τὴν σοφίαν διδάσκοντας καὶ τὴν εὐδαιμονίαν παραδιδόντας αὐτούς τε πολλῶν

[10]   ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν τὴν τῶν λόγων πλέονος

[0]   ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς τὴν σοφίαν διδάσκοντας καὶ τὴν εὐδαιμονίαν

[0]   τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν σωφροσύνην ἐνεργαζομένους πῶς οὐκ ἄλογόν

[0]   φροντίζουσιν, ἡγοῦνται δὲ τοῦτ' εἶναι τὴν τέχνην, ἢν ὡς πλείστους τῇ

[10]   τὴν τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν τῶν γραμμάτων παραδώσειν, ὡς μὲν

[10]   μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν ὁμοίως τὴν τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν

[10]   τε θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν τὴν τῶν λόγων πλέονος ἀξίαν δόξειν

[20]   καὶ συνασκῆσαι μάλιστ' ἃ οἶμαι τὴν τῶν λόγων τῶν πολιτικῶν ἐπιμέλειαν.

[10]   ὅτι πάντες ἐπὶ ταύτην κατενεχθήσονται τὴν ὑπόθεσιν. Λοιποὶ δ' ἡμῖν εἰσιν

[0]   τοὺς ῥᾳθυμεῖν αἱρουμένους τῶν περὶ τὴν φιλοσοφίαν διατριβόντων. Τίς γὰρ οὐκ

[10]   ἂν χρημάτων ἐτιμησάμην τηλικοῦτον δύνασθαι τὴν φιλοσοφίαν, ὅσον οὗτοι λέγουσιν, ἴσως

[10]   τὸν μὲν μαθητὴν πρὸς τῷ τὴν φύσιν ἔχειν οἵαν χρὴ τὰ

[10]   αὐτοὺς ἐδίδαξεν, τοὺς δὲ καταδεεστέραν τὴν φύσιν ἔχοντας ἀγωνιστὰς μὲν ἀγαθοὺς

[0]   ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν τῶν λόγων τηροῦντας, ἐπὶ δὲ τῶν ἔργων μὴ

[10]   εὑρίσκειν δύνηται. (Μέγιστον δὲ σημεῖον τῆς ἀνομοιότητος αὐτῶν· τοὺς μὲν γὰρ

[0]   τῶν ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους τῆς ἀξίας ἐπώλουν, οὐκ ἂν ἠμφεσβήτησαν

[10]   τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν. ~Καὶ ταύτης τῆς δυνάμεως οὐδὲν οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις

[0]   ἐστὶν εἴσονται καὶ διὰ ταύτης τῆς ἐπιστήμης εὐδαίμονες γενήσονται. Καὶ τηλικούτων

[0]   ὅτι τὰ μέλλοντα προγιγνώσκειν οὐ τῆς ἡμετέρας φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον

[0]   ἄξιον ἐπιτιμῆσαι καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τῆς μὲν ἀληθείας οὐδὲν φροντίζουσιν, ἡγοῦνται

[10]   λέγειν, ἀλλ' οὐ τῶν προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ ταῦτα τοῦ

[20]   τοὺς βουλομένους πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας ταύτης προσταττομένοις πολὺ ἂν

[0]   ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχομεν ταύτης τῆς φρονήσεως, ὥσθ' Ὅμηρος ὁ μεγίστην

[0]   ἀδολεσχίαν καὶ μικρολογίαν ἀλλ' οὐ τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς τοιαύτας

[0]   πράττοντες. (Τοὺς μὲν γὰρ ἄλλο τι παιδεύοντας προσήκει διακριβοῦσθαι περὶ τῶν

[0]   τῶν ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ λαβεῖν τι παρ' αὐτῶν δυνηθῶσιν· οὕτω δ'

[10]   ῥᾳδίως ὑπισχνουμένοις ἀλλὰ τοῖς εἰδόσι τι περὶ αὐτῶν· τὸ δὲ τούτων

[0]   τούτων αἰτοῦντες. (Ἀλλ' εἰ μέν τι τῶν ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους

[10]   καθ' ὃ δ' ἂν ἐλλειφθῇ τι τῶν εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον

[0]   καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως ὀλίγου τιμῶντες, ὡς νοῦν ἔχοντες διδάσκαλοι τῶν

[0]   γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν τῶν ἰδιωτῶν τινες, ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς

[0]   τοὺς λόγους ἢ τῶν ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται τοιούτους ῥήτορας

[10]   ἰδιῶται διετέλεσαν ὄντες, ἄλλοι δέ τινες οὐδενὶ πώποτε συγγενόμενοι τῶν σοφιστῶν

[10]   οὓς οὐκ ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους· οἵ τινες ὑπέσχοντο δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι τὸ

[10]   οὗτος εἶναι δοκεῖ τεχνικώτατος, ὅς τις ἂν ἀξίως μὲν λέγῃ τῶν

[10]   εἶναι τῶν πάνυ χαλεπῶν, ἤν τις αὑτὸν παραδῷ μὴ τοῖς ῥᾳδίως

[0]   τῶν περὶ τὴν φιλοσοφίαν διατριβόντων. Τίς γὰρ οὐκ ἃν μισήσειεν ἅμα

[10]   παράδειγμα φέροντες λελήθασι σφᾶς αὐτούς. Τίς γὰρ οὐκ οἶδε πλὴν τούτων

[20]   τοιαῦτα λογίδια διεξιόντες, οἷς εἴ τις ἐπὶ τῶν πράξεων ἐμμείνειεν εὐθὺς

[10]   τῶν λόγων πᾶν τοὐναντίον πέπονθεν· τὸ γὰρ ὑφ' ἑτέρου ῥηθὲν τῷ

[10]   τοῖς εἰδόσι τι περὶ αὐτῶν· τὸ δὲ τούτων ἐφ' ἑκάστῳ τῶν

[10]   περὶ τῶν αὐτῶν χρώμενοι διατελοῦμεν, τὸ δὲ τῶν λόγων πᾶν τοὐναντίον

[10]   τινες ὑπέσχοντο δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι τὸ δυσχερέστατον τῶν ὀνομάτων, ὃ τῶν

[10]   μὲν τοιούτους τεχνικωτέρους καὶ πρὸς τὸ ζητεῖν εὐπορωτέρους ἐποίησεν, οἷς γὰρ

[10]   οὐκ οἶδε πλὴν τούτων ὅτι τὸ μὲν τῶν γραμμάτων ἀκινήτως ἔχει

[20]   καλινδουμένων, μένων, ὅσον οὗτοι μὲν τοιαῦτα λογίδια διεξιόντες, οἷς εἴ τις

[0]   τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς τοιαύτας διατριβάς. (Οὐ μόνον δὲ τούτοις

[20]   ὅλως μὲν γὰρ οὐδεμίαν ἡγοῦμαι τοιαύτην εἶναι τέχνην, ἥτις τοῖς κακῶς

[10]   ἀλλ' οὐ τῶν προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ ταῦτα τοῦ πράγματος,

[0]   τοῦτο τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς τοῦτο τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε

[0]   περὶ τούτους ἐξαμαρτήσονται, δι' οὓς τοιοῦτοι γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν τῶν ἰδιωτῶν

[10]   προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι τοῖς τοιούτοις παραδείγμασι πολὺ ἂν δικαιότερον ἀποτίνοιεν

[10]   παραλιπεῖν, περὶ δὲ τῶν λοιπῶν τοιοῦτον αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν, (ὥστε τοὺς

[0]   ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται τοιούτους ῥήτορας τοὺς συνόντας ποιήσειν ὥστε

[10]   (ἡ δὲ παίδευσις τοὺς μὲν τοιούτους τεχνικωτέρους καὶ πρὸς τὸ ζητεῖν

[10]   πραγμάτων, μηδὲν δὲ τῶν αὐτῶν τοῖς ἄλλοις εὑρίσκειν δύνηται. (Μέγιστον δὲ

[20]   ταῦτ' ἔχειν, ῥᾳδίως οἶμαι καὶ τοῖς ἄλλοις φανερὸν καταστήσειν.

[0]   ἀλλ' ἡμῖν ἐνδείξασθαι βουλόμενος ὅτι τοῖς ἀνθρώποις ἓν τοῦτο τῶν ἀδυνάτων

[10]   καὶ μένει κατὰ ταὐτόν, ὥστε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ περὶ τῶν αὐτῶν

[10]   καὶ τοῦ καινῶς ἔχειν μετάσχωσιν, τοῖς δὲ γράμμασιν οὐδενὸς τούτων προσεδέησεν.

[10]   μὴ τοῖς ῥᾳδίως ὑπισχνουμένοις ἀλλὰ τοῖς εἰδόσι τι περὶ αὐτῶν· τὸ

[10]   καιρῶν μὴ διαμαρτεῖν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐνθυμήμασι πρεπόντως ὅλον τὸν λόγον

[10]   τῶν ἄλλων ἔργων ἁπάντων ἐν τοῖς εὐφυέσιν ἐγγίγνονται καὶ τοῖς περὶ

[20]   ἡγοῦμαι τοιαύτην εἶναι τέχνην, ἥτις τοῖς κακῶς πεφυκόσι πρὸς ἀρετὴν σωφροσύνην

[0]   πῶς οὐκ ἄλογόν ἐστι μὴ τοῖς μαθηταῖς μάλιστα πιστεύειν; οὐ γὰρ

[10]   ὅλον τὸν λόγον καταποικῖλαι καὶ τοῖς ὀνόμασιν εὐρύθμως καὶ μουσικῶς εἰπεῖν,

[10]   ἐν τοῖς εὐφυέσιν ἐγγίγνονται καὶ τοῖς περὶ τὰς ἐμπειρίας γεγυμνασμένοις· (ἡ

[0]   ὥστε μηδὲν τῶν ἐνόντων ἐν τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν. ~Καὶ ταύτης τῆς

[10]   ἤν τις αὑτὸν παραδῷ μὴ τοῖς ῥᾳδίως ὑπισχνουμένοις ἀλλὰ τοῖς εἰδόσι

[10]   τούτων προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι τοῖς τοιούτοις παραδείγμασι πολὺ ἂν δικαιότερον

[0]   μόνον δὲ τούτοις ἀλλὰ καὶ τοῖς τοὺς πολιτικοὺς λόγους ὑπισχνουμένοις ἄξιον

[20]   διδάσκαλοι. (Καίτοι τοὺς βουλομένους πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας ταύτης προσταττομένοις

[0]   ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς τοῦτο τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε πειρῶνται πείθειν τοὺς

[10]   καὶ τὰς καλουμένας τέχνας γράψαι τολμήσαντες, οὓς οὐκ ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους· οἵ

[10]   ποιοῦσι τὰς τέχνας οὐχ οἱ τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι περὶ αὐτῶν, ἀλλ' οἵτινες

[0]   τῶν ἰδιωτῶν· νῦν δ' οἱ τολμῶντες λίαν ἀπερισκέπτως ἀλαζονεύεσθαι πεποιήκασιν ὥστε

[10]   δὲ τὰς χρήσεις αὐτῶν γυμνασθῆναι, τὸν δὲ διδάσκαλον τὰ μὲν οὕτως

[10]   καὶ τοῖς ἐνθυμήμασι πρεπόντως ὅλον τὸν λόγον καταποικῖλαι καὶ τοῖς ὀνόμασιν

[10]   δοξαστικῆς ἔργον εἶναι, καὶ δεῖν τὸν μὲν μαθητὴν πρὸς τῷ τὴν

[0]   δέονται χρημάτων, ἀργυρίδιον καὶ χρυσίδιον τὸν πλοῦτον ἀποκαλοῦντες, μικροῦ δὲ κέρδους

[0]   τῆς ἡμετέρας φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχομεν ταύτης τῆς φρονήσεως, ὥσθ'

[20]   τοὺς ἄλλους ἅπαντας ὠφελεῖν δυναμένου. Τοσούτῳ δὲ χείρους ἐγένοντο τῶν περὶ

[10]   καιρῶν καὶ τοῦ πρεπόντως καὶ τοῦ καινῶς ἔχειν μετάσχωσιν, τοῖς δὲ

[10]   ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει τῇ τοῦ μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν ὁμοίως

[10]   τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ ταῦτα τοῦ πράγματος, ~καθ' ὅσον ἐστὶ διδακτόν,

[10]   ἢν μὴ τῶν καιρῶν καὶ τοῦ πρεπόντως καὶ τοῦ καινῶς ἔχειν

[10]   τὸ δὲ τῶν λόγων πᾶν τοὐναντίον πέπονθεν· τὸ γὰρ ὑφ' ἑτέρου

[10]   τὰς βλασφημίας γιγνομένας, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας συνδιαβαλλομένους τοὺς περὶ

[20]   τοὺς δικανικοὺς λόγους ἢ πρὸς τοὺς ἄλλους ἅπαντας ὠφελεῖν δυναμένου. Τοσούτῳ

[10]   πολλῆς ἐπιμελείας αὐτοὶ δεόμενοι παιδεύειν τοὺς ἄλλους ἐπιχειροῦσιν. (Εἰ δὲ δεῖ

[0]   ἀναισθήτως αὐτοί τε διάκεινται καὶ τοὺς ἄλλους ἔχειν ὑπειλήφασιν, ὥστε χεῖρον

[0]   οὐ γὰρ δή που περὶ τοὺς ἄλλους ὄντες καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ

[20]   πλεονεξίας ὑπέστησαν εἶναι διδάσκαλοι. (Καίτοι τοὺς βουλομένους πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ τῆς

[10]   ἐξ ἑτοιμοτέρου λαμβάνειν αὐτοὺς ἐδίδαξεν, τοὺς δὲ καταδεεστέραν τὴν φύσιν ἔχοντας

[0]   χρηστοὺς εἶναι περὶ τὰ συμβόλαια· τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν

[20]   ἐστὶ διδακτόν, οὐδὲν μᾶλλον πρὸς τοὺς δικανικοὺς λόγους ἢ πρὸς τοὺς

[10]   τοιοῦτον αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν, (ὥστε τοὺς ἐκτυπωθέντας καὶ μιμήσασθαι δυναμένους εὐθὺς

[10]   ὁρῶ γὰρ οὐ μόνον περὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας τὰς βλασφημίας γιγνομένας, ἀλλὰ

[10]   διάνοιαν, ἡγοῦμαι πάντας ἄν μοι τοὺς εὖ φρονοῦντας συνειπεῖν ὅτι πολλοὶ

[0]   ἐπὶ σοφίᾳ δόξαν εἰληφὼς καὶ τοὺς θεοὺς πεποίηκεν ἔστιν ὅτε βουλευομένους

[10]   τῶν μὲν ἰδεῶν, ἐξ ὧν τοὺς λόγους ἅπαντας καὶ λέγομεν καὶ

[0]   ἔχειν ὑπειλήφασιν, ὥστε χεῖρον γράφοντες τοὺς λόγους ἢ τῶν ἰδιωτῶν τινες

[0]   αὐτούς τε πολλῶν δεομένους καὶ τοὺς μαθητὰς μικρὸν πραττομένους, καὶ τὰς

[0]   τῷ δ' ἐπαγγέλματι τἀναντία πράττοντες. (Τοὺς μὲν γὰρ ἄλλο τι παιδεύοντας

[10]   δὲ σημεῖον τῆς ἀνομοιότητος αὐτῶν· τοὺς μὲν γὰρ λόγους οὐχ οἷόν

[10]   ἐμπειρίας γεγυμνασμένοις· (ἡ δὲ παίδευσις τοὺς μὲν τοιούτους τεχνικωτέρους καὶ πρὸς

[0]   τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε πειρῶνται πείθειν τοὺς νεωτέρους ὡς, ἢν αὐτοῖς πλησιάζωσιν,

[0]   τῶν διαφερόντων, οὐδὲν γὰρ κωλύει τοὺς περὶ ἕτερα δεινοὺς γενομένους μὴ

[10]   καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας συνδιαβαλλομένους τοὺς περὶ τὴν αὐτὴν διατριβὴν ὄντας.

[10]   εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον διακεῖσθαι τοὺς πλησιάζοντας. (Οἱ μὲν οὖν ἄρτι

[20]   περὶ αὐτῶν, ἐκεῖνοι δ' ἐπὶ τοὺς πολιτικοὺς λόγους, παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες τῶν

[0]   δὲ τούτοις ἀλλὰ καὶ τοῖς τοὺς πολιτικοὺς λόγους ὑπισχνουμένοις ἄξιον ἐπιτιμῆσαι

[0]   πεποιήκασιν ὥστε δοκεῖν ἄμεινον βουλεύεσθαι τοὺς ῥᾳθυμεῖν αἱρουμένους τῶν περὶ τὴν

[0]   ὀρεγόμενοι μόνον οὐκ ἀθανάτους ὑπισχνοῦνται τοὺς συνόντας ποιήσειν. (Ὃ δὲ πάντων

[0]   αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται τοιούτους ῥήτορας τοὺς συνόντας ποιήσειν ὥστε μηδὲν τῶν

[0]   μᾶλλον ὁμονοοῦντας καὶ πλείω κατορθοῦντας τοὺς ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς

[0]   τοὺς ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς τὴν ἐπιστήμην ἔχειν ἐπαγγελλομένους, εἰκότως

[0]   τινες, ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς τὴν σοφίαν διδάσκοντας καὶ τὴν

[10]   οὕτως ἔχει, βουλοίμην ἂν παύσασθαι τοὺς φλυαροῦντας· ὁρῶ γὰρ οὐ μόνον

[0]   ἀληθείας οὐδὲν φροντίζουσιν, ἡγοῦνται δὲ τοῦτ' εἶναι τὴν τέχνην, ἢν ὡς

[10]   ἄν, ὅσον ἔνεστιν ἐν ἑκάστῃ, τοῦτ' ἐξευρεῖν δυνηθῶσιν. (Ἐγὼ δὲ πρὸ

[10]   (Βούλομαι δ' ἐπειδή περ εἰς τοῦτο προῆλθον, ἔτι σαφέστερον εἰπεῖν περὶ

[0]   ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς τοῦτο τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε πειρῶνται πείθειν

[0]   βουλόμενος ὅτι τοῖς ἀνθρώποις ἓν τοῦτο τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν

[0]   τοιαύτας διατριβάς. (Οὐ μόνον δὲ τούτοις ἀλλὰ καὶ τοῖς τοὺς πολιτικοὺς

[0]   μὲν ὧν δεῖ λαβεῖν αὐτούς, τούτοις μὲν ἀπιστοῦσιν, οἷς μέλλουσι τὴν

[0]   δ' οὐδεπώποτε διδάσκαλοι γεγόνασι, παρὰ τούτοις τὰ παρὰ τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται,

[0]   καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ δίκαιοι περὶ τούτους ἐξαμαρτήσονται, δι' οὓς τοιοῦτοι γεγόνασιν.

[10]   ὄντας. (Θαυμάζω δ' ὅταν ἴδω τούτους μαθητῶν ἀξιουμένους, οἳ ποιητικοῦ πράγματος

[0]   τρεῖς ἢ τέτταρας μνᾶς ὑπὲρ τούτων αἰτοῦντες. (Ἀλλ' εἰ μέν τι

[10]   γραμμάτων παραδώσειν, ὡς μὲν ἔχει τούτων ἑκάτερον, οὐκ ἐξετάσαντες, οἰόμενοι δὲ

[10]   τι περὶ αὐτῶν· τὸ δὲ τούτων ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων ἃς

[10]   τῶν ἄλλων φαίνεσθαι λέγοντας. Καὶ τούτων μὲν ἁπάντων συμπεσόντων τελείως ἕξουσιν

[10]   Τίς γὰρ οὐκ οἶδε πλὴν τούτων ὅτι τὸ μὲν τῶν γραμμάτων

[10]   μετάσχωσιν, τοῖς δὲ γράμμασιν οὐδενὸς τούτων προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι τοῖς

[0]   καὶ κυρίους καταστήσαντες, οὐκ αἰσχύνονται τρεῖς ἢ τέτταρας μνᾶς ὑπὲρ τούτων

[10]   πρὸς ἀλλήλας καὶ τάξαι κατὰ τρόπον, ἔτι δὲ τῶν καιρῶν μὴ

[0]   ἂν ἠμφεσβήτησαν ὡς1 εὖ φρονοῦντες τυγχάνουσι, σύμπασαν δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ

[0]   μὲν τὴν ἀσφάλειαν εὖ βουλευόμενοι, τῷ δ' ἐπαγγέλματι τἀναντία πράττοντες. (Τοὺς

[10]   τὸ γὰρ ὑφ' ἑτέρου ῥηθὲν τῷ λέγοντι μετ' ἐκεῖνον οὐχ ὁμοίως

[0]   τῇ μικρότητι τῶν μισθῶν καὶ τῷ μεγέθει τῶν ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ

[10]   δεῖν τὸν μὲν μαθητὴν πρὸς τῷ τὴν φύσιν ἔχειν οἵαν χρὴ

[0]   ὅτι τοῖς ἀνθρώποις ἓν τοῦτο τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς

[10]   (Εἰ δὲ δεῖ μὴ κατηγορεῖν τῶν ἄλλων ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμαυτοῦ

[0]   τιμῶντες, ὡς νοῦν ἔχοντες διδάσκαλοι τῶν ἄλλων ἀξιοῦσι γίγνεσθαι. Καὶ λέγουσι

[10]   δυνάμεις καὶ τῶν λόγων καὶ τῶν ἄλλων ἔργων ἁπάντων ἐν τοῖς

[0]   αἰτοῦντες. (Ἀλλ' εἰ μέν τι τῶν ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους τῆς

[20]   τοὺς πολιτικοὺς λόγους, παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες τῶν ἄλλων τῶν προσόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν,

[20]   δὲ μὴ δοκῶ τὰς μὲν τῶν ἄλλων ὑποσχέσεις διαλύειν, αὐτὸς δὲ

[10]   δυναμένους εὐθὺς ἀνθηρότερον καὶ χαριέστερον τῶν ἄλλων φαίνεσθαι λέγοντας. Καὶ τούτων

[10]   λέγῃ τῶν πραγμάτων, μηδὲν δὲ τῶν αὐτῶν τοῖς ἄλλοις εὑρίσκειν δύνηται.

[10]   ὥστε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ περὶ τῶν αὐτῶν χρώμενοι διατελοῦμεν, τὸ δὲ

[10]   πλὴν τούτων ὅτι τὸ μὲν τῶν γραμμάτων ἀκινήτως ἔχει καὶ μένει

[10]   τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν τῶν γραμμάτων παραδώσειν, ὡς μὲν ἔχει

[0]   (περὶ δὲ τῶν παρόντων μηδὲν τῶν δεόντων μήτ' εἰπεῖν μήτε συμβουλεῦσαι

[0]   τι παιδεύοντας προσήκει διακριβοῦσθαι περὶ τῶν διαφερόντων, οὐδὲν γὰρ κωλύει τοὺς

[10]   τ' εἶναι διελθεῖν ὥστε μηδὲν τῶν διδακτῶν παραλιπεῖν, περὶ δὲ τῶν

[10]   ὃ δ' ἂν ἐλλειφθῇ τι τῶν εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον διακεῖσθαι

[0]   τοὺς συνόντας ποιήσειν ὥστε μηδὲν τῶν ἐνόντων ἐν τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν.

[20]   διαλύειν, αὐτὸς δὲ μείζω λέγειν τῶν ἐνόντων, ἐξ ὧνπερ αὐτὸς ἐπείσθην

[10]   οἰόμενοι δὲ διὰ τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε θαυμασθήσεσθαι καὶ

[0]   τῶν μισθῶν καὶ τῷ μεγέθει τῶν ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ λαβεῖν τι

[0]   ζητεῖν, εὐθὺς δ' ἐν ἀρχῇ τῶν ἐπαγγελμάτων ψευδῆ λέγειν ἐπιχειροῦσιν; (οἶμαι

[0]   τῶν λόγων τηροῦντας, ἐπὶ δὲ τῶν ἔργων μὴ καθορῶντας, ἔτι δὲ

[0]   οὐκ ἂν κακῶς ἤκουον ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν· νῦν δ' οἱ τολμῶντες

[0]   οὓς τοιοῦτοι γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν τῶν ἰδιωτῶν τινες, ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι,

[0]   χεῖρον γράφοντες τοὺς λόγους ἢ τῶν ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται

[10]   τε καλῶς ἔχειν, ἢν μὴ τῶν καιρῶν καὶ τοῦ πρεπόντως καὶ

[10]   τάξαι κατὰ τρόπον, ἔτι δὲ τῶν καιρῶν μὴ διαμαρτεῖν, ἀλλὰ καὶ

[10]   μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν ὁμοίως τὴν τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν τῶν

[10]   Αἱ μὲν γὰρ δυνάμεις καὶ τῶν λόγων καὶ τῶν ἄλλων ἔργων

[10]   χρὴ τὰ μὲν εἴδη τὰ τῶν λόγων μαθεῖν, περὶ δὲ τὰς

[10]   αὐτῶν χρώμενοι διατελοῦμεν, τὸ δὲ τῶν λόγων πᾶν τοὐναντίον πέπονθεν· τὸ

[10]   θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν τὴν τῶν λόγων πλέονος ἀξίαν δόξειν εἶναι,

[0]   καὶ τὰς ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν τῶν λόγων τηροῦντας, ἐπὶ δὲ τῶν

[20]   συνασκῆσαι μάλιστ' ἃ οἶμαι τὴν τῶν λόγων τῶν πολιτικῶν ἐπιμέλειαν. (Ἵνα

[10]   τῶν διδακτῶν παραλιπεῖν, περὶ δὲ τῶν λοιπῶν τοιοῦτον αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν,

[0]   γεγόνασι, παρὰ τούτοις τὰ παρὰ τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται, πρὸς μὲν τὴν

[0]   καθορῶντας, ἔτι δὲ περὶ μὲν τῶν μελλόντων εἰδέναι προσποιουμένους, (περὶ δὲ

[10]   περὶ αὐτῶν. Φημὶ γὰρ ἐγὼ τῶν μὲν ἰδεῶν, ἐξ ὧν τοὺς

[0]   ἢν ὡς πλείστους τῇ μικρότητι τῶν μισθῶν καὶ τῷ μεγέθει τῶν

[10]   δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι τὸ δυσχερέστατον τῶν ὀνομάτων, ὃ τῶν φθονούντων ἔργον

[10]   λαβεῖν τὴν ἐπιστήμην οὐκ εἶναι τῶν πάνυ χαλεπῶν, ἤν τις αὑτὸν

[0]   μελλόντων εἰδέναι προσποιουμένους, (περὶ δὲ τῶν παρόντων μηδὲν τῶν δεόντων μήτ'

[0]   ἅμα καὶ καταφρονήσειε πρῶτον μὲν τῶν περὶ τὰς ἔριδας διατριβόντων, οἳ

[20]   δυναμένου. Τοσούτῳ δὲ χείρους ἐγένοντο τῶν περὶ τὰς ἔριδας καλινδουμένων, μένων,

[0]   ἄμεινον βουλεύεσθαι τοὺς ῥᾳθυμεῖν αἱρουμένους τῶν περὶ τὴν φιλοσοφίαν διατριβόντων. Τίς

[20]   ἃ οἶμαι τὴν τῶν λόγων τῶν πολιτικῶν ἐπιμέλειαν. (Ἵνα δὲ μὴ

[10]   τὸ δὲ τούτων ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων ἃς δεῖ προελέσθαι καὶ

[10]   τις ἂν ἀξίως μὲν λέγῃ τῶν πραγμάτων, μηδὲν δὲ τῶν αὐτῶν

[20]   διεξιόντες, οἷς εἴ τις ἐπὶ τῶν πράξεων ἐμμείνειεν εὐθὺς ἂν ἐν

[10]   ἔργον ἦν λέγειν, ἀλλ' οὐ τῶν προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ

[20]   λόγους, παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες τῶν ἄλλων τῶν προσόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν, πολυπραγμοσύνης καὶ

[10]   πλησιάζοντας. (Οἱ μὲν οὖν ἄρτι τῶν σοφιστῶν ἀναφυόμενοι καὶ νεωστὶ προσπεπτωκότες

[0]   ~Κατὰ τῶν σοφιστῶν. (Εἰ πάντες ἤθελον οἱ

[10]   δέ τινες οὐδενὶ πώποτε συγγενόμενοι τῶν σοφιστῶν καὶ λέγειν καὶ πολιτεύεσθαι

[10]   τὸ δυσχερέστατον τῶν ὀνομάτων, ὃ τῶν φθονούντων ἔργον ἦν λέγειν, ἀλλ'

[10]   φρονοῦντας συνειπεῖν ὅτι πολλοὶ μὲν τῶν φιλοσοφησάντων ἰδιῶται διετέλεσαν ὄντες, ἄλλοι

Paragraphes
[10]	τὰ μὲν οὕτως ἀκριβῶς οἷόν	τ'	εἶναι διελθεῖν ὥστε μηδὲν τῶν
[0]	γὰρ ἅπασιν εἶναι φανερὸν ὅτι	τὰ	μέλλοντα προγιγνώσκειν οὐ τῆς ἡμετέρας
[10]	τὴν φύσιν ἔχειν οἵαν χρὴ	τὰ	μὲν εἴδη τὰ τῶν λόγων
[10]	αὐτῶν γυμνασθῆναι, τὸν δὲ διδάσκαλον	τὰ	μὲν οὕτως ἀκριβῶς οἷόν τ'
[0]	οὐδεπώποτε διδάσκαλοι γεγόνασι, παρὰ τούτοις	τὰ	παρὰ τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται, πρὸς
[0]	γενομένους μὴ χρηστοὺς εἶναι περὶ	τὰ	συμβόλαια· τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν
[10]	οἵαν χρὴ τὰ μὲν εἴδη	τὰ	τῶν λόγων μαθεῖν, περὶ δὲ
[10]	σοφιστῶν ἀναφυόμενοι καὶ νεωστὶ προσπεπτωκότες	ταῖς	ἀλαζονείαις, εἰ καὶ νῦν πλεονάζουσιν,
[0]	ὁμονοοῦντας καὶ πλείω κατορθοῦντας τοὺς	ταῖς	δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς τὴν
[10]	ταύτης τῆς δυνάμεως οὐδὲν οὔτε	ταῖς	ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει τῇ
[0]	εὖ βουλευόμενοι, τῷ δ' ἐπαγγέλματι	τἀναντία	πράττοντες. (Τοὺς μὲν γὰρ ἄλλο
[10]	καὶ μῖξαι πρὸς ἀλλήλας καὶ	τάξαι	κατὰ τρόπον, ἔτι δὲ τῶν
[10]	οὐ μόνον περὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας	τὰς	βλασφημίας γιγνομένας, ἀλλὰ καὶ τοὺς
[10]	εὐφυέσιν ἐγγίγνονται καὶ τοῖς περὶ	τὰς	ἐμπειρίας γεγυμνασμένοις· (ἡ δὲ παίδευσις
[0]	τοὺς μαθητὰς μικρὸν πραττομένους, καὶ	τὰς	ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν τῶν λόγων
[0]	καταφρονήσειε πρῶτον μὲν τῶν περὶ	τὰς	ἔριδας διατριβόντων, οἳ προσποιοῦνται μὲν
[20]	δὲ χείρους ἐγένοντο τῶν περὶ	τὰς	ἔριδας καλινδουμένων, μένων, ὅσον οὗτοι
[10]	οἱ πρὸ ἡμῶν γενόμενοι καὶ	τὰς	καλουμένας τέχνας γράψαι τολμήσαντες, οὓς
[20]	ἐπιμέλειαν. (Ἵνα δὲ μὴ δοκῶ	τὰς	μὲν τῶν ἄλλων ὑποσχέσεις διαλύειν,
[10]	κακῶς εἰδότες ὅτι μεγάλας ποιοῦσι	τὰς	τέχνας οὐχ οἱ τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι
[0]	οὐ τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι	τὰς	τοιαύτας διατριβάς. (Οὐ μόνον δὲ
[10]	οὐκ ἐξετάσαντες, οἰόμενοι δὲ διὰ	τὰς	ὑπερβολὰς τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε
[0]	λέγειν, καὶ μὴ μείζους ποιεῖσθαι	τὰς	ὑποσχέσεις ὧν ἔμελλον ἐπιτελεῖν, οὐκ
[10]	τῶν λόγων μαθεῖν, περὶ δὲ	τὰς	χρήσεις αὐτῶν γυμνασθῆναι, τὸν δὲ
[10]	οἷς γὰρ νῦν ἐντυγχάνουσι πλανώμενοι,	ταῦτ'	ἐξ ἑτοιμοτέρου λαμβάνειν αὐτοὺς ἐδίδαξεν,
[20]	ἐξ ὧνπερ αὐτὸς ἐπείσθην οὕτω	ταῦτ'	ἔχειν, ῥᾳδίως οἶμαι καὶ τοῖς
[10]	ὀνόμασιν εὐρύθμως καὶ μουσικῶς εἰπεῖν,	(ταῦτα	δὲ πολλῆς ἐπιμελείας δεῖσθαι καὶ
[0]	οὖν τῶν ἰδιωτῶν τινες, ἅπαντα	ταῦτα	συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς τὴν σοφίαν
[10]	προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ	ταῦτα	τοῦ πράγματος, ~καθ' ὅσον ἐστὶ
[10]	ἐλλειφθῇ τι τῶν εἰρημένων, ἀνάγκη	ταύτῃ	χεῖρον διακεῖσθαι τοὺς πλησιάζοντας. (Οἱ
[10]	εὖ οἶδ' ὅτι πάντες ἐπὶ	ταύτην	κατενεχθήσονται τὴν ὑπόθεσιν. Λοιποὶ δ'
[20]	πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας	ταύτης	προσταττομένοις πολὺ ἂν θᾶττον πρὸς
[10]	ἐν τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν. ~Καὶ	ταύτης	τῆς δυνάμεως οὐδὲν οὔτε ταῖς
[0]	πρακτέον ἐστὶν εἴσονται καὶ διὰ	ταύτης	τῆς ἐπιστήμης εὐδαίμονες γενήσονται. Καὶ
[0]	φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχομεν	ταύτης	τῆς φρονήσεως, ὥσθ' Ὅμηρος ὁ
[10]	ἀκινήτως ἔχει καὶ μένει κατὰ	ταὐτόν,	ὥστε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ περὶ
[0]	δυνηθῶσιν· οὕτω δ' ἀναισθήτως αὐτοί	τε	διάκεινται καὶ τοὺς ἄλλους ἔχειν
[10]	τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτοί	τε	θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν τὴν
[10]	μὲν γὰρ λόγους οὐχ οἷόν	τε	καλῶς ἔχειν, ἢν μὴ τῶν
[0]	καὶ τὴν εὐδαιμονίαν παραδιδόντας αὐτούς	τε	πολλῶν δεομένους καὶ τοὺς μαθητὰς
[0]	ὡς, ἢν αὐτοῖς πλησιάζωσιν, ἅ	τε	πρακτέον ἐστὶν εἴσονται καὶ διὰ
[10]	Καὶ τούτων μὲν ἁπάντων συμπεσόντων	τελείως	ἕξουσιν οἱ φιλοσοφοῦντες· καθ' ὃ
[10]	μαθητῶν ἀξιουμένους, οἳ ποιητικοῦ πράγματος	τεταγμένην	τέχνην παράδειγμα φέροντες λελήθασι σφᾶς
[0]	καταστήσαντες, οὐκ αἰσχύνονται τρεῖς ἢ	τέτταρας	μνᾶς ὑπὲρ τούτων αἰτοῦντες. (Ἀλλ'
[10]	ἡμῶν γενόμενοι καὶ τὰς καλουμένας	τέχνας	γράψαι τολμήσαντες, οὓς οὐκ ἀφετέον
[10]	εἰδότες ὅτι μεγάλας ποιοῦσι τὰς	τέχνας	οὐχ οἱ τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι περὶ
[0]	ἡγοῦνται δὲ τοῦτ' εἶναι τὴν	τέχνην,	ἢν ὡς πλείστους τῇ μικρότητι
[20]	γὰρ οὐδεμίαν ἡγοῦμαι τοιαύτην εἶναι	τέχνην,	ἥτις τοῖς κακῶς πεφυκόσι πρὸς
[10]	ἀξιουμένους, οἳ ποιητικοῦ πράγματος τεταγμένην	τέχνην	παράδειγμα φέροντες λελήθασι σφᾶς αὐτούς.
[10]	ἐστιν, ἀλλ' οὗτος εἶναι δοκεῖ	τεχνικώτατος,	ὅς τις ἂν ἀξίως μὲν
[10]	δὲ παίδευσις τοὺς μὲν τοιούτους	τεχνικωτέρους	καὶ πρὸς τὸ ζητεῖν εὐπορωτέρους
[0]	τὴν τέχνην, ἢν ὡς πλείστους	τῇ	μικρότητι τῶν μισθῶν καὶ τῷ
[10]	ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει	τῇ	τοῦ μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν
[10]	οὐδὲν οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε	τῇ	φύσει τῇ τοῦ μαθητοῦ μεταδιδόασιν,
[10]	πολλῶν μὲν ἂν χρημάτων ἐτιμησάμην	τηλικοῦτον	δύνασθαι τὴν φιλοσοφίαν, ὅσον οὗτοι
[0]	τῆς ἐπιστήμης εὐδαίμονες γενήσονται. Καὶ	τηλικούτων	ἀγαθῶν αὑτοὺς διδασκάλους καὶ κυρίους
[0]	ἔριδας διατριβόντων, οἳ προσποιοῦνται μὲν	τὴν	ἀλήθειαν ζητεῖν, εὐθὺς δ' ἐν
[0]	εὖ φρονοῦντες τυγχάνουσι, σύμπασαν δὲ	τὴν	ἀρετὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως
[0]	περὶ τὰ συμβόλαια· τοὺς δὲ	τὴν	ἀρετὴν καὶ τὴν σωφροσύνην ἐνεργαζομένους
[0]	τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται, πρὸς μὲν	τὴν	ἀσφάλειαν εὖ βουλευόμενοι, τῷ δ'
[10]	ἄλλους ἅπαντας συνδιαβαλλομένους τοὺς περὶ	τὴν	αὐτὴν διατριβὴν ὄντας. (Θαυμάζω δ'
[0]	τούτοις μὲν ἀπιστοῦσιν, οἷς μέλλουσι	τὴν	δικαιοσύνην παραδώσειν, ὧν δ' οὐδεπώποτε
[0]	ὅτε βουλευομένους ὑπὲρ αὐτῶν, οὐ	τὴν	ἐκείνων γνώμην εἰδώς, ἀλλ' ἡμῖν
[10]	κατηγορεῖν τῶν ἄλλων ἀλλὰ καὶ	τὴν	ἐμαυτοῦ δηλῶσαι διάνοιαν, ἡγοῦμαι πάντας
[0]	ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς	τὴν	ἐπιστήμην ἔχειν ἐπαγγελλομένους, εἰκότως οἶμαι
[10]	καὶ λέγομεν καὶ συντίθεμεν, λαβεῖν	τὴν	ἐπιστήμην οὐκ εἶναι τῶν πάνυ
[0]	σύμπασαν δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ	τὴν	εὐδαιμονίαν οὕτως ὀλίγου τιμῶντες, ὡς
[0]	τοὺς τὴν σοφίαν διδάσκοντας καὶ	τὴν	εὐδαιμονίαν παραδιδόντας αὐτούς τε πολλῶν
[10]	ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε θαυμασθήσεσθαι καὶ	τὴν	παίδευσιν τὴν τῶν λόγων πλέονος
[0]	ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς	τὴν	σοφίαν διδάσκοντας καὶ τὴν εὐδαιμονίαν
[0]	τοὺς δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ	τὴν	σωφροσύνην ἐνεργαζομένους πῶς οὐκ ἄλογόν
[0]	φροντίζουσιν, ἡγοῦνται δὲ τοῦτ' εἶναι	τὴν	τέχνην, ἢν ὡς πλείστους τῇ
[10]	τὴν τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ	τὴν	τῶν γραμμάτων παραδώσειν, ὡς μὲν
[10]	μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν ὁμοίως	τὴν	τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν
[10]	τε θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν	τὴν	τῶν λόγων πλέονος ἀξίαν δόξειν
[20]	καὶ συνασκῆσαι μάλιστ' ἃ οἶμαι	τὴν	τῶν λόγων τῶν πολιτικῶν ἐπιμέλειαν.
[10]	ὅτι πάντες ἐπὶ ταύτην κατενεχθήσονται	τὴν	ὑπόθεσιν. Λοιποὶ δ' ἡμῖν εἰσιν
[0]	τοὺς ῥᾳθυμεῖν αἱρουμένους τῶν περὶ	τὴν	φιλοσοφίαν διατριβόντων. Τίς γὰρ οὐκ
[10]	ἂν χρημάτων ἐτιμησάμην τηλικοῦτον δύνασθαι	τὴν	φιλοσοφίαν, ὅσον οὗτοι λέγουσιν, ἴσως
[10]	τὸν μὲν μαθητὴν πρὸς τῷ	τὴν	φύσιν ἔχειν οἵαν χρὴ τὰ
[10]	αὐτοὺς ἐδίδαξεν, τοὺς δὲ καταδεεστέραν	τὴν	φύσιν ἔχοντας ἀγωνιστὰς μὲν ἀγαθοὺς
[0]	ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν τῶν λόγων	τηροῦντας,	ἐπὶ δὲ τῶν ἔργων μὴ
[10]	εὑρίσκειν δύνηται. (Μέγιστον δὲ σημεῖον	τῆς	ἀνομοιότητος αὐτῶν· τοὺς μὲν γὰρ
[0]	τῶν ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους	τῆς	ἀξίας ἐπώλουν, οὐκ ἂν ἠμφεσβήτησαν
[10]	τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν. ~Καὶ ταύτης	τῆς	δυνάμεως οὐδὲν οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις
[0]	ἐστὶν εἴσονται καὶ διὰ ταύτης	τῆς	ἐπιστήμης εὐδαίμονες γενήσονται. Καὶ τηλικούτων
[0]	ὅτι τὰ μέλλοντα προγιγνώσκειν οὐ	τῆς	ἡμετέρας φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον
[0]	ἄξιον ἐπιτιμῆσαι καὶ γὰρ ἐκεῖνοι	τῆς	μὲν ἀληθείας οὐδὲν φροντίζουσιν, ἡγοῦνται
[10]	λέγειν, ἀλλ' οὐ τῶν προεστώτων	τῆς	τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ ταῦτα τοῦ
[20]	τοὺς βουλομένους πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ	τῆς	φιλοσοφίας ταύτης προσταττομένοις πολὺ ἂν
[0]	ἐστιν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχομεν ταύτης	τῆς	φρονήσεως, ὥσθ' Ὅμηρος ὁ μεγίστην
[0]	ἀδολεσχίαν καὶ μικρολογίαν ἀλλ' οὐ	τῆς	ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς τοιαύτας
[0]	πράττοντες. (Τοὺς μὲν γὰρ ἄλλο	τι	παιδεύοντας προσήκει διακριβοῦσθαι περὶ τῶν
[0]	τῶν ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ λαβεῖν	τι	παρ' αὐτῶν δυνηθῶσιν· οὕτω δ'
[10]	ῥᾳδίως ὑπισχνουμένοις ἀλλὰ τοῖς εἰδόσι	τι	περὶ αὐτῶν· τὸ δὲ τούτων
[0]	τούτων αἰτοῦντες. (Ἀλλ' εἰ μέν	τι	τῶν ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους
[10]	καθ' ὃ δ' ἂν ἐλλειφθῇ	τι	τῶν εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον
[0]	καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως ὀλίγου	τιμῶντες,	ὡς νοῦν ἔχοντες διδάσκαλοι τῶν
[0]	γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν τῶν ἰδιωτῶν	τινες,	ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι τοὺς
[0]	τοὺς λόγους ἢ τῶν ἰδιωτῶν	τινες	αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται τοιούτους ῥήτορας
[10]	ἰδιῶται διετέλεσαν ὄντες, ἄλλοι δέ	τινες	οὐδενὶ πώποτε συγγενόμενοι τῶν σοφιστῶν
[10]	οὓς οὐκ ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους· οἵ	τινες	ὑπέσχοντο δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι τὸ
[10]	οὗτος εἶναι δοκεῖ τεχνικώτατος, ὅς	τις	ἂν ἀξίως μὲν λέγῃ τῶν
[10]	εἶναι τῶν πάνυ χαλεπῶν, ἤν	τις	αὑτὸν παραδῷ μὴ τοῖς ῥᾳδίως
[0]	τῶν περὶ τὴν φιλοσοφίαν διατριβόντων.	Τίς	γὰρ οὐκ ἃν μισήσειεν ἅμα
[10]	παράδειγμα φέροντες λελήθασι σφᾶς αὐτούς.	Τίς	γὰρ οὐκ οἶδε πλὴν τούτων
[20]	τοιαῦτα λογίδια διεξιόντες, οἷς εἴ	τις	ἐπὶ τῶν πράξεων ἐμμείνειεν εὐθὺς
[10]	τῶν λόγων πᾶν τοὐναντίον πέπονθεν·	τὸ	γὰρ ὑφ' ἑτέρου ῥηθὲν τῷ
[10]	τοῖς εἰδόσι τι περὶ αὐτῶν·	τὸ	δὲ τούτων ἐφ' ἑκάστῳ τῶν
[10]	περὶ τῶν αὐτῶν χρώμενοι διατελοῦμεν,	τὸ	δὲ τῶν λόγων πᾶν τοὐναντίον
[10]	τινες ὑπέσχοντο δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι	τὸ	δυσχερέστατον τῶν ὀνομάτων, ὃ τῶν
[10]	μὲν τοιούτους τεχνικωτέρους καὶ πρὸς	τὸ	ζητεῖν εὐπορωτέρους ἐποίησεν, οἷς γὰρ
[10]	οὐκ οἶδε πλὴν τούτων ὅτι	τὸ	μὲν τῶν γραμμάτων ἀκινήτως ἔχει
[20]	καλινδουμένων, μένων, ὅσον οὗτοι μὲν	τοιαῦτα	λογίδια διεξιόντες, οἷς εἴ τις
[0]	τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς	τοιαύτας	διατριβάς. (Οὐ μόνον δὲ τούτοις
[20]	ὅλως μὲν γὰρ οὐδεμίαν ἡγοῦμαι	τοιαύτην	εἶναι τέχνην, ἥτις τοῖς κακῶς
[10]	ἀλλ' οὐ τῶν προεστώτων τῆς	τοιαύτης	παιδεύσεως, καὶ ταῦτα τοῦ πράγματος,
[0]	τοῦτο τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι	τοίνυν	εἰς τοῦτο τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε
[0]	περὶ τούτους ἐξαμαρτήσονται, δι' οὓς	τοιοῦτοι	γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν τῶν ἰδιωτῶν
[10]	προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι τοῖς	τοιούτοις	παραδείγμασι πολὺ ἂν δικαιότερον ἀποτίνοιεν
[10]	παραλιπεῖν, περὶ δὲ τῶν λοιπῶν	τοιοῦτον	αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν, (ὥστε τοὺς
[0]	ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται	τοιούτους	ῥήτορας τοὺς συνόντας ποιήσειν ὥστε
[10]	(ἡ δὲ παίδευσις τοὺς μὲν	τοιούτους	τεχνικωτέρους καὶ πρὸς τὸ ζητεῖν
[10]	πραγμάτων, μηδὲν δὲ τῶν αὐτῶν	τοῖς	ἄλλοις εὑρίσκειν δύνηται. (Μέγιστον δὲ
[20]	ταῦτ' ἔχειν, ῥᾳδίως οἶμαι καὶ	τοῖς	ἄλλοις φανερὸν καταστήσειν.
[0]	ἀλλ' ἡμῖν ἐνδείξασθαι βουλόμενος ὅτι	τοῖς	ἀνθρώποις ἓν τοῦτο τῶν ἀδυνάτων
[10]	καὶ μένει κατὰ ταὐτόν, ὥστε	τοῖς	αὐτοῖς ἀεὶ περὶ τῶν αὐτῶν
[10]	καὶ τοῦ καινῶς ἔχειν μετάσχωσιν,	τοῖς	δὲ γράμμασιν οὐδενὸς τούτων προσεδέησεν.
[10]	μὴ τοῖς ῥᾳδίως ὑπισχνουμένοις ἀλλὰ	τοῖς	εἰδόσι τι περὶ αὐτῶν· τὸ
[10]	καιρῶν μὴ διαμαρτεῖν, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ἐνθυμήμασι πρεπόντως ὅλον τὸν λόγον
[10]	τῶν ἄλλων ἔργων ἁπάντων ἐν	τοῖς	εὐφυέσιν ἐγγίγνονται καὶ τοῖς περὶ
[20]	ἡγοῦμαι τοιαύτην εἶναι τέχνην, ἥτις	τοῖς	κακῶς πεφυκόσι πρὸς ἀρετὴν σωφροσύνην
[0]	πῶς οὐκ ἄλογόν ἐστι μὴ	τοῖς	μαθηταῖς μάλιστα πιστεύειν; οὐ γὰρ
[10]	ὅλον τὸν λόγον καταποικῖλαι καὶ	τοῖς	ὀνόμασιν εὐρύθμως καὶ μουσικῶς εἰπεῖν,
[10]	ἐν τοῖς εὐφυέσιν ἐγγίγνονται καὶ	τοῖς	περὶ τὰς ἐμπειρίας γεγυμνασμένοις· (ἡ
[0]	ὥστε μηδὲν τῶν ἐνόντων ἐν	τοῖς	πράγμασι παραλιπεῖν. ~Καὶ ταύτης τῆς
[10]	ἤν τις αὑτὸν παραδῷ μὴ	τοῖς	ῥᾳδίως ὑπισχνουμένοις ἀλλὰ τοῖς εἰδόσι
[10]	τούτων προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι	τοῖς	τοιούτοις παραδείγμασι πολὺ ἂν δικαιότερον
[0]	μόνον δὲ τούτοις ἀλλὰ καὶ	τοῖς	τοὺς πολιτικοὺς λόγους ὑπισχνουμένοις ἄξιον
[20]	διδάσκαλοι. (Καίτοι τοὺς βουλομένους πειθαρχεῖν	τοῖς	ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας ταύτης προσταττομένοις
[0]	ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς τοῦτο	τόλμης	ἐληλύθασιν, ὥστε πειρῶνται πείθειν τοὺς
[10]	καὶ τὰς καλουμένας τέχνας γράψαι	τολμήσαντες,	οὓς οὐκ ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους· οἵ
[10]	ποιοῦσι τὰς τέχνας οὐχ οἱ	τολμῶντες	ἀλαζονεύεσθαι περὶ αὐτῶν, ἀλλ' οἵτινες
[0]	τῶν ἰδιωτῶν· νῦν δ' οἱ	τολμῶντες	λίαν ἀπερισκέπτως ἀλαζονεύεσθαι πεποιήκασιν ὥστε
[10]	δὲ τὰς χρήσεις αὐτῶν γυμνασθῆναι,	τὸν	δὲ διδάσκαλον τὰ μὲν οὕτως
[10]	καὶ τοῖς ἐνθυμήμασι πρεπόντως ὅλον	τὸν	λόγον καταποικῖλαι καὶ τοῖς ὀνόμασιν
[10]	δοξαστικῆς ἔργον εἶναι, καὶ δεῖν	τὸν	μὲν μαθητὴν πρὸς τῷ τὴν
[0]	δέονται χρημάτων, ἀργυρίδιον καὶ χρυσίδιον	τὸν	πλοῦτον ἀποκαλοῦντες, μικροῦ δὲ κέρδους
[0]	τῆς ἡμετέρας φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ	τοσοῦτον	ἀπέχομεν ταύτης τῆς φρονήσεως, ὥσθ'
[20]	τοὺς ἄλλους ἅπαντας ὠφελεῖν δυναμένου.	Τοσούτῳ	δὲ χείρους ἐγένοντο τῶν περὶ
[10]	καιρῶν καὶ τοῦ πρεπόντως καὶ	τοῦ	καινῶς ἔχειν μετάσχωσιν, τοῖς δὲ
[10]	ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει τῇ	τοῦ	μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν ὁμοίως
[10]	τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ ταῦτα	τοῦ	πράγματος, ~καθ' ὅσον ἐστὶ διδακτόν,
[10]	ἢν μὴ τῶν καιρῶν καὶ	τοῦ	πρεπόντως καὶ τοῦ καινῶς ἔχειν
[10]	τὸ δὲ τῶν λόγων πᾶν	τοὐναντίον	πέπονθεν· τὸ γὰρ ὑφ' ἑτέρου
[10]	τὰς βλασφημίας γιγνομένας, ἀλλὰ καὶ	τοὺς	ἄλλους ἅπαντας συνδιαβαλλομένους τοὺς περὶ
[20]	τοὺς δικανικοὺς λόγους ἢ πρὸς	τοὺς	ἄλλους ἅπαντας ὠφελεῖν δυναμένου. Τοσούτῳ
[10]	πολλῆς ἐπιμελείας αὐτοὶ δεόμενοι παιδεύειν	τοὺς	ἄλλους ἐπιχειροῦσιν. (Εἰ δὲ δεῖ
[0]	ἀναισθήτως αὐτοί τε διάκεινται καὶ	τοὺς	ἄλλους ἔχειν ὑπειλήφασιν, ὥστε χεῖρον
[0]	οὐ γὰρ δή που περὶ	τοὺς	ἄλλους ὄντες καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ
[20]	πλεονεξίας ὑπέστησαν εἶναι διδάσκαλοι. (Καίτοι	τοὺς	βουλομένους πειθαρχεῖν τοῖς ὑπὸ τῆς
[10]	ἐξ ἑτοιμοτέρου λαμβάνειν αὐτοὺς ἐδίδαξεν,	τοὺς	δὲ καταδεεστέραν τὴν φύσιν ἔχοντας
[0]	χρηστοὺς εἶναι περὶ τὰ συμβόλαια·	τοὺς	δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν
[20]	ἐστὶ διδακτόν, οὐδὲν μᾶλλον πρὸς	τοὺς	δικανικοὺς λόγους ἢ πρὸς τοὺς
[10]	τοιοῦτον αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν, (ὥστε	τοὺς	ἐκτυπωθέντας καὶ μιμήσασθαι δυναμένους εὐθὺς
[10]	ὁρῶ γὰρ οὐ μόνον περὶ	τοὺς	ἐξαμαρτάνοντας τὰς βλασφημίας γιγνομένας, ἀλλὰ
[10]	διάνοιαν, ἡγοῦμαι πάντας ἄν μοι	τοὺς	εὖ φρονοῦντας συνειπεῖν ὅτι πολλοὶ
[0]	ἐπὶ σοφίᾳ δόξαν εἰληφὼς καὶ	τοὺς	θεοὺς πεποίηκεν ἔστιν ὅτε βουλευομένους
[10]	τῶν μὲν ἰδεῶν, ἐξ ὧν	τοὺς	λόγους ἅπαντας καὶ λέγομεν καὶ
[0]	ἔχειν ὑπειλήφασιν, ὥστε χεῖρον γράφοντες	τοὺς	λόγους ἢ τῶν ἰδιωτῶν τινες
[0]	αὐτούς τε πολλῶν δεομένους καὶ	τοὺς	μαθητὰς μικρὸν πραττομένους, καὶ τὰς
[0]	τῷ δ' ἐπαγγέλματι τἀναντία πράττοντες.	(Τοὺς	μὲν γὰρ ἄλλο τι παιδεύοντας
[10]	δὲ σημεῖον τῆς ἀνομοιότητος αὐτῶν·	τοὺς	μὲν γὰρ λόγους οὐχ οἷόν
[10]	ἐμπειρίας γεγυμνασμένοις· (ἡ δὲ παίδευσις	τοὺς	μὲν τοιούτους τεχνικωτέρους καὶ πρὸς
[0]	τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε πειρῶνται πείθειν	τοὺς	νεωτέρους ὡς, ἢν αὐτοῖς πλησιάζωσιν,
[0]	τῶν διαφερόντων, οὐδὲν γὰρ κωλύει	τοὺς	περὶ ἕτερα δεινοὺς γενομένους μὴ
[10]	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας συνδιαβαλλομένους	τοὺς	περὶ τὴν αὐτὴν διατριβὴν ὄντας.
[10]	εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον διακεῖσθαι	τοὺς	πλησιάζοντας. (Οἱ μὲν οὖν ἄρτι
[20]	περὶ αὐτῶν, ἐκεῖνοι δ' ἐπὶ	τοὺς	πολιτικοὺς λόγους, παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες τῶν
[0]	δὲ τούτοις ἀλλὰ καὶ τοῖς	τοὺς	πολιτικοὺς λόγους ὑπισχνουμένοις ἄξιον ἐπιτιμῆσαι
[0]	πεποιήκασιν ὥστε δοκεῖν ἄμεινον βουλεύεσθαι	τοὺς	ῥᾳθυμεῖν αἱρουμένους τῶν περὶ τὴν
[0]	ὀρεγόμενοι μόνον οὐκ ἀθανάτους ὑπισχνοῦνται	τοὺς	συνόντας ποιήσειν. (Ὃ δὲ πάντων
[0]	αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται τοιούτους ῥήτορας	τοὺς	συνόντας ποιήσειν ὥστε μηδὲν τῶν
[0]	μᾶλλον ὁμονοοῦντας καὶ πλείω κατορθοῦντας	τοὺς	ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ τοὺς
[0]	τοὺς ταῖς δόξαις χρωμένους ἢ	τοὺς	τὴν ἐπιστήμην ἔχειν ἐπαγγελλομένους, εἰκότως
[0]	τινες, ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι, κατίδωσι	τοὺς	τὴν σοφίαν διδάσκοντας καὶ τὴν
[10]	οὕτως ἔχει, βουλοίμην ἂν παύσασθαι	τοὺς	φλυαροῦντας· ὁρῶ γὰρ οὐ μόνον
[0]	ἀληθείας οὐδὲν φροντίζουσιν, ἡγοῦνται δὲ	τοῦτ'	εἶναι τὴν τέχνην, ἢν ὡς
[10]	ἄν, ὅσον ἔνεστιν ἐν ἑκάστῃ,	τοῦτ'	ἐξευρεῖν δυνηθῶσιν. (Ἐγὼ δὲ πρὸ
[10]	(Βούλομαι δ' ἐπειδή περ εἰς	τοῦτο	προῆλθον, ἔτι σαφέστερον εἰπεῖν περὶ
[0]	ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς	τοῦτο	τόλμης ἐληλύθασιν, ὥστε πειρῶνται πείθειν
[0]	βουλόμενος ὅτι τοῖς ἀνθρώποις ἓν	τοῦτο	τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν
[0]	τοιαύτας διατριβάς. (Οὐ μόνον δὲ	τούτοις	ἀλλὰ καὶ τοῖς τοὺς πολιτικοὺς
[0]	μὲν ὧν δεῖ λαβεῖν αὐτούς,	τούτοις	μὲν ἀπιστοῦσιν, οἷς μέλλουσι τὴν
[0]	δ' οὐδεπώποτε διδάσκαλοι γεγόνασι, παρὰ	τούτοις	τὰ παρὰ τῶν μαθητῶν μεσεγγυοῦνται,
[0]	καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ δίκαιοι περὶ	τούτους	ἐξαμαρτήσονται, δι' οὓς τοιοῦτοι γεγόνασιν.
[10]	ὄντας. (Θαυμάζω δ' ὅταν ἴδω	τούτους	μαθητῶν ἀξιουμένους, οἳ ποιητικοῦ πράγματος
[0]	τρεῖς ἢ τέτταρας μνᾶς ὑπὲρ	τούτων	αἰτοῦντες. (Ἀλλ' εἰ μέν τι
[10]	γραμμάτων παραδώσειν, ὡς μὲν ἔχει	τούτων	ἑκάτερον, οὐκ ἐξετάσαντες, οἰόμενοι δὲ
[10]	τι περὶ αὐτῶν· τὸ δὲ	τούτων	ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων ἃς
[10]	τῶν ἄλλων φαίνεσθαι λέγοντας. Καὶ	τούτων	μὲν ἁπάντων συμπεσόντων τελείως ἕξουσιν
[10]	Τίς γὰρ οὐκ οἶδε πλὴν	τούτων	ὅτι τὸ μὲν τῶν γραμμάτων
[10]	μετάσχωσιν, τοῖς δὲ γράμμασιν οὐδενὸς	τούτων	προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι τοῖς
[0]	καὶ κυρίους καταστήσαντες, οὐκ αἰσχύνονται	τρεῖς	ἢ τέτταρας μνᾶς ὑπὲρ τούτων
[10]	πρὸς ἀλλήλας καὶ τάξαι κατὰ	τρόπον,	ἔτι δὲ τῶν καιρῶν μὴ
[0]	ἂν ἠμφεσβήτησαν ὡς1 εὖ φρονοῦντες	τυγχάνουσι,	σύμπασαν δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ
[0]	μὲν τὴν ἀσφάλειαν εὖ βουλευόμενοι,	τῷ	δ' ἐπαγγέλματι τἀναντία πράττοντες. (Τοὺς
[10]	τὸ γὰρ ὑφ' ἑτέρου ῥηθὲν	τῷ	λέγοντι μετ' ἐκεῖνον οὐχ ὁμοίως
[0]	τῇ μικρότητι τῶν μισθῶν καὶ	τῷ	μεγέθει τῶν ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ
[10]	δεῖν τὸν μὲν μαθητὴν πρὸς	τῷ	τὴν φύσιν ἔχειν οἵαν χρὴ
[0]	ὅτι τοῖς ἀνθρώποις ἓν τοῦτο	τῶν	ἀδυνάτων ἐστίν. (Οὗτοι τοίνυν εἰς
[10]	(Εἰ δὲ δεῖ μὴ κατηγορεῖν	τῶν	ἄλλων ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμαυτοῦ
[0]	τιμῶντες, ὡς νοῦν ἔχοντες διδάσκαλοι	τῶν	ἄλλων ἀξιοῦσι γίγνεσθαι. Καὶ λέγουσι
[10]	δυνάμεις καὶ τῶν λόγων καὶ	τῶν	ἄλλων ἔργων ἁπάντων ἐν τοῖς
[0]	αἰτοῦντες. (Ἀλλ' εἰ μέν τι	τῶν	ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους τῆς
[20]	τοὺς πολιτικοὺς λόγους, παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες	τῶν	ἄλλων τῶν προσόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν,
[20]	δὲ μὴ δοκῶ τὰς μὲν	τῶν	ἄλλων ὑποσχέσεις διαλύειν, αὐτὸς δὲ
[10]	δυναμένους εὐθὺς ἀνθηρότερον καὶ χαριέστερον	τῶν	ἄλλων φαίνεσθαι λέγοντας. Καὶ τούτων
[10]	λέγῃ τῶν πραγμάτων, μηδὲν δὲ	τῶν	αὐτῶν τοῖς ἄλλοις εὑρίσκειν δύνηται.
[10]	ὥστε τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ περὶ	τῶν	αὐτῶν χρώμενοι διατελοῦμεν, τὸ δὲ
[10]	πλὴν τούτων ὅτι τὸ μὲν	τῶν	γραμμάτων ἀκινήτως ἔχει καὶ μένει
[10]	τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν	τῶν	γραμμάτων παραδώσειν, ὡς μὲν ἔχει
[0]	(περὶ δὲ τῶν παρόντων μηδὲν	τῶν	δεόντων μήτ' εἰπεῖν μήτε συμβουλεῦσαι
[0]	τι παιδεύοντας προσήκει διακριβοῦσθαι περὶ	τῶν	διαφερόντων, οὐδὲν γὰρ κωλύει τοὺς
[10]	τ' εἶναι διελθεῖν ὥστε μηδὲν	τῶν	διδακτῶν παραλιπεῖν, περὶ δὲ τῶν
[10]	ὃ δ' ἂν ἐλλειφθῇ τι	τῶν	εἰρημένων, ἀνάγκη ταύτῃ χεῖρον διακεῖσθαι
[0]	τοὺς συνόντας ποιήσειν ὥστε μηδὲν	τῶν	ἐνόντων ἐν τοῖς πράγμασι παραλιπεῖν.
[20]	διαλύειν, αὐτὸς δὲ μείζω λέγειν	τῶν	ἐνόντων, ἐξ ὧνπερ αὐτὸς ἐπείσθην
[10]	οἰόμενοι δὲ διὰ τὰς ὑπερβολὰς	τῶν	ἐπαγγελμάτων αὐτοί τε θαυμασθήσεσθαι καὶ
[0]	τῶν μισθῶν καὶ τῷ μεγέθει	τῶν	ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ λαβεῖν τι
[0]	ζητεῖν, εὐθὺς δ' ἐν ἀρχῇ	τῶν	ἐπαγγελμάτων ψευδῆ λέγειν ἐπιχειροῦσιν; (οἶμαι
[0]	τῶν λόγων τηροῦντας, ἐπὶ δὲ	τῶν	ἔργων μὴ καθορῶντας, ἔτι δὲ
[0]	οὐκ ἂν κακῶς ἤκουον ὑπὸ	τῶν	ἰδιωτῶν· νῦν δ' οἱ τολμῶντες
[0]	οὓς τοιοῦτοι γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν	τῶν	ἰδιωτῶν τινες, ἅπαντα ταῦτα συλλογισάμενοι,
[0]	χεῖρον γράφοντες τοὺς λόγους ἢ	τῶν	ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν, ὅμως ὑπισχνοῦνται
[10]	τε καλῶς ἔχειν, ἢν μὴ	τῶν	καιρῶν καὶ τοῦ πρεπόντως καὶ
[10]	τάξαι κατὰ τρόπον, ἔτι δὲ	τῶν	καιρῶν μὴ διαμαρτεῖν, ἀλλὰ καὶ
[10]	μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν ὁμοίως τὴν	τῶν	λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν τῶν
[10]	Αἱ μὲν γὰρ δυνάμεις καὶ	τῶν	λόγων καὶ τῶν ἄλλων ἔργων
[10]	χρὴ τὰ μὲν εἴδη τὰ	τῶν	λόγων μαθεῖν, περὶ δὲ τὰς
[10]	αὐτῶν χρώμενοι διατελοῦμεν, τὸ δὲ	τῶν	λόγων πᾶν τοὐναντίον πέπονθεν· τὸ
[10]	θαυμασθήσεσθαι καὶ τὴν παίδευσιν τὴν	τῶν	λόγων πλέονος ἀξίαν δόξειν εἶναι,
[0]	καὶ τὰς ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν	τῶν	λόγων τηροῦντας, ἐπὶ δὲ τῶν
[20]	συνασκῆσαι μάλιστ' ἃ οἶμαι τὴν	τῶν	λόγων τῶν πολιτικῶν ἐπιμέλειαν. (Ἵνα
[10]	τῶν διδακτῶν παραλιπεῖν, περὶ δὲ	τῶν	λοιπῶν τοιοῦτον αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν,
[0]	γεγόνασι, παρὰ τούτοις τὰ παρὰ	τῶν	μαθητῶν μεσεγγυοῦνται, πρὸς μὲν τὴν
[0]	καθορῶντας, ἔτι δὲ περὶ μὲν	τῶν	μελλόντων εἰδέναι προσποιουμένους, (περὶ δὲ
[10]	περὶ αὐτῶν. Φημὶ γὰρ ἐγὼ	τῶν	μὲν ἰδεῶν, ἐξ ὧν τοὺς
[0]	ἢν ὡς πλείστους τῇ μικρότητι	τῶν	μισθῶν καὶ τῷ μεγέθει τῶν
[10]	δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι τὸ δυσχερέστατον	τῶν	ὀνομάτων, ὃ τῶν φθονούντων ἔργον
[10]	λαβεῖν τὴν ἐπιστήμην οὐκ εἶναι	τῶν	πάνυ χαλεπῶν, ἤν τις αὑτὸν
[0]	μελλόντων εἰδέναι προσποιουμένους, (περὶ δὲ	τῶν	παρόντων μηδὲν τῶν δεόντων μήτ'
[0]	ἅμα καὶ καταφρονήσειε πρῶτον μὲν	τῶν	περὶ τὰς ἔριδας διατριβόντων, οἳ
[20]	δυναμένου. Τοσούτῳ δὲ χείρους ἐγένοντο	τῶν	περὶ τὰς ἔριδας καλινδουμένων, μένων,
[0]	ἄμεινον βουλεύεσθαι τοὺς ῥᾳθυμεῖν αἱρουμένους	τῶν	περὶ τὴν φιλοσοφίαν διατριβόντων. Τίς
[20]	ἃ οἶμαι τὴν τῶν λόγων	τῶν	πολιτικῶν ἐπιμέλειαν. (Ἵνα δὲ μὴ
[10]	τὸ δὲ τούτων ἐφ' ἑκάστῳ	τῶν	πραγμάτων ἃς δεῖ προελέσθαι καὶ
[10]	τις ἂν ἀξίως μὲν λέγῃ	τῶν	πραγμάτων, μηδὲν δὲ τῶν αὐτῶν
[20]	διεξιόντες, οἷς εἴ τις ἐπὶ	τῶν	πράξεων ἐμμείνειεν εὐθὺς ἂν ἐν
[10]	ἔργον ἦν λέγειν, ἀλλ' οὐ	τῶν	προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως, καὶ
[20]	λόγους, παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες τῶν ἄλλων	τῶν	προσόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν, πολυπραγμοσύνης καὶ
[10]	πλησιάζοντας. (Οἱ μὲν οὖν ἄρτι	τῶν	σοφιστῶν ἀναφυόμενοι καὶ νεωστὶ προσπεπτωκότες
[0]	~Κατὰ	τῶν	σοφιστῶν. (Εἰ πάντες ἤθελον οἱ
[10]	δέ τινες οὐδενὶ πώποτε συγγενόμενοι	τῶν	σοφιστῶν καὶ λέγειν καὶ πολιτεύεσθαι
[10]	τὸ δυσχερέστατον τῶν ὀνομάτων, ὃ	τῶν	φθονούντων ἔργον ἦν λέγειν, ἀλλ'
[10]	φρονοῦντας συνειπεῖν ὅτι πολλοὶ μὲν	τῶν	φιλοσοφησάντων ἰδιῶται διετέλεσαν ὄντες, ἄλλοι

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 16/10/2008