| Paragraphes |
| [10] |
περ
εἰς
τοῦτο
προῆλθον,
ἔτι
|
σαφέστερον |
εἰπεῖν
περὶ
αὐτῶν.
Φημὶ
γὰρ |
| [10] |
ἄλλοις
εὑρίσκειν
δύνηται.
(Μέγιστον
δὲ
|
σημεῖον |
τῆς
ἀνομοιότητος
αὐτῶν·
τοὺς
μὲν |
| [0] |
ὥσθ'
Ὅμηρος
ὁ
μεγίστην
ἐπὶ
|
σοφίᾳ |
δόξαν
εἰληφὼς
καὶ
τοὺς
θεοὺς |
| [0] |
ταῦτα
συλλογισάμενοι,
κατίδωσι
τοὺς
τὴν
|
σοφίαν |
διδάσκοντας
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν
παραδιδόντας |
| [10] |
(Οἱ
μὲν
οὖν
ἄρτι
τῶν
|
σοφιστῶν |
ἀναφυόμενοι
καὶ
νεωστὶ
προσπεπτωκότες
ταῖς |
| [0] |
~Κατὰ
τῶν
|
σοφιστῶν. |
(Εἰ
πάντες
ἤθελον
οἱ
παιδεύειν |
| [10] |
τινες
οὐδενὶ
πώποτε
συγγενόμενοι
τῶν
|
σοφιστῶν |
καὶ
λέγειν
καὶ
πολιτεύεσθαι
δεινοὶ |
| [10] |
ἄλλοι
δέ
τινες
οὐδενὶ
πώποτε
|
συγγενόμενοι |
τῶν
σοφιστῶν
καὶ
λέγειν
καὶ |
| [0] |
τῶν
ἰδιωτῶν
τινες,
ἅπαντα
ταῦτα
|
συλλογισάμενοι, |
κατίδωσι
τοὺς
τὴν
σοφίαν
διδάσκοντας |
| [0] |
μὴ
χρηστοὺς
εἶναι
περὶ
τὰ
|
συμβόλαια· |
τοὺς
δὲ
τὴν
ἀρετὴν
καὶ |
| [0] |
τῶν
δεόντων
μήτ'
εἰπεῖν
μήτε
|
συμβουλεῦσαι |
δυναμένους,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ὁμονοοῦντας
καὶ |
| [20] |
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν·
οὐ
μὴν
ἀλλὰ
|
συμπαρακελεύσασθαί |
γε
καὶ
συνασκῆσαι
μάλιστ'
ἃ |
| [0] |
ἠμφεσβήτησαν
ὡς1
εὖ
φρονοῦντες
τυγχάνουσι,
|
σύμπασαν |
δὲ
τὴν
ἀρετὴν
καὶ
τὴν |
| [10] |
λέγοντας.
Καὶ
τούτων
μὲν
ἁπάντων
|
συμπεσόντων |
τελείως
ἕξουσιν
οἱ
φιλοσοφοῦντες·
καθ' |
| [20] |
μὴν
ἀλλὰ
συμπαρακελεύσασθαί
γε
καὶ
|
συνασκῆσαι |
μάλιστ'
ἃ
οἶμαι
τὴν
τῶν |
| [10] |
ἀλλὰ
καὶ
τοὺς
ἄλλους
ἅπαντας
|
συνδιαβαλλομένους |
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐτὴν
διατριβὴν |
| [10] |
ἄν
μοι
τοὺς
εὖ
φρονοῦντας
|
συνειπεῖν |
ὅτι
πολλοὶ
μὲν
τῶν
φιλοσοφησάντων |
| [0] |
μόνον
οὐκ
ἀθανάτους
ὑπισχνοῦνται
τοὺς
|
συνόντας |
ποιήσειν.
(Ὃ
δὲ
πάντων
καταγελαστότατον, |
| [0] |
ὅμως
ὑπισχνοῦνται
τοιούτους
ῥήτορας
τοὺς
|
συνόντας |
ποιήσειν
ὥστε
μηδὲν
τῶν
ἐνόντων |
| [10] |
λόγους
ἅπαντας
καὶ
λέγομεν
καὶ
|
συντίθεμεν, |
λαβεῖν
τὴν
ἐπιστήμην
οὐκ
εἶναι |
| [10] |
τεταγμένην
τέχνην
παράδειγμα
φέροντες
λελήθασι
|
σφᾶς |
αὐτούς.
Τίς
γὰρ
οὐκ
οἶδε |
| [20] |
τοῖς
κακῶς
πεφυκόσι
πρὸς
ἀρετὴν
|
σωφροσύνην |
ἂν
καὶ
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν·
οὐ |
| [0] |
δὲ
τὴν
ἀρετὴν
καὶ
τὴν
|
σωφροσύνην |
ἐνεργαζομένους
πῶς
οὐκ
ἄλογόν
ἐστι |
| [20] |
κακοῖς,
ὅμως
ἀρετὴν
ἐπηγγείλαντο
καὶ
|
σωφροσύνην |
περὶ
αὐτῶν,
ἐκεῖνοι
δ'
ἐπὶ |