| Paragraphes |
| [0] |
ταύτης
τῆς
φρονήσεως,
ὥσθ'
Ὅμηρος
|
ὁ |
μεγίστην
ἐπὶ
σοφίᾳ
δόξαν
εἰληφὼς |
| [10] |
τελείως
ἕξουσιν
οἱ
φιλοσοφοῦντες·
καθ'
|
ὃ |
δ'
ἂν
ἐλλειφθῇ
τι
τῶν |
| [0] |
ἀθανάτους
ὑπισχνοῦνται
τοὺς
συνόντας
ποιήσειν.
|
(Ὃ |
δὲ
πάντων
καταγελαστότατον,
ὅτι
παρὰ |
| [10] |
ἐκλεξάμενοι
τὸ
δυσχερέστατον
τῶν
ὀνομάτων,
|
ὃ |
τῶν
φθονούντων
ἔργον
ἦν
λέγειν, |
| [10] |
ταύτῃ
χεῖρον
διακεῖσθαι
τοὺς
πλησιάζοντας.
|
(Οἱ |
μὲν
οὖν
ἄρτι
τῶν
σοφιστῶν |
| [0] |
τῶν
σοφιστῶν.
(Εἰ
πάντες
ἤθελον
|
οἱ |
παιδεύειν
ἐπιχειροῦντες
ἀληθῆ
λέγειν,
καὶ |
| [10] |
ὑπόθεσιν.
Λοιποὶ
δ'
ἡμῖν
εἰσιν
|
οἱ |
πρὸ
ἡμῶν
γενόμενοι
καὶ
τὰς |
| [10] |
μεγάλας
ποιοῦσι
τὰς
τέχνας
οὐχ
|
οἱ |
τολμῶντες
ἀλαζονεύεσθαι
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ' |
| [0] |
ὑπὸ
τῶν
ἰδιωτῶν·
νῦν
δ'
|
οἱ |
τολμῶντες
λίαν
ἀπερισκέπτως
ἀλαζονεύεσθαι
πεποιήκασιν |
| [10] |
μὲν
ἁπάντων
συμπεσόντων
τελείως
ἕξουσιν
|
οἱ |
φιλοσοφοῦντες·
καθ'
ὃ
δ'
ἂν |
| [10] |
γράμμασιν
οὐδενὸς
τούτων
προσεδέησεν.
Ὥσθ'
|
οἱ |
χρώμενοι
τοῖς
τοιούτοις
παραδείγμασι
πολὺ |
| [10] |
τολμήσαντες,
οὓς
οὐκ
ἀφετέον
ἀνεπιτιμήτους·
|
οἵ |
τινες
ὑπέσχοντο
δικάζεσθαι
διδάξειν,
ἐκλεξάμενοι |
| [10] |
ὅταν
ἴδω
τούτους
μαθητῶν
ἀξιουμένους,
|
οἳ |
ποιητικοῦ
πράγματος
τεταγμένην
τέχνην
παράδειγμα |
| [0] |
τῶν
περὶ
τὰς
ἔριδας
διατριβόντων,
|
οἳ |
προσποιοῦνται
μὲν
τὴν
ἀλήθειαν
ζητεῖν, |
| [10] |
πρὸς
τῷ
τὴν
φύσιν
ἔχειν
|
οἵαν |
χρὴ
τὰ
μὲν
εἴδη
τὰ |
| [10] |
εἰ
καὶ
νῦν
πλεονάζουσιν,
εὖ
|
οἶδ' |
ὅτι
πάντες
ἐπὶ
ταύτην
κατενεχθήσονται |
| [10] |
σφᾶς
αὐτούς.
Τίς
γὰρ
οὐκ
|
οἶδε |
πλὴν
τούτων
ὅτι
τὸ
μὲν |
| [20] |
πρὸς
ῥητορείαν
ὠφελήσειεν.
Καὶ
μηδεὶς
|
οἰέσθω |
με
λέγειν
ὡς
ἔστι
δικαιοσύνη |
| [0] |
τῶν
ἐπαγγελμάτων
ψευδῆ
λέγειν
ἐπιχειροῦσιν;
|
(οἶμαι |
γὰρ
ἅπασιν
εἶναι
φανερὸν
ὅτι |
| [20] |
ἐπείσθην
οὕτω
ταῦτ'
ἔχειν,
ῥᾳδίως
|
οἶμαι |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
φανερὸν
καταστήσειν. |
| [0] |
τὴν
ἐπιστήμην
ἔχειν
ἐπαγγελλομένους,
εἰκότως
|
οἶμαι |
καταφρονοῦσι,
καὶ
νομίζουσιν
ἀδολεσχίαν
καὶ |
| [20] |
γε
καὶ
συνασκῆσαι
μάλιστ'
ἃ
|
οἶμαι |
τὴν
τῶν
λόγων
τῶν
πολιτικῶν |
| [10] |
ἔχει
τούτων
ἑκάτερον,
οὐκ
ἐξετάσαντες,
|
οἰόμενοι |
δὲ
διὰ
τὰς
ὑπερβολὰς
τῶν |
| [10] |
διδάσκαλον
τὰ
μὲν
οὕτως
ἀκριβῶς
|
οἷόν |
τ'
εἶναι
διελθεῖν
ὥστε
μηδὲν |
| [10] |
τοὺς
μὲν
γὰρ
λόγους
οὐχ
|
οἷόν |
τε
καλῶς
ἔχειν,
ἢν
μὴ |
| [10] |
πρὸς
τὸ
ζητεῖν
εὐπορωτέρους
ἐποίησεν,
|
οἷς |
γὰρ
νῦν
ἐντυγχάνουσι
πλανώμενοι,
ταῦτ' |
| [20] |
οὗτοι
μὲν
τοιαῦτα
λογίδια
διεξιόντες,
|
οἷς |
εἴ
τις
ἐπὶ
τῶν
πράξεων |
| [0] |
λαβεῖν
αὐτούς,
τούτοις
μὲν
ἀπιστοῦσιν,
|
οἷς |
μέλλουσι
τὴν
δικαιοσύνην
παραδώσειν,
ὧν |
| [10] |
τολμῶντες
ἀλαζονεύεσθαι
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ'
|
οἵτινες |
ἄν,
ὅσον
ἔνεστιν
ἐν
ἑκάστῃ, |
| [0] |
ἀρετὴν
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν
οὕτως
|
ὀλίγου |
τιμῶντες,
ὡς
νοῦν
ἔχοντες
διδάσκαλοι |
| [10] |
ἀλλὰ
καὶ
τοῖς
ἐνθυμήμασι
πρεπόντως
|
ὅλον |
τὸν
λόγον
καταποικῖλαι
καὶ
τοῖς |
| [20] |
λέγειν
ὡς
ἔστι
δικαιοσύνη
διδακτόν·
|
ὅλως |
μὲν
γὰρ
οὐδεμίαν
ἡγοῦμαι
τοιαύτην |
| [0] |
ἀπέχομεν
ταύτης
τῆς
φρονήσεως,
ὥσθ'
|
Ὅμηρος |
ὁ
μεγίστην
ἐπὶ
σοφίᾳ
δόξαν |
| [10] |
τοῦ
μαθητοῦ
μεταδιδόασιν,
ἀλλά
φασιν
|
ὁμοίως |
τὴν
τῶν
λόγων
ἐπιστήμην
ὥσπερ |
| [10] |
τῷ
λέγοντι
μετ'
ἐκεῖνον
οὐχ
|
ὁμοίως |
χρήσιμόν
ἐστιν,
ἀλλ'
οὗτος
εἶναι |
| [0] |
μήτε
συμβουλεῦσαι
δυναμένους,
ἀλλὰ
μᾶλλον
|
ὁμονοοῦντας |
καὶ
πλείω
κατορθοῦντας
τοὺς
ταῖς |
| [20] |
ἂν
ἐν
πᾶσιν
εἴη
κακοῖς,
|
ὅμως |
ἀρετὴν
ἐπηγγείλαντο
καὶ
σωφροσύνην
περὶ |
| [0] |
ἢ
τῶν
ἰδιωτῶν
τινες
αὐτοσχεδιάζουσιν,
|
ὅμως |
ὑπισχνοῦνται
τοιούτους
ῥήτορας
τοὺς
συνόντας |
| [10] |
τὸν
λόγον
καταποικῖλαι
καὶ
τοῖς
|
ὀνόμασιν |
εὐρύθμως
καὶ
μουσικῶς
εἰπεῖν,
(ταῦτα |
| [10] |
διδάξειν,
ἐκλεξάμενοι
τὸ
δυσχερέστατον
τῶν
|
ὀνομάτων, |
ὃ
τῶν
φθονούντων
ἔργον
ἦν |
| [10] |
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐτὴν
διατριβὴν
|
ὄντας. |
(Θαυμάζω
δ'
ὅταν
ἴδω
τούτους |
| [10] |
μὲν
τῶν
φιλοσοφησάντων
ἰδιῶται
διετέλεσαν
|
ὄντες, |
ἄλλοι
δέ
τινες
οὐδενὶ
πώποτε |
| [0] |
δή
που
περὶ
τοὺς
ἄλλους
|
ὄντες |
καλοὶ
κἀγαθοὶ
καὶ
δίκαιοι
περὶ |
| [0] |
πλοῦτον
ἀποκαλοῦντες,
μικροῦ
δὲ
κέρδους
|
ὀρεγόμενοι |
μόνον
οὐκ
ἀθανάτους
ὑπισχνοῦνται
τοὺς |
| [10] |
βουλοίμην
ἂν
παύσασθαι
τοὺς
φλυαροῦντας·
|
ὁρῶ |
γὰρ
οὐ
μόνον
περὶ
τοὺς |
| [10] |
ἀλλ'
οὗτος
εἶναι
δοκεῖ
τεχνικώτατος,
|
ὅς |
τις
ἂν
ἀξίως
μὲν
λέγῃ |
| [10] |
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ'
οἵτινες
ἄν,
|
ὅσον |
ἔνεστιν
ἐν
ἑκάστῃ,
τοῦτ'
ἐξευρεῖν |
| [20] |
καὶ
ταῦτα
τοῦ
πράγματος,
~καθ'
|
ὅσον |
ἐστὶ
διδακτόν,
οὐδὲν
μᾶλλον
πρὸς |
| [10] |
ἐτιμησάμην
τηλικοῦτον
δύνασθαι
τὴν
φιλοσοφίαν,
|
ὅσον |
οὗτοι
λέγουσιν,
ἴσως
γὰρ
οὐκ |
| [20] |
περὶ
τὰς
ἔριδας
καλινδουμένων,
μένων,
|
ὅσον |
οὗτοι
μὲν
τοιαῦτα
λογίδια
διεξιόντες, |
| [10] |
αὐτὴν
διατριβὴν
ὄντας.
(Θαυμάζω
δ'
|
ὅταν |
ἴδω
τούτους
μαθητῶν
ἀξιουμένους,
οἳ |
| [0] |
καὶ
τοὺς
θεοὺς
πεποίηκεν
ἔστιν
|
ὅτε |
βουλευομένους
ὑπὲρ
αὐτῶν,
οὐ
τὴν |
| [10] |
ἀξίαν
δόξειν
εἶναι,
κακῶς
εἰδότες
|
ὅτι |
μεγάλας
ποιοῦσι
τὰς
τέχνας
οὐχ |
| [10] |
καὶ
νῦν
πλεονάζουσιν,
εὖ
οἶδ'
|
ὅτι |
πάντες
ἐπὶ
ταύτην
κατενεχθήσονται
τὴν |
| [0] |
ποιήσειν.
(Ὃ
δὲ
πάντων
καταγελαστότατον,
|
ὅτι |
παρὰ
μὲν
ὧν
δεῖ
λαβεῖν |
| [10] |
δικαιότερον
ἀποτίνοιεν
ἢ
λαμβάνοιεν
ἀργύριον,
|
ὅτι |
πολλῆς
ἐπιμελείας
αὐτοὶ
δεόμενοι
παιδεύειν |
| [10] |
μοι
τοὺς
εὖ
φρονοῦντας
συνειπεῖν
|
ὅτι |
πολλοὶ
μὲν
τῶν
φιλοσοφησάντων
ἰδιῶται |
| [0] |
(οἶμαι
γὰρ
ἅπασιν
εἶναι
φανερὸν
|
ὅτι |
τὰ
μέλλοντα
προγιγνώσκειν
οὐ
τῆς |
| [10] |
γὰρ
οὐκ
οἶδε
πλὴν
τούτων
|
ὅτι |
τὸ
μὲν
τῶν
γραμμάτων
ἀκινήτως |
| [0] |
εἰδώς,
ἀλλ'
ἡμῖν
ἐνδείξασθαι
βουλόμενος
|
ὅτι |
τοῖς
ἀνθρώποις
ἓν
τοῦτο
τῶν |
| [0] |
μὴ
τοῖς
μαθηταῖς
μάλιστα
πιστεύειν;
|
οὐ |
γὰρ
δή
που
περὶ
τοὺς |
| [20] |
σωφροσύνην
ἂν
καὶ
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν·
|
οὐ |
μὴν
ἀλλὰ
συμπαρακελεύσασθαί
γε
καὶ |
| [0] |
ἐπιμέλειαν
εἶναι
τὰς
τοιαύτας
διατριβάς.
|
(Οὐ |
μόνον
δὲ
τούτοις
ἀλλὰ
καὶ |
| [10] |
παύσασθαι
τοὺς
φλυαροῦντας·
ὁρῶ
γὰρ
|
οὐ |
μόνον
περὶ
τοὺς
ἐξαμαρτάνοντας
τὰς |
| [0] |
ἔστιν
ὅτε
βουλευομένους
ὑπὲρ
αὐτῶν,
|
οὐ |
τὴν
ἐκείνων
γνώμην
εἰδώς,
ἀλλ' |
| [0] |
φανερὸν
ὅτι
τὰ
μέλλοντα
προγιγνώσκειν
|
οὐ |
τῆς
ἡμετέρας
φύσεώς
ἐστιν,
ἀλλὰ |
| [0] |
νομίζουσιν
ἀδολεσχίαν
καὶ
μικρολογίαν
ἀλλ'
|
οὐ |
τῆς
ψυχῆς
ἐπιμέλειαν
εἶναι
τὰς |
| [10] |
φθονούντων
ἔργον
ἦν
λέγειν,
ἀλλ'
|
οὐ |
τῶν
προεστώτων
τῆς
τοιαύτης
παιδεύσεως, |
| [10] |
οὐκ
ἂν
ἡμεῖς
πλεῖστον
ἀπελείφθημεν,
|
οὐδ' |
ἂν
ἐλάχιστον
μέρος
ἀπελαύσαμεν
αὐτῆς· |
| [20] |
δικαιοσύνη
διδακτόν·
ὅλως
μὲν
γὰρ
|
οὐδεμίαν |
ἡγοῦμαι
τοιαύτην
εἶναι
τέχνην,
ἥτις |
| [0] |
προσήκει
διακριβοῦσθαι
περὶ
τῶν
διαφερόντων,
|
οὐδὲν |
γὰρ
κωλύει
τοὺς
περὶ
ἕτερα |
| [0] |
γίγνεσθαι.
Καὶ
λέγουσι
μὲν
ὡς
|
οὐδὲν |
δέονται
χρημάτων,
ἀργυρίδιον
καὶ
χρυσίδιον |
| [20] |
πράγματος,
~καθ'
ὅσον
ἐστὶ
διδακτόν,
|
οὐδὲν |
μᾶλλον
πρὸς
τοὺς
δικανικοὺς
λόγους |
| [10] |
παραλιπεῖν.
~Καὶ
ταύτης
τῆς
δυνάμεως
|
οὐδὲν |
οὔτε
ταῖς
ἐμπειρίαις
οὔτε
τῇ |
| [0] |
γὰρ
ἐκεῖνοι
τῆς
μὲν
ἀληθείας
|
οὐδὲν |
φροντίζουσιν,
ἡγοῦνται
δὲ
τοῦτ'
εἶναι |
| [10] |
διετέλεσαν
ὄντες,
ἄλλοι
δέ
τινες
|
οὐδενὶ |
πώποτε
συγγενόμενοι
τῶν
σοφιστῶν
καὶ |
| [10] |
ἔχειν
μετάσχωσιν,
τοῖς
δὲ
γράμμασιν
|
οὐδενὸς |
τούτων
προσεδέησεν.
Ὥσθ'
οἱ
χρώμενοι |
| [0] |
τὴν
δικαιοσύνην
παραδώσειν,
ὧν
δ'
|
οὐδεπώποτε |
διδάσκαλοι
γεγόνασι,
παρὰ
τούτοις
τὰ |
| [0] |
μικροῦ
δὲ
κέρδους
ὀρεγόμενοι
μόνον
|
οὐκ |
ἀθανάτους
ὑπισχνοῦνται
τοὺς
συνόντας
ποιήσειν. |
| [0] |
αὑτοὺς
διδασκάλους
καὶ
κυρίους
καταστήσαντες,
|
οὐκ |
αἰσχύνονται
τρεῖς
ἢ
τέτταρας
μνᾶς |
| [0] |
καὶ
τὴν
σωφροσύνην
ἐνεργαζομένους
πῶς
|
οὐκ |
ἄλογόν
ἐστι
μὴ
τοῖς
μαθηταῖς |
| [10] |
μὲν
ἀγαθοὺς
ἢ
λόγων
ποιητὰς
|
οὐκ |
ἂν
ἀποτελέσειεν,
αὐτοὺς
δ'
ἂν |
| [10] |
ὅσον
οὗτοι
λέγουσιν,
ἴσως
γὰρ
|
οὐκ |
ἂν
ἡμεῖς
πλεῖστον
ἀπελείφθημεν,
οὐδ' |
| [0] |
πολλοστοῦ
μέρους
τῆς
ἀξίας
ἐπώλουν,
|
οὐκ |
ἂν
ἠμφεσβήτησαν
ὡς1
εὖ
φρονοῦντες |
| [0] |
τὰς
ὑποσχέσεις
ὧν
ἔμελλον
ἐπιτελεῖν,
|
οὐκ |
ἂν
κακῶς
ἤκουον
ὑπὸ
τῶν |
| [0] |
τὴν
φιλοσοφίαν
διατριβόντων.
Τίς
γὰρ
|
οὐκ |
ἃν
μισήσειεν
ἅμα
καὶ
καταφρονήσειε |
| [10] |
καλουμένας
τέχνας
γράψαι
τολμήσαντες,
οὓς
|
οὐκ |
ἀφετέον
ἀνεπιτιμήτους·
οἵ
τινες
ὑπέσχοντο |
| [10] |
καὶ
συντίθεμεν,
λαβεῖν
τὴν
ἐπιστήμην
|
οὐκ |
εἶναι
τῶν
πάνυ
χαλεπῶν,
ἤν |
| [10] |
ὡς
μὲν
ἔχει
τούτων
ἑκάτερον,
|
οὐκ |
ἐξετάσαντες,
οἰόμενοι
δὲ
διὰ
τὰς |
| [10] |
λελήθασι
σφᾶς
αὐτούς.
Τίς
γὰρ
|
οὐκ |
οἶδε
πλὴν
τούτων
ὅτι
τὸ |
| [10] |
διακεῖσθαι
τοὺς
πλησιάζοντας.
(Οἱ
μὲν
|
οὖν |
ἄρτι
τῶν
σοφιστῶν
ἀναφυόμενοι
καὶ |
| [0] |
δι'
οὓς
τοιοῦτοι
γεγόνασιν.
(Ἐπειδὰν
|
οὖν |
τῶν
ἰδιωτῶν
τινες,
ἅπαντα
ταῦτα |
| [10] |
τὰς
καλουμένας
τέχνας
γράψαι
τολμήσαντες,
|
οὓς |
οὐκ
ἀφετέον
ἀνεπιτιμήτους·
οἵ
τινες |
| [0] |
δίκαιοι
περὶ
τούτους
ἐξαμαρτήσονται,
δι'
|
οὓς |
τοιοῦτοι
γεγόνασιν.
(Ἐπειδὰν
οὖν
τῶν |
| [10] |
~Καὶ
ταύτης
τῆς
δυνάμεως
οὐδὲν
|
οὔτε |
ταῖς
ἐμπειρίαις
οὔτε
τῇ
φύσει |
| [10] |
δυνάμεως
οὐδὲν
οὔτε
ταῖς
ἐμπειρίαις
|
οὔτε |
τῇ
φύσει
τῇ
τοῦ
μαθητοῦ |
| [10] |
τηλικοῦτον
δύνασθαι
τὴν
φιλοσοφίαν,
ὅσον
|
οὗτοι |
λέγουσιν,
ἴσως
γὰρ
οὐκ
ἂν |
| [20] |
τὰς
ἔριδας
καλινδουμένων,
μένων,
ὅσον
|
οὗτοι |
μὲν
τοιαῦτα
λογίδια
διεξιόντες,
οἷς |
| [0] |
ἓν
τοῦτο
τῶν
ἀδυνάτων
ἐστίν.
|
(Οὗτοι |
τοίνυν
εἰς
τοῦτο
τόλμης
ἐληλύθασιν, |
| [10] |
οὐχ
ὁμοίως
χρήσιμόν
ἐστιν,
ἀλλ'
|
οὗτος |
εἶναι
δοκεῖ
τεχνικώτατος,
ὅς
τις |
| [0] |
λαβεῖν
τι
παρ'
αὐτῶν
δυνηθῶσιν·
|
οὕτω |
δ'
ἀναισθήτως
αὐτοί
τε
διάκεινται |
| [20] |
ἐνόντων,
ἐξ
ὧνπερ
αὐτὸς
ἐπείσθην
|
οὕτω |
ταῦτ'
ἔχειν,
ῥᾳδίως
οἶμαι
καὶ |
| [10] |
τὸν
δὲ
διδάσκαλον
τὰ
μὲν
|
οὕτως |
ἀκριβῶς
οἷόν
τ'
εἶναι
διελθεῖν |
| [10] |
ἀπελαύσαμεν
αὐτῆς·
ἐπειδὴ
δ'
οὐχ
|
οὕτως |
ἔχει,
βουλοίμην
ἂν
παύσασθαι
τοὺς |
| [0] |
τὴν
ἀρετὴν
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν
|
οὕτως |
ὀλίγου
τιμῶντες,
ὡς
νοῦν
ἔχοντες |
| [10] |
ὅτι
μεγάλας
ποιοῦσι
τὰς
τέχνας
|
οὐχ |
οἱ
τολμῶντες
ἀλαζονεύεσθαι
περὶ
αὐτῶν, |
| [10] |
αὐτῶν·
τοὺς
μὲν
γὰρ
λόγους
|
οὐχ |
οἷόν
τε
καλῶς
ἔχειν,
ἢν |
| [10] |
ῥηθὲν
τῷ
λέγοντι
μετ'
ἐκεῖνον
|
οὐχ |
ὁμοίως
χρήσιμόν
ἐστιν,
ἀλλ'
οὗτος |
| [10] |
μέρος
ἀπελαύσαμεν
αὐτῆς·
ἐπειδὴ
δ'
|
οὐχ |
οὕτως
ἔχει,
βουλοίμην
ἂν
παύσασθαι |