HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Isocrate, Contre les Sophistes (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  52 formes différentes pour 109 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[0]   ταύτης τῆς φρονήσεως, ὥσθ' Ὅμηρος     μεγίστην ἐπὶ σοφίᾳ δόξαν εἰληφὼς
[10]   τελείως ἕξουσιν οἱ φιλοσοφοῦντες· καθ'     δ' ἂν ἐλλειφθῇ τι τῶν
[0]   ἀθανάτους ὑπισχνοῦνται τοὺς συνόντας ποιήσειν.  (Ὃ   δὲ πάντων καταγελαστότατον, ὅτι παρὰ
[10]   ἐκλεξάμενοι τὸ δυσχερέστατον τῶν ὀνομάτων,     τῶν φθονούντων ἔργον ἦν λέγειν,
[10]   ταύτῃ χεῖρον διακεῖσθαι τοὺς πλησιάζοντας.  (Οἱ   μὲν οὖν ἄρτι τῶν σοφιστῶν
[0]   τῶν σοφιστῶν. (Εἰ πάντες ἤθελον  οἱ   παιδεύειν ἐπιχειροῦντες ἀληθῆ λέγειν, καὶ
[10]   ὑπόθεσιν. Λοιποὶ δ' ἡμῖν εἰσιν  οἱ   πρὸ ἡμῶν γενόμενοι καὶ τὰς
[10]   μεγάλας ποιοῦσι τὰς τέχνας οὐχ  οἱ   τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι περὶ αὐτῶν, ἀλλ'
[0]   ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν· νῦν δ'  οἱ   τολμῶντες λίαν ἀπερισκέπτως ἀλαζονεύεσθαι πεποιήκασιν
[10]   μὲν ἁπάντων συμπεσόντων τελείως ἕξουσιν  οἱ   φιλοσοφοῦντες· καθ' δ' ἂν
[10]   γράμμασιν οὐδενὸς τούτων προσεδέησεν. Ὥσθ'  οἱ   χρώμενοι τοῖς τοιούτοις παραδείγμασι πολὺ
[10]   τολμήσαντες, οὓς οὐκ ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους·  οἵ   τινες ὑπέσχοντο δικάζεσθαι διδάξειν, ἐκλεξάμενοι
[10]   ὅταν ἴδω τούτους μαθητῶν ἀξιουμένους,  οἳ   ποιητικοῦ πράγματος τεταγμένην τέχνην παράδειγμα
[0]   τῶν περὶ τὰς ἔριδας διατριβόντων,  οἳ   προσποιοῦνται μὲν τὴν ἀλήθειαν ζητεῖν,
[10]   πρὸς τῷ τὴν φύσιν ἔχειν  οἵαν   χρὴ τὰ μὲν εἴδη τὰ
[10]   εἰ καὶ νῦν πλεονάζουσιν, εὖ  οἶδ'   ὅτι πάντες ἐπὶ ταύτην κατενεχθήσονται
[10]   σφᾶς αὐτούς. Τίς γὰρ οὐκ  οἶδε   πλὴν τούτων ὅτι τὸ μὲν
[20]   πρὸς ῥητορείαν ὠφελήσειεν. Καὶ μηδεὶς  οἰέσθω   με λέγειν ὡς ἔστι δικαιοσύνη
[0]   τῶν ἐπαγγελμάτων ψευδῆ λέγειν ἐπιχειροῦσιν;  (οἶμαι   γὰρ ἅπασιν εἶναι φανερὸν ὅτι
[20]   ἐπείσθην οὕτω ταῦτ' ἔχειν, ῥᾳδίως  οἶμαι   καὶ τοῖς ἄλλοις φανερὸν καταστήσειν.
[0]   τὴν ἐπιστήμην ἔχειν ἐπαγγελλομένους, εἰκότως  οἶμαι   καταφρονοῦσι, καὶ νομίζουσιν ἀδολεσχίαν καὶ
[20]   γε καὶ συνασκῆσαι μάλιστ'  οἶμαι   τὴν τῶν λόγων τῶν πολιτικῶν
[10]   ἔχει τούτων ἑκάτερον, οὐκ ἐξετάσαντες,  οἰόμενοι   δὲ διὰ τὰς ὑπερβολὰς τῶν
[10]   διδάσκαλον τὰ μὲν οὕτως ἀκριβῶς  οἷόν   τ' εἶναι διελθεῖν ὥστε μηδὲν
[10]   τοὺς μὲν γὰρ λόγους οὐχ  οἷόν   τε καλῶς ἔχειν, ἢν μὴ
[10]   πρὸς τὸ ζητεῖν εὐπορωτέρους ἐποίησεν,  οἷς   γὰρ νῦν ἐντυγχάνουσι πλανώμενοι, ταῦτ'
[20]   οὗτοι μὲν τοιαῦτα λογίδια διεξιόντες,  οἷς   εἴ τις ἐπὶ τῶν πράξεων
[0]   λαβεῖν αὐτούς, τούτοις μὲν ἀπιστοῦσιν,  οἷς   μέλλουσι τὴν δικαιοσύνην παραδώσειν, ὧν
[10]   τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι περὶ αὐτῶν, ἀλλ'  οἵτινες   ἄν, ὅσον ἔνεστιν ἐν ἑκάστῃ,
[0]   ἀρετὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως  ὀλίγου   τιμῶντες, ὡς νοῦν ἔχοντες διδάσκαλοι
[10]   ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐνθυμήμασι πρεπόντως  ὅλον   τὸν λόγον καταποικῖλαι καὶ τοῖς
[20]   λέγειν ὡς ἔστι δικαιοσύνη διδακτόν·  ὅλως   μὲν γὰρ οὐδεμίαν ἡγοῦμαι τοιαύτην
[0]   ἀπέχομεν ταύτης τῆς φρονήσεως, ὥσθ'  Ὅμηρος   μεγίστην ἐπὶ σοφίᾳ δόξαν
[10]   τοῦ μαθητοῦ μεταδιδόασιν, ἀλλά φασιν  ὁμοίως   τὴν τῶν λόγων ἐπιστήμην ὥσπερ
[10]   τῷ λέγοντι μετ' ἐκεῖνον οὐχ  ὁμοίως   χρήσιμόν ἐστιν, ἀλλ' οὗτος εἶναι
[0]   μήτε συμβουλεῦσαι δυναμένους, ἀλλὰ μᾶλλον  ὁμονοοῦντας   καὶ πλείω κατορθοῦντας τοὺς ταῖς
[20]   ἂν ἐν πᾶσιν εἴη κακοῖς,  ὅμως   ἀρετὴν ἐπηγγείλαντο καὶ σωφροσύνην περὶ
[0]   τῶν ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν,  ὅμως   ὑπισχνοῦνται τοιούτους ῥήτορας τοὺς συνόντας
[10]   τὸν λόγον καταποικῖλαι καὶ τοῖς  ὀνόμασιν   εὐρύθμως καὶ μουσικῶς εἰπεῖν, (ταῦτα
[10]   διδάξειν, ἐκλεξάμενοι τὸ δυσχερέστατον τῶν  ὀνομάτων,   τῶν φθονούντων ἔργον ἦν
[10]   τοὺς περὶ τὴν αὐτὴν διατριβὴν  ὄντας.   (Θαυμάζω δ' ὅταν ἴδω τούτους
[10]   μὲν τῶν φιλοσοφησάντων ἰδιῶται διετέλεσαν  ὄντες,   ἄλλοι δέ τινες οὐδενὶ πώποτε
[0]   δή που περὶ τοὺς ἄλλους  ὄντες   καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ δίκαιοι περὶ
[0]   πλοῦτον ἀποκαλοῦντες, μικροῦ δὲ κέρδους  ὀρεγόμενοι   μόνον οὐκ ἀθανάτους ὑπισχνοῦνται τοὺς
[10]   βουλοίμην ἂν παύσασθαι τοὺς φλυαροῦντας·  ὁρῶ   γὰρ οὐ μόνον περὶ τοὺς
[10]   ἀλλ' οὗτος εἶναι δοκεῖ τεχνικώτατος,  ὅς   τις ἂν ἀξίως μὲν λέγῃ
[10]   περὶ αὐτῶν, ἀλλ' οἵτινες ἄν,  ὅσον   ἔνεστιν ἐν ἑκάστῃ, τοῦτ' ἐξευρεῖν
[20]   καὶ ταῦτα τοῦ πράγματος, ~καθ'  ὅσον   ἐστὶ διδακτόν, οὐδὲν μᾶλλον πρὸς
[10]   ἐτιμησάμην τηλικοῦτον δύνασθαι τὴν φιλοσοφίαν,  ὅσον   οὗτοι λέγουσιν, ἴσως γὰρ οὐκ
[20]   περὶ τὰς ἔριδας καλινδουμένων, μένων,  ὅσον   οὗτοι μὲν τοιαῦτα λογίδια διεξιόντες,
[10]   αὐτὴν διατριβὴν ὄντας. (Θαυμάζω δ'  ὅταν   ἴδω τούτους μαθητῶν ἀξιουμένους, οἳ
[0]   καὶ τοὺς θεοὺς πεποίηκεν ἔστιν  ὅτε   βουλευομένους ὑπὲρ αὐτῶν, οὐ τὴν
[10]   ἀξίαν δόξειν εἶναι, κακῶς εἰδότες  ὅτι   μεγάλας ποιοῦσι τὰς τέχνας οὐχ
[10]   καὶ νῦν πλεονάζουσιν, εὖ οἶδ'  ὅτι   πάντες ἐπὶ ταύτην κατενεχθήσονται τὴν
[0]   ποιήσειν. (Ὃ δὲ πάντων καταγελαστότατον,  ὅτι   παρὰ μὲν ὧν δεῖ λαβεῖν
[10]   δικαιότερον ἀποτίνοιεν λαμβάνοιεν ἀργύριον,  ὅτι   πολλῆς ἐπιμελείας αὐτοὶ δεόμενοι παιδεύειν
[10]   μοι τοὺς εὖ φρονοῦντας συνειπεῖν  ὅτι   πολλοὶ μὲν τῶν φιλοσοφησάντων ἰδιῶται
[0]   (οἶμαι γὰρ ἅπασιν εἶναι φανερὸν  ὅτι   τὰ μέλλοντα προγιγνώσκειν οὐ τῆς
[10]   γὰρ οὐκ οἶδε πλὴν τούτων  ὅτι   τὸ μὲν τῶν γραμμάτων ἀκινήτως
[0]   εἰδώς, ἀλλ' ἡμῖν ἐνδείξασθαι βουλόμενος  ὅτι   τοῖς ἀνθρώποις ἓν τοῦτο τῶν
[0]   μὴ τοῖς μαθηταῖς μάλιστα πιστεύειν;  οὐ   γὰρ δή που περὶ τοὺς
[20]   σωφροσύνην ἂν καὶ δικαιοσύνην ἐμποιήσειεν·  οὐ   μὴν ἀλλὰ συμπαρακελεύσασθαί γε καὶ
[0]   ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς τοιαύτας διατριβάς.  (Οὐ   μόνον δὲ τούτοις ἀλλὰ καὶ
[10]   παύσασθαι τοὺς φλυαροῦντας· ὁρῶ γὰρ  οὐ   μόνον περὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας τὰς
[0]   ἔστιν ὅτε βουλευομένους ὑπὲρ αὐτῶν,  οὐ   τὴν ἐκείνων γνώμην εἰδώς, ἀλλ'
[0]   φανερὸν ὅτι τὰ μέλλοντα προγιγνώσκειν  οὐ   τῆς ἡμετέρας φύσεώς ἐστιν, ἀλλὰ
[0]   νομίζουσιν ἀδολεσχίαν καὶ μικρολογίαν ἀλλ'  οὐ   τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν εἶναι τὰς
[10]   φθονούντων ἔργον ἦν λέγειν, ἀλλ'  οὐ   τῶν προεστώτων τῆς τοιαύτης παιδεύσεως,
[10]   οὐκ ἂν ἡμεῖς πλεῖστον ἀπελείφθημεν,  οὐδ'   ἂν ἐλάχιστον μέρος ἀπελαύσαμεν αὐτῆς·
[20]   δικαιοσύνη διδακτόν· ὅλως μὲν γὰρ  οὐδεμίαν   ἡγοῦμαι τοιαύτην εἶναι τέχνην, ἥτις
[0]   προσήκει διακριβοῦσθαι περὶ τῶν διαφερόντων,  οὐδὲν   γὰρ κωλύει τοὺς περὶ ἕτερα
[0]   γίγνεσθαι. Καὶ λέγουσι μὲν ὡς  οὐδὲν   δέονται χρημάτων, ἀργυρίδιον καὶ χρυσίδιον
[20]   πράγματος, ~καθ' ὅσον ἐστὶ διδακτόν,  οὐδὲν   μᾶλλον πρὸς τοὺς δικανικοὺς λόγους
[10]   παραλιπεῖν. ~Καὶ ταύτης τῆς δυνάμεως  οὐδὲν   οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε τῇ
[0]   γὰρ ἐκεῖνοι τῆς μὲν ἀληθείας  οὐδὲν   φροντίζουσιν, ἡγοῦνται δὲ τοῦτ' εἶναι
[10]   διετέλεσαν ὄντες, ἄλλοι δέ τινες  οὐδενὶ   πώποτε συγγενόμενοι τῶν σοφιστῶν καὶ
[10]   ἔχειν μετάσχωσιν, τοῖς δὲ γράμμασιν  οὐδενὸς   τούτων προσεδέησεν. Ὥσθ' οἱ χρώμενοι
[0]   τὴν δικαιοσύνην παραδώσειν, ὧν δ'  οὐδεπώποτε   διδάσκαλοι γεγόνασι, παρὰ τούτοις τὰ
[0]   μικροῦ δὲ κέρδους ὀρεγόμενοι μόνον  οὐκ   ἀθανάτους ὑπισχνοῦνται τοὺς συνόντας ποιήσειν.
[0]   αὑτοὺς διδασκάλους καὶ κυρίους καταστήσαντες,  οὐκ   αἰσχύνονται τρεῖς τέτταρας μνᾶς
[0]   καὶ τὴν σωφροσύνην ἐνεργαζομένους πῶς  οὐκ   ἄλογόν ἐστι μὴ τοῖς μαθηταῖς
[10]   μὲν ἀγαθοὺς λόγων ποιητὰς  οὐκ   ἂν ἀποτελέσειεν, αὐτοὺς δ' ἂν
[10]   ὅσον οὗτοι λέγουσιν, ἴσως γὰρ  οὐκ   ἂν ἡμεῖς πλεῖστον ἀπελείφθημεν, οὐδ'
[0]   πολλοστοῦ μέρους τῆς ἀξίας ἐπώλουν,  οὐκ   ἂν ἠμφεσβήτησαν ὡς1 εὖ φρονοῦντες
[0]   τὰς ὑποσχέσεις ὧν ἔμελλον ἐπιτελεῖν,  οὐκ   ἂν κακῶς ἤκουον ὑπὸ τῶν
[0]   τὴν φιλοσοφίαν διατριβόντων. Τίς γὰρ  οὐκ   ἃν μισήσειεν ἅμα καὶ καταφρονήσειε
[10]   καλουμένας τέχνας γράψαι τολμήσαντες, οὓς  οὐκ   ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους· οἵ τινες ὑπέσχοντο
[10]   καὶ συντίθεμεν, λαβεῖν τὴν ἐπιστήμην  οὐκ   εἶναι τῶν πάνυ χαλεπῶν, ἤν
[10]   ὡς μὲν ἔχει τούτων ἑκάτερον,  οὐκ   ἐξετάσαντες, οἰόμενοι δὲ διὰ τὰς
[10]   λελήθασι σφᾶς αὐτούς. Τίς γὰρ  οὐκ   οἶδε πλὴν τούτων ὅτι τὸ
[10]   διακεῖσθαι τοὺς πλησιάζοντας. (Οἱ μὲν  οὖν   ἄρτι τῶν σοφιστῶν ἀναφυόμενοι καὶ
[0]   δι' οὓς τοιοῦτοι γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν  οὖν   τῶν ἰδιωτῶν τινες, ἅπαντα ταῦτα
[10]   τὰς καλουμένας τέχνας γράψαι τολμήσαντες,  οὓς   οὐκ ἀφετέον ἀνεπιτιμήτους· οἵ τινες
[0]   δίκαιοι περὶ τούτους ἐξαμαρτήσονται, δι'  οὓς   τοιοῦτοι γεγόνασιν. (Ἐπειδὰν οὖν τῶν
[10]   ~Καὶ ταύτης τῆς δυνάμεως οὐδὲν  οὔτε   ταῖς ἐμπειρίαις οὔτε τῇ φύσει
[10]   δυνάμεως οὐδὲν οὔτε ταῖς ἐμπειρίαις  οὔτε   τῇ φύσει τῇ τοῦ μαθητοῦ
[10]   τηλικοῦτον δύνασθαι τὴν φιλοσοφίαν, ὅσον  οὗτοι   λέγουσιν, ἴσως γὰρ οὐκ ἂν
[20]   τὰς ἔριδας καλινδουμένων, μένων, ὅσον  οὗτοι   μὲν τοιαῦτα λογίδια διεξιόντες, οἷς
[0]   ἓν τοῦτο τῶν ἀδυνάτων ἐστίν.  (Οὗτοι   τοίνυν εἰς τοῦτο τόλμης ἐληλύθασιν,
[10]   οὐχ ὁμοίως χρήσιμόν ἐστιν, ἀλλ'  οὗτος   εἶναι δοκεῖ τεχνικώτατος, ὅς τις
[0]   λαβεῖν τι παρ' αὐτῶν δυνηθῶσιν·  οὕτω   δ' ἀναισθήτως αὐτοί τε διάκεινται
[20]   ἐνόντων, ἐξ ὧνπερ αὐτὸς ἐπείσθην  οὕτω   ταῦτ' ἔχειν, ῥᾳδίως οἶμαι καὶ
[10]   τὸν δὲ διδάσκαλον τὰ μὲν  οὕτως   ἀκριβῶς οἷόν τ' εἶναι διελθεῖν
[10]   ἀπελαύσαμεν αὐτῆς· ἐπειδὴ δ' οὐχ  οὕτως   ἔχει, βουλοίμην ἂν παύσασθαι τοὺς
[0]   τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν  οὕτως   ὀλίγου τιμῶντες, ὡς νοῦν ἔχοντες
[10]   ὅτι μεγάλας ποιοῦσι τὰς τέχνας  οὐχ   οἱ τολμῶντες ἀλαζονεύεσθαι περὶ αὐτῶν,
[10]   αὐτῶν· τοὺς μὲν γὰρ λόγους  οὐχ   οἷόν τε καλῶς ἔχειν, ἢν
[10]   ῥηθὲν τῷ λέγοντι μετ' ἐκεῖνον  οὐχ   ὁμοίως χρήσιμόν ἐστιν, ἀλλ' οὗτος
[10]   μέρος ἀπελαύσαμεν αὐτῆς· ἐπειδὴ δ'  οὐχ   οὕτως ἔχει, βουλοίμην ἂν παύσασθαι




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 16/10/2008