| Paragraphes |
| [10] |
μὲν
εἴδη
τὰ
τῶν
λόγων
|
μαθεῖν, |
περὶ
δὲ
τὰς
χρήσεις
αὐτῶν |
| [0] |
οὐκ
ἄλογόν
ἐστι
μὴ
τοῖς
|
μαθηταῖς |
μάλιστα
πιστεύειν;
οὐ
γὰρ
δή |
| [0] |
τε
πολλῶν
δεομένους
καὶ
τοὺς
|
μαθητὰς |
μικρὸν
πραττομένους,
καὶ
τὰς
ἐναντιώσεις |
| [10] |
εἶναι,
καὶ
δεῖν
τὸν
μὲν
|
μαθητὴν |
πρὸς
τῷ
τὴν
φύσιν
ἔχειν |
| [10] |
οὔτε
τῇ
φύσει
τῇ
τοῦ
|
μαθητοῦ |
μεταδιδόασιν,
ἀλλά
φασιν
ὁμοίως
τὴν |
| [10] |
(Θαυμάζω
δ'
ὅταν
ἴδω
τούτους
|
μαθητῶν |
ἀξιουμένους,
οἳ
ποιητικοῦ
πράγματος
τεταγμένην |
| [0] |
παρὰ
τούτοις
τὰ
παρὰ
τῶν
|
μαθητῶν |
μεσεγγυοῦνται,
πρὸς
μὲν
τὴν
ἀσφάλειαν |
| [20] |
ἀλλὰ
συμπαρακελεύσασθαί
γε
καὶ
συνασκῆσαι
|
μάλιστ' |
ἃ
οἶμαι
τὴν
τῶν
λόγων |
| [0] |
ἄλογόν
ἐστι
μὴ
τοῖς
μαθηταῖς
|
μάλιστα |
πιστεύειν;
οὐ
γὰρ
δή
που |
| [0] |
εἰπεῖν
μήτε
συμβουλεῦσαι
δυναμένους,
ἀλλὰ
|
μᾶλλον |
ὁμονοοῦντας
καὶ
πλείω
κατορθοῦντας
τοὺς |
| [20] |
~καθ'
ὅσον
ἐστὶ
διδακτόν,
οὐδὲν
|
μᾶλλον |
πρὸς
τοὺς
δικανικοὺς
λόγους
ἢ |
| [20] |
ῥητορείαν
ὠφελήσειεν.
Καὶ
μηδεὶς
οἰέσθω
|
με |
λέγειν
ὡς
ἔστι
δικαιοσύνη
διδακτόν· |
| [10] |
δόξειν
εἶναι,
κακῶς
εἰδότες
ὅτι
|
μεγάλας |
ποιοῦσι
τὰς
τέχνας
οὐχ
οἱ |
| [0] |
μικρότητι
τῶν
μισθῶν
καὶ
τῷ
|
μεγέθει |
τῶν
ἐπαγγελμάτων
προσαγάγωνται
καὶ
λαβεῖν |
| [0] |
τῆς
φρονήσεως,
ὥσθ'
Ὅμηρος
ὁ
|
μεγίστην |
ἐπὶ
σοφίᾳ
δόξαν
εἰληφὼς
καὶ |
| [10] |
αὐτῶν
τοῖς
ἄλλοις
εὑρίσκειν
δύνηται.
|
(Μέγιστον |
δὲ
σημεῖον
τῆς
ἀνομοιότητος
αὐτῶν· |
| [0] |
ἐπιχειροῦντες
ἀληθῆ
λέγειν,
καὶ
μὴ
|
μείζους |
ποιεῖσθαι
τὰς
ὑποσχέσεις
ὧν
ἔμελλον |
| [20] |
ἄλλων
ὑποσχέσεις
διαλύειν,
αὐτὸς
δὲ
|
μείζω |
λέγειν
τῶν
ἐνόντων,
ἐξ
ὧνπερ |
| [0] |
ἅπασιν
εἶναι
φανερὸν
ὅτι
τὰ
|
μέλλοντα |
προγιγνώσκειν
οὐ
τῆς
ἡμετέρας
φύσεώς |
| [0] |
ἔτι
δὲ
περὶ
μὲν
τῶν
|
μελλόντων |
εἰδέναι
προσποιουμένους,
(περὶ
δὲ
τῶν |
| [0] |
αὐτούς,
τούτοις
μὲν
ἀπιστοῦσιν,
οἷς
|
μέλλουσι |
τὴν
δικαιοσύνην
παραδώσειν,
ὧν
δ' |
| [10] |
καταδεεστέραν
τὴν
φύσιν
ἔχοντας
ἀγωνιστὰς
|
μὲν |
ἀγαθοὺς
ἢ
λόγων
ποιητὰς
οὐκ |
| [0] |
ἐπιτιμῆσαι
καὶ
γὰρ
ἐκεῖνοι
τῆς
|
μὲν |
ἀληθείας
οὐδὲν
φροντίζουσιν,
ἡγοῦνται
δὲ |
| [10] |
δυνηθῶσιν.
(Ἐγὼ
δὲ
πρὸ
πολλῶν
|
μὲν |
ἂν
χρημάτων
ἐτιμησάμην
τηλικοῦτον
δύνασθαι |
| [10] |
ἄλλων
φαίνεσθαι
λέγοντας.
Καὶ
τούτων
|
μὲν |
ἁπάντων
συμπεσόντων
τελείως
ἕξουσιν
οἱ |
| [0] |
ὧν
δεῖ
λαβεῖν
αὐτούς,
τούτοις
|
μὲν |
ἀπιστοῦσιν,
οἷς
μέλλουσι
τὴν
δικαιοσύνην |
| [0] |
δ'
ἐπαγγέλματι
τἀναντία
πράττοντες.
(Τοὺς
|
μὲν |
γὰρ
ἄλλο
τι
παιδεύοντας
προσήκει |
| [10] |
καὶ
πολιτεύεσθαι
δεινοὶ
γεγόνασιν.
Αἱ
|
μὲν |
γὰρ
δυνάμεις
καὶ
τῶν
λόγων |
| [10] |
σημεῖον
τῆς
ἀνομοιότητος
αὐτῶν·
τοὺς
|
μὲν |
γὰρ
λόγους
οὐχ
οἷόν
τε |
| [20] |
ὡς
ἔστι
δικαιοσύνη
διδακτόν·
ὅλως
|
μὲν |
γὰρ
οὐδεμίαν
ἡγοῦμαι
τοιαύτην
εἶναι |
| [10] |
φύσιν
ἔχειν
οἵαν
χρὴ
τὰ
|
μὲν |
εἴδη
τὰ
τῶν
λόγων
μαθεῖν, |
| [10] |
τὴν
τῶν
γραμμάτων
παραδώσειν,
ὡς
|
μὲν |
ἔχει
τούτων
ἑκάτερον,
οὐκ
ἐξετάσαντες, |
| [10] |
αὐτῶν.
Φημὶ
γὰρ
ἐγὼ
τῶν
|
μὲν |
ἰδεῶν,
ἐξ
ὧν
τοὺς
λόγους |
| [10] |
τεχνικώτατος,
ὅς
τις
ἂν
ἀξίως
|
μὲν |
λέγῃ
τῶν
πραγμάτων,
μηδὲν
δὲ |
| [10] |
ἔργον
εἶναι,
καὶ
δεῖν
τὸν
|
μὲν |
μαθητὴν
πρὸς
τῷ
τὴν
φύσιν |
| [10] |
χεῖρον
διακεῖσθαι
τοὺς
πλησιάζοντας.
(Οἱ
|
μὲν |
οὖν
ἄρτι
τῶν
σοφιστῶν
ἀναφυόμενοι |
| [10] |
γυμνασθῆναι,
τὸν
δὲ
διδάσκαλον
τὰ
|
μὲν |
οὕτως
ἀκριβῶς
οἷόν
τ'
εἶναι |
| [0] |
τὰς
ἔριδας
διατριβόντων,
οἳ
προσποιοῦνται
|
μὲν |
τὴν
ἀλήθειαν
ζητεῖν,
εὐθὺς
δ' |
| [0] |
παρὰ
τῶν
μαθητῶν
μεσεγγυοῦνται,
πρὸς
|
μὲν |
τὴν
ἀσφάλειαν
εὖ
βουλευόμενοι,
τῷ |
| [0] |
ὑπὲρ
τούτων
αἰτοῦντες.
(Ἀλλ'
εἰ
|
μέν |
τι
τῶν
ἄλλων
κτημάτων
πολλοστοῦ |
| [20] |
ἔριδας
καλινδουμένων,
μένων,
ὅσον
οὗτοι
|
μὲν |
τοιαῦτα
λογίδια
διεξιόντες,
οἷς
εἴ |
| [10] |
γεγυμνασμένοις·
(ἡ
δὲ
παίδευσις
τοὺς
|
μὲν |
τοιούτους
τεχνικωτέρους
καὶ
πρὸς
τὸ |
| [20] |
(Ἵνα
δὲ
μὴ
δοκῶ
τὰς
|
μὲν |
τῶν
ἄλλων
ὑποσχέσεις
διαλύειν,
αὐτὸς |
| [10] |
οἶδε
πλὴν
τούτων
ὅτι
τὸ
|
μὲν |
τῶν
γραμμάτων
ἀκινήτως
ἔχει
καὶ |
| [0] |
πραττομένους,
καὶ
τὰς
ἐναντιώσεις
ἐπὶ
|
μὲν |
τῶν
λόγων
τηροῦντας,
ἐπὶ
δὲ |
| [0] |
μὴ
καθορῶντας,
ἔτι
δὲ
περὶ
|
μὲν |
τῶν
μελλόντων
εἰδέναι
προσποιουμένους,
(περὶ |
| [0] |
μισήσειεν
ἅμα
καὶ
καταφρονήσειε
πρῶτον
|
μὲν |
τῶν
περὶ
τὰς
ἔριδας
διατριβόντων, |
| [10] |
εὖ
φρονοῦντας
συνειπεῖν
ὅτι
πολλοὶ
|
μὲν |
τῶν
φιλοσοφησάντων
ἰδιῶται
διετέλεσαν
ὄντες, |
| [0] |
δὲ
πάντων
καταγελαστότατον,
ὅτι
παρὰ
|
μὲν |
ὧν
δεῖ
λαβεῖν
αὐτούς,
τούτοις |
| [0] |
ἄλλων
ἀξιοῦσι
γίγνεσθαι.
Καὶ
λέγουσι
|
μὲν |
ὡς
οὐδὲν
δέονται
χρημάτων,
ἀργυρίδιον |
| [10] |
τῶν
γραμμάτων
ἀκινήτως
ἔχει
καὶ
|
μένει |
κατὰ
ταὐτόν,
ὥστε
τοῖς
αὐτοῖς |
| [20] |
τῶν
περὶ
τὰς
ἔριδας
καλινδουμένων,
|
μένων, |
ὅσον
οὗτοι
μὲν
τοιαῦτα
λογίδια |
| [10] |
πλεῖστον
ἀπελείφθημεν,
οὐδ'
ἂν
ἐλάχιστον
|
μέρος |
ἀπελαύσαμεν
αὐτῆς·
ἐπειδὴ
δ'
οὐχ |
| [0] |
τι
τῶν
ἄλλων
κτημάτων
πολλοστοῦ
|
μέρους |
τῆς
ἀξίας
ἐπώλουν,
οὐκ
ἂν |
| [0] |
τούτοις
τὰ
παρὰ
τῶν
μαθητῶν
|
μεσεγγυοῦνται, |
πρὸς
μὲν
τὴν
ἀσφάλειαν
εὖ |
| [10] |
ὑφ'
ἑτέρου
ῥηθὲν
τῷ
λέγοντι
|
μετ' |
ἐκεῖνον
οὐχ
ὁμοίως
χρήσιμόν
ἐστιν, |
| [10] |
τῇ
φύσει
τῇ
τοῦ
μαθητοῦ
|
μεταδιδόασιν, |
ἀλλά
φασιν
ὁμοίως
τὴν
τῶν |
| [10] |
πρεπόντως
καὶ
τοῦ
καινῶς
ἔχειν
|
μετάσχωσιν, |
τοῖς
δὲ
γράμμασιν
οὐδενὸς
τούτων |
| [10] |
τρόπον,
ἔτι
δὲ
τῶν
καιρῶν
|
μὴ |
διαμαρτεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
τοῖς
ἐνθυμήμασι |
| [20] |
τῶν
πολιτικῶν
ἐπιμέλειαν.
(Ἵνα
δὲ
|
μὴ |
δοκῶ
τὰς
μὲν
τῶν
ἄλλων |
| [0] |
τηροῦντας,
ἐπὶ
δὲ
τῶν
ἔργων
|
μὴ |
καθορῶντας,
ἔτι
δὲ
περὶ
μὲν |
| [10] |
ἄλλους
ἐπιχειροῦσιν.
(Εἰ
δὲ
δεῖ
|
μὴ |
κατηγορεῖν
τῶν
ἄλλων
ἀλλὰ
καὶ |
| [0] |
παιδεύειν
ἐπιχειροῦντες
ἀληθῆ
λέγειν,
καὶ
|
μὴ |
μείζους
ποιεῖσθαι
τὰς
ὑποσχέσεις
ὧν |
| [0] |
ἐνεργαζομένους
πῶς
οὐκ
ἄλογόν
ἐστι
|
μὴ |
τοῖς
μαθηταῖς
μάλιστα
πιστεύειν;
οὐ |
| [10] |
χαλεπῶν,
ἤν
τις
αὑτὸν
παραδῷ
|
μὴ |
τοῖς
ῥᾳδίως
ὑπισχνουμένοις
ἀλλὰ
τοῖς |
| [10] |
οἷόν
τε
καλῶς
ἔχειν,
ἢν
|
μὴ |
τῶν
καιρῶν
καὶ
τοῦ
πρεπόντως |
| [0] |
τοὺς
περὶ
ἕτερα
δεινοὺς
γενομένους
|
μὴ |
χρηστοὺς
εἶναι
περὶ
τὰ
συμβόλαια· |
| [20] |
ἢ
πρὸς
ῥητορείαν
ὠφελήσειεν.
Καὶ
|
μηδεὶς |
οἰέσθω
με
λέγειν
ὡς
ἔστι |
| [10] |
ἀξίως
μὲν
λέγῃ
τῶν
πραγμάτων,
|
μηδὲν |
δὲ
τῶν
αὐτῶν
τοῖς
ἄλλοις |
| [0] |
προσποιουμένους,
(περὶ
δὲ
τῶν
παρόντων
|
μηδὲν |
τῶν
δεόντων
μήτ'
εἰπεῖν
μήτε |
| [10] |
οἷόν
τ'
εἶναι
διελθεῖν
ὥστε
|
μηδὲν |
τῶν
διδακτῶν
παραλιπεῖν,
περὶ
δὲ |
| [0] |
ῥήτορας
τοὺς
συνόντας
ποιήσειν
ὥστε
|
μηδὲν |
τῶν
ἐνόντων
ἐν
τοῖς
πράγμασι |
| [20] |
ἂν
καὶ
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν·
οὐ
|
μὴν |
ἀλλὰ
συμπαρακελεύσασθαί
γε
καὶ
συνασκῆσαι |
| [0] |
τῶν
παρόντων
μηδὲν
τῶν
δεόντων
|
μήτ' |
εἰπεῖν
μήτε
συμβουλεῦσαι
δυναμένους,
ἀλλὰ |
| [0] |
μηδὲν
τῶν
δεόντων
μήτ'
εἰπεῖν
|
μήτε |
συμβουλεῦσαι
δυναμένους,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ὁμονοοῦντας |
| [0] |
καταφρονοῦσι,
καὶ
νομίζουσιν
ἀδολεσχίαν
καὶ
|
μικρολογίαν |
ἀλλ'
οὐ
τῆς
ψυχῆς
ἐπιμέλειαν |
| [0] |
πολλῶν
δεομένους
καὶ
τοὺς
μαθητὰς
|
μικρὸν |
πραττομένους,
καὶ
τὰς
ἐναντιώσεις
ἐπὶ |
| [0] |
τέχνην,
ἢν
ὡς
πλείστους
τῇ
|
μικρότητι |
τῶν
μισθῶν
καὶ
τῷ
μεγέθει |
| [0] |
καὶ
χρυσίδιον
τὸν
πλοῦτον
ἀποκαλοῦντες,
|
μικροῦ |
δὲ
κέρδους
ὀρεγόμενοι
μόνον
οὐκ |
| [10] |
παρασχεῖν,
(ὥστε
τοὺς
ἐκτυπωθέντας
καὶ
|
μιμήσασθαι |
δυναμένους
εὐθὺς
ἀνθηρότερον
καὶ
χαριέστερον |
| [10] |
πραγμάτων
ἃς
δεῖ
προελέσθαι
καὶ
|
μῖξαι |
πρὸς
ἀλλήλας
καὶ
τάξαι
κατὰ |
| [0] |
διατριβόντων.
Τίς
γὰρ
οὐκ
ἃν
|
μισήσειεν |
ἅμα
καὶ
καταφρονήσειε
πρῶτον
μὲν |
| [0] |
ὡς
πλείστους
τῇ
μικρότητι
τῶν
|
μισθῶν |
καὶ
τῷ
μεγέθει
τῶν
ἐπαγγελμάτων |
| [0] |
οὐκ
αἰσχύνονται
τρεῖς
ἢ
τέτταρας
|
μνᾶς |
ὑπὲρ
τούτων
αἰτοῦντες.
(Ἀλλ'
εἰ |
| [10] |
δηλῶσαι
διάνοιαν,
ἡγοῦμαι
πάντας
ἄν
|
μοι |
τοὺς
εὖ
φρονοῦντας
συνειπεῖν
ὅτι |
| [0] |
εἶναι
τὰς
τοιαύτας
διατριβάς.
(Οὐ
|
μόνον |
δὲ
τούτοις
ἀλλὰ
καὶ
τοῖς |
| [0] |
ἀποκαλοῦντες,
μικροῦ
δὲ
κέρδους
ὀρεγόμενοι
|
μόνον |
οὐκ
ἀθανάτους
ὑπισχνοῦνται
τοὺς
συνόντας |
| [10] |
τοὺς
φλυαροῦντας·
ὁρῶ
γὰρ
οὐ
|
μόνον |
περὶ
τοὺς
ἐξαμαρτάνοντας
τὰς
βλασφημίας |
| [10] |
καὶ
τοῖς
ὀνόμασιν
εὐρύθμως
καὶ
|
μουσικῶς |
εἰπεῖν,
(ταῦτα
δὲ
πολλῆς
ἐπιμελείας |