Paragraphes
[0]	ὅτι παρὰ μὲν ὧν δεῖ	λαβεῖν	αὐτούς, τούτοις μὲν ἀπιστοῦσιν, οἷς
[10]	ἅπαντας καὶ λέγομεν καὶ συντίθεμεν,	λαβεῖν	τὴν ἐπιστήμην οὐκ εἶναι τῶν
[0]	μεγέθει τῶν ἐπαγγελμάτων προσαγάγωνται καὶ	λαβεῖν	τι παρ' αὐτῶν δυνηθῶσιν· οὕτω
[10]	ἐντυγχάνουσι πλανώμενοι, ταῦτ' ἐξ ἑτοιμοτέρου	λαμβάνειν	αὐτοὺς ἐδίδαξεν, τοὺς δὲ καταδεεστέραν
[10]	πολὺ ἂν δικαιότερον ἀποτίνοιεν ἢ	λαμβάνοιεν	ἀργύριον, ὅτι πολλῆς ἐπιμελείας αὐτοὶ
[10]	ὃ τῶν φθονούντων ἔργον ἦν	λέγειν,	ἀλλ' οὐ τῶν προεστώτων τῆς
[0]	ἐν ἀρχῇ τῶν ἐπαγγελμάτων ψευδῆ	λέγειν	ἐπιχειροῦσιν; (οἶμαι γὰρ ἅπασιν εἶναι
[0]	ἤθελον οἱ παιδεύειν ἐπιχειροῦντες ἀληθῆ	λέγειν,	καὶ μὴ μείζους ποιεῖσθαι τὰς
[10]	πώποτε συγγενόμενοι τῶν σοφιστῶν καὶ	λέγειν	καὶ πολιτεύεσθαι δεινοὶ γεγόνασιν. Αἱ
[20]	ὑποσχέσεις διαλύειν, αὐτὸς δὲ μείζω	λέγειν	τῶν ἐνόντων, ἐξ ὧνπερ αὐτὸς
[20]	ὠφελήσειεν. Καὶ μηδεὶς οἰέσθω με	λέγειν	ὡς ἔστι δικαιοσύνη διδακτόν· ὅλως
[10]	ὅς τις ἂν ἀξίως μὲν	λέγῃ	τῶν πραγμάτων, μηδὲν δὲ τῶν
[10]	ὧν τοὺς λόγους ἅπαντας καὶ	λέγομεν	καὶ συντίθεμεν, λαβεῖν τὴν ἐπιστήμην
[10]	καὶ χαριέστερον τῶν ἄλλων φαίνεσθαι	λέγοντας.	Καὶ τούτων μὲν ἁπάντων συμπεσόντων
[10]	γὰρ ὑφ' ἑτέρου ῥηθὲν τῷ	λέγοντι	μετ' ἐκεῖνον οὐχ ὁμοίως χρήσιμόν
[0]	τῶν ἄλλων ἀξιοῦσι γίγνεσθαι. Καὶ	λέγουσι	μὲν ὡς οὐδὲν δέονται χρημάτων,
[10]	δύνασθαι τὴν φιλοσοφίαν, ὅσον οὗτοι	λέγουσιν,	ἴσως γὰρ οὐκ ἂν ἡμεῖς
[10]	πράγματος τεταγμένην τέχνην παράδειγμα φέροντες	λελήθασι	σφᾶς αὐτούς. Τίς γὰρ οὐκ
[0]	ἰδιωτῶν· νῦν δ' οἱ τολμῶντες	λίαν	ἀπερισκέπτως ἀλαζονεύεσθαι πεποιήκασιν ὥστε δοκεῖν
[20]	μένων, ὅσον οὗτοι μὲν τοιαῦτα	λογίδια	διεξιόντες, οἷς εἴ τις ἐπὶ
[10]	τοῖς ἐνθυμήμασι πρεπόντως ὅλον τὸν	λόγον	καταποικῖλαι καὶ τοῖς ὀνόμασιν εὐρύθμως
[10]	μὲν ἰδεῶν, ἐξ ὧν τοὺς	λόγους	ἅπαντας καὶ λέγομεν καὶ συντίθεμεν,
[20]	οὐδὲν μᾶλλον πρὸς τοὺς δικανικοὺς	λόγους	ἢ πρὸς τοὺς ἄλλους ἅπαντας
[0]	ὑπειλήφασιν, ὥστε χεῖρον γράφοντες τοὺς	λόγους	ἢ τῶν ἰδιωτῶν τινες αὐτοσχεδιάζουσιν,
[10]	ἀνομοιότητος αὐτῶν· τοὺς μὲν γὰρ	λόγους	οὐχ οἷόν τε καλῶς ἔχειν,
[20]	ἐκεῖνοι δ' ἐπὶ τοὺς πολιτικοὺς	λόγους,	παρακαλοῦντες, ἀμελήσαντες τῶν ἄλλων τῶν
[0]	ἀλλὰ καὶ τοῖς τοὺς πολιτικοὺς	λόγους	ὑπισχνουμένοις ἄξιον ἐπιτιμῆσαι καὶ γὰρ
[10]	ἀλλά φασιν ὁμοίως τὴν τῶν	λόγων	ἐπιστήμην ὥσπερ τὴν τῶν γραμμάτων
[10]	μὲν γὰρ δυνάμεις καὶ τῶν	λόγων	καὶ τῶν ἄλλων ἔργων ἁπάντων
[10]	τὰ μὲν εἴδη τὰ τῶν	λόγων	μαθεῖν, περὶ δὲ τὰς χρήσεις
[10]	χρώμενοι διατελοῦμεν, τὸ δὲ τῶν	λόγων	πᾶν τοὐναντίον πέπονθεν· τὸ γὰρ
[10]	καὶ τὴν παίδευσιν τὴν τῶν	λόγων	πλέονος ἀξίαν δόξειν εἶναι, κακῶς
[10]	ἔχοντας ἀγωνιστὰς μὲν ἀγαθοὺς ἢ	λόγων	ποιητὰς οὐκ ἂν ἀποτελέσειεν, αὐτοὺς
[0]	τὰς ἐναντιώσεις ἐπὶ μὲν τῶν	λόγων	τηροῦντας, ἐπὶ δὲ τῶν ἔργων
[20]	μάλιστ' ἃ οἶμαι τὴν τῶν	λόγων	τῶν πολιτικῶν ἐπιμέλειαν. (Ἵνα δὲ
[10]	ἐπὶ ταύτην κατενεχθήσονται τὴν ὑπόθεσιν.	Λοιποὶ	δ' ἡμῖν εἰσιν οἱ πρὸ
[10]	διδακτῶν παραλιπεῖν, περὶ δὲ τῶν	λοιπῶν	τοιοῦτον αὑτὸν παράδειγμα παρασχεῖν, (ὥστε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 16/10/2008