| Paragraphes |
| [0] |
νεωτέρους
ὡς,
ἢν
αὐτοῖς
πλησιάζωσιν,
|
ἅ |
τε
πρακτέον
ἐστὶν
εἴσονται
καὶ |
| [20] |
συμπαρακελεύσασθαί
γε
καὶ
συνασκῆσαι
μάλιστ'
|
ἃ |
οἶμαι
τὴν
τῶν
λόγων
τῶν |
| [10] |
τὴν
φύσιν
ἔχοντας
ἀγωνιστὰς
μὲν
|
ἀγαθοὺς |
ἢ
λόγων
ποιητὰς
οὐκ
ἂν |
| [0] |
ἐπιστήμης
εὐδαίμονες
γενήσονται.
Καὶ
τηλικούτων
|
ἀγαθῶν |
αὑτοὺς
διδασκάλους
καὶ
κυρίους
καταστήσαντες, |
| [20] |
τῶν
ἄλλων
τῶν
προσόντων
αὐτοῖς
|
ἀγαθῶν, |
πολυπραγμοσύνης
καὶ
πλεονεξίας
ὑπέστησαν
εἶναι |
| [10] |
δὲ
καταδεεστέραν
τὴν
φύσιν
ἔχοντας
|
ἀγωνιστὰς |
μὲν
ἀγαθοὺς
ἢ
λόγων
ποιητὰς |
| [0] |
εἰκότως
οἶμαι
καταφρονοῦσι,
καὶ
νομίζουσιν
|
ἀδολεσχίαν |
καὶ
μικρολογίαν
ἀλλ'
οὐ
τῆς |
| [0] |
τοῖς
ἀνθρώποις
ἓν
τοῦτο
τῶν
|
ἀδυνάτων |
ἐστίν.
(Οὗτοι
τοίνυν
εἰς
τοῦτο |
| [10] |
κατὰ
ταὐτόν,
ὥστε
τοῖς
αὐτοῖς
|
ἀεὶ |
περὶ
τῶν
αὐτῶν
χρώμενοι
διατελοῦμεν, |
| [0] |
δὲ
κέρδους
ὀρεγόμενοι
μόνον
οὐκ
|
ἀθανάτους |
ὑπισχνοῦνται
τοὺς
συνόντας
ποιήσειν.
(Ὃ |
| [10] |
λέγειν
καὶ
πολιτεύεσθαι
δεινοὶ
γεγόνασιν.
|
Αἱ |
μὲν
γὰρ
δυνάμεις
καὶ
τῶν |
| [0] |
δοκεῖν
ἄμεινον
βουλεύεσθαι
τοὺς
ῥᾳθυμεῖν
|
αἱρουμένους |
τῶν
περὶ
τὴν
φιλοσοφίαν
διατριβόντων. |
| [0] |
διδασκάλους
καὶ
κυρίους
καταστήσαντες,
οὐκ
|
αἰσχύνονται |
τρεῖς
ἢ
τέτταρας
μνᾶς
ὑπὲρ |
| [0] |
ἢ
τέτταρας
μνᾶς
ὑπὲρ
τούτων
|
αἰτοῦντες. |
(Ἀλλ'
εἰ
μέν
τι
τῶν |
| [10] |
ὅτι
τὸ
μὲν
τῶν
γραμμάτων
|
ἀκινήτως |
ἔχει
καὶ
μένει
κατὰ
ταὐτόν, |
| [10] |
δὲ
διδάσκαλον
τὰ
μὲν
οὕτως
|
ἀκριβῶς |
οἷόν
τ'
εἶναι
διελθεῖν
ὥστε |
| [10] |
ἀναφυόμενοι
καὶ
νεωστὶ
προσπεπτωκότες
ταῖς
|
ἀλαζονείαις, |
εἰ
καὶ
νῦν
πλεονάζουσιν,
εὖ |
| [0] |
δ'
οἱ
τολμῶντες
λίαν
ἀπερισκέπτως
|
ἀλαζονεύεσθαι |
πεποιήκασιν
ὥστε
δοκεῖν
ἄμεινον
βουλεύεσθαι |
| [10] |
τὰς
τέχνας
οὐχ
οἱ
τολμῶντες
|
ἀλαζονεύεσθαι |
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ'
οἵτινες
ἄν, |
| [0] |
διατριβόντων,
οἳ
προσποιοῦνται
μὲν
τὴν
|
ἀλήθειαν |
ζητεῖν,
εὐθὺς
δ'
ἐν
ἀρχῇ |
| [0] |
καὶ
γὰρ
ἐκεῖνοι
τῆς
μὲν
|
ἀληθείας |
οὐδὲν
φροντίζουσιν,
ἡγοῦνται
δὲ
τοῦτ' |
| [0] |
πάντες
ἤθελον
οἱ
παιδεύειν
ἐπιχειροῦντες
|
ἀληθῆ |
λέγειν,
καὶ
μὴ
μείζους
ποιεῖσθαι |
| [0] |
τέτταρας
μνᾶς
ὑπὲρ
τούτων
αἰτοῦντες.
|
(Ἀλλ' |
εἰ
μέν
τι
τῶν
ἄλλων |
| [0] |
οὐ
τὴν
ἐκείνων
γνώμην
εἰδώς,
|
ἀλλ' |
ἡμῖν
ἐνδείξασθαι
βουλόμενος
ὅτι
τοῖς |
| [10] |
οἱ
τολμῶντες
ἀλαζονεύεσθαι
περὶ
αὐτῶν,
|
ἀλλ' |
οἵτινες
ἄν,
ὅσον
ἔνεστιν
ἐν |
| [0] |
καὶ
νομίζουσιν
ἀδολεσχίαν
καὶ
μικρολογίαν
|
ἀλλ' |
οὐ
τῆς
ψυχῆς
ἐπιμέλειαν
εἶναι |
| [10] |
τῶν
φθονούντων
ἔργον
ἦν
λέγειν,
|
ἀλλ' |
οὐ
τῶν
προεστώτων
τῆς
τοιαύτης |
| [10] |
ἐκεῖνον
οὐχ
ὁμοίως
χρήσιμόν
ἐστιν,
|
ἀλλ' |
οὗτος
εἶναι
δοκεῖ
τεχνικώτατος,
ὅς |
| [10] |
δεῖ
μὴ
κατηγορεῖν
τῶν
ἄλλων
|
ἀλλὰ |
καὶ
τὴν
ἐμαυτοῦ
δηλῶσαι
διάνοιαν, |
| [10] |
δὲ
τῶν
καιρῶν
μὴ
διαμαρτεῖν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τοῖς
ἐνθυμήμασι
πρεπόντως
ὅλον |
| [0] |
διατριβάς.
(Οὐ
μόνον
δὲ
τούτοις
|
ἀλλὰ |
καὶ
τοῖς
τοὺς
πολιτικοὺς
λόγους |
| [10] |
τοὺς
ἐξαμαρτάνοντας
τὰς
βλασφημίας
γιγνομένας,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τοὺς
ἄλλους
ἅπαντας
συνδιαβαλλομένους |
| [0] |
μήτ'
εἰπεῖν
μήτε
συμβουλεῦσαι
δυναμένους,
|
ἀλλὰ |
μᾶλλον
ὁμονοοῦντας
καὶ
πλείω
κατορθοῦντας |
| [20] |
καὶ
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν·
οὐ
μὴν
|
ἀλλὰ |
συμπαρακελεύσασθαί
γε
καὶ
συνασκῆσαι
μάλιστ' |
| [10] |
παραδῷ
μὴ
τοῖς
ῥᾳδίως
ὑπισχνουμένοις
|
ἀλλὰ |
τοῖς
εἰδόσι
τι
περὶ
αὐτῶν· |
| [0] |
οὐ
τῆς
ἡμετέρας
φύσεώς
ἐστιν,
|
ἀλλὰ |
τοσοῦτον
ἀπέχομεν
ταύτης
τῆς
φρονήσεως, |
| [10] |
φύσει
τῇ
τοῦ
μαθητοῦ
μεταδιδόασιν,
|
ἀλλά |
φασιν
ὁμοίως
τὴν
τῶν
λόγων |
| [10] |
δεῖ
προελέσθαι
καὶ
μῖξαι
πρὸς
|
ἀλλήλας |
καὶ
τάξαι
κατὰ
τρόπον,
ἔτι |
| [0] |
τἀναντία
πράττοντες.
(Τοὺς
μὲν
γὰρ
|
ἄλλο |
τι
παιδεύοντας
προσήκει
διακριβοῦσθαι
περὶ |
| [10] |
τῶν
φιλοσοφησάντων
ἰδιῶται
διετέλεσαν
ὄντες,
|
ἄλλοι |
δέ
τινες
οὐδενὶ
πώποτε
συγγενόμενοι |
| [10] |
μηδὲν
δὲ
τῶν
αὐτῶν
τοῖς
|
ἄλλοις |
εὑρίσκειν
δύνηται.
(Μέγιστον
δὲ
σημεῖον |
| [20] |
ἔχειν,
ῥᾳδίως
οἶμαι
καὶ
τοῖς
|
ἄλλοις |
φανερὸν
καταστήσειν.
|
| [10] |
βλασφημίας
γιγνομένας,
ἀλλὰ
καὶ
τοὺς
|
ἄλλους |
ἅπαντας
συνδιαβαλλομένους
τοὺς
περὶ
τὴν |
| [20] |
δικανικοὺς
λόγους
ἢ
πρὸς
τοὺς
|
ἄλλους |
ἅπαντας
ὠφελεῖν
δυναμένου.
Τοσούτῳ
δὲ |
| [10] |
ἐπιμελείας
αὐτοὶ
δεόμενοι
παιδεύειν
τοὺς
|
ἄλλους |
ἐπιχειροῦσιν.
(Εἰ
δὲ
δεῖ
μὴ |
| [0] |
αὐτοί
τε
διάκεινται
καὶ
τοὺς
|
ἄλλους |
ἔχειν
ὑπειλήφασιν,
ὥστε
χεῖρον
γράφοντες |
| [0] |
γὰρ
δή
που
περὶ
τοὺς
|
ἄλλους |
ὄντες
καλοὶ
κἀγαθοὶ
καὶ
δίκαιοι |
| [10] |
δὲ
δεῖ
μὴ
κατηγορεῖν
τῶν
|
ἄλλων |
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
ἐμαυτοῦ
δηλῶσαι |
| [0] |
ὡς
νοῦν
ἔχοντες
διδάσκαλοι
τῶν
|
ἄλλων |
ἀξιοῦσι
γίγνεσθαι.
Καὶ
λέγουσι
μὲν |
| [10] |
καὶ
τῶν
λόγων
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
ἔργων
ἁπάντων
ἐν
τοῖς
εὐφυέσιν |
| [0] |
(Ἀλλ'
εἰ
μέν
τι
τῶν
|
ἄλλων |
κτημάτων
πολλοστοῦ
μέρους
τῆς
ἀξίας |
| [20] |
πολιτικοὺς
λόγους,
παρακαλοῦντες,
ἀμελήσαντες
τῶν
|
ἄλλων |
τῶν
προσόντων
αὐτοῖς
ἀγαθῶν,
πολυπραγμοσύνης |
| [20] |
μὴ
δοκῶ
τὰς
μὲν
τῶν
|
ἄλλων |
ὑποσχέσεις
διαλύειν,
αὐτὸς
δὲ
μείζω |
| [10] |
εὐθὺς
ἀνθηρότερον
καὶ
χαριέστερον
τῶν
|
ἄλλων |
φαίνεσθαι
λέγοντας.
Καὶ
τούτων
μὲν |
| [0] |
τὴν
σωφροσύνην
ἐνεργαζομένους
πῶς
οὐκ
|
ἄλογόν |
ἐστι
μὴ
τοῖς
μαθηταῖς
μάλιστα |
| [0] |
Τίς
γὰρ
οὐκ
ἃν
μισήσειεν
|
ἅμα |
καὶ
καταφρονήσειε
πρῶτον
μὲν
τῶν |
| [0] |
ἀπερισκέπτως
ἀλαζονεύεσθαι
πεποιήκασιν
ὥστε
δοκεῖν
|
ἄμεινον |
βουλεύεσθαι
τοὺς
ῥᾳθυμεῖν
αἱρουμένους
τῶν |
| [20] |
ἐπὶ
τοὺς
πολιτικοὺς
λόγους,
παρακαλοῦντες,
|
ἀμελήσαντες |
τῶν
ἄλλων
τῶν
προσόντων
αὐτοῖς |
| [10] |
ἐμαυτοῦ
δηλῶσαι
διάνοιαν,
ἡγοῦμαι
πάντας
|
ἄν |
μοι
τοὺς
εὖ
φρονοῦντας
συνειπεῖν |
| [10] |
ἀλαζονεύεσθαι
περὶ
αὐτῶν,
ἀλλ'
οἵτινες
|
ἄν, |
ὅσον
ἔνεστιν
ἐν
ἑκάστῃ,
τοῦτ' |
| [10] |
εἶναι
δοκεῖ
τεχνικώτατος,
ὅς
τις
|
ἂν |
ἀξίως
μὲν
λέγῃ
τῶν
πραγμάτων, |
| [10] |
ἀγαθοὺς
ἢ
λόγων
ποιητὰς
οὐκ
|
ἂν |
ἀποτελέσειεν,
αὐτοὺς
δ'
ἂν
αὑτῶν |
| [10] |
οὐκ
ἂν
ἀποτελέσειεν,
αὐτοὺς
δ'
|
ἂν |
αὑτῶν
προαγάγοι
καὶ
πρὸς
πολλὰ |
| [10] |
χρώμενοι
τοῖς
τοιούτοις
παραδείγμασι
πολὺ
|
ἂν |
δικαιότερον
ἀποτίνοιεν
ἢ
λαμβάνοιεν
ἀργύριον, |
| [10] |
ἂν
ἡμεῖς
πλεῖστον
ἀπελείφθημεν,
οὐδ'
|
ἂν |
ἐλάχιστον
μέρος
ἀπελαύσαμεν
αὐτῆς·
ἐπειδὴ |
| [10] |
οἱ
φιλοσοφοῦντες·
καθ'
ὃ
δ'
|
ἂν |
ἐλλειφθῇ
τι
τῶν
εἰρημένων,
ἀνάγκη |
| [20] |
ἐπὶ
τῶν
πράξεων
ἐμμείνειεν
εὐθὺς
|
ἂν |
ἐν
πᾶσιν
εἴη
κακοῖς,
ὅμως |
| [10] |
οὗτοι
λέγουσιν,
ἴσως
γὰρ
οὐκ
|
ἂν |
ἡμεῖς
πλεῖστον
ἀπελείφθημεν,
οὐδ'
ἂν |
| [0] |
μέρους
τῆς
ἀξίας
ἐπώλουν,
οὐκ
|
ἂν |
ἠμφεσβήτησαν
ὡς1
εὖ
φρονοῦντες
τυγχάνουσι, |
| [20] |
τῆς
φιλοσοφίας
ταύτης
προσταττομένοις
πολὺ
|
ἂν |
θᾶττον
πρὸς
ἐπιείκειαν
ἢ
πρὸς |
| [20] |
κακῶς
πεφυκόσι
πρὸς
ἀρετὴν
σωφροσύνην
|
ἂν |
καὶ
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν·
οὐ
μὴν |
| [0] |
ὑποσχέσεις
ὧν
ἔμελλον
ἐπιτελεῖν,
οὐκ
|
ἂν |
κακῶς
ἤκουον
ὑπὸ
τῶν
ἰδιωτῶν· |
| [10] |
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχει,
βουλοίμην
|
ἂν |
παύσασθαι
τοὺς
φλυαροῦντας·
ὁρῶ
γὰρ |
| [10] |
(Ἐγὼ
δὲ
πρὸ
πολλῶν
μὲν
|
ἂν |
χρημάτων
ἐτιμησάμην
τηλικοῦτον
δύνασθαι
τὴν |
| [0] |
φιλοσοφίαν
διατριβόντων.
Τίς
γὰρ
οὐκ
|
ἃν |
μισήσειεν
ἅμα
καὶ
καταφρονήσειε
πρῶτον |
| [10] |
ἂν
ἐλλειφθῇ
τι
τῶν
εἰρημένων,
|
ἀνάγκη |
ταύτῃ
χεῖρον
διακεῖσθαι
τοὺς
πλησιάζοντας. |
| [0] |
παρ'
αὐτῶν
δυνηθῶσιν·
οὕτω
δ'
|
ἀναισθήτως |
αὐτοί
τε
διάκεινται
καὶ
τοὺς |
| [10] |
μὲν
οὖν
ἄρτι
τῶν
σοφιστῶν
|
ἀναφυόμενοι |
καὶ
νεωστὶ
προσπεπτωκότες
ταῖς
ἀλαζονείαις, |
| [10] |
πολλῆς
ἐπιμελείας
δεῖσθαι
καὶ
ψυχῆς
|
ἀνδρικῆς |
καὶ
δοξαστικῆς
ἔργον
εἶναι,
καὶ |
| [10] |
γράψαι
τολμήσαντες,
οὓς
οὐκ
ἀφετέον
|
ἀνεπιτιμήτους· |
οἵ
τινες
ὑπέσχοντο
δικάζεσθαι
διδάξειν, |
| [10] |
ἐκτυπωθέντας
καὶ
μιμήσασθαι
δυναμένους
εὐθὺς
|
ἀνθηρότερον |
καὶ
χαριέστερον
τῶν
ἄλλων
φαίνεσθαι |
| [0] |
ἡμῖν
ἐνδείξασθαι
βουλόμενος
ὅτι
τοῖς
|
ἀνθρώποις |
ἓν
τοῦτο
τῶν
ἀδυνάτων
ἐστίν. |
| [10] |
δύνηται.
(Μέγιστον
δὲ
σημεῖον
τῆς
|
ἀνομοιότητος |
αὐτῶν·
τοὺς
μὲν
γὰρ
λόγους |
| [10] |
παίδευσιν
τὴν
τῶν
λόγων
πλέονος
|
ἀξίαν |
δόξειν
εἶναι,
κακῶς
εἰδότες
ὅτι |
| [0] |
ἄλλων
κτημάτων
πολλοστοῦ
μέρους
τῆς
|
ἀξίας |
ἐπώλουν,
οὐκ
ἂν
ἠμφεσβήτησαν
ὡς1 |
| [0] |
τοῖς
τοὺς
πολιτικοὺς
λόγους
ὑπισχνουμένοις
|
ἄξιον |
ἐπιτιμῆσαι
καὶ
γὰρ
ἐκεῖνοι
τῆς |
| [10] |
δ'
ὅταν
ἴδω
τούτους
μαθητῶν
|
ἀξιουμένους, |
οἳ
ποιητικοῦ
πράγματος
τεταγμένην
τέχνην |
| [0] |
νοῦν
ἔχοντες
διδάσκαλοι
τῶν
ἄλλων
|
ἀξιοῦσι |
γίγνεσθαι.
Καὶ
λέγουσι
μὲν
ὡς |
| [10] |
δοκεῖ
τεχνικώτατος,
ὅς
τις
ἂν
|
ἀξίως |
μὲν
λέγῃ
τῶν
πραγμάτων,
μηδὲν |
| [0] |
(Ἐπειδὰν
οὖν
τῶν
ἰδιωτῶν
τινες,
|
ἅπαντα |
ταῦτα
συλλογισάμενοι,
κατίδωσι
τοὺς
τὴν |
| [10] |
ἰδεῶν,
ἐξ
ὧν
τοὺς
λόγους
|
ἅπαντας |
καὶ
λέγομεν
καὶ
συντίθεμεν,
λαβεῖν |
| [10] |
γιγνομένας,
ἀλλὰ
καὶ
τοὺς
ἄλλους
|
ἅπαντας |
συνδιαβαλλομένους
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐτὴν |
| [20] |
λόγους
ἢ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους
|
ἅπαντας |
ὠφελεῖν
δυναμένου.
Τοσούτῳ
δὲ
χείρους |
| [10] |
λόγων
καὶ
τῶν
ἄλλων
ἔργων
|
ἁπάντων |
ἐν
τοῖς
εὐφυέσιν
ἐγγίγνονται
καὶ |
| [10] |
φαίνεσθαι
λέγοντας.
Καὶ
τούτων
μὲν
|
ἁπάντων |
συμπεσόντων
τελείως
ἕξουσιν
οἱ
φιλοσοφοῦντες· |
| [0] |
ψευδῆ
λέγειν
ἐπιχειροῦσιν;
(οἶμαι
γὰρ
|
ἅπασιν |
εἶναι
φανερὸν
ὅτι
τὰ
μέλλοντα |
| [10] |
ἀπελείφθημεν,
οὐδ'
ἂν
ἐλάχιστον
μέρος
|
ἀπελαύσαμεν |
αὐτῆς·
ἐπειδὴ
δ'
οὐχ
οὕτως |
| [10] |
γὰρ
οὐκ
ἂν
ἡμεῖς
πλεῖστον
|
ἀπελείφθημεν, |
οὐδ'
ἂν
ἐλάχιστον
μέρος
ἀπελαύσαμεν |
| [0] |
νῦν
δ'
οἱ
τολμῶντες
λίαν
|
ἀπερισκέπτως |
ἀλαζονεύεσθαι
πεποιήκασιν
ὥστε
δοκεῖν
ἄμεινον |
| [0] |
ἡμετέρας
φύσεώς
ἐστιν,
ἀλλὰ
τοσοῦτον
|
ἀπέχομεν |
ταύτης
τῆς
φρονήσεως,
ὥσθ'
Ὅμηρος |
| [0] |
δεῖ
λαβεῖν
αὐτούς,
τούτοις
μὲν
|
ἀπιστοῦσιν, |
οἷς
μέλλουσι
τὴν
δικαιοσύνην
παραδώσειν, |
| [0] |
ἀργυρίδιον
καὶ
χρυσίδιον
τὸν
πλοῦτον
|
ἀποκαλοῦντες, |
μικροῦ
δὲ
κέρδους
ὀρεγόμενοι
μόνον |
| [10] |
ἢ
λόγων
ποιητὰς
οὐκ
ἂν
|
ἀποτελέσειεν, |
αὐτοὺς
δ'
ἂν
αὑτῶν
προαγάγοι |
| [10] |
τοιούτοις
παραδείγμασι
πολὺ
ἂν
δικαιότερον
|
ἀποτίνοιεν |
ἢ
λαμβάνοιεν
ἀργύριον,
ὅτι
πολλῆς |
| [0] |
μὲν
ὡς
οὐδὲν
δέονται
χρημάτων,
|
ἀργυρίδιον |
καὶ
χρυσίδιον
τὸν
πλοῦτον
ἀποκαλοῦντες, |
| [10] |
ἂν
δικαιότερον
ἀποτίνοιεν
ἢ
λαμβάνοιεν
|
ἀργύριον, |
ὅτι
πολλῆς
ἐπιμελείας
αὐτοὶ
δεόμενοι |
| [20] |
ἐν
πᾶσιν
εἴη
κακοῖς,
ὅμως
|
ἀρετὴν |
ἐπηγγείλαντο
καὶ
σωφροσύνην
περὶ
αὐτῶν, |
| [0] |
φρονοῦντες
τυγχάνουσι,
σύμπασαν
δὲ
τὴν
|
ἀρετὴν |
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν
οὕτως
ὀλίγου |
| [0] |
τὰ
συμβόλαια·
τοὺς
δὲ
τὴν
|
ἀρετὴν |
καὶ
τὴν
σωφροσύνην
ἐνεργαζομένους
πῶς |
| [20] |
ἥτις
τοῖς
κακῶς
πεφυκόσι
πρὸς
|
ἀρετὴν |
σωφροσύνην
ἂν
καὶ
δικαιοσύνην
ἐμποιήσειεν· |
| [10] |
τοὺς
πλησιάζοντας.
(Οἱ
μὲν
οὖν
|
ἄρτι |
τῶν
σοφιστῶν
ἀναφυόμενοι
καὶ
νεωστὶ |
| [0] |
ἀλήθειαν
ζητεῖν,
εὐθὺς
δ'
ἐν
|
ἀρχῇ |
τῶν
ἐπαγγελμάτων
ψευδῆ
λέγειν
ἐπιχειροῦσιν; |
| [10] |
τούτων
ἐφ'
ἑκάστῳ
τῶν
πραγμάτων
|
ἃς |
δεῖ
προελέσθαι
καὶ
μῖξαι
πρὸς |
| [0] |
μαθητῶν
μεσεγγυοῦνται,
πρὸς
μὲν
τὴν
|
ἀσφάλειαν |
εὖ
βουλευόμενοι,
τῷ
δ'
ἐπαγγέλματι |
| [10] |
ἅπαντας
συνδιαβαλλομένους
τοὺς
περὶ
τὴν
|
αὐτὴν |
διατριβὴν
ὄντας.
(Θαυμάζω
δ'
ὅταν |
| [10] |
οὐδ'
ἂν
ἐλάχιστον
μέρος
ἀπελαύσαμεν
|
αὐτῆς· |
ἐπειδὴ
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχει, |
| [10] |
λαμβάνοιεν
ἀργύριον,
ὅτι
πολλῆς
ἐπιμελείας
|
αὐτοὶ |
δεόμενοι
παιδεύειν
τοὺς
ἄλλους
ἐπιχειροῦσιν. |
| [0] |
αὐτῶν
δυνηθῶσιν·
οὕτω
δ'
ἀναισθήτως
|
αὐτοί |
τε
διάκεινται
καὶ
τοὺς
ἄλλους |
| [10] |
διὰ
τὰς
ὑπερβολὰς
τῶν
ἐπαγγελμάτων
|
αὐτοί |
τε
θαυμασθήσεσθαι
καὶ
τὴν
παίδευσιν |
| [20] |
ἀμελήσαντες
τῶν
ἄλλων
τῶν
προσόντων
|
αὐτοῖς |
ἀγαθῶν,
πολυπραγμοσύνης
καὶ
πλεονεξίας
ὑπέστησαν |
| [10] |
μένει
κατὰ
ταὐτόν,
ὥστε
τοῖς
|
αὐτοῖς |
ἀεὶ
περὶ
τῶν
αὐτῶν
χρώμενοι |
| [0] |
πείθειν
τοὺς
νεωτέρους
ὡς,
ἢν
|
αὐτοῖς |
πλησιάζωσιν,
ἅ
τε
πρακτέον
ἐστὶν |
| [10] |
περὶ
δὲ
τῶν
λοιπῶν
τοιοῦτον
|
αὑτὸν |
παράδειγμα
παρασχεῖν,
(ὥστε
τοὺς
ἐκτυπωθέντας |
| [10] |
τῶν
πάνυ
χαλεπῶν,
ἤν
τις
|
αὑτὸν |
παραδῷ
μὴ
τοῖς
ῥᾳδίως
ὑπισχνουμένοις |
| [20] |
μὲν
τῶν
ἄλλων
ὑποσχέσεις
διαλύειν,
|
αὐτὸς |
δὲ
μείζω
λέγειν
τῶν
ἐνόντων, |
| [20] |
λέγειν
τῶν
ἐνόντων,
ἐξ
ὧνπερ
|
αὐτὸς |
ἐπείσθην
οὕτω
ταῦτ'
ἔχειν,
ῥᾳδίως |
| [0] |
λόγους
ἢ
τῶν
ἰδιωτῶν
τινες
|
αὐτοσχεδιάζουσιν, |
ὅμως
ὑπισχνοῦνται
τοιούτους
ῥήτορας
τοὺς |
| [10] |
λόγων
ποιητὰς
οὐκ
ἂν
ἀποτελέσειεν,
|
αὐτοὺς |
δ'
ἂν
αὑτῶν
προαγάγοι
καὶ |
| [10] |
πλανώμενοι,
ταῦτ'
ἐξ
ἑτοιμοτέρου
λαμβάνειν
|
αὐτοὺς |
ἐδίδαξεν,
τοὺς
δὲ
καταδεεστέραν
τὴν |
| [0] |
διδάσκοντας
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν
παραδιδόντας
|
αὐτούς |
τε
πολλῶν
δεομένους
καὶ
τοὺς |
| [10] |
τέχνην
παράδειγμα
φέροντες
λελήθασι
σφᾶς
|
αὐτούς. |
Τίς
γὰρ
οὐκ
οἶδε
πλὴν |
| [0] |
παρὰ
μὲν
ὧν
δεῖ
λαβεῖν
|
αὐτούς, |
τούτοις
μὲν
ἀπιστοῦσιν,
οἷς
μέλλουσι |
| [0] |
εὐδαίμονες
γενήσονται.
Καὶ
τηλικούτων
ἀγαθῶν
|
αὑτοὺς |
διδασκάλους
καὶ
κυρίους
καταστήσαντες,
οὐκ |
| [10] |
οὐχ
οἱ
τολμῶντες
ἀλαζονεύεσθαι
περὶ
|
αὐτῶν, |
ἀλλ'
οἵτινες
ἄν,
ὅσον
ἔνεστιν |
| [10] |
μαθεῖν,
περὶ
δὲ
τὰς
χρήσεις
|
αὐτῶν |
γυμνασθῆναι,
τὸν
δὲ
διδάσκαλον
τὰ |
| [0] |
προσαγάγωνται
καὶ
λαβεῖν
τι
παρ'
|
αὐτῶν |
δυνηθῶσιν·
οὕτω
δ'
ἀναισθήτως
αὐτοί |
| [20] |
ἀρετὴν
ἐπηγγείλαντο
καὶ
σωφροσύνην
περὶ
|
αὐτῶν, |
ἐκεῖνοι
δ'
ἐπὶ
τοὺς
πολιτικοὺς |
| [0] |
πεποίηκεν
ἔστιν
ὅτε
βουλευομένους
ὑπὲρ
|
αὐτῶν, |
οὐ
τὴν
ἐκείνων
γνώμην
εἰδώς, |
| [10] |
ἀλλὰ
τοῖς
εἰδόσι
τι
περὶ
|
αὐτῶν· |
τὸ
δὲ
τούτων
ἐφ'
ἑκάστῳ |
| [10] |
τῶν
πραγμάτων,
μηδὲν
δὲ
τῶν
|
αὐτῶν |
τοῖς
ἄλλοις
εὑρίσκειν
δύνηται.
(Μέγιστον |
| [10] |
(Μέγιστον
δὲ
σημεῖον
τῆς
ἀνομοιότητος
|
αὐτῶν· |
τοὺς
μὲν
γὰρ
λόγους
οὐχ |
| [10] |
προῆλθον,
ἔτι
σαφέστερον
εἰπεῖν
περὶ
|
αὐτῶν. |
Φημὶ
γὰρ
ἐγὼ
τῶν
μὲν |
| [10] |
τοῖς
αὐτοῖς
ἀεὶ
περὶ
τῶν
|
αὐτῶν |
χρώμενοι
διατελοῦμεν,
τὸ
δὲ
τῶν |
| [10] |
ἂν
ἀποτελέσειεν,
αὐτοὺς
δ'
ἂν
|
αὑτῶν |
προαγάγοι
καὶ
πρὸς
πολλὰ
φρονιμωτέρως |
| [10] |
τέχνας
γράψαι
τολμήσαντες,
οὓς
οὐκ
|
ἀφετέον |
ἀνεπιτιμήτους·
οἵ
τινες
ὑπέσχοντο
δικάζεσθαι |