Livre, chapitre
[8, 68]	φρονέουσα ἄριστα ἐς πρήγματα τὰ	σά.	καὶ τοι τάδε λέγω, φείδεο
[8, 113]	χιλίην, καὶ Μήδους τε καὶ	Σάκας	καὶ Βακτρίους τε καὶ Ἰνδούς,
[8, 41]	δὴ ἄλλοι κατέσχον ἐς τὴν	Σαλαμῖνα,	Ἀθηναῖοι δὲ ἐς τὴν ἑωυτῶν.
[8, 40]	εἵνεκα προσεδεήθησαν αὐτῶν σχεῖν πρὸς	Σαλαμῖνα	Ἀθηναῖοι, ἵνα αὐτοὶ παῖδάς τε
[8, 76]	ἑσπέρης κέρας κυκλούμενοι πρὸς τὴν	Σαλαμῖνα,	ἀνῆγον δὲ οἱ ἀμφὶ τὴν
[8, 95]	τῷ θορύβῳ τούτῳ τῷ περὶ	Σαλαμῖνα	γενομένῳ τάδε ἐποίεε· παραλαβὼν πολλοὺς
[8, 89]	χειρῶν νόμῳ ἀπολλύμενοι, ἐς τὴν	Σαλαμῖνα	διένεον. (τῶν δὲ βαρβάρων οἱ
[8, 64]	διαναυμαχέειν. ~οὕτω μὲν οἱ περὶ	Σαλαμῖνα	ἔπεσι ἀκροβολισάμενοι, ἐπείτε Εὐρυβιάδῃ ἔδοξε,
[8, 41]	ἐς Αἴγιναν, οἳ δὲ ἐς	Σαλαμῖνα.	(ἔσπευσαν δὲ ταῦτα ὑπεκθέσθαι τῷ
[8, 70]	ἀνῆγον τὰς νέας ἐπὶ τὴν	Σαλαμῖνα	καὶ παρεκρίθησαν διαταχθέντες κατ᾽ ἡσυχίην.
[8, 82]	τῇ νηὶ τῇ αὐτομολησάσῃ ἐς	Σαλαμῖνα	καὶ τῇ πρότερον ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον
[8, 42]	δὲ οἱ ἀπ᾽ Ἀρτεμισίου ἐς	Σαλαμῖνα	κατέσχον τὰς νέας, συνέρρεε καὶ
[8, 40]	τοῦ Ἀρτεμισίου Ἀθηναίων δεηθέντων ἐς	Σαλαμῖνα	κατίσχει τὰς νέας. τῶνδε δὲ
[8, 121]	δὲ τῷ Αἴαντι αὐτοῦ ἐς	Σαλαμῖνα.	(μετὰ δὲ τοῦτο διεδάσαντο τὴν
[8, 96]	ναυμαχίη διελέλυτο, κατειρύσαντες ἐς τὴν	Σαλαμῖνα	οἱ Ἕλληνες τῶν ναυηγίων ὅσα
[8, 40]	προσεδεήθησαν σφέων σχεῖν πρὸς τὴν	Σαλαμῖνα.	~οἱ μὲν δὴ ἄλλοι κατέσχον
[8, 51]	ἀσθενείης βίου οὐκ ἐκχωρήσαντες ἐς	Σαλαμῖνα,	πρὸς δὲ αὐτοὶ δοκέοντες ἐξευρηκέναι
[8, 121]	αὐτῶν τὴν χώρην ἀπαλλάσσοντο ἐς	Σαλαμῖνα.	πρῶτα μέν νυν τοῖσι θεοῖσι
[8, 49]	ὀκτώ. ~ὡς δὲ ἐς τὴν	Σαλαμῖνα	συνῆλθον οἱ στρατηγοὶ ἀπὸ τῶν
[8, 60]	ἀριθμὸν ἐλάσσονας· τοῦτο δὲ ἀπολέεις	Σαλαμῖνά	τε καὶ Μέγαρα καὶ Αἴγιναν,
[8, 97]	μήτε τοῖσι ἑωυτοῦ, ἐς τὴν	Σαλαμῖνα	χῶμα ἐπειρᾶτο διαχοῦν, γαύλους τε
[8, 44]	ὀγδώκοντα καὶ ἑκατόν, μοῦνοι· ἐν	Σαλαμῖνι	γὰρ οὐ συνεναυμάχησαν Πλαταιέες Ἀθηναίοισι
[8, 76]	ἐξῇ, ἀλλ᾽ ἀπολαμφθέντες ἐν τῇ	Σαλαμῖνι	δοῖεν τίσιν τῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ
[8, 86]	πλῆθος τῶν νεῶν ἐν τῇ	Σαλαμῖνι	ἐκεραΐζετο, αἳ μὲν ὑπ᾽ Ἀθηναίων
[8, 56]	ταῦτα ἔφρασαν. ~οἱ δὲ ἐν	Σαλαμῖνι	Ἕλληνες, ὥς σφι ἐξηγγέλθη ὡς
[8, 60]	κερδανέομεν περιεοῦσι καὶ Αἰγίνῃ καὶ	Σαλαμῖνι,	ἐν τῇ ἡμῖν καὶ λόγιον
[8, 46]	δὲ τῇσι ἄριστα πλεούσῃσι ἐν	Σαλαμῖνι	ἐναυμάχησαν. Αἰγινῆται δὲ εἰσὶ Δωριέες
[8, 70]	δὲ ὅτι αὐτοὶ μὲν ἐν	Σαλαμῖνι	κατήμενοι ὑπὲρ γῆς τῆς Ἀθηναίων
[8, 49]	εἰ νικηθέωσι τῇ ναυμαχίῃ, ἐν	Σαλαμῖνι	μὲν ἐόντες πολιορκήσονται ἐν νήσῳ,
[8, 124]	οὐκ ἐτιμήθη πρὸς τῶν ἐν	Σαλαμῖνι	ναυμαχησάντων, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ἐς
[8, 122]	αὐτοὺς τὰ ἀριστήια τῆς ἐν	Σαλαμῖνι	ναυμαχίης. Αἰγινῆται δὲ πυθόμενοι ἀνέθεσαν
[8, 74]	ἐλπίζοντες ἐλλάμψεσθαι· οἳ δὲ ἐν	Σαλαμῖνι	ὅμως ταῦτα πυνθανόμενοι ἀρρώδεον, οὐκ
[8, 78]	ἄλλων ἐνδέκομαι. ~τῶν δὲ ἐν	Σαλαμῖνι	στρατηγῶν ἐγίνετο ὠθισμὸς λόγων πολλός·
[8, 65]	τὰς νέας τράπηται τὰς ἐν	Σαλαμῖνι,	τὸν ναυτικὸν στρατὸν κινδυνεύσει βασιλεὺς
[8, 11]	ἔργον ἔδοσαν αὐτῷ χῶρον ἐν	Σαλαμῖνι.	~ὡς δὲ εὐφρόνη ἐγεγόνεε, ἦν
[8, 94]	δὲ ἄρα φεύγοντας γίνεσθαι τῆς	Σαλαμινίης	κατὰ ἱρὸν Ἀθηναίης Σκιράδος, περιπίπτειν
[8, 95]	παρατετάχατο παρὰ τὴν ἀκτὴν τῆς	Σαλαμινίης	χώρης, γένος ἐόντες Ἀθηναῖοι, ἐς
[8, 11]	βαρβάρων καὶ τὸν Γόργου τοῦ	Σαλαμινίων	βασιλέος ἀδελφεὸν Φιλάονα τὸν Χέρσιος,
[8, 64]	τοῖσι θεοῖσι, αὐτόθεν μὲν ἐκ	Σαλαμῖνος	Αἴαντά τε καὶ Τελαμῶνα ἐπεκαλέοντο,
[8, 130]	σφέας οὐκ ἐπεδίωξαν φεύγοντας ἐκ	Σαλαμῖνος	ἀλλ᾽ ἄσμενοι ἀπαλλάσσοντο. κατὰ μέν
[8, 60]	λεχθέντων, ὡς ἐπεὰν ἀπαείρωσι ἀπὸ	Σαλαμῖνος	διαδρήσονται· παρεόντων γὰρ τῶν συμμάχων
[8, 126]	τοῖσι Πέρσῃσι οἰχώκεε φεύγων ἐκ	Σαλαμῖνος,	ἐκ τοῦ φανεροῦ ἀπέστασαν ἀπὸ
[8, 65]	νέφος καὶ μεταρσιωθὲν φέρεσθαι ἐπὶ	Σαλαμῖνος	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τὸ τῶν
[8, 130]	προσέμιξε τῇ Ἀσίῃ φεύγων ἐκ	Σαλαμῖνος	καὶ βασιλέα τε καὶ τὴν
[8, 57]	ἤν ἀπαείρωσι τὰς νέας ἀπὸ	Σαλαμῖνος,	περὶ οὐδεμιῆς ἔτι πατρίδος ναυμαχήσεις·
[8, 76]	τὴν νησῖδα τὴν Ψυττάλειαν, μεταξὺ	Σαλαμῖνός	τε κειμένην καὶ τῆς ἠπείρου,
[8, 90]	ὑπὸ τῷ ὄρεϊ τῷ ἀντίον	Σαλαμῖνος	τὸ καλέεται Αἰγάλεως, ἀνεπυνθάνετο τὸν
[8, 60]	δὲ πρὸς ἐκείνων. αὖτις δὲ	Σαλαμὶς	περιγίνεται, ἐς τὴν ἡμῖν ὑπέκκειται
[8, 85]	Ἀνδροδάμαντος καὶ Φυλάκου τοῦ Ἱστιαίου,	Σαμίων	ἀμφοτέρων. (τοῦδε δὲ εἵνεκα μέμνημαι
[8, 90]	ἅτε δὲ ἐόντες ἀκοντισταὶ οἱ	Σαμοθρήικες	τοὺς ἐπιβάτας ἀπὸ τῆς καταδυσάσης
[8, 90]	ταῦτα λεγόντων ἐνέβαλε νηὶ Ἀττικῇ	Σαμοθρηικίη	νηῦς. ἥ τε δὴ Ἀττικὴ
[8, 90]	ἐπιφερομένη Αἰγιναίη νηῦς κατέδυσε τῶν	Σαμοθρηίκων	τὴν νέα. ἅτε δὲ ἐόντες
[8, 130]	δὲ ἐπιλάμψαντος πρώιος συνελέγετο ἐς	Σάμον·	αἳ δὲ τῶν νεῶν καὶ
[8, 132]	πλέα ἐδόκεε εἶναι, τὴν δὲ	Σάμον	ἐπιστέατο δόξῃ καὶ Ἡρακλέας στήλας
[8, 85]	μὲν διὰ τοῦτο τὸ ἔργον	Σάμου	ἐτυράννευσε καταστησάντων τῶν Περσέων, Φύλακος
[8, 132]	βαρβάρους τὸ πρὸς ἑσπέρης ἀνωτέρω	Σάμου	μὴ τολμᾶν καταπλῶσαι καταρρωδηκότας, τοὺς
[8, 130]	τὸν Μαρδόνιον. (ἐόντες δὲ ἐν	Σάμῳ	ἅμα μὲν ἐβουλεύοντο εἴ τι
[8, 130]	ἐπηνάγκαζε οὐδείς, ἀλλ᾽ ἐν τῇ	Σάμῳ	κατήμενοι ἐφύλασσον τὴν Ἰωνίην μὴ
[8, 117]	λοιποὶ ἅμα Ξέρξη ἀπικνέονται ἐς	Σάρδις.	~ἔστι δὲ καὶ ἄλλος ὅδε
[8, 105]	ἐπαμμένους, ἐκτάμνων ἀγινέων ἐπώλεε ἐς	Σάρδις	τε καὶ Ἔφεσον χρημάτων μεγάλων.
[8, 106]	ἐπὶ τὰς Ἀθήνας ἐὼν ἐν	Σάρδισι,	ἐνθαῦτα καταβὰς κατὰ δή τι
[8, 105]	ὁ Ἑρμότιμος, ἀπικνέεται ἐκ τῶν	Σαρδίων	παρὰ βασιλέα μετ᾽ ἄλλων δώρων,
[8, 88]	τὸ ἔργον, καὶ τοὺς φάναι,	σαφέως	τὸ ἐπίσημον τῆς νεὸς ἐπισταμένους·
[8, 77]	λιπαρὰς πέρσαντες Ἀθήνας, δῖα δίκη	σβέσσει	κρατερὸν κόρον, ὕβριος υἱόν, δεινὸν
[8, 102]	πρήγμασι δοκέει μοι αὐτὸν μέν	σε	ἀπελαύνειν ὀπίσω, Μαρδόνιον δέ, εἰ
[8, 143]	ἀθέμιστα ἔρδειν παραίνεε· οὐ γάρ	σε	βουλόμεθα οὐδὲν ἄχαρι πρὸς Ἀθηναίων
[8, 106]	ἀνοσιωτάτων τὸν βίον κτησάμενε, τί	σε	ἐγὼ κακὸν ἢ αὐτὸς ἢ
[8, 106]	τίς σε προγόνων ἐργάσατο, ἢ	σὲ	ἢ τῶν σῶν τινα, ὅτι
[8, 114]	(ὦ βασιλεῦ Μήδων, Λακεδαιμόνιοί τέ	σε	καὶ Ἡρακλεῖδαι οἱ ἀπὸ Σπάρτης
[8, 106]	ἐς χεῖρας τὰς ἐμάς, ὥστε	σε	μὴ μέμψασθαι τὴν ἀπ᾽ ἐμέο
[8, 68]	γυναικῶν. (τί δὲ πάντως δέει	σε	ναυμαχίῃσι ἀνακινδυνεύειν; οὐκ ἔχεις μὲν
[8, 65]	ταῦτα, ἀποβαλέεις τὴν κεφαλήν, καὶ	σε	οὔτε ἐγὼ δυνήσομαι ῥύσασθαι οὔτ᾽
[8, 106]	λήσειν οἷα ἐμηχανῶ τότε· οἳ	σε	ποιήσαντα ἀνόσια, νόμῳ δικαίῳ χρεώμενοι,
[8, 106]	αὐτὸς ἢ τῶν ἐμῶν τίς	σε	προγόνων ἐργάσατο, ἢ σὲ ἢ
[8, 64]	καὶ ἅμα τῷ ἡλίῳ ἀνιόντι	σεισμὸς	ἐγένετο ἔν τε τῇ γῇ
[8, 102]	γένηται, οὐδεμία συμφορὴ μεγάλη ἔσται	σέο	τε περιεόντος καὶ ἐκείνων τῶν
[8, 48]	δύο παρείχοντο, Σίφνιοι δὲ καὶ	Σερίφιοι	Ἴωνες ἐόντες ἀπ᾽ Ἀθηνέων μίαν
[8, 48]	Μήλιοι δὲ καὶ Σίφνιοι καὶ	Σερίφιοι	πεντηκοντέρους· Μήλιοι μὲν γένος ἐόντες
[8, 46]	ἐόντες συναμφότεροι οὗτοι Δρύοπες. καὶ	Σερίφιοί	τε καὶ Σίφνιοι καὶ Μήλιοι
[8, 100]	σὺ μὲν ἐς ἤθεα τὰ	σεωυτοῦ	ἀπέλαυνε τῆς στρατιῆς ἀπάγων τὸ
[8, 138]	δὴ ἀπήισαν, τῷ δὲ βασιλέι	σημαίνει	τις τῶν παρέδρων οἷόν τι
[8, 21]	εἰ παλήσειε ὁ ναυτικὸς στρατός,	σημαίνειν	τοῖσι ἐν Θερμοπύλῃσι ἐοῦσι· ὣς
[8, 62]	γὰρ Ἑλλήνων αὐτοὺς ἐπιόντας ἀποκρούσεσθαι.	~σημαίνων	δὲ ταῦτα τῷ λόγῳ διέβαινε
[8, 37]	δὴ ἤιε Δελφῶν τοῖσι παρεοῦσι	σημανέων	τὸ τέρας· οἱ δὲ βάρβαροι
[8, 92]	Ἀττικὴν ὁ Πολύκριτος, ἔγνω τὸ	σημήιον	ἰδὼν τῆς στρατηγίδος, καὶ βώσας
[8, 110]	πολλὴν κομίζεο” οἳ μὲν ταῦτα	σημήναντες	ἀπέπλεον ὀπίσω. ~οἱ δὲ Ἓλληνες,
[8, 11]	τὰς πρύμνας συνήγαγον, δεύτερα δὲ	σημήναντος	ἔργου εἴχοντο ἐν ὀλίγῳ περ
[8, 76]	μή” ~ὃ μὲν ταῦτά σφι	σημήνας	ἐκποδὼν ἀπαλλάσσετο· τοῖσι δὲ ὡς
[8, 41]	χρόνῳ ἀναισιμουμένη τότε ἦν ἄψαυστος.	σημηνάσης	δὲ ταῦτα τῆς ἱρείης, μᾶλλόν
[8, 80]	παρελθὼν ὡς ἔχει. ἐπεὰν δὲ	σημήνῃς,	ἢν μὲν πείθωνται, ταῦτα δὴ
[8, 80]	τῶν βαρβάρων ταῦτα. ἀλλά σφι	σήμηνον	αὐτὸς παρελθὼν ὡς ἔχει. ἐπεὰν
[8, 79]	κύκλῳ. ἀλλ᾽ ἐσελθών σφι ταῦτα	σήμηνον”	ὃ δ᾽ ἀμείβετο τοῖσιδε. ~κάρτα
[8, 66]	νηυσὶ ἀπικόμενοι, ἢ ἐπί τε	Σηπιάδα	ἀπίκοντο καὶ ἐς Θερμοπύλας· (ἀντιθήσω
[8, 65]	ἰακχάζουσι” πρὸς ταῦτα εἰπεῖν Δημάρητον	σίγα	τε καὶ μηδενὶ ἄλλῳ τὸν
[8, 110]	ἀπέπεμπε ἔχοντας πλοῖον, τοῖσι ἐπίστευε	σιγᾶν	ἐς πᾶσαν βάσανον ἀπικνεομένοισι τὰ
[8, 61]	αὖτις ὁ Κορίνθιος Ἀδείμαντος ἐπεφέρετο,	σιγᾶν	τε κελεύων τῷ μὴ ἐστὶ
[8, 74]	δὴ αὐτῶν ἀνὴρ ἀνδρὶ παραστὰς	σιγῇ	λόγον ἐποιέετο, θῶμα ποιεύμενοι τὴν
[8, 76]	τοὺς δὲ διαφθείρωσι. (ἐποίευν δὲ	σιγῇ	ταῦτα, ὡς μὴ πυνθανοίατο οἱ
[8, 26]	ἀλλ᾽ οὐ χρήματα, οὔτε ἠνέσχετο	σιγῶν	εἶπέ τε ἐς πάντας τάδε.
[8, 92]	Κριοῦ ἀνδρὸς Αἰγινήτεω νηὶ ἐμβαλοῦσα	Σιδωνίῃ,	ἥ περ εἷλε τὴν προφυλάσσουσαν
[8, 92]	Πέρσῃσι ἥλω ἡ νηῦς ἡ	Σιδωνίη,	ὥστε Πυθέην οὕτω σωθῆναι ἐς
[8, 67]	τιμὴν ἐδεδώκεε, πρῶτος μὲν ὁ	Σιδώνιος	βασιλεύς, μετὰ δὲ ὁ Τύριος,
[8, 68]	ὁ Μαρδόνιος ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ	Σιδωνίου,	οἱ μὲν ἄλλοι κατὰ τὠυτὸ
[8, 3]	λόγος, πρὶν ἢ καὶ ἐς	Σικελίην	πέμπειν ἐπὶ συμμαχίην, ὡς τὸ
[8, 110]	μὲν κατέμενον ἐπὶ τῷ πλοίῳ,	Σίκιννος	δὲ ἀναβὰς παρὰ Ξέρξην ἔλεγε
[8, 110]	ἐνετείλατο βασιλέι φράσαι· τῶν καὶ	Σίκιννος	ὁ οἰκέτης αὖτις ἐγένετο· οἳ
[8, 75]	χρεόν, τῷ οὔνομα μὲν ἦν	Σίκιννος,	οἰκέτης δὲ καὶ παιδαγωγὸς ἦν
[8, 1]	τὰς νέας, Αἰγινῆται δὲ ὀκτωκαίδεκα,	Σικυώνιοι	δὲ δυοκαίδεκα, Λακεδαιμόνιοι δὲ δέκα,
[8, 43]	πλήρωμα παρεχόμενοι καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ·	Σικυώνιοι	δὲ πεντεκαίδεκα παρείχοντο νέας, Ἐπιδαύριοι
[8, 138]	ἄλλων. (ἐν τούτοισι καὶ ὁ	Σιληνὸς	τοῖσι κήποισι ἥλω, ὡς λέγεται
[8, 65]	ἔστι ὅκως οὐ μέγα τι	σίνος	ἔσται τῇ βασιλέος στρατιῇ· τάδε
[8, 115]	Θεσσαλίῃ τε τινὰς καὶ ἐν	Σίρι	τῆς Παιονίης καὶ ἐν Μακεδονίῃ.
[8, 62]	ἀναλαβόντες τοὺς οἰκέτας κομιεύμεθα ἐς	Σῖριν	τὴν ἐν Ἰταλίῃ, ἥ περ
[8, 137]	γυνὴ τοῦ βασιλέος αὐτὴ τὰ	σιτία	σφι ἔπεσσε· ἦσαν γὰρ τὸ
[8, 117]	χειμῶνος διαλελυμένας. (ἐνθαῦτα δὲ κατεχόμενοι	σιτία	τε πλέω ἢ κατ᾽ ὁδὸν
[8, 68]	δὲ ἕκαστοι φεύξονται. οὔτε γὰρ	σῖτος	πάρα σφι ἐν τῇ νήσῳ
[8, 48]	ἐόντες ἀπὸ Λακεδαίμονος δύο παρείχοντο,	Σίφνιοι	δὲ καὶ Σερίφιοι Ἴωνες ἐόντες
[8, 46]	Δρύοπες. καὶ Σερίφιοί τε καὶ	Σίφνιοι	καὶ Μήλιοι ἐστρατεύοντο· οὗτοι γὰρ
[8, 48]	παρεχόμενοι ἐστρατεύοντο, Μήλιοι δὲ καὶ	Σίφνιοι	καὶ Σερίφιοι πεντηκοντέρους· Μήλιοι μὲν
[8, 28]	ἀμφορέας. ἐνθαῦτα οἱ ἵπποι τὰ	σκέλεα	διεφθάρησαν. ~τούτων δή σφι ἀμφοτέρων
[8, 7]	ἁπασέων ἀποκρίναντες διηκοσίας περιέπεμπον ἔξωθεν	Σκιάθου,	ὡς ἂν μὴ ὀφθείησαν ὑπὸ
[8, 92]	περ εἷλε τὴν προφυλάσσουσαν ἐπὶ	Σκιάθῳ	τὴν Αἰγιναίην, ἐπ᾽ ἧς ἔπλεε
[8, 23]	ἦν, οὕτω δὴ ἅμα ἡλίῳ	σκιδναμένῳ	πᾶσα ἡ στρατιὴ ἐπέπλεε ἁλὴς
[8, 94]	τῆς Σαλαμινίης κατὰ ἱρὸν Ἀθηναίης	Σκιράδος,	περιπίπτειν σφι κέλητα θείῃ πομπῇ,
[8, 71]	τῷ Ἰσθμῷ καὶ συγχώσαντες τὴν	Σκιρωνίδα	ὁδόν, μετὰ τοῦτο ὥς σφι
[8, 128]	πόλιος εἵνεκα, μὴ νομιζοίατο εἶναι	Σκιωναῖοι	ἐς τὸν μετέπειτα χρόνον αἰεὶ
[8, 8]	ἐν τῷ στρατοπέδῳ τούτῳ Σκυλλίης	Σκιωναῖος	δύτης τῶν τότε ἀνθρώπων ἄριστος,
[8, 128]	μὴ καταπλῆξαι Τιμόξεινον προδοσίῃ τῆς	Σκιωναίων	πόλιος εἵνεκα, μὴ νομιζοίατο εἶναι
[8, 128]	συντίθεται προδοσίην Τιμόξεινος ὁ τῶν	Σκιωναίων	στρατηγός, ὅντινα μὲν τρόπον ἀρχήν,
[8, 12]	διὰ πάσης τῆς νυκτὸς καὶ	σκληραὶ	βρονταὶ ἀπὸ τοῦ Πηλίου· οἱ
[8, 12]	ἐς θάλασσαν ὁρμημένα βρονταί τε	σκληραί.	~καὶ τούτοισι μὲν τοιαύτη ἡ
[8, 8]	καὶ αὐτὸς περιεβάλετο· οὗτος ὁ	Σκυλλίης	ἐν νόῳ μὲν εἶχε ἄρα
[8, 8]	γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τούτῳ	Σκυλλίης	Σκιωναῖος δύτης τῶν τότε ἀνθρώπων
[8, 110]	τοι ὅτι Θεμιστοκλέης ὁ Ἀθηναῖος,	σοὶ	βουλόμενος ὑπουργέειν, ἔσχε τοὺς Ἕλληνας
[8, 68]	γίνεσθαι, τοῖσι δὲ κακοῖσι χρηστοί.	σοὶ	δὲ ἐόντι ἀρίστῳ ἀνδρῶν πάντων
[8, 100]	ἀλλ᾽ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων.	σοὶ	δὲ οὔτε τις τούτων τῶν
[8, 102]	ὦ δέσποτα γίνεται· οἱ γὰρ	σοὶ	δοῦλοι κατεργάσαντο. τοῦτο δὲ ἢν
[8, 60]	λόγου εἴχετο, λέγων τάδε. (ἐν	σοὶ	νῦν ἐστὶ σῶσαι τὴν Ἑλλάδα,
[8, 100]	ἀπάγων τὸ πολλόν, ἐμὲ δὲ	σοὶ	χρὴ τὴν Ἑλλάδα παρασχεῖν δεδουλωμένην,
[8, 102]	νικῶντες οἱ Ἕλληνες νικῶσι, δοῦλον	σὸν	ἀπολέσαντες· σὺ δέ, τῶν εἵνεκα
[8, 102]	τῶν πρηγμάτων περὶ οἶκον τὸν	σόν·	(ἢν γὰρ σύ τε περιῇς
[8, 102]	οἱ προχωρήσῃ τὰ νοέων λέγει,	σὸν	τὸ ἔργον ὦ δέσποτα γίνεται·
[8, 39]	ἔτι καὶ ἐς ἡμέας ἦσαν	σόοι,	ἐν τῷ τεμένεϊ τῆς Προναίης
[8, 102]	τε περιῇς καὶ οἶκος ὁ	σός,	πολλοὺς πολλάκις ἀγῶνας δραμέονται περὶ
[8, 121]	ἐμὲ ἦν, τὴν δὲ ἐπὶ	Σούνιον,	τὴν δὲ τῷ Αἴαντι αὐτοῦ
[8, 100]	νῦν τε καὶ πρότερον εἶναι	σοὺς	δούλους. μάλιστα μέν νυν ταῦτα
[8, 99]	~ἡ μὲν δὴ πρώτη ἐς	Σοῦσα	ἀγγελίη ἀπικομένη, ὡς ἔχοι Ἀθήνας
[8, 54]	τὰς Ἀθήνας Ξέρξης ἀπέπεμψε ἐς	Σοῦσα	ἄγγελον ἱππέα Ἀρταβάνῳ ἀγγελέοντα τὴν
[8, 27]	Ἠλεῖον, ἐνθαῦτα ὁ Τελλίης οὗτος	σοφίζεται	αὐτοῖσι τοιόνδε. γυψώσας ἄνδρας ἑξακοσίους
[8, 124]	νυν ἔδοσαν Εὐρυβιάδῃ ἐλαίης στέφανον,	σοφίης	δὲ καὶ δεξιότητος Θεμιστοκλέι καὶ
[8, 110]	γὰρ καὶ πρότερον δεδογμένος εἶναι	σοφὸς	ἐφάνη ἐὼν ἀληθέως σοφός τε
[8, 110]	εἶναι σοφὸς ἐφάνη ἐὼν ἀληθέως	σοφός	τε καὶ εὔβουλος, πάντως ἕτοιμοι
[8, 124]	ἐδοξώθη εἶναι ἀνὴρ πολλὸν Ἑλλήνων	σοφώτατος	ἀνὰ πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα. (ὅτι
[8, 110]	τῶν συμμάχων πάντων ἄριστος καὶ	σοφώτατος,	φράσοντά τοι ὅτι Θεμιστοκλέης ὁ
[8, 25]	μετὰ ταῦτα οὐδὲν ἐγίνετο πλοίων	σπανιώτερον·	οὕτω πολλοὶ ἤθελον θεήσασθαι. διαπεραιωθέντες
[8, 124]	τέ μιν ὄχῳ τῷ ἐν	Σπάρτῃ	καλλιστεύσαντι. (αἰνέσαντες δὲ πολλά, προέπεμψαν
[8, 144]	ταῦτα ὑποκριναμένων Ἀθηναίων ἀπαλλάσσοντο ἐς	Σπάρτην.
[8, 132]	τῶν Ἑλλήνων, οἳ καὶ ἐς	Σπάρτην	ὀλίγῳ πρότερον τούτων ἀπικόμενοι ἐδέοντο
[8, 132]	ἐκ τῆς Χίου καὶ ἐς	Σπάρτην	τε ἀπίκοντο καὶ δὴ καὶ
[8, 142]	Ἀλέξανδρος, διαδεξάμενοι ἔλεγον οἱ ἀπὸ	Σπάρτης	ἄγγελοι ἡμέας δὲ ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι
[8, 144]	ὑπεκρίναντο, πρὸς δὲ τοὺς ἀπὸ	Σπάρτης	ἀγγέλους τάδε. τὸ μὲν δεῖσαι
[8, 131]	καταλεχθέντων, οἱ ἄλλοι βασιλέες ἐγένοντο	Σπάρτης.	Ἀθηναίων δὲ ἐστρατήγεε Ξάνθιππος ὁ
[8, 114]	σε καὶ Ἡρακλεῖδαι οἱ ἀπὸ	Σπάρτης	αἰτέουσι φόνου δίκας, ὅτι σφέων
[8, 2]	τὸ μέγιστον κράτος ἔχοντα παρείχοντο	Σπαρτιῆται	Εὐρυβιάδην Εὐρυκλείδεω· οἱ γὰρ σύμμαχοι
[8, 114]	πέμπουσι δὴ κήρυκα τὴν ταχίστην	Σπαρτιῆται,	ὃς ἐπειδὴ κατέλαβε ἐοῦσαν ἔτι
[8, 124]	πάντων ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν	Σπαρτιῆται	προέπεμψαν. ~ὡς δὲ ἐκ τῆς
[8, 124]	δὲ πολλά, προέπεμψαν ἀπιόντα τριηκόσιοι	Σπαρτιητέων	λογάδες, οὗτοι οἵ περ ἱππέες
[8, 125]	ἐὼν Βελβινίτης ἐτιμήθην οὕτω πρὸς	Σπαρτιητέων,	οὔτ᾽ ἂν σὺ, ὤνθρωπε, ἐὼν
[8, 42]	Ἀρτεμισίῳ, Εὐρυβιάδης ὁ Εὐρυκλείδεω ἀνὴρ	Σπαρτιήτης,	οὐ μέντοι γένεος τοῦ βασιληίου
[8, 79]	αὐτῷ συμμῖξαι· προακηκόεε δὲ ὅτι	σπεύδοιεν	οἱ ἀπὸ Πελοποννήσου ἀνάγειν τὰς
[8, 46]	ἀπίκατο ἐς τοὺς Ἕλληνας Δημοκρίτου	σπεύσαντος,	ἀνδρὸς τῶν ἀστῶν δοκίμου καὶ
[8, 109]	τις οἰκίην τε ἀναπλασάσθω καὶ	σπόρου	ἀνακῶς ἐχέτω, παντελέως ἀπελάσας τὸν
[8, 69]	Ἀρτεμισίης, καὶ νομίζων ἔτι πρότερον	σπουδαίην	εἶναι τότε πολλῷ μᾶλλον αἴνεε.
[8, 8]	ἢ ἀπίκετο ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον,	σταδίους	μάλιστά κῃ τούτους ἐς ὀγδώκοντα
[8, 31]	στεινὸς ταύτῃ κατατείνει, ὡς τριήκοντα	σταδίων	μάλιστά κῃ εὖρος, κείμενος μεταξὺ
[8, 130]	ἀποχρήσειν σφι τὴν ἑωυτῶν φυλάσσειν,	σταθμεύμενοι	ὅτι σφέας οὐκ ἐπεδίωξαν φεύγοντας
[8, 79]	Ἀθήνῃσι καὶ δικαιότατον. (οὗτος ὡνὴρ	στὰς	ἐπὶ τὸ συνέδριον ἐξεκαλέετο Θεμιστοκλέα,
[8, 79]	Θεμιστοκλέης, ἔλεγε Ἀριστείδης τάδε. ἡμέας	στασιάζειν	χρεόν ἐστι ἔν τε τῷ
[8, 3]	τὴν Ἑλλάδα καὶ γνόντες, εἰ	στασιάσουσι	περὶ τῆς ἡγεμονίης, ὡς ἀπολέεται
[8, 3]	ἀπολέεται ἡ Ἑλλάς, ὀρθὰ νοεῦντες·	στάσις	γὰρ ἔμφυλος πολέμου ὁμοφρονέοντος τοσούτῳ
[8, 132]	Ἡρόδοτος ὁ Βασιληίδεω ἦν· οἳ	στασιῶται	σφίσι γενόμενοι ἐπεβούλευον θάνατον Στράττι
[8, 31]	τῆς γὰρ Δωρίδος χώρης ποδεὼν	στεινὸς	ταύτῃ κατατείνει, ὡς τριήκοντα σταδίων
[8, 60]	πολλὸν κρατήσομεν· τὸ γὰρ ἐν	στεινῷ	ναυμαχέειν πρὸς ἡμέων ἐστί, ἐν
[8, 60]	χρηστὰ εὑρήσεις· πρῶτα μὲν ἐν	στεινῷ	συμβάλλοντες νηυσὶ ὀλίγῃσι πρὸς πολλάς,
[8, 55]	ἱρόν, ὥρων βλαστὸν ἐκ τοῦ	στελέχεος	ὅσον τε πηχυαῖον ἀναδεδραμηκότα. οὗτοι
[8, 140]	(μὴ ὦν βούλεσθε παρισούμενοι βασιλέι	στέρεσθαι	μὲν τῆς χώρης, θέειν δὲ
[8, 118]	βασιλέος τὴν ψυχήν, δωρήσασθαι χρυσέῃ	στεφάνῃ	τὸν κυβερνήτην, ὅτι δὲ Περσέων
[8, 26]	(πυνθανόμενος γὰρ τὸ ἄεθλον ἐὸν	στέφανον	ἀλλ᾽ οὐ χρήματα, οὔτε ἠνέσχετο
[8, 124]	καὶ δεξιότητος Θεμιστοκλέι καὶ τούτῳ	στέφανον	ἐλαίης· ἐδωρήσαντό τέ μιν ὄχῳ
[8, 26]	εἶπον τῆς ἐλαίης τὸν διδόμενον	στέφανον.	ἐνθαῦτα εἴπας γνώμην γενναιοτάτην Τιγράνης
[8, 124]	μέν νυν ἔδοσαν Εὐρυβιάδῃ ἐλαίης	στέφανον,	σοφίης δὲ καὶ δεξιότητος Θεμιστοκλέι
[8, 59]	οἱ δέ γε ἐγκαταλειπόμενοι οὐ	στεφανοῦνται”	~τότε μὲν ἠπίως πρὸς τὸν
[8, 132]	Σάμον ἐπιστέατο δόξῃ καὶ Ἡρακλέας	στήλας	ἴσον ἀπέχειν. συνέπιπτε δὲ τοιοῦτο
[8, 102]	σὺ δέ, τῶν εἵνεκα τὸν	στόλον	ἐποιήσαο, πυρώσας τὰς Ἀθήνας ἀπελᾷς”
[8, 11]	ὀλίγῳ περ ἀπολαμφθέντες καὶ κατὰ	στόμα.	(ἐνθαῦτα τριήκοντα νέας αἱρέουσι τῶν
[8, 44]	μετωνομάσθησαν, Ἴωνος δὲ τοῦ Ξούθου	στρατάρχεω	γενομένου Ἀθηναίοισι ἐκλήθησαν ἀπὸ τούτου
[8, 93]	ἐποιεῦντο γυναῖκα ἐπὶ τὰς Ἀθήνας	στρατεύεσθαι.	αὕτη μὲν δή, ὡς πρότερον
[8, 100]	ὡς δώσει δίκην ἀναγνώσας βασιλέα	στρατεύεσθαι	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, καί οἱ
[8, 116]	τοῖσί τε παισὶ ἀπηγόρευε μὴ	στρατεύεσθαι	ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. (οἳ δὲ
[8, 68]	Ἀθήνας, τῶν περ εἵνεκα ὁρμήθης	στρατεύεσθαι,	ἔχεις δὲ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα
[8, 15]	οἳ δ᾽ ὅκως τὸ Ἑλληνικὸν	στράτευμα	διαφθείραντες τοῦ πόρου κρατήσουσι. ὡς
[8, 2]	ἀλλὰ λύσειν τὸ μέλλον ἔσεσθαι	στράτευμα.	~ἐγένετο γὰρ κατ᾽ ἀρχὰς λόγος,
[8, 112]	Θεμιστοκλέα χρήμασι ἱλασάμενοι διέφυγον τὸ	στράτευμα.	Θεμιστοκλέης μέν νυν ἐξ Ἄνδρου
[8, 106]	παρὰ Ξέρξῃ. ~ὡς δὲ τὸ	στράτευμα	τὸ Περσικὸν ὅρμα βασιλεὺς ἐπὶ
[8, 2]	~ἦσαν μὲν ὦν οὗτοι οἱ	στρατευόμενοι	ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον, εἴρηται δέ μοι
[8, 22]	ποιέετε δίκαια ἐπὶ τοὺς πατέρας	στρατευόμενοι	καὶ τὴν Ἑλλάδα καταδουλούμενοι. (ἀλλὰ
[8, 94]	ἰδόντας δὲ τοὺς Κορινθίους τὴν	στρατηγίδα	φεύγουσαν ὡσαύτως οἴχεσθαι. (ὡς δὲ
[8, 92]	ἔγνω τὸ σημήιον ἰδὼν τῆς	στρατηγίδος,	καὶ βώσας τὸν Θεμιστοκλέα ἐπεκερτόμησε
[8, 49]	ἐς τὴν Σαλαμῖνα συνῆλθον οἱ	στρατηγοὶ	ἀπὸ τῶν εἰρημενέων πολίων, ἐβουλεύοντο,
[8, 130]	καὶ Μήδων οἱ πλεῦνες ἐπεβάτευον.	(στρατηγοὶ	δέ σφι ἐπῆλθον Μαρδόντης τε
[8, 123]	τοῦτον. (ὡς δὲ ἀπικόμενοι οἱ	στρατηγοὶ	διένεμον τὰς ψήφους ἐπὶ τοῦ
[8, 107]	κελεύσαντος βασιλέος τὰς νέας οἱ	στρατηγοὶ	ἐκ τοῦ Φαλήρου ἀπῆγον ὀπίσω
[8, 10]	στρατιῶται οἱ Ξέρξεω καὶ οἱ	στρατηγοὶ	ἐπιπλέοντας νηυσὶ ὀλίγῃσι, πάγχυ σφι
[8, 15]	ἡμέρῃ δεινόν τι ποιησάμενοι οἱ	στρατηγοὶ	τῶν βαρβάρων νέας οὕτω σφι
[8, 108]	καὶ Πελοποννησίων τῶν ἄλλων οἱ	στρατηγοί.	~ὡς δὲ ἔμαθε ὅτι οὐ
[8, 128]	ἄλλων Παλληναίων συμμαχίν. (τοῖσι δὲ	στρατηγοῖσι	ἐπιλεξαμένοισι τὸ βυβλίον καὶ μαθοῦσι
[8, 8]	δὲ ἀπίκετο, αὐτίκα ἐσήμηνε τοῖσι	στρατηγοῖσι	τήν τε ναυηγίην ὡς γένοιτο,
[8, 94]	Φαλήρῳ. ~Ἀδείμαντον δὲ τὸν Κορίνθιον	στρατηγὸν	λέγουσι Ἀθηναῖοι αὐτίκα κατ᾽ ἀρχάς,
[8, 4]	οὐκ ἔπειθον, μεταβάντες τὸν Ἀθηναίων	στρατηγὸν	πείθουσι Θεμιστοκλέα ἐπὶ μισθῷ τριήκοντα
[8, 2]	ἑβδομήκοντα καὶ μία. (τὸν δὲ	στρατηγὸν	τὸν τὸ μέγιστον κράτος ἔχοντα
[8, 59]	λέγοντος δὲ αὐτοῦ, ὁ Κορίνθιος	στρατηγὸς	Ἀδείμαντος ὁ Ὠκύτου εἶπε ὦ
[8, 89]	τούτῳ ἀπὸ μὲν ἔθανε ὁ	στρατηγὸς	Ἀριαβίγνης ὁ Δαρείου, Ξέρξεω ἐὼν
[8, 131]	νέες ἀριθμὸν δέκα καὶ ἑκατόν.	(στρατηγὸς	δὲ καὶ ναύαρχος ἦν Λευτυχίδης
[8, 71]	Ἰσθμὸν ἵζοντο, καί σφι ἐπῆν	στρατηγὸς	Κλεόμβροτος ὁ Ἀναξανδρίδεω, Λεωνίδεω δὲ
[8, 110]	(ἔπεμψέ με Θεμιστοκλέης ὁ Νεοκλέος,	στρατηγὸς	μὲν Ἀθηναίων ἀνὴρ δὲ τῶν
[8, 75]	τῶν βαρβάρων τάδε. ἔπεμψέ με	στρατηγὸς	ὁ Ἀθηναίων λάθρῃ τῶν ἄλλων
[8, 128]	προδοσίην Τιμόξεινος ὁ τῶν Σκιωναίων	στρατηγός,	ὅντινα μὲν τρόπον ἀρχήν, ἔγωγε
[8, 5]	γὰρ ὁ Ὠκύτου ὁ Κορίνθιος	στρατηγὸς	τῶν λοιπῶν ἤσπαιρε μοῦνος, φάμενος
[8, 113]	ἀθανάτους καλεομένους, πλὴν Ὑδάρνεος τοῦ	στρατηγοῦ	(οὗτος γὰρ οὐκ ἔφη λείψεσθαι
[8, 19]	τὴν θάλασσαν ταύτην, συλλέξας τοὺς	στρατηγοὺς	ἔλεγέ σφι ὡς δοκέοι ἔχειν
[8, 58]	νεὸς ἐκβῆναι συλλέξαι τε τοὺς	στρατηγοὺς	ἐς τὸ συνέδριον. ~ὡς δὲ
[8, 90]	οὕτω ὥστε Ἰώνων τε τοὺς	στρατηγοὺς	μὴ ἀπολέσθαι Φοινίκων τε τοὺς
[8, 128]	τὸ βυβλίον, ἔφερον ἐπὶ τοὺς	στρατηγούς·	παρῆν δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[8, 59]	λόγον τῶν εἵνεκα συνήγαγε τοὺς	στρατηγούς,	πολλὸς ἦν ὁ Θεμιστοκλέης ἐν
[8, 75]	πλοίῳ ἀπικόμενος ἔλεγε πρὸς τοὺς	στρατηγοὺς	τῶν βαρβάρων τάδε. ἔπεμψέ με
[8, 112]	εἴη ἐν αἴνῃ μεγίστῃ τῶν	στρατηγῶν,	δείσαντες ταῦτα ἔπεμπον χρήματα. εἰ
[8, 78]	ἐνδέκομαι. ~τῶν δὲ ἐν Σαλαμῖνι	στρατηγῶν	ἐγίνετο ὠθισμὸς λόγων πολλός· ᾔδεσαν
[8, 79]	χώρην εἶναι. ~συνεστηκότων δὲ τῶν	στρατηγῶν,	ἐξ Αἰγίνης διέβη Ἀριστείδης ὁ
[8, 50]	ἐξοίσονται. ~ταῦτα τῶν ἀπὸ Πελοποννήσου	στρατηγῶν	ἐπιλεγομένων, ἐληλύθεε ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἀγγέλλων
[8, 112]	νησιωτέων ἐκτᾶτο λάθρῃ τῶν ἄλλων	στρατηγῶν.	~οἱ δ᾽ ἀμφὶ Ξέρξην ἐπισχόντες
[8, 56]	θόρυβον ἀπίκοντο ὡς ἔνιοι τῶν	στρατηγῶν	οὐδὲ κυρωθῆναι ἔμενον τὸ προκείμενον
[8, 81]	ἀμφισβασίη· οἱ γὰρ πλεῦνες τῶν	στρατηγῶν	οὐκ ἐπείθοντο τὰ ἐσαγγελθέντα. ~ἀπιστεόντων
[8, 27]	ἔτεσι πρότερον ταύτης τῆς βασιλέος	στρατηλασίης,	ἑσσώθησαν ὑπὸ τῶν Φωκέων καὶ
[8, 140]	εἴδετε μὲν γὰρ τῆς Ξέρξεω	στρατηλασίης	τὸ πλῆθος καὶ τὰ ἔργα,
[8, 34]	ἐνθεῦτεν δὲ ἤδη διακρινομένη ἡ	στρατιὴ	αὐτῶν ἐσχίζετο. τὸ μὲν πλεῖστον
[8, 108]	φανήσεται, λιμῷ τέ οἱ ἡ	στρατιὴ	διαφθερέεται, ἐπιχειρέοντι δὲ αὐτῷ καὶ
[8, 23]	ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ πᾶσα ἡ	στρατιὴ	ἐπέπλεε ἁλὴς ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον.
[8, 27]	μετὰ τὰς φυλακὰς αὐτὴ ἡ	στρατιὴ	οὕτω ὥστε τετρακισχιλίων κρατῆσαι νεκρῶν
[8, 65]	τι σίνος ἔσται τῇ βασιλέος	στρατιῇ·	τάδε γὰρ ἀρίδηλα, ἐρήμου ἐούσης
[8, 65]	αὐτῷ τε βασιλέι καὶ τῇ	στρατιῇ	τῇ ἐν τῇ ἠπείρῳ ἔσται,
[8, 100]	βεβούλευται αὐτὸν ἀπελαύνοντα ἀπάγειν τὴν	στρατιήν,	ἄλλην ἔχω καὶ ἐκ τῶνδε
[8, 57]	ὥστε μὴ οὐ διασκεδασθῆναι τὴν	στρατιήν·	ἀπολέεταί τε ἡ Ἑλλὰς ἀβουλίῃσι.
[8, 114]	ἐν τῷ Μαρδόνιός τε τὴν	στρατιὴν	διέκρινε καὶ Ξέρξης ἦν περὶ
[8, 130]	καὶ βασιλέα τε καὶ τὴν	στρατιὴν	ἐκ Χερσονήσου διεπόρθμευσε ἐς Ἄβυδον,
[8, 114]	κατέλαβε ἐοῦσαν ἔτι πᾶσαν τὴν	στρατιὴν	ἐν Θεσσαλίῃ, ἐλθὼν ἐς ὄψιν
[8, 19]	ἐθέλοι· κρέσσον γὰρ εἶναι τὴν	στρατιὴν	ἔχειν ἢ τοὺς πολεμίους· παραίνεέ
[8, 112]	δώσουσι τὸ αἰτεόμενον, ἐπάξει τὴν	στρατιὴν	τῶν Ἑλλήνων καὶ πολιορκέων ἐξαιρήσει.
[8, 118]	ὁδοιπορίῃσι διεχρᾶτο, ἀλλὰ τὴν μὲν	στρατιὴν	Ὑδάρνεϊ ἐπιτράπει ἀπάγειν ἐς τὸν
[8, 144]	νῦν δέ, ὡς οὕτω ἐχόντων,	στρατιὴν	ὡς τάχιστα ἐκπέμπετε. (ὡς γὰρ
[8, 100]	ἤθεα τὰ σεωυτοῦ ἀπέλαυνε τῆς	στρατιῆς	ἀπάγων τὸ πολλόν, ἐμὲ δὲ
[8, 4]	καταχθείσας ἐς τὰς Ἀφέτας καὶ	στρατιῆς	ἅπαντα πλέα, ἐπεὶ αὐτοῖσι παρὰ
[8, 107]	καλέσας Μαρδόνιον ἐκέλευσέ μιν τῆς	στρατιῆς	διαλέγειν τοὺς βούλεται, καὶ ποιέειν
[8, 94]	οὔτε τι τῶν ἀπὸ τῆς	στρατιῆς	εἰδόσι προσφέρεσθαι τοῖσι Κορινθίοισι. τῇδε
[8, 115]	καὶ τεσσεράκοντα ἡμέρῃσι, ἀπάγων τῆς	στρατιῆς	οὐδὲν μέρος ὡς εἰπεῖν. (ὅκου
[8, 132]	οὔτε τῶν χώρων ἐοῦσι ἐμπείροισι,	στρατιῆς	τε πάντα πλέα ἐδόκεε εἶναι,
[8, 65]	ἀλλ᾽ ἔχ᾽ ἥσυχος, περὶ δὲ	στρατιῆς	τῆσδε θεοῖσι μελήσει” (τὸν μὲν
[8, 35]	δὲ ταύτῃ ἀποσχισθέντες τῆς ἄλλης	στρατιῆς	τῶνδε εἵνεκα, ὅκως συλήσαντες τὸ
[8, 10]	δὲ σφέας οἵ τε ἄλλοι	στρατιῶται	οἱ Ξέρξεω καὶ οἱ στρατηγοὶ
[8, 12]	ταρσοὺς τῶν κωπέων. (οἱ δὲ	στρατιῶται	οἱ ταύτῃ ἀκούοντες ταῦτα ἐς
[8, 17]	ναυμαχίῃ Αἰγύπτιοι μὲν τῶν Ξέρξεω	στρατιωτέων	ἠρίστευσαν, οἳ ἄλλα τε μεγάλα
[8, 68]	τὴν Πελοπόννησον ἐλαύνῃς τὸν πεζὸν	στρατόν,	ἀτρεμιεῖν τοὺς ἐκεῖθεν αὐτῶν ἥκοντας,
[8, 21]	γεγονότα περὶ Λεωνίδην καὶ τὸν	στρατὸν	αὐτοῦ. οἳ δὲ ὡς ἐπύθοντο
[8, 92]	ἐς Φάληρον ὑπὸ τὸν πεζὸν	στρατόν.	~ἐν δὲ τῇ ναυμαχίῃ ταύτῃ
[8, 115]	(ἐπιλαβὼν δὲ λοιμός τε τὸν	στρατὸν	καὶ δυσεντερίη κατ᾽ ὁδὸν ἔφθειρε.
[8, 24]	νεκροὺς ἔπεμπε ἐς τὸν ναυτικὸν	στρατὸν	κήρυκα, προετοιμάσατο δὲ τάδε· ὅσοι
[8, 65]	τὰς ἐν Σαλαμῖνι, τὸν ναυτικὸν	στρατὸν	κινδυνεύσει βασιλεὺς ἀποβαλεῖν. (τὴν δὲ
[8, 32]	Θεσσαλοὶ γὰρ οὕτω ἦγον τὸν	στρατόν·	ὁκόσα δὲ ἐπέσχον, πάντα ἐπέφλεγον
[8, 108]	μέν νυν ναυτικὸν τὸν Ξέρξεω	στρατὸν	οὐκ ἐπεῖδον διώξαντες μέχρι Ἄνδρου,
[8, 66]	δὲ ἐς τὸν Ξέρξεω ναυτικὸν	στρατὸν	ταχθέντες, ἐπειδὴ ἐκ Τρηχῖνος θεησάμενοι
[8, 1]	δὲ Ἑλλήνων ἐς τὸν ναυτικὸν	στρατὸν	ταχθέντες ἦσαν οἵδε, Ἀθηναῖοι μὲν
[8, 108]	Ἕλληνες κατὰ χώρην μένοντα τὸν	στρατὸν	τὸν πεζὸν ἤλπιζον καὶ τὰς
[8, 10]	λόγος ἦν πλεῖστος ἀνὰ τὰ	στρατόπεδα.	~τοῖσι δὲ Ἕλλησι ὡς ἐσήμηνε,
[8, 41]	πάντα ὑπεξέκειτο, ἔπλεον ἐς τὸ	στρατόπεδον.	~ἐπεὶ δὲ οἱ ἀπ᾽ Ἀρτεμισίου
[8, 84]	ἅπαν ἀκοῦσαι τὸ τῶν Ἑλλήνων	στρατόπεδον,	ὀνειδίσασαν πρότερον τάδε, ὦ δαιμόνιοι,
[8, 126]	κατεπείγοντος ἥκειν ἐς τὸ ἄλλο	στρατόπεδον,	οὐκ ἐδικαίου ἐντυχὼν ἀπεστεῶσι Ποτιδαιήτῃσι
[8, 81]	ἐπορμέοντας· περιέχεσθαι γὰρ πᾶν τὸ	στρατόπεδον	τὸ Ἑλληνικὸν ὑπὸ τῶν νεῶν
[8, 75]	ἐξελθὼν δὲ πέμπει ἐς τὸ	στρατόπεδον	τὸ Μήδων ἄνδρα πλοίῳ ἐντειλάμενος
[8, 65]	φέρεσθαι ἐπὶ Σαλαμῖνος ἐπὶ τὸ	στρατόπεδον	τὸ τῶν Ἑλλήνων. οὕτω δὴ
[8, 94]	ἐπ᾽ ἐξεργασμένοισι ἐλθεῖν ἐς τὸ	στρατόπεδον.	τούτους μὲν τοιαύτη φάτις ἔχει
[8, 132]	ἀπίκοντο Ἰώνων ἄγγελοι ἐς τὸ	στρατόπεδον	τῶν Ἑλλήνων, οἳ καὶ ἐς
[8, 24]	κῆρυξ, σύλλογον ποιησάμενος παντὸς τοῦ	στρατοπέδου	ἔλεγε τάδε. ἄνδρες σύμμαχοι, βασιλεὺς
[8, 11]	Χέρσιος, λόγιμον ἐόντα ἐν τῷ	στρατοπέδῳ	ἄνδρα. πρῶτος δὲ Ἑλλήνων νέα
[8, 8]	νεῶν, ἦν γὰρ ἐν τῷ	στρατοπέδῳ	τούτῳ Σκυλλίης Σκιωναῖος δύτης τῶν
[8, 50]	(ὁ γὰρ διὰ Βοιωτῶν τραπόμενος	στρατὸς	ἅμα Ξέρξῃ, ἐμπρήσας Θεσπιέων τὴν
[8, 40]	γίνεται. ~ὁ δὲ Ἑλλήνων ναυτικὸς	στρατὸς	ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου Ἀθηναίων δεηθέντων
[8, 42]	πυνθανόμενος ὁ τῶν Ἑλλήνων ναυτικὸς	στρατὸς	ἐκ Τροίζηνος· ἐς γὰρ Πώγωνα
[8, 60]	αὐτῶν ἕψεται καὶ ὁ πεζὸς	στρατός,	καὶ οὕτω σφέας αὐτὸς ἄξεις
[8, 68]	ναυμαχῆσαι, δειμαίνω μὴ ὁ ναυτικὸς	στρατὸς	κακωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται. πρὸς
[8, 101]	Πέρσαι τε καὶ ὁ πεζὸς	στρατὸς	οὐδενὸς μεταίτιοι πάθεος εἰσί, ἀλλὰ
[8, 21]	ἕτοιμον, εἰ παλήσειε ὁ ναυτικὸς	στρατός,	σημαίνειν τοῖσι ἐν Θερμοπύλῃσι ἐοῦσι·
[8, 16]	ἀλλήλοισι ἐγίνοντο. (ὁ γὰρ Ξέρξεω	στρατὸς	ὑπὸ μεγάθεός τε καὶ πλήθεος
[8, 34]	μὲν πλεῖστον καὶ δυνατώτατον τοῦ	στρατοῦ	ἅμα αὐτῷ Ξέρξῃ πορευόμενον ἐπ᾽
[8, 100]	παρασχεῖν δεδουλωμένην, τριήκοντα μυριάδας τοῦ	στρατοῦ	ἀπολεξάμενον” ~ταῦτα ἀκούσας Ξέρξης ὡς
[8, 101]	ἐθέλει τριήκοντα μυριάδας ἀπολεξάμενος τοῦ	στρατοῦ	παρασχεῖν μοι τὴν Ἑλλάδα δεδουλωμένην,
[8, 24]	προετοιμάσατο δὲ τάδε· ὅσοι τοῦ	στρατοῦ	τοῦ ἑωυτοῦ ἦσαν νεκροὶ ἐν
[8, 126]	ἔτι γενόμενος, ἔχων ἓξ μυριάδας	στρατοῦ	τοῦ Μαρδόνιος ἐξελέξατο, προέπεμπε βασιλέα
[8, 65]	Ἀττικὴ χώρη ὑπὸ τοῦ πεζοῦ	στρατοῦ	τοῦ Ξέρξεω ἐοῦσα ἔρημος Ἀθηναίων,
[8, 117]	καὶ ὕδατα μεταβάλλοντες ἀπέθνησκον τοῦ	στρατοῦ	τοῦ περιεόντος πολλοί. οἱ δὲ
[8, 24]	μὴ ὀφθείησαν ὑπὸ τοῦ ναυτικοῦ	στρατοῦ.	(ὡς δὲ διέβη ἐς τὴν
[8, 132]	στασιῶται σφίσι γενόμενοι ἐπεβούλευον θάνατον	Στράττι	τῷ Χίου τυράννῳ, ἐόντες ἀρχὴν
[8, 119]	ὁδῷ χρεώμενος ἅμα τῷ ἄλλῳ	στρατῷ	ἀπενόστησε ἐς τὴν Ἀσίην. ~μέγα
[8, 101]	κελεύει ἀπελαύνειν σὺν τῷ λοιπῷ	στρατῷ	ἐς ἤθεα τὰ ἐμά. (σὺ
[8, 113]	πλεῖστον ἔθνος Πέρσας αἱρέετο, ἄνδρας	στρεπτοφόρους	τε καὶ ψελιοφόρους, ἐπὶ δὲ
[8, 118]	ἀπίκετο ἐπ᾽ Ἠιόνα τὴν ἐπὶ	Στρυμόνι,	ἐνθεῦτεν οὐκέτι ὁδοιπορίῃσι διεχρᾶτο, ἀλλὰ
[8, 118]	Ἀσίην. (πλέοντα δέ μιν ἄνεμον	Στρυμονίην	ὑπολαβεῖν μέγαν καὶ κυματίην. καὶ
[8, 120]	τοῦ Ἑλλησπόντου μᾶλλον ἢ τοῦ	Στρυμόνος	καὶ τῆς Ἠιόνος, ὅθεν δή
[8, 115]	τῶν περὶ τὰς πηγὰς τοῦ	Στρυμόνος	οἰκημένων. ~ἔνθα καὶ ὁ τῶν
[8, 52]	πάγον, ἐπολιόρκεον τρόπον τοιόνδε· ὅκως	στυππεῖον	περὶ τοὺς ὀιστοὺς περιθέντες ἅψειαν,
[8, 1]	δὲ ἑπτά, Τροιζήνιοι δὲ πέντε,	Στυρέες	δὲ δύο, καὶ Κήιοι δύο
[8, 46]	εἰσὶ Ἴωνες ἀπὸ Ἀθηνέων γεγονότες.	(Στυρέες	δὲ τὰς αὐτὰς παρείχοντο νέας
[8, 5]	εἶπε ὁ Θεμιστοκλέης ἐπομόσας (οὐ	σύ	γε ἡμέας ἀπολείψεις, ἐπεί τοι
[8, 80]	κατίστασθαι οἱ Ἕλληνες, ἀέκοντας παραστήσασθαι.	σὺ	δὲ ἐπεί περ ἥκεις χρηστὰ
[8, 102]	Ἕλληνες νικῶσι, δοῦλον σὸν ἀπολέσαντες·	σὺ	δέ, τῶν εἵνεκα τὸν στόλον
[8, 62]	ἐς Εὐρυβιάδην, λέγων μᾶλλον ἐπεστραμμένα.	σὺ	εἰ μενέεις αὐτοῦ καὶ μένων
[8, 68]	πυνθάνομαι, οὔτε αὐτοὺς οἰκός, ἢν	σὺ	ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον ἐλαύνῃς τὸν
[8, 143]	ὁμολογῆσαι δὲ τῷ βαρβάρῳ μήτε	σὺ	ἡμέας πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς
[8, 80]	εἴ περ περιεχόμεθα πανταχόθεν, ὡς	σὺ	λέγεις” ~ἐνθαῦτα ἔλεγε παρελθὼν ὁ
[8, 94]	τοῦ κέλητος λέγειν τάδε. (Ἀδείμαντε,	σὺ	μὲν ἀποστρέψας τὰς νέας ἐς
[8, 100]	εἴ τοι δέδοκται μὴ παραμένειν,	σὺ	μὲν ἐς ἤθεα τὰ σεωυτοῦ
[8, 100]	ἔχω καὶ ἐκ τῶνδε βουλήν.	(σὺ	Πέρσας, βασιλεῦ, μὴ ποιήσῃς καταγελάστους
[8, 102]	οἶκον τὸν σόν· (ἢν γὰρ	σύ	τε περιῇς καὶ οἶκος ὁ
[8, 143]	τε οἴκους καὶ τὰ ἀγάλματα.	(σύ	τε τοῦ λοιποῦ λόγους ἔχων
[8, 101]	στρατῷ ἐς ἤθεα τὰ ἐμά.	(σὺ	ὦν ἐμοί, καὶ γὰρ περὶ
[8, 125]	οὕτω πρὸς Σπαρτιητέων, οὔτ᾽ ἂν	σὺ,	ὤνθρωπε, ἐὼν Ἀθηναῖος” ταῦτα μέν
[8, 135]	δὲ Καρίῃ μιν γλώσσῃ χρᾶν,	συγγραψάμενον	δὲ οἴχεσθαι ἀπιόντα ἐς Θεσσαλίην.
[8, 54]	πέμψιος τοῦ κήρυκος δευτέρῃ ἡμέρῃ	συγκαλέσας	Ἀθηναίων τοὺς φυγάδας, ἑωυτῷ δὲ
[8, 142]	ἐστί· τύραννος γὰρ ἐὼν τυράννῳ	συγκατεργάζεται·	ὑμῖν δὲ οὐ ποιητέα, εἴ
[8, 128]	γὰρ ὁ Ἀρτάβαζος ἐς τὸ	συγκείμενον,	ἁμαρτὼν τοῦ χωρίου τούτου βάλλει
[8, 128]	πτερώσαντες τὸ βυβλίον ἐτόξευον ἐς	συγκείμενον	χωρίον. (ἐπάιστος δὲ ἐγένετο ὁ
[8, 25]	οἳ δὲ πάντες ἐκέατο ἁλέες	συγκεκομισμένοι	ἐς τὠυτὸ χωρίον, τέσσερες χιλιάδες.
[8, 144]	τὰ οἰκήματα ἐμπεπρησμένα τε καὶ	συγκεχωσμένα,	τοῖσι ἡμέας ἀναγκαίως ἔχει τιμωρέειν
[8, 71]	δὲ ἐν τῷ Ἰσθμῷ καὶ	συγχώσαντες	τὴν Σκιρωνίδα ὁδόν, μετὰ τοῦτο
[8, 33]	αὐτόθι. καὶ τοῦτο τὸ ἱρὸν	συλήσαντες	ἐνέπρησαν. καί τινας διώκοντες εἷλον
[8, 53]	σφι πάντες κατέστρωντο, τὸ ἱρὸν	συλήσαντες	ἐνέπρησαν πᾶσαν τὴν ἀκρόπολιν. ~σχὼν
[8, 35]	ἄλλης στρατιῆς τῶνδε εἵνεκα, ὅκως	συλήσαντες	τὸ ἱρὸν τὸ ἐν Δελφοῖσι
[8, 42]	Πώγωνα τὸν Τροιζηνίων λιμένα προείρητο	συλλέγεσθαι.	συνελέχθησάν τε δὴ πολλῷ πλεῦνες
[8, 58]	ἔκ τε τῆς νεὸς ἐκβῆναι	συλλέξαι	τε τοὺς στρατηγοὺς ἐς τὸ
[8, 19]	πρόβατα ἐπὶ τὴν θάλασσαν ταύτην,	συλλέξας	τοὺς στρατηγοὺς ἔλεγέ σφι ὡς
[8, 2]	νεῶν παρείχοντο. ἀριθμὸς δὲ τῶν	συλλεχθεισέων	νεῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον ἦν, πάρεξ
[8, 107]	οὐ νέες εἶεν ἀλλ᾽ ἄκραι,	συλλεχθέντες	ἐκομίζοντο. ~ὡς δὲ ἡμέρη ἐγίνετο,
[8, 24]	ἐς τὴν Ἱστιαίην ὁ κῆρυξ,	σύλλογον	ποιησάμενος παντὸς τοῦ στρατοπέδου ἔλεγε
[8, 83]	ἠώς τε διέφαινε καὶ οἳ	σύλλογον	τῶν ἐπιβατέων ποιησάμενοι, προηγόρευε εὖ
[8, 74]	δὲ ἐξερράγη ἐς τὸ μέσον.	σύλλογός	τε δὴ ἐγίνετο καὶ πολλὰ
[8, 61]	Θεμιστοκλέα παρεχόμενον οὕτω ἐκέλευε γνώμας	συμβάλλεσθαι.	ταῦτα δέ οἱ προέφερε ὅτι
[8, 30]	ἄλλο μὲν οὐδέν, ὡς ἐγὼ	συμβαλλόμενος	εὑρίσκω, κατὰ δὲ τὸ ἔχθος
[8, 94]	προσφέρεσθαι τοῖσι Κορινθίοισι. τῇδε δὲ	συμβάλλονται	εἶναι θεῖον τὸ πρῆγμα. ὡς
[8, 60]	εὑρήσεις· πρῶτα μὲν ἐν στεινῷ	συμβάλλοντες	νηυσὶ ὀλίγῃσι πρὸς πολλάς, ἢν
[8, 60]	ἀκούσας. πρὸς μὲν τῷ Ἰσθμῷ	συμβάλλων	ἐν πελάγεϊ ἀναπεπταμένῳ ναυμαχήσεις, ἐς
[8, 102]	τάδε. βασιλεῦ, χαλεπὸν μὲν ἐστὶ	συμβουλευομένῳ	τυχεῖν τὰ ἄριστα εἴπασαν, ἐπὶ
[8, 136]	τὰ χρηστήρια ταῦτά οἱ προλέγοι,	συμβουλεύοντα	σύμμαχον τὸν Ἀθηναῖον ποιέεσθαι· τοῖσι
[8, 101]	οὐκ ἐῶσα ποιέεσθαι, νῦν τε	συμβούλευσον	ὁκότερα ποιέων ἐπιτύχω εὖ βουλευσάμενος”
[8, 103]	ἀπελᾷς” ~ἥσθη τε δὴ τῇ	συμβουλίῃ	Ξέρξης· λέγουσα γὰρ ἐπετύγχανε τά
[8, 101]	ἔδοξέ οἱ καὶ Ἀρτεμισίην ἐς	συμβουλίην	μεταπέμψασθαι, ὅτι πρότερον ἐφαίνετο μούνη
[8, 101]	μεταστησάμενος τοὺς ἄλλους τούς τε	συμβούλους	Περσέων καὶ τοὺς δορυφόρους, ἔλεξε
[8, 3]	καὶ ἐς Σικελίην πέμπειν ἐπὶ	συμμαχίην,	ὡς τὸ ναυτικὸν Ἀθηναίοισι χρεὸν
[8, 128]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων Παλληναίων	συμμαχίν.	(τοῖσι δὲ στρατηγοῖσι ἐπιλεξαμένοισι τὸ
[8, 27]	τε οἱ Θεσσαλοὶ καὶ οἱ	σύμμαχοι	αὐτῶν ἐς τοὺς Φωκέας, οὐ
[8, 24]	τοῦ στρατοπέδου ἔλεγε τάδε. ἄνδρες	σύμμαχοι,	βασιλεὺς Ξέρξης τῷ βουλομένῳ ὑμέων
[8, 142]	ὑμῖν Λακεδαιμόνιοί τε καὶ οἱ	σύμμαχοι	ἐπαγγέλλονται γυναῖκάς τε καὶ τὰ
[8, 2]	Σπαρτιῆται Εὐρυβιάδην Εὐρυκλείδεω· οἱ γὰρ	σύμμαχοι	οὐκ ἔφασαν, ἢν μὴ ὁ
[8, 65]	τιμωρίην Ἀθηναίοισί τε καὶ τοῖσι	συμμάχοισι.	(καὶ ἢν μέν γε κατασκήψῃ
[8, 143]	ἡμέας Ξέρξῃ· ἀλλὰ θεοῖσί τε	συμμάχοισι	πίσυνοί μιν ἐπέξιμεν ἀμυνόμενοι καὶ
[8, 134]	τοῦ ἑτέρου ἀπεχομένους· οἳ δὲ	σύμμαχόν	μιν εἵλοντο εἶναι. διὰ τοῦτο
[8, 136]	χρηστήρια ταῦτά οἱ προλέγοι, συμβουλεύοντα	σύμμαχον	τὸν Ἀθηναῖον ποιέεσθαι· τοῖσι δὴ
[8, 5]	ὁ Μήδων πέμψειε ἀπολιπόντι τοὺς	συμμάχους”	ταῦτά τε ἅμα ἠγόρευε καὶ
[8, 64]	θεοῖσι καὶ ἐπικαλέσασθαι τοὺς Αἰακίδας	συμμάχους.	ὡς δέ σφι ἔδοξε, καὶ
[8, 134]	ἅτε μάντι χρᾶσθαι ἢ ἅτε	συμμάχῳ,	τοῦ ἑτέρου ἀπεχομένους· οἳ δὲ
[8, 19]	παλάμην, τῇ ἐλπίζοι τῶν βασιλέος	συμμάχων	ἀποστήσειν τοὺς ἀρίστους. (ταῦτα μέν
[8, 3]	εἴη ἐπιτρέπειν. ἀντιβάντων δὲ τῶν	συμμάχων	εἶκον οἱ Ἀθηναῖοι μέγα πεποιημένοι
[8, 113]	εἵλετο, ἐκ δὲ τῶν ἄλλων	συμμάχων	ἐξελέγετο κατ᾽ ὀλίγους, τοῖσι εἴδεά
[8, 69]	πρώτοισι τετιμημένης διὰ πάντων τῶν	συμμάχων,	ἐτέρποντο τῇ ἀνακρίσι ὡς ἀπολεομένης
[8, 68]	κακοὶ δοῦλοι εἰσί, οἳ ἐν	συμμάχων	λόγῳ λέγονται εἶναι ἐόντες Αἰγύπτιοί
[8, 89]	καὶ Μήδων καὶ τῶν ἄλλων	συμμάχων,	ὀλίγοι δὲ τινὲς καὶ Ἑλλήνων·
[8, 60]	Σαλαμῖνος διαδρήσονται· παρεόντων γὰρ τῶν	συμμάχων	οὐκ ἔφερέ οἱ κόσμον οὐδένα
[8, 140]	τρίβῳ τε μάλιστα οἰκημένων τῶν	συμμάχων	πάντων αἰεί τε φθειρομένων μούνων,
[8, 110]	μὲν Ἀθηναίων ἀνὴρ δὲ τῶν	συμμάχων	πάντων ἄριστος καὶ σοφώτατος, φράσοντά
[8, 62]	αὐτὴν δέειν κτισθῆναι· ὑμεῖς δὲ	συμμάχων	τοιῶνδε μουνωθέντες μεμνήσεσθε τῶν ἐμῶν
[8, 38]	βοή τε καὶ ἀλαλαγμὸς ἐγίνετο.	~συμμιγέντων	δὲ τούτων πάντων, φόβος τοῖσι
[8, 58]	ἐθέλειν οἱ κοινόν τι πρῆγμα	συμμῖξαι·	ὃ δ᾽ αὐτὸν ἐς τὴν
[8, 79]	ἐκείνων ποιεύμενος ἐξεκαλέετο, θέλων αὐτῷ	συμμῖξαι·	προακηκόεε δὲ ὅτι σπεύδοιεν οἱ
[8, 67]	ἐπὶ τὰς νέας, ἐθέλων σφι	συμμῖξαί	τε καὶ πυθέσθαι τῶν ἐπιπλεόντων
[8, 77]	πάντα πίεσθαι. (χαλκὸς γὰρ χαλκῷ	συμμίξεται,	αἵματι δ᾽ Ἄρης πόντον φοινίξει.
[8, 22]	δὲ ἐν τῷ ἔργῳ, ἐπεὰν	συμμίσγωμεν,	ἐθελοκακέετε μεμνημένοι ὅτι ἀπ᾽ ἡμέων
[8, 113]	Περσέων, ῥώμῃ δὲ ἥσσονες. ὥστε	σύμπαντας	τριήκοντα μυριάδας γενέσθαι σὺν ἱππεῦσι.
[8, 84]	ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἐξαναχθεὶς νηὶ ἐμβάλλει·	συμπλακείσης	δὲ τῆς νεὸς καὶ οὐ
[8, 104]	δὲ τοῖσι Πηδάσοισι τούτοισι τοιόνδε	συμφέρεται	πρῆγμα γίνεσθαι· ἐπεὰν τοῖσι ἀμφικτυόσι
[8, 102]	τῆς Μαρδονίου γνώμης γένηται, οὐδεμία	συμφορὴ	μεγάλη ἔσται σέο τε περιεόντος
[8, 20]	καὶ προσδοκίμοισι κακοῖσι παρῆν σφι	συμφορῇ	χρᾶσθαι πρὸς τὰ μέγιστα. ~οἳ
[8, 69]	μὲν ἦσαν εὔνοοι τῇ Ἀρτεμισίῃ,	συμφορὴν	ἐποιεῦντο τοὺς λόγους ὡς κακόν
[8, 100]	Μαρδόνιος δὲ ὁρῶν μὲν Ξέρξην	συμφορὴν	μεγάλην ἐκ τῆς ναυμαχίης ποιεύμενον,
[8, 100]	τόνδε. (δέσποτα, μήτε λυπέο μήτε	συμφορὴν	μηδεμίαν μεγάλην ποιεῦ τοῦδε τοῦ
[8, 10]	τοῖσι Ἕλλησι, ἀέκοντές τε ἐστρατεύοντο	συμφορήν	τε ἐποιεῦντο μεγάλην ὁρῶντες περιεχομένους
[8, 98]	Πέρσας ἀγγελέοντα τὴν παρεοῦσάν σφι	συμφορήν.	τούτων δὲ τῶν ἀγγέλων ἐστὶ
[8, 60]	ναυμαχήσεις, ἐς τὸ ἥκιστα ἡμῖν	σύμφορον	ἐστὶ νέας ἔχουσι βαρυτέρας καὶ
[8, 11]	ναυμαχίῃ Ἀντίδωρος Λήμνιος μοῦνος τῶν	σὺν	βασιλέι Ἑλλήνων ἐόντων αὐτομολέει ἐς
[8, 82]	ἐν τοῖσι τὸν βάρβαρον κατελοῦσι.	(σὺν	δὲ ὦν ταύτῃ τῇ νηὶ
[8, 113]	ὥστε σύμπαντας τριήκοντα μυριάδας γενέσθαι	σὺν	ἱππεῦσι. ~ἐν δὲ τούτῳ τῷ
[8, 86]	ἅτε γὰρ τῶν μὲν Ἑλλήνων	σὺν	κόσμῳ ναυμαχεόντων καὶ κατὰ τάξιν,
[8, 138]	ποιήσειε ὁ παῖς καὶ ὡς	σὺν	νόῳ κείνων ὁ νεώτατος λάβοι
[8, 86]	βαρβάρων οὔτε τεταγμένων ἔτι οὔτε	σὺν	νόῳ ποιεόντων οὐδέν, ἔμελλε τοιοῦτό
[8, 118]	καταστρώματος ἐπεόντων συχνῶν Περσέων τῶν	σὺν	Ξέρξῃ κομιζομένων, ἐνθαῦτα ἐς δεῖμα
[8, 130]	Ἰωνίην μὴ ἀποστῇ, νέας ἔχοντες	σὺν	τῇσι Ἰάσι τριηκοσίας. (οὐ μὲν
[8, 102]	ὑποδέκεται ταῦτα ποιήσειν, αὐτοῦ καταλιπεῖν	σὺν	τοῖσι ἐθέλει. (τοῦτο μὲν γὰρ
[8, 101]	αὐτὸν δέ με κελεύει ἀπελαύνειν	σὺν	τῷ λοιπῷ στρατῷ ἐς ἤθεα
[8, 46]	δὲ μίαν καὶ πεντηκόντερον, ἐόντες	συναμφότεροι	οὗτοι Δρύοπες. καὶ Σερίφιοί τε
[8, 142]	ἐλευθερώσαντες ἀνθρώπων. πιεζευμένοισι μέντοι ὑμῖν	συναχθόμεθα,	καὶ ὅτι καρπῶν ἐστερήθητε διξῶν
[8, 71]	ἀμφὶ Λεωνίδην ἐν Θερμοπύλῃσι τετελευτηκέναι,	συνδραμόντες	ἐκ τῶν πολίων ἐς τὸν
[8, 88]	καὶ μὴ ἀπολέσθαι, τοῦτο δὲ	συνέβη	ὥστε κακὸν ἐργασαμένην ἀπὸ τούτων
[8, 81]	νεῶν τῶν Ξέρξεω· παραρτέεσθαι τε	συνεβούλευε	ὡς ἀλεξησομένους. καὶ ὃ μὲν
[8, 102]	εὖ βουλευσάμενος” ~ὃ μὲν ταῦτα	συνεβουλεύετο,	ἣ δὲ λέγει τάδε. βασιλεῦ,
[8, 103]	γὰρ εἰ πάντες καὶ πᾶσαι	συνεβούλευον	αὐτῷ μένειν, ἔμενε ἂν δοκέειν
[8, 101]	γὰρ περὶ τῆς ναυμαχίης εὖ	συνεβούλευσας	τῆς γενομένης οὐκ ἐῶσα ποιέεσθαι,
[8, 97]	ἐπειρᾶτο διαχοῦν, γαύλους τε Φοινικηίους	συνέδεε,	ἵνα ἀντί τε σχεδίης ἔωσι
[8, 79]	(οὗτος ὡνὴρ στὰς ἐπὶ τὸ	συνέδριον	ἐξεκαλέετο Θεμιστοκλέα, ἐόντα μὲν ἑωυτῷ
[8, 58]	τε τοὺς στρατηγοὺς ἐς τὸ	συνέδριον.	~ὡς δὲ ἄρα συνελέχθησαν, πρὶν
[8, 75]	Πελοποννησίων, λαθὼν ἐξέρχεται ἐκ τοῦ	συνεδρίου,	ἐξελθὼν δὲ πέμπει ἐς τὸ
[8, 56]	καὶ οἳ διαλυθέντες ἐκ τοῦ	συνεδρίου	ἐσέβαινον ἐς τὰς νέας. ~ἐνθαῦτα
[8, 92]	ἐσέπιπτον ἐς τοὺς Αἰγινήτας. ~ἐνθαῦτα	συνεκύρεον	νέες ἥ τε Θεμιστοκλέος διώκουσα
[8, 87]	προνοίης αὐτὰ ἐποίησε, οὔτε εἰ	συνεκύρησε	ἡ τῶν Καλυνδέων κατὰ τύχην
[8, 112]	καὶ πολιορκέων ἐξαιρήσει. (λέγων ταῦτα	συνέλεγε	χρήματα μεγάλα παρὰ Καρυστίων τε
[8, 130]	Κύμῃ. ἔαρος δὲ ἐπιλάμψαντος πρώιος	συνελέγετο	ἐς Σάμον· αἳ δὲ τῶν
[8, 131]	ὁ μὲν δὴ πεζὸς οὔκω	συνελέγετο,	ὁ δὲ ναυτικὸς ἀπίκετο ἐς
[8, 59]	τὸ συνέδριον. ~ὡς δὲ ἄρα	συνελέχθησαν,	πρὶν ἢ τὸν Εὐρυβιάδην προθεῖναι
[8, 42]	τὸν Τροιζηνίων λιμένα προείρητο συλλέγεσθαι.	συνελέχθησάν	τε δὴ πολλῷ πλεῦνες νέες
[8, 84]	δὴ οἱ ἄλλοι Ἀμεινίῃ βοηθέοντες	συνέμισγον.	(Ἀθηναῖοι μὲν οὕτω λέγουσι τῆς
[8, 94]	Ἀθηναῖοι αὐτίκα κατ᾽ ἀρχάς, ὡς	συνέμισγον	αἱ νέες, ἐκπλαγέντα τε καὶ
[8, 16]	οἱ Ἕλληνες ἐπανέπλεόν τε καὶ	συνέμισγον.	ἐν ταύτῃ τῇ ναυμαχίῃ παραπλήσιοι
[8, 44]	μοῦνοι· ἐν Σαλαμῖνι γὰρ οὐ	συνεναυμάχησαν	Πλαταιέες Ἀθηναίοισι διὰ τοιόνδε τι
[8, 123]	γενέσθαι, δεύτερα δὲ οἱ πολλοὶ	συνεξέπιπτον	Θεμιστοκλέα κρίνοντες. οἳ μὲν δὴ
[8, 49]	δὲ τῶν λεγόντων αἱ πλεῖσται	συνεξέπιπτον	πρὸς τὸν Ἰσθμὸν πλώσαντας ναυμαχέειν
[8, 104]	γὰρ τινὲς παῖδές οἱ συνέσποντο.	~συνέπεμπε	δὲ τοῖσι παισὶ φύλακον Ἑρμότιμον,
[8, 132]	καὶ Ἡρακλέας στήλας ἴσον ἀπέχειν.	συνέπιπτε	δὲ τοιοῦτο ὥστε τοὺς μὲν
[8, 15]	μέσον ἡμέρης ἀνῆγον τὰς νέας.	συνέπιπτε	δὲ ὥστε τὰς αὐτὰς ἡμέρας
[8, 141]	ἔδοξε πέμπειν ἀγγέλους. (καὶ δὴ	συνέπιπτε	ὥστε ὁμοῦ σφεων γίνεσθαι τὴν
[8, 1]	Πλαταιέες ἄπειροι τῆς ναυτικῆς ἐόντες	συνεπλήρουν	τοῖσι Ἀθηναίοισι τὰς νέας. Κορίνθιοι
[8, 42]	ἐς Σαλαμῖνα κατέσχον τὰς νέας,	συνέρρεε	καὶ ὁ λοιπὸς πυνθανόμενος ὁ
[8, 103]	νόθοι γὰρ τινὲς παῖδές οἱ	συνέσποντο.	~συνέπεμπε δὲ τοῖσι παισὶ φύλακον
[8, 74]	ἐν τῷ Ἰσθμῷ τοιούτῳ πόνῳ	συνέστασαν,	ἅτε περὶ τοῦ παντὸς ἤδη
[8, 27]	ἀνδριάντες οἱ περὶ τὸν τρίποδα	συνεστεῶτες	ἔμπροσθε τοῦ νηοῦ τοῦ ἐν
[8, 142]	ἔστ᾽ ἂν ὁ πόλεμος ὅδε	συνεστήκῃ.	μηδὲ ὑμέας Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδὼν
[8, 79]	τεταγμένους, ἐδόκεον κατὰ χώρην εἶναι.	~συνεστηκότων	δὲ τῶν στρατηγῶν, ἐξ Αἰγίνης
[8, 99]	δὲ δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεσελθοῦσα	συνέχεε	οὕτω ὥστε τοὺς κιθῶνας κατερρήξαντο
[8, 59]	προθεῖναι τὸν λόγον τῶν εἵνεκα	συνήγαγε	τοὺς στρατηγούς, πολλὸς ἦν ὁ
[8, 11]	ἐς τὸ μέσον τὰς πρύμνας	συνήγαγον,	δεύτερα δὲ σημήναντος ἔργου εἴχοντο
[8, 113]	καὶ εἰ τεοῖσι τι χρηστὸν	συνῄδεε	πεποιημένον· ἓν δὲ πλεῖστον ἔθνος
[8, 49]	~ὡς δὲ ἐς τὴν Σαλαμῖνα	συνῆλθον	οἱ στρατηγοὶ ἀπὸ τῶν εἰρημενέων
[8, 88]	ἐτράπετο. ~τοῦτο μὲν τοιοῦτο αὐτῇ	συνήνεικε	γενέσθαι διαφυγεῖν τε καὶ μὴ
[8, 88]	γὰρ ἄλλα, ὡς εἴρηται, αὐτῇ	συνήνεικε	ἐς εὐτυχίην γενόμενα, καὶ τὸ
[8, 87]	οἱ τόδε ποιῆσαι, τὸ καὶ	συνήνεικε	ποιησάσῃ. διωκομένη γὰρ ὑπὸ τῆς
[8, 90]	ἀπολοίατο αἱ νέες, ὡς προδόντων.	συνήνεικε	ὦν οὕτω ὥστε Ἰώνων τε
[8, 130]	Βαγαίου καὶ Ἀρταΰντης ὁ Ἀρταχαίεω·	συνῆρχε	δὲ τούτοισι καὶ ἀδελφιδέος αὐτοῦ
[8, 140]	ὁρμημένου. ἔστε ἐλεύθεροι, ἡμῖν ὁμαιχμίην	συνθέμενοι	ἄνευ τε δόλου καὶ ἀπάτης.
[8, 120]	Ἄβδηρα καὶ ξεινίην τέ σφι	συνθέμενος	καὶ δωρησάμενος αὐτοὺς ἀκινάκῃ τε
[8, 7]	ἐπιθήσεσθαι, οὐδὲ πρότερον ἢ τὸ	σύνθημά	σφι ἔμελλε φανήσεσθαι παρὰ τῶν
[8, 86]	ποιεόντων οὐδέν, ἔμελλε τοιοῦτό σφι	συνοίσεσθαι	οἷόν περ ἀπέβη. καίτοι ἦσάν
[8, 128]	προσεῖχε· προσέχοντι δέ οἱ προθύμως	συντίθεται	προδοσίην Τιμόξεινος ὁ τῶν Σκιωναίων
[8, 136]	τά τε κατὰ τὴν θάλασσαν	συντυχόντα	σφι παθήματα κατεργασαμένους μάλιστα Ἀθηναίους
[8, 52]	ἀπίεσαν, ὥστε Ξέρξην ἐπὶ χρόνον	συχνὸν	ἀπορίῃσι ἐνέχεσθαι οὐ δυνάμενον σφέας
[8, 37]	πατάγῳ ἐς αὐτοὺς καὶ κατέβαλον	συχνούς	σφεων, ἐκ δὲ τοῦ ἱροῦ
[8, 85]	πλεῦνες οὔ. (ἔχω μέν νυν	συχνῶν	οὐνόματα τριηράρχων καταλέξαι τῶν νέας
[8, 118]	ὥστε ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐπεόντων	συχνῶν	Περσέων τῶν σὺν Ξέρξῃ κομιζομένων,
[8, 36]	περὶ τῶν ἱρῶν χρημάτων, εἴτε	σφέα	κατὰ γῆς κατορύξωσι εἴτε ἐκκομίσωσι
[8, 100]	γενόμενον, μέχρι οὗ Ξέρξης αὐτός	σφεας	ἀπικόμενος ἔπαυσε. Μαρδόνιος δὲ ὁρῶν
[8, 63]	μάλιστα τοὺς Ἀθηναίους ἀνεδιδάσκετο, μή	σφεας	ἀπολίπωσι, ἢν πρὸς τὸν Ἰσθμὸν
[8, 60]	ὁ πεζὸς στρατός, καὶ οὕτω	σφέας	αὐτὸς ἄξεις ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον,
[8, 94]	Κορίνθιοι ὁμολογέουσι, ἀλλ᾽ ἐν πρώτοισι	σφέας	αὐτοὺς τῆς ναυμαχίης νομίζουσι γενέσθαι·
[8, 68]	τοι ἀντέχειν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ	σφέας	διασκεδᾷς, κατὰ πόλις δὲ ἕκαστοι
[8, 69]	τάδε καταδόξας, πρὸς μὲν Εὐβοίῃ	σφέας	ἐθελοκακέειν ὡς οὐ παρεόντος αὐτοῦ,
[8, 60]	καὶ πρὸς τῷ Ἰσθμῷ, οὐδὲ	σφέας,	εἴ περ εὖ φρονέεις, ἄξεις
[8, 127]	ἐξαναστάντες ὑπὸ Μακεδόνων. ἐπεὶ δὲ	σφέας	εἷλε πολιορκέων, κατέσφαξε ἐξαγαγὼν ἐς
[8, 12]	πρὶν γὰρ ἢ καὶ ἀναπνεῦσαι	σφέας	ἔκ τε τῆς ναυηγίης καὶ
[8, 52]	συχνὸν ἀπορίῃσι ἐνέχεσθαι οὐ δυνάμενον	σφέας	ἑλεῖν. ~χρόνῳ δ᾽ ἐκ τῶν
[8, 14]	πεντήκοντα Ἀττικαί. (αὗταί τε δή	σφεας	ἐπέρρωσαν ἀπικόμεναι καὶ ἅμα ἀγγελίη
[8, 38]	μαθόντες δὲ οἱ Δελφοὶ φεύγοντας	σφέας,	ἐπικαταβάντες ἀπέκτειναν πλῆθός τι αὐτῶν.
[8, 10]	καὶ αὐτοὶ τὰς νέας, ἐλπίσαντες	σφέας	εὐπετέως αἱρήσειν, οἰκότα κάρτα ἐλπίσαντες,
[8, 57]	πόλις ἕκαστοι τρέψονται, καὶ οὔτε	σφέας	Εὐρυβιάδης κατέχειν δυνήσεται οὔτε τις
[8, 90]	Ἴωνας ἐρρύσατο· ὡς γὰρ εἶδε	σφέας	Ξέρξης ἔργον μέγα ἐργασαμένους, ἐτράπετο
[8, 134]	μαντεύεσθαι αὐτόθι διὰ τόδε· ἐκέλευσε	σφέας	ὁ Ἀμφιάρεως διὰ χρηστηρίων ποιεύμενος
[8, 126]	ἀπεστεῶσι Ποτιδαιήτῃσι μὴ οὐκ ἐξανδραποδίσασθαι	σφέας.	(οἱ γὰρ Ποτιδαιῆται, ὡς βασιλεὺς
[8, 4]	ἐς τὴν Ἑλλάδα. (γνόντες δὲ	σφέας	οἱ Εὐβοέες ταῦτα βουλευομένους ἐδέοντο
[8, 10]	καὶ τοῦ διεκπλόου. ~ὁρῶντες δὲ	σφέας	οἵ τε ἄλλοι στρατιῶται οἱ
[8, 36]	ἄλλην χώρην. ὁ δὲ θεός	σφεας	οὐκ ἔα κινέειν, φὰς αὐτὸς
[8, 130]	τὴν ἑωυτῶν φυλάσσειν, σταθμεύμενοι ὅτι	σφέας	οὐκ ἐπεδίωξαν φεύγοντας ἐκ Σαλαμῖνος
[8, 75]	ἀντιστήσονται ὑμῖν, πρὸς ἑωυτούς τε	σφέας	ὄψεσθε ναυμαχέοντας τοὺς τὰ ὑμέτερα
[8, 108]	περὶ Φάληρον, ἐδόκεόν τε ναυμαχήσειν	σφέας	παραρτέοντό τε ὡς ἀλεξησόμενοι. ἐπεὶ
[8, 78]	πολλός· ᾔδεσαν δὲ οὔκω ὅτι	σφέας	περιεκυκλοῦντο τῇσι νηυσὶ οἱ βάρβαροι,
[8, 108]	τούτου ὁμολογεόντων· τροφήν τε ἕξειν	σφέας	τὸν ἐπέτειον αἰεὶ τὸν τῶν
[8, 65]	μάλιστά κῃ τρισμυρίων, ἀποθωμάζειν τε	σφέας	τὸν κονιορτὸν ὅτεων κοτὲ εἴη
[8, 141]	Ἀθηναίους, ἀναμνησθέντες τῶν λογίων ὥς	σφεας	χρεόν ἐστι ἅμα τοῖσι ἄλλοισι
[8, 7]	αὐτῶν τὴν ὀπίσω φέρουσαν ὁδόν,	σφεῖς	δὲ ἐπισπόμενοι ἐξ ἐναντίης. (ταῦτα
[8, 89]	καὶ αὐτοὶ ἔργον βασιλέι, τῇσι	σφετέρῃσι	νηυσὶ φευγούσῃσι περιέπιπτον. ~ἐγένετο δὲ
[8, 54]	δὲ ἑπομένους, ἐκέλευε τρόπῳ τῷ	σφετέρῳ	θῦσαι τὰ ἱρὰ ἀναβάντας ἐς
[8, 67]	μετάπεμπτοι οἱ τῶν ἐθνέων τῶν	σφετέρων	τύραννοι καὶ ταξίαρχοι ἀπὸ τῶν
[8, 109]	τὸν Ἑλλήσποντον πλέειν καὶ ἐπὶ	σφέων	αὐτῶν βαλόμενοι, εἰ οἱ ἄλλοι
[8, 102]	πολλοὺς πολλάκις ἀγῶνας δραμέονται περὶ	σφέων	αὐτῶν οἱ Ἕλληνες. Μαρδονίου δέ,
[8, 36]	προκατῆσθαι. (Δελφοὶ δὲ ταῦτα ἀκούσαντες	σφέων	αὐτῶν πέρι ἐφρόντιζον. τέκνα μέν
[8, 141]	(καὶ δὴ συνέπιπτε ὥστε ὁμοῦ	σφεων	γίνεσθαι τὴν κατάστασιν· ἐπανέμειναν γὰρ
[8, 37]	ἐς αὐτοὺς καὶ κατέβαλον συχνούς	σφεων,	ἐκ δὲ τοῦ ἱροῦ τῆς
[8, 90]	τε καὶ πάντας αἰτιώμενος, καὶ	σφεων	ἐκέλευσε τὰς κεφαλὰς ἀποταμεῖν, ἵνα
[8, 132]	οὕτω δέος τὸ μέσον ἐφύλασσε	σφέων.	~οἱ μὲν δὴ Ἕλληνες ἔπλεον
[8, 40]	ταῦτα πυνθανόμενοι οὕτω δὴ προσεδεήθησαν	σφέων	σχεῖν πρὸς τὴν Σαλαμῖνα. ~οἱ
[8, 111]	θεοὺς δύο ἀχρήστους οὐκ ἐκλείπειν	σφέων	τὴν νῆσον ἀλλ᾽ αἰεὶ φιλοχωρέειν,
[8, 114]	Σπάρτης αἰτέουσι φόνου δίκας, ὅτι	σφέων	τὸν βασιλέα ἀπέκτεινας ῥυόμενον τὴν
[8, 80]	περ ἥκεις χρηστὰ ἀπαγγέλλων, αὐτός	σφι	ἄγγειλον. (ἢν γὰρ ἐγὼ αὐτὰ
[8, 99]	καὶ εὐπαθείῃσι. (ἡ δὲ δευτέρη	σφι	ἀγγελίη ἐπεσελθοῦσα συνέχεε οὕτω ὥστε
[8, 29]	τὰ σκέλεα διεφθάρησαν. ~τούτων δή	σφι	ἀμφοτέρων ἔχοντες ἔγκοτον οἱ Θεσσαλοὶ
[8, 137]	καλέσας δὲ τοὺς θῆτας προηγόρευέ	σφι	ἀπαλλάσσεσθαι ἐκ γῆς τῆς ἑωυτοῦ.
[8, 111]	ὀπίσω. ~οἱ δὲ Ἓλληνες, ἐπείτε	σφι	ἀπέδοξε μήτ᾽ ἐπιδιώκειν ἔτι προσωτέρω
[8, 14]	τε εἶχον τὰς νέας καί	σφι	ἀπεχρᾶτο κακῶς πρήσουσι ἡσυχίην ἄγειν
[8, 140]	ποίεε· τοῦτο μὲν τὴν γῆν	σφι	ἀπόδος, τοῦτο δὲ ἄλλην πρὸς
[8, 133]	ἐλθεῖν, τῶν οἷά τε ἦν	σφι	ἀποπειρήσασθαι. ὅ τι μὲν βουλόμενος
[8, 14]	δ᾽ ἐν Ἀφέτῃσι βάρβαροι, ὥς	σφι	ἀσμένοισι ἡμέρη ἐπέλαμψε, ἀτρέμας τε
[8, 84]	νέας ἁπάσας Ἕλληνες, ἀναγομένοισι δέ	σφι	αὐτίκα ἐπεκέατο οἱ βάρβαροι. οἱ
[8, 26]	ἐς ὁδὸν ὁρμέατο. ~ἧκον δέ	σφι	αὐτόμολοι ἄνδρες ἀπ᾽ Ἀρκαδίης ὀλίγοι
[8, 67]	τῶν νεῶν, καὶ ἵζοντο ὥς	σφι	βασιλεὺς ἑκάστῳ τιμὴν ἐδεδώκεε, πρῶτος
[8, 101]	μεταίτιοι πάθεος εἰσί, ἀλλὰ βουλομένοισί	σφι	γένοιτ᾽ ἂν ἀπόδεξις. (ἐμὲ ὦν
[8, 84]	δὲ καὶ τάδε, ὡς φάσμα	σφι	γυναικὸς ἐφάνη, φανεῖσαν δὲ διακελεύσασθαι
[8, 104]	φύει πώγωνα μέγαν. τοῦτο δέ	σφι	δὶς ἤδη ἐγένετο. ~ἐκ τούτων
[8, 13]	φερομένοισι ἐπέπιπτε, καὶ τὸ τέλος	σφι	ἐγίνετο ἄχαρι. ὡς γὰρ δὴ
[8, 6]	τῆς ἀντίης προσπλέειν οὔ κώ	σφι	ἐδόκεε τῶνδε εἵνεκα, μή κως
[8, 71]	Σκιρωνίδα ὁδόν, μετὰ τοῦτο ὥς	σφι	ἔδοξε βουλευομένοισι, οἰκοδόμεον διὰ τοῦ
[8, 64]	τοὺς Αἰακίδας συμμάχους. ὡς δέ	σφι	ἔδοξε, καὶ ἐποίευν ταῦτα· εὐξάμενοι
[8, 141]	τῷ Πέρσῃ Ἀθηναῖοι, αὐτίκα τέ	σφι	ἔδοξε πέμπειν ἀγγέλους. (καὶ δὴ
[8, 57]	Μνησίφιλος ἀνὴρ Ἀθηναῖος ὅ τι	σφι	εἴη βεβουλευμένον. πυθόμενος δὲ πρὸς
[8, 19]	τοῖσι κατήκουσι πρήγμασι τάδε ποιητέα	σφι	εἶναι ἔλεγε, τῶν τε προβάτων
[8, 26]	εἰρωτῶν αὐτοὺς ταῦτα. (οἳ δέ	σφι	ἔλεγον ὡς Ὀλύμπια ἄγουσι καὶ
[8, 7]	οὐδὲ πρότερον ἢ τὸ σύνθημά	σφι	ἔμελλε φανήσεσθαι παρὰ τῶν περιπλεόντων
[8, 68]	φεύξονται. οὔτε γὰρ σῖτος πάρα	σφι	ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ, ὡς
[8, 56]	δὲ ἐν Σαλαμῖνι Ἕλληνες, ὥς	σφι	ἐξηγγέλθη ὡς ἔσχε τὰ περὶ
[8, 30]	ἐπὶ τὴν χώρην ἀποτρέψειν” ~ταῦτά	σφι	ἐπαγγέλλοντο οἱ Θεσσαλοί. οἱ γὰρ
[8, 9]	μετὰ δὲ τοῦτο, ὡς οὐδείς	σφι	ἐπέπλεε, δείλην ὀψίην γινομένην τῆς
[8, 137]	τοῦ βασιλέος αὐτὴ τὰ σιτία	σφι	ἔπεσσε· ἦσαν γὰρ τὸ πάλαι
[8, 130]	οἱ πλεῦνες ἐπεβάτευον. (στρατηγοὶ δέ	σφι	ἐπῆλθον Μαρδόντης τε ὁ Βαγαίου
[8, 71]	ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἵζοντο, καί	σφι	ἐπῆν στρατηγὸς Κλεόμβροτος ὁ Ἀναξανδρίδεω,
[8, 21]	(οὗτος ὦν ὁ Ἀβρώνιχος ἀπικόμενός	σφι	ἐσήμαινε τὰ γεγονότα περὶ Λεωνίδην
[8, 64]	καὶ τῇ θαλάσσῃ. (ἔδοξε δέ	σφι	εὔξασθαι τοῖσι θεοῖσι καὶ ἐπικαλέσασθαι
[8, 54]	ἱππέα Ἀρταβάνῳ ἀγγελέοντα τὴν παρεοῦσάν	σφι	εὐπρηξίην. ἀπὸ δὲ τῆς πέμψιος
[8, 10]	οὐδεὶς αὐτῶν ἀπονοστήσει· οὕτω ἀσθενέα	σφι	ἐφαίνετο εἶναι τὰ τῶν Ἑλλήνων
[8, 27]	πέμπουσι κήρυκα ἐς Φωκέας, ἅτε	σφι	ἔχοντες αἰεὶ χόλον, ἀπὸ δὲ
[8, 51]	τὸ μαντήιον τὸ ἡ Πυθίη	σφι	ἔχρησε, τὸ ξύλινον τεῖχος ἀνάλωτον
[8, 61]	ἐκείνοισι, ἔστ᾽ ἂν διηκόσιαι νέες	σφι	ἔωσι πεπληρωμέναι· οὐδαμοὺς γὰρ Ἑλλήνων
[8, 70]	τότε μέν νυν οὐκ ἐξέχρησέ	σφι	ἡ ἡμέρη ναυμαχίην ποιήσασθαι· νὺξ
[8, 140]	ἐόντες αὐτόνομοι· ἱρά τε πάντα	σφι,	ἢν δὴ βούλωνταί γε ἐμοὶ
[8, 116]	(οἳ δὲ ἀλογήσαντες, ἢ ἄλλως	σφι	θυμὸς ἐγένετο θεήσασθαι τὸν πόλεμον,
[8, 46]	Αἰγινῆται τριήκοντα παρείχοντο. ἦσαν μέν	σφι	καὶ ἄλλαι πεπληρωμέναι νέες, ἀλλὰ
[8, 94]	ναυμαχίης νομίζουσι γενέσθαι· μαρτυρέει δέ	σφι	καὶ ἡ ἄλλη Ἑλλάς. ~Ἀριστείδης
[8, 108]	σχεδίας, τοῦτ᾽ ἂν μέγιστον πάντων	σφι	κακῶν τὴν Ἑλλάδα ἐργάσαιτο. (εἰ
[8, 111]	τε καὶ ἀναγκαίην, οὕτω τέ	σφι	κάρτα δοτέα εἶναι χρήματα, ὑπεκρίναντο
[8, 26]	ὅ τι τὸ ἄεθλον εἴη	σφι	κείμενον περὶ ὅτευ ἀγωνίζονται· οἳ
[8, 94]	κατὰ ἱρὸν Ἀθηναίης Σκιράδος, περιπίπτειν	σφι	κέλητα θείῃ πομπῇ, τὸν οὔτε
[8, 38]	κατ᾽ ἀνθρώπων φύσιν ἔχοντας ἕπεσθαί	σφι	κτείνοντας καὶ διώκοντας. ~τούτους δὲ
[8, 10]	στρατηγοὶ ἐπιπλέοντας νηυσὶ ὀλίγῃσι, πάγχυ	σφι	μανίην ἐπενείκαντες ἀνῆγον καὶ αὐτοὶ
[8, 114]	δεικνὺς ἐς τοῦτον εἶπε τοιγὰρ	σφι	Μαρδόνιος ὅδε δίκας δώσει τοιαύτας
[8, 68]	τοὺς ἐκεῖθεν αὐτῶν ἥκοντας, οὐδέ	σφι	μελήσει πρὸ τῶν Ἀθηνέων ναυμαχέειν.
[8, 1]	καὶ πεντηκοντέρους δύο· Λοκροὶ δέ	σφι	οἱ Ὀπούντιοι ἐπεβοήθεον πεντηκοντέρους ἔχοντες
[8, 15]	στρατηγοὶ τῶν βαρβάρων νέας οὕτω	σφι	ὀλίγας λυμαίνεσθαι, καὶ τὸ ἀπὸ
[8, 136]	τε κατὰ τὴν θάλασσαν συντυχόντα	σφι	παθήματα κατεργασαμένους μάλιστα Ἀθηναίους ἐπίστατο.
[8, 41]	ἀπολελοιπυίης τὴν ἀκρόπολιν. ὡς δέ	σφι	πάντα ὑπεξέκειτο, ἔπλεον ἐς τὸ
[8, 53]	τοὺς ἱκέτας ἐφόνευον· ἐπεὶ δέ	σφι	πάντες κατέστρωντο, τὸ ἱρὸν συλήσαντες
[8, 1]	(καὶ Χαλκιδέες ἐπλήρουν εἴκοσι, Ἀθηναίων	σφι	παρεχόντων τὰς νέας, Αἰγινῆται δὲ
[8, 19]	ἐς τὴν Ἑλλάδα. ταῦτα ἤρεσέ	σφι	ποιέειν, καὶ αὐτίκα πῦρ ἀνακαυσάμενοι
[8, 20]	οὐδὲν οὔτε προσεσάξαντο ὡς παρεσομένου	σφι	πολέμου, περιπετέα τε ἐποιήσαντο σφίσι
[8, 76]	τοὺς μή” ~ὃ μὲν ταῦτά	σφι	σημήνας ἐκποδὼν ἀπαλλάσσετο· τοῖσι δὲ
[8, 80]	ποιεύντων τῶν βαρβάρων ταῦτα. ἀλλά	σφι	σήμηνον αὐτὸς παρελθὼν ὡς ἔχει.
[8, 67]	Ξέρξης ἐπὶ τὰς νέας, ἐθέλων	σφι	συμμῖξαί τε καὶ πυθέσθαι τῶν
[8, 20]	τε καὶ προσδοκίμοισι κακοῖσι παρῆν	σφι	συμφορῇ χρᾶσθαι πρὸς τὰ μέγιστα.
[8, 98]	ἐς Πέρσας ἀγγελέοντα τὴν παρεοῦσάν	σφι	συμφορήν. τούτων δὲ τῶν ἀγγέλων
[8, 120]	ἐς Ἄβδηρα καὶ ξεινίην τέ	σφι	συνθέμενος καὶ δωρησάμενος αὐτοὺς ἀκινάκῃ
[8, 86]	νόῳ ποιεόντων οὐδέν, ἔμελλε τοιοῦτό	σφι	συνοίσεσθαι οἷόν περ ἀπέβη. καίτοι
[8, 118]	τὸν κυβερνήτην εἴ τις ἐστί	σφι	σωτηρίη, (καὶ τὸν εἶπαι δέσποτα,
[8, 109]	οἱ ἄλλοι μὴ βουλοίατο) ἔλεγέ	σφι	τάδε. (καὶ αὐτὸς ἤδη πολλοῖσι
[8, 79]	τῶν πολεμίων κύκλῳ. ἀλλ᾽ ἐσελθών	σφι	ταῦτα σήμηνον” ὃ δ᾽ ἀμείβετο
[8, 37]	ἱρὸν τῆς Προναίης Ἀθηναίης, ἐπιγίνεταί	σφι	τέρεα ἔτι μέζονα τοῦ πρὶν
[8, 130]	ἐς τὴν Ἰωνίην ἀλλ᾽ ἀποχρήσειν	σφι	τὴν ἑωυτῶν φυλάσσειν, σταθμεύμενοι ὅτι
[8, 49]	ἐόντες πολιορκήσονται ἐν νήσῳ, ἵνα	σφι	τιμωρίη οὐδεμία ἐπιφανήσεται, πρὸς δὲ
[8, 19]	ταύτην, συλλέξας τοὺς στρατηγοὺς ἔλεγέ	σφι	ὡς δοκέοι ἔχειν τινὰ παλάμην,
[8, 74]	πυνθανόμενοι ἀρρώδεον, οὐκ οὕτω περὶ	σφίσι	αὐτοῖσι δειμαίνοντες ὡς περὶ τῇ
[8, 9]	δὲ ἀκούσαντες οἱ Ἕλληνες λόγον	σφίσι	αὐτοῖσι ἐδίδοσαν. πολλῶν δὲ λεχθέντων
[8, 20]	σφι πολέμου, περιπετέα τε ἐποιήσαντο	σφίσι	αὐτοῖσι τὰ πρήγματα. (Βάκιδι γὰρ
[8, 132]	ὁ Βασιληίδεω ἦν· οἳ στασιῶται	σφίσι	γενόμενοι ἐπεβούλευον θάνατον Στράττι τῷ
[8, 100]	τις τούτων τῶν τὸ πᾶν	σφίσι	ἤδη δοκεόντων κατεργάσθαι ἀποβὰς ἀπὸ
[8, 30]	δώσειν ἔφασαν χρήματα, παρέχειν τε	σφίσι	Θεσσαλοῖσι ὁμοίως μηδίζειν, εἰ ἄλλως
[8, 117]	διέβησαν ἐς Ἄβυδον· τὰς γὰρ	σχεδίας	οὐκ εὗρον ἔτι ἐντεταμένας ἀλλ᾽
[8, 107]	τάχεος εἶχε ἕκαστος, διαφυλαξούσας τὰς	σχεδίας	πορευθῆναι βασιλέι. (ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ
[8, 108]	λέγων ὡς εἰ λύσουσι τὰς	σχεδίας,	τοῦτ᾽ ἂν μέγιστον πάντων σφι
[8, 97]	Φοινικηίους συνέδεε, ἵνα ἀντί τε	σχεδίης	ἔωσι καὶ τείχεος, ἀρτέετό τε
[8, 40]	τῶνδε δὲ εἵνεκα προσεδεήθησαν αὐτῶν	σχεῖν	πρὸς Σαλαμῖνα Ἀθηναῖοι, ἵνα αὐτοὶ
[8, 40]	πυνθανόμενοι οὕτω δὴ προσεδεήθησαν σφέων	σχεῖν	πρὸς τὴν Σαλαμῖνα. ~οἱ μὲν
[8, 54]	συλήσαντες ἐνέπρησαν πᾶσαν τὴν ἀκρόπολιν.	~σχὼν	δὲ παντελέως τὰς Ἀθήνας Ξέρξης
[8, 41]	ἐποιήσαντο, Ἀθηναίων τῇ τις δύναται	σώζειν	τέκνα τε καὶ τοὺς οἰκέτας.
[8, 44]	οἰκετέων. οὗτοι μέν νυν τούτους	σώζοντες	ἐλείφθησαν. (Ἀθηναῖοι δὲ ἐπὶ μὲν
[8, 92]	ἡ Σιδωνίη, ὥστε Πυθέην οὕτω	σωθῆναι	ἐς Αἴγιναν. (ὡς δὲ ἐσεῖδε
[8, 68]	ποιέο. οἱ γὰρ ἄνδρες τῶν	σῶν	ἀνδρῶν κρέσσονες τοσοῦτο εἰσὶ κατὰ
[8, 106]	ἐργάσατο, ἢ σὲ ἢ τῶν	σῶν	τινα, ὅτι με ἀντ᾽ ἀνδρὸς
[8, 60]	τάδε. (ἐν σοὶ νῦν ἐστὶ	σῶσαι	τὴν Ἑλλάδα, ἢν ἐμοὶ πείθῃ
[8, 82]	τῆς ἦρχε ἀνὴρ Παναίτιος ὁ	Σωσιμένεος,	ἥ περ δὴ ἔφερε τὴν
[8, 138]	τῶν ἀνδρῶν ἀπ᾽ Ἄργεος ἀπόγονοι	σωτῆρι·	(οὗτος, ἐπείτε διέβησαν οἱ Τημενίδαι,
[8, 118]	κυβερνήτην εἴ τις ἐστί σφι	σωτηρίη,	(καὶ τὸν εἶπαι δέσποτα, οὐκ
[8, 118]	γὰρ οἶκε εἶναι ἐμοὶ ἡ	σωτηρίη”	(τὸν μὲν ταῦτα λέγειν, τοὺς