Livre, chapitre
[8, 52]	ὄχθον, τὸν Ἀθηναῖοι καλέουσι Ἀρήιον	πάγον,	ἐπολιόρκεον τρόπον τοιόνδε· ὅκως στυππεῖον
[8, 12]	ταῦτα ἐς φόβον κατιστέατο, ἐλπίζοντες	πάγχυ	ἀπολέεσθαι ἐς οἷα κακὰ ἧκον.
[8, 10]	οἱ στρατηγοὶ ἐπιπλέοντας νηυσὶ ὀλίγῃσι,	πάγχυ	σφι μανίην ἐπενείκαντες ἀνῆγον καὶ
[8, 143]	βουλόμεθα οὐδὲν ἄχαρι πρὸς Ἀθηναίων	παθεῖν	ἐόντα πρόξεινόν τε καὶ φίλον”
[8, 129]	τῆς πλημμυρίδος καὶ τοῦ Περσικοῦ	πάθεος	γενέσθαι τόδε, ὅτι τοῦ Ποσειδέωνος
[8, 101]	ὁ πεζὸς στρατὸς οὐδενὸς μεταίτιοι	πάθεος	εἰσί, ἀλλὰ βουλομένοισί σφι γένοιτ᾽
[8, 90]	Πέρσης παρεὼν τούτου τοῦ Φοινικηίου	πάθεος.	οἳ μὲν δὴ πρὸς τοὺς
[8, 102]	Ἕλληνες. Μαρδονίου δέ, ἤν τι	πάθῃ,	λόγος οὐδεὶς γίνεται, οὐδέ τι
[8, 136]	κατὰ τὴν θάλασσαν συντυχόντα σφι	παθήματα	κατεργασαμένους μάλιστα Ἀθηναίους ἐπίστατο. (τούτων
[8, 97]	δὲ ὡς ἔμαθε τὸ γεγονὸς	πάθος,	δείσας μή τις τῶν Ἰώνων
[8, 119]	ἄλλως οὔτε τὸ Περσέων τοῦτο	πάθος·	εἰ γὰρ δὴ ταῦτα οὕτω
[8, 109]	τί μιν καταλαμβάνῃ πρὸς Ἀθηναίων	πάθος	ἔχῃ ἀποστροφήν· τά περ ὦν
[8, 100]	πρὸς Πέρσας τοῦτο προσήκει τὸ	πάθος.	(ἤδη ὦν, ἐπειδὴ οὐ Πέρσαι
[8, 75]	ἦν Σίκιννος, οἰκέτης δὲ καὶ	παιδαγωγὸς	ἦν τῶν Θεμιστοκλέος παίδων· τὸν
[8, 105]	ἔργων ἀνοσιωτάτων· ὅκως γὰρ κτήσαιτο	παῖδας	εἴδεος ἐπαμμένους, ἐκτάμνων ἀγινέων ἐπώλεε
[8, 107]	Ἑρμότιμος. ~Ξέρξης δὲ ὡς τοὺς	παῖδας	ἐπέτρεψε Ἀρτεμισίῃ ἀπάγειν ἐς Ἔφεσον,
[8, 103]	ταύτην μὲν ἀποστέλλει ἄγουσαν αὐτοῦ	παῖδας	ἐς Ἔφεσον· νόθοι γὰρ τινὲς
[8, 40]	πρὸς Σαλαμῖνα Ἀθηναῖοι, ἵνα αὐτοὶ	παῖδάς	τε καὶ γυναῖκας ὑπεξαγάγωνται ἐκ
[8, 106]	τε, ὡς ταῦτα ἐργάσατο, οἱ	παῖδες	ἀναγκαζόμενοι ἀπέταμνον. Πανιώνιον μέν νυν
[8, 103]	ἐς Ἔφεσον· νόθοι γὰρ τινὲς	παῖδές	οἱ συνέσποντο. ~συνέπεμπε δὲ τοῖσι
[8, 137]	δὲ ὀπτῴη, ὁ ἄρτος τοῦ	παιδὸς	τοῦ θητὸς Περδίκκεω διπλήσιος ἐγίνετο
[8, 106]	οἱ ταῦτα ὠνείδισε, ἀχθέντων τῶν	παίδων	ἐς ὄψιν ἠναγκάζετο ὁ Πανιώνιος
[8, 106]	ἠναγκάζετο ὁ Πανιώνιος τῶν ἑωυτοῦ	παίδων	τεσσέρων ἐόντων τὰ αἰδοῖα ἀποτάμνειν,
[8, 75]	καὶ παιδαγωγὸς ἦν τῶν Θεμιστοκλέος	παίδων·	τὸν δὴ ὕστερον τούτων τῶν
[8, 115]	οὐκ ἀπέλαβε, ἀλλὰ δόντες οἱ	Παίονες	τοῖσι Θρήιξι ἀπαιτέοντος Ξέρξεω ἔφασαν
[8, 115]	τινὰς καὶ ἐν Σίρι τῆς	Παιονίης	καὶ ἐν Μακεδονίῃ. (ἔνθα καὶ
[8, 137]	ὡς ἤκουσαν ταῦτα· ὁ δὲ	παῖς,	ἐτύγχανε γὰρ ἔχων μάχαιραν, εἴπας
[8, 139]	Περδίκκεω Ἀλέξανδρος ὧδε ἐγένετο· Ἀμύντεω	παῖς	ἦν Ἀλέξανδρος, Ἀμύντης δὲ Ἀλκέτεω,
[8, 138]	οἷόν τι χρῆμα ποιήσειε ὁ	παῖς	καὶ ὡς σὺν νόῳ κείνων
[8, 116]	ὄρος τὴν Ροδόπην, τοῖσί τε	παισὶ	ἀπηγόρευε μὴ στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν
[8, 104]	οἱ συνέσποντο. ~συνέπεμπε δὲ τοῖσι	παισὶ	φύλακον Ἑρμότιμον, γένος μὲν ἐόντα
[8, 137]	σφι ἔπεσσε· ἦσαν γὰρ τὸ	πάλαι	καὶ αἱ τυραννίδες τῶν ἀνθρώπων
[8, 73]	ἵδρυται νῦν τε καὶ τὸ	πάλαι	οἴκεον, Ἀρκάδες τε καὶ Κυνούριοι·
[8, 142]	ἀνασχετόν, οἵτινες αἰεὶ καὶ τὸ	πάλαι	φαίνεσθε πολλοὺς ἐλευθερώσαντες ἀνθρώπων. πιεζευμένοισι
[8, 31]	χώρης, ἥ περ ἦν τὸ	παλαιὸν	Δρυοπίς· ἡ δὲ χώρη αὕτη
[8, 62]	περ ἡμετέρη τε ἐστὶ ἐκ	παλαιοῦ	ἔτι, καὶ τὰ λόγια λέγει
[8, 19]	σφι ὡς δοκέοι ἔχειν τινὰ	παλάμην,	τῇ ἐλπίζοι τῶν βασιλέος συμμάχων
[8, 21]	εἶχε πλοῖον κατῆρες ἕτοιμον, εἰ	παλήσειε	ὁ ναυτικὸς στρατός, σημαίνειν τοῖσι
[8, 128]	παρῆν δὲ καὶ τῶν ἄλλων	Παλληναίων	συμμαχίν. (τοῖσι δὲ στρατηγοῖσι ἐπιλεξαμένοισι
[8, 84]	ὤκελλον τὰς νέας, Ἀμεινίης δὲ	Παλληνεὺς	ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἐξαναχθεὶς νηὶ ἐμβάλλει·
[8, 93]	τε ὁ Ἀναγυράσιος καὶ Ἀμεινίης	Παλληνεύς,	ὃς καὶ Ἀρτεμισίην ἐπεδίωξε. εἰ
[8, 129]	χρῆν εἶναι ἔσω ἐν τῇ	Παλλήνῃ,	ἐπῆλθε πλημμυρὶς τῆς θαλάσσης μεγάλη,
[8, 126]	δὲ ὀπίσω πορευόμενος κατὰ τὴν	Παλλήνην	ἐγίνετο, ἅτε Μαρδονίου τε χειμερίζοντος
[8, 126]	καὶ οἱ ἄλλοι οἱ τὴν	Παλλήνην	ἔχοντες. ~ἐνθαῦτα δὴ Ἀρτάβαζος ἐπολιόρκεε
[8, 129]	τέναγος γενόμενον παρήισαν ἐς τὴν	Παλλήνην.	(ὡς δὲ τὰς δύο μὲν
[8, 68]	καὶ Κύπριοι καὶ Κίλικες καὶ	Πάμφυλοι,	τῶν ὄφελος ἐστὶ οὐδέν” ~ταῦτα
[8, 62]	μή, ἀνατρέψεις τὴν Ἑλλάδα· τὸ	πᾶν	γὰρ ἡμῖν τοῦ πολέμου φέρουσι
[8, 132]	μέχρι Δήλου. (τὸ γὰρ προσωτέρω	πᾶν	δεινὸν ἦν τοῖσι Ἕλλησι οὔτε
[8, 29]	ἠνδραποδίσθαι ὑμέας. ἡμεῖς μέντοι τὸ	πᾶν	ἔχοντες οὐ μνησικακέομεν, ἀλλ᾽ ἡμῖν
[8, 100]	οὔτε τις τούτων τῶν τὸ	πᾶν	σφίσι ἤδη δοκεόντων κατεργάσθαι ἀποβὰς
[8, 34]	γῆν τὴν Ὀρχομενίων. Βοιωτῶν δὲ	πᾶν	τὸ πλῆθος ἐμήδιζε, τὰς δὲ
[8, 81]	λαθὼν τοὺς ἐπορμέοντας· περιέχεσθαι γὰρ	πᾶν	τὸ στρατόπεδον τὸ Ἑλληνικὸν ὑπὸ
[8, 13]	πρὸς τὰς πέτρας· ἐποιέετό τε	πᾶν	ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὅκως ἂν
[8, 100]	γὰρ ξύλων ἀγὼν ὁ τὸ	πᾶν	φέρων ἐστὶ ἡμῖν, ἀλλ᾽ ἀνδρῶν
[8, 82]	Τηνίων αὐτομολέουσα, τῆς ἦρχε ἀνὴρ	Παναίτιος	ὁ Σωσιμένεος, ἥ περ δὴ
[8, 40]	γνώμης. (δοκέοντες γὰρ εὑρήσειν Πελοποννησίους	πανδημεὶ	ἐν τῇ Βοιωτίῃ ὑποκατημένους τὸν
[8, 72]	δὲ βοηθήσαντες ἐς τὸν Ἰσθμὸν	πανδημεὶ	οἵδε ἦσαν Ἑλλήνων, Λακεδαιμόνιοί τε
[8, 106]	Ἀταρνεὺς δὲ καλέεται, εὑρίσκει τὸν	Πανιώνιον	ἐνθαῦτα. (ἐπιγνοὺς δὲ ἔλεγε πρὸς
[8, 106]	ὑποδεξάμενον ἄσμενον τοὺς λόγους τὸν	Πανιώνιον	κομίσαι τὰ τέκνα καὶ τὴν
[8, 106]	ἐργάσατο, οἱ παῖδες ἀναγκαζόμενοι ἀπέταμνον.	Πανιώνιον	μέν νυν οὕτω περιῆλθε ἥ
[8, 105]	ὑπὸ πολεμίων καὶ πωλεόμενον ὠνέεται	Πανιώνιος	ἀνὴρ Χῖος, ὃς τὴν ζόην
[8, 105]	ἐνορχίων. ἄλλους τε δὴ ὁ	Πανιώνιος	ἐξέταμε πολλούς, ἅτε ποιεύμενος ἐκ
[8, 106]	παίδων ἐς ὄψιν ἠναγκάζετο ὁ	Πανιώνιος	τῶν ἑωυτοῦ παίδων τεσσέρων ἐόντων
[8, 106]	τὴν γυναῖκα. (ὡς δὲ ἄρα	πανοικίῃ	μιν περιέλαβε, ἔλεγε ὁ Ἑρμότιμος
[8, 34]	παραμειβόμενοι οἱ βάρβαροι ἀπίκοντο ἐς	Πανοπέας.	ἐνθεῦτεν δὲ ἤδη διακρινομένη ἡ
[8, 35]	πάντα ἐσιναμώρεον· καὶ γὰρ τῶν	Πανοπέων	τὴν πόλιν ἐνέπρησαν καὶ Δαυλίων
[8, 27]	καὶ τὸ κάρτα. (ἐσβαλόντες γὰρ	πανστρατιῇ	αὐτοί τε οἱ Θεσσαλοὶ καὶ
[8, 66]	Δωριέας καὶ Λοκροὺς καὶ Βοιωτοὺς	πανστρατιῇ	ἑπομένους πλὴν Θεσπιέων καὶ Πλαταιέων,
[8, 35]	βασιλέι Ξέρξῃ ἀποδέξαιεν τὰ χρήματα.	πάντα	δ᾽ ἠπίστατο τὰ ἐν τῷ
[8, 105]	τοῦτον. καὶ οὐ γὰρ τὰ	πάντα	ἐδυστύχεε ὁ Ἑρμότιμος, ἀπικνέεται ἐκ
[8, 50]	τε ἐς τὰς Ἀθήνας καὶ	πάντα	ἐκεῖνα ἐδηίου. ἐνέπρησε δὲ Θέσπειάν
[8, 71]	τὴν Πελοπόννησον. ~καίτοι τὰ δυνατὰ	πάντα	ἐμεμηχάνητο ὅκως κατ᾽ ἤπειρον μὴ
[8, 32]	τὸν στρατόν· ὁκόσα δὲ ἐπέσχον,	πάντα	ἐπέφλεγον καὶ ἔκειρον, καὶ ἐς
[8, 142]	ἐς πόλεμον ἄχρηστα οἰκετέων ἐχόμενα	πάντα	ἐπιθρέψειν, ἔστ᾽ ἂν ὁ πόλεμος
[8, 35]	καὶ οὗτοι ἐπέσχον τῆς Φωκίδος,	πάντα	ἐσιναμώρεον· καὶ γὰρ τῶν Πανοπέων
[8, 65]	ὁρτὴν ταύτην ἄγουσι Ἀθηναῖοι ἀνὰ	πάντα	ἔτεα τῇ Μητρὶ καὶ τῇ
[8, 33]	παρὰ τὸν Κηφισὸν ποταμὸν ἐδηίουν	πάντα,	καὶ κατὰ μὲν ἔκαυσαν Δρυμὸν
[8, 83]	Θεμιστοκλέης, τὰ δὲ ἔπεα ἦν	πάντα	κρέσσω τοῖσι ἥσσοσι ἀντιτιθέμενα, ὅσα
[8, 100]	Πέρσας μὲν ἦν ταῦτα τὸν	πάντα	μεταξὺ χρόνον γενόμενον, μέχρι οὗ
[8, 77]	υἱόν, δεινὸν μαιμώοντα, δοκεῦντ᾽ ἀνὰ	πάντα	πίεσθαι. (χαλκὸς γὰρ χαλκῷ συμμίξεται,
[8, 132]	χώρων ἐοῦσι ἐμπείροισι, στρατιῆς τε	πάντα	πλέα ἐδόκεε εἶναι, τὴν δὲ
[8, 140]	ἐθέλωσι, ἐόντες αὐτόνομοι· ἱρά τε	πάντα	σφι, ἢν δὴ βούλωνταί γε
[8, 58]	παριζόμενός οἱ καταλέγει ἐκεῖνά τε	πάντα	τὰ ἤκουσε Μνησιφίλου, ἑωυτοῦ ποιεύμενος,
[8, 108]	δὲ αὐτῷ καὶ ἔργου ἐχομένῳ	πάντα	τὰ κατὰ τὴν Εὐρώπην οἷά
[8, 135]	ἄρα τὸν Εὐρωπέα Μῦν, περιστρωφώμενον	πάντα	τὰ χρηστήρια, καὶ ἐς τοῦ
[8, 96]	τὸν χρησμὸν τόν τε ἄλλον	πάντα	τὸν περὶ τῆς ναυμαχίης ταύτης
[8, 76]	τεταγμένοι, κατεῖχόν τε μέχρι Μουνυχίης	πάντα	τὸν πορθμὸν τῇσι νηυσί. (τῶνδε
[8, 41]	τὴν ἀκρόπολιν. ὡς δέ σφι	πάντα	ὑπεξέκειτο, ἔπλεον ἐς τὸ στρατόπεδον.
[8, 140]	οἷοί τε ἐστὲ ἀντέχειν τὸν	πάντα	χρόνον. εἴδετε μὲν γὰρ τῆς
[8, 140]	οὐκ οἵοισί τε ἐσομένοισι τὸν	πάντα	χρόνον πολεμέειν Ξέρξῃ· εἰ γὰρ
[8, 90]	Φοίνικας οἷα ὑπερλυπεόμενός τε καὶ	πάντας	αἰτιώμενος, καὶ σφεων ἐκέλευσε τὰς
[8, 25]	δὲ ἠπιστέατο τοὺς κειμένους εἶναι	πάντας	Λακεδαιμονίους καὶ Θεσπιέας, ὁρῶντες καὶ
[8, 66]	τε καὶ τοὺς λοιποὺς νησιώτας	πάντας,	πλὴν τῶν πέντε πολίων τῶν
[8, 26]	ἠνέσχετο σιγῶν εἶπέ τε ἐς	πάντας	τάδε. παπαῖ Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾽
[8, 113]	ἐξελέγετο πρώτους μὲν τοὺς Πέρσας	πάντας	τοὺς ἀθανάτους καλεομένους, πλὴν Ὑδάρνεος
[8, 44]	ἔξω ἠπείρου, Ἀθηναῖοι μὲν πρὸς	πάντας	τοὺς ἄλλους παρεχόμενοι νέας ὀγδώκοντα
[8, 96]	Ἀθηναίῳ ἀνδρὶ χρησμολόγῳ, τὸ ἐλελήθεε	πάντας	τοὺς Ἕλληνας, Κωλιάδες δὲ γυναῖκες
[8, 95]	ἐν τῇ νησῖδι ταύτῃ κατεφόνευσαν	πάντας.	~ὡς δὲ ἡ ναυμαχίη διελέλυτο,
[8, 133]	τῷ οὔνομα ἦν Μῦς, ἐντειλάμενος	πανταχῇ	μιν χρησόμενον ἐλθεῖν, τῶν οἷά
[8, 80]	ἔτι διαδρήσονται, εἴ περ περιεχόμεθα	πανταχόθεν,	ὡς σὺ λέγεις” ~ἐνθαῦτα ἔλεγε
[8, 109]	ἀναπλασάσθω καὶ σπόρου ἀνακῶς ἐχέτω,	παντελέως	ἀπελάσας τὸν βάρβαρον· ἅμα δὲ
[8, 54]	πᾶσαν τὴν ἀκρόπολιν. ~σχὼν δὲ	παντελέως	τὰς Ἀθήνας Ξέρξης ἀπέπεμψε ἐς
[8, 99]	οὕτω ὥστε τοὺς κιθῶνας κατερρήξαντο	πάντες,	βοῇ τε καὶ οἰμωγῇ ἐχρέωντο
[8, 25]	δὲ ἐθηεῦντο διεξιόντες τοὺς νεκρούς·	πάντες	δὲ ἠπιστέατο τοὺς κειμένους εἶναι
[8, 36]	ἐς Ἄμφισσαν τὴν Λοκρίδα ὑπεξῆλθον.	πάντες	δὲ ὦν οἱ Δελφοὶ ἐξέλιπον
[8, 5]	ἀργυρίου τρία· (οὗτοί τε δὴ	πάντες	δώροισι ἀναπεπεισμένοι ἦσαν καὶ τοῖσι
[8, 14]	βαρβάρων οἱ περιπλέοντες τὴν Εὔβοιαν	πάντες	εἴησαν διεφθαρμένοι ὑπὸ τοῦ γενομένου
[8, 25]	ἐφαίνοντο νεκροὶ κείμενοι, οἳ δὲ	πάντες	ἐκέατο ἁλέες συγκεκομισμένοι ἐς τὠυτὸ
[8, 116]	Πέρσῃ· ἐπεὶ δὲ ἀνεχώρησαν ἀσινέες	πάντες	ἓξ ἐόντες, ἐξώρυξε αὐτῶν ὁ
[8, 72]	Ἑλλήνων, Λακεδαιμόνιοί τε καὶ Ἀρκάδες	πάντες	καὶ Ἠλεῖοι καὶ Κορίνθιοι καὶ
[8, 103]	αὐτὸς ἐνόεε. οὐδὲ γὰρ εἰ	πάντες	καὶ πᾶσαι συνεβούλευον αὐτῷ μένειν,
[8, 53]	ἱκέτας ἐφόνευον· ἐπεὶ δέ σφι	πάντες	κατέστρωντο, τὸ ἱρὸν συλήσαντες ἐνέπρησαν
[8, 97]	ἄλλην ποιησόμενος. (ὁρῶντες δέ μιν	πάντες	οἱ ἄλλοι ταῦτα πρήσσοντα εὖ
[8, 73]	τῇ Λακωνικῇ, Λημνίων δὲ Παρωρεῆται	πάντες.	(οἱ δὲ Κυνούριοι αὐτόχθονες ἐόντες
[8, 67]	ὦν ἀπίκατο ἐς τὰς Ἀθήνας	πάντες	οὗτοι πλὴν Παρίων (Πάριοι δὲ
[8, 131]	ἑτέρης οἰκίης τῶν βασιλέων. (οὗτοι	πάντες,	πλὴν τῶν ἑπτὰ τῶν μετὰ
[8, 71]	δὲ ἐουσέων μυριάδων πολλέων καὶ	παντὸς	ἀνδρὸς ἐργαζομένου, ἤνετο τὸ ἔργον·
[8, 74]	πόνῳ συνέστασαν, ἅτε περὶ τοῦ	παντὸς	ἤδη δρόμου θέοντες καὶ τῇσι
[8, 97]	πρήσσοντα εὖ ἠπιστέατο ὡς ἐκ	παντὸς	νόου παρεσκεύασται μένων πολεμήσειν· Μαρδόνιον
[8, 24]	Ἱστιαίην ὁ κῆρυξ, σύλλογον ποιησάμενος	παντὸς	τοῦ στρατοπέδου ἔλεγε τάδε. ἄνδρες
[8, 140]	τε μάλιστα οἰκημένων τῶν συμμάχων	πάντων	αἰεί τε φθειρομένων μούνων, ἐξαίρετον
[8, 106]	ἔλεγε ὁ Ἑρμότιμος τάδε. ὦ	πάντων	ἀνδρῶν ἤδη μάλιστα ἀπ᾽ ἔργων
[8, 124]	τῶν Τεγεητικῶν. μοῦνον δὴ τοῦτον	πάντων	ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν Σπαρτιῆται
[8, 110]	Ἀθηναίων ἀνὴρ δὲ τῶν συμμάχων	πάντων	ἄριστος καὶ σοφώτατος, φράσοντά τοι
[8, 123]	καὶ τὸν δεύτερον κρίνοντες ἐκ	πάντων,	ἐνθαῦτα πᾶς τις αὐτῶν ἑωυτῷ
[8, 142]	ὑμῖν δὲ δὴ καὶ διὰ	πάντων	ἥκιστα πολλῶν εἵνεκα. ἠγείρατε γὰρ
[8, 26]	ποιέοιεν· εἷς δέ τις πρὸ	πάντων	ἦν ὁ εἰρωτῶν αὐτοὺς ταῦτα.
[8, 83]	προηγόρευε εὖ ἔχοντα μὲν ἐκ	πάντων	Θεμιστοκλέης, τὰ δὲ ἔπεα ἦν
[8, 68]	σοὶ δὲ ἐόντι ἀρίστῳ ἀνδρῶν	πάντων	κακοὶ δοῦλοι εἰσί, οἳ ἐν
[8, 108]	τὰς σχεδίας, τοῦτ᾽ ἂν μέγιστον	πάντων	σφι κακῶν τὴν Ἑλλάδα ἐργάσαιτο.
[8, 105]	ἄλλων δώρων, χρόνου δὲ προϊόντος	πάντων	τῶν εὐνούχων ἐτιμήθη μάλιστα παρὰ
[8, 105]	μεγίστη τίσις ἤδη ἀδικηθέντι ἐγένετο	πάντων	τῶν ἡμεῖς ἴδμεν. ἁλόντα γὰρ
[8, 69]	ἅτε ἐν πρώτοισι τετιμημένης διὰ	πάντων	τῶν συμμάχων, ἐτέρποντο τῇ ἀνακρίσι
[8, 37]	τούτῳ δεύτερα ἐπιγενόμενα καὶ διὰ	πάντων	φασμάτων ἄξια θωμάσαι μάλιστα. (ἐπεὶ
[8, 38]	ἀλαλαγμὸς ἐγίνετο. ~συμμιγέντων δὲ τούτων	πάντων,	φόβος τοῖσι βαρβάροισι ἐνεπεπτώκεε. μαθόντες
[8, 68]	ὅσον ἄνδρες γυναικῶν. (τί δὲ	πάντως	δέει σε ναυμαχίῃσι ἀνακινδυνεύειν; οὐκ
[8, 110]	ἀληθέως σοφός τε καὶ εὔβουλος,	πάντως	ἕτοιμοι ἦσαν λέγοντι πείθεσθαι. (ὡς
[8, 26]	εἶπέ τε ἐς πάντας τάδε.	παπαῖ	Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας ἤγαγες
[8, 77]	οὔτε αὐτὸς λέγειν τολμέω οὔτε	παρ᾽	ἄλλων ἐνδέκομαι. ~τῶν δὲ ἐν
[8, 39]	περὶ τὸ ἱρόν, Φυλάκου μὲν	παρ᾽	αὐτὴν τὴν ὁδὸν κατύπερθε τοῦ
[8, 135]	τὸν δὲ Εὐρωπέα Μῦν ἐξαρπάσαντα	παρ᾽	αὐτῶν τὴν ἐφέροντο δέλτον, τὰ
[8, 122]	ἀρεστὰ τὰ ἀκροθίνια. ὁ δὲ	παρ᾽	Ἑλλήνων μὲν τῶν ἄλλων ἔφησε
[8, 140]	πυνθάνεσθε δὲ καὶ τὴν νῦν	παρ᾽	ἐμοὶ ἐοῦσαν δύναμιν· ὥστε καὶ
[8, 5]	χρημάτων μεταδιδοῖ πέντε τάλαντα ὡς	παρ᾽	ἑωυτοῦ δῆθεν διδούς. ὡς δέ
[8, 55]	καὶ θάλασσα ἔνι, τὰ λόγος	παρὰ	Ἀθηναίων Ποσειδέωνά τε καὶ Ἀθηναίην
[8, 122]	μὲν τῶν ἄλλων ἔφησε ἔχειν,	παρὰ	Αἰγινητέων δὲ οὔ, ἀλλὰ ἀπαίτεε
[8, 128]	βυβλίον γράψειε ἢ Τιμόξεινος ἐθέλων	παρὰ	Ἀρτάβαζον πέμψαι ἢ Ἀρτάβαζος παρὰ
[8, 90]	τῶν αἱ νέες διεφθάρατο, ἐλθόντες	παρὰ	βασιλέα διέβαλλον τοὺς Ἴωνας, ὡς
[8, 105]	Ἑρμότιμος, ἀπικνέεται ἐκ τῶν Σαρδίων	παρὰ	βασιλέα μετ᾽ ἄλλων δώρων, χρόνου
[8, 87]	ἀπ᾽ ὧν εὐδοκίμησε μᾶλλον ἔτι	παρὰ	βασιλέι. (ἐπειδὴ γὰρ ἐς θόρυβον
[8, 104]	οὐ τὰ δεύτερα τῶν εὐνούχων	παρὰ	βασιλέι· (οἱ δὲ Πηδασέες οἰκέουσι
[8, 10]	ἕκαστος πρῶτος νέα Ἀττικὴν ἑλὼν	παρὰ	βασιλέος δῶρα λάμψεται· Ἀθηναίων γὰρ
[8, 140]	τάδε λέγει. ἐμοὶ ἀγγελίη ἥκει	παρὰ	βασιλέος λέγουσα οὕτω” Ἀθηναίοισι τὰς
[8, 105]	τε καὶ Ἔφεσον χρημάτων μεγάλων.	(παρὰ	γὰρ τοῖσι βαρβάροισι τιμιώτεροι εἰσὶ
[8, 11]	βάρβαροι ἐς τὰς Ἀφέτας, πολλὸν	παρὰ	δόξαν ἀγωνισάμενοι. ἐν ταύτῃ τῇ
[8, 4]	στρατιῆς ἅπαντα πλέα, ἐπεὶ αὐτοῖσι	παρὰ	δόξαν τὰ πρήγματα τῶν βαρβάρων
[8, 112]	(λέγων ταῦτα συνέλεγε χρήματα μεγάλα	παρὰ	Καρυστίων τε καὶ Παρίων, οἳ
[8, 125]	Ἀθήνας ἔχοι τὰ γέρεα τὰ	παρὰ	Λακεδαιμονίων, ἀλλ᾽ οὐ δι᾽ ἑωυτόν.
[8, 21]	Ἀβρώνιχος ὁ Λυσικλέος Ἀθηναῖος καὶ	παρὰ	Λεωνίδῃ ἕτοιμος τοῖσι ἐπ᾽ Ἀρτεμισίω
[8, 129]	περιγενομένους ἀπῆγε Ἀρτάβαζος ἐς Θεσσαλίην	παρὰ	Μαρδόνιον. οὗτοι μὲν οἱ προπέμψαντες
[8, 65]	ἀνὴρ Ἀθηναῖος φυγάς τε καὶ	παρὰ	Μήδοισι λόγιμος γενόμενος τοῦτον τὸν
[8, 112]	νυν ἐξ Ἄνδρου ὁρμώμενος χρήματα	παρὰ	νησιωτέων ἐκτᾶτο λάθρῃ τῶν ἄλλων
[8, 88]	ἀπὸ τούτων αὐτὴν μάλιστα εὐδοκιμῆσαι	παρὰ	Ξέρξῃ. (λέγεται γὰρ βασιλέα θηεύμενον
[8, 105]	πάντων τῶν εὐνούχων ἐτιμήθη μάλιστα	παρὰ	Ξέρξῃ. ~ὡς δὲ τὸ στράτευμα
[8, 110]	τῷ πλοίῳ, Σίκιννος δὲ ἀναβὰς	παρὰ	Ξέρξην ἔλεγε τάδε. (ἔπεμψέ με
[8, 68]	ἕκαστοι φεύξονται. οὔτε γὰρ σῖτος	πάρα	σφι ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ,
[8, 128]	ἢ Ἀρτάβαζος παρὰ Τιμόξεινον, τοξεύματος	παρὰ	τὰς γλυφίδας περιειλίξαντες καὶ πτερώσαντες
[8, 95]	πολλοὺς τῶν ὁπλιτέων οἳ παρατετάχατο	παρὰ	τὴν ἀκτὴν τῆς Σαλαμινίης χώρης,
[8, 128]	παρὰ Ἀρτάβαζον πέμψαι ἢ Ἀρτάβαζος	παρὰ	Τιμόξεινον, τοξεύματος παρὰ τὰς γλυφίδας
[8, 33]	τὰ ἱρά. ~πορευόμενοι γὰρ ταύτῃ	παρὰ	τὸν Κηφισὸν ποταμὸν ἐδηίουν πάντα,
[8, 141]	ὅτι ἔμελλον Λακεδαιμόνιοι πεύσεσθαι ἥκοντα	παρὰ	τοῦ βαρβάρου ἄγγελον ἐπ᾽ ὁμολογίῃ,
[8, 142]	τὴν Ἑλλάδα μήτε λόγους ἐνδέκεσθαι	παρὰ	τοῦ βαρβάρου. (οὔτε γὰρ δίκαιον
[8, 134]	πείσας τῶν ἐπιχωρίων ἄνδρα καταβῆναι	παρὰ	Τροφώνιον, καὶ ἐς Ἄβας τὰς
[8, 29]	κοτε ὑμέων ἐφερόμεθα· νῦν τε	παρὰ	τῷ βαρβάρῳ τοσοῦτο δυνάμεθα ὥστε
[8, 137]	(ἐνθαῦτα δὲ ἐθήτευον ἐπὶ μισθῷ	παρὰ	τῷ βασιλέι, ὃ μὲν ἵππους
[8, 7]	τὸ σύνθημά σφι ἔμελλε φανήσεσθαι	παρὰ	τῶν περιπλεόντων ὡς ἡκόντων. ταύτας
[8, 98]	ἐστὶ οὐδὲν ὅ τι θᾶσσον	παραγίνεται	θνητὸν ἐόν· οὕτω τοῖσι Πέρσῃσι
[8, 127]	ἐς λίμνην, τὴν δὲ πόλιν	παραδιδοῖ	Κριτοβούλῳ Τορωναίῳ ἐπιτροπεύειν καὶ τῷ
[8, 98]	(ὁ μὲν δὴ πρῶτος δραμὼν	παραδιδοῖ	τὰ ἐντεταλμένα τῷ δευτέρῳ, ὁ
[8, 98]	κατ᾽ ἄλλον καὶ ἄλλον διεξέρχεται	παραδιδόμενα,	κατά περ ἐν Ἕλλησι ἡ
[8, 24]	βασιλεὺς Ξέρξης τῷ βουλομένῳ ὑμέων	παραδίδωσι	ἐκλιπόντα τὴν τάξιν καὶ ἐλθόντα
[8, 23]	γῆς δὲ τῆς Ἱστιαιώτιδος τὰς	παραθαλασσίας	χώρας πάσας ἐπέδραμον. ~ἐνθαῦτα δὲ
[8, 143]	δοκέων χρηστὰ ὑπουργέειν ἀθέμιστα ἔρδειν	παραίνεε·	οὐ γάρ σε βουλόμεθα οὐδὲν
[8, 19]	στρατιὴν ἔχειν ἢ τοὺς πολεμίους·	παραίνεέ	τε προειπεῖν τοῖσι ἑωυτῶν ἑκάστους
[8, 65]	μελήσει” (τὸν μὲν δὴ ταῦτα	παραινέειν,	ἐκ δὲ τοῦ κονιορτοῦ καὶ
[8, 83]	ἀνθρώπου φύσι καὶ καταστάσι ἐγγίνεται·	(παραινέσας	δὲ τούτων τὰ κρέσσω αἱρέεσθαι
[8, 15]	τοὺς Ἕλληνας μάχης ἄρξαι, ἀλλὰ	παρακελευσάμενοι	κατὰ μέσον ἡμέρης ἀνῆγον τὰς
[8, 95]	περὶ Σαλαμῖνα γενομένῳ τάδε ἐποίεε·	παραλαβὼν	πολλοὺς τῶν ὁπλιτέων οἳ παρατετάχατο
[8, 34]	μισγόμενοι ὑπὸ πλήθεος. ~παραποταμίους δὲ	παραμειβόμενοι	οἱ βάρβαροι ἀπίκοντο ἐς Πανοπέας.
[8, 5]	ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου καὶ οὐ	παραμενέειν,	πρὸς δὴ τοῦτον εἶπε ὁ
[8, 100]	πείθεο· εἴ τοι δέδοκται μὴ	παραμένειν,	σὺ μὲν ἐς ἤθεα τὰ
[8, 87]	ἡ τῶν Καλυνδέων κατὰ τύχην	παραπεσοῦσα	νηῦς. (ὡς δὲ ἐνέβαλέ τε
[8, 16]	συνέμισγον. ἐν ταύτῃ τῇ ναυμαχίῃ	παραπλήσιοι	ἀλλήλοισι ἐγίνοντο. (ὁ γὰρ Ξέρξεω
[8, 34]	τινὰς διέφθειραν μισγόμενοι ὑπὸ πλήθεος.	~παραποταμίους	δὲ παραμειβόμενοι οἱ βάρβαροι ἀπίκοντο
[8, 33]	καὶ Ἐλάτειαν καὶ Ὑάμπολιν καὶ	Παραποταμίους	καὶ Ἄβας, ἔνθα ἦν ἱρὸν
[8, 81]	ὑπὸ τῶν νεῶν τῶν Ξέρξεω·	παραρτέεσθαι	τε συνεβούλευε ὡς ἀλεξησομένους. καὶ
[8, 108]	Φάληρον, ἐδόκεόν τε ναυμαχήσειν σφέας	παραρτέοντό	τε ὡς ἀλεξησόμενοι. ἐπεὶ δὲ
[8, 76]	ταῦτα τῆς νυκτὸς οὐδὲν ἀποκοιμηθέντες	παραρτέοντο.	~χρησμοῖσι δὲ οὐκ ἔχω ἀντιλέγειν
[8, 74]	μὲν δὴ αὐτῶν ἀνὴρ ἀνδρὶ	παραστὰς	σιγῇ λόγον ἐποιέετο, θῶμα ποιεύμενοι
[8, 80]	μάχην κατίστασθαι οἱ Ἕλληνες, ἀέκοντας	παραστήσασθαι.	σὺ δὲ ἐπεί περ ἥκεις
[8, 100]	δὲ σοὶ χρὴ τὴν Ἑλλάδα	παρασχεῖν	δεδουλωμένην, τριήκοντα μυριάδας τοῦ στρατοῦ
[8, 101]	τριήκοντα μυριάδας ἀπολεξάμενος τοῦ στρατοῦ	παρασχεῖν	μοι τὴν Ἑλλάδα δεδουλωμένην, αὐτὸν
[8, 95]	παραλαβὼν πολλοὺς τῶν ὁπλιτέων οἳ	παρατετάχατο	παρὰ τὴν ἀκτὴν τῆς Σαλαμινίης
[8, 20]	τὰ πρόβατα. ~οἱ γὰρ Εὐβοέες,	παραχρησάμενοι	τὸν Βάκιδος χρησμὸν ὡς οὐδὲν
[8, 109]	τάδε. (καὶ αὐτὸς ἤδη πολλοῖσι	παρεγενόμην	καὶ πολλῷ πλέω ἀκήκοα τοιάδε
[8, 132]	Ξάνθιππος ὁ Ἀρίφρονος. ~ὡς δὲ	παρεγένοντο	ἐς τὴν Αἴγιναν πᾶσαι αἱ
[8, 19]	(ταῦτα μέν νυν ἐς τοσοῦτο	παρεγύμνου,	ἐπὶ δὲ τοῖσι κατήκουσι πρήγμασι
[8, 138]	δὲ βασιλέι σημαίνει τις τῶν	παρέδρων	οἷόν τι χρῆμα ποιήσειε ὁ
[8, 144]	ἐκεῖνος ἡμέων προσεδέετο. πρὶν ὦν	παρεῖναι	ἐκεῖνον ἐς τὴν Ἀττικήν, ἡμέας
[8, 42]	πλείστας τε καὶ ἄριστα πλεούσας	παρείχοντο	Ἀθηναῖοι. ~ἐστρατεύοντο δὲ οἵδε· ἐκ
[8, 2]	τὸ πλῆθος ἕκαστοι τῶν νεῶν	παρείχοντο.	ἀριθμὸς δὲ τῶν συλλεχθεισέων νεῶν
[8, 46]	Κορίνθου. ~νησιωτέων δὲ Αἰγινῆται τριήκοντα	παρείχοντο.	ἦσαν μέν σφι καὶ ἄλλαι
[8, 45]	Ἴωνες. ~Μεγαρέες δὲ τὠυτὸ πλήρωμα	παρείχοντο	καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Ἀμπρακιῶται δὲ
[8, 1]	νέας. Κορίνθιοι δὲ τεσσεράκοντα νέας	παρείχοντο,	Μεγαρέες δὲ εἴκοσι. (καὶ Χαλκιδέες
[8, 43]	ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι δὲ πεντεκαίδεκα	παρείχοντο	νέας, Ἐπιδαύριοι δὲ δέκα, Τροιζήνιοι
[8, 46]	γεγονότες. (Στυρέες δὲ τὰς αὐτὰς	παρείχοντο	νέας τάς περ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ,
[8, 48]	γένος ἐόντες ἀπὸ Λακεδαίμονος δύο	παρείχοντο,	Σίφνιοι δὲ καὶ Σερίφιοι Ἴωνες
[8, 2]	τὸν τὸ μέγιστον κράτος ἔχοντα	παρείχοντο	Σπαρτιῆται Εὐρυβιάδην Εὐρυκλείδεω· οἱ γὰρ
[8, 46]	Ἰωνικὸν ἀπὸ Ἀθηνέων. (Νάξιοι δὲ	παρείχοντο	τέσσερας, ἀποπεμφθέντες μὲν ἐς τοὺς
[8, 93]	ἥλω. (τοῖσι γὰρ Ἀθηναίων τριηράρχοισι	παρεκεκέλευστο,	πρὸς δὲ καὶ ἄεθλον ἔκειτο
[8, 15]	ἐσβολὴν φυλάσσειν. οἳ μὲν δὴ	παρεκελεύοντο	ὅκως μὴ παρήσουσι ἐς τὴν
[8, 70]	νέας ἐπὶ τὴν Σαλαμῖνα καὶ	παρεκρίθησαν	διαταχθέντες κατ᾽ ἡσυχίην. τότε μέν
[8, 135]	(ἐς τοῦτο τὸ ἱρὸν ἐπείτε	παρελθεῖν	τὸν καλεόμενον τοῦτον Μῦν, ἕπεσθαι
[8, 81]	ὡς σὺ λέγεις” ~ἐνθαῦτα ἔλεγε	παρελθὼν	ὁ Ἀριστείδης, φάμενος ἐξ Αἰγίνης
[8, 80]	ταῦτα. ἀλλά σφι σήμηνον αὐτὸς	παρελθὼν	ὡς ἔχει. ἐπεὰν δὲ σημήνῃς,
[8, 9]	καὶ αὐλισθέντας, μετέπειτα νύκτα μέσην	παρέντας	πορεύεσθαι καὶ ἀπαντᾶν τῇσι περιπλεούσῃσι
[8, 73]	ἑπτὰ ἐθνέων αἱ λοιπαὶ πόλιες,	πάρεξ	τῶν κατέλεξα, ἐκ τοῦ μέσου
[8, 2]	συλλεχθεισέων νεῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον ἦν,	πάρεξ	τῶν πεντηκοντέρων, διηκόσιαι καὶ ἑβδομήκοντα
[8, 48]	ἐγένετο ὁ πᾶς τῶν νεῶν,	πάρεξ	τῶν πεντηκοντέρων, τριηκόσιαι καὶ ἑβδομήκοντα
[8, 126]	(οἱ γὰρ Ποτιδαιῆται, ὡς βασιλεὺς	παρεξεληλάκεε	καὶ ὁ ναυτικὸς τοῖσι Πέρσῃσι
[8, 109]	εὖ γὰρ ἔχει ἐς τὸ	παρεὸν	ἡμῖν, νῦν μὲν ἐν τῇ
[8, 135]	ἔχειν ὅ τι χρήσωνται τῷ	παρεόντι	πρήγματι· τὸν δὲ Εὐρωπέα Μῦν
[8, 14]	πρήσουσι ἡσυχίην ἄγειν ἐν τῷ	παρεόντι.	τοῖσι δε Ἕλλησι ἐπεβοήθεον νέες
[8, 69]	Εὐβοίῃ σφέας ἐθελοκακέειν ὡς οὐ	παρεόντος	αὐτοῦ, τότε δὲ αὐτὸς παρεσκεύαστο
[8, 60]	ἐπεὰν ἀπαείρωσι ἀπὸ Σαλαμῖνος διαδρήσονται·	παρεόντων	γὰρ τῶν συμμάχων οὐκ ἔφερέ
[8, 88]	καὶ δή τινα εἰπεῖν τῶν	παρεόντων	δέσποτα, ὁρᾷς Ἀρτεμισίην ὡς εὖ
[8, 79]	μάλιστα· ὑπὸ δὲ μεγάθεος τῶν	παρεόντων	κακῶν λήθην ἐκείνων ποιεύμενος ἐξεκαλέετο,
[8, 133]	δοκέω δ᾽ ἔγωγε περὶ τῶν	παρεόντων	πρηγμάτων καὶ οὐκ ἄλλων πέρι
[8, 70]	βαρβάρων ὁ πεζὸς ὑπὸ τὴν	παρεοῦσαν	νύκτα ἐπορεύετο ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον.
[8, 54]	ἄγγελον ἱππέα Ἀρταβάνῳ ἀγγελέοντα τὴν	παρεοῦσάν	σφι εὐπρηξίην. ἀπὸ δὲ τῆς
[8, 98]	ἔπεμπε ἐς Πέρσας ἀγγελέοντα τὴν	παρεοῦσάν	σφι συμφορήν. τούτων δὲ τῶν
[8, 37]	μὲν δὴ ἤιε Δελφῶν τοῖσι	παρεοῦσι	σημανέων τὸ τέρας· οἱ δὲ
[8, 20]	ἔπεσι χρησαμένοισι ἐν τοῖσι τότε	παρεοῦσί	τε καὶ προσδοκίμοισι κακοῖσι παρῆν
[8, 70]	νὺξ γὰρ ἐπεγένετο· οἳ δὲ	παρεσκευάζοντο	ἐς τὴν ὑστεραίην. (τοὺς δὲ
[8, 64]	ἀκροβολισάμενοι, ἐπείτε Εὐρυβιάδῃ ἔδοξε, αὐτοῦ	παρεσκευάζοντο	ὡς ναυμαχήσοντες. ἡμέρη τε ἐγίνετο
[8, 83]	λεγόμενα ἦν τῶν Τηνίων ῥήματα,	παρεσκευάζοντο	ὡς ναυμαχήσοντες. ἠώς τε διέφαινε
[8, 97]	ἠπιστέατο ὡς ἐκ παντὸς νόου	παρεσκεύασται	μένων πολεμήσειν· Μαρδόνιον δ᾽ οὐδὲν
[8, 69]	παρεόντος αὐτοῦ, τότε δὲ αὐτὸς	παρεσκεύαστο	θεήσασθαι ναυμαχέοντας. ~ἐπεὶ δὲ παρήγγελλον
[8, 20]	ἐξεκομίσαντο οὐδὲν οὔτε προσεσάξαντο ὡς	παρεσομένου	σφι πολέμου, περιπετέα τε ἐποιήσαντο
[8, 60]	οὔτε ὑμῖν ἐς τὸν Ἰσθμὸν	παρέσονται	οἱ βάρβαροι οὔτε προβήσονται ἑκαστέρω
[8, 144]	ἡμεῖς εἰκάζομεν, οὐκ ἑκὰς χρόνου	παρέσται	ὁ βάρβαρος ἐσβαλὼν ἐς τὴν
[8, 140]	εἴ περ εὖ φρονέετε, ἄλλη	παρέσται	πολλαπλησίη. (μὴ ὦν βούλεσθε παρισούμενοι
[8, 114]	πολλὸν χρόνον, ὥς οἱ ἐτύγχανε	παρεστεὼς	Μαρδόνιος, δεικνὺς ἐς τοῦτον εἶπε
[8, 8]	Ἕλληνας, ἀλλ᾽ οὐ γάρ οἱ	παρέσχε	ὡς τότε. (ὅτεῳ μὲν δὴ
[8, 140]	περὶ ὑμέων αὐτῶν, ἀλλὰ καταλύσασθε·	παρέχει	δὲ ὑμῖν κάλλιστα καταλύσασθαι, βασιλέος
[8, 75]	δρησμὸν βουλεύονται καταρρωδηκότες, καὶ νῦν	παρέχει	κάλλιστον ὑμέας ἔργων ἁπάντων ἐξεργάσασθαι,
[8, 100]	εἰ δὲ καὶ δοκέει ἐπισχεῖν,	παρέχει	ποιέειν ταῦτα. μηδὲ δυσθύμεε· οὐ
[8, 30]	Θεσσαλῶν, οὔτε δώσειν ἔφασαν χρήματα,	παρέχειν	τε σφίσι Θεσσαλοῖσι ὁμοίως μηδίζειν,
[8, 46]	μετὰ δὲ Κήιοι τὰς αὐτὰς	παρεχόμενοι,	ἔθνος ἐὸν Ἰωνικὸν ἀπὸ Ἀθηνέων.
[8, 1]	ἦσαν οἵδε, Ἀθηναῖοι μὲν νέας	παρεχόμενοι	ἑκατὸν καὶ εἴκοσι καὶ ἑπτά·
[8, 48]	~οἱ μέν νυν ἄλλοι τριήρεας	παρεχόμενοι	ἐστρατεύοντο, Μήλιοι δὲ καὶ Σίφνιοι
[8, 43]	Κορίνθιοι δὲ τὸ αὐτὸ πλήρωμα	παρεχόμενοι	καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι δὲ
[8, 46]	Χαλκιδέες τὰς ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ εἴκοσι	παρεχόμενοι	καὶ Ἐρετριέες τὰς ἑπτά· οὗτοι
[8, 43]	μὲν Πελοποννήσου Λακεδαιμόνιοι ἑκκαίδεκα νέας	παρεχόμενοι,	Κορίνθιοι δὲ τὸ αὐτὸ πλήρωμα
[8, 44]	μὲν πρὸς πάντας τοὺς ἄλλους	παρεχόμενοι	νέας ὀγδώκοντα καὶ ἑκατόν, μοῦνοι·
[8, 61]	ἀνδρί· πόλιν γὰρ τὸν Θεμιστοκλέα	παρεχόμενον	οὕτω ἐκέλευε γνώμας συμβάλλεσθαι. ταῦτα
[8, 17]	ὁ Ἀλκιβιάδεω, ὃς δαπάνην οἰκηίην	παρεχόμενος	ἐστρατεύετο ἀνδράσι τε διηκοσίοισι καὶ
[8, 1]	Χαλκιδέες ἐπλήρουν εἴκοσι, Ἀθηναίων σφι	παρεχόντων	τὰς νέας, Αἰγινῆται δὲ ὀκτωκαίδεκα,
[8, 90]	φίλος ἐὼν Ἀριαράμνης ἀνὴρ Πέρσης	παρεὼν	τούτου τοῦ Φοινικηίου πάθεος. οἳ
[8, 70]	παρεσκεύαστο θεήσασθαι ναυμαχέοντας. ~ἐπεὶ δὲ	παρήγγελλον	ἀναπλέειν, ἀνῆγον τὰς νέας ἐπὶ
[8, 129]	δὲ οἱ βάρβαροι τέναγος γενόμενον	παρήισαν	ἐς τὴν Παλλήνην. (ὡς δὲ
[8, 128]	βυβλίον, ἔφερον ἐπὶ τοὺς στρατηγούς·	παρῆν	δὲ καὶ τῶν ἄλλων Παλληναίων
[8, 21]	~οἳ μὲν δὴ ταῦτα ἔπρησσον,	παρῆν	δὲ ὁ ἐκ Τρηχῖνος κατάσκοπος.
[8, 20]	παρεοῦσί τε καὶ προσδοκίμοισι κακοῖσι	παρῆν	σφι συμφορῇ χρᾶσθαι πρὸς τὰ
[8, 67]	γνώμας. (ἐπεὶ δὲ ἀπικόμενος προΐζετο,	παρῆσαν	μετάπεμπτοι οἱ τῶν ἐθνέων τῶν
[8, 15]	μὲν δὴ παρεκελεύοντο ὅκως μὴ	παρήσουσι	ἐς τὴν Ἑλλάδα τοὺς βαρβάρους,
[8, 89]	ἐς τὸ πρόσθε τῇσι νηυσὶ	παριέναι	πειρώμενοι ὡς ἀποδεξόμενοί τι καὶ
[8, 58]	τι θέλει. (ἐνθαῦτα ὁ Θεμιστοκλέης	παριζόμενός	οἱ καταλέγει ἐκεῖνά τε πάντα
[8, 112]	εἵνεκα τοῦ κακοῦ ὑπερβολὴ ἐγένετο·	Πάριοι	δὲ Θεμιστοκλέα χρήμασι ἱλασάμενοι διέφυγον
[8, 67]	Ἀθήνας πάντες οὗτοι πλὴν Παρίων	(Πάριοι	δὲ ὑπολειφθέντες ἐν Κύθνῳ ἐκαραδόκεον
[8, 140]	παρέσται πολλαπλησίη. (μὴ ὦν βούλεσθε	παρισούμενοι	βασιλέι στέρεσθαι μὲν τῆς χώρης,
[8, 112]	μεγάλα παρὰ Καρυστίων τε καὶ	Παρίων,	οἳ πυνθανόμενοι τήν τε Ἄνδρον
[8, 67]	τὰς Ἀθήνας πάντες οὗτοι πλὴν	Παρίων	(Πάριοι δὲ ὑπολειφθέντες ἐν Κύθνῳ
[8, 35]	ἐν Δελφοῖσι, ἐν δεξιῇ τὸν	Παρνησὸν	ἀπέργοντες. ὅσα δὲ καὶ οὗτοι
[8, 27]	(ἐπείτε γὰρ κατειλήθησαν ἐς τὸν	Παρνησὸν	οἱ Φωκέες ἔχοντες μάντιν Τελλίην
[8, 32]	Φωκέων ἐς τὰ ἄκρα τοῦ	Παρνησοῦ	ἀνέβησαν. ἔστι δὲ καὶ ἐπιτηδέη
[8, 37]	αὐτοῖσι ἐνέπιπτον, ἀπὸ δὲ τοῦ	Παρνησοῦ	ἀπορραγεῖσαι δύο κορυφαὶ ἐφέροντο πολλῷ
[8, 32]	καὶ ἐπιτηδέη δέξασθαι ὅμιλον τοῦ	Παρνησοῦ	ἡ κορυφή, κατὰ Νέωνα πόλιν
[8, 39]	(οἱ δὲ πεσόντες ἀπὸ τοῦ	Παρνησοῦ	λίθοι ἔτι καὶ ἐς ἡμέας
[8, 36]	μὲν πλεῖστοι ἀνέβησαν ἐς τοῦ	Παρνησοῦ	τὰς κορυφὰς καὶ ἐς τὸ
[8, 72]	οὐδέν. Ὀλύμπια δὲ καὶ Κάρνεια	παροιχώκεε	ἤδη. ~οἰκέει δὲ τὴν Πελοπόννησον
[8, 73]	Καρδαμύλῃ τῇ Λακωνικῇ, Λημνίων δὲ	Παρωρεῆται	πάντες. (οἱ δὲ Κυνούριοι αὐτόχθονες
[8, 15]	τὰς ἐν Θερμοπύλῃσι. (ἦν δὲ	πᾶς	ὁ ἀγὼν τοῖσι κατὰ θάλασσαν
[8, 123]	δεύτερον κρίνοντες ἐκ πάντων, ἐνθαῦτα	πᾶς	τις αὐτῶν ἑωυτῷ ἐτίθετο τὴν
[8, 86]	αὐτοὶ ἑωυτῶν ἢ πρὸς Εὐβοίῃ,	πᾶς	τις προθυμεόμενος καὶ δειμαίνων Ξέρξην,
[8, 48]	ἑκάτεροι. ἀριθμὸς δὲ ἐγένετο ὁ	πᾶς	τῶν νεῶν, πάρεξ τῶν πεντηκοντέρων,
[8, 23]	οὕτω δὴ ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ	πᾶσα	ἡ στρατιὴ ἐπέπλεε ἁλὴς ἐπὶ
[8, 98]	ὁσέων ἂν ἡμερέων ᾖ ἡ	πᾶσα	ὁδός, τοσοῦτοι ἵπποι τε καὶ
[8, 132]	δὲ παρεγένοντο ἐς τὴν Αἴγιναν	πᾶσαι	αἱ νέες, ἀπίκοντο Ἰώνων ἄγγελοι
[8, 103]	οὐδὲ γὰρ εἰ πάντες καὶ	πᾶσαι	συνεβούλευον αὐτῷ μένειν, ἔμενε ἂν
[8, 36]	Δελφοὶ δὲ πυνθανόμενοι ταῦτα ἐς	πᾶσαν	ἀρρωδίην ἀπίκατο, ἐν δείματι δὲ
[8, 50]	βάρβαρον ἐς τὴν Ἀττικὴν καὶ	πᾶσαν	αὐτὴν πυρπολέεσθαι. (ὁ γὰρ διὰ
[8, 110]	πλοῖον, τοῖσι ἐπίστευε σιγᾶν ἐς	πᾶσαν	βάσανον ἀπικνεομένοισι τὰ αὐτὸς ἐνετείλατο
[8, 82]	περ δὴ ἔφερε τὴν ἀληθείην	πᾶσαν.	διὰ δὲ τοῦτο τὸ ἔργον
[8, 32]	οἱ δὲ βάρβαροι τὴν χώρην	πᾶσαν	ἐπέδραμον τὴν Φωκίδα· Θεσσαλοὶ γὰρ
[8, 53]	κατέστρωντο, τὸ ἱρὸν συλήσαντες ἐνέπρησαν	πᾶσαν	τὴν ἀκρόπολιν. ~σχὼν δὲ παντελέως
[8, 53]	ἔδεε γὰρ κατὰ τὸ θεοπρόπιον	πᾶσαν	τὴν Ἀττικὴν τὴν ἐν τῇ
[8, 142]	νῦν δὲ φέρει καὶ ἐς	πᾶσαν	τὴν Ἑλλάδα· (ἄλλως τε τούτων
[8, 124]	ἀνὴρ πολλὸν Ἑλλήνων σοφώτατος ἀνὰ	πᾶσαν	τὴν Ἑλλάδα. (ὅτι δὲ νικῶν
[8, 114]	ὃς ἐπειδὴ κατέλαβε ἐοῦσαν ἔτι	πᾶσαν	τὴν στρατιὴν ἐν Θεσσαλίῃ, ἐλθὼν
[8, 23]	τῆς Ἱστιαιώτιδος τὰς παραθαλασσίας χώρας	πάσας	ἐπέδραμον. ~ἐνθαῦτα δὲ τούτων ἐόντων,
[8, 99]	ὡς τάς τε ὁδοὺς μυρσίνῃ	πάσας	ἐστόρεσαν καὶ ἐθυμίων θυμιήματα καὶ
[8, 140]	ἐς ἐμὲ ἐξ ἐκείνων γενομένας	πάσας	μετίημι. (νῦν τε ὧδε Μαρδόνιε
[8, 12]	δὲ ὕδωρ τε ἄπλετον διὰ	πάσης	τῆς νυκτὸς καὶ σκληραὶ βρονταὶ
[8, 105]	οἱ εὐνοῦχοι πίστιος εἵνεκα τῆς	πάσης	τῶν ἐνορχίων. ἄλλους τε δὴ
[8, 104]	πρῆγμα γίνεσθαι· ἐπεὰν τοῖσι ἀμφικτυόσι	πᾶσι	τοῖσι ἀμφὶ ταύτης οἰκέουσι τῆς
[8, 64]	καὶ ἐποίευν ταῦτα· εὐξάμενοι γὰρ	πᾶσι	τοῖσι θεοῖσι, αὐτόθεν μὲν ἐκ
[8, 37]	ἀπορραγεῖσαι δύο κορυφαὶ ἐφέροντο πολλῷ	πατάγῳ	ἐς αὐτοὺς καὶ κατέβαλον συχνούς
[8, 22]	οὐ ποιέετε δίκαια ἐπὶ τοὺς	πατέρας	στρατευόμενοι καὶ τὴν Ἑλλάδα καταδουλούμενοι.
[8, 139]	Ἀμύντης δὲ Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω δὲ	πατὴρ	ἦν Ἀέροπος, τοῦ δὲ Φίλιππος,
[8, 116]	ἓξ ἐόντες, ἐξώρυξε αὐτῶν ὁ	πατὴρ	τοὺς ὀφθαλμοὺς διὰ τὴν αἰτίην
[8, 79]	ὁκότερος ἡμέων πλέω ἀγαθὰ τὴν	πατρίδα	ἐργάσεται. (λέγω δέ τοι ὅτι
[8, 57]	ἀπὸ Σαλαμῖνος, περὶ οὐδεμιῆς ἔτι	πατρίδος	ναυμαχήσεις· κατὰ γὰρ πόλις ἕκαστοι
[8, 61]	τε κελεύων τῷ μὴ ἐστὶ	πατρὶς	καὶ Εὐρυβιάδην οὐκ ἐῶν ἐπιψηφίζειν
[8, 90]	ποιήσαντα, καὶ οἱ γραμματισταὶ ἀνέγραφον	πατρόθεν	τὸν τριήραρχον καὶ τὴν πόλιν.
[8, 3]	τὸν ἀγῶνα ἐποιεῦντο, πρόφασιν τὴν	Παυσανίεω	ὕβριν προϊσχόμενοι ἀπείλοντο τὴν ἡγεμονίην
[8, 109]	ὃς καὶ τὴν θάλασσαν ἀπεμαστίγωσε	πέδας	τε κατῆκε. (ἀλλ᾽ εὖ γὰρ
[8, 33]	καὶ Ἀμφίκαιαν καὶ Νέωνα καὶ	Πεδιέας	καὶ Τριτέας καὶ Ἐλάτειαν καὶ
[8, 32]	πόλιν τὴν ὑπὲρ τοῦ Κρισαίου	πεδίου	οἰκημένην. οἱ δὲ βάρβαροι τὴν
[8, 65]	τῷ Λακεδαιμονίῳ ἐν τῷ Θριασίῳ	πεδίῳ,	ἰδεῖν δὲ κονιορτὸν χωρέοντα ἀπ᾽
[8, 130]	θάλασσαν ἑσσωμένοι ἦσαν τῷ θυμῷ,	πεζῇ	δὲ ἐδόκεον πολλῷ κρατήσειν τὸν
[8, 136]	τά περ ἂν καὶ ἦν,	πεζῇ	τε ἐδόκεε πολλῷ εἶναι κρέσσων,
[8, 15]	ναυμαχίας γίνεσθαι ταύτας καὶ τὰς	πεζομαχίας	τὰς ἐν Θερμοπύλῃσι. (ἦν δὲ
[8, 28]	ἀνακέαται. ~ταῦτα μέν νυν τὸν	πεζὸν	ἐργάσαντο τῶν Θεσσαλῶν οἱ Φωκέες
[8, 108]	χώρην μένοντα τὸν στρατὸν τὸν	πεζὸν	ἤλπιζον καὶ τὰς νέας εἶναι
[8, 113]	τε καὶ Ἰνδούς, καὶ τὸν	πεζὸν	καὶ τὴν ἄλλην ἵππον. (ταῦτα
[8, 21]	ἤν τι καταλαμβάνῃ νεώτερον τὸν	πεζόν.	(οὗτος ὦν ὁ Ἀβρώνιχος ἀπικόμενός
[8, 68]	ὁ ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς τὸν	πεζὸν	προσδηλήσηται. πρὸς δὲ, ὦ βασιλεῦ,
[8, 68]	ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον ἐλαύνῃς τὸν	πεζὸν	στρατόν, ἀτρεμιεῖν τοὺς ἐκεῖθεν αὐτῶν
[8, 92]	ἀπίκοντο ἐς Φάληρον ὑπὸ τὸν	πεζὸν	στρατόν. ~ἐν δὲ τῇ ναυμαχίῃ
[8, 131]	Θεσσαλίῃ ἐών. ὁ μὲν δὴ	πεζὸς	οὔκω συνελέγετο, ὁ δὲ ναυτικὸς
[8, 60]	ναυτικῷ αὐτῶν ἕψεται καὶ ὁ	πεζὸς	στρατός, καὶ οὕτω σφέας αὐτὸς
[8, 101]	μοι Πέρσαι τε καὶ ὁ	πεζὸς	στρατὸς οὐδενὸς μεταίτιοι πάθεος εἰσί,
[8, 70]	ἀφύλακτον· τῶν δὲ βαρβάρων ὁ	πεζὸς	ὑπὸ τὴν παρεοῦσαν νύκτα ἐπορεύετο
[8, 65]	ἡ Ἀττικὴ χώρη ὑπὸ τοῦ	πεζοῦ	στρατοῦ τοῦ Ξέρξεω ἐοῦσα ἔρημος
[8, 62]	φέρουσι αἱ νέες. ἀλλ᾽ ἐμοὶ	πείθεο.	(εἰ δὲ ταῦτα μὴ ποιήσῃς,
[8, 100]	Πέρσαι τοι αἴτιοι ἐισί, ἐμοὶ	πείθεο·	εἴ τοι δέδοκται μὴ παραμένειν,
[8, 69]	αἴνεε. ὅμως δὲ τοῖσι πλέοσι	πείθεσθαι	ἐκέλευε, τάδε καταδόξας, πρὸς μὲν
[8, 140]	πρῶτον ἐκμάθοιτε, προσχρηίζω δὲ ὑμέων	πείθεσθαι	Μαρδονίῳ. (ἐνορῶ γὰρ ὑμῖν οὐκ
[8, 110]	εὔβουλος, πάντως ἕτοιμοι ἦσαν λέγοντι	πείθεσθαι.	(ὡς δὲ οὗτοί οἱ ἀνεγνωσμένοι
[8, 140]	τε τὴν γῆν ἐκτημένων. (ἀλλὰ	πείθεσθε·	πολλοῦ γὰρ ὑμῖν ἄξια ταῦτα,
[8, 60]	σῶσαι τὴν Ἑλλάδα, ἢν ἐμοὶ	πείθῃ	ναυμαχίην αὐτοῦ μένων ποιέεσθαι, μηδὲ
[8, 136]	τὸν Ἀθηναῖον ποιέεσθαι· τοῖσι δὴ	πειθόμενος	ἔπεμπε. ~τοῦ δὲ Ἀλεξάνδρου τούτου
[8, 60]	ναυμαχίην αὐτοῦ μένων ποιέεσθαι, μηδὲ	πειθόμενος	τούτων τοῖσι λόγοισι ἀναζεύξῃς πρὸς
[8, 4]	ἔπειθον, μεταβάντες τὸν Ἀθηναίων στρατηγὸν	πείθουσι	Θεμιστοκλέα ἐπὶ μισθῷ τριήκοντα ταλάντοισι,
[8, 111]	ἑωυτοὺς ἔχοντες δύο θεοὺς μεγάλους,	πειθώ	τε καὶ ἀναγκαίην, οὕτω τέ
[8, 80]	ἐπεὰν δὲ σημήνῃς, ἢν μὲν	πείθωνται,	ταῦτα δὴ τὰ κάλλιστα, ἢν
[8, 85]	τὴν ἠῶ τε καὶ τὸν	Πειραιέα.	ἐθελοκάκεον μέντοι αὐτῶν κατὰ τὰς
[8, 101]	κελεύει με Μαρδόνιος μένοντα αὐτοῦ	πειρᾶσαι	τῆς Πελοποννήσου, λέγων ὥς μοι
[8, 77]	ἀληθέες, οὐ βουλόμενος ἐναργέως λέγοντας	πειρᾶσθαι	καταβάλλειν, ἐς τοιάδε πρήγματα ἐσβλέψας.
[8, 113]	καὶ ἔπειτα ἅμα τῷ ἔαρι	πειρᾶσθαι	τῆς Πελοποννήσου. (ὡς δὲ ἀπίκατο
[8, 100]	κατεργάσθαι ἀποβὰς ἀπὸ τῶν νεῶν	πειρήσεται	ἀντιωθῆναι οὔτ᾽ ἐκ τῆς ἠπείρου
[8, 143]	τῷ βαρβάρῳ μήτε σὺ ἡμέας	πειρῶ	ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς πεισόμεθα. (νῦν
[8, 57]	τις ἐστὶ μηχανή, ἴθι καὶ	πειρῶ	διαχέαι τὰ βεβουλευμένα, ἤν κως
[8, 100]	(εἰ μέν νυν δοκέει, αὐτίκα	πειρώμεθα	τῆς Πελοποννήσου· εἰ δὲ καὶ
[8, 89]	τὸ πρόσθε τῇσι νηυσὶ παριέναι	πειρώμενοι	ὡς ἀποδεξόμενοί τι καὶ αὐτοὶ
[8, 107]	ποιέειν τοῖσι λόγοισι τὰ ἔργα	πειρώμενον	ὅμοια. ταύτην μὲν τὴν ἡμέρην
[8, 108]	Πέρσης μένειν ἐν τῇ Εὐρώπῃ,	πειρῷτο	ἂν ἡσυχίην μὴ ἄγειν, ὡς
[8, 134]	τινὰ καὶ οὐ Θηβαῖον χρήμασι	πείσας	κατεκοίμησε ἐς Ἀμφιάρεω. (Θηβαίων δὲ
[8, 134]	Λεβάδειαν φαίνεται ἀπικόμενος καὶ μισθῷ	πείσας	τῶν ἐπιχωρίων ἄνδρα καταβῆναι παρὰ
[8, 109]	~ὡς δὲ ἔμαθε ὅτι οὐ	πείσει	τούς γε πολλοὺς πλέειν ἐς
[8, 52]	φράγματος προδεδωκότος· (οὐδὲ λόγους τῶν	Πεισιστρατιδέων	προσφερόντων περὶ ὁμολογίης ἐνεδέκοντο, ἀμυνόμενοι
[8, 143]	ἡμέας πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς	πεισόμεθα.	(νῦν τε ἀπάγγελλε Μαρδονίῳ ὡς
[8, 69]	τοὺς λόγους ὡς κακόν τι	πεισομένης	πρὸς βασιλέος, ὅτι οὐκ ἔα
[8, 80]	δόξω πλάσας λέγειν καὶ οὐ	πείσω,	ὡς οὐ ποιεύντων τῶν βαρβάρων
[8, 60]	μὲν τῷ Ἰσθμῷ συμβάλλων ἐν	πελάγεϊ	ἀναπεπταμένῳ ναυμαχήσεις, ἐς τὸ ἥκιστα
[8, 13]	ἔτι ἀγριωτέρη, τοσούτω ὅσῳ ἐν	πελάγεϊ	φερομένοισι ἐπέπιπτε, καὶ τὸ τέλος
[8, 39]	ἱροῦ τῆς Προναίης, Αὐτονόου δὲ	πέλας	τῆς Κασταλίης ὑπὸ τῇ Ὑαμπείῃ
[8, 138]	ἄλλην γῆν τῆς Μακεδονίης οἴκησαν	πέλας	τῶν κήπων τῶν λεγομένων εἶναι
[8, 44]	τὴν νῦν Ἑλλάδα καλεομένην ἦσαν	Πελασγοί,	ὀνομαζόμενοι Κραναοί, ἐπὶ δὲ Κέκροπος
[8, 44]	ἐλείφθησαν. (Ἀθηναῖοι δὲ ἐπὶ μὲν	Πελασγῶν	ἐχόντων τὴν νῦν Ἑλλάδα καλεομένην
[8, 71]	βάρβαροι. ὡς γὰρ ἐπύθοντο τάχιστα	Πελοποννήσιοι	τοὺς ἀμφὶ Λεωνίδην ἐν Θερμοπύλῃσι
[8, 79]	λέγειν περὶ ἀποπλόου τοῦ ἐνθεῦτεν	Πελοποννησίοισι.	ἐγὼ γὰρ αὐτόπτης τοι λέγω
[8, 72]	Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ· τοῖσι δὲ ἄλλοισι	Πελοποννησίοισι	ἔμελε οὐδέν. Ὀλύμπια δὲ καὶ
[8, 40]	ἐψευσμένοι γνώμης. (δοκέοντες γὰρ εὑρήσειν	Πελοποννησίους	πανδημεὶ ἐν τῇ Βοιωτίῃ ὑποκατημένους
[8, 44]	χώρης ἐξαναστάντες. ~οὗτοι μέν νυν	Πελοποννησίων	ἐστρατεύοντο, οἱ δὲ ἐκ τῆς
[8, 75]	ἑσσοῦτο τῇ γνώμῃ ὑπὸ τῶν	Πελοποννησίων,	λαθὼν ἐξέρχεται ἐκ τοῦ συνεδρίου,
[8, 108]	δὲ εἴχοντο τῆς γνώμης καὶ	Πελοποννησίων	τῶν ἄλλων οἱ στρατηγοί. ~ὡς
[8, 73]	παροιχώκεε ἤδη. ~οἰκέει δὲ τὴν	Πελοπόννησον	ἔθνεα ἑπτά. τούτων δὲ τὰ
[8, 68]	οἰκός, ἢν σὺ ἐπὶ τὴν	Πελοπόννησον	ἐλαύνῃς τὸν πεζὸν στρατόν, ἀτρεμιεῖν
[8, 68]	ἢ καὶ προβαίνων ἐς τὴν	Πελοπόννησον,	εὐπετέως τοι δέσποτα χωρήσει τὰ
[8, 60]	εὖ φρονέεις, ἄξεις ἐπὶ τὴν	Πελοπόννησον.	(ἢν δέ γε καὶ τὰ
[8, 50]	τὴν πόλιν, αὐτῶν ἐκλελοιπότων ἐς	Πελοπόννησον,	καὶ τὴν Πλαταιέων ὡσαύτως, ἧκέ
[8, 70]	παρεοῦσαν νύκτα ἐπορεύετο ἐπὶ τὴν	Πελοπόννησον.	~καίτοι τὰ δυνατὰ πάντα ἐμεμηχάνητο
[8, 60]	σφέας αὐτὸς ἄξεις ἐπὶ τὴν	Πελοπόννησον,	κινδυνεύσεις τε ἁπάσῃ τῇ Ἑλλάδι.
[8, 65]	μέν γε κατασκήψῃ ἐς τὴν	Πελοπόννησον,	κίνδυνος αὐτῷ τε βασιλέι καὶ
[8, 40]	Ἰσθμὸν αὐτοὺς τειχέοντας, ὡς τὴν	Πελοπόννησον	περὶ πλείστου τε ποιευμένους περιεῖναι
[8, 74]	οἳ μὲν ὡς ἐς τὴν	Πελοπόννησον	χρεὸν εἴη ἀποπλέειν καὶ περὶ
[8, 79]	δὲ ὅτι σπεύδοιεν οἱ ἀπὸ	Πελοποννήσου	ἀνάγειν τὰς νέας πρὸς τὸν
[8, 70]	οὐκ ἥκιστα δὲ τοὺς ἀπὸ	Πελοποννήσου·	ἀρρώδεον δὲ ὅτι αὐτοὶ μὲν
[8, 100]	νυν δοκέει, αὐτίκα πειρώμεθα τῆς	Πελοποννήσου·	εἰ δὲ καὶ δοκέει ἐπισχεῖν,
[8, 49]	Ἰσθμὸν πλώσαντας ναυμαχέειν πρὸ τῆς	Πελοποννήσου,	ἐπιλέγοντες τὸν λόγον τόνδε, ὡς
[8, 60]	ὁμοίως αὐτοῦ τε μένων προναυμαχήσεις	Πελοποννήσου	καὶ πρὸς τῷ Ἰσθμῷ, οὐδὲ
[8, 43]	~ἐστρατεύοντο δὲ οἵδε· ἐκ μὲν	Πελοποννήσου	Λακεδαιμόνιοι ἑκκαίδεκα νέας παρεχόμενοι, Κορίνθιοι
[8, 101]	Μαρδόνιος μένοντα αὐτοῦ πειρᾶσαι τῆς	Πελοποννήσου,	λέγων ὥς μοι Πέρσαι τε
[8, 57]	τὸν Ἰσθμὸν καὶ πρὸ τῆς	Πελοποννήσου	ναυμαχέειν, εἶπε (οὔτ᾽ ἄρα, ἤν
[8, 73]	ἔθνος τὸ Ἀχαιϊκὸν ἐκ μὲν	Πελοποννήσου	οὐκ ἐξεχώρησε, ἐκ μέντοι τῆς
[8, 50]	ἑωυτῶν ἐξοίσονται. ~ταῦτα τῶν ἀπὸ	Πελοποννήσου	στρατηγῶν ἐπιλεγομένων, ἐληλύθεε ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[8, 141]	τοῖσι ἄλλοισι Δωριεῦσι ἐκπίπτειν ἐκ	Πελοποννήσου	ὑπὸ Μήδων τε καὶ Ἀθηναίων,
[8, 113]	ἅμα τῷ ἔαρι πειρᾶσθαι τῆς	Πελοποννήσου.	(ὡς δὲ ἀπίκατο ἐς τὴν
[8, 31]	ἐστὶ μητρόπολις Δωριέων τῶν ἐν	Πελοποννήσῳ.	ταύτην ὦν τὴν Δωρίδα γῆν
[8, 74]	αὐτοῖσι δειμαίνοντες ὡς περὶ τῇ	Πελοποννήσῳ.	(τέως μὲν δὴ αὐτῶν ἀνὴρ
[8, 138]	δὲ ταῦτα ἀκούσας καὶ ὀξυνθεὶς	πέμπει	ἐπ᾽ αὐτοὺς ἱππέας ἀπολέοντας. ποταμὸς
[8, 5]	ταῦτά τε ἅμα ἠγόρευε καὶ	πέμπει	ἐπὶ τὴν νέα τὴν Ἀδειμάντου
[8, 75]	ἐκ τοῦ συνεδρίου, ἐξελθὼν δὲ	πέμπει	ἐς τὸ στρατόπεδον τὸ Μήδων
[8, 141]	Ἀθηναῖοι, αὐτίκα τέ σφι ἔδοξε	πέμπειν	ἀγγέλους. (καὶ δὴ συνέπιπτε ὥστε
[8, 3]	πρὶν ἢ καὶ ἐς Σικελίην	πέμπειν	ἐπὶ συμμαχίην, ὡς τὸ ναυτικὸν
[8, 114]	τὸ διδόμενον ἐξ ἐκείνου δέκεσθαι.	πέμπουσι	δὴ κήρυκα τὴν ταχίστην Σπαρτιῆται,
[8, 27]	Θερμοπύλῃσι τρῶμα ἐγεγόνεε, αὐτίκα Θεσσαλοὶ	πέμπουσι	κήρυκα ἐς Φωκέας, ἅτε σφι
[8, 128]	ἢ Τιμόξεινος ἐθέλων παρὰ Ἀρτάβαζον	πέμψαι	ἢ Ἀρτάβαζος παρὰ Τιμόξεινον, τοξεύματος
[8, 133]	πρηγμάτων καὶ οὐκ ἄλλων πέρι	πέμψαι.	~οὗτος ὁ Μῦς ἔς τε
[8, 94]	κέλητα θείῃ πομπῇ, τὸν οὔτε	πέμψαντα	φανῆναι οὐδένα, οὔτε τι τῶν
[8, 122]	ὁ Μακεδὼν Ἀλέξανδρος ὁ χρύσεος.	~πέμψαντες	δὲ ἀκροθίνια οἱ Ἕλληνες ἐς
[8, 29]	ἀμφοτέρων ἔχοντες ἔγκοτον οἱ Θεσσαλοὶ	πέμψαντες	κήρυκα ἠγόρευον τάδε. ὦ Φωκέες,
[8, 67]	ὡς δὲ κόσμῳ ἐπεξῆς ἵζοντο,	πέμψας	Ξέρξης Μαρδόνιον εἰρώτα ἀποπειρώμενος ἑκάστου
[8, 5]	βασιλεὺς ἄν τοι ὁ Μήδων	πέμψειε	ἀπολιπόντι τοὺς συμμάχους” ταῦτά τε
[8, 141]	ἄγγελον ἐπ᾽ ὁμολογίῃ, πυθόμενοί τε	πέμψειν	κατὰ τάχος ἀγγέλους. ἐπίτηδες ὦν
[8, 54]	σφι εὐπρηξίην. ἀπὸ δὲ τῆς	πέμψιος	τοῦ κήρυκος δευτέρῃ ἡμέρῃ συγκαλέσας
[8, 51]	ταμίας τε τοῦ ἱροῦ καὶ	πένητας	ἀνθρώπους, οἳ φραξάμενοι τὴν ἀκρόπολιν
[8, 111]	τὴν νῆσον ἀλλ᾽ αἰεὶ φιλοχωρέειν,	πενίην	τε καὶ ἀμηχανίην, καὶ τούτων
[8, 43]	Ἐπιδαύριοι δὲ δέκα, Τροιζήνιοι δὲ	πέντε,	Ἑρμιονέες δὲ τρεῖς, ἐόντες οὗτοι
[8, 115]	τὸν πόρον τῆς διαβάσιος ἐν	πέντε	καὶ τεσσεράκοντα ἡμέρῃσι, ἀπάγων τῆς
[8, 66]	λοιποὺς νησιώτας πάντας, πλὴν τῶν	πέντε	πολίων τῶν ἐπεμνήσθημεν πρότερον τὰ
[8, 1]	Ἐρετριέες δὲ ἑπτά, Τροιζήνιοι δὲ	πέντε,	Στυρέες δὲ δύο, καὶ Κήιοι
[8, 5]	Εὐρυβιάδῃ τούτων τῶν χρημάτων μεταδιδοῖ	πέντε	τάλαντα ὡς παρ᾽ ἑωυτοῦ δῆθεν
[8, 17]	νέας αὐτοῖσι ἀνδράσι εἷλον Ἑλληνίδας	πέντε.	τῶν δὲ Ἑλλήνων κατὰ ταύτην
[8, 43]	καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι δὲ	πεντεκαίδεκα	παρείχοντο νέας, Ἐπιδαύριοι δὲ δέκα,
[8, 14]	Ἕλλησι ἐπεβοήθεον νέες τρεῖς καὶ	πεντήκοντα	Ἀττικαί. (αὗταί τε δή σφεας
[8, 29]	ἀλλ᾽ ἡμῖν γενέσθω ἀντ᾽ αὐτῶν	πεντήκοντα	τάλαντα ἀργυρίου, καὶ ὑμῖν ὑποδεκόμεθα
[8, 46]	Ἀρτεμισίῳ, Κύθνιοι δὲ μίαν καὶ	πεντηκόντερον,	ἐόντες συναμφότεροι οὗτοι Δρύοπες. καὶ
[8, 1]	Κήιοι δύο τε νέας καὶ	πεντηκοντέρους	δύο· Λοκροὶ δέ σφι οἱ
[8, 1]	δέ σφι οἱ Ὀπούντιοι ἐπεβοήθεον	πεντηκοντέρους	ἔχοντες ἑπτά. ~ἦσαν μὲν ὦν
[8, 48]	δὲ καὶ Σίφνιοι καὶ Σερίφιοι	πεντηκοντέρους·	Μήλιοι μὲν γένος ἐόντες ἀπὸ
[8, 2]	ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον ἦν, πάρεξ τῶν	πεντηκοντέρων,	διηκόσιαι καὶ ἑβδομήκοντα καὶ μία.
[8, 48]	πᾶς τῶν νεῶν, πάρεξ τῶν	πεντηκοντέρων,	τριηκόσιαι καὶ ἑβδομήκοντα καὶ ὀκτώ.
[8, 46]	ἦσαν μέν σφι καὶ ἄλλαι	πεπληρωμέναι	νέες, ἀλλὰ τῇσι μὲν τὴν
[8, 61]	ἂν διηκόσιαι νέες σφι ἔωσι	πεπληρωμέναι·	οὐδαμοὺς γὰρ Ἑλλήνων αὐτοὺς ἐπιόντας
[8, 3]	συμμάχων εἶκον οἱ Ἀθηναῖοι μέγα	πεποιημένοι	περιεῖναι τὴν Ἑλλάδα καὶ γνόντες,
[8, 113]	εἰ τεοῖσι τι χρηστὸν συνῄδεε	πεποιημένον·	ἓν δὲ πλεῖστον ἔθνος Πέρσας
[8, 136]	εὐπετέως τῆς θαλάσσης κρατήσειν, τά	περ	ἂν καὶ ἦν, πεζῇ τε
[8, 86]	ἔμελλε τοιοῦτό σφι συνοίσεσθαι οἷόν	περ	ἀπέβη. καίτοι ἦσάν γε καὶ
[8, 53]	τῆς Κέκροπος θυγατρὸς Ἀγλαύρου, καίτοι	περ	ἀποκρήμνου ἐόντος τοῦ χώρου. (ὡς
[8, 11]	σημήναντος ἔργου εἴχοντο ἐν ὀλίγῳ	περ	ἀπολαμφθέντες καὶ κατὰ στόμα. (ἐνθαῦτα
[8, 103]	Ξέρξης· λέγουσα γὰρ ἐπετύγχανε τά	περ	αὐτὸς ἐνόεε. οὐδὲ γὰρ εἰ
[8, 82]	ἀνὴρ Παναίτιος ὁ Σωσιμένεος, ἥ	περ	δὴ ἔφερε τὴν ἀληθείην πᾶσαν.
[8, 92]	Αἰγινήτεω νηὶ ἐμβαλοῦσα Σιδωνίῃ, ἥ	περ	εἷλε τὴν προφυλάσσουσαν ἐπὶ Σκιάθῳ
[8, 68]	ἔχεις μὲν τὰς Ἀθήνας, τῶν	περ	εἵνεκα ὁρμήθης στρατεύεσθαι, ἔχεις δὲ
[8, 61]	πόλις καὶ γῆ μέζων ἤ	περ	ἐκείνοισι, ἔστ᾽ ἂν διηκόσιαι νέες
[8, 98]	καὶ ἄλλον διεξέρχεται παραδιδόμενα, κατά	περ	ἐν Ἕλλησι ἡ λαμπαδηφορίη τὴν
[8, 134]	Ἀπόλλωνι ἐχρήσατο· ἔστι δὲ κατά	περ	ἐν Ὀλυμπίῃ ἱροῖσι αὐτόθι χρηστηριάζεσθαι·
[8, 13]	αὐτῶν περιπλέειν Εὔβοιαν ἡ αὐτή	περ	ἐοῦσα νὺξ πολλὸν ἦν ἔτι
[8, 42]	μέν νυν ἐπῆν ὡυτὸς ὅς	περ	ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Εὐρυβιάδης ὁ Εὐρυκλείδεω
[8, 46]	τὰς αὐτὰς παρείχοντο νέας τάς	περ	ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Κύθνιοι δὲ μίαν
[8, 121]	μὲν ἐς Ἰσθμὸν ἀναθεῖναι, ἥ	περ	ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ ἦν,
[8, 142]	ὑμῖν δὲ οὐ ποιητέα, εἴ	περ	εὖ τυγχάνετε φρονέοντες, ἐπισταμένοισι ὡς
[8, 60]	τῷ Ἰσθμῷ, οὐδὲ σφέας, εἴ	περ	εὖ φρονέεις, ἄξεις ἐπὶ τὴν
[8, 140]	περ ὑμῖν οὐδεμία ἐλπὶς εἴ	περ	εὖ φρονέετε, ἄλλη παρέσται πολλαπλησίη.
[8, 80]	ἀέκοντας παραστήσασθαι. σὺ δὲ ἐπεί	περ	ἥκεις χρηστὰ ἀπαγγέλλων, αὐτός σφι
[8, 62]	Σῖριν τὴν ἐν Ἰταλίῃ, ἥ	περ	ἡμετέρη τε ἐστὶ ἐκ παλαιοῦ
[8, 143]	ἐστὶ τῷ Μήδῳ δύναμις ἤ	περ	ἡμῖν, ὥστε οὐδὲν δέει τοῦτό
[8, 31]	Μηλίδος καὶ Φωκίδος χώρης, ἥ	περ	ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς· ἡ
[8, 124]	τριηκόσιοι Σπαρτιητέων λογάδες, οὗτοι οἵ	περ	ἱππέες καλέονται, μέχρι οὔρων τῶν
[8, 129]	ἠσέβησαν οὗτοι τῶν Περσέων οἵ	περ	καὶ διεφθάρησαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης·
[8, 143]	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἴῃ τῇ	περ	καὶ νῦν ἔρχεται, μήκοτε ὁμολογήσειν
[8, 60]	καὶ Μέγαρα καὶ Αἴγιναν, ἤν	περ	καὶ τὰ ἄλλα εὐτυχήσωμεν. ἅμα
[8, 121]	πηχέων· ἕστηκε δὲ οὗτος τῇ	περ	ὁ Μακεδὼν Ἀλέξανδρος ὁ χρύσεος.
[8, 46]	Μήδους ὑπὸ τῶν πολιητέων κατά	περ	οἱ ἄλλοι νησιῶται, ἀλογήσαντες δὲ
[8, 144]	ἐς τὰ μέγιστα μᾶλλον ἤ	περ	ὁμολογέειν τῷ ταῦτα ἐργασαμένῳ, αὖτις
[8, 80]	οὐ γὰρ ἔτι διαδρήσονται, εἴ	περ	περιεχόμεθα πανταχόθεν, ὡς σὺ λέγεις”
[8, 140]	ἡμέας ὑπερβάλησθε καὶ νικήσητε, τοῦ	περ	ὑμῖν οὐδεμία ἐλπὶς εἴ περ
[8, 109]	Ἀθηναίων πάθος ἔχῃ ἀποστροφήν· τά	περ	ὦν καὶ ἐγένετο. ~Θεμιστοκλέης μὲν
[8, 44]	οἱ Πλαταιέες ἀποβάντες ἐς τὴν	περαίην	τῆς Βοιωτίης χώρης πρὸς ἐκκομιδὴν
[8, 139]	Μακεδονίην. ~ἀπὸ τούτου δὴ τοῦ	Περδίκκεω	Ἀλέξανδρος ὧδε ἐγένετο· Ἀμύντεω παῖς
[8, 137]	ἄρτος τοῦ παιδὸς τοῦ θητὸς	Περδίκκεω	διπλήσιος ἐγίνετο αὐτὸς ἑωυτοῦ. ἐπεὶ
[8, 137]	Γαυάνης τε καὶ Ἀέροπος καὶ	Περδίκκης,	ἐκ δὲ Ἰλλυριῶν ὑπερβαλόντες ἐς
[8, 137]	δὲ Ἀλεξάνδρου τούτου ἕβδομος γενέτωρ	Περδίκκης	ἐστὶ ὁ κτησάμενος τῶν Μακεδόνων
[8, 139]	Φιλίππου δὲ Ἀργαῖος, τοῦ δὲ	Περδίκκης	ὁ κτησάμενος τὴν ἀρχήν. ~ἐγεγόνεε
[8, 137]	βοῦς, ὁ δὲ νεώτατος αὐτῶν	Περδίκκης	τὰ λεπτὰ τῶν προβάτων. ἡ
[8, 36]	τέκνα μέν νυν καὶ γυναῖκας	πέρην	ἐς τὴν Ἀχαιίην διέπεμψαν, αὐτῶν
[8, 137]	ἐνθαῦτα ὁ βασιλεὺς τοῦ μισθοῦ	πέρι	ἀκούσας, ἦν γὰρ κατὰ τὴν
[8, 16]	τε τῶν νεῶν καὶ περιπιπτουσέων	περὶ	ἀλλήλας· ὅμως μέντοι ἀντεῖχε καὶ
[8, 79]	πολλά τε καὶ ὀλίγα λέγειν	περὶ	ἀποπλόου τοῦ ἐνθεῦτεν Πελοποννησίοισι. ἐγὼ
[8, 26]	χρημάτων τὸν ἀγῶνα ποιεῦνται ἀλλὰ	περὶ	ἀρετῆς” τούτῳ μὲν δὴ ταῦτα
[8, 99]	ταῦτα οἱ Πέρσαι ἐποίευν ὡς	περὶ	αὐτῷ Ξέρξῃ δειμαίνοντες. ~καὶ περὶ
[8, 7]	Εὔβοιαν κατά τε Καφηρέα καὶ	περὶ	Γεραιστὸν ἐς τὸν Εὔριπον, ἵνα
[8, 65]	οὐδὲ εἶς. ἀλλ᾽ ἔχ᾽ ἥσυχος,	περὶ	δὲ στρατιῆς τῆσδε θεοῖσι μελήσει”
[8, 6]	ἐπείτε δὴ ἐς τὰς Ἀφέτας	περὶ	δείλην πρωίην γινομένην ἀπίκατο οἱ
[8, 74]	Πελοπόννησον χρεὸν εἴη ἀποπλέειν καὶ	περὶ	ἐκείνης κινδυνεύειν μηδὲ πρὸ χώρης
[8, 87]	νεῖκος πρὸς αὐτὸν ἐγεγόνεε ἔτι	περὶ	Ἑλλήσποντον ἐόντων, οὐ μέντοι ἔχω
[8, 8]	καὶ τὰς περιπεμφθείσας τῶν νεῶν	περὶ	Εὔβοιαν. ~τοῦτο δὲ ἀκούσαντες οἱ
[8, 36]	δὲ ταῦτα ἀκούσαντες σφέων αὐτῶν	πέρι	ἐφρόντιζον. τέκνα μέν νυν καὶ
[8, 111]	λόγον τόνδε, ὡς ἥκοιεν Ἀθηναῖοι	περὶ	ἑωυτοὺς ἔχοντες δύο θεοὺς μεγάλους,
[8, 126]	ἐγίνετο, ἅτε Μαρδονίου τε χειμερίζοντος	περὶ	Θεσσαλίην τε καὶ Μακεδονίην καὶ
[8, 114]	στρατιὴν διέκρινε καὶ Ξέρξης ἦν	περὶ	Θεσσαλίην, χρηστήριον ἐληλύθεε ἐκ Δελφῶν
[8, 21]	ἀπικόμενός σφι ἐσήμαινε τὰ γεγονότα	περὶ	Λεωνίδην καὶ τὸν στρατὸν αὐτοῦ.
[8, 140]	εἰπεῖν πρὸς ὑμέας· ἐγὼ δὲ	περὶ	μὲν εὐνοίης τῆς πρὸς ὑμέας
[8, 86]	εὐεργέται βασιλέος ὀροσάγγαι καλέονται περσιστί.	~περὶ	μέν νυν τούτους οὕτω εἶχε·
[8, 8]	τούτου, τὰ δὲ μετεξέτερα ἀληθέα·	περὶ	μέντοι τούτου γνώμη μοι ἀποδεδέχθω
[8, 102]	περιεόντος καὶ ἐκείνων τῶν πρηγμάτων	περὶ	οἶκον τὸν σόν· (ἢν γὰρ
[8, 52]	(οὐδὲ λόγους τῶν Πεισιστρατιδέων προσφερόντων	περὶ	ὁμολογίης ἐνεδέκοντο, ἀμυνόμενοι δὲ ἄλλα
[8, 26]	τὸ ἄεθλον εἴη σφι κείμενον	περὶ	ὅτευ ἀγωνίζονται· οἳ δ᾽ εἶπον
[8, 57]	ἀπαείρωσι τὰς νέας ἀπὸ Σαλαμῖνος,	περὶ	οὐδεμιῆς ἔτι πατρίδος ναυμαχήσεις· κατὰ
[8, 77]	ἐναργέως λέγοντι Βάκιδι ἀντιλογίης χρησμῶν	πέρι	οὔτε αὐτὸς λέγειν τολμέω οὔτε
[8, 133]	παρεόντων πρηγμάτων καὶ οὐκ ἄλλων	πέρι	πέμψαι. ~οὗτος ὁ Μῦς ἔς
[8, 100]	περὶ αὐτῷ Ξέρξῃ δειμαίνοντες. ~καὶ	περὶ	Πέρσας μὲν ἦν ταῦτα τὸν
[8, 40]	αὐτοὺς τειχέοντας, ὡς τὴν Πελοπόννησον	περὶ	πλείστου τε ποιευμένους περιεῖναι καὶ
[8, 49]	ἀπεῖτο ἤδη, τῶν δὲ λοιπέων	πέρι	προετίθεε. (αἱ γνῶμαι δὲ τῶν
[8, 95]	ἐν τῷ θορύβῳ τούτῳ τῷ	περὶ	Σαλαμῖνα γενομένῳ τάδε ἐποίεε· παραλαβὼν
[8, 64]	μένοντας διαναυμαχέειν. ~οὕτω μὲν οἱ	περὶ	Σαλαμῖνα ἔπεσι ἀκροβολισάμενοι, ἐπείτε Εὐρυβιάδῃ
[8, 102]	σός, πολλοὺς πολλάκις ἀγῶνας δραμέονται	περὶ	σφέων αὐτῶν οἱ Ἕλληνες. Μαρδονίου
[8, 74]	ταῦτα πυνθανόμενοι ἀρρώδεον, οὐκ οὕτω	περὶ	σφίσι αὐτοῖσι δειμαίνοντες ὡς περὶ
[8, 14]	πλέον εἴη. ~οὗτοι μέν νυν	περὶ	τὰ Κοῖλα τῆς Εὐβοίης διεφθείροντο·
[8, 22]	ἄριστα πλεούσας ἐπιλεξάμενος Θεμιστοκλέης ἐπορεύετο	περὶ	τὰ πότιμα ὕδατα, ἐντάμνων ἐν
[8, 115]	ὑπὸ τῶν ἄνω Θρηίκων τῶν	περὶ	τὰς πηγὰς τοῦ Στρυμόνος οἰκημένων.
[8, 12]	ἐξεφέποντο ἐς τὰς Ἀφέτας, καὶ	περί	τε τὰς πρῴρας τῶν νεῶν
[8, 74]	περὶ σφίσι αὐτοῖσι δειμαίνοντες ὡς	περὶ	τῇ Πελοποννήσῳ. (τέως μὲν δὴ
[8, 56]	σφι ἐξηγγέλθη ὡς ἔσχε τὰ	περὶ	τὴν Ἀθηναίων ἀκρόπολιν, ἐς τοσοῦτον
[8, 133]	ἐς τὴν Δῆλον, Μαρδόνιος δὲ	περὶ	τὴν Θεσσαλίην ἐχείμαζε. ἐνθεῦτεν δὲ
[8, 19]	ἑκάστους πῦρ ἀνακαίειν· κομιδῆς δὲ	πέρι	τὴν ὥρην αὐτῷ μελήσειν, ὥστε
[8, 3]	γὰρ δὴ ὠσάμενοι τὸν Πέρσην	περὶ	τῆς ἐκείνου ἤδη τὸν ἀγῶνα
[8, 108]	τὴν ἑωυτοῦ· τὸ ἐνθεῦτεν δὲ	περὶ	τῆς ἐκείνου ποιέεσθαι ἤδη τὸν
[8, 3]	Ἑλλάδα καὶ γνόντες, εἰ στασιάσουσι	περὶ	τῆς ἡγεμονίης, ὡς ἀπολέεται ἡ
[8, 101]	(σὺ ὦν ἐμοί, καὶ γὰρ	περὶ	τῆς ναυμαχίης εὖ συνεβούλευσας τῆς
[8, 96]	τόν τε ἄλλον πάντα τὸν	περὶ	τῆς ναυμαχίης ταύτης εἰρημένοι Βάκιδι
[8, 142]	ὑμεῖς οὐδὲν ἡμέων βουλομένων, καὶ	περὶ	τῆς ὑμετέρης ἀρχῆθεν ὁ ἀγὼν
[8, 55]	Ποσειδέωνά τε καὶ Ἀθηναίην ἐρίσαντας	περὶ	τῆς χώρης μαρτύρια θέσθαι. ταύτην
[8, 6]	πυθόμενοι μὲν ἔτι καὶ πρότερον	περὶ	τὸ Ἀρτεμίσιον ναυλοχέειν νέας Ἑλληνίδας
[8, 39]	Αὐτόνοον, τῶν τὰ τεμένεα ἐστὶ	περὶ	τὸ ἱρόν, Φυλάκου μὲν παρ᾽
[8, 27]	μάχης οἱ μεγάλοι ἀνδριάντες οἱ	περὶ	τὸν τρίποδα συνεστεῶτες ἔμπροσθε τοῦ
[8, 8]	νυν καὶ ἄλλα ψευδέσι εἴκελα	περὶ	τοῦ ἀνδρὸς τούτου, τὰ δὲ
[8, 15]	ὁ ἀγὼν τοῖσι κατὰ θάλασσαν	περὶ	τοῦ Εὐρίπου, ὥσπερ τοῖσι ἀμφὶ
[8, 119]	~οὗτος δὲ ἄλλος λέγεται λόγος	περὶ	τοῦ Ξέρξεω νόστου, οὐδαμῶς ἔμοιγε
[8, 79]	καὶ δὴ καὶ ἐν τῷδε	περὶ	τοῦ ὁκότερος ἡμέων πλέω ἀγαθὰ
[8, 74]	Ἰσθμῷ τοιούτῳ πόνῳ συνέστασαν, ἅτε	περὶ	τοῦ παντὸς ἤδη δρόμου θέοντες
[8, 24]	τούτων ἐόντων, Ξέρξης ἑτοιμασάμενος τὰ	περὶ	τοὺς νεκροὺς ἔπεμπε ἐς τὸν
[8, 25]	τοὺς διαβεβηκότας Ξέρξης ταῦτα πρήξας	περὶ	τοὺς νεκροὺς τοὺς ἑωυτοῦ· καὶ
[8, 52]	ἐπολιόρκεον τρόπον τοιόνδε· ὅκως στυππεῖον	περὶ	τοὺς ὀιστοὺς περιθέντες ἅψειαν, ἐτόξευον
[8, 20]	πρήγματα. (Βάκιδι γὰρ ὧδε ἔχει	περὶ	τούτων ὁ χρησμός. φράζεο, βαρβαρόφωνος
[8, 26]	τὴν βασιλέος ἐπυνθάνοντο οἱ Πέρσαι	περὶ	τῶν Ἑλλήνων τί ποιέοιεν· εἷς
[8, 36]	δείματι δὲ μεγάλῳ κατεστεῶτες ἐμαντεύοντο	περὶ	τῶν ἱρῶν χρημάτων, εἴτε σφέα
[8, 99]	αἰτίῃ τιθέντες. οὐκ οὕτω δὲ	περὶ	τῶν νεῶν ἀχθόμενοι ταῦτα οἱ
[8, 133]	ὦν λέγεται· δοκέω δ᾽ ἔγωγε	περὶ	τῶν παρεόντων πρηγμάτων καὶ οὐκ
[8, 140]	τῆς χώρης, θέειν δὲ αἰεὶ	περὶ	ὑμέων αὐτῶν, ἀλλὰ καταλύσασθε· παρέχει
[8, 108]	ἤλπιζον καὶ τὰς νέας εἶναι	περὶ	Φάληρον, ἐδόκεόν τε ναυμαχήσειν σφέας
[8, 26]	ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ	περὶ	χρημάτων τὸν ἀγῶνα ποιεῦνται ἀλλὰ
[8, 92]	τῇ νηὶ ἐκπαγλεόμενοι· τὸν δὴ	περιάγουσα	ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω ἡ
[8, 6]	πυρφόρον τῷ ἐκείνων λόγῳ ἐκφυγόντα	περιγενέσθαι.	~πρὸς ταῦτα ὦν τάδε ἐμηχανῶντο·
[8, 130]	~ὁ δὲ ναυτικὸς ὁ Ξέρξεω	περιγενόμενος	ὡς προσέμιξε τῇ Ἀσίῃ φεύγων
[8, 129]	λέγειν ἔμοιγε δοκέουσι. τοὺς δὲ	περιγενομένους	ἀπῆγε Ἀρτάβαζος ἐς Θεσσαλίην παρὰ
[8, 60]	πρὸς ἐκείνων. αὖτις δὲ Σαλαμὶς	περιγίνεται,	ἐς τὴν ἡμῖν ὑπέκκειται τέκνα
[8, 137]	δεκόμεθα ὦ βασιλεῦ τὰ διδοῖς”	περιγράφει	τῇ μαχαίρῃ ἐς τὸ ἔδαφος
[8, 137]	ἔδαφος τοῦ οἴκου τὸν ἥλιον,	περιγράψας	δέ, ἐς τὸν κόλπον τρὶς
[8, 8]	Πέρσῃσι, πολλὰ δὲ καὶ αὐτὸς	περιεβάλετο·	οὗτος ὁ Σκυλλίης ἐν νόῳ
[8, 93]	οἱ ἄλλοι, τῶν αἱ νέες	περιεγεγόνεσαν,	ἐν τῷ Φαλήρῳ. ~Ἀδείμαντον δὲ
[8, 92]	δὲ βάρβαροι τῶν αἱ νέες	περιεγένοντο,	φεύγοντες ἀπίκοντο ἐς Φάληρον ὑπὸ
[8, 128]	τὸν ὦμον, τὸν δὲ βληθέντα	περιέδραμε	ὅμιλος, οἷα φιλέει γίνεσθαι ἐν
[8, 128]	Τιμόξεινον, τοξεύματος παρὰ τὰς γλυφίδας	περιειλίξαντες	καὶ πτερώσαντες τὸ βυβλίον ἐτόξευον
[8, 40]	Πελοπόννησον περὶ πλείστου τε ποιευμένους	περιεῖναι	καὶ ταύτην ἔχοντας ἐν φυλακῇ,
[8, 3]	εἶκον οἱ Ἀθηναῖοι μέγα πεποιημένοι	περιεῖναι	τὴν Ἑλλάδα καὶ γνόντες, εἰ
[8, 78]	ᾔδεσαν δὲ οὔκω ὅτι σφέας	περιεκυκλοῦντο	τῇσι νηυσὶ οἱ βάρβαροι, ἀλλ᾽
[8, 106]	(ὡς δὲ ἄρα πανοικίῃ μιν	περιέλαβε,	ἔλεγε ὁ Ἑρμότιμος τάδε. ὦ
[8, 38]	πλῆθός τι αὐτῶν. οἱ δὲ	περιεόντες	ἰθὺ Βοιωτῶν ἔφευγον. ἔλεγον δὲ
[8, 102]	συμφορὴ μεγάλη ἔσται σέο τε	περιεόντος	καὶ ἐκείνων τῶν πρηγμάτων περὶ
[8, 117]	μεταβάλλοντες ἀπέθνησκον τοῦ στρατοῦ τοῦ	περιεόντος	πολλοί. οἱ δὲ λοιποὶ ἅμα
[8, 96]	ἐς ἄλλην ναυμαχίην, ἐλπίζοντες τῇσι	περιεούσῃσι	νηυσὶ ἔτι χρήσεσθαι βασιλέα. (τῶν
[8, 60]	οὐδενὶ κόσμῳ, Μεγάροισί τε κερδανέομεν	περιεοῦσι	καὶ Αἰγίνῃ καὶ Σαλαμῖνι, ἐν
[8, 7]	τῶν νεῶν ἁπασέων ἀποκρίναντες διηκοσίας	περιέπεμπον	ἔξωθεν Σκιάθου, ὡς ἂν μὴ
[8, 7]	ὡς ἡκόντων. ταύτας μὲν δὴ	περιέπεμπον,	τῶν δὲ λοιπέων νεῶν ἐν
[8, 89]	βασιλέι, τῇσι σφετέρῃσι νηυσὶ φευγούσῃσι	περιέπιπτον.	~ἐγένετο δὲ καὶ τόδε ἐν
[8, 18]	τῶν ναυηγίων ἐπεκράτεον, τρηχέως δὲ	περιεφθέντες,	καὶ οὐκ ἥκιστα Ἀθηναῖοι τῶν
[8, 27]	ἑσσώθησαν ὑπὸ τῶν Φωκέων καὶ	περιέφθησαν	τρηχέως. (ἐπείτε γὰρ κατειλήθησαν ἐς
[8, 81]	μόγις ἐκπλῶσαι λαθὼν τοὺς ἐπορμέοντας·	περιέχεσθαι	γὰρ πᾶν τὸ στρατόπεδον τὸ
[8, 60]	ἐν αὐτοῖσι ἔνεστι, τοῦ καὶ	περιέχεσθε	μάλιστα· ὁμοίως αὐτοῦ τε μένων
[8, 79]	Εὐρυβιάδης οἷοί τε ἔσονται ἐκπλῶσαι·	περιεχόμεθα	γὰρ ὑπὸ τῶν πολεμίων κύκλῳ.
[8, 80]	γὰρ ἔτι διαδρήσονται, εἴ περ	περιεχόμεθα	πανταχόθεν, ὡς σὺ λέγεις” ~ἐνθαῦτα
[8, 10]	συμφορήν τε ἐποιεῦντο μεγάλην ὁρῶντες	περιεχομένους	αὐτοὺς καὶ ἐπιστάμενοι ὡς οὐδεὶς
[8, 144]	ἐπιστάμενοι, ἔστ᾽ ἂν καὶ εἷς	περιῇ	Ἀθηναίων, μηδαμὰ ὁμολογήσοντας ἡμέας Ξέρξῃ.
[8, 106]	ἀπέταμνον. Πανιώνιον μέν νυν οὕτω	περιῆλθε	ἥ τε τίσις καὶ Ἑρμότιμος.
[8, 109]	Ἀθηναίους (οὗτοι γὰρ μάλιστα ἐκπεφευγότων	περιημέκτεον,	ὁρμέατό τε ἐς τὸν Ἑλλήσποντον
[8, 102]	σόν· (ἢν γὰρ σύ τε	περιῇς	καὶ οἶκος ὁ σός, πολλοὺς
[8, 52]	ὅκως στυππεῖον περὶ τοὺς ὀιστοὺς	περιθέντες	ἅψειαν, ἐτόξευον ἐς τὸ φράγμα.
[8, 75]	ἔργων ἁπάντων ἐξεργάσασθαι, ἢν μὴ	περιίδητε	διαδράντας αὐτούς. (οὔτε γὰρ ἀλλήλοισι
[8, 68]	εἰ ναυμαχίην ποιέοιτο. ~ἐπεὶ δὲ	περιιὼν	εἰρώτα ὁ Μαρδόνιος ἀρξάμενος ἀπὸ
[8, 111]	λύσοντας τὸν πόρον, τὴν Ἄνδρον	περικατέατο	ἐξελεῖν ἐθέλοντες. (πρῶτοι γὰρ Ἄνδριοι
[8, 15]	ποιήσαντες τῶν νεῶν ἐκυκλοῦντο, ὡς	περιλάβοιεν	αὐτούς. ~ἐνθεῦτεν οἱ Ἕλληνες ἐπανέπλεόν
[8, 7]	ἐς τὸν Εὔριπον, ἵνα δὴ	περιλάβοιεν	οἳ μὲν ταύτῃ ἀπικόμενοι καὶ
[8, 115]	καὶ τῶν δενδρέων τὸν φλοιὸν	περιλέποντες	καὶ τὰ φύλλα καταδρέποντες κατήσθιον,
[8, 73]	χρόνου, ἐόντες Ὀρνεῆται καὶ οἱ	περίοικοι.	τούτων ὦν τῶν ἑπτὰ ἐθνέων
[8, 8]	ναυηγίην ὡς γένοιτο, καὶ τὰς	περιπεμφθείσας	τῶν νεῶν περὶ Εὔβοιαν. ~τοῦτο
[8, 20]	προσεσάξαντο ὡς παρεσομένου σφι πολέμου,	περιπετέα	τε ἐποιήσαντο σφίσι αὐτοῖσι τὰ
[8, 94]	Σαλαμινίης κατὰ ἱρὸν Ἀθηναίης Σκιράδος,	περιπίπτειν	σφι κέλητα θείῃ πομπῇ, τὸν
[8, 16]	ταρασσομενέων τε τῶν νεῶν καὶ	περιπιπτουσέων	περὶ ἀλλήλας· ὅμως μέντοι ἀντεῖχε
[8, 13]	ἐγίνετο, τοῖσι δὲ ταχθεῖσι αὐτῶν	περιπλέειν	Εὔβοιαν ἡ αὐτή περ ἐοῦσα
[8, 14]	ἐλθοῦσα, ὡς τῶν βαρβάρων οἱ	περιπλέοντες	τὴν Εὔβοιαν πάντες εἴησαν διεφθαρμένοι
[8, 7]	σφι ἔμελλε φανήσεσθαι παρὰ τῶν	περιπλεόντων	ὡς ἡκόντων. ταύτας μὲν δὴ
[8, 7]	μὴ ὀφθείησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων	περιπλέουσαι	Εὔβοιαν κατά τε Καφηρέα καὶ
[8, 9]	παρέντας πορεύεσθαι καὶ ἀπαντᾶν τῇσι	περιπλεούσῃσι	τῶν νεῶν. μετὰ δὲ τοῦτο,
[8, 76]	ἡ νῆσος) ἵνα τοὺς μὲν	περιποιέωσι	τοὺς δὲ διαφθείρωσι. (ἐποίευν δὲ
[8, 135]	ἐλθεῖν ἄρα τὸν Εὐρωπέα Μῦν,	περιστρωφώμενον	πάντα τὰ χρηστήρια, καὶ ἐς
[8, 98]	τὸ δράμημα τῶν ἵππων καλέουσι	Πέρσαι	ἀγγαρήιον. ~ἡ μὲν δὴ πρώτη
[8, 99]	τῶν νεῶν ἀχθόμενοι ταῦτα οἱ	Πέρσαι	ἐποίευν ὡς περὶ αὐτῷ Ξέρξῃ
[8, 136]	μὲν ὅτι οἱ προσκηδέες οἱ	Πέρσαι	ἦσαν· Ἀλεξάνδρου γὰρ ἀδελφεὴν Γυγαίην,
[8, 52]	οὐ τὰς νέας. ~οἱ δὲ	Πέρσαι	ἱζόμενοι ἐπὶ τὸν καταντίον τῆς
[8, 92]	Πυθέης ὁ Ἰσχενόου, τὸν οἱ	Πέρσαι	κατακοπέντα ἀρετῆς εἵνεκα εἶχον ἐν
[8, 118]	λέγεται ἀκούσαντα ταῦτα εἰπεῖν ἄνδρες	Πέρσαι,	νῦν τις διαδεξάτω ὑμέων βασιλέος
[8, 26]	ὄψιν τὴν βασιλέος ἐπυνθάνοντο οἱ	Πέρσαι	περὶ τῶν Ἑλλήνων τί ποιέοιεν·
[8, 101]	τῆς Πελοποννήσου, λέγων ὥς μοι	Πέρσαι	τε καὶ ὁ πεζὸς στρατὸς
[8, 100]	πάθος. (ἤδη ὦν, ἐπειδὴ οὐ	Πέρσαι	τοι αἴτιοι ἐισί, ἐμοὶ πείθεο·
[8, 117]	τὸν μισθὸν ἔλαβον, οἱ δὲ	Πέρσαι	ὡς ἐκ τῆς Θρηίκης πορευόμενοι
[8, 77]	εἰναλίην Κυνόσουραν ἐλπίδι μαινομένῃ, λιπαρὰς	πέρσαντες	Ἀθήνας, δῖα δίκη σβέσσει κρατερὸν
[8, 98]	Ξέρξης ἐποίεε καὶ ἔπεμπε ἐς	Πέρσας	ἀγγελέοντα τὴν παρεοῦσάν σφι συμφορήν.
[8, 113]	πεποιημένον· ἓν δὲ πλεῖστον ἔθνος	Πέρσας	αἱρέετο, ἄνδρας στρεπτοφόρους τε καὶ
[8, 100]	καὶ ἐκ τῶνδε βουλήν. (σὺ	Πέρσας,	βασιλεῦ, μὴ ποιήσῃς καταγελάστους γενέσθαι
[8, 119]	καταβιβάσαι ἐς κοίλην νέα ἐόντας	Πέρσας	καὶ Περσέων τοὺς πρώτους, τῶν
[8, 100]	αὐτῷ Ξέρξῃ δειμαίνοντες. ~καὶ περὶ	Πέρσας	μὲν ἦν ταῦτα τὸν πάντα
[8, 113]	Μαρδόνιος ἐξελέγετο πρώτους μὲν τοὺς	Πέρσας	πάντας τοὺς ἀθανάτους καλεομένους, πλὴν
[8, 95]	νῆσον ἀπέβησε ἄγων, οἳ τοὺς	Πέρσας	τοὺς ἐν τῇ νησῖδι ταύτῃ
[8, 100]	Κίλικες κακοὶ ἐγένοντο, οὐδὲν πρὸς	Πέρσας	τοῦτο προσήκει τὸ πάθος. (ἤδη
[8, 76]	καὶ τῆς ἠπείρου, πολλοὺς τῶν	Περσέων	ἀπεβιβάσαντο· τοῦτο δέ, ἐπειδὴ ἐγίνοντο
[8, 130]	τῶν νεῶν καὶ ἐχειμέρισαν αὐτοῦ·	Περσέων	δὲ καὶ Μήδων οἱ πλεῦνες
[8, 89]	ἄλλοι πολλοί τε καὶ ὀνομαστοὶ	Περσέων	καὶ Μήδων καὶ τῶν ἄλλων
[8, 101]	τοὺς ἄλλους τούς τε συμβούλους	Περσέων	καὶ τοὺς δορυφόρους, ἔλεξε Ξέρξης
[8, 53]	τὸ μέγαρον κατέφευγον. τῶν δὲ	Περσέων	οἱ ἀναβεβηκότες πρῶτον μὲν ἐτράποντο
[8, 129]	τῷ προαστείῳ ἠσέβησαν οὗτοι τῶν	Περσέων	οἵ περ καὶ διεφθάρησαν ὑπὸ
[8, 118]	στεφάνῃ τὸν κυβερνήτην, ὅτι δὲ	Περσέων	πολλοὺς ἀπώλεσε, ἀποταμεῖν τὴν κεφαλὴν
[8, 113]	μὲν οὐκ ἐλάσσονες ἦσαν τῶν	Περσέων,	ῥώμῃ δὲ ἥσσονες. ὥστε σύμπαντας
[8, 101]	τούτων. ὡς δὲ ἐβουλεύετο ἅμα	Περσέων	τοῖσι ἐπικλήτοισι, ἔδοξέ οἱ καὶ
[8, 113]	βασιλέος) μετὰ δὲ τῶν ἄλλων	Περσέων	τοὺς θωρηκοφόρους καὶ τὴν ἵππον
[8, 119]	κοίλην νέα ἐόντας Πέρσας καὶ	Περσέων	τοὺς πρώτους, τῶν δ᾽ ἐρετέων
[8, 99]	Ξέρξης, ἔτερψε οὕτω δή τι	Περσέων	τοὺς ὑπολειφθέντας ὡς τάς τε
[8, 119]	πιστὸς οὔτε ἄλλως οὔτε τὸ	Περσέων	τοῦτο πάθος· εἰ γὰρ δὴ
[8, 118]	ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐπεόντων συχνῶν	Περσέων	τῶν σὺν Ξέρξῃ κομιζομένων, ἐνθαῦτα
[8, 76]	τὴν Ψυττάλειαν καλεομένην ἀπεβίβαζον τῶν	Περσέων	τῶνδε εἵνεκεν, ὡς ἐπεὰν γίνηται
[8, 85]	ἔργον Σάμου ἐτυράννευσε καταστησάντων τῶν	Περσέων,	Φύλακος δὲ εὐεργέτης βασιλέος ἀνεγράφη
[8, 141]	τε ἔδεισαν μὴ ὁμολογήσωσι τῷ	Πέρσῃ	Ἀθηναῖοι, αὐτίκα τέ σφι ἔδοξε
[8, 116]	τὸν πόλεμον, ἐστρατεύοντο ἅμα τῷ	Πέρσῃ·	ἐπεὶ δὲ ἀνεχώρησαν ἀσινέες πάντες
[8, 108]	μενέειν ἐν τῇ Εὐρώπῃ τὸν	Πέρσην·	ἐατέον ὦν εἶναι φεύγειν, ἐς
[8, 109]	ἀποθήκην μέλλων ποιήσασθαι ἐς τὸν	Πέρσην,	ἵνα ἢν ἄρα τί μιν
[8, 3]	ὡς γὰρ δὴ ὠσάμενοι τὸν	Πέρσην	περὶ τῆς ἐκείνου ἤδη τὸν
[8, 136]	Ἀμύντεω δὲ θυγατέρα, Βουβάρης ἀνὴρ	Πέρσης	ἔσχε, ἐκ τῆς οἱ ἐγεγόνεε
[8, 108]	ἐργάσαιτο. (εἰ γὰρ ἀναγκασθείη ὁ	Πέρσης	μένειν ἐν τῇ Εὐρώπῃ, πειρῷτο
[8, 90]	προσεβάλετο φίλος ἐὼν Ἀριαράμνης ἀνὴρ	Πέρσης	παρεὼν τούτου τοῦ Φοινικηίου πάθεος.
[8, 66]	προέβαινε ἐσωτέρω τῆς Ἑλλάδος ὁ	Πέρσης,	τοσούτῳ πλέω ἔθνεά οἱ εἵπετο.
[8, 53]	ἐν τῇ ἠπείρῳ γενέσθαι ὑπὸ	Πέρσῃσι.	ἔμπροσθε ὦν πρὸ τῆς ἀκροπόλιος,
[8, 119]	οὐκ ἂν ἴσον πλῆθος τοῖσι	Πέρσῃσι	ἐξέβαλε ἐς τὴν θάλασσαν. ἀλλ᾽
[8, 98]	παραγίνεται θνητὸν ἐόν· οὕτω τοῖσι	Πέρσῃσι	ἐξεύρηται τοῦτο. λέγουσι γὰρ ὡς
[8, 92]	τὸν δὴ περιάγουσα ἅμα τοῖσι	Πέρσῃσι	ἥλω ἡ νηῦς ἡ Σιδωνίη,
[8, 126]	δὲ ὁ Φαρνάκεος ἀνὴρ ἐν	Πέρσῃσι	λόγιμος καὶ πρόσθε ἐών, ἐκ
[8, 126]	παρεξεληλάκεε καὶ ὁ ναυτικὸς τοῖσι	Πέρσῃσι	οἰχώκεε φεύγων ἐκ Σαλαμῖνος, ἐκ
[8, 8]	μὲν ἔσωσε τῶν χρημάτων τοῖσι	Πέρσῃσι,	πολλὰ δὲ καὶ αὐτὸς περιεβάλετο·
[8, 100]	γενέσθαι Ἕλλησι· οὐδὲ γὰρ ἐν	Πέρσῃσί	τοί τι δεδήληται τῶν πρηγμάτων,
[8, 13]	ἂν ἐξισωθείη τῷ Ἑλληνικῷ τὸ	Περσικὸν	μηδὲ πολλῷ πλέον εἴη. ~οὗτοι
[8, 106]	~ὡς δὲ τὸ στράτευμα τὸ	Περσικὸν	ὅρμα βασιλεὺς ἐπὶ τὰς Ἀθήνας
[8, 129]	καὶ τῆς πλημμυρίδος καὶ τοῦ	Περσικοῦ	πάθεος γενέσθαι τόδε, ὅτι τοῦ
[8, 85]	δ᾽ εὐεργέται βασιλέος ὀροσάγγαι καλέονται	περσιστί.	~περὶ μέν νυν τούτους οὕτω
[8, 130]	ἅμα δὲ καὶ ὠτακούστεον ὅκῃ	πεσέεται	τὰ Μαρδονίου πρήγματα. ~τοὺς δὲ
[8, 118]	Ξέρξῃ κομιζομένων, ἐνθαῦτα ἐς δεῖμα	πεσόντα	τὸν βασιλέα εἰρέσθαι βώσαντα τὸν
[8, 39]	τῇ Ὑαμπείῃ κορυφῇ. (οἱ δὲ	πεσόντες	ἀπὸ τοῦ Παρνησοῦ λίθοι ἔτι
[8, 13]	τῇ ἐφέροντο ἐξέπιπτον πρὸς τὰς	πέτρας·	ἐποιέετό τε πᾶν ὑπὸ τοῦ
[8, 141]	εὖ ἐπιστάμενοι ὅτι ἔμελλον Λακεδαιμόνιοι	πεύσεσθαι	ἥκοντα παρὰ τοῦ βαρβάρου ἄγγελον
[8, 115]	ἄνω Θρηίκων τῶν περὶ τὰς	πηγὰς	τοῦ Στρυμόνος οἰκημένων. ~ἔνθα καὶ
[8, 104]	φύλακον Ἑρμότιμον, γένος μὲν ἐόντα	Πηδασέα,	φερόμενον δὲ οὐ τὰ δεύτερα
[8, 104]	εὐνούχων παρὰ βασιλέι· (οἱ δὲ	Πηδασέες	οἰκέουσι ὑπὲρ Ἁλικαρνησσοῦ· ἐν δὲ
[8, 105]	ἐγένετο. ~ἐκ τούτων δὴ τῶν	Πηδασέων	ὁ Ἑρμότιμος ἦν) τῷ μεγίστη
[8, 104]	ὑπὲρ Ἁλικαρνησσοῦ· ἐν δὲ τοῖσι	Πηδάσοισι	τούτοισι τοιόνδε συμφέρεται πρῆγμα γίνεσθαι·
[8, 8]	ἐν τῇ ναυηγίῃ τῇ κατὰ	Πήλιον	γενομένῃ πολλὰ μὲν ἔσωσε τῶν
[8, 12]	τοῦ χειμῶνος τοῦ γενομένου κατὰ	Πήλιον,	ὑπέλαβε ναυμαχίη καρτερή, ἐκ δὲ
[8, 12]	καὶ σκληραὶ βρονταὶ ἀπὸ τοῦ	Πηλίου·	οἱ δὲ νεκροὶ καὶ τὰ
[8, 121]	ἀκρωτήριον νεός, ἐὼν μέγαθος δυώδεκα	πηχέων·	ἕστηκε δὲ οὗτος τῇ περ
[8, 55]	ἐκ τοῦ στελέχεος ὅσον τε	πηχυαῖον	ἀναδεδραμηκότα. οὗτοι μέν νυν ταῦτα
[8, 142]	πάλαι φαίνεσθε πολλοὺς ἐλευθερώσαντες ἀνθρώπων.	πιεζευμένοισι	μέντοι ὑμῖν συναχθόμεθα, καὶ ὅτι
[8, 77]	δεινὸν μαιμώοντα, δοκεῦντ᾽ ἀνὰ πάντα	πίεσθαι.	(χαλκὸς γὰρ χαλκῷ συμμίξεται, αἵματι
[8, 43]	ἔθνος, ἐξ Ἐρινεοῦ τε καὶ	Πίνδου	καὶ τῆς Δρυοπίδος ὕστατα ὁρμηθέντες.
[8, 80]	κάλλιστα, ἢν δὲ αὐτοῖσι μὴ	πιστὰ	γένηται, ὅμοιον ἡμῖν ἔσται· οὐ
[8, 83]	ἀριθμόν. ~τοῖσι δὲ Ἕλλησι ὡς	πιστὰ	δὴ τὰ λεγόμενα ἦν τῶν
[8, 76]	ἐκποδὼν ἀπαλλάσσετο· τοῖσι δὲ ὡς	πιστὰ	ἐγίνετο τὰ ἀγγελθέντα, τοῦτο μὲν
[8, 120]	λέγουσι Ἀβδηρῖται, λέγοντες ἔμοιγε οὐδαμῶς	πιστά,	πρῶτον ἐλύσατο τὴν ζώνην φεύγων
[8, 105]	βαρβάροισι τιμιώτεροι εἰσὶ οἱ εὐνοῦχοι	πίστιος	εἵνεκα τῆς πάσης τῶν ἐνορχίων.
[8, 142]	ἐπισταμένοισι ὡς βαρβάροισι ἐστὶ οὔτε	πιστὸν	οὔτε ἀληθὲς οὐδέν” ταῦτα ἔλεξαν
[8, 119]	τοῦ Ξέρξεω νόστου, οὐδαμῶς ἔμοιγε	πιστὸς	οὔτε ἄλλως οὔτε τὸ Περσέων
[8, 143]	Ξέρξῃ· ἀλλὰ θεοῖσί τε συμμάχοισι	πίσυνοί	μιν ἐπέξιμεν ἀμυνόμενοι καὶ τοῖσι
[8, 80]	γὰρ ἐγὼ αὐτὰ λέγω, δόξω	πλάσας	λέγειν καὶ οὐ πείσω, ὡς
[8, 50]	ἐνέπρησε δὲ Θέσπειάν τε καὶ	Πλάταιαν	πυθόμενος Θηβαίων ὅτι οὐκ ἐμήδιζον.
[8, 44]	ἐν Σαλαμῖνι γὰρ οὐ συνεναυμάχησαν	Πλαταιέες	Ἀθηναίοισι διὰ τοιόνδε τι πρῆγμα·
[8, 1]	δὲ ἀρετῆς τε καὶ προθυμίης	Πλαταιέες	ἄπειροι τῆς ναυτικῆς ἐόντες συνεπλήρουν
[8, 44]	ὡς ἐγίνοντο κατὰ Χαλκίδα, οἱ	Πλαταιέες	ἀποβάντες ἐς τὴν περαίην τῆς
[8, 66]	πανστρατιῇ ἑπομένους πλὴν Θεσπιέων καὶ	Πλαταιέων,	καὶ μάλα Καρυστίους τε καὶ
[8, 50]	ἐκλελοιπότων ἐς Πελοπόννησον, καὶ τὴν	Πλαταιέων	ὡσαύτως, ἧκέ τε ἐς τὰς
[8, 126]	πρόσθε ἐών, ἐκ δὲ τῶν	Πλαταιικῶν	καὶ μᾶλλον ἔτι γενόμενος, ἔχων
[8, 132]	ἐοῦσι ἐμπείροισι, στρατιῆς τε πάντα	πλέα	ἐδόκεε εἶναι, τὴν δὲ Σάμον
[8, 4]	τὰς Ἀφέτας καὶ στρατιῆς ἅπαντα	πλέα,	ἐπεὶ αὐτοῖσι παρὰ δόξαν τὰ
[8, 111]	τῶν βαρβάρων τὰς νέας μήτε	πλέειν	ἐς τὸν Ἑλλήσποντον λύσοντας τὸν
[8, 97]	τοῖσι Ἕλλησι ἢ αὐτοὶ νοήσωσι	πλέειν	ἐς τὸν Ἑλλήσποντον λύσοντες τὰς
[8, 109]	οὐ πείσει τούς γε πολλοὺς	πλέειν	ἐς τὸν Ἑλλήσποντον ὁ Θεμιστοκλέης,
[8, 108]	τραπομένους καὶ ἐπιδιώξαντας τὰς νέας	πλέειν	ἰθέως ἐπὶ τὸν Ἑλλήσποντον λύσοντας
[8, 109]	ὁρμέατό τε ἐς τὸν Ἑλλήσποντον	πλέειν	καὶ ἐπὶ σφέων αὐτῶν βαλόμενοι,
[8, 89]	ἐς φυγὴν ἐτράποντο, ἐνθαῦτα αἱ	πλεῖσται	διεφθείροντο· οἱ γὰρ ὄπισθε τεταγμένοι,
[8, 49]	γνῶμαι δὲ τῶν λεγόντων αἱ	πλεῖσται	συνεξέπιπτον πρὸς τὸν Ἰσθμὸν πλώσαντας
[8, 42]	βασιληίου ἐών· νέας δὲ πολλῷ	πλείστας	τε καὶ ἄριστα πλεούσας παρείχοντο
[8, 36]	διέπεμψαν, αὐτῶν δὲ οἱ μὲν	πλεῖστοι	ἀνέβησαν ἐς τοῦ Παρνησοῦ τὰς
[8, 41]	τοὺς οἰκέτας. ἐνθαῦτα οἱ μὲν	πλεῖστοι	ἐς Τροίζηνα ἀπέστειλαν, οἳ δὲ
[8, 113]	χρηστὸν συνῄδεε πεποιημένον· ἓν δὲ	πλεῖστον	ἔθνος Πέρσας αἱρέετο, ἄνδρας στρεπτοφόρους
[8, 34]	στρατιὴ αὐτῶν ἐσχίζετο. τὸ μὲν	πλεῖστον	καὶ δυνατώτατον τοῦ στρατοῦ ἅμα
[8, 10]	Ἀθηναίων γὰρ αὐτοῖσι λόγος ἦν	πλεῖστος	ἀνὰ τὰ στρατόπεδα. ~τοῖσι δὲ
[8, 40]	τειχέοντας, ὡς τὴν Πελοπόννησον περὶ	πλείστου	τε ποιευμένους περιεῖναι καὶ ταύτην
[8, 93]	νυν ἔμαθε ὅτι ἐν ταύτῃ	πλέοι	Ἀρτεμισίη, οὐκ ἂν ἐπαύσατο πρότερον
[8, 29]	ὅσον χρόνον ἐκεῖνα ἡμῖν ἥνδανε,	πλέον	αἰεί κοτε ὑμέων ἐφερόμεθα· νῦν
[8, 13]	Ἑλληνικῷ τὸ Περσικὸν μηδὲ πολλῷ	πλέον	εἴη. ~οὗτοι μέν νυν περὶ
[8, 100]	τὸν βίον ὑπὲρ μεγάλων αἰωρηθέντα·	πλέον	μέντοι ἔφερέ οἱ ἡ γνώμη
[8, 112]	Θεμιστοκλέης δὲ, οὐ γὰρ ἐπαύετο	πλεονεκτέων,	ἐσπέμπων ἐς τὰς ἄλλας νήσους
[8, 118]	ἐπιβὰς ἐκομίζετο ἐς τὴν Ἀσίην.	(πλέοντα	δέ μιν ἄνεμον Στρυμονίην ὑπολαβεῖν
[8, 14]	φυλάξαντες δὴ τὴν αὐτὴν ὥρην,	πλέοντες	ἐπέπεσον νηυσὶ Κιλίσσῃσι· ταύτας δὲ
[8, 107]	(ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ ἦσαν Ζωστῆρος	πλέοντες	οἱ βάρβαροι, ἀνατείνουσι γὰρ ἄκραι
[8, 69]	μᾶλλον αἴνεε. ὅμως δὲ τοῖσι	πλέοσι	πείθεσθαι ἐκέλευε, τάδε καταδόξας, πρὸς
[8, 22]	~Ἀθηναίων δὲ νέας τὰς ἄριστα	πλεούσας	ἐπιλεξάμενος Θεμιστοκλέης ἐπορεύετο περὶ τὰ
[8, 10]	πλήθεΐ τε πολλαπλησίας καὶ ἄμεινον	πλεούσας.	καταφρονήσαντες ταῦτα ἐκυκλοῦντο αὐτοὺς ἐς
[8, 42]	πολλῷ πλείστας τε καὶ ἄριστα	πλεούσας	παρείχοντο Ἀθηναῖοι. ~ἐστρατεύοντο δὲ οἵδε·
[8, 46]	ἐφύλασσον, τριήκοντα δὲ τῇσι ἄριστα	πλεούσῃσι	ἐν Σαλαμῖνι ἐναυμάχησαν. Αἰγινῆται δὲ
[8, 13]	ἐγίνετο ἄχαρι. ὡς γὰρ δὴ	πλέουσι	αὐτοῖσι χειμών τε καὶ τὸ
[8, 32]	καὶ αὐτοὶ ἀνέβησαν. (οἳ δὲ	πλεῦνες	αὐτῶν ἐς τοὺς Ὀζόλας Λοκροὺς
[8, 130]	Περσέων δὲ καὶ Μήδων οἱ	πλεῦνες	ἐπεβάτευον. (στρατηγοὶ δέ σφι ἐπῆλθον
[8, 42]	συλλέγεσθαι. συνελέχθησάν τε δὴ πολλῷ	πλεῦνες	νέες ἢ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἐναυμάχεον
[8, 16]	δὲ ἄνδρες, πολλῷ δ᾽ ἔτι	πλεῦνες	νέες τε τῶν βαρβάρων καὶ
[8, 85]	Θεμιστοκλέος ἐντολὰς ὀλίγοι, οἱ δὲ	πλεῦνες	οὔ. (ἔχω μέν νυν συχνῶν
[8, 81]	ἐγίνετο λόγων ἀμφισβασίη· οἱ γὰρ	πλεῦνες	τῶν στρατηγῶν οὐκ ἐπείθοντο τὰ
[8, 42]	Ἀρτεμισίῳ ἐναυμάχεον καὶ ἀπὸ πολίων	πλεύνων.	(ναύαρχος μέν νυν ἐπῆν ὡυτὸς
[8, 79]	τῷδε περὶ τοῦ ὁκότερος ἡμέων	πλέω	ἀγαθὰ τὴν πατρίδα ἐργάσεται. (λέγω
[8, 109]	ἤδη πολλοῖσι παρεγενόμην καὶ πολλῷ	πλέω	ἀκήκοα τοιάδε γενέσθαι, ἄνδρας ἐς
[8, 66]	τῆς Ἑλλάδος ὁ Πέρσης, τοσούτῳ	πλέω	ἔθνεά οἱ εἵπετο. ~ἐπεὶ ὦν
[8, 117]	(ἐνθαῦτα δὲ κατεχόμενοι σιτία τε	πλέω	ἢ κατ᾽ ὁδὸν ἐλάγχανον, καὶ
[8, 130]	προσελομένου Ἰθαμίτρης. ἅτε δὲ μεγάλως	πληγέντες,	οὐ προήισαν ἀνωτέρω τὸ πρὸς
[8, 10]	ὀλίγας νέας, τὰς δὲ ἑωυτῶν	πλήθεΐ	τε πολλαπλησίας καὶ ἄμεινον πλεούσας.
[8, 16]	στρατὸς ὑπὸ μεγάθεός τε καὶ	πλήθεος	αὐτὸς ὑπ᾽ ἑωυτοῦ ἔπιπτε, ταρασσομενέων
[8, 33]	γυναῖκας τινὰς διέφθειραν μισγόμενοι ὑπὸ	πλήθεος.	~παραποταμίους δὲ παραμειβόμενοι οἱ βάρβαροι
[8, 2]	δέ μοι καὶ ὡς τὸ	πλῆθος	ἕκαστοι τῶν νεῶν παρείχοντο. ἀριθμὸς
[8, 34]	Ὀρχομενίων. Βοιωτῶν δὲ πᾶν τὸ	πλῆθος	ἐμήδιζε, τὰς δὲ πόλις αὐτῶν
[8, 140]	γὰρ τῆς Ξέρξεω στρατηλασίης τὸ	πλῆθος	καὶ τὰ ἔργα, πυνθάνεσθε δὲ
[8, 113]	δὲ Μήδους· οὗτοι δὲ τὸ	πλῆθος	μὲν οὐκ ἐλάσσονες ἦσαν τῶν
[8, 38]	Δελφοὶ φεύγοντας σφέας, ἐπικαταβάντες ἀπέκτειναν	πλῆθός	τι αὐτῶν. οἱ δὲ περιεόντες
[8, 119]	Φοινίκων ὅκως οὐκ ἂν ἴσον	πλῆθος	τοῖσι Πέρσῃσι ἐξέβαλε ἐς τὴν
[8, 86]	τούτους οὕτω εἶχε· τὸ δὲ	πλῆθος	τῶν νεῶν ἐν τῇ Σαλαμῖνι
[8, 129]	τῆς τε ῥηχίης καὶ τῆς	πλημμυρίδος	καὶ τοῦ Περσικοῦ πάθεος γενέσθαι
[8, 129]	ἔσω ἐν τῇ Παλλήνῃ, ἐπῆλθε	πλημμυρὶς	τῆς θαλάσσης μεγάλη, ὅση οὐδαμά
[8, 36]	οἱ Δελφοὶ ἐξέλιπον τὴν πόλιν,	πλὴν	ἑξήκοντα ἀνδρῶν καὶ τοῦ προφήτεω.
[8, 43]	Ἑρμιονέες δὲ τρεῖς, ἐόντες οὗτοι	πλὴν	Ἑρμιονέων Δωρικόν τε καὶ Μακεδνὸν
[8, 85]	ἑλόντων, χρήσομαι δὲ αὐτοῖσι οὐδὲν	πλὴν	Θεομήστορός τε τοῦ Ἀνδροδάμαντος καὶ
[8, 66]	Λοκροὺς καὶ Βοιωτοὺς πανστρατιῇ ἑπομένους	πλὴν	Θεσπιέων καὶ Πλαταιέων, καὶ μάλα
[8, 67]	ἐς τὰς Ἀθήνας πάντες οὗτοι	πλὴν	Παρίων (Πάριοι δὲ ὑπολειφθέντες ἐν
[8, 131]	οἰκίης τῶν βασιλέων. (οὗτοι πάντες,	πλὴν	τῶν ἑπτὰ τῶν μετὰ Λευτυχίδεα
[8, 66]	καὶ τοὺς λοιποὺς νησιώτας πάντας,	πλὴν	τῶν πέντε πολίων τῶν ἐπεμνήσθημεν
[8, 113]	Πέρσας πάντας τοὺς ἀθανάτους καλεομένους,	πλὴν	Ὑδάρνεος τοῦ στρατηγοῦ (οὗτος γὰρ
[8, 122]	τὸν θεὸν κοινῇ εἰ λελάβηκε	πλήρεα	καὶ ἀρεστὰ τὰ ἀκροθίνια. ὁ
[8, 71]	καὶ ξύλα καὶ φορμοὶ ψάμμου	πλήρεες	ἐσεφέροντο, καὶ ἐλίνυον οὐδένα χρόνον
[8, 45]	τούτου Ἴωνες. ~Μεγαρέες δὲ τὠυτὸ	πλήρωμα	παρείχοντο καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Ἀμπρακιῶται
[8, 43]	παρεχόμενοι, Κορίνθιοι δὲ τὸ αὐτὸ	πλήρωμα	παρεχόμενοι καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι
[8, 71]	ἔργον· καὶ γὰρ λίθοι καὶ	πλίνθοι	καὶ ξύλα καὶ φορμοὶ ψάμμου
[8, 129]	δὲ ἐπισταμένους οἱ Ποτιδαιῆται ἐπιπλώσαντες	πλοίοισι	ἀπώλεσαν. (αἴτιον δὲ λέγουσι Ποτιδαιῆται
[8, 21]	Ἀντικυρεύς, τῷ προσετέτακτο, καὶ εἶχε	πλοῖον	κατῆρες ἕτοιμον, εἰ παλήσειε ὁ
[8, 110]	ὁ Θεμιστοκλέης ἄνδρας ἀπέπεμπε ἔχοντας	πλοῖον,	τοῖσι ἐπίστευε σιγᾶν ἐς πᾶσαν
[8, 75]	καὶ χρήμασι ὄλβιον. (ὃς τότε	πλοίῳ	ἀπικόμενος ἔλεγε πρὸς τοὺς στρατηγοὺς
[8, 75]	τὸ στρατόπεδον τὸ Μήδων ἄνδρα	πλοίῳ	ἐντειλάμενος τὰ λέγειν χρεόν, τῷ
[8, 23]	δὲ βαρβάροισι αὐτίκα μετὰ ταῦτα	πλοίῳ	ἦλθε ἀνὴρ Ἱστιαιεὺς ἀγγέλλων τὸν
[8, 8]	μέντοι τούτου γνώμη μοι ἀποδεδέχθω	πλοίῳ	μιν ἀπικέσθαι ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον.
[8, 110]	οἳ μὲν κατέμενον ἐπὶ τῷ	πλοίῳ,	Σίκιννος δὲ ἀναβὰς παρὰ Ξέρξην
[8, 25]	ἐπαγγειλαμένου, μετὰ ταῦτα οὐδὲν ἐγίνετο	πλοίων	σπανιώτερον· οὕτω πολλοὶ ἤθελον θεήσασθαι.
[8, 33]	Ἄβας, ἔνθα ἦν ἱρὸν Ἀπόλλωνος	πλούσιον,	θησαυροῖσί τε καὶ ἀναθήμασι πολλοῖσι
[8, 49]	πλεῖσται συνεξέπιπτον πρὸς τὸν Ἰσθμὸν	πλώσαντας	ναυμαχέειν πρὸ τῆς Πελοποννήσου, ἐπιλέγοντες
[8, 13]	Κοῖλα τῆς Εὐβοίης, φερόμενοι τῷ	πνεύματι	καὶ οὐκ εἰδότες τῇ ἐφέροντο
[8, 31]	ἐσέβαλον· τῆς γὰρ Δωρίδος χώρης	ποδεὼν	στεινὸς ταύτῃ κατατείνει, ὡς τριήκοντα
[8, 100]	δούλους. μάλιστα μέν νυν ταῦτα	ποίεε·	εἰ δ᾽ ἄρα τοι βεβούλευται
[8, 140]	μετίημι. (νῦν τε ὧδε Μαρδόνιε	ποίεε·	τοῦτο μὲν τὴν γῆν σφι
[8, 5]	Θεμιστοκλέης τοὺς Ἕλληνας ἐπισχεῖν ὧδε	ποιέει·	Εὐρυβιάδῃ τούτων τῶν χρημάτων μεταδιδοῖ
[8, 130]	τι δυναίατο κακὸν τοὺς πολεμίους	ποιέειν,	ἅμα δὲ καὶ ὠτακούστεον ὅκῃ
[8, 22]	Καρῶν δέεσθε τὰ αὐτὰ ὑμῖν	ποιέειν.	εἰ δὲ μηδέτερον τούτων οἷόν
[8, 101]	(ἐμὲ ὦν ἢ ταῦτα κελεύει	ποιέειν,	ἢ αὐτὸς ἐθέλει τριήκοντα μυριάδας
[8, 19]	τὴν Ἑλλάδα. ταῦτα ἤρεσέ σφι	ποιέειν,	καὶ αὐτίκα πῦρ ἀνακαυσάμενοι ἐτράποντο
[8, 144]	ἐστι τὰ διακωλύοντα ταῦτα μὴ	ποιέειν	μηδ᾽ ἢν ἐθέλωμεν, πρῶτα μὲν
[8, 142]	Λακεδαιμόνιοι δεησομένους ὑμέων μήτε νεώτερον	ποιέειν	μηδὲν κατὰ τὴν Ἑλλάδα μήτε
[8, 34]	ἔσωζον δὲ τῇδε, δῆλον βουλόμενοι	ποιέειν	Ξέρξῃ ὅτι τὰ Μήδων Βοιωτοὶ
[8, 140]	δὲ ἀπιγμένων ἀναγκαίως ἔχει μοι	ποιέειν	ταῦτα, ἢν μὴ τὸ ὑμέτερον
[8, 100]	δὲ καὶ δοκέει ἐπισχεῖν, παρέχει	ποιέειν	ταῦτα. μηδὲ δυσθύμεε· οὐ γὰρ
[8, 107]	στρατιῆς διαλέγειν τοὺς βούλεται, καὶ	ποιέειν	τοῖσι λόγοισι τὰ ἔργα πειρώμενον
[8, 68]	τὠυτὸ γνώμην ἐξεφέροντο κελεύοντες ναυμαχίην	ποιέεσθαι,	Ἀρτεμισίη δὲ τάδε ἔφη. (εἰπεῖν
[8, 108]	ἐνθεῦτεν δὲ περὶ τῆς ἐκείνου	ποιέεσθαι	ἤδη τὸν ἀγῶνα ἐκέλευε. ταύτης
[8, 60]	ἐμοὶ πείθῃ ναυμαχίην αὐτοῦ μένων	ποιέεσθαι,	μηδὲ πειθόμενος τούτων τοῖσι λόγοισι
[8, 101]	συνεβούλευσας τῆς γενομένης οὐκ ἐῶσα	ποιέεσθαι,	νῦν τε συμβούλευσον ὁκότερα ποιέων
[8, 69]	βασιλέος, ὅτι οὐκ ἔα ναυμαχίην	ποιέεσθαι·	οἳ δὲ ἀγαιόμενοί τε καὶ
[8, 136]	προλέγοι, συμβουλεύοντα σύμμαχον τὸν Ἀθηναῖον	ποιέεσθαι·	τοῖσι δὴ πειθόμενος ἔπεμπε. ~τοῦ
[8, 49]	ὅκου δοκέοι ἐπιτηδεότατον εἶναι ναυμαχίην	ποιέεσθαι	τῶν αὐτοὶ χωρέων ἐγκρατέες εἰσί·
[8, 22]	τάδε ἔλεγε. ἄνδρες Ἴωνες, οὐ	ποιέετε	δίκαια ἐπὶ τοὺς πατέρας στρατευόμενοι
[8, 68]	φείδεο τῶν νεῶν μηδὲ ναυμαχίην	ποιέο.	οἱ γὰρ ἄνδρες τῶν σῶν
[8, 26]	Πέρσαι περὶ τῶν Ἑλλήνων τί	ποιέοιεν·	εἷς δέ τις πρὸ πάντων
[8, 67]	εἰρώτα ἀποπειρώμενος ἑκάστου εἰ ναυμαχίην	ποιέοιτο.	~ἐπεὶ δὲ περιιὼν εἰρώτα ὁ
[8, 86]	τεταγμένων ἔτι οὔτε σὺν νόῳ	ποιεόντων	οὐδέν, ἔμελλε τοιοῦτό σφι συνοίσεσθαι
[8, 100]	λυπέο μήτε συμφορὴν μηδεμίαν μεγάλην	ποιεῦ	τοῦδε τοῦ γεγονότος εἵνεκα πρήγματος.
[8, 80]	ἴσθι γὰρ ἐξ ἐμέο τὰ	ποιεύμενα	ὑπὸ Μήδων· ἔδεε γάρ, ὅτε
[8, 74]	παραστὰς σιγῇ λόγον ἐποιέετο, θῶμα	ποιεύμενοι	τὴν Εὐρυβιάδεω ἀβουλίην· τέλος δὲ
[8, 100]	συμφορὴν μεγάλην ἐκ τῆς ναυμαχίης	ποιεύμενον,	ὑποπτεύων δὲ αὐτὸν δρησμὸν βουλεύειν
[8, 68]	ἢν μὲν μὴ ἐπειχθῇς ναυμαχίην	ποιεύμενος,	ἀλλὰ τὰς νέας αὐτοῦ ἔχῃς
[8, 105]	ὁ Πανιώνιος ἐξέταμε πολλούς, ἅτε	ποιεύμενος	ἐκ τούτου τὴν ζόην, καὶ
[8, 79]	τῶν παρεόντων κακῶν λήθην ἐκείνων	ποιεύμενος	ἐξεκαλέετο, θέλων αὐτῷ συμμῖξαι· προακηκόεε
[8, 58]	πάντα τὰ ἤκουσε Μνησιφίλου, ἑωυτοῦ	ποιεύμενος,	καὶ ἄλλα πολλὰ προστιθείς, ἐς
[8, 134]	σφέας ὁ Ἀμφιάρεως διὰ χρηστηρίων	ποιεύμενος	ὁκότερα βούλονται ἑλέσθαι τούτων, ἑωυτῷ
[8, 40]	τὴν Πελοπόννησον περὶ πλείστου τε	ποιευμένους	περιεῖναι καὶ ταύτην ἔχοντας ἐν
[8, 26]	οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγῶνα	ποιεῦνται	ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς” τούτῳ μὲν
[8, 80]	καὶ οὐ πείσω, ὡς οὐ	ποιεύντων	τῶν βαρβάρων ταῦτα. ἀλλά σφι
[8, 101]	ποιέεσθαι, νῦν τε συμβούλευσον ὁκότερα	ποιέων	ἐπιτύχω εὖ βουλευσάμενος” ~ὃ μὲν
[8, 115]	μηδένα εὕροιεν, οἳ δὲ τὴν	ποίην	τὴν ἐκ τῆς γῆς ἀναφυομένην
[8, 119]	ἔχω ἀντίξοον μὴ οὐκ ἂν	ποιῆσαι	βασιλέα τοιόνδε, τοὺς μὲν ἐπὶ
[8, 87]	ἐτύγχανε ἐοῦσα, ἔδοξέ οἱ τόδε	ποιῆσαι,	τὸ καὶ συνήνεικε ποιησάσῃ. διωκομένη
[8, 118]	τάχιστα ἐς γῆν τὸν Ξέρξην,	ποιῆσαι	τοιόνδε· ὅτι μὲν ἔσωσε βασιλέος
[8, 22]	ὑμῖν ἐστι τοῦτο μὴ δυνατὸν	ποιῆσαι,	ὑμεῖς δὲ ἔτι καὶ νῦν
[8, 15]	~τρίτῃ δὲ ἡμέρῃ δεινόν τι	ποιησάμενοι	οἱ στρατηγοὶ τῶν βαρβάρων νέας
[8, 83]	καὶ οἳ σύλλογον τῶν ἐπιβατέων	ποιησάμενοι,	προηγόρευε εὖ ἔχοντα μὲν ἐκ
[8, 24]	τὴν Ἱστιαίην ὁ κῆρυξ, σύλλογον	ποιησάμενος	παντὸς τοῦ στρατοπέδου ἔλεγε τάδε.
[8, 106]	οἷα ἐμηχανῶ τότε· οἳ σε	ποιήσαντα	ἀνόσια, νόμῳ δικαίῳ χρεώμενοι, ὑπήγαγον
[8, 90]	τὸ καλέεται Αἰγάλεως, ἀνεπυνθάνετο τὸν	ποιήσαντα,	καὶ οἱ γραμματισταὶ ἀνέγραφον πατρόθεν
[8, 15]	Ἀρτεμισίῳ. οἱ δὲ βάρβαροι μηνοειδὲς	ποιήσαντες	τῶν νεῶν ἐκυκλοῦντο, ὡς περιλάβοιεν
[8, 87]	τόδε ποιῆσαι, τὸ καὶ συνήνεικε	ποιησάσῃ.	διωκομένη γὰρ ὑπὸ τῆς Ἀττικῆς
[8, 9]	ἐπὶ τοὺς βαρβάρους, ἀπόπειραν αὐτῶν	ποιήσασθαι	βουλόμενοι τῆς τε μάχης καὶ
[8, 109]	Ἰωνίης” (ταῦτα ἔλεγε ἀποθήκην μέλλων	ποιήσασθαι	ἐς τὸν Πέρσην, ἵνα ἢν
[8, 70]	ἐξέχρησέ σφι ἡ ἡμέρη ναυμαχίην	ποιήσασθαι·	νὺξ γὰρ ἐπεγένετο· οἳ δὲ
[8, 40]	τοῖσι κατήκουσι πρήγμασι βουλὴν ἔμελλον	ποιήσασθαι	ὡς ἐψευσμένοι γνώμης. (δοκέοντες γὰρ
[8, 106]	ἀντὶ τούτων ὅσα μιν ἀγαθὰ	ποιήσει	ἢν κομίσας τοὺς οἰκέτας οἰκέῃ
[8, 101]	τε βουλευσάμενος ἔφη ὑποκρινέεσθαι ὁκότερον	ποιήσει	τούτων. ὡς δὲ ἐβουλεύετο ἅμα
[8, 138]	τῶν παρέδρων οἷόν τι χρῆμα	ποιήσειε	ὁ παῖς καὶ ὡς σὺν
[8, 102]	ἐθέλει τε καὶ ὑποδέκεται ταῦτα	ποιήσειν,	αὐτοῦ καταλιπεῖν σὺν τοῖσι ἐθέλει.
[8, 22]	λαθόντα τὰ γράμματα βασιλέα Ἴωνας	ποιήσῃ	μεταβαλεῖν καὶ γενέσθαι πρὸς ἑωυτῶν,
[8, 22]	καὶ διαβληθῇ πρὸς Ξέρξην, ἀπίστους	ποιήσῃ	τοὺς Ἴωνας καὶ τῶν ναυμαχιέων
[8, 62]	πείθεο. (εἰ δὲ ταῦτα μὴ	ποιήσῃς,	ἡμεῖς μὲν ὡς ἔχομεν ἀναλαβόντες
[8, 100]	βουλήν. (σὺ Πέρσας, βασιλεῦ, μὴ	ποιήσῃς	καταγελάστους γενέσθαι Ἕλλησι· οὐδὲ γὰρ
[8, 60]	(ἢν δὲ τὰ ἐγὼ λέγω	ποιήσῃς,	τοσάδε ἐν αὐτοῖσι χρηστὰ εὑρήσεις·
[8, 144]	πύθηται τὴν ἀγγελίην ὅτι οὐδὲν	ποιήσομεν	τῶν ἐκεῖνος ἡμέων προσεδέετο. πρὶν
[8, 97]	ἐς πόλεμον ὡς ναυμαχίην ἄλλην	ποιησόμενος.	(ὁρῶντες δέ μιν πάντες οἱ
[8, 4]	τε καταμείναντες πρὸ τῆς Εὐβοίης	ποιήσονται	τὴν ναυμαχίην. ~ὁ δὲ Θεμιστοκλέης
[8, 142]	τυράννῳ συγκατεργάζεται· ὑμῖν δὲ οὐ	ποιητέα,	εἴ περ εὖ τυγχάνετε φρονέοντες,
[8, 142]	λόγον. (τούτῳ μὲν γὰρ ταῦτα	ποιητέα	ἐστί· τύραννος γὰρ ἐὼν τυράννῳ
[8, 101]	πρότερον ἐφαίνετο μούνη νοέουσα τὰ	ποιητέα	ἦν. (ὡς δὲ ἀπίκετο ἡ
[8, 19]	δὲ τοῖσι κατήκουσι πρήγμασι τάδε	ποιητέα	σφι εἶναι ἔλεγε, τῶν τε
[8, 40]	πρὸς δὲ καὶ βουλεύσωνται τὸ	ποιητέον	αὐτοῖσι ἔσται. ἐπὶ γὰρ τοῖσι
[8, 140]	τε ἐσομένοισι τὸν πάντα χρόνον	πολεμέειν	Ξέρξῃ· εἰ γὰρ ἐνώρων τοῦτο
[8, 113]	δὲ ἀνωρίη εἶναι τοῦ ἔτεος	πολεμέειν,	χειμερίσαι τε ἄμεινον εἶναι ἐν
[8, 97]	ἐκ παντὸς νόου παρεσκεύασται μένων	πολεμήσειν·	Μαρδόνιον δ᾽ οὐδὲν τούτων ἐλάνθανε
[8, 88]	τὴν δὲ διαφθαρεῖσαν ἠπιστέατο εἶναι	πολεμίην.	(τά τε γὰρ ἄλλα, ὡς
[8, 19]	τὴν στρατιὴν ἔχειν ἢ τοὺς	πολεμίους·	παραίνεέ τε προειπεῖν τοῖσι ἑωυτῶν
[8, 130]	εἴ τι δυναίατο κακὸν τοὺς	πολεμίους	ποιέειν, ἅμα δὲ καὶ ὠτακούστεον
[8, 11]	πρῶτος δὲ Ἑλλήνων νέα τῶν	πολεμίων	εἷλε ἀνὴρ Ἀθηναῖος Λυκομήδης Αἰσχραίου,
[8, 105]	ἴδμεν. ἁλόντα γὰρ αὐτὸν ὑπὸ	πολεμίων	καὶ πωλεόμενον ὠνέεται Πανιώνιος ἀνὴρ
[8, 88]	εὖ ἀγωνίζεται καὶ νέα τῶν	πολεμίων	κατέδυσε; καὶ τὸν ἐπειρέσθαι εἰ
[8, 79]	ἐκπλῶσαι· περιεχόμεθα γὰρ ὑπὸ τῶν	πολεμίων	κύκλῳ. ἀλλ᾽ ἐσελθών σφι ταῦτα
[8, 87]	ἡ δὲ αὐτῆς πρὸς τῶν	πολεμίων	μάλιστα ἐτύγχανε ἐοῦσα, ἔδοξέ οἱ
[8, 7]	ἂν μὴ ὀφθείησαν ὑπὸ τῶν	πολεμίων	περιπλέουσαι Εὔβοιαν κατά τε Καφηρέα
[8, 142]	γυναῖκάς τε καὶ τὰ ἐς	πόλεμον	ἄχρηστα οἰκετέων ἐχόμενα πάντα ἐπιθρέψειν,
[8, 140]	ὑμῖν τάδε. νῦν τί μαίνεσθε	πόλεμον	βασιλέι ἀειρόμενοι; οὔτε γὰρ ἂν
[8, 116]	σφι θυμὸς ἐγένετο θεήσασθαι τὸν	πόλεμον,	ἐστρατεύοντο ἅμα τῷ Πέρσῃ· ἐπεὶ
[8, 67]	ὑπολειφθέντες ἐν Κύθνῳ ἐκαραδόκεον τὸν	πόλεμον	κῇ ἀποβήσεται) οἱ δὲ λοιποὶ
[8, 123]	ἀξιωτάτῳ γενομένῳ Ἑλλήνων ἀνὰ τὸν	πόλεμον	τοῦτον. (ὡς δὲ ἀπικόμενοι οἱ
[8, 142]	εἵνεκα. ἠγείρατε γὰρ τόνδε τὸν	πόλεμον	ὑμεῖς οὐδὲν ἡμέων βουλομένων, καὶ
[8, 97]	καὶ τείχεος, ἀρτέετό τε ἐς	πόλεμον	ὡς ναυμαχίην ἄλλην ποιησόμενος. (ὁρῶντες
[8, 3]	ὁμοφρονέοντος τοσούτῳ κάκιον ἐστὶ ὅσῳ	πόλεμος	εἰρήνης. (ἐπιστάμενοι ὦν αὐτὸ τοῦτο
[8, 142]	πάντα ἐπιθρέψειν, ἔστ᾽ ἂν ὁ	πόλεμος	ὅδε συνεστήκῃ. μηδὲ ὑμέας Ἀλέξανδρος
[8, 60]	ἢν τὰ οἰκότα ἐκ τοῦ	πολέμου	ἐκβαίνῃ, πολλὸν κρατήσομεν· τὸ γὰρ
[8, 3]	ὀρθὰ νοεῦντες· στάσις γὰρ ἔμφυλος	πολέμου	ὁμοφρονέοντος τοσούτῳ κάκιον ἐστὶ ὅσῳ
[8, 20]	οὔτε προσεσάξαντο ὡς παρεσομένου σφι	πολέμου,	περιπετέα τε ἐποιήσαντο σφίσι αὐτοῖσι
[8, 62]	τὸ πᾶν γὰρ ἡμῖν τοῦ	πολέμου	φέρουσι αἱ νέες. ἀλλ᾽ ἐμοὶ
[8, 128]	ὅμιλος, οἷα φιλέει γίνεσθαι ἐν	πολέμῳ,	οἳ αὐτίκα τὸ τόξευμα λαβόντες
[8, 73]	μὲν πολλαί τε καὶ δόκιμοι	πόλιες,	Αἰτωλῶν δὲ Ἦλις μούνη, Δρυόπων
[8, 73]	τῶν ἑπτὰ ἐθνέων αἱ λοιπαὶ	πόλιες,	πάρεξ τῶν κατέλεξα, ἐκ τοῦ
[8, 75]	ἐποίησε, ὡς ἐπεδέκοντο οἱ Θεσπιέες	πολιήτας,	καὶ χρήμασι ὄλβιον. (ὃς τότε
[8, 46]	ἐς τοὺς Μήδους ὑπὸ τῶν	πολιητέων	κατά περ οἱ ἄλλοι νησιῶται,
[8, 50]	ἅμα Ξέρξῃ, ἐμπρήσας Θεσπιέων τὴν	πόλιν,	αὐτῶν ἐκλελοιπότων ἐς Πελοπόννησον, καὶ
[8, 61]	οὐκ ἐῶν ἐπιψηφίζειν ἀπόλι ἀνδρί·	πόλιν	γὰρ τὸν Θεμιστοκλέα παρεχόμενον οὕτω
[8, 35]	καὶ γὰρ τῶν Πανοπέων τὴν	πόλιν	ἐνέπρησαν καὶ Δαυλίων καὶ Αἰολιδέων.
[8, 137]	ἄνω Μακεδονίην ἀπίκοντο ἐς Λεβαίην	πόλιν.	(ἐνθαῦτα δὲ ἐθήτευον ἐπὶ μισθῷ
[8, 23]	ἐς Ἱστιαίην· ἀπικόμενοι δὲ τὴν	πόλιν	ἔσχον τῶν Ἱστιαιέων, καὶ τῆς
[8, 33]	καὶ κατὰ μὲν ἔκαυσαν Δρυμὸν	πόλιν	κατὰ δὲ Χαράδραν καὶ Ἔρωχον
[8, 32]	Παρνησοῦ ἡ κορυφή, κατὰ Νέωνα	πόλιν	κειμένη ἐπ᾽ ἑωυτῆς· Τιθορέα οὔνομα
[8, 127]	ἐξαγαγὼν ἐς λίμνην, τὴν δὲ	πόλιν	παραδιδοῖ Κριτοβούλῳ Τορωναίῳ ἐπιτροπεύειν καὶ
[8, 36]	ὦν οἱ Δελφοὶ ἐξέλιπον τὴν	πόλιν,	πλὴν ἑξήκοντα ἀνδρῶν καὶ τοῦ
[8, 90]	πατρόθεν τὸν τριήραρχον καὶ τὴν	πόλιν.	πρὸς δέ τι καὶ προσεβάλετο
[8, 32]	Ὀζόλας Λοκροὺς ἐξεκομίσαντο, ἐς Ἄμφισσαν	πόλιν	τὴν ὑπὲρ τοῦ Κρισαίου πεδίου
[8, 41]	Ἀθηναῖοι καὶ προθυμότερον ἐξέλιπον τὴν	πόλιν,	ὡς καὶ τῆς θεοῦ ἀπολελοιπυίης
[8, 112]	πυνθανόμενοι τήν τε Ἄνδρον ὡς	πολιορκέοιτο	διότι ἐμήδισε, καὶ Θεμιστοκλέα ὡς
[8, 52]	τὸ φράγμα. ἐνθαῦτα Ἀθηναίων οἱ	πολιορκεόμενοι	ὅμως ἠμύνοντο, καίπερ ἐς τὸ
[8, 28]	ἐργάσαντο τῶν Θεσσαλῶν οἱ Φωκέες	πολιορκέοντας	ἑωυτούς· ἐσβαλοῦσαν δὲ ἐς τὴν
[8, 129]	ἐπάιστος ἐγεγόνεε· Ἀρταβάζῳ δὲ ἐπειδὴ	πολιορκέοντι	ἐγεγόνεσαν τρεῖς μῆνες, γίνεται ἄμπωτις
[8, 112]	τὴν στρατιὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ	πολιορκέων	ἐξαιρήσει. (λέγων ταῦτα συνέλεγε χρήματα
[8, 127]	Μακεδόνων. ἐπεὶ δὲ σφέας εἷλε	πολιορκέων,	κατέσφαξε ἐξαγαγὼν ἐς λίμνην, τὴν
[8, 70]	νικηθέντες τε ἐν νήσῳ ἀπολαμφθέντες	πολιορκήσονται,	ἀπέντες τὴν ἑωυτῶν ἀφύλακτον· τῶν
[8, 49]	ναυμαχίῃ, ἐν Σαλαμῖνι μὲν ἐόντες	πολιορκήσονται	ἐν νήσῳ, ἵνα σφι τιμωρίη
[8, 128]	καταπλῆξαι Τιμόξεινον προδοσίῃ τῆς Σκιωναίων	πόλιος	εἵνεκα, μὴ νομιζοίατο εἶναι Σκιωναῖοι
[8, 135]	λίμνης πρὸς ὄρεϊ ἀγχοτάτω Ἀκραιφίης	πόλιος.	(ἐς τοῦτο τὸ ἱρὸν ἐπείτε
[8, 104]	τοῖσι ἀμφὶ ταύτης οἰκέουσι τῆς	πόλιος	μέλλῃ τι ἐντὸς χρόνου ἔσεσθαι
[8, 34]	τὸ πλῆθος ἐμήδιζε, τὰς δὲ	πόλις	αὐτῶν ἄνδρες Μακεδόνες διατεταγμένοι ἔσωζον,
[8, 68]	Ἕλληνες, ἀλλὰ σφέας διασκεδᾷς, κατὰ	πόλις	δὲ ἕκαστοι φεύξονται. οὔτε γὰρ
[8, 57]	ἔτι πατρίδος ναυμαχήσεις· κατὰ γὰρ	πόλις	ἕκαστοι τρέψονται, καὶ οὔτε σφέας
[8, 32]	καὶ ἔκειρον, καὶ ἐς τὰς	πόλις	ἐνιέντες πῦρ καὶ ἐς τὰ
[8, 61]	ἐδήλου λόγῳ ὡς εἴη καὶ	πόλις	καὶ γῆ μέζων ἤ περ
[8, 136]	βασιλέος τῆς Φρυγίης ἐδόθη Ἀλάβανδα	πόλις	μεγάλη νέμεσθαι· ἅμα δὲ ὁ
[8, 108]	οἷά τε ἔσται προσχωρῆσαι κατὰ	πόλις	τε καὶ κατὰ ἔθνεα, ἤτοι
[8, 115]	νοσέοντας αὐτῶν κατέλειπε, ἐπιτάσσων τῇσι	πόλισι,	ἵνα ἑκάστοτε γίνοιτο ἐλαύνων, μελεδαίνειν
[8, 49]	οἱ στρατηγοὶ ἀπὸ τῶν εἰρημενέων	πολίων,	ἐβουλεύοντο, προθέντος Εὐρυβιάδεω γνώμην ἀποφαίνεσθαι
[8, 71]	Θερμοπύλῃσι τετελευτηκέναι, συνδραμόντες ἐκ τῶν	πολίων	ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἵζοντο, καί
[8, 42]	ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἐναυμάχεον καὶ ἀπὸ	πολίων	πλεύνων. (ναύαρχος μέν νυν ἐπῆν
[8, 66]	νησιώτας πάντας, πλὴν τῶν πέντε	πολίων	τῶν ἐπεμνήσθημεν πρότερον τὰ οὐνόματα.
[8, 8]	ἔσωσε τῶν χρημάτων τοῖσι Πέρσῃσι,	πολλὰ	δὲ καὶ αὐτὸς περιεβάλετο· οὗτος
[8, 74]	σύλλογός τε δὴ ἐγίνετο καὶ	πολλὰ	ἐλέγετο τῶν αὐτῶν, οἳ μὲν
[8, 8]	ναυηγίῃ τῇ κατὰ Πήλιον γενομένῃ	πολλὰ	μὲν ἔσωσε τῶν χρημάτων τοῖσι
[8, 124]	ἐν Σπάρτῃ καλλιστεύσαντι. (αἰνέσαντες δὲ	πολλά,	προέπεμψαν ἀπιόντα τριηκόσιοι Σπαρτιητέων λογάδες,
[8, 58]	Μνησιφίλου, ἑωυτοῦ ποιεύμενος, καὶ ἄλλα	πολλὰ	προστιθείς, ἐς ὃ ἀνέγνωσε χρηίζων
[8, 144]	ἂν μηδίσαντες καταδουλῶσαι τὴν Ἑλλάδα.	(πολλά	τε γὰρ καὶ μεγάλα ἐστι
[8, 61]	κεῖνόν τε καὶ τοὺς Κορινθίους	πολλά	τε καὶ κακὰ ἔλεγε, ἑωυτοῖσι
[8, 79]	δέ τοι ὅτι ἴσον ἐστὶ	πολλά	τε καὶ ὀλίγα λέγειν περὶ
[8, 96]	χρήσεσθαι βασιλέα. (τῶν δὲ ναυηγίων	πολλὰ	ὑπολαβὼν ἄνεμος ζέφυρος ἔφερε τῆς
[8, 16]	νεῶν ὀλιγέων ἐς φυγὴν τρέπεσθαι.	(πολλαὶ	μὲν δὴ τῶν Ἑλλήνων νέες
[8, 73]	Δρύοπες καὶ Λήμνιοι. Δωριέων μὲν	πολλαί	τε καὶ δόκιμοι πόλιες, Αἰτωλῶν
[8, 102]	καὶ οἶκος ὁ σός, πολλοὺς	πολλάκις	ἀγῶνας δραμέονται περὶ σφέων αὐτῶν
[8, 129]	κω, ὡς οἱ ἐπιχώριοι λέγουσι,	πολλάκις	γινομένη. οἱ μὲν δὴ νέειν
[8, 10]	τὰς δὲ ἑωυτῶν πλήθεΐ τε	πολλαπλησίας	καὶ ἄμεινον πλεούσας. καταφρονήσαντες ταῦτα
[8, 143]	αὐτοὶ τοῦτό γε ἐπιστάμεθα ὅτι	πολλαπλησίη	ἐστὶ τῷ Μήδῳ δύναμις ἤ
[8, 140]	περ εὖ φρονέετε, ἄλλη παρέσται	πολλαπλησίη.	(μὴ ὦν βούλεσθε παρισούμενοι βασιλέι
[8, 60]	στεινῷ συμβάλλοντες νηυσὶ ὀλίγῃσι πρὸς	πολλάς,	ἢν τὰ οἰκότα ἐκ τοῦ
[8, 4]	ἀπικόμενοι ὡς εἶδον νέας τε	πολλὰς	καταχθείσας ἐς τὰς Ἀφέτας καὶ
[8, 71]	τεῖχος. ἅτε δὲ ἐουσέων μυριάδων	πολλέων	καὶ παντὸς ἀνδρὸς ἐργαζομένου, ἤνετο
[8, 85]	βασιλέος ἀνεγράφη καὶ χώρῃ ἐδωρήθη	πολλῇ.	οἱ δ᾽ εὐεργέται βασιλέος ὀροσάγγαι
[8, 110]	λύειν. καὶ νῦν κατ᾽ ἡσυχίην	πολλὴν	κομίζεο” οἳ μὲν ταῦτα σημήναντες
[8, 16]	δὴ τῶν Ἑλλήνων νέες διεφθείροντο	πολλοὶ	δὲ ἄνδρες, πολλῷ δ᾽ ἔτι
[8, 89]	διένεον. (τῶν δὲ βαρβάρων οἱ	πολλοὶ	ἐν τῇ θαλάσσῃ διεφθάρησαν νέειν
[8, 25]	οὐδὲν ἐγίνετο πλοίων σπανιώτερον· οὕτω	πολλοὶ	ἤθελον θεήσασθαι. διαπεραιωθέντες δὲ ἐθηεῦντο
[8, 117]	ἀπέθνησκον τοῦ στρατοῦ τοῦ περιεόντος	πολλοί.	οἱ δὲ λοιποὶ ἅμα Ξέρξη
[8, 123]	ἄριστος γενέσθαι, δεύτερα δὲ οἱ	πολλοὶ	συνεξέπιπτον Θεμιστοκλέα κρίνοντες. οἳ μὲν
[8, 89]	ἐὼν ἀδελφεός, ἀπὸ δὲ ἄλλοι	πολλοί	τε καὶ ὀνομαστοὶ Περσέων καὶ
[8, 27]	αὐτῶν ἐς τοὺς Φωκέας, οὐ	πολλοῖσι	ἔτεσι πρότερον ταύτης τῆς βασιλέος
[8, 96]	τὰ ταύτῃ ἐξενειχθέντα τὸ εἰρημένον	πολλοῖσι	ἔτεσι πρότερον τούτων ἐν χρησμῷ
[8, 33]	πλούσιον, θησαυροῖσί τε καὶ ἀναθήμασι	πολλοῖσι	κατεσκευασμένον· ἦν δὲ καὶ τότε
[8, 109]	σφι τάδε. (καὶ αὐτὸς ἤδη	πολλοῖσι	παρεγενόμην καὶ πολλῷ πλέω ἀκήκοα
[8, 142]	καὶ ὅτι οἰκοφθόρησθε χρόνον ἤδη	πολλόν.	(ἀντὶ τούτων δὲ ὑμῖν Λακεδαιμόνιοί
[8, 87]	βασιλέι. (ἐπειδὴ γὰρ ἐς θόρυβον	πολλὸν	ἀπίκετο τὰ βασιλέος πρήγματα, ἐν
[8, 136]	ἐδόκεε μάλιστα προσκτήσεσθαι, λεών τε	πολλὸν	ἄρα ἀκούων εἶναι καὶ ἄλκιμον,
[8, 124]	τε καὶ ἐδοξώθη εἶναι ἀνὴρ	πολλὸν	Ἑλλήνων σοφώτατος ἀνὰ πᾶσαν τὴν
[8, 100]	ἀπέλαυνε τῆς στρατιῆς ἀπάγων τὸ	πολλόν,	ἐμὲ δὲ σοὶ χρὴ τὴν
[8, 13]	ἡ αὐτή περ ἐοῦσα νὺξ	πολλὸν	ἦν ἔτι ἀγριωτέρη, τοσούτω ὅσῳ
[8, 129]	θαλάσσης μεγάλη καὶ χρόνον ἐπὶ	πολλόν.	ἰδόντες δὲ οἱ βάρβαροι τέναγος
[8, 60]	οἰκότα ἐκ τοῦ πολέμου ἐκβαίνῃ,	πολλὸν	κρατήσομεν· τὸ γὰρ ἐν στεινῷ
[8, 123]	ἐμουνοῦντο, Θεμιστοκλέης δὲ δευτερείοισι ὑπερεβάλλετο	πολλόν.	~οὐ βουλομένων δὲ ταῦτα κρίνειν
[8, 11]	δὲ βάρβαροι ἐς τὰς Ἀφέτας,	πολλὸν	παρὰ δόξαν ἀγωνισάμενοι. ἐν ταύτῃ
[8, 68]	ἐλήλυθας. (οὐ γὰρ οἷοί τε	πολλὸν	χρόνον εἰσί τοι ἀντέχειν οἱ
[8, 114]	δὲ γελάσας τε καὶ κατασχὼν	πολλὸν	χρόνον, ὥς οἱ ἐτύγχανε παρεστεὼς
[8, 107]	νέας εἶναι καὶ ἔφευγον ἐπὶ	πολλόν·	χρόνῳ δὲ μαθόντες ὅτι οὐ
[8, 78]	Σαλαμῖνι στρατηγῶν ἐγίνετο ὠθισμὸς λόγων	πολλός·	ᾔδεσαν δὲ οὔκω ὅτι σφέας
[8, 59]	τῶν εἵνεκα συνήγαγε τοὺς στρατηγούς,	πολλὸς	ἦν ὁ Θεμιστοκλέης ἐν τοῖσι
[8, 140]	τὴν γῆν ἐκτημένων. (ἀλλὰ πείθεσθε·	πολλοῦ	γὰρ ὑμῖν ἄξια ταῦτα, εἰ
[8, 118]	τὸν κυβερνήτην, ὅτι δὲ Περσέων	πολλοὺς	ἀπώλεσε, ἀποταμεῖν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
[8, 105]	τε δὴ ὁ Πανιώνιος ἐξέταμε	πολλούς,	ἅτε ποιεύμενος ἐκ τούτου τὴν
[8, 142]	αἰεὶ καὶ τὸ πάλαι φαίνεσθε	πολλοὺς	ἐλευθερώσαντες ἀνθρώπων. πιεζευμένοισι μέντοι ὑμῖν
[8, 106]	(ἐπιγνοὺς δὲ ἔλεγε πρὸς αὐτὸν	πολλοὺς	καὶ φιλίους λόγους, πρῶτα μέν
[8, 109]	ὅτι οὐ πείσει τούς γε	πολλοὺς	πλέειν ἐς τὸν Ἑλλήσποντον ὁ
[8, 102]	περιῇς καὶ οἶκος ὁ σός,	πολλοὺς	πολλάκις ἀγῶνας δραμέονται περὶ σφέων
[8, 95]	Σαλαμῖνα γενομένῳ τάδε ἐποίεε· παραλαβὼν	πολλοὺς	τῶν ὁπλιτέων οἳ παρατετάχατο παρὰ
[8, 76]	τε κειμένην καὶ τῆς ἠπείρου,	πολλοὺς	τῶν Περσέων ἀπεβιβάσαντο· τοῦτο δέ,
[8, 16]	νέες διεφθείροντο πολλοὶ δὲ ἄνδρες,	πολλῷ	δ᾽ ἔτι πλεῦνες νέες τε
[8, 136]	καὶ ἦν, πεζῇ τε ἐδόκεε	πολλῷ	εἶναι κρέσσων, οὕτω τε ἐλογίζετο
[8, 130]	τῷ θυμῷ, πεζῇ δὲ ἐδόκεον	πολλῷ	κρατήσειν τὸν Μαρδόνιον. (ἐόντες δὲ
[8, 69]	ἔτι πρότερον σπουδαίην εἶναι τότε	πολλῷ	μᾶλλον αἴνεε. ὅμως δὲ τοῖσι
[8, 37]	Παρνησοῦ ἀπορραγεῖσαι δύο κορυφαὶ ἐφέροντο	πολλῷ	πατάγῳ ἐς αὐτοὺς καὶ κατέβαλον
[8, 42]	τοῦ βασιληίου ἐών· νέας δὲ	πολλῷ	πλείστας τε καὶ ἄριστα πλεούσας
[8, 13]	τῷ Ἑλληνικῷ τὸ Περσικὸν μηδὲ	πολλῷ	πλέον εἴη. ~οὗτοι μέν νυν
[8, 42]	προείρητο συλλέγεσθαι. συνελέχθησάν τε δὴ	πολλῷ	πλεῦνες νέες ἢ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ
[8, 109]	αὐτὸς ἤδη πολλοῖσι παρεγενόμην καὶ	πολλῷ	πλέω ἀκήκοα τοιάδε γενέσθαι, ἄνδρας
[8, 35]	τὰ ἐν τοῖσι οἰκίοισι ἔλιπε,	πολλῶν	αἰεὶ λεγόντων, καὶ μάλιστα τὰ
[8, 9]	Ἕλληνες λόγον σφίσι αὐτοῖσι ἐδίδοσαν.	πολλῶν	δὲ λεχθέντων ἐνίκα τὴν ἡμέρην
[8, 142]	δὴ καὶ διὰ πάντων ἥκιστα	πολλῶν	εἵνεκα. ἠγείρατε γὰρ τόνδε τὸν
[8, 118]	τούτων ἀπαλλαγή τις γένηται τῶν	πολλῶν	ἐπιβατέων” καὶ Ξέρξην λέγεται ἀκούσαντα
[8, 21]	μὲν γὰρ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ κατάσκοπος	Πολύας,	γένος Ἀντικυρεύς, τῷ προσετέτακτο, καὶ
[8, 131]	τοῦ Χαρίλεω τοῦ Εὐνόμου τοῦ	Πολυδέκτεω	τοῦ Πρυτάνιος τοῦ Εὐρυφῶντος τοῦ
[8, 92]	μέν νυν νηὶ ἐμβαλὼν ὁ	Πολύκριτος	ἀπέρριψε ἐς Θεμιστοκλέα· οἱ δὲ
[8, 92]	τὴν νέα τὴν Ἀττικὴν ὁ	Πολύκριτος,	ἔγνω τὸ σημήιον ἰδὼν τῆς
[8, 93]	ἐπὶ δὲ Ἀθηναῖοι, ἀνδρῶν δὲ	Πολύκριτός	τε ὁ Αἰγινήτης καὶ Ἀθηναῖοι
[8, 92]	Θεμιστοκλέος διώκουσα νέα καὶ ἡ	Πολυκρίτου	τοῦ Κριοῦ ἀνδρὸς Αἰγινήτεω νηὶ
[8, 20]	ἅλα βάλλῃ βύβλινον, Εὐβοίης ἀπέχειν	πολυμηκάδας	αἶγας. τούτοισι οὐδὲν τοῖσι ἔπεσι
[8, 94]	Σκιράδος, περιπίπτειν σφι κέλητα θείῃ	πομπῇ,	τὸν οὔτε πέμψαντα φανῆναι οὐδένα,
[8, 77]	χαλκῷ συμμίξεται, αἵματι δ᾽ Ἄρης	πόντον	φοινίξει. τότ᾽ ἐλεύθερον Ἑλλάδος ἦμαρ
[8, 74]	δὴ ἐν τῷ Ἰσθμῷ τοιούτῳ	πόνῳ	συνέστασαν, ἅτε περὶ τοῦ παντὸς
[8, 89]	φασὶ εἰπεῖν. ~ἐν δὲ τῷ	πόνῳ	τούτῳ ἀπὸ μὲν ἔθανε ὁ
[8, 51]	τῆς διαβάσιος τοῦ Ἑλλησπόντου, ἔνθεν	πορεύεσθαι	ἤρξαντο οἱ βάρβαροι, ἕνα αὐτοῦ
[8, 9]	αὐλισθέντας, μετέπειτα νύκτα μέσην παρέντας	πορεύεσθαι	καὶ ἀπαντᾶν τῇσι περιπλεούσῃσι τῶν
[8, 107]	εἶχε ἕκαστος, διαφυλαξούσας τὰς σχεδίας	πορευθῆναι	βασιλέι. (ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ ἦσαν
[8, 117]	Πέρσαι ὡς ἐκ τῆς Θρηίκης	πορευόμενοι	ἀπίκοντο ἐπὶ τὸν πόρον, ἐπειγόμενοι
[8, 33]	πῦρ καὶ ἐς τὰ ἱρά.	~πορευόμενοι	γὰρ ταύτῃ παρὰ τὸν Κηφισὸν
[8, 115]	μέρος ὡς εἰπεῖν. (ὅκου δὲ	πορευόμενοι	γινοίατο καὶ κατ᾽ οὕστινας ἀνθρώπους,
[8, 34]	τοῦ στρατοῦ ἅμα αὐτῷ Ξέρξῃ	πορευόμενον	ἐπ᾽ Ἀθήνας ἐσέβαλε ἐς Βοιωτούς,
[8, 126]	τῇ Ἀσίῃ, ὁ δὲ ὀπίσω	πορευόμενος	κατὰ τὴν Παλλήνην ἐγίνετο, ἅτε
[8, 76]	τε μέχρι Μουνυχίης πάντα τὸν	πορθμὸν	τῇσι νηυσί. (τῶνδε δὲ εἵνεκα
[8, 91]	Φάληρον, Αἰγινῆται ὑποστάντες ἐν τῷ	πορθμῷ	ἔργα ἀπεδέξαντο λόγου ἄξια. οἱ
[8, 117]	Θρηίκης πορευόμενοι ἀπίκοντο ἐπὶ τὸν	πόρον,	ἐπειγόμενοι τὸν Ἑλλήσποντον τῇσι νηυσὶ
[8, 111]	ἐς τὸν Ἑλλήσποντον λύσοντας τὸν	πόρον,	τὴν Ἄνδρον περικατέατο ἐξελεῖν ἐθέλοντες.
[8, 115]	Ἑλλήσποντον, καὶ ἀπικνέεται ἐς τὸν	πόρον	τῆς διαβάσιος ἐν πέντε καὶ
[8, 15]	τὸ Ἑλληνικὸν στράτευμα διαφθείραντες τοῦ	πόρου	κρατήσουσι. ὡς δὲ ταξάμενοι οἱ
[8, 126]	ἐξελέξατο, προέπεμπε βασιλέα μέχρι τοῦ	πόρου.	(ὡς δὲ ὃ μὲν ἦν
[8, 76]	τῶν ναυηγίων (ἐν γὰρ δὴ	πόρῳ	τῆς ναυμαχίης τῆς μελλούσης ἔσεσθαι
[8, 55]	ἔνι, τὰ λόγος παρὰ Ἀθηναίων	Ποσειδέωνά	τε καὶ Ἀθηναίην ἐρίσαντας περὶ
[8, 129]	πάθεος γενέσθαι τόδε, ὅτι τοῦ	Ποσειδέωνος	ἐς τὸν νηὸν καὶ τὸ
[8, 123]	διένεμον τὰς ψήφους ἐπὶ τοῦ	Ποσειδέωνος	τῷ βωμῷ, τὸν πρῶτον καὶ
[8, 33]	γὰρ ταύτῃ παρὰ τὸν Κηφισὸν	ποταμὸν	ἐδηίουν πάντα, καὶ κατὰ μὲν
[8, 138]	πέμπει ἐπ᾽ αὐτοὺς ἱππέας ἀπολέοντας.	ποταμὸς	δὲ ἐστὶ ἐν τῇ χώρῃ
[8, 47]	ἐντὸς οἰκημένοι Θεσπρωτῶν καὶ Ἀχέροντος	ποταμοῦ	ἐστρατεύοντο· Θεσπρωτοὶ γὰρ εἰσὶ ὁμουρέοντες
[8, 128]	ἐγένετο ὁ Τιμόξεινος προδιδοὺς τὴν	Ποτίδαιαν·	τοξεύων γὰρ ὁ Ἀρτάβαζος ἐς
[8, 127]	~ἐνθαῦτα δὴ Ἀρτάβαζος ἐπολιόρκεε τὴν	Ποτίδαιαν.	ὑποπτεύσας δὲ καὶ τοὺς Ὀλυνθίους
[8, 128]	δὲ ταύτην ὁ Ἀρτάβαζος τῇ	Ποτιδαίῃ	ἐντεταμένως προσεῖχε· προσέχοντι δέ οἱ
[8, 129]	διεφθείροντο, τοὺς δὲ ἐπισταμένους οἱ	Ποτιδαιῆται	ἐπιπλώσαντες πλοίοισι ἀπώλεσαν. (αἴτιον δὲ
[8, 129]	πλοίοισι ἀπώλεσαν. (αἴτιον δὲ λέγουσι	Ποτιδαιῆται	τῆς τε ῥηχίης καὶ τῆς
[8, 126]	οὐκ ἐξανδραποδίσασθαι σφέας. (οἱ γὰρ	Ποτιδαιῆται,	ὡς βασιλεὺς παρεξεληλάκεε καὶ ὁ
[8, 128]	τοῦ χωρίου τούτου βάλλει ἀνδρὸς	Ποτιδαιήτεω	τὸν ὦμον, τὸν δὲ βληθέντα
[8, 126]	στρατόπεδον, οὐκ ἐδικαίου ἐντυχὼν ἀπεστεῶσι	Ποτιδαιήτῃσι	μὴ οὐκ ἐξανδραποδίσασθαι σφέας. (οἱ
[8, 22]	ἐπιλεξάμενος Θεμιστοκλέης ἐπορεύετο περὶ τὰ	πότιμα	ὕδατα, ἐντάμνων ἐν τοῖσι λίθοισι
[8, 77]	ἦμαρ εὐρύοπα Κρονίδης ἐπάγει καὶ	πότνια	Νίκη. ἐς τοιαῦτα μὲν καὶ
[8, 114]	δίκας δώσει τοιαύτας οἵας ἐκείνοισι	πρέπει”	~ὃ μὲν δὴ δεξάμενος τὸ
[8, 137]	τε καὶ ὁ Ἀέροπος οἱ	πρεσβύτεροι	ἕστασαν ἐκπεπληγμένοι, ὡς ἤκουσαν ταῦτα·
[8, 56]	οὐδὲ κυρωθῆναι ἔμενον τὸ προκείμενον	πρῆγμα,	ἀλλ᾽ ἔς τε τὰς νέας
[8, 44]	Πλαταιέες Ἀθηναίοισι διὰ τοιόνδε τι	πρῆγμα·	ἀπαλλασσομένων τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τοῦ
[8, 104]	τοῖσι Πηδάσοισι τούτοισι τοιόνδε συμφέρεται	πρῆγμα	γίνεσθαι· ἐπεὰν τοῖσι ἀμφικτυόσι πᾶσι
[8, 106]	ἐνθαῦτα καταβὰς κατὰ δή τι	πρῆγμα	ὁ Ἑρμότιμος ἐς γῆν τὴν
[8, 58]	ἔφη ἐθέλειν οἱ κοινόν τι	πρῆγμα	συμμῖξαι· ὃ δ᾽ αὐτὸν ἐς
[8, 94]	δὲ συμβάλλονται εἶναι θεῖον τὸ	πρῆγμα.	ὡς γὰρ ἀγχοῦ γενέσθαι τῶν
[8, 40]	ἔσται. ἐπὶ γὰρ τοῖσι κατήκουσι	πρήγμασι	βουλὴν ἔμελλον ποιήσασθαι ὡς ἐψευσμένοι
[8, 102]	εἴπασαν, ἐπὶ μέντοι τοῖσι κατήκουσι	πρήγμασι	δοκέει μοι αὐτὸν μέν σε
[8, 19]	παρεγύμνου, ἐπὶ δὲ τοῖσι κατήκουσι	πρήγμασι	τάδε ποιητέα σφι εἶναι ἔλεγε,
[8, 20]	τε ἐποιήσαντο σφίσι αὐτοῖσι τὰ	πρήγματα.	(Βάκιδι γὰρ ὧδε ἔχει περὶ
[8, 87]	θόρυβον πολλὸν ἀπίκετο τὰ βασιλέος	πρήγματα,	ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ ἡ
[8, 77]	λέγοντας πειρᾶσθαι καταβάλλειν, ἐς τοιάδε	πρήγματα	ἐσβλέψας. ἀλλ᾽ ὅταν Ἀρτέμιδος χρυσαόρου
[8, 136]	τε ἐλογίζετο κατύπερθέ οἱ τὰ	πρήγματα	ἔσεσθαι τῶν Ἑλληνικῶν. τάχα δ᾽
[8, 10]	ἐφαίνετο εἶναι τὰ τῶν Ἑλλήνων	πρήγματα.	(ὅσοισι δὲ καὶ ἡδομένοισι ἦν
[8, 68]	τὰ τυγχάνω φρονέουσα ἄριστα ἐς	πρήγματα	τὰ σά. καὶ τοι τάδε
[8, 130]	ὠτακούστεον ὅκῃ πεσέεται τὰ Μαρδονίου	πρήγματα.	~τοὺς δὲ Ἕλληνας τό τε
[8, 68]	δοκέω ἀποβήσεσθαι τὰ τῶν ἀντιπολέμων	πρήγματα,	τοῦτο φράσω. ἢν μὲν μὴ
[8, 4]	ἐπεὶ αὐτοῖσι παρὰ δόξαν τὰ	πρήγματα	τῶν βαρβάρων ἀπέβαινε ἤ ὡς
[8, 75]	γίνεσθαι ἢ τὰ τῶν Ἑλλήνων	πρήγματα)	φράσοντα ὅτι οἱ Ἕλληνες δρησμὸν
[8, 135]	ὅ τι χρήσωνται τῷ παρεόντι	πρήγματι·	τὸν δὲ Εὐρωπέα Μῦν ἐξαρπάσαντα
[8, 100]	ποιεῦ τοῦδε τοῦ γεγονότος εἵνεκα	πρήγματος.	οὐ γὰρ ξύλων ἀγὼν ὁ
[8, 75]	τὸν δὴ ὕστερον τούτων τῶν	πρηγμάτων	Θεμιστοκλέης Θεσπιέα τε ἐποίησε, ὡς
[8, 133]	δ᾽ ἔγωγε περὶ τῶν παρεόντων	πρηγμάτων	καὶ οὐκ ἄλλων πέρι πέμψαι.
[8, 100]	Πέρσῃσί τοί τι δεδήληται τῶν	πρηγμάτων,	οὐδ᾽ ἐρέεις ὅκου ἐγενόμεθα ἄνδρες
[8, 108]	προχωρέειν οἷόν τε ἔσται τῶν	πρηγμάτων	οὔτε τις κομιδὴ τὰ ὀπίσω
[8, 102]	τε περιεόντος καὶ ἐκείνων τῶν	πρηγμάτων	περὶ οἶκον τὸν σόν· (ἢν
[8, 25]	ἐλάνθανε τοὺς διαβεβηκότας Ξέρξης ταῦτα	πρήξας	περὶ τοὺς νεκροὺς τοὺς ἑωυτοῦ·
[8, 14]	νέας καί σφι ἀπεχρᾶτο κακῶς	πρήσουσι	ἡσυχίην ἄγειν ἐν τῷ παρεόντι.
[8, 97]	μιν πάντες οἱ ἄλλοι ταῦτα	πρήσσοντα	εὖ ἠπιστέατο ὡς ἐκ παντὸς
[8, 12]	ἀπολέεσθαι ἐς οἷα κακὰ ἧκον.	πρὶν	γὰρ ἢ καὶ ἀναπνεῦσαι σφέας
[8, 37]	σφι τέρεα ἔτι μέζονα τοῦ	πρὶν	γενομένου τέρεος. θῶμα μὲν γὰρ
[8, 8]	τὴν θάλασσαν οὐ πρότερον ἀνέσχε	πρὶν	ἢ ἀπίκετο ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον,
[8, 3]	~ἐγένετο γὰρ κατ᾽ ἀρχὰς λόγος,	πρὶν	ἢ καὶ ἐς Σικελίην πέμπειν
[8, 59]	συνέδριον. ~ὡς δὲ ἄρα συνελέχθησαν,	πρὶν	ἢ τὸν Εὐρυβιάδην προθεῖναι τὸν
[8, 144]	ποιήσομεν τῶν ἐκεῖνος ἡμέων προσεδέετο.	πρὶν	ὦν παρεῖναι ἐκεῖνον ἐς τὴν
[8, 26]	τί ποιέοιεν· εἷς δέ τις	πρὸ	πάντων ἦν ὁ εἰρωτῶν αὐτοὺς
[8, 53]	γενέσθαι ὑπὸ Πέρσῃσι. ἔμπροσθε ὦν	πρὸ	τῆς ἀκροπόλιος, ὄπισθε δὲ τῶν
[8, 4]	ταλάντοισι, ἐπ᾽ ᾧ τε καταμείναντες	πρὸ	τῆς Εὐβοίης ποιήσονται τὴν ναυμαχίην.
[8, 49]	πρὸς τὸν Ἰσθμὸν πλώσαντας ναυμαχέειν	πρὸ	τῆς Πελοποννήσου, ἐπιλέγοντες τὸν λόγον
[8, 57]	νέας πρὸς τὸν Ἰσθμὸν καὶ	πρὸ	τῆς Πελοποννήσου ναυμαχέειν, εἶπε (οὔτ᾽
[8, 56]	τοῖσί τε ὑπολειπομένοισι αὐτῶν ἐκυρώθη	πρὸ	τοῦ Ἰσθμοῦ ναυμαχέειν. νύξ τε
[8, 37]	τῷ οὔνομα ἦν Ἀκήρατος, ὁρᾷ	πρὸ	τοῦ νηοῦ ὅπλα προκείμενα ἔσωθεν
[8, 108]	ἔθνεα, ἤτοι ἁλισκομένων γε ἢ	πρὸ	τούτου ὁμολογεόντων· τροφήν τε ἕξειν
[8, 68]	αὐτῶν ἥκοντας, οὐδέ σφι μελήσει	πρὸ	τῶν Ἀθηνέων ναυμαχέειν. (ἢν δὲ
[8, 74]	καὶ περὶ ἐκείνης κινδυνεύειν μηδὲ	πρὸ	χώρης δοριαλώτου μένοντας μάχεσθαι, Ἀθηναῖοι
[8, 79]	ποιεύμενος ἐξεκαλέετο, θέλων αὐτῷ συμμῖξαι·	προακηκόεε	δὲ ὅτι σπεύδοιεν οἱ ἀπὸ
[8, 129]	τὸ ἄγαλμα τὸ ἐν τῷ	προαστείῳ	ἠσέβησαν οὗτοι τῶν Περσέων οἵ
[8, 68]	πρὸς γῇ μένων ἢ καὶ	προβαίνων	ἐς τὴν Πελοπόννησον, εὐπετέως τοι
[8, 19]	κατύπερθε γενέσθαι, ἐλαυνόντων τῶν Εὐβοέων	πρόβατα	ἐπὶ τὴν θάλασσαν ταύτην, συλλέξας
[8, 19]	πῦρ ἀνακαυσάμενοι ἐτράποντο πρὸς τὰ	πρόβατα.	~οἱ γὰρ Εὐβοέες, παραχρησάμενοι τὸν
[8, 137]	αὐτῶν Περδίκκης τὰ λεπτὰ τῶν	προβάτων.	ἡ δὲ γυνὴ τοῦ βασιλέος
[8, 19]	σφι εἶναι ἔλεγε, τῶν τε	προβάτων	τῶν Εὐβοϊκῶν καταθύειν ὅσα τις
[8, 60]	Ἰσθμὸν παρέσονται οἱ βάρβαροι οὔτε	προβήσονται	ἑκαστέρω τῆς Ἀττικῆς, ἀπίασί τε
[8, 144]	τὴν Ἀττικήν, ἡμέας καιρός ἐστι	προβοηθῆσαι	ἐς τὴν Βοιωτίην” οἳ μὲν
[8, 106]	ἢ τῶν ἐμῶν τίς σε	προγόνων	ἐργάσατο, ἢ σὲ ἢ τῶν
[8, 52]	κακοῦ ἀπιγμένοι καὶ τοῦ φράγματος	προδεδωκότος·	(οὐδὲ λόγους τῶν Πεισιστρατιδέων προσφερόντων
[8, 128]	(ἐπάιστος δὲ ἐγένετο ὁ Τιμόξεινος	προδιδοὺς	τὴν Ποτίδαιαν· τοξεύων γὰρ ὁ
[8, 90]	ἐκείνους ἀπολοίατο αἱ νέες, ὡς	προδόντων.	συνήνεικε ὦν οὕτω ὥστε Ἰώνων
[8, 128]	προδοσίης ἔδοξε μὴ καταπλῆξαι Τιμόξεινον	προδοσίῃ	τῆς Σκιωναίων πόλιος εἵνεκα, μὴ
[8, 128]	προσέχοντι δέ οἱ προθύμως συντίθεται	προδοσίην	Τιμόξεινος ὁ τῶν Σκιωναίων στρατηγός,
[8, 128]	καὶ μαθοῦσι τὸν αἴτιον τῆς	προδοσίης	ἔδοξε μὴ καταπλῆξαι Τιμόξεινον προδοσίῃ
[8, 128]	ἐς τὸν μετέπειτα χρόνον αἰεὶ	προδόται.	~ὃ μὲν δὴ τοιούτῳ τρόπῳ
[8, 30]	ἀλλ᾽ οὐκ ἔσεσθαι ἑκόντες εἶναι	προδόται	τῆς Ἑλλάδος. ~ἐπειδὴ δὲ ἀνηνείχθησαν
[8, 144]	θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν	προδότας	γενέσθαι Ἀθηναίους οὐκ ἂν εὖ
[8, 66]	τὰ οὐνόματα. ὅσῳ γὰρ δὴ	προέβαινε	ἐσωτέρω τῆς Ἑλλάδος ὁ Πέρσης,
[8, 144]	τὴν πρὸς ἡμέας ἐοῦσαν, ὅτι	προείδετε	ἡμέων οἰκοφθορημένων οὕτω ὥστε ἐπιθρέψαι
[8, 27]	αὐτῶν, νυκτὸς ἐπεθήκατο τοῖσι Θεσσαλοῖσι,	προείπας	αὐτοῖσι, τὸν ἂν μὴ λευκανθίζοντα
[8, 19]	ἢ τοὺς πολεμίους· παραίνεέ τε	προειπεῖν	τοῖσι ἑωυτῶν ἑκάστους πῦρ ἀνακαίειν·
[8, 42]	γὰρ Πώγωνα τὸν Τροιζηνίων λιμένα	προείρητο	συλλέγεσθαι. συνελέχθησάν τε δὴ πολλῷ
[8, 59]	Θεμιστόκλεες, ἐν τοῖσι ἀγῶσι οἱ	προεξανιστάμενοι	ῥαπίζονται” ὁ δὲ ἀπολυόμενος ἔφη
[8, 126]	μυριάδας στρατοῦ τοῦ Μαρδόνιος ἐξελέξατο,	προέπεμπε	βασιλέα μέχρι τοῦ πόρου. (ὡς
[8, 124]	Σπάρτῃ καλλιστεύσαντι. (αἰνέσαντες δὲ πολλά,	προέπεμψαν	ἀπιόντα τριηκόσιοι Σπαρτιητέων λογάδες, οὗτοι
[8, 124]	ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν Σπαρτιῆται	προέπεμψαν.	~ὡς δὲ ἐκ τῆς Λακεδαίμονος
[8, 49]	ἤδη, τῶν δὲ λοιπέων πέρι	προετίθεε.	(αἱ γνῶμαι δὲ τῶν λεγόντων
[8, 24]	ἐς τὸν ναυτικὸν στρατὸν κήρυκα,	προετοιμάσατο	δὲ τάδε· ὅσοι τοῦ στρατοῦ
[8, 61]	γνώμας συμβάλλεσθαι. ταῦτα δέ οἱ	προέφερε	ὅτι ἡλώκεσάν τε καὶ κατείχοντο
[8, 132]	καταπλῶσαι ἐς τὴν Ἰωνίην· οἳ	προήγαγον	αὐτοὺς μόγις μέχρι Δήλου. (τὸ
[8, 83]	οἳ σύλλογον τῶν ἐπιβατέων ποιησάμενοι,	προηγόρευε	εὖ ἔχοντα μὲν ἐκ πάντων
[8, 137]	τι. καλέσας δὲ τοὺς θῆτας	προηγόρευέ	σφι ἀπαλλάσσεσθαι ἐκ γῆς τῆς
[8, 130]	ἅτε δὲ μεγάλως πληγέντες, οὐ	προήισαν	ἀνωτέρω τὸ πρὸς ἑσπέρης, οὐδ᾽
[8, 59]	συνελέχθησαν, πρὶν ἢ τὸν Εὐρυβιάδην	προθεῖναι	τὸν λόγον τῶν εἵνεκα συνήγαγε
[8, 49]	ἀπὸ τῶν εἰρημενέων πολίων, ἐβουλεύοντο,	προθέντος	Εὐρυβιάδεω γνώμην ἀποφαίνεσθαι τὸν βουλόμενον,
[8, 86]	ἢ πρὸς Εὐβοίῃ, πᾶς τις	προθυμεόμενος	καὶ δειμαίνων Ξέρξην, ἐδόκεέ τε
[8, 1]	ὑπὸ δὲ ἀρετῆς τε καὶ	προθυμίης	Πλαταιέες ἄπειροι τῆς ναυτικῆς ἐόντες
[8, 6]	ὀλίγας, τότε δὲ αὐτοὶ ἰδόντες,	πρόθυμοι	ἦσαν ἐπιχειρέειν, εἴ κως ἕλοιεν
[8, 41]	μᾶλλόν τι οἱ Ἀθηναῖοι καὶ	προθυμότερον	ἐξέλιπον τὴν πόλιν, ὡς καὶ
[8, 128]	ἐντεταμένως προσεῖχε· προσέχοντι δέ οἱ	προθύμως	συντίθεται προδοσίην Τιμόξεινος ὁ τῶν
[8, 67]	τὰς γνώμας. (ἐπεὶ δὲ ἀπικόμενος	προΐζετο,	παρῆσαν μετάπεμπτοι οἱ τῶν ἐθνέων
[8, 105]	μετ᾽ ἄλλων δώρων, χρόνου δὲ	προϊόντος	πάντων τῶν εὐνούχων ἐτιμήθη μάλιστα
[8, 3]	ἐποιεῦντο, πρόφασιν τὴν Παυσανίεω ὕβριν	προϊσχόμενοι	ἀπείλοντο τὴν ἡγεμονίην τοὺς Λακεδαιμονίους.
[8, 111]	Θεμιστοκλέος χρήματα οὐκ ἔδοσαν, ἀλλὰ	προϊσχομένου	Θεμιστοκλέος λόγον τόνδε, ὡς ἥκοιεν
[8, 135]	ἀπογραψομένους τὰ θεσπιέειν ἔμελλε, καὶ	πρόκατε	τὸν πρόμαντιν βαρβάρῳ γλώσσῃ χρᾶν.
[8, 65]	ὅτεων κοτὲ εἴη ἀνθρώπων, καὶ	πρόκατε	φωνῆς ἀκούειν, καί οἱ φαίνεσθαι
[8, 36]	αὐτὸς ἱκανὸς εἶναι τῶν ἑωυτοῦ	προκατῆσθαι.	(Δελφοὶ δὲ ταῦτα ἀκούσαντες σφέων
[8, 23]	φυλακῇ, νέας δὲ ταχέας ἀπέστειλαν	προκατοψομένας·	ἀπαγγειλάντων δὲ τούτων τὰ ἦν,
[8, 37]	ὁρᾷ πρὸ τοῦ νηοῦ ὅπλα	προκείμενα	ἔσωθεν ἐκ τοῦ μεγάρου ἐξενηνειγμένα
[8, 37]	ὅπλα ἀρήια αὐτόματα φανῆναι ἔξω	προκείμενα	τοῦ νηοῦ· τὰ δὲ δὴ
[8, 98]	ἔργει μὴ οὐ κατανύσαι τὸν	προκείμενον	αὐτῷ δρόμον τὴν ταχίστην. (ὁ
[8, 56]	στρατηγῶν οὐδὲ κυρωθῆναι ἔμενον τὸ	προκείμενον	πρῆγμα, ἀλλ᾽ ἔς τε τὰς
[8, 131]	τοῦ Πρυτάνιος τοῦ Εὐρυφῶντος τοῦ	Προκλέος	τοῦ Ἀριστοδήμου τοῦ Ἀριστομάχου τοῦ
[8, 136]	καὶ τὰ χρηστήρια ταῦτά οἱ	προλέγοι,	συμβουλεύοντα σύμμαχον τὸν Ἀθηναῖον ποιέεσθαι·
[8, 135]	θεσπιέειν ἔμελλε, καὶ πρόκατε τὸν	πρόμαντιν	βαρβάρῳ γλώσσῃ χρᾶν. (καὶ τοὺς
[8, 37]	βάρβαροι κατὰ τὸ ἱρὸν τῆς	Προναίης	Ἀθηναίης, ἐν τούτῳ ἐκ μὲν
[8, 37]	ἐπειγόμενοι κατὰ τὸ ἱρὸν τῆς	Προναίης	Ἀθηναίης, ἐπιγίνεταί σφι τέρεα ἔτι
[8, 39]	σόοι, ἐν τῷ τεμένεϊ τῆς	Προναίης	Ἀθηναίης κείμενοι, ἐς τὸ ἐνέσκηψαν
[8, 39]	ὁδὸν κατύπερθε τοῦ ἱροῦ τῆς	Προναίης,	Αὐτονόου δὲ πέλας τῆς Κασταλίης
[8, 37]	ἐκ δὲ τοῦ ἱροῦ τῆς	Προναίης	βοή τε καὶ ἀλαλαγμὸς ἐγίνετο.
[8, 60]	μάλιστα· ὁμοίως αὐτοῦ τε μένων	προναυμαχήσεις	Πελοποννήσου καὶ πρὸς τῷ Ἰσθμῷ,
[8, 144]	Ξέρξῃ. ὑμέων μέντοι ἀγάμεθα τὴν	προνοίην	τὴν πρὸς ἡμέας ἐοῦσαν, ὅτι
[8, 87]	γε εἰπεῖν οὔτε εἰ ἐκ	προνοίης	αὐτὰ ἐποίησε, οὔτε εἰ συνεκύρησε
[8, 143]	ἄχαρι πρὸς Ἀθηναίων παθεῖν ἐόντα	πρόξεινόν	τε καὶ φίλον” ~πρὸς μὲν
[8, 136]	δὲ ὁ Μαρδόνιος πυθόμενος ὅτι	πρόξεινός	τε εἴη καὶ εὐεργέτης ὁ
[8, 113]	ἔδοξε γὰρ Μαρδονίῳ ἅμα μὲν	προπέμψαι	βασιλέα, ἅμα δὲ ἀνωρίη εἶναι
[8, 129]	παρὰ Μαρδόνιον. οὗτοι μὲν οἱ	προπέμψαντες	βασιλέα οὕτω ἔπρηξαν. ~ὁ δὲ
[8, 143]	γάρ σε βουλόμεθα οὐδὲν ἄχαρι	πρὸς	Ἀθηναίων παθεῖν ἐόντα πρόξεινόν τε
[8, 109]	ἢν ἄρα τί μιν καταλαμβάνῃ	πρὸς	Ἀθηναίων πάθος ἔχῃ ἀποστροφήν· τά
[8, 87]	βαρβάρων καὶ αὐτοῖσι ἀμύνειν, ἀποστρέψας	πρὸς	ἄλλας ἐτράπετο. ~τοῦτο μὲν τοιοῦτο
[8, 87]	(εἰ μὲν καί τι νεῖκος	πρὸς	αὐτὸν ἐγεγόνεε ἔτι περὶ Ἑλλήσποντον
[8, 106]	Πανιώνιον ἐνθαῦτα. (ἐπιγνοὺς δὲ ἔλεγε	πρὸς	αὐτὸν πολλοὺς καὶ φιλίους λόγους,
[8, 57]	σφι εἴη βεβουλευμένον. πυθόμενος δὲ	πρὸς	αὐτοῦ ὡς εἴη δεδογμένον ἀνάγειν
[8, 112]	αὐτῶν ἀγγέλων, χρεώμενος τοῖσι καὶ	πρὸς	βασιλέα ἐχρήσατο, λέγων ὡς εἰ
[8, 68]	δὲ τάδε ἔφη. (εἰπεῖν μοι	πρὸς	βασιλέα, Μαρδόνιε, ὡς ἐγὼ τάδε
[8, 69]	λόγους ὡς κακόν τι πεισομένης	πρὸς	βασιλέος, ὅτι οὐκ ἔα ναυμαχίην
[8, 26]	Τιγράνης ὁ Ἀρταβάνου δειλίην ὦφλε	πρὸς	βασιλέος. (πυνθανόμενος γὰρ τὸ ἄεθλον
[8, 68]	ἀλλὰ τὰς νέας αὐτοῦ ἔχῃς	πρὸς	γῇ μένων ἢ καὶ προβαίνων
[8, 51]	βίου οὐκ ἐκχωρήσαντες ἐς Σαλαμῖνα,	πρὸς	δὲ αὐτοὶ δοκέοντες ἐξευρηκέναι τὸ
[8, 93]	(τοῖσι γὰρ Ἀθηναίων τριηράρχοισι παρεκεκέλευστο,	πρὸς	δὲ καὶ ἄεθλον ἔκειτο μύριαι
[8, 40]	γυναῖκας ὑπεξαγάγωνται ἐκ τῆς Ἀττικῆς,	πρὸς	δὲ καὶ βουλεύσωνται τὸ ποιητέον
[8, 90]	τὸν τριήραρχον καὶ τὴν πόλιν.	πρὸς	δέ τι καὶ προσεβάλετο φίλος
[8, 60]	ἠπίως πρὸς τὸν Κορίνθιον ἀμείψατο,	πρὸς	δὲ τὸν Εὐρυβιάδην ἔλεγε ἐκείνων
[8, 144]	~πρὸς μὲν Ἀλέξανδρον ταῦτα ὑπεκρίναντο,	πρὸς	δὲ τοὺς ἀπὸ Σπάρτης ἀγγέλους
[8, 49]	ἵνα σφι τιμωρίη οὐδεμία ἐπιφανήσεται,	πρὸς	δὲ τῷ Ἰσθμῷ ἐς τοὺς
[8, 68]	στρατὸς κακωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται.	πρὸς	δὲ, ὦ βασιλεῦ, καὶ τόδε
[8, 5]	τοῦ Ἀρτεμισίου καὶ οὐ παραμενέειν,	πρὸς	δὴ τοῦτον εἶπε ὁ Θεμιστοκλέης
[8, 60]	ἡμέων ἐστί, ἐν εὐρυχωρίῃ δὲ	πρὸς	ἐκείνων. αὖτις δὲ Σαλαμὶς περιγίνεται,
[8, 44]	τὴν περαίην τῆς Βοιωτίης χώρης	πρὸς	ἐκκομιδὴν ἐτράποντο τῶν οἰκετέων. οὗτοι
[8, 85]	Φοίνικες (οὗτοι γὰρ εἶχον τὸ	πρὸς	Ἐλευσῖνός τε καὶ ἑσπέρης κέρας)
[8, 132]	ὥστε τοὺς μὲν βαρβάρους τὸ	πρὸς	ἑσπέρης ἀνωτέρω Σάμου μὴ τολμᾶν
[8, 130]	πληγέντες, οὐ προήισαν ἀνωτέρω τὸ	πρὸς	ἑσπέρης, οὐδ᾽ ἐπηνάγκαζε οὐδείς, ἀλλ᾽
[8, 68]	γενομένη ἐν τῇσι ναυμαχίῃσι τῇσι	πρὸς	Εὐβοίῃ οὔτε ἐλάχιστα ἀποδεξαμένη. δέσποτα,
[8, 86]	μακρῷ ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν ἢ	πρὸς	Εὐβοίῃ, πᾶς τις προθυμεόμενος καὶ
[8, 100]	βουλεύειν ἐκ τῶν Ἀθηνέων, φροντίσας	πρὸς	ἑωυτὸν ὡς δώσει δίκην ἀναγνώσας
[8, 75]	ἀλλήλοισι ὁμοφρονέουσι οὔτε ἀντιστήσονται ὑμῖν,	πρὸς	ἑωυτούς τε σφέας ὄψεσθε ναυμαχέοντας
[8, 22]	Ἴωνας ποιήσῃ μεταβαλεῖν καὶ γενέσθαι	πρὸς	ἑωυτῶν, ἢ ἐπείτε ἀνενειχθῇ καὶ
[8, 144]	μέντοι ἀγάμεθα τὴν προνοίην τὴν	πρὸς	ἡμέας ἐοῦσαν, ὅτι προείδετε ἡμέων
[8, 22]	Ἑλλάδα καταδουλούμενοι. (ἀλλὰ μάλιστα μὲν	πρὸς	ἡμέων γίνεσθε· εἰ δὲ ὑμῖν
[8, 60]	τὸ γὰρ ἐν στεινῷ ναυμαχέειν	πρὸς	ἡμέων ἐστί, ἐν εὐρυχωρίῃ δὲ
[8, 29]	ἐστι τῆς γῆς ἐστερῆσθαι καὶ	πρὸς	ἠνδραποδίσθαι ὑμέας. ἡμεῖς μέντοι τὸ
[8, 25]	χιλιάδες. (ταύτην μὲν τὴν ἡμέρην	πρὸς	θέην ἐτράποντο, τῇ δ᾽ ὑστεραίῃ
[8, 111]	(πρῶτοι γὰρ Ἄνδριοι νησιωτέων αἰτηθέντες	πρὸς	Θεμιστοκλέος χρήματα οὐκ ἔδοσαν, ἀλλὰ
[8, 73]	Ἑρμιών τε καὶ Ἀσίνη ἡ	πρὸς	Καρδαμύλῃ τῇ Λακωνικῇ, Λημνίων δὲ
[8, 69]	ὄφελος ἐστὶ οὐδέν” ~ταῦτα λεγούσης	πρὸς	Μαρδόνιον, ὅσοι μὲν ἦσαν εὔνοοι
[8, 101]	κακῶν ἐχάρη τε καὶ ἥσθη,	πρὸς	Μαρδόνιόν τε βουλευσάμενος ἔφη ὑποκρινέεσθαι
[8, 144]	ἐόντα πρόξεινόν τε καὶ φίλον”	~πρὸς	μὲν Ἀλέξανδρον ταῦτα ὑπεκρίναντο, πρὸς
[8, 143]	ἔλεξαν οἱ ἄγγελοι. ~Ἀθηναῖοι δὲ	πρὸς	μὲν Ἀλέξανδρον ὑπεκρίναντο τάδε. καὶ
[8, 69]	πλέοσι πείθεσθαι ἐκέλευε, τάδε καταδόξας,	πρὸς	μὲν Εὐβοίῃ σφέας ἐθελοκακέειν ὡς
[8, 60]	νέας. ἀντίθες γὰρ ἑκάτερον ἀκούσας.	πρὸς	μὲν τῷ Ἰσθμῷ συμβάλλων ἐν
[8, 22]	ἢ ἐπείτε ἀνενειχθῇ καὶ διαβληθῇ	πρὸς	Ξέρξην, ἀπίστους ποιήσῃ τοὺς Ἴωνας
[8, 119]	οὕτω εἰρέθη ἐκ τοῦ κυβερνήτεω	πρὸς	Ξέρξην, ἐν μυρίῃσι γνώμῃσι μίαν
[8, 135]	δὲ ὑπὲρ τῆς Κωπαΐδος λίμνης	πρὸς	ὄρεϊ ἀγχοτάτω Ἀκραιφίης πόλιος. (ἐς
[8, 44]	τῆς ἔξω ἠπείρου, Ἀθηναῖοι μὲν	πρὸς	πάντας τοὺς ἄλλους παρεχόμενοι νέας
[8, 100]	καὶ Κίλικες κακοὶ ἐγένοντο, οὐδὲν	πρὸς	Πέρσας τοῦτο προσήκει τὸ πάθος.
[8, 60]	ἐν στεινῷ συμβάλλοντες νηυσὶ ὀλίγῃσι	πρὸς	πολλάς, ἢν τὰ οἰκότα ἐκ
[8, 40]	δὲ εἵνεκα προσεδεήθησαν αὐτῶν σχεῖν	πρὸς	Σαλαμῖνα Ἀθηναῖοι, ἵνα αὐτοὶ παῖδάς
[8, 125]	ἐγὼ ἐὼν Βελβινίτης ἐτιμήθην οὕτω	πρὸς	Σπαρτιητέων, οὔτ᾽ ἂν σὺ, ὤνθρωπε,
[8, 20]	κακοῖσι παρῆν σφι συμφορῇ χρᾶσθαι	πρὸς	τὰ μέγιστα. ~οἳ μὲν δὴ
[8, 19]	καὶ αὐτίκα πῦρ ἀνακαυσάμενοι ἐτράποντο	πρὸς	τὰ πρόβατα. ~οἱ γὰρ Εὐβοέες,
[8, 88]	γενέσθαι. Ξέρξην δὲ εἰπεῖν λέγεται	πρὸς	τὰ φραζόμενα οἱ μὲν ἄνδρες
[8, 60]	ἐθέλει οὐδὲ ὁ θεὸς προσχωρέειν	πρὸς	τὰς ἀνθρωπηίας γνώμας” ~ταῦτα λέγοντος
[8, 13]	οὐκ εἰδότες τῇ ἐφέροντο ἐξέπιπτον	πρὸς	τὰς πέτρας· ἐποιέετό τε πᾶν
[8, 52]	δὴ καὶ προσιόντων τῶν βαρβάρων	πρὸς	τὰς πύλας ὀλοιτρόχους ἀπίεσαν, ὥστε
[8, 53]	οἱ ἀναβεβηκότες πρῶτον μὲν ἐτράποντο	πρὸς	τὰς πύλας, ταύτας δὲ ἀνοίξαντες
[8, 58]	ἤρεσε ἡ ὑποθήκη, καὶ οὐδὲν	πρὸς	ταῦτα ἀμειψάμενος ἤιε ἐπὶ τὴν
[8, 65]	ἐν ταύτῃ τῇ ὁρτῇ ἰακχάζουσι”	πρὸς	ταῦτα εἰπεῖν Δημάρητον σίγα τε
[8, 111]	κάρτα δοτέα εἶναι χρήματα, ὑπεκρίναντο	πρὸς	ταῦτα λέγοντες ὡς κατὰ λόγον
[8, 7]	τῷ ἐκείνων λόγῳ ἐκφυγόντα περιγενέσθαι.	~πρὸς	ταῦτα ὦν τάδε ἐμηχανῶντο· τῶν
[8, 140]	σφι ἀπόδος, τοῦτο δὲ ἄλλην	πρὸς	ταύτῃ ἑλέσθων αὐτοί, ἥντινα ἂν
[8, 110]	αὖτις ἐγένετο· οἳ ἐπείτε ἀπίκοντο	πρὸς	τὴν Ἀττικήν, οἳ μὲν κατέμενον
[8, 132]	δὲ Ἕλληνας, χρηιζόντων Χίων, τὸ	πρὸς	τὴν ἠῶ κατωτέρω Δήλου· οὕτω
[8, 85]	Ἴωνες· οὗτοι δ᾽ εἶχον τὸ	πρὸς	τὴν ἠῶ τε καὶ τὸν
[8, 76]	τὸ ἀπ᾽ ἑσπέρης κέρας κυκλούμενοι	πρὸς	τὴν Σαλαμῖνα, ἀνῆγον δὲ οἱ
[8, 40]	οὕτω δὴ προσεδεήθησαν σφέων σχεῖν	πρὸς	τὴν Σαλαμῖνα. ~οἱ μὲν δὴ
[8, 91]	ἐς φυγὴν τραπομένων καὶ ἐκπλεόντων	πρὸς	τὸ Φάληρον, Αἰγινῆται ὑποστάντες ἐν
[8, 33]	τινας διώκοντες εἷλον τῶν Φωκέων	πρὸς	τοῖσι ὄρεσι, καὶ γυναῖκας τινὰς
[8, 137]	αἰεὶ τὠυτὸ τοῦτο ἐγίνετο, εἶπε	πρὸς	τὸν ἄνδρα τὸν ἑωυτῆς· τὸν
[8, 22]	καὶ ὅτι ἀρχῆθεν ἡ ἔχθρη	πρὸς	τὸν βάρβαρον ἀπ᾽ ὑμέων ἡμῖν
[8, 63]	ἀνεδιδάσκετο, μή σφεας ἀπολίπωσι, ἢν	πρὸς	τὸν Ἰσθμὸν ἀγάγῃ τὰς νέας·
[8, 57]	εἴη δεδογμένον ἀνάγειν τὰς νέας	πρὸς	τὸν Ἰσθμὸν καὶ πρὸ τῆς
[8, 49]	τῶν λεγόντων αἱ πλεῖσται συνεξέπιπτον	πρὸς	τὸν Ἰσθμὸν πλώσαντας ναυμαχέειν πρὸ
[8, 60]	πειθόμενος τούτων τοῖσι λόγοισι ἀναζεύξῃς	πρὸς	τὸν Ἰσθμὸν τὰς νέας. ἀντίθες
[8, 79]	ἀπὸ Πελοποννήσου ἀνάγειν τὰς νέας	πρὸς	τὸν Ἰσθμόν. (ὡς δὲ ἐξῆλθέ
[8, 60]	οὐ στεφανοῦνται” ~τότε μὲν ἠπίως	πρὸς	τὸν Κορίνθιον ἀμείψατο, πρὸς δὲ
[8, 120]	ἐών. τὰ δὲ Ἄβδηρα ἵδρυται	πρὸς	τοῦ Ἑλλησπόντου μᾶλλον ἢ τοῦ
[8, 109]	τὸν Ἑλλήσποντον ὁ Θεμιστοκλέης, μεταβαλὼν	πρὸς	τοὺς Ἀθηναίους (οὗτοι γὰρ μάλιστα
[8, 24]	καὶ ἐλθόντα θεήσασθαι ὅκως μάχεται	πρὸς	τοὺς ἀνοήτους τῶν ἀνθρώπων, οἳ
[8, 75]	(ὃς τότε πλοίῳ ἀπικόμενος ἔλεγε	πρὸς	τοὺς στρατηγοὺς τῶν βαρβάρων τάδε.
[8, 90]	Φοινικηίου πάθεος. οἳ μὲν δὴ	πρὸς	τοὺς Φοίνικας ἐτράποντο. ~τῶν δὲ
[8, 90]	Ξέρξης ἔργον μέγα ἐργασαμένους, ἐτράπετο	πρὸς	τοὺς Φοίνικας οἷα ὑπερλυπεόμενός τε
[8, 38]	βαρβάρων, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, ὡς	πρὸς	τούτοισι καὶ ἄλλα ὥρων θεῖα·
[8, 15]	ἐπέπλεον, οἱ Ἕλληνες ἀτρέμας εἶχον	πρὸς	τῷ Ἀρτεμισίῳ. οἱ δὲ βάρβαροι
[8, 60]	τε μένων προναυμαχήσεις Πελοποννήσου καὶ	πρὸς	τῷ Ἰσθμῷ, οὐδὲ σφέας, εἴ
[8, 124]	(ὅτι δὲ νικῶν οὐκ ἐτιμήθη	πρὸς	τῶν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχησάντων, αὐτίκα
[8, 87]	νέες φίλιαι, ἡ δὲ αὐτῆς	πρὸς	τῶν πολεμίων μάλιστα ἐτύγχανε ἐοῦσα,
[8, 133]	ὅ τι μὲν βουλόμενος ἐκμαθεῖν	πρὸς	τῶν χρηστηρίων ταῦτα ἐνετέλλετο, οὐκ
[8, 140]	ὦ Ἀθηναῖοι ἐνετείλατό μοι εἰπεῖν	πρὸς	ὑμέας· ἐγὼ δὲ περὶ μὲν
[8, 140]	δὲ περὶ μὲν εὐνοίης τῆς	πρὸς	ὑμέας ἐούσης ἐξ ἐμεῦ οὐδὲν
[8, 136]	μάλιστα Ἀθηναίους ἐπίστατο. (τούτων δὲ	προσγενομένων	κατήλπιζε εὐπετέως τῆς θαλάσσης κρατήσειν,
[8, 68]	ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς τὸν πεζὸν	προσδηλήσηται.	πρὸς δὲ, ὦ βασιλεῦ, καὶ
[8, 20]	τοῖσι τότε παρεοῦσί τε καὶ	προσδοκίμοισι	κακοῖσι παρῆν σφι συμφορῇ χρᾶσθαι
[8, 90]	πόλιν. πρὸς δέ τι καὶ	προσεβάλετο	φίλος ἐὼν Ἀριαράμνης ἀνὴρ Πέρσης
[8, 144]	οὐδὲν ποιήσομεν τῶν ἐκεῖνος ἡμέων	προσεδέετο.	πρὶν ὦν παρεῖναι ἐκεῖνον ἐς
[8, 40]	τὰς νέας. τῶνδε δὲ εἵνεκα	προσεδεήθησαν	αὐτῶν σχεῖν πρὸς Σαλαμῖνα Ἀθηναῖοι,
[8, 40]	ἀπιέναι. ταῦτα πυνθανόμενοι οὕτω δὴ	προσεδεήθησαν	σφέων σχεῖν πρὸς τὴν Σαλαμῖνα.
[8, 130]	Ἰάσι τριηκοσίας. (οὐ μὲν οὐδὲ	προσεδέκοντο	τοὺς Ἕλληνας ἐλεύσεσθαι ἐς τὴν
[8, 128]	ὁ Ἀρτάβαζος τῇ Ποτιδαίῃ ἐντεταμένως	προσεῖχε·	προσέχοντι δέ οἱ προθύμως συντίθεται
[8, 130]	τούτοισι καὶ ἀδελφιδέος αὐτοῦ Ἀρταΰντεω	προσελομένου	Ἰθαμίτρης. ἅτε δὲ μεγάλως πληγέντες,
[8, 130]	ναυτικὸς ὁ Ξέρξεω περιγενόμενος ὡς	προσέμιξε	τῇ Ἀσίῃ φεύγων ἐκ Σαλαμῖνος
[8, 20]	οὔτε τι ἐξεκομίσαντο οὐδὲν οὔτε	προσεσάξαντο	ὡς παρεσομένου σφι πολέμου, περιπετέα
[8, 21]	κατάσκοπος Πολύας, γένος Ἀντικυρεύς, τῷ	προσετέτακτο,	καὶ εἶχε πλοῖον κατῆρες ἕτοιμον,
[8, 100]	τὴν Ἑλλάδα· λογισάμενος ὦν ταῦτα	προσέφερε	τὸν λόγον τόνδε. (δέσποτα, μήτε
[8, 128]	Ἀρτάβαζος τῇ Ποτιδαίῃ ἐντεταμένως προσεῖχε·	προσέχοντι	δέ οἱ προθύμως συντίθεται προδοσίην
[8, 100]	ἐγένοντο, οὐδὲν πρὸς Πέρσας τοῦτο	προσήκει	τὸ πάθος. (ἤδη ὦν, ἐπειδὴ
[8, 41]	δὴ ἡ μελιτόεσσα ἐν τῷ	πρόσθε	αἰεὶ χρόνῳ ἀναισιμουμένη τότε ἦν
[8, 126]	ἀνὴρ ἐν Πέρσῃσι λόγιμος καὶ	πρόσθε	ἐών, ἐκ δὲ τῶν Πλαταιικῶν
[8, 29]	γνωσιμαχέετε μὴ εἶναι ὅμοιοι ἡμῖν.	(πρόσθε	τε γὰρ ἐν τοῖσι Ἕλλησι,
[8, 89]	γὰρ ὄπισθε τεταγμένοι, ἐς τὸ	πρόσθε	τῇσι νηυσὶ παριέναι πειρώμενοι ὡς
[8, 52]	τε ἀντεμηχανῶντο καὶ δὴ καὶ	προσιόντων	τῶν βαρβάρων πρὸς τὰς πύλας
[8, 136]	Μακεδόνα, ἅμα μὲν ὅτι οἱ	προσκηδέες	οἱ Πέρσαι ἦσαν· Ἀλεξάνδρου γὰρ
[8, 136]	γὰρ Ἀθηναίους οὕτω ἐδόκεε μάλιστα	προσκτήσεσθαι,	λεών τε πολλὸν ἄρα ἀκούων
[8, 118]	μὲν ταῦτα λέγειν, τοὺς δὲ	προσκυνέοντας	ἐκπηδᾶν ἐς τὴν θάλασσαν, καὶ
[8, 4]	Εὐβοέες ταῦτα βουλευομένους ἐδέοντο Εὐρυβιάδεω	προσμεῖναι	χρόνον ὀλίγον, ἔστ᾽ ἂν αὐτοὶ
[8, 6]	(ἐκ μὲν δὴ τῆς ἀντίης	προσπλέειν	οὔ κώ σφι ἐδόκεε τῶνδε
[8, 6]	μή κως ἰδόντες οἱ Ἕλληνες	προσπλέοντας	ἐς φυγὴν ὁρμήσειαν φεύγοντάς τε
[8, 58]	ἑωυτοῦ ποιεύμενος, καὶ ἄλλα πολλὰ	προστιθείς,	ἐς ὃ ἀνέγνωσε χρηίζων ἔκ
[8, 94]	τῶν ἀπὸ τῆς στρατιῆς εἰδόσι	προσφέρεσθαι	τοῖσι Κορινθίοισι. τῇδε δὲ συμβάλλονται
[8, 52]	προδεδωκότος· (οὐδὲ λόγους τῶν Πεισιστρατιδέων	προσφερόντων	περὶ ὁμολογίης ἐνεδέκοντο, ἀμυνόμενοι δὲ
[8, 140]	γὰρ ἂν νῦν πρῶτον ἐκμάθοιτε,	προσχρηίζω	δὲ ὑμέων πείθεσθαι Μαρδονίῳ. (ἐνορῶ
[8, 60]	οὐκ ἐθέλει οὐδὲ ὁ θεὸς	προσχωρέειν	πρὸς τὰς ἀνθρωπηίας γνώμας” ~ταῦτα
[8, 108]	τὴν Εὐρώπην οἷά τε ἔσται	προσχωρῆσαι	κατὰ πόλις τε καὶ κατὰ
[8, 132]	μόγις μέχρι Δήλου. (τὸ γὰρ	προσωτέρω	πᾶν δεινὸν ἦν τοῖσι Ἕλλησι
[8, 111]	σφι ἀπέδοξε μήτ᾽ ἐπιδιώκειν ἔτι	προσωτέρω	τῶν βαρβάρων τὰς νέας μήτε
[8, 140]	ὦν μὴ αὐτίκα ὁμολογήσητε, μεγάλα	προτεινόντων	ἐπ᾽ οἷσι ὁμολογέειν ἐθέλουσι, δειμαίνω
[8, 109]	ἀναμάχεσθαί τε καὶ ἀναλαμβάνειν τὴν	προτέρην	κακότητα. ἡμεῖς δέ, εὕρημα γὰρ
[8, 8]	δὺς ἐς τὴν θάλασσαν οὐ	πρότερον	ἀνέσχε πρὶν ἢ ἀπίκετο ἐπὶ
[8, 8]	νόῳ μὲν εἶχε ἄρα καὶ	πρότερον	αὐτομολήσειν ἐς τοὺς Ἕλληνας, ἀλλ᾽
[8, 110]	δὲ ἐπείθοντο· ἐπειδὴ γὰρ καὶ	πρότερον	δεδογμένος εἶναι σοφὸς ἐφάνη ἐὼν
[8, 100]	τῶν ἐποίησαν νῦν τε καὶ	πρότερον	εἶναι σοὺς δούλους. μάλιστα μέν
[8, 93]	στρατεύεσθαι. αὕτη μὲν δή, ὡς	πρότερον	εἴρηται, διέφυγε· ἦσαν δὲ καὶ
[8, 82]	αὐτομολησάσῃ ἐς Σαλαμῖνα καὶ τῇ	πρότερον	ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον τῇ Λημνίῃ ἐξεπληροῦτο
[8, 144]	(ἐπίστασθέ τε οὕτω, εἰ μὴ	πρότερον	ἐτυγχάνετε ἐπιστάμενοι, ἔστ᾽ ἂν καὶ
[8, 101]	Ἀρτεμισίην ἐς συμβουλίην μεταπέμψασθαι, ὅτι	πρότερον	ἐφαίνετο μούνη νοέουσα τὰ ποιητέα
[8, 93]	πλέοι Ἀρτεμισίη, οὐκ ἂν ἐπαύσατο	πρότερον	ἢ εἷλέ μιν ἢ καὶ
[8, 7]	ἡμέρης τοῖσι Ἕλλησι ἐπιθήσεσθαι, οὐδὲ	πρότερον	ἢ τὸ σύνθημά σφι ἔμελλε
[8, 60]	ἐκείνων μὲν ἔτι οὐδὲν τῶν	πρότερον	λεχθέντων, ὡς ἐπεὰν ἀπαείρωσι ἀπὸ
[8, 119]	ἀλλ᾽ ὃ μέν, ὡς καὶ	πρότερόν	μοι εἴρηται, ὁδῷ χρεώμενος ἅμα
[8, 46]	ἀπὸ Ἐπιδαύρου· (τῇ δὲ νήσῳ	πρότερον	οὔνομα ἦν Οἰνώνη. μετὰ δὲ
[8, 6]	βάρβαροι, πυθόμενοι μὲν ἔτι καὶ	πρότερον	περὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ναυλοχέειν νέας
[8, 69]	τῇ Ἀρτεμισίης, καὶ νομίζων ἔτι	πρότερον	σπουδαίην εἶναι τότε πολλῷ μᾶλλον
[8, 66]	τῶν πέντε πολίων τῶν ἐπεμνήσθημεν	πρότερον	τὰ οὐνόματα. ὅσῳ γὰρ δὴ
[8, 84]	τὸ τῶν Ἑλλήνων στρατόπεδον, ὀνειδίσασαν	πρότερον	τάδε, ὦ δαιμόνιοι, μέχρι κόσου
[8, 27]	τοὺς Φωκέας, οὐ πολλοῖσι ἔτεσι	πρότερον	ταύτης τῆς βασιλέος στρατηλασίης, ἑσσώθησαν
[8, 132]	οἳ καὶ ἐς Σπάρτην ὀλίγῳ	πρότερον	τούτων ἀπικόμενοι ἐδέοντο Λακεδαιμονίων ἐλευθεροῦν
[8, 96]	ἐξενειχθέντα τὸ εἰρημένον πολλοῖσι ἔτεσι	πρότερον	τούτων ἐν χρησμῷ Λυσιστράτῳ Ἀθηναίῳ
[8, 95]	Ἀθηναῖος, τοῦ καὶ ὀλίγῳ τι	πρότερον	τούτων ἐπεμνήσθην ὡς ἀνδρὸς ἀρίστου,
[8, 41]	δὴ ὡς ἐόντι ἐπιμήνια ἐπιτελέουσι	προτιθέντες·	τὰ δ᾽ ἐπιμήνια μελιτόεσσα ἐστί.
[8, 3]	ἐκείνου ἤδη τὸν ἀγῶνα ἐποιεῦντο,	πρόφασιν	τὴν Παυσανίεω ὕβριν προϊσχόμενοι ἀπείλοντο
[8, 125]	Θεμιστοκλέα, τὴν ἐς Λακεδαίμονα ἄπιξιν	προφέρων,	ὡς διὰ τὰς Ἀθήνας ἔχοι
[8, 135]	δέλτον, τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ	προφήτεω	γράφειν ἐς αὐτήν, φάναι δὲ
[8, 36]	πλὴν ἑξήκοντα ἀνδρῶν καὶ τοῦ	προφήτεω.	~ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ ἦσαν οἱ
[8, 37]	τὸ ἱρόν, ἐν τούτῳ ὁ	προφήτης,	τῷ οὔνομα ἦν Ἀκήρατος, ὁρᾷ
[8, 92]	Σιδωνίῃ, ἥ περ εἷλε τὴν	προφυλάσσουσαν	ἐπὶ Σκιάθῳ τὴν Αἰγιναίην, ἐπ᾽
[8, 108]	μέν οἱ ἡσυχίην οὔτε τι	προχωρέειν	οἷόν τε ἔσται τῶν πρηγμάτων
[8, 102]	τὰ φησὶ θέλειν καί οἱ	προχωρήσῃ	τὰ νοέων λέγει, σὸν τὸ
[8, 11]	γενόμενοι ἐς τὸ μέσον τὰς	πρύμνας	συνήγαγον, δεύτερα δὲ σημήναντος ἔργου
[8, 84]	ὦ δαιμόνιοι, μέχρι κόσου ἔτι	πρύμνην	ἀνακρούεσθε; ~κατὰ μὲν δὴ Ἀθηναίους
[8, 84]	μὲν δὴ ἄλλοι Ἕλληνες ἐπὶ	πρύμνην	ἀνεκρούοντο καὶ ὤκελλον τὰς νέας,
[8, 131]	τοῦ Εὐνόμου τοῦ Πολυδέκτεω τοῦ	Πρυτάνιος	τοῦ Εὐρυφῶντος τοῦ Προκλέος τοῦ
[8, 6]	ἐς τὰς Ἀφέτας περὶ δείλην	πρωίην	γινομένην ἀπίκατο οἱ βάρβαροι, πυθόμενοι
[8, 130]	ἐν Κύμῃ. ἔαρος δὲ ἐπιλάμψαντος	πρώιος	συνελέγετο ἐς Σάμον· αἳ δὲ
[8, 12]	Ἀφέτας, καὶ περί τε τὰς	πρῴρας	τῶν νεῶν εἱλέοντο καὶ ἐτάρασσον
[8, 11]	~τοῖσι δὲ Ἕλλησι ὡς ἐσήμηνε,	πρῶτα	μὲν ἀντίπρῳροι τοῖσι βαρβάροισι γενόμενοι
[8, 60]	τοσάδε ἐν αὐτοῖσι χρηστὰ εὑρήσεις·	πρῶτα	μὲν ἐν στεινῷ συμβάλλοντες νηυσὶ
[8, 144]	μὴ ποιέειν μηδ᾽ ἢν ἐθέλωμεν,	πρῶτα	μὲν καὶ μέγιστα τῶν θεῶν
[8, 121]	τὴν χώρην ἀπαλλάσσοντο ἐς Σαλαμῖνα.	πρῶτα	μέν νυν τοῖσι θεοῖσι ἐξεῖλον
[8, 106]	αὐτὸν πολλοὺς καὶ φιλίους λόγους,	πρῶτα	μέν οἱ καταλέγων ὅσα αὐτὸς
[8, 134]	καὶ δὴ καὶ ἐς Θήβας	πρῶτα	ὡς ἀπίκετο, τοῦτο μὲν τῷ
[8, 89]	οὐκ ἐπιστάμενοι. ἐπεὶ δὲ αἱ	πρῶται	ἐς φυγὴν ἐτράποντο, ἐνθαῦτα αἱ
[8, 27]	αἵ τε φυλακαὶ τῶν Θεσσαλῶν	πρῶται	ἰδοῦσαι ἐφοβήθησαν, δόξασαι ἄλλο τι
[8, 99]	Πέρσαι ἀγγαρήιον. ~ἡ μὲν δὴ	πρώτη	ἐς Σοῦσα ἀγγελίη ἀπικομένη, ὡς
[8, 111]	τὴν Ἄνδρον περικατέατο ἐξελεῖν ἐθέλοντες.	(πρῶτοι	γὰρ Ἄνδριοι νησιωτέων αἰτηθέντες πρὸς
[8, 21]	δὲ ὡς ἕκαστοι ἐτάχθησαν, Κορίνθιοι	πρῶτοι,	ὕστατοι δὲ Ἀθηναῖοι. ~Ἀθηναίων δὲ
[8, 94]	γε Κορίνθιοι ὁμολογέουσι, ἀλλ᾽ ἐν	πρώτοισι	σφέας αὐτοὺς τῆς ναυμαχίης νομίζουσι
[8, 69]	καὶ φθονέοντες αὐτῇ, ἅτε ἐν	πρώτοισι	τετιμημένης διὰ πάντων τῶν συμμάχων,
[8, 140]	λέξω, οὐ γὰρ ἂν νῦν	πρῶτον	ἐκμάθοιτε, προσχρηίζω δὲ ὑμέων πείθεσθαι
[8, 120]	Ἀβδηρῖται, λέγοντες ἔμοιγε οὐδαμῶς πιστά,	πρῶτον	ἐλύσατο τὴν ζώνην φεύγων ἐξ
[8, 123]	τοῦ Ποσειδέωνος τῷ βωμῷ, τὸν	πρῶτον	καὶ τὸν δεύτερον κρίνοντες ἐκ
[8, 53]	τῶν δὲ Περσέων οἱ ἀναβεβηκότες	πρῶτον	μὲν ἐτράποντο πρὸς τὰς πύλας,
[8, 11]	ἐόντα ἐν τῷ στρατοπέδῳ ἄνδρα.	πρῶτος	δὲ Ἑλλήνων νέα τῶν πολεμίων
[8, 98]	τὴν ταχίστην. (ὁ μὲν δὴ	πρῶτος	δραμὼν παραδιδοῖ τὰ ἐντεταλμένα τῷ
[8, 67]	σφι βασιλεὺς ἑκάστῳ τιμὴν ἐδεδώκεε,	πρῶτος	μὲν ὁ Σιδώνιος βασιλεύς, μετὰ
[8, 10]	ἅμιλλαν ἐποιεῦντο ὅκως αὐτὸς ἕκαστος	πρῶτος	νέα Ἀττικὴν ἑλὼν παρὰ βασιλέος
[8, 113]	τὴν Θεσσαλίην, ἐνθαῦτα Μαρδόνιος ἐξελέγετο	πρώτους	μὲν τοὺς Πέρσας πάντας τοὺς
[8, 119]	ἐόντας Πέρσας καὶ Περσέων τοὺς	πρώτους,	τῶν δ᾽ ἐρετέων ἐόντων Φοινίκων
[8, 131]	τῶν ἑπτὰ τῶν μετὰ Λευτυχίδεα	πρώτων	καταλεχθέντων, οἱ ἄλλοι βασιλέες ἐγένοντο
[8, 128]	παρὰ τὰς γλυφίδας περιειλίξαντες καὶ	πτερώσαντες	τὸ βυβλίον ἐτόξευον ἐς συγκείμενον
[8, 135]	δὲ τὸ ἱρὸν καλέεται μὲν	Πτῷον,	ἔστι δὲ Θηβαίων, κεῖται δὲ
[8, 135]	τὰ χρηστήρια, καὶ ἐς τοῦ	Πτῴου	Ἀπόλλωνος τὸ τέμενος. τοῦτο δὲ
[8, 92]	ἡ νηῦς ἡ Σιδωνίη, ὥστε	Πυθέην	οὕτω σωθῆναι ἐς Αἴγιναν. (ὡς
[8, 92]	τὴν Αἰγιναίην, ἐπ᾽ ἧς ἔπλεε	Πυθέης	ὁ Ἰσχενόου, τὸν οἱ Πέρσαι
[8, 67]	ἐθέλων σφι συμμῖξαί τε καὶ	πυθέσθαι	τῶν ἐπιπλεόντων τὰς γνώμας. (ἐπεὶ
[8, 144]	τὴν ἡμετέρην, ἀλλ᾽ ἐπειδὰν τάχιστα	πύθηται	τὴν ἀγγελίην ὅτι οὐδὲν ποιήσομεν
[8, 51]	ἐξευρηκέναι τὸ μαντήιον τὸ ἡ	Πυθίη	σφι ἔχρησε, τὸ ξύλινον τεῖχος
[8, 47]	νηί, τῆς ἦρχε ἀνὴρ τρὶς	πυθιονίκης	Φάυλλος· Κροτωνιῆται δὲ γένος εἰσὶ
[8, 122]	ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίης. Αἰγινῆται δὲ	πυθόμενοι	ἀνέθεσαν ἀστέρας χρυσέους, οἳ ἐπὶ
[8, 141]	μὲν ταῦτα ἔλεξε. Λακεδαιμόνιοι δὲ	πυθόμενοι	ἥκειν Ἀλέξανδρον ἐς Ἀθήνας ἐς
[8, 6]	πρωίην γινομένην ἀπίκατο οἱ βάρβαροι,	πυθόμενοι	μὲν ἔτι καὶ πρότερον περὶ
[8, 141]	τοῦ βαρβάρου ἄγγελον ἐπ᾽ ὁμολογίῃ,	πυθόμενοί	τε πέμψειν κατὰ τάχος ἀγγέλους.
[8, 57]	ὅ τι σφι εἴη βεβουλευμένον.	πυθόμενος	δὲ πρὸς αὐτοῦ ὡς εἴη
[8, 50]	δὲ Θέσπειάν τε καὶ Πλάταιαν	πυθόμενος	Θηβαίων ὅτι οὐκ ἐμήδιζον. ~ἀπὸ
[8, 136]	νέμεσθαι· ἅμα δὲ ὁ Μαρδόνιος	πυθόμενος	ὅτι πρόξεινός τε εἴη καὶ
[8, 52]	προσιόντων τῶν βαρβάρων πρὸς τὰς	πύλας	ὀλοιτρόχους ἀπίεσαν, ὥστε Ξέρξην ἐπὶ
[8, 53]	πρῶτον μὲν ἐτράποντο πρὸς τὰς	πύλας,	ταύτας δὲ ἀνοίξαντες τοὺς ἱκέτας
[8, 53]	τῆς ἀκροπόλιος, ὄπισθε δὲ τῶν	πυλέων	καὶ τῆς ἀνόδου, τῇ δὴ
[8, 140]	τὸ πλῆθος καὶ τὰ ἔργα,	πυνθάνεσθε	δὲ καὶ τὴν νῦν παρ᾽
[8, 76]	δὲ σιγῇ ταῦτα, ὡς μὴ	πυνθανοίατο	οἱ ἐναντίοι. οἱ μὲν δὴ
[8, 35]	ἦν ἄξια Ξέρξης, ὡς ἐγὼ	πυνθάνομαι,	ἄμεινον ἢ τὰ ἐν τοῖσι
[8, 68]	τῇ νήσῳ ταύτῃ, ὡς ἐγὼ	πυνθάνομαι,	οὔτε αὐτοὺς οἰκός, ἢν σὺ
[8, 38]	οὗτοι τῶν βαρβάρων, ὡς ἐγὼ	πυνθάνομαι,	ὡς πρὸς τούτοισι καὶ ἄλλα
[8, 74]	δὲ ἐν Σαλαμῖνι ὅμως ταῦτα	πυνθανόμενοι	ἀρρώδεον, οὐκ οὕτω περὶ σφίσι
[8, 40]	τὰ ἄλλα δὲ ἀπιέναι. ταῦτα	πυνθανόμενοι	οὕτω δὴ προσεδεήθησαν σφέων σχεῖν
[8, 36]	Ἀλυάττεω ἀναθήματα. ~οἱ Δελφοὶ δὲ	πυνθανόμενοι	ταῦτα ἐς πᾶσαν ἀρρωδίην ἀπίκατο,
[8, 112]	Καρυστίων τε καὶ Παρίων, οἳ	πυνθανόμενοι	τήν τε Ἄνδρον ὡς πολιορκέοιτο
[8, 79]	τοῦ δήμου· τὸν ἐγὼ νενόμικα,	πυνθανόμενος	αὐτοῦ τὸν τρόπον, ἄριστον ἄνδρα
[8, 26]	Ἀρταβάνου δειλίην ὦφλε πρὸς βασιλέος.	(πυνθανόμενος	γὰρ τὸ ἄεθλον ἐὸν στέφανον
[8, 42]	νέας, συνέρρεε καὶ ὁ λοιπὸς	πυνθανόμενος	ὁ τῶν Ἑλλήνων ναυτικὸς στρατὸς
[8, 19]	τε προειπεῖν τοῖσι ἑωυτῶν ἑκάστους	πῦρ	ἀνακαίειν· κομιδῆς δὲ πέρι τὴν
[8, 19]	ἤρεσέ σφι ποιέειν, καὶ αὐτίκα	πῦρ	ἀνακαυσάμενοι ἐτράποντο πρὸς τὰ πρόβατα.
[8, 32]	καὶ ἐς τὰς πόλις ἐνιέντες	πῦρ	καὶ ἐς τὰ ἱρά. ~πορευόμενοι
[8, 50]	τὴν Ἀττικὴν καὶ πᾶσαν αὐτὴν	πυρπολέεσθαι.	(ὁ γὰρ διὰ Βοιωτῶν τραπόμενος
[8, 6]	δῆθεν ἐκφεύξεσθαι, ἔδει δὲ μηδὲ	πυρφόρον	τῷ ἐκείνων λόγῳ ἐκφυγόντα περιγενέσθαι.
[8, 102]	τῶν εἵνεκα τὸν στόλον ἐποιήσαο,	πυρώσας	τὰς Ἀθήνας ἀπελᾷς” ~ἥσθη τε
[8, 104]	ἱρείη αὐτόθι τῆς Ἀθηναίης φύει	πώγωνα	μέγαν. τοῦτο δέ σφι δὶς
[8, 42]	στρατὸς ἐκ Τροίζηνος· ἐς γὰρ	Πώγωνα	τὸν Τροιζηνίων λιμένα προείρητο συλλέγεσθαι.
[8, 105]	γὰρ αὐτὸν ὑπὸ πολεμίων καὶ	πωλεόμενον	ὠνέεται Πανιώνιος ἀνὴρ Χῖος, ὃς