HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

η = 124 formes différentes pour 433 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, chapitre

[8, 61]   καὶ πόλις καὶ γῆ μέζων ἤ περ ἐκείνοισι, ἔστ᾽ ἂν διηκόσιαι

[8, 143]   πολλαπλησίη ἐστὶ τῷ Μήδῳ δύναμις ἤ περ ἡμῖν, ὥστε οὐδὲν δέει

[8, 144]   τιμωρέειν ἐς τὰ μέγιστα μᾶλλον ἤ περ ὁμολογέειν τῷ ταῦτα ἐργασαμένῳ,

[8, 4]   τὰ πρήγματα τῶν βαρβάρων ἀπέβαινε ἤ ὡς αὐτοὶ κατεδόκεον, καταρρωδήσαντες δρησμὸν

[8, 116]   τὴν Ἑλλάδα. (οἳ δὲ ἀλογήσαντες, ἢ ἄλλως σφι θυμὸς ἐγένετο θεήσασθαι

[8, 8]   θάλασσαν οὐ πρότερον ἀνέσχε πρὶν ἢ ἀπίκετο ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον, σταδίους

[8, 128]   Τιμόξεινος ἐθέλων παρὰ Ἀρτάβαζον πέμψαι ἢ Ἀρτάβαζος παρὰ Τιμόξεινον, τοξεύματος παρὰ

[8, 134]   ὁκότερα βούλονται ἑλέσθαι τούτων, ἑωυτῷ ἢ ἅτε μάντι χρᾶσθαι ἢ ἅτε

[8, 134]   ἑωυτῷ ἢ ἅτε μάντι χρᾶσθαι ἢ ἅτε συμμάχῳ, τοῦ ἑτέρου ἀπεχομένους·

[8, 97]   τῶν Ἰώνων ὑποθῆται τοῖσι Ἕλλησι ἢ αὐτοὶ νοήσωσι πλέειν ἐς τὸν

[8, 87]   τὴν Ἀρτεμισίης ἢ Ἑλληνίδα εἶναι ἢ αὐτομολέειν ἐκ τῶν βαρβάρων καὶ

[8, 100]   ἀνακινδυνεῦσαι ἢ κατεργάσασθαι τὴν Ἑλλάδα ἢ αὐτὸν καλῶς τελευτῆσαι τὸν βίον

[8, 101]   ὦν ἢ ταῦτα κελεύει ποιέειν, ἢ αὐτὸς ἐθέλει τριήκοντα μυριάδας ἀπολεξάμενος

[8, 106]   κτησάμενε, τί σε ἐγὼ κακὸν ἢ αὐτὸς ἢ τῶν ἐμῶν τίς

[8, 5]   τοι ἐγὼ μέζω δῶρα δώσω ἢ βασιλεὺς ἄν τοι ὁ Μήδων

[8, 93]   Ἀρτεμισίη, οὐκ ἂν ἐπαύσατο πρότερον ἢ εἷλέ μιν ἢ καὶ αὐτὸς

[8, 87]   νομίσας τὴν νέα τὴν Ἀρτεμισίης ἢ Ἑλληνίδα εἶναι ἢ αὐτομολέειν ἐκ

[8, 42]   τε δὴ πολλῷ πλεῦνες νέες ἢ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἐναυμάχεον καὶ ἀπὸ

[8, 22]   μεταβαλεῖν καὶ γενέσθαι πρὸς ἑωυτῶν, ἢ ἐπείτε ἀνενειχθῇ καὶ διαβληθῇ πρὸς

[8, 66]   ἤπειρον καὶ τῇσι νηυσὶ ἀπικόμενοι, ἢ ἐπί τε Σηπιάδα ἀπίκοντο καὶ

[8, 12]   οἷα κακὰ ἧκον. πρὶν γὰρ ἢ καὶ ἀναπνεῦσαι σφέας ἔκ τε

[8, 93]   ἐπαύσατο πρότερον ἢ εἷλέ μιν ἢ καὶ αὐτὸς ἥλω. (τοῖσι γὰρ

[8, 3]   γὰρ κατ᾽ ἀρχὰς λόγος, πρὶν ἢ καὶ ἐς Σικελίην πέμπειν ἐπὶ

[8, 68]   αὐτοῦ ἔχῃς πρὸς γῇ μένων ἢ καὶ προβαίνων ἐς τὴν Πελοπόννησον,

[8, 38]   θεῖα· δύο γὰρ ὁπλίτας μέζονας ἢ κατ᾽ ἀνθρώπων φύσιν ἔχοντας ἕπεσθαί

[8, 117]   δὲ κατεχόμενοι σιτία τε πλέω ἢ κατ᾽ ὁδὸν ἐλάγχανον, καὶ οὐδένα

[8, 100]   καί οἱ κρέσσον εἴη ἀνακινδυνεῦσαι ἢ κατεργάσασθαι τὴν Ἑλλάδα ἢ αὐτὸν

[8, 22]   ἐμοί, ἐπ᾽ ἀμφότερα νοέων, ἵνα ἢ λαθόντα τὰ γράμματα βασιλέα Ἴωνας

[8, 108]   κατὰ ἔθνεα, ἤτοι ἁλισκομένων γε ἢ πρὸ τούτου ὁμολογεόντων· τροφήν τε

[8, 86]   ἡμέρην μακρῷ ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν ἢ πρὸς Εὐβοίῃ, πᾶς τις προθυμεόμενος

[8, 106]   ἐμῶν τίς σε προγόνων ἐργάσατο, ἢ σὲ ἢ τῶν σῶν τινα,

[8, 35]   Ξέρξης, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, ἄμεινον ἢ τὰ ἐν τοῖσι οἰκίοισι ἔλιπε,

[8, 75]   μᾶλλον τὰ ὑμέτερα κατύπερθε γίνεσθαι ἢ τὰ τῶν Ἑλλήνων πρήγματα) φράσοντα

[8, 101]   γένοιτ᾽ ἂν ἀπόδεξις. (ἐμὲ ὦν ἢ ταῦτα κελεύει ποιέειν, ἢ αὐτὸς

[8, 128]   τοιάδε ἐγίνετο· ὅκως βυβλίον γράψειε ἢ Τιμόξεινος ἐθέλων παρὰ Ἀρτάβαζον πέμψαι

[8, 7]   τοῖσι Ἕλλησι ἐπιθήσεσθαι, οὐδὲ πρότερον ἢ τὸ σύνθημά σφι ἔμελλε φανήσεσθαι

[8, 59]   ~ὡς δὲ ἄρα συνελέχθησαν, πρὶν ἢ τὸν Εὐρυβιάδην προθεῖναι τὸν λόγον

[8, 120]   ἵδρυται πρὸς τοῦ Ἑλλησπόντου μᾶλλον ἢ τοῦ Στρυμόνος καὶ τῆς Ἠιόνος,

[8, 19]   γὰρ εἶναι τὴν στρατιὴν ἔχειν ἢ τοὺς πολεμίους· παραίνεέ τε προειπεῖν

[8, 87]   ἀτρεκέως ὡς ἕκαστοι τῶν βαρβάρων ἢ τῶν Ἑλλήνων ἠγωνίζοντο· κατὰ δὲ

[8, 106]   σε ἐγὼ κακὸν ἢ αὐτὸς ἢ τῶν ἐμῶν τίς σε προγόνων

[8, 106]   σε προγόνων ἐργάσατο, ἢ σὲ ἢ τῶν σῶν τινα, ὅτι με

[8, 22]   ἀλλ᾽ ὑπ᾽ ἀναγκαίης μέζονος κατέζευχθε ἢ ὥστε ἀπίστασθαι, ὑμεῖς δὲ ἐν

[8, 98]   γὰρ ὡς ὁσέων ἂν ἡμερέων ᾖ ἡ πᾶσα ὁδός, τοσοῦτοι ἵπποι

[8, 94]   γενέσθαι· μαρτυρέει δέ σφι καὶ ἡ ἄλλη Ἑλλάς. ~Ἀριστείδης δὲ ὁ

[8, 83]   μὲν δὴ ἐσέβαινον, καὶ ἧκε ἡ ἀπ᾽ Αἰγίνης τριήρης, ἣ κατὰ

[8, 101]   ποιητέα ἦν. (ὡς δὲ ἀπίκετο ἡ Ἀρτεμισίη, μεταστησάμενος τοὺς ἄλλους τούς

[8, 87]   τούτῳ τῷ καιρῷ ἡ νηῦς ἡ Ἀρτεμισίης ἐδιώκετο ὑπὸ νεὸς Ἀττικῆς·

[8, 65]   τοῦτον τὸν χρόνον, ἐπείτε ἐκείρετο ἡ Ἀττικὴ χώρη ὑπὸ τοῦ πεζοῦ

[8, 13]   δὲ ταχθεῖσι αὐτῶν περιπλέειν Εὔβοιαν ἡ αὐτή περ ἐοῦσα νὺξ πολλὸν

[8, 140]   καὶ γὰρ δύναμις ὑπὲρ ἄνθρωπον ἡ βασιλέος ἐστὶ καὶ χεὶρ ὑπερμήκης.

[8, 49]   τῶν αὐτοὶ χωρέων ἐγκρατέες εἰσί· ἡ γὰρ Ἀττικὴ ἀπεῖτο ἤδη, τῶν

[8, 100]   αἰωρηθέντα· πλέον μέντοι ἔφερέ οἱ ἡ γνώμη κατεργάσασθαι τὴν Ἑλλάδα· λογισάμενος

[8, 87]   αὐτῆς ἦσαν ἄλλαι νέες φίλιαι, ἡ δὲ αὐτῆς πρὸς τῶν πολεμίων

[8, 137]   Περδίκκης τὰ λεπτὰ τῶν προβάτων. ἡ δὲ γυνὴ τοῦ βασιλέος αὐτὴ

[8, 27]   ἀνέθεσαν τὰς δὲ ἐς Δελφούς· (ἡ δὲ δεκάτη ἐγένετο τῶν χρημάτων

[8, 99]   ἐν θυσίῃσί τε καὶ εὐπαθείῃσι. (ἡ δὲ δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεσελθοῦσα

[8, 31]   περ ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς· ἡ δὲ χώρη αὕτη ἐστὶ μητρόπολις

[8, 57]   διασκεδασθῆναι τὴν στρατιήν· ἀπολέεταί τε ἡ Ἑλλὰς ἀβουλίῃσι. ἀλλ᾽ εἴ τις

[8, 3]   περὶ τῆς ἡγεμονίης, ὡς ἀπολέεται ἡ Ἑλλάς, ὀρθὰ νοεῦντες· στάσις γὰρ

[8, 22]   ἡμέων γεγόνατε καὶ ὅτι ἀρχῆθεν ἡ ἔχθρη πρὸς τὸν βάρβαρον ἀπ᾽

[8, 70]   μέν νυν οὐκ ἐξέχρησέ σφι ἡ ἡμέρη ναυμαχίην ποιήσασθαι· νὺξ γὰρ

[8, 104]   ἐντὸς χρόνου ἔσεσθαι χαλεπόν, τότε ἡ ἱρείη αὐτόθι τῆς Ἀθηναίης φύει

[8, 32]   ἐπιτηδέη δέξασθαι ὅμιλον τοῦ Παρνησοῦ ἡ κορυφή, κατὰ Νέωνα πόλιν κειμένη

[8, 98]   παραδιδόμενα, κατά περ ἐν Ἕλλησι ἡ λαμπαδηφορίη τὴν τῷ Ἡφαίστῳ ἐπιτελέουσι.

[8, 41]   ἐπιμήνια μελιτόεσσα ἐστί. (αὕτη δὴ ἡ μελιτόεσσα ἐν τῷ πρόσθε αἰεὶ

[8, 99]   τῶν ἵππων καλέουσι Πέρσαι ἀγγαρήιον. ~ἡ μὲν δὴ πρώτη ἐς Σοῦσα

[8, 96]   ταύτῃ κατεφόνευσαν πάντας. ~ὡς δὲ ἡ ναυμαχίη διελέλυτο, κατειρύσαντες ἐς τὴν

[8, 76]   ναυμαχίης τῆς μελλούσης ἔσεσθαι ἔκειτο ἡ νῆσος) ἵνα τοὺς μὲν περιποιέωσι

[8, 87]   πρήγματα, ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ ἡ νηῦς ἡ Ἀρτεμισίης ἐδιώκετο ὑπὸ

[8, 92]   περιάγουσα ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω ἡ νηῦς ἡ Σιδωνίη, ὥστε Πυθέην

[8, 13]   σκληραί. ~καὶ τούτοισι μὲν τοιαύτη ἡ νὺξ ἐγίνετο, τοῖσι δὲ ταχθεῖσι

[8, 98]   ὡς ὁσέων ἂν ἡμερέων ᾖ ἡ πᾶσα ὁδός, τοσοῦτοι ἵπποι τε

[8, 92]   τε Θεμιστοκλέος διώκουσα νέα καὶ ἡ Πολυκρίτου τοῦ Κριοῦ ἀνδρὸς Αἰγινήτεω

[8, 73]   δὲ Ἑρμιών τε καὶ Ἀσίνη ἡ πρὸς Καρδαμύλῃ τῇ Λακωνικῇ, Λημνίων

[8, 51]   δοκέοντες ἐξευρηκέναι τὸ μαντήιον τὸ ἡ Πυθίη σφι ἔχρησε, τὸ ξύλινον

[8, 92]   τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω ἡ νηῦς ἡ Σιδωνίη, ὥστε Πυθέην οὕτω σωθῆναι

[8, 34]   Πανοπέας. ἐνθεῦτεν δὲ ἤδη διακρινομένη ἡ στρατιὴ αὐτῶν ἐσχίζετο. τὸ μὲν

[8, 108]   ὀπίσω φανήσεται, λιμῷ τέ οἱ ἡ στρατιὴ διαφθερέεται, ἐπιχειρέοντι δὲ αὐτῷ

[8, 23]   δὴ ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ πᾶσα ἡ στρατιὴ ἐπέπλεε ἁλὴς ἐπὶ τὸ

[8, 27]   καὶ μετὰ τὰς φυλακὰς αὐτὴ ἡ στρατιὴ οὕτω ὥστε τετρακισχιλίων κρατῆσαι

[8, 118]   ὑμῖν γὰρ οἶκε εἶναι ἐμοὶ ἡ σωτηρίη” (τὸν μὲν ταῦτα λέγειν,

[8, 87]   αὐτὰ ἐποίησε, οὔτε εἰ συνεκύρησε ἡ τῶν Καλυνδέων κατὰ τύχην παραπεσοῦσα

[8, 58]   ~κάρτα τε τῷ Θεμιστοκλέι ἤρεσε ἡ ὑποθήκη, καὶ οὐδὲν πρὸς ταῦτα

[8, 144]   τοὺς οἰκέτας. (καὶ ὑμῖν μὲν ἡ χάρις ἐκπεπλήρωται, ἡμεῖς μέντοι λιπαρήσομεν

[8, 82]   ἦρχε ἀνὴρ Παναίτιος ὁ Σωσιμένεος, ἥ περ δὴ ἔφερε τὴν ἀληθείην

[8, 92]   ἀνδρὸς Αἰγινήτεω νηὶ ἐμβαλοῦσα Σιδωνίῃ, ἥ περ εἷλε τὴν προφυλάσσουσαν ἐπὶ

[8, 121]   τὴν μὲν ἐς Ἰσθμὸν ἀναθεῖναι, ἥ περ ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ

[8, 62]   ἐς Σῖριν τὴν ἐν Ἰταλίῃ, ἥ περ ἡμετέρη τε ἐστὶ ἐκ

[8, 31]   τε Μηλίδος καὶ Φωκίδος χώρης, ἥ περ ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς·

[8, 90]   ἐνέβαλε νηὶ Ἀττικῇ Σαμοθρηικίη νηῦς. ἥ τε δὴ Ἀττικὴ κατεδύετο καὶ

[8, 92]   τοὺς Αἰγινήτας. ~ἐνθαῦτα συνεκύρεον νέες ἥ τε Θεμιστοκλέος διώκουσα νέα καὶ

[8, 106]   Πανιώνιον μέν νυν οὕτω περιῆλθε ἥ τε τίσις καὶ Ἑρμότιμος. ~Ξέρξης

[8, 102]   βουλευσάμενος” ~ὃ μὲν ταῦτα συνεβουλεύετο, ἣ δὲ λέγει τάδε. βασιλεῦ, χαλεπὸν

[8, 28]   ἀνηκέστως. ἐν γὰρ τῇ ἐσβολῇ ἣ ἐστὶ κατὰ Ὑάμπολιν, ἐν ταύτῃ

[8, 83]   ἧκε ἡ ἀπ᾽ Αἰγίνης τριήρης, ἣ κατὰ τοὺς Αἰακίδας ἀπεδήμησε. ~ἐνθαῦτα

[8, 87]   ἐδιώκετο ὑπὸ νεὸς Ἀττικῆς· καὶ ἣ οὐκ ἔχουσα διαφυγεῖν, ἔμπροσθε γὰρ

[8, 26]   παπαῖ Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ περὶ

[8, 80]   τε χρηστὰ διακελεύεαι καὶ εὖ ἤγγειλας· τὰ γὰρ ἐγὼ ἐδεόμην γενέσθαι,

[8, 142]   διὰ πάντων ἥκιστα πολλῶν εἵνεκα. ἠγείρατε γὰρ τόνδε τὸν πόλεμον ὑμεῖς

[8, 131]   Ἕλληνας τό τε ἔαρ γινόμενον ἤγειρε καὶ Μαρδόνιος ἐν Θεσσαλίῃ ἐών.

[8, 35]   ταύτῃ ἐτράποντο, ἄλλοι δὲ αὐτῶν ἡγεμόνας ἔχοντες ὁρμέατο ἐπὶ τὸ ἱρὸν

[8, 31]   Θεσσαλοὶ κεχολωμένοι τοῖσι Φωκεῦσι ἐγένοντο ἡγεμόνες τῷ βαρβάρῳ τῆς ὁδοῦ. ἐκ

[8, 2]   ἔφασαν, ἢν μὴ ὁ Λάκων ἡγεμονεύῃ, Ἀθηναίοισι ἕψεσθαι ἡγεομένοισι, ἀλλὰ λύσειν

[8, 3]   Παυσανίεω ὕβριν προϊσχόμενοι ἀπείλοντο τὴν ἡγεμονίην τοὺς Λακεδαιμονίους. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

[8, 3]   γνόντες, εἰ στασιάσουσι περὶ τῆς ἡγεμονίης, ὡς ἀπολέεται ἡ Ἑλλάς, ὀρθὰ

[8, 2]   ὁ Λάκων ἡγεμονεύῃ, Ἀθηναίοισι ἕψεσθαι ἡγεομένοισι, ἀλλὰ λύσειν τὸ μέλλον ἔσεσθαι

[8, 131]   ἦν Λευτυχίδης ὁ Μενάρεος τοῦ Ἡγησίλεω τοῦ Ἱπποκρατίδεω τοῦ Λευτυχίδεω τοῦ

[8, 32]   τὴν Φωκίδα· Θεσσαλοὶ γὰρ οὕτω ἦγον τὸν στρατόν· ὁκόσα δὲ ἐπέσχον,

[8, 5]   τοὺς συμμάχους” ταῦτά τε ἅμα ἠγόρευε καὶ πέμπει ἐπὶ τὴν νέα

[8, 29]   ἔγκοτον οἱ Θεσσαλοὶ πέμψαντες κήρυκα ἠγόρευον τάδε. ὦ Φωκέες, ἤδη τι

[8, 87]   τῶν βαρβάρων ἢ τῶν Ἑλλήνων ἠγωνίζοντο· κατὰ δὲ Ἀρτεμισίην τάδε ἐγένετο,

[8, 78]   στρατηγῶν ἐγίνετο ὠθισμὸς λόγων πολλός· ᾔδεσαν δὲ οὔκω ὅτι σφέας περιεκυκλοῦντο

[8, 105]   Ἑρμότιμος ἦν) τῷ μεγίστη τίσις ἤδη ἀδικηθέντι ἐγένετο πάντων τῶν ἡμεῖς

[8, 34]   ἀπίκοντο ἐς Πανοπέας. ἐνθεῦτεν δὲ ἤδη διακρινομένη ἡ στρατιὴ αὐτῶν ἐσχίζετο.

[8, 100]   τούτων τῶν τὸ πᾶν σφίσι ἤδη δοκεόντων κατεργάσθαι ἀποβὰς ἀπὸ τῶν

[8, 74]   συνέστασαν, ἅτε περὶ τοῦ παντὸς ἤδη δρόμου θέοντες καὶ τῇσι νηυσὶ

[8, 104]   μέγαν. τοῦτο δέ σφι δὶς ἤδη ἐγένετο. ~ἐκ τούτων δὴ τῶν

[8, 142]   καὶ ὅτι καρπῶν ἐστερήθητε διξῶν ἤδη καὶ ὅτι οἰκοφθόρησθε χρόνον ἤδη

[8, 98]   τῷ τρίτῳ· τὸ δὲ ἐνθεῦτεν ἤδη κατ᾽ ἄλλον καὶ ἄλλον διεξέρχεται

[8, 106]   Ἑρμότιμος τάδε. ὦ πάντων ἀνδρῶν ἤδη μάλιστα ἀπ᾽ ἔργων ἀνοσιωτάτων τὸν

[8, 72]   Ὀλύμπια δὲ καὶ Κάρνεια παροιχώκεε ἤδη. ~οἰκέει δὲ τὴν Πελοπόννησον ἔθνεα

[8, 109]   ἔλεγέ σφι τάδε. (καὶ αὐτὸς ἤδη πολλοῖσι παρεγενόμην καὶ πολλῷ πλέω

[8, 142]   ἤδη καὶ ὅτι οἰκοφθόρησθε χρόνον ἤδη πολλόν. (ἀντὶ τούτων δὲ ὑμῖν

[8, 29]   κήρυκα ἠγόρευον τάδε. ὦ Φωκέες, ἤδη τι μᾶλλον γνωσιμαχέετε μὴ εἶναι

[8, 108]   δὲ περὶ τῆς ἐκείνου ποιέεσθαι ἤδη τὸν ἀγῶνα ἐκέλευε. ταύτης δὲ

[8, 3]   τὸν Πέρσην περὶ τῆς ἐκείνου ἤδη τὸν ἀγῶνα ἐποιεῦντο, πρόφασιν τὴν

[8, 49]   εἰσί· ἡ γὰρ Ἀττικὴ ἀπεῖτο ἤδη, τῶν δὲ λοιπέων πέρι προετίθεε.

[8, 100]   Πέρσας τοῦτο προσήκει τὸ πάθος. (ἤδη ὦν, ἐπειδὴ οὐ Πέρσαι τοι

[8, 10]   Ἑλλήνων πρήγματα. (ὅσοισι δὲ καὶ ἡδομένοισι ἦν τὸ γινόμενον, ἅμιλλαν ἐποιεῦντο

[8, 101]   σὺν τῷ λοιπῷ στρατῷ ἐς ἤθεα τὰ ἐμά. (σὺ ὦν ἐμοί,

[8, 100]   μὴ παραμένειν, σὺ μὲν ἐς ἤθεα τὰ σεωυτοῦ ἀπέλαυνε τῆς στρατιῆς

[8, 144]   ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι

[8, 80]   ἔδεε γάρ, ὅτε οὐκ ἑκόντες ἤθελον ἐς μάχην κατίστασθαι οἱ Ἕλληνες,

[8, 25]   ἐγίνετο πλοίων σπανιώτερον· οὕτω πολλοὶ ἤθελον θεήσασθαι. διαπεραιωθέντες δὲ ἐθηεῦντο διεξιόντες

[8, 37]   ἀνθρώπων οὐδενί. (ὃ μὲν δὴ ἤιε Δελφῶν τοῖσι παρεοῦσι σημανέων τὸ

[8, 58]   καὶ οὐδὲν πρὸς ταῦτα ἀμειψάμενος ἤιε ἐπὶ τὴν νέα τὴν Εὐρυβιάδεω.

[8, 118]   ἀπελαύνων ἐξ Ἀθηνέων ἀπίκετο ἐπ᾽ Ἠιόνα τὴν ἐπὶ Στρυμόνι, ἐνθεῦτεν οὐκέτι

[8, 96]   ἔφερε τῆς Ἀττικῆς ἐπὶ τὴν ἠιόνα τὴν καλεομένην Κωλιάδα· ὥστε ἀποπλησθῆναι

[8, 120]   ἢ τοῦ Στρυμόνος καὶ τῆς Ἠιόνος, ὅθεν δή μιν φασὶ ἐπιβῆναι

[8, 83]   οὗτοι μὲν δὴ ἐσέβαινον, καὶ ἧκε ἡ ἀπ᾽ Αἰγίνης τριήρης, ἣ

[8, 50]   Πελοπόννησον, καὶ τὴν Πλαταιέων ὡσαύτως, ἧκέ τε ἐς τὰς Ἀθήνας καὶ

[8, 82]   τὰ ἐσαγγελθέντα. ~ἀπιστεόντων δὲ τούτων ἧκε τριήρης ἀνδρῶν Τηνίων αὐτομολέουσα, τῆς

[8, 140]   Μαρδόνιος τάδε λέγει. ἐμοὶ ἀγγελίη ἥκει παρὰ βασιλέος λέγουσα οὕτω” Ἀθηναίοισι

[8, 141]   ταῦτα ἔλεξε. Λακεδαιμόνιοι δὲ πυθόμενοι ἥκειν Ἀλέξανδρον ἐς Ἀθήνας ἐς ὁμολογίην

[8, 126]   Μακεδονίην καὶ οὐδέν κω κατεπείγοντος ἥκειν ἐς τὸ ἄλλο στρατόπεδον, οὐκ

[8, 81]   Ἀριστείδης, φάμενος ἐξ Αἰγίνης τε ἥκειν καὶ μόγις ἐκπλῶσαι λαθὼν τοὺς

[8, 50]   ἐπιλεγομένων, ἐληλύθεε ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἀγγέλλων ἥκειν τὸν βάρβαρον ἐς τὴν Ἀττικὴν

[8, 80]   ἐδεόμην γενέσθαι, αὐτὸς αὐτόπτης γενόμενος ἥκεις. ἴσθι γὰρ ἐξ ἐμέο τὰ

[8, 80]   παραστήσασθαι. σὺ δὲ ἐπεί περ ἥκεις χρηστὰ ἀπαγγέλλων, αὐτός σφι ἄγγειλον.

[8, 18]   τρηχέως δὲ περιεφθέντες, καὶ οὐκ ἥκιστα Ἀθηναῖοι τῶν αἱ ἡμίσεαι τῶν

[8, 70]   δέος τε καὶ ἀρρωδίη, οὐκ ἥκιστα δὲ τοὺς ἀπὸ Πελοποννήσου· ἀρρώδεον

[8, 60]   πελάγεϊ ἀναπεπταμένῳ ναυμαχήσεις, ἐς τὸ ἥκιστα ἡμῖν σύμφορον ἐστὶ νέας ἔχουσι

[8, 41]   δὴ καὶ τοῦδε εἵνεκα οὐκ ἥκιστα. λέγουσι Ἀθηναῖοι ὄφιν μέγαν φύλακα

[8, 142]   δὲ δὴ καὶ διὰ πάντων ἥκιστα πολλῶν εἵνεκα. ἠγείρατε γὰρ τόνδε

[8, 111]   προϊσχομένου Θεμιστοκλέος λόγον τόνδε, ὡς ἥκοιεν Ἀθηναῖοι περὶ ἑωυτοὺς ἔχοντες δύο

[8, 111]   εὐδαίμονες, αἳ καὶ θεῶν χρηστῶν ἥκοιεν εὖ, (ἐπεὶ Ἀνδρίους γε εἶναι

[8, 26]   ἀμφὶ Ξέρξην ἐς ὁδὸν ὁρμέατο. ~ἧκον δέ σφι αὐτόμολοι ἄνδρες ἀπ᾽

[8, 12]   πάγχυ ἀπολέεσθαι ἐς οἷα κακὰ ἧκον. πρὶν γὰρ ἢ καὶ ἀναπνεῦσαι

[8, 141]   ἐπιστάμενοι ὅτι ἔμελλον Λακεδαιμόνιοι πεύσεσθαι ἥκοντα παρὰ τοῦ βαρβάρου ἄγγελον ἐπ᾽

[8, 68]   στρατόν, ἀτρεμιεῖν τοὺς ἐκεῖθεν αὐτῶν ἥκοντας, οὐδέ σφι μελήσει πρὸ τῶν

[8, 7]   φανήσεσθαι παρὰ τῶν περιπλεόντων ὡς ἡκόντων. ταύτας μὲν δὴ περιέπεμπον, τῶν

[8, 93]   ~ἐν δὲ τῇ ναυμαχίῃ ταύτῃ ἤκουσαν Ἑλλήνων ἄριστα Αἰγινῆται, ἐπὶ δὲ

[8, 137]   οἱ πρεσβύτεροι ἕστασαν ἐκπεπληγμένοι, ὡς ἤκουσαν ταῦτα· ὁ δὲ παῖς, ἐτύγχανε

[8, 58]   καταλέγει ἐκεῖνά τε πάντα τὰ ἤκουσε Μνησιφίλου, ἑωυτοῦ ποιεύμενος, καὶ ἄλλα

[8, 115]   Διός, ὅτε ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἤλαυνε, ἀπιὼν οὐκ ἀπέλαβε, ἀλλὰ δόντες

[8, 72]   τε καὶ Ἀρκάδες πάντες καὶ Ἠλεῖοι καὶ Κορίνθιοι καὶ Ἐπιδαύριοι καὶ

[8, 27]   Φωκέες ἔχοντες μάντιν Τελλίην τὸν Ἠλεῖον, ἐνθαῦτα ὁ Τελλίης οὗτος σοφίζεται

[8, 23]   βαρβάροισι αὐτίκα μετὰ ταῦτα πλοίῳ ἦλθε ἀνὴρ Ἱστιαιεὺς ἀγγέλλων τὸν δρησμὸν

[8, 140]   οὐκ ἄν κοτε ἐς ὑμέας ἦλθον ἔχων λόγους τούσδε· καὶ γὰρ

[8, 137]   ἄξιον τόνδε ἀποδίδωμι” δέξας τὸν ἥλιον. (ὁ μὲν δὴ Γαυάνης τε

[8, 137]   τὸ ἔδαφος τοῦ οἴκου τὸν ἥλιον, περιγράψας δέ, ἐς τὸν κόλπον

[8, 137]   ἐς τὸν οἶκον ἐσέχων ὁ ἥλιος, εἶπε θεοβλαβὴς γενόμενος μισθὸν δὲ

[8, 143]   Ἀθηναῖοι λέγουσι, ἔστ᾽ ἂν ὁ ἥλιος τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἴῃ τῇ

[8, 137]   τὸν κόλπον τρὶς ἀρυσάμενος τοῦ ἡλίου, ἀπαλλάσσετο αὐτός τε καὶ οἱ

[8, 73]   καὶ δόκιμοι πόλιες, Αἰτωλῶν δὲ Ἦλις μούνη, Δρυόπων δὲ Ἑρμιών τε

[8, 64]   τε ἐγίνετο καὶ ἅμα τῷ ἡλίῳ ἀνιόντι σεισμὸς ἐγένετο ἔν τε

[8, 23]   τὰ ἦν, οὕτω δὴ ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ πᾶσα ἡ στρατιὴ ἐπέπλεε

[8, 108]   μένοντα τὸν στρατὸν τὸν πεζὸν ἤλπιζον καὶ τὰς νέας εἶναι περὶ

[8, 24]   τοὺς ἀνοήτους τῶν ἀνθρώπων, οἳ ἤλπισαν τὴν βασιλέος δύναμιν ὑπερβαλέεσθαι” ~ταῦτα

[8, 53]   οὔτε τις ἐφύλασσε οὔτ᾽ ἂν ἤλπισε μή κοτέ τις κατὰ ταῦτα

[8, 92]   δὴ περιάγουσα ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω ἡ νηῦς ἡ Σιδωνίη, ὥστε

[8, 93]   εἷλέ μιν ἢ καὶ αὐτὸς ἥλω. (τοῖσι γὰρ Ἀθηναίων τριηράρχοισι παρεκεκέλευστο,

[8, 138]   καὶ ὁ Σιληνὸς τοῖσι κήποισι ἥλω, ὡς λέγεται ὑπὸ Μακεδόνων. ὑπὲρ

[8, 61]   ταῦτα δέ οἱ προέφερε ὅτι ἡλώκεσάν τε καὶ κατείχοντο αἱ Ἀθῆναι.

[8, 77]   πόντον φοινίξει. τότ᾽ ἐλεύθερον Ἑλλάδος ἦμαρ εὐρύοπα Κρονίδης ἐπάγει καὶ πότνια

[8, 144]   ἐμπεπρησμένα τε καὶ συγκεχωσμένα, τοῖσι ἡμέας ἀναγκαίως ἔχει τιμωρέειν ἐς τὰ

[8, 5]   Θεμιστοκλέης ἐπομόσας (οὐ σύ γε ἡμέας ἀπολείψεις, ἐπεί τοι ἐγὼ μέζω

[8, 142]   ἔλεγον οἱ ἀπὸ Σπάρτης ἄγγελοι ἡμέας δὲ ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι δεησομένους ὑμέων

[8, 144]   ἀγάμεθα τὴν προνοίην τὴν πρὸς ἡμέας ἐοῦσαν, ὅτι προείδετε ἡμέων οἰκοφθορημένων

[8, 39]   Παρνησοῦ λίθοι ἔτι καὶ ἐς ἡμέας ἦσαν σόοι, ἐν τῷ τεμένεϊ

[8, 144]   παρεῖναι ἐκεῖνον ἐς τὴν Ἀττικήν, ἡμέας καιρός ἐστι προβοηθῆσαι ἐς τὴν

[8, 143]   καὶ νῦν ἔρχεται, μήκοτε ὁμολογήσειν ἡμέας Ξέρξῃ· ἀλλὰ θεοῖσί τε συμμάχοισι

[8, 144]   εἷς περιῇ Ἀθηναίων, μηδαμὰ ὁμολογήσοντας ἡμέας Ξέρξῃ. ὑμέων μέντοι ἀγάμεθα τὴν

[8, 26]   κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ περὶ χρημάτων τὸν

[8, 143]   δὲ τῷ βαρβάρῳ μήτε σὺ ἡμέας πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς πεισόμεθα.

[8, 79]   οἱ Θεμιστοκλέης, ἔλεγε Ἀριστείδης τάδε. ἡμέας στασιάζειν χρεόν ἐστι ἔν τε

[8, 109]   ἡμεῖς δέ, εὕρημα γὰρ εὑρήκαμεν ἡμέας τε αὐτοὺς καὶ τὴν Ἑλλάδα,

[8, 140]   ἐοῦσαν δύναμιν· ὥστε καὶ ἢν ἡμέας ὑπερβάλησθε καὶ νικήσητε, τοῦ περ

[8, 109]   καὶ ἀναλαμβάνειν τὴν προτέρην κακότητα. ἡμεῖς δέ, εὕρημα γὰρ εὑρήκαμεν ἡμέας

[8, 144]   καὶ ἀρετῇ μέγα ὑπερφέρουσα, τὰ ἡμεῖς δεξάμενοι ἐθέλοιμεν ἂν μηδίσαντες καταδουλῶσαι

[8, 144]   ὡς τάχιστα ἐκπέμπετε. (ὡς γὰρ ἡμεῖς εἰκάζομεν, οὐκ ἑκὰς χρόνου παρέσται

[8, 105]   ἤδη ἀδικηθέντι ἐγένετο πάντων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν. ἁλόντα γὰρ αὐτὸν ὑπὸ

[8, 124]   δὴ τοῦτον πάντων ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν Σπαρτιῆται προέπεμψαν. ~ὡς δὲ

[8, 109]   ἄνδρας φεύγοντας. (τάδε γὰρ οὐκ ἡμεῖς κατεργασάμεθα, ἀλλὰ θεοί τε καὶ

[8, 62]   (εἰ δὲ ταῦτα μὴ ποιήσῃς, ἡμεῖς μὲν ὡς ἔχομεν ἀναλαβόντες τοὺς

[8, 144]   ὑμῖν μὲν ἡ χάρις ἐκπεπλήρωται, ἡμεῖς μέντοι λιπαρήσομεν οὕτω ὅκως ἂν

[8, 29]   ἐστερῆσθαι καὶ πρὸς ἠνδραποδίσθαι ὑμέας. ἡμεῖς μέντοι τὸ πᾶν ἔχοντες οὐ

[8, 143]   σὺ ἡμέας πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς πεισόμεθα. (νῦν τε ἀπάγγελλε Μαρδονίῳ

[8, 113]   δ᾽ ἀμφὶ Ξέρξην ἐπισχόντες ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ναυμαχίην ἐξήλαυνον ἐς

[8, 15]   συνέπιπτε δὲ ὥστε τὰς αὐτὰς ἡμέρας τάς τε ναυμαχίας γίνεσθαι ταύτας

[8, 66]   διέβησαν ἐς τὴν Ἱστιαίην, ἐπισχόντες ἡμέρας τρεῖς ἔπλεον δι᾽ Εὐρίπου, καὶ

[8, 98]   λέγουσι γὰρ ὡς ὁσέων ἂν ἡμερέων ᾖ ἡ πᾶσα ὁδός, τοσοῦτοι

[8, 55]   ὑπὸ τῶν βαρβάρων· δευτέρῃ δὲ ἡμέρῃ ἀπὸ τῆς ἐμπρήσιος Ἀθηναίων οἱ

[8, 15]   ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον. ~τρίτῃ δὲ ἡμέρῃ δεινόν τι ποιησάμενοι οἱ στρατηγοὶ

[8, 108]   ἄκραι, συλλεχθέντες ἐκομίζοντο. ~ὡς δὲ ἡμέρη ἐγίνετο, ὁρῶντες οἱ Ἕλληνες κατὰ

[8, 14]   Ἀφέτῃσι βάρβαροι, ὥς σφι ἀσμένοισι ἡμέρη ἐπέλαμψε, ἀτρέμας τε εἶχον τὰς

[8, 22]   τὰ Ἴωνες ἐπελθόντες τῇ ὑστεραίῃ ἡμέρῃ ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ἐπελέξαντο. τὰ

[8, 70]   νυν οὐκ ἐξέχρησέ σφι ἡ ἡμέρη ναυμαχίην ποιήσασθαι· νὺξ γὰρ ἐπεγένετο·

[8, 54]   τῆς πέμψιος τοῦ κήρυκος δευτέρῃ ἡμέρῃ συγκαλέσας Ἀθηναίων τοὺς φυγάδας, ἑωυτῷ

[8, 64]   ἔδοξε, αὐτοῦ παρεσκευάζοντο ὡς ναυμαχήσοντες. ἡμέρη τε ἐγίνετο καὶ ἅμα τῷ

[8, 9]   πολλῶν δὲ λεχθέντων ἐνίκα τὴν ἡμέρην ἐκείνην αὐτοῦ μείναντάς τε καὶ

[8, 107]   πειρώμενον ὅμοια. ταύτην μὲν τὴν ἡμέρην ἐς τοσοῦτο ἐγίνετο, τῆς δὲ

[8, 17]   δὲ Ἑλλήνων κατὰ ταύτην τὴν ἡμέρην ἠρίστευσαν Ἀθηναῖοι καὶ Ἀθηναίων Κλεινίης

[8, 86]   γε καὶ ἐγένοντο ταύτην τὴν ἡμέρην μακρῷ ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν ἢ

[8, 25]   τέσσερες χιλιάδες. (ταύτην μὲν τὴν ἡμέρην πρὸς θέην ἐτράποντο, τῇ δ᾽

[8, 15]   ἄρξαι, ἀλλὰ παρακελευσάμενοι κατὰ μέσον ἡμέρης ἀνῆγον τὰς νέας. συνέπιπτε δὲ

[8, 71]   βοηθήσαντες ἐργαζόμενοι, οὔτε νυκτὸς οὔτε ἡμέρης. ~οἱ δὲ βοηθήσαντες ἐς τὸν

[8, 23]   τούτῳ τῷ χώρῳ μέχρι μέσου ἡμέρης, τὸ ἀπὸ τούτου ἔπλεον ἐς

[8, 7]   ἐν νόῳ ἔχοντες ταύτης τῆς ἡμέρης τοῖσι Ἕλλησι ἐπιθήσεσθαι, οὐδὲ πρότερον

[8, 9]   ἐπέπλεε, δείλην ὀψίην γινομένην τῆς ἡμέρης φυλάξαντες αὐτοὶ ἐπανέπλεον ἐπὶ τοὺς

[8, 78]   οἱ βάρβαροι, ἀλλ᾽ ὥσπερ τῆς ἡμέρης ὥρων αὐτοὺς τεταγμένους, ἐδόκεον κατὰ

[8, 115]   διαβάσιος ἐν πέντε καὶ τεσσεράκοντα ἡμέρῃσι, ἀπάγων τῆς στρατιῆς οὐδὲν μέρος

[8, 66]   Εὐρίπου, καὶ ἐν ἑτέρῃσι τρισὶ ἡμέρῃσι ἐγένοντο ἐν Φαλήρῳ. ὡς μὲν

[8, 98]   τε καὶ ἄνδρες διεστᾶσι κατὰ ἡμερησίην ὁδὸν ἑκάστην ἵππος τε καὶ

[8, 115]   καταδρέποντες κατήσθιον, ὁμοίως τῶν τε ἡμέρωι καὶ τῶν ἀγρίων, καὶ ἔλειπον

[8, 62]   τὴν ἐν Ἰταλίῃ, ἥ περ ἡμετέρη τε ἐστὶ ἐκ παλαιοῦ ἔτι,

[8, 144]   ὁ βάρβαρος ἐσβαλὼν ἐς τὴν ἡμετέρην, ἀλλ᾽ ἐπειδὰν τάχιστα πύθηται τὴν

[8, 62]   καὶ τὰ λόγια λέγει ὑπ᾽ ἡμέων αὐτὴν δέειν κτισθῆναι· ὑμεῖς δὲ

[8, 142]   τόνδε τὸν πόλεμον ὑμεῖς οὐδὲν ἡμέων βουλομένων, καὶ περὶ τῆς ὑμετέρης

[8, 22]   συμμίσγωμεν, ἐθελοκακέετε μεμνημένοι ὅτι ἀπ᾽ ἡμέων γεγόνατε καὶ ὅτι ἀρχῆθεν ἡ

[8, 22]   καταδουλούμενοι. (ἀλλὰ μάλιστα μὲν πρὸς ἡμέων γίνεσθε· εἰ δὲ ὑμῖν ἐστι

[8, 60]   γὰρ ἐν στεινῷ ναυμαχέειν πρὸς ἡμέων ἐστί, ἐν εὐρυχωρίῃ δὲ πρὸς

[8, 144]   πρὸς ἡμέας ἐοῦσαν, ὅτι προείδετε ἡμέων οἰκοφθορημένων οὕτω ὥστε ἐπιθρέψαι ἐθέλειν

[8, 79]   ἐν τῷδε περὶ τοῦ ὁκότερος ἡμέων πλέω ἀγαθὰ τὴν πατρίδα ἐργάσεται.

[8, 144]   ὅτι οὐδὲν ποιήσομεν τῶν ἐκεῖνος ἡμέων προσεδέετο. πρὶν ὦν παρεῖναι ἐκεῖνον

[8, 109]   μὲν ἐν τῇ Ἑλλάδι καταμείναντας ἡμέων τε αὐτῶν ἐπιμεληθῆναι καὶ τῶν

[8, 144]   οἰκοφθορημένων οὕτω ὥστε ἐπιθρέψαι ἐθέλειν ἡμέων τοὺς οἰκέτας. (καὶ ὑμῖν μὲν

[8, 100]   ὁ τὸ πᾶν φέρων ἐστὶ ἡμῖν, ἀλλ᾽ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων.

[8, 22]   πρὸς τὸν βάρβαρον ἀπ᾽ ὑμέων ἡμῖν γέγονε” (Θεμιστοκλέης δὲ ταῦτα ἔγραφε,

[8, 29]   πᾶν ἔχοντες οὐ μνησικακέομεν, ἀλλ᾽ ἡμῖν γενέσθω ἀντ᾽ αὐτῶν πεντήκοντα τάλαντα

[8, 22]   καὶ νῦν ἐκ τοῦ μέσου ἡμῖν ἕζεσθε καὶ αὐτοὶ καὶ τῶν

[8, 80]   αὐτοῖσι μὴ πιστὰ γένηται, ὅμοιον ἡμῖν ἔσται· οὐ γὰρ ἔτι διαδρήσονται,

[8, 29]   βαρβάρῳ τοσοῦτο δυνάμεθα ὥστε ἐπ᾽ ἡμῖν ἐστι τῆς γῆς ἐστερῆσθαι καὶ

[8, 29]   τοῖσι Ἕλλησι, ὅσον χρόνον ἐκεῖνα ἡμῖν ἥνδανε, πλέον αἰεί κοτε ὑμέων

[8, 100]   τῆς ἠπείρου τῆσδε· οἵ τε ἡμῖν ἠντιώθησαν, ἔδοσαν δίκας. (εἰ μέν

[8, 60]   Αἰγίνῃ καὶ Σαλαμῖνι, ἐν τῇ ἡμῖν καὶ λόγιον ἐστὶ τῶν ἐχθρῶν

[8, 109]   γὰρ ἔχει ἐς τὸ παρεὸν ἡμῖν, νῦν μὲν ἐν τῇ Ἑλλάδι

[8, 140]   βασιλέος ταύτῃ ὁρμημένου. ἔστε ἐλεύθεροι, ἡμῖν ὁμαιχμίην συνθέμενοι ἄνευ τε δόλου

[8, 29]   μᾶλλον γνωσιμαχέετε μὴ εἶναι ὅμοιοι ἡμῖν. (πρόσθε τε γὰρ ἐν τοῖσι

[8, 60]   ἀναπεπταμένῳ ναυμαχήσεις, ἐς τὸ ἥκιστα ἡμῖν σύμφορον ἐστὶ νέας ἔχουσι βαρυτέρας

[8, 62]   τὴν Ἑλλάδα· τὸ πᾶν γὰρ ἡμῖν τοῦ πολέμου φέρουσι αἱ νέες.

[8, 60]   δὲ Σαλαμὶς περιγίνεται, ἐς τὴν ἡμῖν ὑπέκκειται τέκνα τε καὶ γυναῖκες.

[8, 143]   τῷ Μήδῳ δύναμις ἤ περ ἡμῖν, ὥστε οὐδὲν δέει τοῦτό γε

[8, 18]   οὐκ ἥκιστα Ἀθηναῖοι τῶν αἱ ἡμίσεαι τῶν νεῶν τετρωμέναι ἦσαν, δρησμὸν

[8, 27]   ἀσπίδων Φωκέας, τῶν τὰς μὲν ἡμισέας ἐς Ἄβας ἀνέθεσαν τὰς δὲ

[8, 52]   ἐνθαῦτα Ἀθηναίων οἱ πολιορκεόμενοι ὅμως ἠμύνοντο, καίπερ ἐς τὸ ἔσχατον κακοῦ

[8, 51]   ἀκρόπολιν θύρῃσί τε καὶ ξύλοισι ἠμύνοντο τοὺς ἐπιόντας, ἅμα μὲν ὑπ᾽

[8, 57]   Πελοποννήσου ναυμαχέειν, εἶπε (οὔτ᾽ ἄρα, ἤν ἀπαείρωσι τὰς νέας ἀπὸ Σαλαμῖνος,

[8, 57]   καὶ πειρῶ διαχέαι τὰ βεβουλευμένα, ἤν κως δύνῃ ἀναγνῶσαι Εὐρυβιάδην μεταβουλεύσασθαι

[8, 60]   τε καὶ Μέγαρα καὶ Αἴγιναν, ἤν περ καὶ τὰ ἄλλα εὐτυχήσωμεν.

[8, 21]   ἐπ᾽ Ἀρτεμισίω ἐοῦσι ἀγγέλλειν τριηκοντέρῳ, ἤν τι καταλαμβάνῃ νεώτερον τὸν πεζόν.

[8, 102]   αὐτῶν οἱ Ἕλληνες. Μαρδονίου δέ, ἤν τι πάθῃ, λόγος οὐδεὶς γίνεται,

[8, 109]   ποιήσασθαι ἐς τὸν Πέρσην, ἵνα ἢν ἄρα τί μιν καταλαμβάνῃ πρὸς

[8, 80]   χρηστὰ ἀπαγγέλλων, αὐτός σφι ἄγγειλον. (ἢν γὰρ ἐγὼ αὐτὰ λέγω, δόξω

[8, 102]   πρηγμάτων περὶ οἶκον τὸν σόν· (ἢν γὰρ σύ τε περιῇς καὶ

[8, 65]   ἄλλῳ τὸν λόγον τοῦτον εἴπῃς· (ἢν γάρ τοι ἐς βασιλέα ἀνενειχθῇ

[8, 68]   μελήσει πρὸ τῶν Ἀθηνέων ναυμαχέειν. (ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω

[8, 80]   πείθωνται, ταῦτα δὴ τὰ κάλλιστα, ἢν δὲ αὐτοῖσι μὴ πιστὰ γένηται,

[8, 60]   φρονέεις, ἄξεις ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον. (ἢν δέ γε καὶ τὰ ἐγὼ

[8, 65]   τῇ ἐν τῇ ἠπείρῳ ἔσται, ἢν δὲ ἐπὶ τὰς νέας τράπηται

[8, 60]   κινδυνεύσεις τε ἁπάσῃ τῇ Ἑλλάδι. (ἢν δὲ τὰ ἐγὼ λέγω ποιήσῃς,

[8, 140]   αὐτόνομοι· ἱρά τε πάντα σφι, ἢν δὴ βούλωνταί γε ἐμοὶ ὁμολογέειν,

[8, 144]   διακωλύοντα ταῦτα μὴ ποιέειν μηδ᾽ ἢν ἐθέλωμεν, πρῶτα μὲν καὶ μέγιστα

[8, 60]   νῦν ἐστὶ σῶσαι τὴν Ἑλλάδα, ἢν ἐμοὶ πείθῃ ναυμαχίην αὐτοῦ μένων

[8, 140]   ἐμοὶ ἐοῦσαν δύναμιν· ὥστε καὶ ἢν ἡμέας ὑπερβάλησθε καὶ νικήσητε, τοῦ

[8, 79]   λέγω γενόμενος ὅτι νῦν οὐδ᾽ ἢν θέλωσι Κορίνθιοί τε καὶ αὐτὸς

[8, 102]   τοῖσι ἐθέλει. (τοῦτο μὲν γὰρ ἢν καταστρέψηται τὰ φησὶ θέλειν καί

[8, 106]   τούτων ὅσα μιν ἀγαθὰ ποιήσει ἢν κομίσας τοὺς οἰκέτας οἰκέῃ ἐκείνῃ,

[8, 65]   τε καὶ τοῖσι συμμάχοισι. (καὶ ἢν μέν γε κατασκήψῃ ἐς τὴν

[8, 68]   τῶν ἀντιπολέμων πρήγματα, τοῦτο φράσω. ἢν μὲν μὴ ἐπειχθῇς ναυμαχίην ποιεύμενος,

[8, 80]   ὡς ἔχει. ἐπεὰν δὲ σημήνῃς, ἢν μὲν πείθωνται, ταῦτα δὴ τὰ

[8, 94]   τε εἶεν ἀγόμενοι ὅμηροι ἀποθνήσκειν, ἢν μὴ νικῶντες φαίνωνται οἱ Ἕλληνες.

[8, 2]   οἱ γὰρ σύμμαχοι οὐκ ἔφασαν, ἢν μὴ ὁ Λάκων ἡγεμονεύῃ, Ἀθηναίοισι

[8, 75]   κάλλιστον ὑμέας ἔργων ἁπάντων ἐξεργάσασθαι, ἢν μὴ περιίδητε διαδράντας αὐτούς. (οὔτε

[8, 140]   ἀναγκαίως ἔχει μοι ποιέειν ταῦτα, ἢν μὴ τὸ ὑμέτερον αἴτιον γένηται.

[8, 63]   Ἀθηναίους ἀνεδιδάσκετο, μή σφεας ἀπολίπωσι, ἢν πρὸς τὸν Ἰσθμὸν ἀγάγῃ τὰς

[8, 68]   ἐγὼ πυνθάνομαι, οὔτε αὐτοὺς οἰκός, ἢν σὺ ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον ἐλαύνῃς

[8, 102]   σοὶ δοῦλοι κατεργάσαντο. τοῦτο δὲ ἢν τὰ ἐναντία τῆς Μαρδονίου γνώμης

[8, 60]   συμβάλλοντες νηυσὶ ὀλίγῃσι πρὸς πολλάς, ἢν τὰ οἰκότα ἐκ τοῦ πολέμου

[8, 140]   βασιλέος ἐστὶ καὶ χεὶρ ὑπερμήκης. (ἢν ὦν μὴ αὐτίκα ὁμολογήσητε, μεγάλα

[8, 21]   Θερμοπύλῃσι ἐοῦσι· ὣς δ᾽ αὕτως ἦν Ἀβρώνιχος ὁ Λυσικλέος Ἀθηναῖος καὶ

[8, 139]   δὲ Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω δὲ πατὴρ ἦν Ἀέροπος, τοῦ δὲ Φίλιππος, Φιλίππου

[8, 37]   τούτῳ ὁ προφήτης, τῷ οὔνομα ἦν Ἀκήρατος, ὁρᾷ πρὸ τοῦ νηοῦ

[8, 139]   Ἀλέξανδρος ὧδε ἐγένετο· Ἀμύντεω παῖς ἦν Ἀλέξανδρος, Ἀμύντης δὲ Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω

[8, 35]   ἐν τῷ ἱρῷ ὅσα λόγου ἦν ἄξια Ξέρξης, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,

[8, 37]   ἐξενηνειγμένα ἱρά, τῶν οὐκ ὅσιον ἦν ἅπτεσθαι ἀνθρώπων οὐδενί. (ὃ μὲν

[8, 144]   ὁμολογήσωμεν τῷ βαρβάρῳ, κάρτα ἀνθρωπήιον ἦν· ἀτὰρ αἰσχρῶς γε οἴκατε ἐξεπιστάμενοι

[8, 41]   πρόσθε αἰεὶ χρόνῳ ἀναισιμουμένη τότε ἦν ἄψαυστος. σημηνάσης δὲ ταῦτα τῆς

[8, 8]   οὗτοι ἀριθμὸν ἐποιεῦντο τῶν νεῶν, ἦν γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τούτῳ

[8, 137]   βασιλεὺς τοῦ μισθοῦ πέρι ἀκούσας, ἦν γὰρ κατὰ τὴν καπνοδόκην ἐς

[8, 33]   τε καὶ ἀναθήμασι πολλοῖσι κατεσκευασμένον· ἦν δὲ καὶ τότε καὶ νῦν

[8, 15]   τὰς πεζομαχίας τὰς ἐν Θερμοπύλῃσι. (ἦν δὲ πᾶς ὁ ἀγὼν τοῖσι

[8, 126]   πόρου. (ὡς δὲ ὃ μὲν ἦν ἐν τῇ Ἀσίῃ, ὁ δὲ

[8, 13]   αὐτή περ ἐοῦσα νὺξ πολλὸν ἦν ἔτι ἀγριωτέρη, τοσούτω ὅσῳ ἐν

[8, 33]   καὶ Παραποταμίους καὶ Ἄβας, ἔνθα ἦν ἱρὸν Ἀπόλλωνος πλούσιον, θησαυροῖσί τε

[8, 131]   ἑκατόν. (στρατηγὸς δὲ καὶ ναύαρχος ἦν Λευτυχίδης ὁ Μενάρεος τοῦ Ἡγησίλεω

[8, 21]   δὲ ὁ ἐκ Τρηχῖνος κατάσκοπος. ἦν μὲν γὰρ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ κατάσκοπος

[8, 12]   Σαλαμῖνι. ~ὡς δὲ εὐφρόνη ἐγεγόνεε, ἦν μὲν τῆς ὥρης μέσον θέρος,

[8, 133]   ἄνδρα Εὐρωπέα γένος, τῷ οὔνομα ἦν Μῦς, ἐντειλάμενος πανταχῇ μιν χρησόμενον

[8, 26]   εἷς δέ τις πρὸ πάντων ἦν ὁ εἰρωτῶν αὐτοὺς ταῦτα. (οἳ

[8, 59]   εἵνεκα συνήγαγε τοὺς στρατηγούς, πολλὸς ἦν ὁ Θεμιστοκλέης ἐν τοῖσι λόγοισι

[8, 132]   (τῶν καὶ Ἡρόδοτος ὁ Βασιληίδεω ἦν· οἳ στασιῶται σφίσι γενόμενοι ἐπεβούλευον

[8, 46]   (τῇ δὲ νήσῳ πρότερον οὔνομα ἦν Οἰνώνη. μετὰ δὲ Αἰγινήτας Χαλκιδέες

[8, 23]   προκατοψομένας· ἀπαγγειλάντων δὲ τούτων τὰ ἦν, οὕτω δὴ ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ

[8, 83]   πάντων Θεμιστοκλέης, τὰ δὲ ἔπεα ἦν πάντα κρέσσω τοῖσι ἥσσοσι ἀντιτιθέμενα,

[8, 2]   τῶν συλλεχθεισέων νεῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον ἦν, πάρεξ τῶν πεντηκοντέρων, διηκόσιαι καὶ

[8, 136]   κρατήσειν, τά περ ἂν καὶ ἦν, πεζῇ τε ἐδόκεε πολλῷ εἶναι

[8, 114]   τὴν στρατιὴν διέκρινε καὶ Ξέρξης ἦν περὶ Θεσσαλίην, χρηστήριον ἐληλύθεε ἐκ

[8, 10]   λάμψεται· Ἀθηναίων γὰρ αὐτοῖσι λόγος ἦν πλεῖστος ἀνὰ τὰ στρατόπεδα. ~τοῖσι

[8, 75]   λέγειν χρεόν, τῷ οὔνομα μὲν ἦν Σίκιννος, οἰκέτης δὲ καὶ παιδαγωγὸς

[8, 133]   χρησόμενον ἐλθεῖν, τῶν οἷά τε ἦν σφι ἀποπειρήσασθαι. ὅ τι μὲν

[8, 136]   ἐπιλεξάμενος ὅ τι δὴ λέγοντα ἦν τὰ χρηστήρια μετὰ ταῦτα ἔπεμψε

[8, 100]   δειμαίνοντες. ~καὶ περὶ Πέρσας μὲν ἦν ταῦτα τὸν πάντα μεταξὺ χρόνον

[8, 121]   περ ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ ἦν, τὴν δὲ ἐπὶ Σούνιον, τὴν

[8, 10]   πρήγματα. (ὅσοισι δὲ καὶ ἡδομένοισι ἦν τὸ γινόμενον, ἅμιλλαν ἐποιεῦντο ὅκως

[8, 31]   καὶ Φωκίδος χώρης, ἥ περ ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς· ἡ δὲ

[8, 132]   (τὸ γὰρ προσωτέρω πᾶν δεινὸν ἦν τοῖσι Ἕλλησι οὔτε τῶν χώρων

[8, 105]   δὴ τῶν Πηδασέων ὁ Ἑρμότιμος ἦν) τῷ μεγίστη τίσις ἤδη ἀδικηθέντι

[8, 75]   Σίκιννος, οἰκέτης δὲ καὶ παιδαγωγὸς ἦν τῶν Θεμιστοκλέος παίδων· τὸν δὴ

[8, 25]   καὶ γὰρ δὴ καὶ γελοῖον ἦν· τῶν μὲν χίλιοι ἐφαίνοντο νεκροὶ

[8, 83]   ὡς πιστὰ δὴ τὰ λεγόμενα ἦν τῶν Τηνίων ῥήματα, παρεσκευάζοντο ὡς

[8, 101]   ἐφαίνετο μούνη νοέουσα τὰ ποιητέα ἦν. (ὡς δὲ ἀπίκετο ἡ Ἀρτεμισίη,

[8, 106]   ἀχθέντων τῶν παίδων ἐς ὄψιν ἠναγκάζετο ὁ Πανιώνιος τῶν ἑωυτοῦ παίδων

[8, 29]   Ἕλλησι, ὅσον χρόνον ἐκεῖνα ἡμῖν ἥνδανε, πλέον αἰεί κοτε ὑμέων ἐφερόμεθα·

[8, 29]   τῆς γῆς ἐστερῆσθαι καὶ πρὸς ἠνδραποδίσθαι ὑμέας. ἡμεῖς μέντοι τὸ πᾶν

[8, 26]   στέφανον ἀλλ᾽ οὐ χρήματα, οὔτε ἠνέσχετο σιγῶν εἶπέ τε ἐς πάντας

[8, 71]   πολλέων καὶ παντὸς ἀνδρὸς ἐργαζομένου, ἤνετο τὸ ἔργον· καὶ γὰρ λίθοι

[8, 140]   ἄλλην πρὸς ταύτῃ ἑλέσθων αὐτοί, ἥντινα ἂν ἐθέλωσι, ἐόντες αὐτόνομοι· ἱρά

[8, 100]   ἠπείρου τῆσδε· οἵ τε ἡμῖν ἠντιώθησαν, ἔδοσαν δίκας. (εἰ μέν νυν

[8, 18]   διέστησαν, ἄσμενοι ἑκάτεροι ἐς ὅρμον ἠπείγοντο. οἱ δὲ Ἕλληνες ὡς διακριθέντες

[8, 66]   ἐς τὰς Ἀθήνας, κατά τε ἤπειρον καὶ τῇσι νηυσὶ ἀπικόμενοι, ἢ

[8, 71]   δυνατὰ πάντα ἐμεμηχάνητο ὅκως κατ᾽ ἤπειρον μὴ ἐσβάλοιεν οἱ βάρβαροι. ὡς

[8, 44]   οἱ δὲ ἐκ τῆς ἔξω ἠπείρου, Ἀθηναῖοι μὲν πρὸς πάντας τοὺς

[8, 76]   Σαλαμῖνός τε κειμένην καὶ τῆς ἠπείρου, πολλοὺς τῶν Περσέων ἀπεβιβάσαντο· τοῦτο

[8, 107]   ἀνατείνουσι γὰρ ἄκραι λεπταὶ τῆς ἠπείρου ταύτης, ἔδοξάν τε νέας εἶναι

[8, 100]   πειρήσεται ἀντιωθῆναι οὔτ᾽ ἐκ τῆς ἠπείρου τῆσδε· οἵ τε ἡμῖν ἠντιώθησαν,

[8, 53]   τὴν Ἀττικὴν τὴν ἐν τῇ ἠπείρῳ γενέσθαι ὑπὸ Πέρσῃσι. ἔμπροσθε ὦν

[8, 65]   τῇ στρατιῇ τῇ ἐν τῇ ἠπείρῳ ἔσται, ἢν δὲ ἐπὶ τὰς

[8, 35]   ἀποδέξαιεν τὰ χρήματα. πάντα δ᾽ ἠπίστατο τὰ ἐν τῷ ἱρῷ ὅσα

[8, 88]   νεὸς ἐπισταμένους· τὴν δὲ διαφθαρεῖσαν ἠπιστέατο εἶναι πολεμίην. (τά τε γὰρ

[8, 5]   δὲ τὰ λοιπὰ ἔχων, ἀλλ᾽ ἠπιστέατο οἱ μεταλαβόντες τούτων τῶν χρημάτων

[8, 25]   διεξιόντες τοὺς νεκρούς· πάντες δὲ ἠπιστέατο τοὺς κειμένους εἶναι πάντας Λακεδαιμονίους

[8, 97]   οἱ ἄλλοι ταῦτα πρήσσοντα εὖ ἠπιστέατο ὡς ἐκ παντὸς νόου παρεσκεύασται

[8, 60]   ἐγκαταλειπόμενοι οὐ στεφανοῦνται” ~τότε μὲν ἠπίως πρὸς τὸν Κορίνθιον ἀμείψατο, πρὸς

[8, 132]   δὲ Σάμον ἐπιστέατο δόξῃ καὶ Ἡρακλέας στήλας ἴσον ἀπέχειν. συνέπιπτε δὲ

[8, 114]   Μήδων, Λακεδαιμόνιοί τέ σε καὶ Ἡρακλεῖδαι οἱ ἀπὸ Σπάρτης αἰτέουσι φόνου

[8, 131]   τοῦ Κλεοδαίου τοῦ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέος, ἐὼν τῆς ἑτέρης οἰκίης τῶν

[8, 43]   δὲ Ἑρμιονέες εἰσὶ Δρύοπες, ὑπὸ Ἡρακλέος τε καὶ Μηλιέων ἐκ τῆς

[8, 58]   μένειν” ~κάρτα τε τῷ Θεμιστοκλέι ἤρεσε ἡ ὑποθήκη, καὶ οὐδὲν πρὸς

[8, 19]   ἀπικέσθαι ἐς τὴν Ἑλλάδα. ταῦτα ἤρεσέ σφι ποιέειν, καὶ αὐτίκα πῦρ

[8, 17]   Ἑλλήνων κατὰ ταύτην τὴν ἡμέρην ἠρίστευσαν Ἀθηναῖοι καὶ Ἀθηναίων Κλεινίης ὁ

[8, 17]   Αἰγύπτιοι μὲν τῶν Ξέρξεω στρατιωτέων ἠρίστευσαν, οἳ ἄλλα τε μεγάλα ἔργα

[8, 51]   διαβάσιος τοῦ Ἑλλησπόντου, ἔνθεν πορεύεσθαι ἤρξαντο οἱ βάρβαροι, ἕνα αὐτοῦ διατρίψαντες

[8, 132]   ἐλευθεροῦν τὴν Ἰωνίην· (τῶν καὶ Ἡρόδοτος ὁ Βασιληίδεω ἦν· οἳ στασιῶται

[8, 0]   ~Ἡροδότου Μοῦσαι Ἱστοριῶν ὀγδόη ἐπιγραφομένη Οὐρανία

[8, 82]   τριήρης ἀνδρῶν Τηνίων αὐτομολέουσα, τῆς ἦρχε ἀνὴρ Παναίτιος ὁ Σωσιμένεος, ἥ

[8, 47]   Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ μιῇ νηί, τῆς ἦρχε ἀνὴρ τρὶς πυθιονίκης Φάυλλος· Κροτωνιῆται

[8, 39]   δύο Δελφοὶ λέγουσι εἶναι ἐπιχωρίους ἥρωας, Φύλακόν τε καὶ Αὐτόνοον, τῶν

[8, 109]   κατεργασάμεθα, ἀλλὰ θεοί τε καὶ ἥρωες, οἳ ἐφθόνησαν ἄνδρα ἕνα τῆς

[8, 94]   καὶ δὴ νικῶσι ὅσον αὐτοὶ ἠρῶντο ἐπικρατήσαντες τῶν ἐχθρῶν” ταῦτα λεγόντων

[8, 143]   μιν ἐπέξιμεν ἀμυνόμενοι καὶ τοῖσι ἥρωσι, τῶν ἐκεῖνος οὐδεμίαν ὄπιν ἔχων

[8, 92]   ἐπὶ Σκιάθῳ τὴν Αἰγιναίην, ἐπ᾽ ἧς ἔπλεε Πυθέης ὁ Ἰσχενόου, τὸν

[8, 136]   ὅτι οἱ προσκηδέες οἱ Πέρσαι ἦσαν· Ἀλεξάνδρου γὰρ ἀδελφεὴν Γυγαίην, Ἀμύντεω

[8, 87]   ἔχουσα διαφυγεῖν, ἔμπροσθε γὰρ αὐτῆς ἦσαν ἄλλαι νέες φίλιαι, ἡ δὲ

[8, 111]   ταῦτα λέγοντες ὡς κατὰ λόγον ἦσαν ἄρα αἱ Ἀθῆναι μεγάλαι τε

[8, 110]   (ὡς δὲ οὗτοί οἱ ἀνεγνωσμένοι ἦσαν, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ὁ Θεμιστοκλέης

[8, 137]   αὐτὴ τὰ σιτία σφι ἔπεσσε· ἦσαν γὰρ τὸ πάλαι καὶ αἱ

[8, 86]   συνοίσεσθαι οἷόν περ ἀπέβη. καίτοι ἦσάν γε καὶ ἐγένοντο ταύτην τὴν

[8, 24]   ἑωυτοῦ ἦσαν νεκροὶ ἐν Θερμοπύλῃσι (ἦσαν δὲ καὶ δύο μυριάδες) ὑπολιπόμενος

[8, 93]   δή, ὡς πρότερον εἴρηται, διέφυγε· ἦσαν δὲ καὶ οἱ ἄλλοι, τῶν

[8, 18]   αἱ ἡμίσεαι τῶν νεῶν τετρωμέναι ἦσαν, δρησμὸν δὴ ἐβούλευον ἔσω ἐς

[8, 72]   ἐς τὸν Ἰσθμὸν πανδημεὶ οἵδε ἦσαν Ἑλλήνων, Λακεδαιμόνιοί τε καὶ Ἀρκάδες

[8, 99]   καὶ ἐθυμίων θυμιήματα καὶ αὐτοὶ ἦσαν ἐν θυσίῃσί τε καὶ εὐπαθείῃσι.

[8, 37]   θωμάσαι μάλιστα. (ἐπεὶ γὰρ δὴ ἦσαν ἐπιόντες οἱ βάρβαροι κατὰ τὸ

[8, 6]   τότε δὲ αὐτοὶ ἰδόντες, πρόθυμοι ἦσαν ἐπιχειρέειν, εἴ κως ἕλοιεν αὐτάς.

[8, 96]   ταύτῃ ἐτύγχανε ἔτι ἐόντα, ἕτοιμοι ἦσαν ἐς ἄλλην ναυμαχίην, ἐλπίζοντες τῇσι

[8, 69]   λεγούσης πρὸς Μαρδόνιον, ὅσοι μὲν ἦσαν εὔνοοι τῇ Ἀρτεμισίῃ, συμφορὴν ἐποιεῦντο

[8, 10]   (ὅσοι μέν νυν τῶν Ἰώνων ἦσαν εὔνοοι τοῖσι Ἕλλησι, ἀέκοντές τε

[8, 107]   πορευθῆναι βασιλέι. (ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ ἦσαν Ζωστῆρος πλέοντες οἱ βάρβαροι, ἀνατείνουσι

[8, 5]   τε δὴ πάντες δώροισι ἀναπεπεισμένοι ἦσαν καὶ τοῖσι Εὐβοεῦσι ἐκεχάριστο, αὐτός

[8, 110]   τε καὶ εὔβουλος, πάντως ἕτοιμοι ἦσαν λέγοντι πείθεσθαι. (ὡς δὲ οὗτοί

[8, 46]   ~νησιωτέων δὲ Αἰγινῆται τριήκοντα παρείχοντο. ἦσαν μέν σφι καὶ ἄλλαι πεπληρωμέναι

[8, 2]   Ὀπούντιοι ἐπεβοήθεον πεντηκοντέρους ἔχοντες ἑπτά. ~ἦσαν μὲν ὦν οὗτοι οἱ στρατευόμενοι

[8, 24]   ὅσοι τοῦ στρατοῦ τοῦ ἑωυτοῦ ἦσαν νεκροὶ ἐν Θερμοπύλῃσι (ἦσαν δὲ

[8, 37]   τοῦ προφήτεω. ~ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ ἦσαν οἱ βάρβαροι ἐπιόντες καὶ ἀπώρων

[8, 72]   Τροιζήνιοι καὶ Ἑρμιονέες. οὗτοι μὲν ἦσαν οἱ βοηθήσαντες καὶ ὑπεραρρωδέοντες τῇ

[8, 47]   ἐκτὸς τούτων οἰκημένων Κροτωνιῆται μοῦνοι ἦσαν οἳ ἐβοήθησαν τῇ Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ

[8, 1]   ἐς τὸν ναυτικὸν στρατὸν ταχθέντες ἦσαν οἵδε, Ἀθηναῖοι μὲν νέας παρεχόμενοι

[8, 44]   ἐχόντων τὴν νῦν Ἑλλάδα καλεομένην ἦσαν Πελασγοί, ὀνομαζόμενοι Κραναοί, ἐπὶ δὲ

[8, 39]   λίθοι ἔτι καὶ ἐς ἡμέας ἦσαν σόοι, ἐν τῷ τεμένεϊ τῆς

[8, 129]   διοδοιπορήκεσαν, ἔτι δὲ τρεῖς ὑπόλοιποι ἦσαν, τὰς διελθόντας χρῆν εἶναι ἔσω

[8, 130]   μέν νυν τὴν θάλασσαν ἑσσωμένοι ἦσαν τῷ θυμῷ, πεζῇ δὲ ἐδόκεον

[8, 113]   τὸ πλῆθος μὲν οὐκ ἐλάσσονες ἦσαν τῶν Περσέων, ῥώμῃ δὲ ἥσσονες.

[8, 129]   ἄγαλμα τὸ ἐν τῷ προαστείῳ ἠσέβησαν οὗτοι τῶν Περσέων οἵ περ

[8, 101]   ἐκ κακῶν ἐχάρη τε καὶ ἥσθη, πρὸς Μαρδόνιόν τε βουλευσάμενος ἔφη

[8, 103]   ἐποιήσαο, πυρώσας τὰς Ἀθήνας ἀπελᾷς” ~ἥσθη τε δὴ τῇ συμβουλίῃ Ξέρξης·

[8, 69]   γνῶμαι ἐς Ξέρξην, κάρτα τε ἥσθη τῇ γνώμῃ τῇ Ἀρτεμισίης, καὶ

[8, 5]   ὁ Κορίνθιος στρατηγὸς τῶν λοιπῶν ἤσπαιρε μοῦνος, φάμενος ἀποπλεύσεσθαί τε ἀπὸ

[8, 113]   ἦσαν τῶν Περσέων, ῥώμῃ δὲ ἥσσονες. ὥστε σύμπαντας τριήκοντα μυριάδας γενέσθαι

[8, 83]   ἔπεα ἦν πάντα κρέσσω τοῖσι ἥσσοσι ἀντιτιθέμενα, ὅσα δὴ ἐν ἀνθρώπου

[8, 14]   καί σφι ἀπεχρᾶτο κακῶς πρήσουσι ἡσυχίην ἄγειν ἐν τῷ παρεόντι. τοῖσι

[8, 108]   ἐν τῇ Εὐρώπῃ, πειρῷτο ἂν ἡσυχίην μὴ ἄγειν, ὡς ἄγοντι μέν

[8, 108]   ἄγειν, ὡς ἄγοντι μέν οἱ ἡσυχίην οὔτε τι προχωρέειν οἷόν τε

[8, 110]   γεφύρας λύειν. καὶ νῦν κατ᾽ ἡσυχίην πολλὴν κομίζεο” οἳ μὲν ταῦτα

[8, 70]   Σαλαμῖνα καὶ παρεκρίθησαν διαταχθέντες κατ᾽ ἡσυχίην. τότε μέν νυν οὐκ ἐξέχρησέ

[8, 65]   ἀνθρώπων οὐδὲ εἶς. ἀλλ᾽ ἔχ᾽ ἥσυχος, περὶ δὲ στρατιῆς τῆσδε θεοῖσι

[8, 108]   πόλις τε καὶ κατὰ ἔθνεα, ἤτοι ἁλισκομένων γε ἢ πρὸ τούτου

[8, 30]   (εἰ δὲ Θεσσαλοὶ τὰ Ἑλλήνων ηὖξον, ὡς ἐμοὶ δοκέειν, ἐμήδιζον ἂν

[8, 98]   Ἕλλησι ἡ λαμπαδηφορίη τὴν τῷ Ἡφαίστῳ ἐπιτελέουσι. τοῦτο τὸ δράμημα τῶν

[8, 132]   χρηιζόντων Χίων, τὸ πρὸς τὴν ἠῶ κατωτέρω Δήλου· οὕτω δέος τὸ

[8, 85]   δ᾽ εἶχον τὸ πρὸς τὴν ἠῶ τε καὶ τὸν Πειραιέα. ἐθελοκάκεον

[8, 83]   Τηνίων ῥήματα, παρεσκευάζοντο ὡς ναυμαχήσοντες. ἠώς τε διέφαινε καὶ οἳ σύλλογον

Livre, chapitre
[8, 61]	καὶ πόλις καὶ γῆ μέζων	ἤ	περ ἐκείνοισι, ἔστ᾽ ἂν διηκόσιαι
[8, 143]	πολλαπλησίη ἐστὶ τῷ Μήδῳ δύναμις	ἤ	περ ἡμῖν, ὥστε οὐδὲν δέει
[8, 144]	τιμωρέειν ἐς τὰ μέγιστα μᾶλλον	ἤ	περ ὁμολογέειν τῷ ταῦτα ἐργασαμένῳ,
[8, 4]	τὰ πρήγματα τῶν βαρβάρων ἀπέβαινε	ἤ	ὡς αὐτοὶ κατεδόκεον, καταρρωδήσαντες δρησμὸν
[8, 116]	τὴν Ἑλλάδα. (οἳ δὲ ἀλογήσαντες,	ἢ	ἄλλως σφι θυμὸς ἐγένετο θεήσασθαι
[8, 8]	θάλασσαν οὐ πρότερον ἀνέσχε πρὶν	ἢ	ἀπίκετο ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον, σταδίους
[8, 128]	Τιμόξεινος ἐθέλων παρὰ Ἀρτάβαζον πέμψαι	ἢ	Ἀρτάβαζος παρὰ Τιμόξεινον, τοξεύματος παρὰ
[8, 134]	ὁκότερα βούλονται ἑλέσθαι τούτων, ἑωυτῷ	ἢ	ἅτε μάντι χρᾶσθαι ἢ ἅτε
[8, 134]	ἑωυτῷ ἢ ἅτε μάντι χρᾶσθαι	ἢ	ἅτε συμμάχῳ, τοῦ ἑτέρου ἀπεχομένους·
[8, 97]	τῶν Ἰώνων ὑποθῆται τοῖσι Ἕλλησι	ἢ	αὐτοὶ νοήσωσι πλέειν ἐς τὸν
[8, 87]	τὴν Ἀρτεμισίης ἢ Ἑλληνίδα εἶναι	ἢ	αὐτομολέειν ἐκ τῶν βαρβάρων καὶ
[8, 100]	ἀνακινδυνεῦσαι ἢ κατεργάσασθαι τὴν Ἑλλάδα	ἢ	αὐτὸν καλῶς τελευτῆσαι τὸν βίον
[8, 101]	ὦν ἢ ταῦτα κελεύει ποιέειν,	ἢ	αὐτὸς ἐθέλει τριήκοντα μυριάδας ἀπολεξάμενος
[8, 106]	κτησάμενε, τί σε ἐγὼ κακὸν	ἢ	αὐτὸς ἢ τῶν ἐμῶν τίς
[8, 5]	τοι ἐγὼ μέζω δῶρα δώσω	ἢ	βασιλεὺς ἄν τοι ὁ Μήδων
[8, 93]	Ἀρτεμισίη, οὐκ ἂν ἐπαύσατο πρότερον	ἢ	εἷλέ μιν ἢ καὶ αὐτὸς
[8, 87]	νομίσας τὴν νέα τὴν Ἀρτεμισίης	ἢ	Ἑλληνίδα εἶναι ἢ αὐτομολέειν ἐκ
[8, 42]	τε δὴ πολλῷ πλεῦνες νέες	ἢ	ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἐναυμάχεον καὶ ἀπὸ
[8, 22]	μεταβαλεῖν καὶ γενέσθαι πρὸς ἑωυτῶν,	ἢ	ἐπείτε ἀνενειχθῇ καὶ διαβληθῇ πρὸς
[8, 66]	ἤπειρον καὶ τῇσι νηυσὶ ἀπικόμενοι,	ἢ	ἐπί τε Σηπιάδα ἀπίκοντο καὶ
[8, 12]	οἷα κακὰ ἧκον. πρὶν γὰρ	ἢ	καὶ ἀναπνεῦσαι σφέας ἔκ τε
[8, 93]	ἐπαύσατο πρότερον ἢ εἷλέ μιν	ἢ	καὶ αὐτὸς ἥλω. (τοῖσι γὰρ
[8, 3]	γὰρ κατ᾽ ἀρχὰς λόγος, πρὶν	ἢ	καὶ ἐς Σικελίην πέμπειν ἐπὶ
[8, 68]	αὐτοῦ ἔχῃς πρὸς γῇ μένων	ἢ	καὶ προβαίνων ἐς τὴν Πελοπόννησον,
[8, 38]	θεῖα· δύο γὰρ ὁπλίτας μέζονας	ἢ	κατ᾽ ἀνθρώπων φύσιν ἔχοντας ἕπεσθαί
[8, 117]	δὲ κατεχόμενοι σιτία τε πλέω	ἢ	κατ᾽ ὁδὸν ἐλάγχανον, καὶ οὐδένα
[8, 100]	καί οἱ κρέσσον εἴη ἀνακινδυνεῦσαι	ἢ	κατεργάσασθαι τὴν Ἑλλάδα ἢ αὐτὸν
[8, 22]	ἐμοί, ἐπ᾽ ἀμφότερα νοέων, ἵνα	ἢ	λαθόντα τὰ γράμματα βασιλέα Ἴωνας
[8, 108]	κατὰ ἔθνεα, ἤτοι ἁλισκομένων γε	ἢ	πρὸ τούτου ὁμολογεόντων· τροφήν τε
[8, 86]	ἡμέρην μακρῷ ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν	ἢ	πρὸς Εὐβοίῃ, πᾶς τις προθυμεόμενος
[8, 106]	ἐμῶν τίς σε προγόνων ἐργάσατο,	ἢ	σὲ ἢ τῶν σῶν τινα,
[8, 35]	Ξέρξης, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, ἄμεινον	ἢ	τὰ ἐν τοῖσι οἰκίοισι ἔλιπε,
[8, 75]	μᾶλλον τὰ ὑμέτερα κατύπερθε γίνεσθαι	ἢ	τὰ τῶν Ἑλλήνων πρήγματα) φράσοντα
[8, 101]	γένοιτ᾽ ἂν ἀπόδεξις. (ἐμὲ ὦν	ἢ	ταῦτα κελεύει ποιέειν, ἢ αὐτὸς
[8, 128]	τοιάδε ἐγίνετο· ὅκως βυβλίον γράψειε	ἢ	Τιμόξεινος ἐθέλων παρὰ Ἀρτάβαζον πέμψαι
[8, 7]	τοῖσι Ἕλλησι ἐπιθήσεσθαι, οὐδὲ πρότερον	ἢ	τὸ σύνθημά σφι ἔμελλε φανήσεσθαι
[8, 59]	~ὡς δὲ ἄρα συνελέχθησαν, πρὶν	ἢ	τὸν Εὐρυβιάδην προθεῖναι τὸν λόγον
[8, 120]	ἵδρυται πρὸς τοῦ Ἑλλησπόντου μᾶλλον	ἢ	τοῦ Στρυμόνος καὶ τῆς Ἠιόνος,
[8, 19]	γὰρ εἶναι τὴν στρατιὴν ἔχειν	ἢ	τοὺς πολεμίους· παραίνεέ τε προειπεῖν
[8, 87]	ἀτρεκέως ὡς ἕκαστοι τῶν βαρβάρων	ἢ	τῶν Ἑλλήνων ἠγωνίζοντο· κατὰ δὲ
[8, 106]	σε ἐγὼ κακὸν ἢ αὐτὸς	ἢ	τῶν ἐμῶν τίς σε προγόνων
[8, 106]	σε προγόνων ἐργάσατο, ἢ σὲ	ἢ	τῶν σῶν τινα, ὅτι με
[8, 22]	ἀλλ᾽ ὑπ᾽ ἀναγκαίης μέζονος κατέζευχθε	ἢ	ὥστε ἀπίστασθαι, ὑμεῖς δὲ ἐν
[8, 98]	γὰρ ὡς ὁσέων ἂν ἡμερέων	ᾖ	ἡ πᾶσα ὁδός, τοσοῦτοι ἵπποι
[8, 94]	γενέσθαι· μαρτυρέει δέ σφι καὶ	ἡ	ἄλλη Ἑλλάς. ~Ἀριστείδης δὲ ὁ
[8, 83]	μὲν δὴ ἐσέβαινον, καὶ ἧκε	ἡ	ἀπ᾽ Αἰγίνης τριήρης, ἣ κατὰ
[8, 101]	ποιητέα ἦν. (ὡς δὲ ἀπίκετο	ἡ	Ἀρτεμισίη, μεταστησάμενος τοὺς ἄλλους τούς
[8, 87]	τούτῳ τῷ καιρῷ ἡ νηῦς	ἡ	Ἀρτεμισίης ἐδιώκετο ὑπὸ νεὸς Ἀττικῆς·
[8, 65]	τοῦτον τὸν χρόνον, ἐπείτε ἐκείρετο	ἡ	Ἀττικὴ χώρη ὑπὸ τοῦ πεζοῦ
[8, 13]	δὲ ταχθεῖσι αὐτῶν περιπλέειν Εὔβοιαν	ἡ	αὐτή περ ἐοῦσα νὺξ πολλὸν
[8, 140]	καὶ γὰρ δύναμις ὑπὲρ ἄνθρωπον	ἡ	βασιλέος ἐστὶ καὶ χεὶρ ὑπερμήκης.
[8, 49]	τῶν αὐτοὶ χωρέων ἐγκρατέες εἰσί·	ἡ	γὰρ Ἀττικὴ ἀπεῖτο ἤδη, τῶν
[8, 100]	αἰωρηθέντα· πλέον μέντοι ἔφερέ οἱ	ἡ	γνώμη κατεργάσασθαι τὴν Ἑλλάδα· λογισάμενος
[8, 87]	αὐτῆς ἦσαν ἄλλαι νέες φίλιαι,	ἡ	δὲ αὐτῆς πρὸς τῶν πολεμίων
[8, 137]	Περδίκκης τὰ λεπτὰ τῶν προβάτων.	ἡ	δὲ γυνὴ τοῦ βασιλέος αὐτὴ
[8, 27]	ἀνέθεσαν τὰς δὲ ἐς Δελφούς·	(ἡ	δὲ δεκάτη ἐγένετο τῶν χρημάτων
[8, 99]	ἐν θυσίῃσί τε καὶ εὐπαθείῃσι.	(ἡ	δὲ δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεσελθοῦσα
[8, 31]	περ ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς·	ἡ	δὲ χώρη αὕτη ἐστὶ μητρόπολις
[8, 57]	διασκεδασθῆναι τὴν στρατιήν· ἀπολέεταί τε	ἡ	Ἑλλὰς ἀβουλίῃσι. ἀλλ᾽ εἴ τις
[8, 3]	περὶ τῆς ἡγεμονίης, ὡς ἀπολέεται	ἡ	Ἑλλάς, ὀρθὰ νοεῦντες· στάσις γὰρ
[8, 22]	ἡμέων γεγόνατε καὶ ὅτι ἀρχῆθεν	ἡ	ἔχθρη πρὸς τὸν βάρβαρον ἀπ᾽
[8, 70]	μέν νυν οὐκ ἐξέχρησέ σφι	ἡ	ἡμέρη ναυμαχίην ποιήσασθαι· νὺξ γὰρ
[8, 104]	ἐντὸς χρόνου ἔσεσθαι χαλεπόν, τότε	ἡ	ἱρείη αὐτόθι τῆς Ἀθηναίης φύει
[8, 32]	ἐπιτηδέη δέξασθαι ὅμιλον τοῦ Παρνησοῦ	ἡ	κορυφή, κατὰ Νέωνα πόλιν κειμένη
[8, 98]	παραδιδόμενα, κατά περ ἐν Ἕλλησι	ἡ	λαμπαδηφορίη τὴν τῷ Ἡφαίστῳ ἐπιτελέουσι.
[8, 41]	ἐπιμήνια μελιτόεσσα ἐστί. (αὕτη δὴ	ἡ	μελιτόεσσα ἐν τῷ πρόσθε αἰεὶ
[8, 99]	τῶν ἵππων καλέουσι Πέρσαι ἀγγαρήιον.	~ἡ	μὲν δὴ πρώτη ἐς Σοῦσα
[8, 96]	ταύτῃ κατεφόνευσαν πάντας. ~ὡς δὲ	ἡ	ναυμαχίη διελέλυτο, κατειρύσαντες ἐς τὴν
[8, 76]	ναυμαχίης τῆς μελλούσης ἔσεσθαι ἔκειτο	ἡ	νῆσος) ἵνα τοὺς μὲν περιποιέωσι
[8, 87]	πρήγματα, ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ	ἡ	νηῦς ἡ Ἀρτεμισίης ἐδιώκετο ὑπὸ
[8, 92]	περιάγουσα ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω	ἡ	νηῦς ἡ Σιδωνίη, ὥστε Πυθέην
[8, 13]	σκληραί. ~καὶ τούτοισι μὲν τοιαύτη	ἡ	νὺξ ἐγίνετο, τοῖσι δὲ ταχθεῖσι
[8, 98]	ὡς ὁσέων ἂν ἡμερέων ᾖ	ἡ	πᾶσα ὁδός, τοσοῦτοι ἵπποι τε
[8, 92]	τε Θεμιστοκλέος διώκουσα νέα καὶ	ἡ	Πολυκρίτου τοῦ Κριοῦ ἀνδρὸς Αἰγινήτεω
[8, 73]	δὲ Ἑρμιών τε καὶ Ἀσίνη	ἡ	πρὸς Καρδαμύλῃ τῇ Λακωνικῇ, Λημνίων
[8, 51]	δοκέοντες ἐξευρηκέναι τὸ μαντήιον τὸ	ἡ	Πυθίη σφι ἔχρησε, τὸ ξύλινον
[8, 92]	τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω ἡ νηῦς	ἡ	Σιδωνίη, ὥστε Πυθέην οὕτω σωθῆναι
[8, 34]	Πανοπέας. ἐνθεῦτεν δὲ ἤδη διακρινομένη	ἡ	στρατιὴ αὐτῶν ἐσχίζετο. τὸ μὲν
[8, 108]	ὀπίσω φανήσεται, λιμῷ τέ οἱ	ἡ	στρατιὴ διαφθερέεται, ἐπιχειρέοντι δὲ αὐτῷ
[8, 23]	δὴ ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ πᾶσα	ἡ	στρατιὴ ἐπέπλεε ἁλὴς ἐπὶ τὸ
[8, 27]	καὶ μετὰ τὰς φυλακὰς αὐτὴ	ἡ	στρατιὴ οὕτω ὥστε τετρακισχιλίων κρατῆσαι
[8, 118]	ὑμῖν γὰρ οἶκε εἶναι ἐμοὶ	ἡ	σωτηρίη” (τὸν μὲν ταῦτα λέγειν,
[8, 87]	αὐτὰ ἐποίησε, οὔτε εἰ συνεκύρησε	ἡ	τῶν Καλυνδέων κατὰ τύχην παραπεσοῦσα
[8, 58]	~κάρτα τε τῷ Θεμιστοκλέι ἤρεσε	ἡ	ὑποθήκη, καὶ οὐδὲν πρὸς ταῦτα
[8, 144]	τοὺς οἰκέτας. (καὶ ὑμῖν μὲν	ἡ	χάρις ἐκπεπλήρωται, ἡμεῖς μέντοι λιπαρήσομεν
[8, 82]	ἦρχε ἀνὴρ Παναίτιος ὁ Σωσιμένεος,	ἥ	περ δὴ ἔφερε τὴν ἀληθείην
[8, 92]	ἀνδρὸς Αἰγινήτεω νηὶ ἐμβαλοῦσα Σιδωνίῃ,	ἥ	περ εἷλε τὴν προφυλάσσουσαν ἐπὶ
[8, 121]	τὴν μὲν ἐς Ἰσθμὸν ἀναθεῖναι,	ἥ	περ ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ
[8, 62]	ἐς Σῖριν τὴν ἐν Ἰταλίῃ,	ἥ	περ ἡμετέρη τε ἐστὶ ἐκ
[8, 31]	τε Μηλίδος καὶ Φωκίδος χώρης,	ἥ	περ ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς·
[8, 90]	ἐνέβαλε νηὶ Ἀττικῇ Σαμοθρηικίη νηῦς.	ἥ	τε δὴ Ἀττικὴ κατεδύετο καὶ
[8, 92]	τοὺς Αἰγινήτας. ~ἐνθαῦτα συνεκύρεον νέες	ἥ	τε Θεμιστοκλέος διώκουσα νέα καὶ
[8, 106]	Πανιώνιον μέν νυν οὕτω περιῆλθε	ἥ	τε τίσις καὶ Ἑρμότιμος. ~Ξέρξης
[8, 102]	βουλευσάμενος” ~ὃ μὲν ταῦτα συνεβουλεύετο,	ἣ	δὲ λέγει τάδε. βασιλεῦ, χαλεπὸν
[8, 28]	ἀνηκέστως. ἐν γὰρ τῇ ἐσβολῇ	ἣ	ἐστὶ κατὰ Ὑάμπολιν, ἐν ταύτῃ
[8, 83]	ἧκε ἡ ἀπ᾽ Αἰγίνης τριήρης,	ἣ	κατὰ τοὺς Αἰακίδας ἀπεδήμησε. ~ἐνθαῦτα
[8, 87]	ἐδιώκετο ὑπὸ νεὸς Ἀττικῆς· καὶ	ἣ	οὐκ ἔχουσα διαφυγεῖν, ἔμπροσθε γὰρ
[8, 26]	παπαῖ Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας	ἤγαγες	μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ περὶ
[8, 80]	τε χρηστὰ διακελεύεαι καὶ εὖ	ἤγγειλας·	τὰ γὰρ ἐγὼ ἐδεόμην γενέσθαι,
[8, 142]	διὰ πάντων ἥκιστα πολλῶν εἵνεκα.	ἠγείρατε	γὰρ τόνδε τὸν πόλεμον ὑμεῖς
[8, 131]	Ἕλληνας τό τε ἔαρ γινόμενον	ἤγειρε	καὶ Μαρδόνιος ἐν Θεσσαλίῃ ἐών.
[8, 35]	ταύτῃ ἐτράποντο, ἄλλοι δὲ αὐτῶν	ἡγεμόνας	ἔχοντες ὁρμέατο ἐπὶ τὸ ἱρὸν
[8, 31]	Θεσσαλοὶ κεχολωμένοι τοῖσι Φωκεῦσι ἐγένοντο	ἡγεμόνες	τῷ βαρβάρῳ τῆς ὁδοῦ. ἐκ
[8, 2]	ἔφασαν, ἢν μὴ ὁ Λάκων	ἡγεμονεύῃ,	Ἀθηναίοισι ἕψεσθαι ἡγεομένοισι, ἀλλὰ λύσειν
[8, 3]	Παυσανίεω ὕβριν προϊσχόμενοι ἀπείλοντο τὴν	ἡγεμονίην	τοὺς Λακεδαιμονίους. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
[8, 3]	γνόντες, εἰ στασιάσουσι περὶ τῆς	ἡγεμονίης,	ὡς ἀπολέεται ἡ Ἑλλάς, ὀρθὰ
[8, 2]	ὁ Λάκων ἡγεμονεύῃ, Ἀθηναίοισι ἕψεσθαι	ἡγεομένοισι,	ἀλλὰ λύσειν τὸ μέλλον ἔσεσθαι
[8, 131]	ἦν Λευτυχίδης ὁ Μενάρεος τοῦ	Ἡγησίλεω	τοῦ Ἱπποκρατίδεω τοῦ Λευτυχίδεω τοῦ
[8, 32]	τὴν Φωκίδα· Θεσσαλοὶ γὰρ οὕτω	ἦγον	τὸν στρατόν· ὁκόσα δὲ ἐπέσχον,
[8, 5]	τοὺς συμμάχους” ταῦτά τε ἅμα	ἠγόρευε	καὶ πέμπει ἐπὶ τὴν νέα
[8, 29]	ἔγκοτον οἱ Θεσσαλοὶ πέμψαντες κήρυκα	ἠγόρευον	τάδε. ὦ Φωκέες, ἤδη τι
[8, 87]	τῶν βαρβάρων ἢ τῶν Ἑλλήνων	ἠγωνίζοντο·	κατὰ δὲ Ἀρτεμισίην τάδε ἐγένετο,
[8, 78]	στρατηγῶν ἐγίνετο ὠθισμὸς λόγων πολλός·	ᾔδεσαν	δὲ οὔκω ὅτι σφέας περιεκυκλοῦντο
[8, 105]	Ἑρμότιμος ἦν) τῷ μεγίστη τίσις	ἤδη	ἀδικηθέντι ἐγένετο πάντων τῶν ἡμεῖς
[8, 34]	ἀπίκοντο ἐς Πανοπέας. ἐνθεῦτεν δὲ	ἤδη	διακρινομένη ἡ στρατιὴ αὐτῶν ἐσχίζετο.
[8, 100]	τούτων τῶν τὸ πᾶν σφίσι	ἤδη	δοκεόντων κατεργάσθαι ἀποβὰς ἀπὸ τῶν
[8, 74]	συνέστασαν, ἅτε περὶ τοῦ παντὸς	ἤδη	δρόμου θέοντες καὶ τῇσι νηυσὶ
[8, 104]	μέγαν. τοῦτο δέ σφι δὶς	ἤδη	ἐγένετο. ~ἐκ τούτων δὴ τῶν
[8, 142]	καὶ ὅτι καρπῶν ἐστερήθητε διξῶν	ἤδη	καὶ ὅτι οἰκοφθόρησθε χρόνον ἤδη
[8, 98]	τῷ τρίτῳ· τὸ δὲ ἐνθεῦτεν	ἤδη	κατ᾽ ἄλλον καὶ ἄλλον διεξέρχεται
[8, 106]	Ἑρμότιμος τάδε. ὦ πάντων ἀνδρῶν	ἤδη	μάλιστα ἀπ᾽ ἔργων ἀνοσιωτάτων τὸν
[8, 72]	Ὀλύμπια δὲ καὶ Κάρνεια παροιχώκεε	ἤδη.	~οἰκέει δὲ τὴν Πελοπόννησον ἔθνεα
[8, 109]	ἔλεγέ σφι τάδε. (καὶ αὐτὸς	ἤδη	πολλοῖσι παρεγενόμην καὶ πολλῷ πλέω
[8, 142]	ἤδη καὶ ὅτι οἰκοφθόρησθε χρόνον	ἤδη	πολλόν. (ἀντὶ τούτων δὲ ὑμῖν
[8, 29]	κήρυκα ἠγόρευον τάδε. ὦ Φωκέες,	ἤδη	τι μᾶλλον γνωσιμαχέετε μὴ εἶναι
[8, 108]	δὲ περὶ τῆς ἐκείνου ποιέεσθαι	ἤδη	τὸν ἀγῶνα ἐκέλευε. ταύτης δὲ
[8, 3]	τὸν Πέρσην περὶ τῆς ἐκείνου	ἤδη	τὸν ἀγῶνα ἐποιεῦντο, πρόφασιν τὴν
[8, 49]	εἰσί· ἡ γὰρ Ἀττικὴ ἀπεῖτο	ἤδη,	τῶν δὲ λοιπέων πέρι προετίθεε.
[8, 100]	Πέρσας τοῦτο προσήκει τὸ πάθος.	(ἤδη	ὦν, ἐπειδὴ οὐ Πέρσαι τοι
[8, 10]	Ἑλλήνων πρήγματα. (ὅσοισι δὲ καὶ	ἡδομένοισι	ἦν τὸ γινόμενον, ἅμιλλαν ἐποιεῦντο
[8, 101]	σὺν τῷ λοιπῷ στρατῷ ἐς	ἤθεα	τὰ ἐμά. (σὺ ὦν ἐμοί,
[8, 100]	μὴ παραμένειν, σὺ μὲν ἐς	ἤθεα	τὰ σεωυτοῦ ἀπέλαυνε τῆς στρατιῆς
[8, 144]	ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι	ἤθεά	τε ὁμότροπα, τῶν προδότας γενέσθαι
[8, 80]	ἔδεε γάρ, ὅτε οὐκ ἑκόντες	ἤθελον	ἐς μάχην κατίστασθαι οἱ Ἕλληνες,
[8, 25]	ἐγίνετο πλοίων σπανιώτερον· οὕτω πολλοὶ	ἤθελον	θεήσασθαι. διαπεραιωθέντες δὲ ἐθηεῦντο διεξιόντες
[8, 37]	ἀνθρώπων οὐδενί. (ὃ μὲν δὴ	ἤιε	Δελφῶν τοῖσι παρεοῦσι σημανέων τὸ
[8, 58]	καὶ οὐδὲν πρὸς ταῦτα ἀμειψάμενος	ἤιε	ἐπὶ τὴν νέα τὴν Εὐρυβιάδεω.
[8, 118]	ἀπελαύνων ἐξ Ἀθηνέων ἀπίκετο ἐπ᾽	Ἠιόνα	τὴν ἐπὶ Στρυμόνι, ἐνθεῦτεν οὐκέτι
[8, 96]	ἔφερε τῆς Ἀττικῆς ἐπὶ τὴν	ἠιόνα	τὴν καλεομένην Κωλιάδα· ὥστε ἀποπλησθῆναι
[8, 120]	ἢ τοῦ Στρυμόνος καὶ τῆς	Ἠιόνος,	ὅθεν δή μιν φασὶ ἐπιβῆναι
[8, 83]	οὗτοι μὲν δὴ ἐσέβαινον, καὶ	ἧκε	ἡ ἀπ᾽ Αἰγίνης τριήρης, ἣ
[8, 50]	Πελοπόννησον, καὶ τὴν Πλαταιέων ὡσαύτως,	ἧκέ	τε ἐς τὰς Ἀθήνας καὶ
[8, 82]	τὰ ἐσαγγελθέντα. ~ἀπιστεόντων δὲ τούτων	ἧκε	τριήρης ἀνδρῶν Τηνίων αὐτομολέουσα, τῆς
[8, 140]	Μαρδόνιος τάδε λέγει. ἐμοὶ ἀγγελίη	ἥκει	παρὰ βασιλέος λέγουσα οὕτω” Ἀθηναίοισι
[8, 141]	ταῦτα ἔλεξε. Λακεδαιμόνιοι δὲ πυθόμενοι	ἥκειν	Ἀλέξανδρον ἐς Ἀθήνας ἐς ὁμολογίην
[8, 126]	Μακεδονίην καὶ οὐδέν κω κατεπείγοντος	ἥκειν	ἐς τὸ ἄλλο στρατόπεδον, οὐκ
[8, 81]	Ἀριστείδης, φάμενος ἐξ Αἰγίνης τε	ἥκειν	καὶ μόγις ἐκπλῶσαι λαθὼν τοὺς
[8, 50]	ἐπιλεγομένων, ἐληλύθεε ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἀγγέλλων	ἥκειν	τὸν βάρβαρον ἐς τὴν Ἀττικὴν
[8, 80]	ἐδεόμην γενέσθαι, αὐτὸς αὐτόπτης γενόμενος	ἥκεις.	ἴσθι γὰρ ἐξ ἐμέο τὰ
[8, 80]	παραστήσασθαι. σὺ δὲ ἐπεί περ	ἥκεις	χρηστὰ ἀπαγγέλλων, αὐτός σφι ἄγγειλον.
[8, 18]	τρηχέως δὲ περιεφθέντες, καὶ οὐκ	ἥκιστα	Ἀθηναῖοι τῶν αἱ ἡμίσεαι τῶν
[8, 70]	δέος τε καὶ ἀρρωδίη, οὐκ	ἥκιστα	δὲ τοὺς ἀπὸ Πελοποννήσου· ἀρρώδεον
[8, 60]	πελάγεϊ ἀναπεπταμένῳ ναυμαχήσεις, ἐς τὸ	ἥκιστα	ἡμῖν σύμφορον ἐστὶ νέας ἔχουσι
[8, 41]	δὴ καὶ τοῦδε εἵνεκα οὐκ	ἥκιστα.	λέγουσι Ἀθηναῖοι ὄφιν μέγαν φύλακα
[8, 142]	δὲ δὴ καὶ διὰ πάντων	ἥκιστα	πολλῶν εἵνεκα. ἠγείρατε γὰρ τόνδε
[8, 111]	προϊσχομένου Θεμιστοκλέος λόγον τόνδε, ὡς	ἥκοιεν	Ἀθηναῖοι περὶ ἑωυτοὺς ἔχοντες δύο
[8, 111]	εὐδαίμονες, αἳ καὶ θεῶν χρηστῶν	ἥκοιεν	εὖ, (ἐπεὶ Ἀνδρίους γε εἶναι
[8, 26]	ἀμφὶ Ξέρξην ἐς ὁδὸν ὁρμέατο.	~ἧκον	δέ σφι αὐτόμολοι ἄνδρες ἀπ᾽
[8, 12]	πάγχυ ἀπολέεσθαι ἐς οἷα κακὰ	ἧκον.	πρὶν γὰρ ἢ καὶ ἀναπνεῦσαι
[8, 141]	ἐπιστάμενοι ὅτι ἔμελλον Λακεδαιμόνιοι πεύσεσθαι	ἥκοντα	παρὰ τοῦ βαρβάρου ἄγγελον ἐπ᾽
[8, 68]	στρατόν, ἀτρεμιεῖν τοὺς ἐκεῖθεν αὐτῶν	ἥκοντας,	οὐδέ σφι μελήσει πρὸ τῶν
[8, 7]	φανήσεσθαι παρὰ τῶν περιπλεόντων ὡς	ἡκόντων.	ταύτας μὲν δὴ περιέπεμπον, τῶν
[8, 93]	~ἐν δὲ τῇ ναυμαχίῃ ταύτῃ	ἤκουσαν	Ἑλλήνων ἄριστα Αἰγινῆται, ἐπὶ δὲ
[8, 137]	οἱ πρεσβύτεροι ἕστασαν ἐκπεπληγμένοι, ὡς	ἤκουσαν	ταῦτα· ὁ δὲ παῖς, ἐτύγχανε
[8, 58]	καταλέγει ἐκεῖνά τε πάντα τὰ	ἤκουσε	Μνησιφίλου, ἑωυτοῦ ποιεύμενος, καὶ ἄλλα
[8, 115]	Διός, ὅτε ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα	ἤλαυνε,	ἀπιὼν οὐκ ἀπέλαβε, ἀλλὰ δόντες
[8, 72]	τε καὶ Ἀρκάδες πάντες καὶ	Ἠλεῖοι	καὶ Κορίνθιοι καὶ Ἐπιδαύριοι καὶ
[8, 27]	Φωκέες ἔχοντες μάντιν Τελλίην τὸν	Ἠλεῖον,	ἐνθαῦτα ὁ Τελλίης οὗτος σοφίζεται
[8, 23]	βαρβάροισι αὐτίκα μετὰ ταῦτα πλοίῳ	ἦλθε	ἀνὴρ Ἱστιαιεὺς ἀγγέλλων τὸν δρησμὸν
[8, 140]	οὐκ ἄν κοτε ἐς ὑμέας	ἦλθον	ἔχων λόγους τούσδε· καὶ γὰρ
[8, 137]	ἄξιον τόνδε ἀποδίδωμι” δέξας τὸν	ἥλιον.	(ὁ μὲν δὴ Γαυάνης τε
[8, 137]	τὸ ἔδαφος τοῦ οἴκου τὸν	ἥλιον,	περιγράψας δέ, ἐς τὸν κόλπον
[8, 137]	ἐς τὸν οἶκον ἐσέχων ὁ	ἥλιος,	εἶπε θεοβλαβὴς γενόμενος μισθὸν δὲ
[8, 143]	Ἀθηναῖοι λέγουσι, ἔστ᾽ ἂν ὁ	ἥλιος	τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἴῃ τῇ
[8, 137]	τὸν κόλπον τρὶς ἀρυσάμενος τοῦ	ἡλίου,	ἀπαλλάσσετο αὐτός τε καὶ οἱ
[8, 73]	καὶ δόκιμοι πόλιες, Αἰτωλῶν δὲ	Ἦλις	μούνη, Δρυόπων δὲ Ἑρμιών τε
[8, 64]	τε ἐγίνετο καὶ ἅμα τῷ	ἡλίῳ	ἀνιόντι σεισμὸς ἐγένετο ἔν τε
[8, 23]	τὰ ἦν, οὕτω δὴ ἅμα	ἡλίῳ	σκιδναμένῳ πᾶσα ἡ στρατιὴ ἐπέπλεε
[8, 108]	μένοντα τὸν στρατὸν τὸν πεζὸν	ἤλπιζον	καὶ τὰς νέας εἶναι περὶ
[8, 24]	τοὺς ἀνοήτους τῶν ἀνθρώπων, οἳ	ἤλπισαν	τὴν βασιλέος δύναμιν ὑπερβαλέεσθαι” ~ταῦτα
[8, 53]	οὔτε τις ἐφύλασσε οὔτ᾽ ἂν	ἤλπισε	μή κοτέ τις κατὰ ταῦτα
[8, 92]	δὴ περιάγουσα ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι	ἥλω	ἡ νηῦς ἡ Σιδωνίη, ὥστε
[8, 93]	εἷλέ μιν ἢ καὶ αὐτὸς	ἥλω.	(τοῖσι γὰρ Ἀθηναίων τριηράρχοισι παρεκεκέλευστο,
[8, 138]	καὶ ὁ Σιληνὸς τοῖσι κήποισι	ἥλω,	ὡς λέγεται ὑπὸ Μακεδόνων. ὑπὲρ
[8, 61]	ταῦτα δέ οἱ προέφερε ὅτι	ἡλώκεσάν	τε καὶ κατείχοντο αἱ Ἀθῆναι.
[8, 77]	πόντον φοινίξει. τότ᾽ ἐλεύθερον Ἑλλάδος	ἦμαρ	εὐρύοπα Κρονίδης ἐπάγει καὶ πότνια
[8, 144]	ἐμπεπρησμένα τε καὶ συγκεχωσμένα, τοῖσι	ἡμέας	ἀναγκαίως ἔχει τιμωρέειν ἐς τὰ
[8, 5]	Θεμιστοκλέης ἐπομόσας (οὐ σύ γε	ἡμέας	ἀπολείψεις, ἐπεί τοι ἐγὼ μέζω
[8, 142]	ἔλεγον οἱ ἀπὸ Σπάρτης ἄγγελοι	ἡμέας	δὲ ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι δεησομένους ὑμέων
[8, 144]	ἀγάμεθα τὴν προνοίην τὴν πρὸς	ἡμέας	ἐοῦσαν, ὅτι προείδετε ἡμέων οἰκοφθορημένων
[8, 39]	Παρνησοῦ λίθοι ἔτι καὶ ἐς	ἡμέας	ἦσαν σόοι, ἐν τῷ τεμένεϊ
[8, 144]	παρεῖναι ἐκεῖνον ἐς τὴν Ἀττικήν,	ἡμέας	καιρός ἐστι προβοηθῆσαι ἐς τὴν
[8, 143]	καὶ νῦν ἔρχεται, μήκοτε ὁμολογήσειν	ἡμέας	Ξέρξῃ· ἀλλὰ θεοῖσί τε συμμάχοισι
[8, 144]	εἷς περιῇ Ἀθηναίων, μηδαμὰ ὁμολογήσοντας	ἡμέας	Ξέρξῃ. ὑμέων μέντοι ἀγάμεθα τὴν
[8, 26]	κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους	ἡμέας,	οἳ οὐ περὶ χρημάτων τὸν
[8, 143]	δὲ τῷ βαρβάρῳ μήτε σὺ	ἡμέας	πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς πεισόμεθα.
[8, 79]	οἱ Θεμιστοκλέης, ἔλεγε Ἀριστείδης τάδε.	ἡμέας	στασιάζειν χρεόν ἐστι ἔν τε
[8, 109]	ἡμεῖς δέ, εὕρημα γὰρ εὑρήκαμεν	ἡμέας	τε αὐτοὺς καὶ τὴν Ἑλλάδα,
[8, 140]	ἐοῦσαν δύναμιν· ὥστε καὶ ἢν	ἡμέας	ὑπερβάλησθε καὶ νικήσητε, τοῦ περ
[8, 109]	καὶ ἀναλαμβάνειν τὴν προτέρην κακότητα.	ἡμεῖς	δέ, εὕρημα γὰρ εὑρήκαμεν ἡμέας
[8, 144]	καὶ ἀρετῇ μέγα ὑπερφέρουσα, τὰ	ἡμεῖς	δεξάμενοι ἐθέλοιμεν ἂν μηδίσαντες καταδουλῶσαι
[8, 144]	ὡς τάχιστα ἐκπέμπετε. (ὡς γὰρ	ἡμεῖς	εἰκάζομεν, οὐκ ἑκὰς χρόνου παρέσται
[8, 105]	ἤδη ἀδικηθέντι ἐγένετο πάντων τῶν	ἡμεῖς	ἴδμεν. ἁλόντα γὰρ αὐτὸν ὑπὸ
[8, 124]	δὴ τοῦτον πάντων ἀνθρώπων τῶν	ἡμεῖς	ἴδμεν Σπαρτιῆται προέπεμψαν. ~ὡς δὲ
[8, 109]	ἄνδρας φεύγοντας. (τάδε γὰρ οὐκ	ἡμεῖς	κατεργασάμεθα, ἀλλὰ θεοί τε καὶ
[8, 62]	(εἰ δὲ ταῦτα μὴ ποιήσῃς,	ἡμεῖς	μὲν ὡς ἔχομεν ἀναλαβόντες τοὺς
[8, 144]	ὑμῖν μὲν ἡ χάρις ἐκπεπλήρωται,	ἡμεῖς	μέντοι λιπαρήσομεν οὕτω ὅκως ἂν
[8, 29]	ἐστερῆσθαι καὶ πρὸς ἠνδραποδίσθαι ὑμέας.	ἡμεῖς	μέντοι τὸ πᾶν ἔχοντες οὐ
[8, 143]	σὺ ἡμέας πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε	ἡμεῖς	πεισόμεθα. (νῦν τε ἀπάγγελλε Μαρδονίῳ
[8, 113]	δ᾽ ἀμφὶ Ξέρξην ἐπισχόντες ὀλίγας	ἡμέρας	μετὰ τὴν ναυμαχίην ἐξήλαυνον ἐς
[8, 15]	συνέπιπτε δὲ ὥστε τὰς αὐτὰς	ἡμέρας	τάς τε ναυμαχίας γίνεσθαι ταύτας
[8, 66]	διέβησαν ἐς τὴν Ἱστιαίην, ἐπισχόντες	ἡμέρας	τρεῖς ἔπλεον δι᾽ Εὐρίπου, καὶ
[8, 98]	λέγουσι γὰρ ὡς ὁσέων ἂν	ἡμερέων	ᾖ ἡ πᾶσα ὁδός, τοσοῦτοι
[8, 55]	ὑπὸ τῶν βαρβάρων· δευτέρῃ δὲ	ἡμέρῃ	ἀπὸ τῆς ἐμπρήσιος Ἀθηναίων οἱ
[8, 15]	ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον. ~τρίτῃ δὲ	ἡμέρῃ	δεινόν τι ποιησάμενοι οἱ στρατηγοὶ
[8, 108]	ἄκραι, συλλεχθέντες ἐκομίζοντο. ~ὡς δὲ	ἡμέρη	ἐγίνετο, ὁρῶντες οἱ Ἕλληνες κατὰ
[8, 14]	Ἀφέτῃσι βάρβαροι, ὥς σφι ἀσμένοισι	ἡμέρη	ἐπέλαμψε, ἀτρέμας τε εἶχον τὰς
[8, 22]	τὰ Ἴωνες ἐπελθόντες τῇ ὑστεραίῃ	ἡμέρῃ	ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ἐπελέξαντο. τὰ
[8, 70]	νυν οὐκ ἐξέχρησέ σφι ἡ	ἡμέρη	ναυμαχίην ποιήσασθαι· νὺξ γὰρ ἐπεγένετο·
[8, 54]	τῆς πέμψιος τοῦ κήρυκος δευτέρῃ	ἡμέρῃ	συγκαλέσας Ἀθηναίων τοὺς φυγάδας, ἑωυτῷ
[8, 64]	ἔδοξε, αὐτοῦ παρεσκευάζοντο ὡς ναυμαχήσοντες.	ἡμέρη	τε ἐγίνετο καὶ ἅμα τῷ
[8, 9]	πολλῶν δὲ λεχθέντων ἐνίκα τὴν	ἡμέρην	ἐκείνην αὐτοῦ μείναντάς τε καὶ
[8, 107]	πειρώμενον ὅμοια. ταύτην μὲν τὴν	ἡμέρην	ἐς τοσοῦτο ἐγίνετο, τῆς δὲ
[8, 17]	δὲ Ἑλλήνων κατὰ ταύτην τὴν	ἡμέρην	ἠρίστευσαν Ἀθηναῖοι καὶ Ἀθηναίων Κλεινίης
[8, 86]	γε καὶ ἐγένοντο ταύτην τὴν	ἡμέρην	μακρῷ ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν ἢ
[8, 25]	τέσσερες χιλιάδες. (ταύτην μὲν τὴν	ἡμέρην	πρὸς θέην ἐτράποντο, τῇ δ᾽
[8, 15]	ἄρξαι, ἀλλὰ παρακελευσάμενοι κατὰ μέσον	ἡμέρης	ἀνῆγον τὰς νέας. συνέπιπτε δὲ
[8, 71]	βοηθήσαντες ἐργαζόμενοι, οὔτε νυκτὸς οὔτε	ἡμέρης.	~οἱ δὲ βοηθήσαντες ἐς τὸν
[8, 23]	τούτῳ τῷ χώρῳ μέχρι μέσου	ἡμέρης,	τὸ ἀπὸ τούτου ἔπλεον ἐς
[8, 7]	ἐν νόῳ ἔχοντες ταύτης τῆς	ἡμέρης	τοῖσι Ἕλλησι ἐπιθήσεσθαι, οὐδὲ πρότερον
[8, 9]	ἐπέπλεε, δείλην ὀψίην γινομένην τῆς	ἡμέρης	φυλάξαντες αὐτοὶ ἐπανέπλεον ἐπὶ τοὺς
[8, 78]	οἱ βάρβαροι, ἀλλ᾽ ὥσπερ τῆς	ἡμέρης	ὥρων αὐτοὺς τεταγμένους, ἐδόκεον κατὰ
[8, 115]	διαβάσιος ἐν πέντε καὶ τεσσεράκοντα	ἡμέρῃσι,	ἀπάγων τῆς στρατιῆς οὐδὲν μέρος
[8, 66]	Εὐρίπου, καὶ ἐν ἑτέρῃσι τρισὶ	ἡμέρῃσι	ἐγένοντο ἐν Φαλήρῳ. ὡς μὲν
[8, 98]	τε καὶ ἄνδρες διεστᾶσι κατὰ	ἡμερησίην	ὁδὸν ἑκάστην ἵππος τε καὶ
[8, 115]	καταδρέποντες κατήσθιον, ὁμοίως τῶν τε	ἡμέρωι	καὶ τῶν ἀγρίων, καὶ ἔλειπον
[8, 62]	τὴν ἐν Ἰταλίῃ, ἥ περ	ἡμετέρη	τε ἐστὶ ἐκ παλαιοῦ ἔτι,
[8, 144]	ὁ βάρβαρος ἐσβαλὼν ἐς τὴν	ἡμετέρην,	ἀλλ᾽ ἐπειδὰν τάχιστα πύθηται τὴν
[8, 62]	καὶ τὰ λόγια λέγει ὑπ᾽	ἡμέων	αὐτὴν δέειν κτισθῆναι· ὑμεῖς δὲ
[8, 142]	τόνδε τὸν πόλεμον ὑμεῖς οὐδὲν	ἡμέων	βουλομένων, καὶ περὶ τῆς ὑμετέρης
[8, 22]	συμμίσγωμεν, ἐθελοκακέετε μεμνημένοι ὅτι ἀπ᾽	ἡμέων	γεγόνατε καὶ ὅτι ἀρχῆθεν ἡ
[8, 22]	καταδουλούμενοι. (ἀλλὰ μάλιστα μὲν πρὸς	ἡμέων	γίνεσθε· εἰ δὲ ὑμῖν ἐστι
[8, 60]	γὰρ ἐν στεινῷ ναυμαχέειν πρὸς	ἡμέων	ἐστί, ἐν εὐρυχωρίῃ δὲ πρὸς
[8, 144]	πρὸς ἡμέας ἐοῦσαν, ὅτι προείδετε	ἡμέων	οἰκοφθορημένων οὕτω ὥστε ἐπιθρέψαι ἐθέλειν
[8, 79]	ἐν τῷδε περὶ τοῦ ὁκότερος	ἡμέων	πλέω ἀγαθὰ τὴν πατρίδα ἐργάσεται.
[8, 144]	ὅτι οὐδὲν ποιήσομεν τῶν ἐκεῖνος	ἡμέων	προσεδέετο. πρὶν ὦν παρεῖναι ἐκεῖνον
[8, 109]	μὲν ἐν τῇ Ἑλλάδι καταμείναντας	ἡμέων	τε αὐτῶν ἐπιμεληθῆναι καὶ τῶν
[8, 144]	οἰκοφθορημένων οὕτω ὥστε ἐπιθρέψαι ἐθέλειν	ἡμέων	τοὺς οἰκέτας. (καὶ ὑμῖν μὲν
[8, 100]	ὁ τὸ πᾶν φέρων ἐστὶ	ἡμῖν,	ἀλλ᾽ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων.
[8, 22]	πρὸς τὸν βάρβαρον ἀπ᾽ ὑμέων	ἡμῖν	γέγονε” (Θεμιστοκλέης δὲ ταῦτα ἔγραφε,
[8, 29]	πᾶν ἔχοντες οὐ μνησικακέομεν, ἀλλ᾽	ἡμῖν	γενέσθω ἀντ᾽ αὐτῶν πεντήκοντα τάλαντα
[8, 22]	καὶ νῦν ἐκ τοῦ μέσου	ἡμῖν	ἕζεσθε καὶ αὐτοὶ καὶ τῶν
[8, 80]	αὐτοῖσι μὴ πιστὰ γένηται, ὅμοιον	ἡμῖν	ἔσται· οὐ γὰρ ἔτι διαδρήσονται,
[8, 29]	βαρβάρῳ τοσοῦτο δυνάμεθα ὥστε ἐπ᾽	ἡμῖν	ἐστι τῆς γῆς ἐστερῆσθαι καὶ
[8, 29]	τοῖσι Ἕλλησι, ὅσον χρόνον ἐκεῖνα	ἡμῖν	ἥνδανε, πλέον αἰεί κοτε ὑμέων
[8, 100]	τῆς ἠπείρου τῆσδε· οἵ τε	ἡμῖν	ἠντιώθησαν, ἔδοσαν δίκας. (εἰ μέν
[8, 60]	Αἰγίνῃ καὶ Σαλαμῖνι, ἐν τῇ	ἡμῖν	καὶ λόγιον ἐστὶ τῶν ἐχθρῶν
[8, 109]	γὰρ ἔχει ἐς τὸ παρεὸν	ἡμῖν,	νῦν μὲν ἐν τῇ Ἑλλάδι
[8, 140]	βασιλέος ταύτῃ ὁρμημένου. ἔστε ἐλεύθεροι,	ἡμῖν	ὁμαιχμίην συνθέμενοι ἄνευ τε δόλου
[8, 29]	μᾶλλον γνωσιμαχέετε μὴ εἶναι ὅμοιοι	ἡμῖν.	(πρόσθε τε γὰρ ἐν τοῖσι
[8, 60]	ἀναπεπταμένῳ ναυμαχήσεις, ἐς τὸ ἥκιστα	ἡμῖν	σύμφορον ἐστὶ νέας ἔχουσι βαρυτέρας
[8, 62]	τὴν Ἑλλάδα· τὸ πᾶν γὰρ	ἡμῖν	τοῦ πολέμου φέρουσι αἱ νέες.
[8, 60]	δὲ Σαλαμὶς περιγίνεται, ἐς τὴν	ἡμῖν	ὑπέκκειται τέκνα τε καὶ γυναῖκες.
[8, 143]	τῷ Μήδῳ δύναμις ἤ περ	ἡμῖν,	ὥστε οὐδὲν δέει τοῦτό γε
[8, 18]	οὐκ ἥκιστα Ἀθηναῖοι τῶν αἱ	ἡμίσεαι	τῶν νεῶν τετρωμέναι ἦσαν, δρησμὸν
[8, 27]	ἀσπίδων Φωκέας, τῶν τὰς μὲν	ἡμισέας	ἐς Ἄβας ἀνέθεσαν τὰς δὲ
[8, 52]	ἐνθαῦτα Ἀθηναίων οἱ πολιορκεόμενοι ὅμως	ἠμύνοντο,	καίπερ ἐς τὸ ἔσχατον κακοῦ
[8, 51]	ἀκρόπολιν θύρῃσί τε καὶ ξύλοισι	ἠμύνοντο	τοὺς ἐπιόντας, ἅμα μὲν ὑπ᾽
[8, 57]	Πελοποννήσου ναυμαχέειν, εἶπε (οὔτ᾽ ἄρα,	ἤν	ἀπαείρωσι τὰς νέας ἀπὸ Σαλαμῖνος,
[8, 57]	καὶ πειρῶ διαχέαι τὰ βεβουλευμένα,	ἤν	κως δύνῃ ἀναγνῶσαι Εὐρυβιάδην μεταβουλεύσασθαι
[8, 60]	τε καὶ Μέγαρα καὶ Αἴγιναν,	ἤν	περ καὶ τὰ ἄλλα εὐτυχήσωμεν.
[8, 21]	ἐπ᾽ Ἀρτεμισίω ἐοῦσι ἀγγέλλειν τριηκοντέρῳ,	ἤν	τι καταλαμβάνῃ νεώτερον τὸν πεζόν.
[8, 102]	αὐτῶν οἱ Ἕλληνες. Μαρδονίου δέ,	ἤν	τι πάθῃ, λόγος οὐδεὶς γίνεται,
[8, 109]	ποιήσασθαι ἐς τὸν Πέρσην, ἵνα	ἢν	ἄρα τί μιν καταλαμβάνῃ πρὸς
[8, 80]	χρηστὰ ἀπαγγέλλων, αὐτός σφι ἄγγειλον.	(ἢν	γὰρ ἐγὼ αὐτὰ λέγω, δόξω
[8, 102]	πρηγμάτων περὶ οἶκον τὸν σόν·	(ἢν	γὰρ σύ τε περιῇς καὶ
[8, 65]	ἄλλῳ τὸν λόγον τοῦτον εἴπῃς·	(ἢν	γάρ τοι ἐς βασιλέα ἀνενειχθῇ
[8, 68]	μελήσει πρὸ τῶν Ἀθηνέων ναυμαχέειν.	(ἢν	δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω
[8, 80]	πείθωνται, ταῦτα δὴ τὰ κάλλιστα,	ἢν	δὲ αὐτοῖσι μὴ πιστὰ γένηται,
[8, 60]	φρονέεις, ἄξεις ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον.	(ἢν	δέ γε καὶ τὰ ἐγὼ
[8, 65]	τῇ ἐν τῇ ἠπείρῳ ἔσται,	ἢν	δὲ ἐπὶ τὰς νέας τράπηται
[8, 60]	κινδυνεύσεις τε ἁπάσῃ τῇ Ἑλλάδι.	(ἢν	δὲ τὰ ἐγὼ λέγω ποιήσῃς,
[8, 140]	αὐτόνομοι· ἱρά τε πάντα σφι,	ἢν	δὴ βούλωνταί γε ἐμοὶ ὁμολογέειν,
[8, 144]	διακωλύοντα ταῦτα μὴ ποιέειν μηδ᾽	ἢν	ἐθέλωμεν, πρῶτα μὲν καὶ μέγιστα
[8, 60]	νῦν ἐστὶ σῶσαι τὴν Ἑλλάδα,	ἢν	ἐμοὶ πείθῃ ναυμαχίην αὐτοῦ μένων
[8, 140]	ἐμοὶ ἐοῦσαν δύναμιν· ὥστε καὶ	ἢν	ἡμέας ὑπερβάλησθε καὶ νικήσητε, τοῦ
[8, 79]	λέγω γενόμενος ὅτι νῦν οὐδ᾽	ἢν	θέλωσι Κορίνθιοί τε καὶ αὐτὸς
[8, 102]	τοῖσι ἐθέλει. (τοῦτο μὲν γὰρ	ἢν	καταστρέψηται τὰ φησὶ θέλειν καί
[8, 106]	τούτων ὅσα μιν ἀγαθὰ ποιήσει	ἢν	κομίσας τοὺς οἰκέτας οἰκέῃ ἐκείνῃ,
[8, 65]	τε καὶ τοῖσι συμμάχοισι. (καὶ	ἢν	μέν γε κατασκήψῃ ἐς τὴν
[8, 68]	τῶν ἀντιπολέμων πρήγματα, τοῦτο φράσω.	ἢν	μὲν μὴ ἐπειχθῇς ναυμαχίην ποιεύμενος,
[8, 80]	ὡς ἔχει. ἐπεὰν δὲ σημήνῃς,	ἢν	μὲν πείθωνται, ταῦτα δὴ τὰ
[8, 94]	τε εἶεν ἀγόμενοι ὅμηροι ἀποθνήσκειν,	ἢν	μὴ νικῶντες φαίνωνται οἱ Ἕλληνες.
[8, 2]	οἱ γὰρ σύμμαχοι οὐκ ἔφασαν,	ἢν	μὴ ὁ Λάκων ἡγεμονεύῃ, Ἀθηναίοισι
[8, 75]	κάλλιστον ὑμέας ἔργων ἁπάντων ἐξεργάσασθαι,	ἢν	μὴ περιίδητε διαδράντας αὐτούς. (οὔτε
[8, 140]	ἀναγκαίως ἔχει μοι ποιέειν ταῦτα,	ἢν	μὴ τὸ ὑμέτερον αἴτιον γένηται.
[8, 63]	Ἀθηναίους ἀνεδιδάσκετο, μή σφεας ἀπολίπωσι,	ἢν	πρὸς τὸν Ἰσθμὸν ἀγάγῃ τὰς
[8, 68]	ἐγὼ πυνθάνομαι, οὔτε αὐτοὺς οἰκός,	ἢν	σὺ ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον ἐλαύνῃς
[8, 102]	σοὶ δοῦλοι κατεργάσαντο. τοῦτο δὲ	ἢν	τὰ ἐναντία τῆς Μαρδονίου γνώμης
[8, 60]	συμβάλλοντες νηυσὶ ὀλίγῃσι πρὸς πολλάς,	ἢν	τὰ οἰκότα ἐκ τοῦ πολέμου
[8, 140]	βασιλέος ἐστὶ καὶ χεὶρ ὑπερμήκης.	(ἢν	ὦν μὴ αὐτίκα ὁμολογήσητε, μεγάλα
[8, 21]	Θερμοπύλῃσι ἐοῦσι· ὣς δ᾽ αὕτως	ἦν	Ἀβρώνιχος ὁ Λυσικλέος Ἀθηναῖος καὶ
[8, 139]	δὲ Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω δὲ πατὴρ	ἦν	Ἀέροπος, τοῦ δὲ Φίλιππος, Φιλίππου
[8, 37]	τούτῳ ὁ προφήτης, τῷ οὔνομα	ἦν	Ἀκήρατος, ὁρᾷ πρὸ τοῦ νηοῦ
[8, 139]	Ἀλέξανδρος ὧδε ἐγένετο· Ἀμύντεω παῖς	ἦν	Ἀλέξανδρος, Ἀμύντης δὲ Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω
[8, 35]	ἐν τῷ ἱρῷ ὅσα λόγου	ἦν	ἄξια Ξέρξης, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,
[8, 37]	ἐξενηνειγμένα ἱρά, τῶν οὐκ ὅσιον	ἦν	ἅπτεσθαι ἀνθρώπων οὐδενί. (ὃ μὲν
[8, 144]	ὁμολογήσωμεν τῷ βαρβάρῳ, κάρτα ἀνθρωπήιον	ἦν·	ἀτὰρ αἰσχρῶς γε οἴκατε ἐξεπιστάμενοι
[8, 41]	πρόσθε αἰεὶ χρόνῳ ἀναισιμουμένη τότε	ἦν	ἄψαυστος. σημηνάσης δὲ ταῦτα τῆς
[8, 8]	οὗτοι ἀριθμὸν ἐποιεῦντο τῶν νεῶν,	ἦν	γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τούτῳ
[8, 137]	βασιλεὺς τοῦ μισθοῦ πέρι ἀκούσας,	ἦν	γὰρ κατὰ τὴν καπνοδόκην ἐς
[8, 33]	τε καὶ ἀναθήμασι πολλοῖσι κατεσκευασμένον·	ἦν	δὲ καὶ τότε καὶ νῦν
[8, 15]	τὰς πεζομαχίας τὰς ἐν Θερμοπύλῃσι.	(ἦν	δὲ πᾶς ὁ ἀγὼν τοῖσι
[8, 126]	πόρου. (ὡς δὲ ὃ μὲν	ἦν	ἐν τῇ Ἀσίῃ, ὁ δὲ
[8, 13]	αὐτή περ ἐοῦσα νὺξ πολλὸν	ἦν	ἔτι ἀγριωτέρη, τοσούτω ὅσῳ ἐν
[8, 33]	καὶ Παραποταμίους καὶ Ἄβας, ἔνθα	ἦν	ἱρὸν Ἀπόλλωνος πλούσιον, θησαυροῖσί τε
[8, 131]	ἑκατόν. (στρατηγὸς δὲ καὶ ναύαρχος	ἦν	Λευτυχίδης ὁ Μενάρεος τοῦ Ἡγησίλεω
[8, 21]	δὲ ὁ ἐκ Τρηχῖνος κατάσκοπος.	ἦν	μὲν γὰρ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ κατάσκοπος
[8, 12]	Σαλαμῖνι. ~ὡς δὲ εὐφρόνη ἐγεγόνεε,	ἦν	μὲν τῆς ὥρης μέσον θέρος,
[8, 133]	ἄνδρα Εὐρωπέα γένος, τῷ οὔνομα	ἦν	Μῦς, ἐντειλάμενος πανταχῇ μιν χρησόμενον
[8, 26]	εἷς δέ τις πρὸ πάντων	ἦν	ὁ εἰρωτῶν αὐτοὺς ταῦτα. (οἳ
[8, 59]	εἵνεκα συνήγαγε τοὺς στρατηγούς, πολλὸς	ἦν	ὁ Θεμιστοκλέης ἐν τοῖσι λόγοισι
[8, 132]	(τῶν καὶ Ἡρόδοτος ὁ Βασιληίδεω	ἦν·	οἳ στασιῶται σφίσι γενόμενοι ἐπεβούλευον
[8, 46]	(τῇ δὲ νήσῳ πρότερον οὔνομα	ἦν	Οἰνώνη. μετὰ δὲ Αἰγινήτας Χαλκιδέες
[8, 23]	προκατοψομένας· ἀπαγγειλάντων δὲ τούτων τὰ	ἦν,	οὕτω δὴ ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ
[8, 83]	πάντων Θεμιστοκλέης, τὰ δὲ ἔπεα	ἦν	πάντα κρέσσω τοῖσι ἥσσοσι ἀντιτιθέμενα,
[8, 2]	τῶν συλλεχθεισέων νεῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον	ἦν,	πάρεξ τῶν πεντηκοντέρων, διηκόσιαι καὶ
[8, 136]	κρατήσειν, τά περ ἂν καὶ	ἦν,	πεζῇ τε ἐδόκεε πολλῷ εἶναι
[8, 114]	τὴν στρατιὴν διέκρινε καὶ Ξέρξης	ἦν	περὶ Θεσσαλίην, χρηστήριον ἐληλύθεε ἐκ
[8, 10]	λάμψεται· Ἀθηναίων γὰρ αὐτοῖσι λόγος	ἦν	πλεῖστος ἀνὰ τὰ στρατόπεδα. ~τοῖσι
[8, 75]	λέγειν χρεόν, τῷ οὔνομα μὲν	ἦν	Σίκιννος, οἰκέτης δὲ καὶ παιδαγωγὸς
[8, 133]	χρησόμενον ἐλθεῖν, τῶν οἷά τε	ἦν	σφι ἀποπειρήσασθαι. ὅ τι μὲν
[8, 136]	ἐπιλεξάμενος ὅ τι δὴ λέγοντα	ἦν	τὰ χρηστήρια μετὰ ταῦτα ἔπεμψε
[8, 100]	δειμαίνοντες. ~καὶ περὶ Πέρσας μὲν	ἦν	ταῦτα τὸν πάντα μεταξὺ χρόνον
[8, 121]	περ ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ	ἦν,	τὴν δὲ ἐπὶ Σούνιον, τὴν
[8, 10]	πρήγματα. (ὅσοισι δὲ καὶ ἡδομένοισι	ἦν	τὸ γινόμενον, ἅμιλλαν ἐποιεῦντο ὅκως
[8, 31]	καὶ Φωκίδος χώρης, ἥ περ	ἦν	τὸ παλαιὸν Δρυοπίς· ἡ δὲ
[8, 132]	(τὸ γὰρ προσωτέρω πᾶν δεινὸν	ἦν	τοῖσι Ἕλλησι οὔτε τῶν χώρων
[8, 105]	δὴ τῶν Πηδασέων ὁ Ἑρμότιμος	ἦν)	τῷ μεγίστη τίσις ἤδη ἀδικηθέντι
[8, 75]	Σίκιννος, οἰκέτης δὲ καὶ παιδαγωγὸς	ἦν	τῶν Θεμιστοκλέος παίδων· τὸν δὴ
[8, 25]	καὶ γὰρ δὴ καὶ γελοῖον	ἦν·	τῶν μὲν χίλιοι ἐφαίνοντο νεκροὶ
[8, 83]	ὡς πιστὰ δὴ τὰ λεγόμενα	ἦν	τῶν Τηνίων ῥήματα, παρεσκευάζοντο ὡς
[8, 101]	ἐφαίνετο μούνη νοέουσα τὰ ποιητέα	ἦν.	(ὡς δὲ ἀπίκετο ἡ Ἀρτεμισίη,
[8, 106]	ἀχθέντων τῶν παίδων ἐς ὄψιν	ἠναγκάζετο	ὁ Πανιώνιος τῶν ἑωυτοῦ παίδων
[8, 29]	Ἕλλησι, ὅσον χρόνον ἐκεῖνα ἡμῖν	ἥνδανε,	πλέον αἰεί κοτε ὑμέων ἐφερόμεθα·
[8, 29]	τῆς γῆς ἐστερῆσθαι καὶ πρὸς	ἠνδραποδίσθαι	ὑμέας. ἡμεῖς μέντοι τὸ πᾶν
[8, 26]	στέφανον ἀλλ᾽ οὐ χρήματα, οὔτε	ἠνέσχετο	σιγῶν εἶπέ τε ἐς πάντας
[8, 71]	πολλέων καὶ παντὸς ἀνδρὸς ἐργαζομένου,	ἤνετο	τὸ ἔργον· καὶ γὰρ λίθοι
[8, 140]	ἄλλην πρὸς ταύτῃ ἑλέσθων αὐτοί,	ἥντινα	ἂν ἐθέλωσι, ἐόντες αὐτόνομοι· ἱρά
[8, 100]	ἠπείρου τῆσδε· οἵ τε ἡμῖν	ἠντιώθησαν,	ἔδοσαν δίκας. (εἰ μέν νυν
[8, 18]	διέστησαν, ἄσμενοι ἑκάτεροι ἐς ὅρμον	ἠπείγοντο.	οἱ δὲ Ἕλληνες ὡς διακριθέντες
[8, 66]	ἐς τὰς Ἀθήνας, κατά τε	ἤπειρον	καὶ τῇσι νηυσὶ ἀπικόμενοι, ἢ
[8, 71]	δυνατὰ πάντα ἐμεμηχάνητο ὅκως κατ᾽	ἤπειρον	μὴ ἐσβάλοιεν οἱ βάρβαροι. ὡς
[8, 44]	οἱ δὲ ἐκ τῆς ἔξω	ἠπείρου,	Ἀθηναῖοι μὲν πρὸς πάντας τοὺς
[8, 76]	Σαλαμῖνός τε κειμένην καὶ τῆς	ἠπείρου,	πολλοὺς τῶν Περσέων ἀπεβιβάσαντο· τοῦτο
[8, 107]	ἀνατείνουσι γὰρ ἄκραι λεπταὶ τῆς	ἠπείρου	ταύτης, ἔδοξάν τε νέας εἶναι
[8, 100]	πειρήσεται ἀντιωθῆναι οὔτ᾽ ἐκ τῆς	ἠπείρου	τῆσδε· οἵ τε ἡμῖν ἠντιώθησαν,
[8, 53]	τὴν Ἀττικὴν τὴν ἐν τῇ	ἠπείρῳ	γενέσθαι ὑπὸ Πέρσῃσι. ἔμπροσθε ὦν
[8, 65]	τῇ στρατιῇ τῇ ἐν τῇ	ἠπείρῳ	ἔσται, ἢν δὲ ἐπὶ τὰς
[8, 35]	ἀποδέξαιεν τὰ χρήματα. πάντα δ᾽	ἠπίστατο	τὰ ἐν τῷ ἱρῷ ὅσα
[8, 88]	νεὸς ἐπισταμένους· τὴν δὲ διαφθαρεῖσαν	ἠπιστέατο	εἶναι πολεμίην. (τά τε γὰρ
[8, 5]	δὲ τὰ λοιπὰ ἔχων, ἀλλ᾽	ἠπιστέατο	οἱ μεταλαβόντες τούτων τῶν χρημάτων
[8, 25]	διεξιόντες τοὺς νεκρούς· πάντες δὲ	ἠπιστέατο	τοὺς κειμένους εἶναι πάντας Λακεδαιμονίους
[8, 97]	οἱ ἄλλοι ταῦτα πρήσσοντα εὖ	ἠπιστέατο	ὡς ἐκ παντὸς νόου παρεσκεύασται
[8, 60]	ἐγκαταλειπόμενοι οὐ στεφανοῦνται” ~τότε μὲν	ἠπίως	πρὸς τὸν Κορίνθιον ἀμείψατο, πρὸς
[8, 132]	δὲ Σάμον ἐπιστέατο δόξῃ καὶ	Ἡρακλέας	στήλας ἴσον ἀπέχειν. συνέπιπτε δὲ
[8, 114]	Μήδων, Λακεδαιμόνιοί τέ σε καὶ	Ἡρακλεῖδαι	οἱ ἀπὸ Σπάρτης αἰτέουσι φόνου
[8, 131]	τοῦ Κλεοδαίου τοῦ Ὕλλου τοῦ	Ἡρακλέος,	ἐὼν τῆς ἑτέρης οἰκίης τῶν
[8, 43]	δὲ Ἑρμιονέες εἰσὶ Δρύοπες, ὑπὸ	Ἡρακλέος	τε καὶ Μηλιέων ἐκ τῆς
[8, 58]	μένειν” ~κάρτα τε τῷ Θεμιστοκλέι	ἤρεσε	ἡ ὑποθήκη, καὶ οὐδὲν πρὸς
[8, 19]	ἀπικέσθαι ἐς τὴν Ἑλλάδα. ταῦτα	ἤρεσέ	σφι ποιέειν, καὶ αὐτίκα πῦρ
[8, 17]	Ἑλλήνων κατὰ ταύτην τὴν ἡμέρην	ἠρίστευσαν	Ἀθηναῖοι καὶ Ἀθηναίων Κλεινίης ὁ
[8, 17]	Αἰγύπτιοι μὲν τῶν Ξέρξεω στρατιωτέων	ἠρίστευσαν,	οἳ ἄλλα τε μεγάλα ἔργα
[8, 51]	διαβάσιος τοῦ Ἑλλησπόντου, ἔνθεν πορεύεσθαι	ἤρξαντο	οἱ βάρβαροι, ἕνα αὐτοῦ διατρίψαντες
[8, 132]	ἐλευθεροῦν τὴν Ἰωνίην· (τῶν καὶ	Ἡρόδοτος	ὁ Βασιληίδεω ἦν· οἳ στασιῶται
[8, 0]		~Ἡροδότου	Μοῦσαι Ἱστοριῶν ὀγδόη ἐπιγραφομένη Οὐρανία
[8, 82]	τριήρης ἀνδρῶν Τηνίων αὐτομολέουσα, τῆς	ἦρχε	ἀνὴρ Παναίτιος ὁ Σωσιμένεος, ἥ
[8, 47]	Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ μιῇ νηί, τῆς	ἦρχε	ἀνὴρ τρὶς πυθιονίκης Φάυλλος· Κροτωνιῆται
[8, 39]	δύο Δελφοὶ λέγουσι εἶναι ἐπιχωρίους	ἥρωας,	Φύλακόν τε καὶ Αὐτόνοον, τῶν
[8, 109]	κατεργασάμεθα, ἀλλὰ θεοί τε καὶ	ἥρωες,	οἳ ἐφθόνησαν ἄνδρα ἕνα τῆς
[8, 94]	καὶ δὴ νικῶσι ὅσον αὐτοὶ	ἠρῶντο	ἐπικρατήσαντες τῶν ἐχθρῶν” ταῦτα λεγόντων
[8, 143]	μιν ἐπέξιμεν ἀμυνόμενοι καὶ τοῖσι	ἥρωσι,	τῶν ἐκεῖνος οὐδεμίαν ὄπιν ἔχων
[8, 92]	ἐπὶ Σκιάθῳ τὴν Αἰγιναίην, ἐπ᾽	ἧς	ἔπλεε Πυθέης ὁ Ἰσχενόου, τὸν
[8, 136]	ὅτι οἱ προσκηδέες οἱ Πέρσαι	ἦσαν·	Ἀλεξάνδρου γὰρ ἀδελφεὴν Γυγαίην, Ἀμύντεω
[8, 87]	ἔχουσα διαφυγεῖν, ἔμπροσθε γὰρ αὐτῆς	ἦσαν	ἄλλαι νέες φίλιαι, ἡ δὲ
[8, 111]	ταῦτα λέγοντες ὡς κατὰ λόγον	ἦσαν	ἄρα αἱ Ἀθῆναι μεγάλαι τε
[8, 110]	(ὡς δὲ οὗτοί οἱ ἀνεγνωσμένοι	ἦσαν,	αὐτίκα μετὰ ταῦτα ὁ Θεμιστοκλέης
[8, 137]	αὐτὴ τὰ σιτία σφι ἔπεσσε·	ἦσαν	γὰρ τὸ πάλαι καὶ αἱ
[8, 86]	συνοίσεσθαι οἷόν περ ἀπέβη. καίτοι	ἦσάν	γε καὶ ἐγένοντο ταύτην τὴν
[8, 24]	ἑωυτοῦ ἦσαν νεκροὶ ἐν Θερμοπύλῃσι	(ἦσαν	δὲ καὶ δύο μυριάδες) ὑπολιπόμενος
[8, 93]	δή, ὡς πρότερον εἴρηται, διέφυγε·	ἦσαν	δὲ καὶ οἱ ἄλλοι, τῶν
[8, 18]	αἱ ἡμίσεαι τῶν νεῶν τετρωμέναι	ἦσαν,	δρησμὸν δὴ ἐβούλευον ἔσω ἐς
[8, 72]	ἐς τὸν Ἰσθμὸν πανδημεὶ οἵδε	ἦσαν	Ἑλλήνων, Λακεδαιμόνιοί τε καὶ Ἀρκάδες
[8, 99]	καὶ ἐθυμίων θυμιήματα καὶ αὐτοὶ	ἦσαν	ἐν θυσίῃσί τε καὶ εὐπαθείῃσι.
[8, 37]	θωμάσαι μάλιστα. (ἐπεὶ γὰρ δὴ	ἦσαν	ἐπιόντες οἱ βάρβαροι κατὰ τὸ
[8, 6]	τότε δὲ αὐτοὶ ἰδόντες, πρόθυμοι	ἦσαν	ἐπιχειρέειν, εἴ κως ἕλοιεν αὐτάς.
[8, 96]	ταύτῃ ἐτύγχανε ἔτι ἐόντα, ἕτοιμοι	ἦσαν	ἐς ἄλλην ναυμαχίην, ἐλπίζοντες τῇσι
[8, 69]	λεγούσης πρὸς Μαρδόνιον, ὅσοι μὲν	ἦσαν	εὔνοοι τῇ Ἀρτεμισίῃ, συμφορὴν ἐποιεῦντο
[8, 10]	(ὅσοι μέν νυν τῶν Ἰώνων	ἦσαν	εὔνοοι τοῖσι Ἕλλησι, ἀέκοντές τε
[8, 107]	πορευθῆναι βασιλέι. (ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ	ἦσαν	Ζωστῆρος πλέοντες οἱ βάρβαροι, ἀνατείνουσι
[8, 5]	τε δὴ πάντες δώροισι ἀναπεπεισμένοι	ἦσαν	καὶ τοῖσι Εὐβοεῦσι ἐκεχάριστο, αὐτός
[8, 110]	τε καὶ εὔβουλος, πάντως ἕτοιμοι	ἦσαν	λέγοντι πείθεσθαι. (ὡς δὲ οὗτοί
[8, 46]	~νησιωτέων δὲ Αἰγινῆται τριήκοντα παρείχοντο.	ἦσαν	μέν σφι καὶ ἄλλαι πεπληρωμέναι
[8, 2]	Ὀπούντιοι ἐπεβοήθεον πεντηκοντέρους ἔχοντες ἑπτά.	~ἦσαν	μὲν ὦν οὗτοι οἱ στρατευόμενοι
[8, 24]	ὅσοι τοῦ στρατοῦ τοῦ ἑωυτοῦ	ἦσαν	νεκροὶ ἐν Θερμοπύλῃσι (ἦσαν δὲ
[8, 37]	τοῦ προφήτεω. ~ἐπεὶ δὲ ἀγχοῦ	ἦσαν	οἱ βάρβαροι ἐπιόντες καὶ ἀπώρων
[8, 72]	Τροιζήνιοι καὶ Ἑρμιονέες. οὗτοι μὲν	ἦσαν	οἱ βοηθήσαντες καὶ ὑπεραρρωδέοντες τῇ
[8, 47]	ἐκτὸς τούτων οἰκημένων Κροτωνιῆται μοῦνοι	ἦσαν	οἳ ἐβοήθησαν τῇ Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ
[8, 1]	ἐς τὸν ναυτικὸν στρατὸν ταχθέντες	ἦσαν	οἵδε, Ἀθηναῖοι μὲν νέας παρεχόμενοι
[8, 44]	ἐχόντων τὴν νῦν Ἑλλάδα καλεομένην	ἦσαν	Πελασγοί, ὀνομαζόμενοι Κραναοί, ἐπὶ δὲ
[8, 39]	λίθοι ἔτι καὶ ἐς ἡμέας	ἦσαν	σόοι, ἐν τῷ τεμένεϊ τῆς
[8, 129]	διοδοιπορήκεσαν, ἔτι δὲ τρεῖς ὑπόλοιποι	ἦσαν,	τὰς διελθόντας χρῆν εἶναι ἔσω
[8, 130]	μέν νυν τὴν θάλασσαν ἑσσωμένοι	ἦσαν	τῷ θυμῷ, πεζῇ δὲ ἐδόκεον
[8, 113]	τὸ πλῆθος μὲν οὐκ ἐλάσσονες	ἦσαν	τῶν Περσέων, ῥώμῃ δὲ ἥσσονες.
[8, 129]	ἄγαλμα τὸ ἐν τῷ προαστείῳ	ἠσέβησαν	οὗτοι τῶν Περσέων οἵ περ
[8, 101]	ἐκ κακῶν ἐχάρη τε καὶ	ἥσθη,	πρὸς Μαρδόνιόν τε βουλευσάμενος ἔφη
[8, 103]	ἐποιήσαο, πυρώσας τὰς Ἀθήνας ἀπελᾷς”	~ἥσθη	τε δὴ τῇ συμβουλίῃ Ξέρξης·
[8, 69]	γνῶμαι ἐς Ξέρξην, κάρτα τε	ἥσθη	τῇ γνώμῃ τῇ Ἀρτεμισίης, καὶ
[8, 5]	ὁ Κορίνθιος στρατηγὸς τῶν λοιπῶν	ἤσπαιρε	μοῦνος, φάμενος ἀποπλεύσεσθαί τε ἀπὸ
[8, 113]	ἦσαν τῶν Περσέων, ῥώμῃ δὲ	ἥσσονες.	ὥστε σύμπαντας τριήκοντα μυριάδας γενέσθαι
[8, 83]	ἔπεα ἦν πάντα κρέσσω τοῖσι	ἥσσοσι	ἀντιτιθέμενα, ὅσα δὴ ἐν ἀνθρώπου
[8, 14]	καί σφι ἀπεχρᾶτο κακῶς πρήσουσι	ἡσυχίην	ἄγειν ἐν τῷ παρεόντι. τοῖσι
[8, 108]	ἐν τῇ Εὐρώπῃ, πειρῷτο ἂν	ἡσυχίην	μὴ ἄγειν, ὡς ἄγοντι μέν
[8, 108]	ἄγειν, ὡς ἄγοντι μέν οἱ	ἡσυχίην	οὔτε τι προχωρέειν οἷόν τε
[8, 110]	γεφύρας λύειν. καὶ νῦν κατ᾽	ἡσυχίην	πολλὴν κομίζεο” οἳ μὲν ταῦτα
[8, 70]	Σαλαμῖνα καὶ παρεκρίθησαν διαταχθέντες κατ᾽	ἡσυχίην.	τότε μέν νυν οὐκ ἐξέχρησέ
[8, 65]	ἀνθρώπων οὐδὲ εἶς. ἀλλ᾽ ἔχ᾽	ἥσυχος,	περὶ δὲ στρατιῆς τῆσδε θεοῖσι
[8, 108]	πόλις τε καὶ κατὰ ἔθνεα,	ἤτοι	ἁλισκομένων γε ἢ πρὸ τούτου
[8, 30]	(εἰ δὲ Θεσσαλοὶ τὰ Ἑλλήνων	ηὖξον,	ὡς ἐμοὶ δοκέειν, ἐμήδιζον ἂν
[8, 98]	Ἕλλησι ἡ λαμπαδηφορίη τὴν τῷ	Ἡφαίστῳ	ἐπιτελέουσι. τοῦτο τὸ δράμημα τῶν
[8, 132]	χρηιζόντων Χίων, τὸ πρὸς τὴν	ἠῶ	κατωτέρω Δήλου· οὕτω δέος τὸ
[8, 85]	δ᾽ εἶχον τὸ πρὸς τὴν	ἠῶ	τε καὶ τὸν Πειραιέα. ἐθελοκάκεον
[8, 83]	Τηνίων ῥήματα, παρεσκευάζοντο ὡς ναυμαχήσοντες.	ἠώς	τε διέφαινε καὶ οἳ σύλλογον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 2/02/2006