HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  256 formes différentes pour 1092 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[8, 65]   εἶναι τὸν μυστικὸν ἴακχον. (εἶναι  δ᾽   ἀδαήμονα τῶν ἱρῶν τῶν ἐν
[8, 79]   ἐσελθών σφι ταῦτα σήμηνον”  δ᾽   ἀμείβετο τοῖσιδε. ~κάρτα τε χρηστὰ
[8, 113]   λάθρῃ τῶν ἄλλων στρατηγῶν. ~οἱ  δ᾽   ἀμφὶ Ξέρξην ἐπισχόντες ὀλίγας ἡμέρας
[8, 136]   πρήγματα ἔσεσθαι τῶν Ἑλληνικῶν. τάχα  δ᾽   ἂν καὶ τὰ χρηστήρια ταῦτά
[8, 100]   μέν νυν ταῦτα ποίεε· εἰ  δ᾽   ἄρα τοι βεβούλευται αὐτὸν ἀπελαύνοντα
[8, 77]   (χαλκὸς γὰρ χαλκῷ συμμίξεται, αἵματι  δ᾽   Ἄρης πόντον φοινίξει. τότ᾽ ἐλεύθερον
[8, 58]   κοινόν τι πρῆγμα συμμῖξαι·  δ᾽   αὐτὸν ἐς τὴν νέα ἐκέλευε
[8, 21]   τοῖσι ἐν Θερμοπύλῃσι ἐοῦσι· ὣς  δ᾽   αὕτως ἦν Ἀβρώνιχος Λυσικλέος
[8, 133]   οὐ γὰρ ὦν λέγεται· δοκέω  δ᾽   ἔγωγε περὶ τῶν παρεόντων πρηγμάτων
[8, 26]   κείμενον περὶ ὅτευ ἀγωνίζονται· οἳ  δ᾽   εἶπον τῆς ἐλαίης τὸν διδόμενον
[8, 85]   κατὰ δὲ Λακεδαιμονίους Ἴωνες· οὗτοι  δ᾽   εἶχον τὸ πρὸς τὴν ἠῶ
[8, 53]   οὐ δυνάμενον σφέας ἑλεῖν. ~χρόνῳ  δ᾽   ἐκ τῶν ἀπόρων ἐφάνη δή
[8, 14]   Κοῖλα τῆς Εὐβοίης διεφθείροντο· οἱ  δ᾽   ἐν Ἀφέτῃσι βάρβαροι, ὥς σφι
[8, 11]   τὸ ἀριστήιον ἔλαβε οὗτος. (τοὺς  δ᾽   ἐν τῇ ναυμαχίῃ ταύτῃ ἑτεραλκέως
[8, 118]   ἀπάγειν ἐς τὸν Ἑλλήσποντον, αὐτὸς  δ᾽   ἐπὶ νεὸς Φοινίσσης ἐπιβὰς ἐκομίζετο
[8, 41]   ἐόντι ἐπιμήνια ἐπιτελέουσι προτιθέντες· τὰ  δ᾽   ἐπιμήνια μελιτόεσσα ἐστί. (αὕτη δὴ
[8, 115]   ἀγρίων, καὶ ἔλειπον οὐδέν· ταῦτα  δ᾽   ἐποίεον ὑπὸ λιμοῦ. (ἐπιλαβὼν δὲ
[8, 119]   καὶ Περσέων τοὺς πρώτους, τῶν  δ᾽   ἐρετέων ἐόντων Φοινίκων ὅκως οὐκ
[8, 16]   διεφθείροντο πολλοὶ δὲ ἄνδρες, πολλῷ  δ᾽   ἔτι πλεῦνες νέες τε τῶν
[8, 85]   καὶ χώρῃ ἐδωρήθη πολλῇ. οἱ  δ᾽   εὐεργέται βασιλέος ὀροσάγγαι καλέονται περσιστί.
[8, 35]   Ξέρξῃ ἀποδέξαιεν τὰ χρήματα. πάντα  δ᾽   ἠπίστατο τὰ ἐν τῷ ἱρῷ
[8, 15]   τὴν Ἑλλάδα τοὺς βαρβάρους, οἳ  δ᾽   ὅκως τὸ Ἑλληνικὸν στράτευμα διαφθείραντες
[8, 97]   νόου παρεσκεύασται μένων πολεμήσειν· Μαρδόνιον  δ᾽   οὐδὲν τούτων ἐλάνθανε ὡς μάλιστα
[8, 4]   καὶ τοὺς οἰκέτας ὑπεκθέωνται. ὡς  δ᾽   οὐκ ἔπειθον, μεταβάντες τὸν Ἀθηναίων
[8, 23]   ἀπ᾽ Ἀρτεμισίου τῶν Ἑλλήνων. οἳ  δ᾽   ὑπ᾽ ἀπιστίης τὸν μὲν ἀγγέλλοντα
[8, 25]   ἡμέρην πρὸς θέην ἐτράποντο, τῇ  δ᾽   ὑστεραίῃ οἳ μὲν ἀπέπλεον ἐς
[8, 84]   στρατόπεδον, ὀνειδίσασαν πρότερον τάδε,  δαιμόνιοι,   μέχρι κόσου ἔτι πρύμνην ἀνακρούεσθε;
[8, 87]   αὐτοῦ ἐπιπλέοντος τοῦ Καλυνδέων βασιλέος  Δαμασιθύμου.   (εἰ μὲν καί τι νεῖκος
[8, 17]   Ἀθηναίων Κλεινίης Ἀλκιβιάδεω, ὃς  δαπάνην   οἰκηίην παρεχόμενος ἐστρατεύετο ἀνδράσι τε
[8, 89]   ἔθανε στρατηγὸς Ἀριαβίγνης  Δαρείου,   Ξέρξεω ἐὼν ἀδελφεός, ἀπὸ δὲ
[8, 35]   Πανοπέων τὴν πόλιν ἐνέπρησαν καὶ  Δαυλίων   καὶ Αἰολιδέων. (ἐπορεύοντο δὲ ταύτῃ
[8, 120]   ὡς ἐν ἀδείῃ ἐών. τὰ  δὲ   Ἄβδηρα ἵδρυται πρὸς τοῦ Ἑλλησπόντου
[8, 69]   οὐκ ἔα ναυμαχίην ποιέεσθαι· οἳ  δὲ   ἀγαιόμενοί τε καὶ φθονέοντες αὐτῇ,
[8, 107]   τὰς σχεδίας πορευθῆναι βασιλέι. (ἐπεὶ  δὲ   ἀγχοῦ ἦσαν Ζωστῆρος πλέοντες οἱ
[8, 37]   ἀνδρῶν καὶ τοῦ προφήτεω. ~ἐπεὶ  δὲ   ἀγχοῦ ἦσαν οἱ βάρβαροι ἐπιόντες
[8, 16]   τῶν βαρβάρων καὶ ἄνδρες, οὕτω  δὲ   ἀγωνιζόμενοι διέστησαν χωρὶς ἑκάτεροι. ~ἐν
[8, 71]   στρατηγὸς Κλεόμβροτος Ἀναξανδρίδεω, Λεωνίδεω  δὲ   ἀδελφεός. (ἱζόμενοι δὲ ἐν τῷ
[8, 21]   ἕκαστοι ἐτάχθησαν, Κορίνθιοι πρῶτοι, ὕστατοι  δὲ   Ἀθηναῖοι. ~Ἀθηναίων δὲ νέας τὰς
[8, 93]   ἤκουσαν Ἑλλήνων ἄριστα Αἰγινῆται, ἐπὶ  δὲ   Ἀθηναῖοι, ἀνδρῶν δὲ Πολύκριτός τε
[8, 89]   διεφθάρησαν νέειν οὐκ ἐπιστάμενοι. ἐπεὶ  δὲ   αἱ πρῶται ἐς φυγὴν ἐτράποντο,
[8, 64]   τε καὶ Τελαμῶνα ἐπεκαλέοντο, ἐπὶ  δὲ   Αἰακὸν καὶ τοὺς ἄλλους Αἰακίδας
[8, 91]   τὰς φευγούσας τῶν νεῶν, οἱ  δὲ   Αἰγινῆται τὰς ἐκπλεούσας· ὅκως δὲ
[8, 46]   οὗτοι Δωρικὸν ἀπὸ Κορίνθου. ~νησιωτέων  δὲ   Αἰγινῆται τριήκοντα παρείχοντο. ἦσαν μέν
[8, 46]   πρότερον οὔνομα ἦν Οἰνώνη. μετὰ  δὲ   Αἰγινήτας Χαλκιδέες τὰς ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ
[8, 140]   στέρεσθαι μὲν τῆς χώρης, θέειν  δὲ   αἰεὶ περὶ ὑμέων αὐτῶν, ἀλλὰ
[8, 137]   διπλήσιος ἐγίνετο αὐτὸς ἑωυτοῦ. ἐπεὶ  δὲ   αἰεὶ τὠυτὸ τοῦτο ἐγίνετο, εἶπε
[8, 63]   ἐγίνοντο ἀξιόμαχοι οἱ λοιποί. ταύτην  δὲ   αἱρέεται τὴν γνώμην, αὐτοῦ μένοντας
[8, 137]   τὸν ἄνδρα τὸν ἑωυτῆς· τὸν  δὲ   ἀκούσαντα ἐσῆλθε αὐτίκα ὡς εἴη
[8, 9]   τῶν νεῶν περὶ Εὔβοιαν. ~τοῦτο  δὲ   ἀκούσαντες οἱ Ἕλληνες λόγον σφίσι
[8, 122]   Μακεδὼν Ἀλέξανδρος χρύσεος. ~πέμψαντες  δὲ   ἀκροθίνια οἱ Ἕλληνες ἐς Δελφοὺς
[8, 137]   τοῖσι δὴ πειθόμενος ἔπεμπε. ~τοῦ  δὲ   Ἀλεξάνδρου τούτου ἕβδομος γενέτωρ Περδίκκης
[8, 139]   Ἀμύντεω παῖς ἦν Ἀλέξανδρος, Ἀμύντης  δὲ   Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω δὲ πατὴρ ἦν
[8, 52]   προσφερόντων περὶ ὁμολογίης ἐνεδέκοντο, ἀμυνόμενοι  δὲ   ἄλλα τε ἀντεμηχανῶντο καὶ δὴ
[8, 140]   τὴν γῆν σφι ἀπόδος, τοῦτο  δὲ   ἄλλην πρὸς ταύτῃ ἑλέσθων αὐτοί,
[8, 89]   Δαρείου, Ξέρξεω ἐὼν ἀδελφεός, ἀπὸ  δὲ   ἄλλοι πολλοί τε καὶ ὀνομαστοὶ
[8, 72]   ὑπεραρρωδέοντες τῇ Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ· τοῖσι  δὲ   ἄλλοισι Πελοποννησίοισι ἔμελε οὐδέν. Ὀλύμπια
[8, 119]   ἀποταμεῖν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. ~οὗτος  δὲ   ἄλλος λέγεται λόγος περὶ τοῦ
[8, 60]   οἱ κόσμον οὐδένα κατηγορέειν·  δὲ   ἄλλου λόγου εἴχετο, λέγων τάδε.
[8, 116]   στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. (οἳ  δὲ   ἀλογήσαντες, ἄλλως σφι θυμὸς
[8, 25]   Ἱστιαίην ἐπὶ τὰς νέας, οἱ  δὲ   ἀμφὶ Ξέρξην ἐς ὁδὸν ὁρμέατο.
[8, 110]   κατέμενον ἐπὶ τῷ πλοίῳ, Σίκιννος  δὲ   ἀναβὰς παρὰ Ξέρξην ἔλεγε τάδε.
[8, 16]   τῶν Ἑλλήνων νέες διεφθείροντο πολλοὶ  δὲ   ἄνδρες, πολλῷ δ᾽ ἔτι πλεῦνες
[8, 116]   ἐστρατεύοντο ἅμα τῷ Πέρσῃ· ἐπεὶ  δὲ   ἀνεχώρησαν ἀσινέες πάντες ἓξ ἐόντες,
[8, 69]   ἀνακρίσι ὡς ἀπολεομένης αὐτῆς. (ἐπεὶ  δὲ   ἀνηνείχθησαν αἱ γνῶμαι ἐς Ξέρξην,
[8, 31]   εἶναι προδόται τῆς Ἑλλάδος. ~ἐπειδὴ  δὲ   ἀνηνείχθησαν οὗτοι οἱ λόγοι, οὕτω
[8, 53]   ἐτράποντο πρὸς τὰς πύλας, ταύτας  δὲ   ἀνοίξαντες τοὺς ἱκέτας ἐφόνευον· ἐπεὶ
[8, 113]   ἅμα μὲν προπέμψαι βασιλέα, ἅμα  δὲ   ἀνωρίη εἶναι τοῦ ἔτεος πολεμέειν,
[8, 140]   ἀνόρθωσον, ὅσα ἐγὼ ἐνέπρησα” τούτων  δὲ   ἀπιγμένων ἀναγκαίως ἔχει μοι ποιέειν
[8, 40]   ἔχοντας ἐν φυλακῇ, τὰ ἄλλα  δὲ   ἀπιέναι. ταῦτα πυνθανόμενοι οὕτω δὴ
[8, 113]   ἔαρι πειρᾶσθαι τῆς Πελοποννήσου. (ὡς  δὲ   ἀπίκατο ἐς τὴν Θεσσαλίην, ἐνθαῦτα
[8, 8]   ἀπικέσθαι ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον. ὡς  δὲ   ἀπίκετο, αὐτίκα ἐσήμηνε τοῖσι στρατηγοῖσι
[8, 140]   Ἀλέξανδρος Ἀμύντεω· ὡς  δὲ   ἀπίκετο ἐς τὰς Ἀθήνας ἀποπεμφθεὶς
[8, 101]   νοέουσα τὰ ποιητέα ἦν. (ὡς  δὲ   ἀπίκετο Ἀρτεμισίη, μεταστησάμενος τοὺς
[8, 138]   οἵους τε γενέσθαι διαβῆναι. οἳ  δὲ   ἀπικόμενοι ἐς ἄλλην γῆν τῆς
[8, 123]   ἀνὰ τὸν πόλεμον τοῦτον. (ὡς  δὲ   ἀπικόμενοι οἱ στρατηγοὶ διένεμον τὰς
[8, 67]   τῶν ἐπιπλεόντων τὰς γνώμας. (ἐπεὶ  δὲ   ἀπικόμενος προΐζετο, παρῆσαν μετάπεμπτοι οἱ
[8, 60]   βαρυτέρας καὶ ἀριθμὸν ἐλάσσονας· τοῦτο  δὲ   ἀπολέεις Σαλαμῖνά τε καὶ Μέγαρα
[8, 59]   ἀγῶσι οἱ προεξανιστάμενοι ῥαπίζονται”  δὲ   ἀπολυόμενος ἔφη οἱ δέ γε
[8, 106]   τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα. (ὡς  δὲ   ἄρα πανοικίῃ μιν περιέλαβε, ἔλεγε
[8, 59]   στρατηγοὺς ἐς τὸ συνέδριον. ~ὡς  δὲ   ἄρα συνελέχθησαν, πρὶν τὸν
[8, 94]   στρατηγίδα φεύγουσαν ὡσαύτως οἴχεσθαι. (ὡς  δὲ   ἄρα φεύγοντας γίνεσθαι τῆς Σαλαμινίης
[8, 139]   Ἀέροπος, τοῦ δὲ Φίλιππος, Φιλίππου  δὲ   Ἀργαῖος, τοῦ δὲ Περδίκκης
[8, 1]   καὶ εἴκοσι καὶ ἑπτά· ὑπὸ  δὲ   ἀρετῆς τε καὶ προθυμίης Πλαταιέες
[8, 87]   τῶν Ἑλλήνων ἠγωνίζοντο· κατὰ  δὲ   Ἀρτεμισίην τάδε ἐγένετο, ἀπ᾽ ὧν
[8, 127]   βασιλέος, καὶ ταύτην ἐπολιόρκεε· εἶχον  δὲ   αὐτὴν Βοττιαῖοι ἐκ τοῦ Θερμαίου
[8, 87]   ἦσαν ἄλλαι νέες φίλιαι,  δὲ   αὐτῆς πρὸς τῶν πολεμίων μάλιστα
[8, 68]   πρὸ τῶν Ἀθηνέων ναυμαχέειν. (ἢν  δὲ   αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω μὴ
[8, 81]   μὲν ταῦτα εἴπας μετεστήκεε, τῶν  δὲ   αὖτις ἐγίνετο λόγων ἀμφισβασίη· οἱ
[8, 51]   οὐκ ἐκχωρήσαντες ἐς Σαλαμῖνα, πρὸς  δὲ   αὐτοὶ δοκέοντες ἐξευρηκέναι τὸ μαντήιον
[8, 6]   ναυλοχέειν νέας Ἑλληνίδας ὀλίγας, τότε  δὲ   αὐτοὶ ἰδόντες, πρόθυμοι ἦσαν ἐπιχειρέειν,
[8, 80]   ταῦτα δὴ τὰ κάλλιστα, ἢν  δὲ   αὐτοῖσι μὴ πιστὰ γένηται, ὅμοιον
[8, 85]   τῶν νέας Ἑλληνίδας ἑλόντων, χρήσομαι  δὲ   αὐτοῖσι οὐδὲν πλὴν Θεομήστορός τε
[8, 100]   ἐκ τῆς ναυμαχίης ποιεύμενον, ὑποπτεύων  δὲ   αὐτὸν δρησμὸν βουλεύειν ἐκ τῶν
[8, 69]   ὡς οὐ παρεόντος αὐτοῦ, τότε  δὲ   αὐτὸς παρεσκεύαστο θεήσασθαι ναυμαχέοντας. ~ἐπεὶ
[8, 59]   λόγοισι οἷα κάρτα δεόμενος· λέγοντος  δὲ   αὐτοῦ, Κορίνθιος στρατηγὸς Ἀδείμαντος
[8, 108]   οἱ στρατιὴ διαφθερέεται, ἐπιχειρέοντι  δὲ   αὐτῷ καὶ ἔργου ἐχομένῳ πάντα
[8, 35]   τῶν βαρβάρων ταύτῃ ἐτράποντο, ἄλλοι  δὲ   αὐτῶν ἡγεμόνας ἔχοντες ὁρμέατο ἐπὶ
[8, 37]   παρεοῦσι σημανέων τὸ τέρας· οἱ  δὲ   βάρβαροι ἐπειδὴ ἐγίνοντο ἐπειγόμενοι κατὰ
[8, 11]   ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ἀπέπλεον, οἱ  δὲ   βάρβαροι ἐς τὰς Ἀφέτας, πολλὸν
[8, 15]   εἶχον πρὸς τῷ Ἀρτεμισίῳ. οἱ  δὲ   βάρβαροι μηνοειδὲς ποιήσαντες τῶν νεῶν
[8, 32]   τοῦ Κρισαίου πεδίου οἰκημένην. οἱ  δὲ   βάρβαροι τὴν χώρην πᾶσαν ἐπέδραμον
[8, 92]   Πολύκριτος ἀπέρριψε ἐς Θεμιστοκλέα· οἱ  δὲ   βάρβαροι τῶν αἱ νέες περιεγένοντο,
[8, 23]   ~Θεμιστοκλέης μὲν ταῦτα ἐνέγραψε· τοῖσι  δὲ   βαρβάροισι αὐτίκα μετὰ ταῦτα πλοίῳ
[8, 91]   πρὸς τοὺς Φοίνικας ἐτράποντο. ~τῶν  δὲ   βαρβάρων ἐς φυγὴν τραπομένων καὶ
[8, 70]   ἀπέντες τὴν ἑωυτῶν ἀφύλακτον· τῶν  δὲ   βαρβάρων πεζὸς ὑπὸ τὴν
[8, 89]   ἐς τὴν Σαλαμῖνα διένεον. (τῶν  δὲ   βαρβάρων οἱ πολλοὶ ἐν τῇ
[8, 86]   ναυμαχεόντων καὶ κατὰ τάξιν, τῶν  δὲ   βαρβάρων οὔτε τεταγμένων ἔτι οὔτε
[8, 138]   ~οἳ μὲν δὴ ἀπήισαν, τῷ  δὲ   βασιλέι σημαίνει τις τῶν παρέδρων
[8, 128]   ἀνδρὸς Ποτιδαιήτεω τὸν ὦμον, τὸν  δὲ   βληθέντα περιέδραμε ὅμιλος, οἷα φιλέει
[8, 72]   οὔτε νυκτὸς οὔτε ἡμέρης. ~οἱ  δὲ   βοηθήσαντες ἐς τὸν Ἰσθμὸν πανδημεὶ
[8, 137]   μὲν ἵππους νέμων,  δὲ   βοῦς, δὲ νεώτατος αὐτῶν
[8, 59]   δὲ ἀπολυόμενος ἔφη οἱ  δέ   γε ἐγκαταλειπόμενοι οὐ στεφανοῦνται” ~τότε
[8, 60]   ἄξεις ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον. (ἢν  δέ   γε καὶ τὰ ἐγὼ ἐλπίζω
[8, 114]   ἀπέκτεινας ῥυόμενον τὴν Ἑλλάδα”  δὲ   γελάσας τε καὶ κατασχὼν πολλὸν
[8, 47]   ἀνὴρ τρὶς πυθιονίκης Φάυλλος· Κροτωνιῆται  δὲ   γένος εἰσὶ Ἀχαιοί. ~οἱ μέν
[8, 22]   ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ἐπελέξαντο. τὰ  δὲ   γράμματα τάδε ἔλεγε. ἄνδρες Ἴωνες,
[8, 88]   ἄνδρες γεγόνασί μοι γυναῖκες, αἱ  δὲ   γυναῖκες ἄνδρες” ταῦτα μὲν Ξέρξην
[8, 96]   ἐλελήθεε πάντας τοὺς Ἕλληνας, Κωλιάδες  δὲ   γυναῖκες ἐρετμοῖσι φρύξουσι τοῦτο δὲ
[8, 137]   τὰ λεπτὰ τῶν προβάτων.  δὲ   γυνὴ τοῦ βασιλέος αὐτὴ τὰ
[8, 1]   ὀκτωκαίδεκα, Σικυώνιοι δὲ δυοκαίδεκα, Λακεδαιμόνιοι  δὲ   δέκα, Ἐπιδαύριοι δὲ ὀκτώ, Ἐρετριέες
[8, 43]   δὲ πεντεκαίδεκα παρείχοντο νέας, Ἐπιδαύριοι  δὲ   δέκα, Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Ἑρμιονέες
[8, 27]   τὰς δὲ ἐς Δελφούς· (ἡ  δὲ   δεκάτη ἐγένετο τῶν χρημάτων ἐκ
[8, 123]   οἳ μὲν δὴ ἐμουνοῦντο, Θεμιστοκλέης  δὲ   δευτερείοισι ὑπερεβάλλετο πολλόν. ~οὐ βουλομένων
[8, 99]   θυσίῃσί τε καὶ εὐπαθείῃσι. (ἡ  δὲ   δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεσελθοῦσα συνέχεε
[8, 98]   τὰ ἐντεταλμένα τῷ δευτέρῳ,  δὲ   δεύτερος τῷ τρίτῳ· τὸ δὲ
[8, 37]   ἔξω προκείμενα τοῦ νηοῦ· τὰ  δὲ   δὴ ἐπὶ τούτῳ δεύτερα ἐπιγενόμενα
[8, 142]   γε ἄλλοισι Ἑλλήνων οὐδαμοῖσι, ὑμῖν  δὲ   δὴ καὶ διὰ πάντων ἥκιστα
[8, 112]   δείσαντες ταῦτα ἔπεμπον χρήματα. εἰ  δὲ   δὴ τινὲς καὶ ἄλλοι ἔδοσαν
[8, 84]   φάσμα σφι γυναικὸς ἐφάνη, φανεῖσαν  δὲ   διακελεύσασθαι ὥστε καὶ ἅπαν ἀκοῦσαι
[8, 88]   ἐπίσημον τῆς νεὸς ἐπισταμένους· τὴν  δὲ   διαφθαρεῖσαν ἠπιστέατο εἶναι πολεμίην. (τά
[8, 14]   πλέοντες ἐπέπεσον νηυσὶ Κιλίσσῃσι· ταύτας  δὲ   διαφθείραντες, ὡς εὐφρόνη ἐγίνετο, ἀπέπλεον
[8, 76]   ἵνα τοὺς μὲν περιποιέωσι τοὺς  δὲ   διαφθείρωσι. (ἐποίευν δὲ σιγῇ ταῦτα,
[8, 24]   ὑπὸ τοῦ ναυτικοῦ στρατοῦ. (ὡς  δὲ   διέβη ἐς τὴν Ἱστιαίην
[8, 18]   διηκοσίοισι καὶ οἰκηίῃ νηί. ~ὡς  δὲ   διέστησαν, ἄσμενοι ἑκάτεροι ἐς ὅρμον
[8, 65]   νέα ἀπέστελλον ἐς Αἴγιναν. ~ἔφη  δὲ   Δίκαιος Θεοκύδεος, ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[8, 1]   ἑπτά, Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Στυρέες  δὲ   δύο, καὶ Κήιοι δύο τε
[8, 1]   νέας, Αἰγινῆται δὲ ὀκτωκαίδεκα, Σικυώνιοι  δὲ   δυοκαίδεκα, Λακεδαιμόνιοι δὲ δέκα, Ἐπιδαύριοι
[8, 101]   ὑποκρινέεσθαι ὁκότερον ποιήσει τούτων. ὡς  δὲ   ἐβουλεύετο ἅμα Περσέων τοῖσι ἐπικλήτοισι,
[8, 48]   ἀπ᾽ Ἀθηνέων μίαν ἑκάτεροι. ἀριθμὸς  δὲ   ἐγένετο πᾶς τῶν νεῶν,
[8, 128]   ἐτόξευον ἐς συγκείμενον χωρίον. (ἐπάιστος  δὲ   ἐγένετο Τιμόξεινος προδιδοὺς τὴν
[8, 68]   οὕτω ὡς κείνους ἔπρεπε. (τῇ  δὲ   ἐγὼ δοκέω ἀποβήσεσθαι τὰ τῶν
[8, 130]   ἑσσωμένοι ἦσαν τῷ θυμῷ, πεζῇ  δὲ   ἐδόκεον πολλῷ κρατήσειν τὸν Μαρδόνιον.
[8, 25]   οὕτω πολλοὶ ἤθελον θεήσασθαι. διαπεραιωθέντες  δὲ   ἐθηεῦντο διεξιόντες τοὺς νεκρούς· πάντες
[8, 137]   ἀπίκοντο ἐς Λεβαίην πόλιν. (ἐνθαῦτα  δὲ   ἐθήτευον ἐπὶ μισθῷ παρὰ τῷ
[8, 73]   Ἀρκάδες τε καὶ Κυνούριοι· ἓν  δὲ   ἔθνος τὸ Ἀχαιϊκὸν ἐκ μὲν
[8, 102]   μέν σε ἀπελαύνειν ὀπίσω, Μαρδόνιον  δέ,   εἰ ἐθέλει τε καὶ ὑποδέκεται
[8, 8]   οὐκ ἔχω εἰπεῖν ἀτρεκέως, θωμάζω  δὲ   εἰ τὰ λεγόμενα ἐστὶ ἀληθέα·
[8, 53]   ἀποκρήμνου ἐόντος τοῦ χώρου. (ὡς  δὲ   εἶδον αὐτοὺς ἀναβεβηκότας οἱ Ἀθηναῖοι
[8, 1]   δὲ τεσσεράκοντα νέας παρείχοντο, Μεγαρέες  δὲ   εἴκοσι. (καὶ Χαλκιδέες ἐπλήρουν εἴκοσι,
[8, 76]   τὸν πορθμὸν τῇσι νηυσί. (τῶνδε  δὲ   εἵνεκα ἀνῆγον τὰς νέας, ἵνα
[8, 85]   τοῦ Ἱστιαίου, Σαμίων ἀμφοτέρων. (τοῦδε  δὲ   εἵνεκα μέμνημαι τούτων μούνων, ὅτι
[8, 40]   Σαλαμῖνα κατίσχει τὰς νέας. τῶνδε  δὲ   εἵνεκα προσεδεήθησαν αὐτῶν σχεῖν πρὸς
[8, 55]   Ἀθηναίων ἐποίησαν τὰ ἐντεταλμένα. ~τοῦ  δὲ   εἵνεκεν τούτων ἐπεμνήσθην, φράσω. ἔστι
[8, 65]   τὸ φθεγγόμενον εἴη τοῦτο. αὐτὸς  δὲ   εἰπεῖν Δημάρητε, οὐκ ἔστι ὅκως
[8, 88]   μηδένα ἀποσωθέντα κατήγορον γενέσθαι. Ξέρξην  δὲ   εἰπεῖν λέγεται πρὸς τὰ φραζόμενα
[8, 46]   πλεούσῃσι ἐν Σαλαμῖνι ἐναυμάχησαν. Αἰγινῆται  δὲ   εἰσὶ Δωριέες ἀπὸ Ἐπιδαύρου· (τῇ
[8, 46]   δοκίμου καὶ τότε τριηραρχέοντος. Νάξιοι  δὲ   εἰσὶ Ἴωνες ἀπὸ Ἀθηνέων γεγονότες.
[8, 108]   ἤδη τὸν ἀγῶνα ἐκέλευε. ταύτης  δὲ   εἴχοντο τῆς γνώμης καὶ Πελοποννησίων
[8, 32]   καὶ οὐκ ἐδόκεε Θεσσαλοῖσι. ~ὡς  δὲ   ἐκ τῆς Δωρίδος ἐς τὴν
[8, 44]   μέν νυν Πελοποννησίων ἐστρατεύοντο, οἱ  δὲ   ἐκ τῆς ἔξω ἠπείρου, Ἀθηναῖοι
[8, 125]   ἡμεῖς ἴδμεν Σπαρτιῆται προέπεμψαν. ~ὡς  δὲ   ἐκ τῆς Λακεδαίμονος ἀπίκετο ἐς
[8, 68]   ἀλλὰ σφέας διασκεδᾷς, κατὰ πόλις  δὲ   ἕκαστοι φεύξονται. οὔτε γὰρ σῖτος
[8, 118]   ἀποσωθῆναι ἐς τὴν Ἀσίην. ὡς  δὲ   ἐκβῆναι τάχιστα ἐς γῆν τὸν
[8, 47]   ἐξ ἐσχατέων χωρέων ἐστρατεύοντο. τῶν  δὲ   ἐκτὸς τούτων οἰκημένων Κροτωνιῆται μοῦνοι
[8, 106]   εὑρίσκει τὸν Πανιώνιον ἐνθαῦτα. (ἐπιγνοὺς  δὲ   ἔλεγε πρὸς αὐτὸν πολλοὺς καὶ
[8, 73]   ἐκ τοῦ μέσου κατέατο· εἰ  δὲ   ἐλευθέρως ἔξεστι εἰπεῖν, ἐκ τοῦ
[8, 70]   παρεσκευάζοντο ἐς τὴν ὑστεραίην. (τοὺς  δὲ   Ἕλληνας εἶχε δέος τε καὶ
[8, 131]   πεσέεται τὰ Μαρδονίου πρήγματα. ~τοὺς  δὲ   Ἕλληνας τό τε ἔαρ γινόμενον
[8, 132]   μὴ τολμᾶν καταπλῶσαι καταρρωδηκότας, τοὺς  δὲ   Ἕλληνας, χρηιζόντων Χίων, τὸ πρὸς
[8, 121]   ἐπιβῆναι ἐπὶ τὴν νέα. ~οἱ  δὲ   Ἕλληνες ἐπείτε οὐκ οἷοί τε
[8, 18]   ἑκάτεροι ἐς ὅρμον ἠπείγοντο. οἱ  δὲ   Ἕλληνες ὡς διακριθέντες ἐκ τῆς
[8, 111]   ταῦτα σημήναντες ἀπέπλεον ὀπίσω. ~οἱ  δὲ   Ἓλληνες, ἐπείτε σφι ἀπέδοξε μήτ᾽
[8, 1]   Ἱστοριῶν ὀγδόη ἐπιγραφομένη Οὐρανία ~οἱ  δὲ   Ἑλλήνων ἐς τὸν ναυτικὸν στρατὸν
[8, 17]   ἀνδράσι εἷλον Ἑλληνίδας πέντε. τῶν  δὲ   Ἑλλήνων κατὰ ταύτην τὴν ἡμέρην
[8, 40]   τοῦ ἱροῦ ἀπαλλαγὴ γίνεται. ~ὁ  δὲ   Ἑλλήνων ναυτικὸς στρατὸς ἀπὸ τοῦ
[8, 11]   ἐν τῷ στρατοπέδῳ ἄνδρα. πρῶτος  δὲ   Ἑλλήνων νέα τῶν πολεμίων εἷλε
[8, 14]   ἄγειν ἐν τῷ παρεόντι. τοῖσι  δε   Ἕλλησι ἐπεβοήθεον νέες τρεῖς καὶ
[8, 11]   πλεῖστος ἀνὰ τὰ στρατόπεδα. ~τοῖσι  δὲ   Ἕλλησι ὡς ἐσήμηνε, πρῶτα μὲν
[8, 83]   κατέδεε ἐς τὸν ἀριθμόν. ~τοῖσι  δὲ   Ἕλλησι ὡς πιστὰ δὴ τὰ
[8, 109]   τῶν ἄλλων οἱ στρατηγοί. ~ὡς  δὲ   ἔμαθε ὅτι οὐ πείσει τούς
[8, 96]   δὲ γυναῖκες ἐρετμοῖσι φρύξουσι τοῦτο  δὲ   ἔμελλε ἀπελάσαντος βασιλέος ἔσεσθαι. ~Ξέρξης
[8, 56]   μέν νυν ταῦτα ἔφρασαν. ~οἱ  δὲ   ἐν Σαλαμῖνι Ἕλληνες, ὥς σφι
[8, 74]   νηυσὶ οὐκ ἐλπίζοντες ἐλλάμψεσθαι· οἳ  δὲ   ἐν Σαλαμῖνι ὅμως ταῦτα πυνθανόμενοι
[8, 78]   οὔτε παρ᾽ ἄλλων ἐνδέκομαι. ~τῶν  δὲ   ἐν Σαλαμῖνι στρατηγῶν ἐγίνετο ὠθισμὸς
[8, 130]   πολλῷ κρατήσειν τὸν Μαρδόνιον. (ἐόντες  δὲ   ἐν Σάμῳ ἅμα μὲν ἐβουλεύοντο
[8, 23]   ἁλὴς ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον. ἐπισχόντες  δὲ   ἐν τούτῳ τῷ χώρῳ μέχρι
[8, 22]   κατέζευχθε ὥστε ἀπίστασθαι, ὑμεῖς  δὲ   ἐν τῷ ἔργῳ, ἐπεὰν συμμίσγωμεν,
[8, 71]   Ἀναξανδρίδεω, Λεωνίδεω δὲ ἀδελφεός. (ἱζόμενοι  δὲ   ἐν τῷ Ἰσθμῷ καὶ συγχώσαντες
[8, 87]   κατὰ τύχην παραπεσοῦσα νηῦς. (ὡς  δὲ   ἐνέβαλέ τε καὶ κατέδυσε, εὐτυχίῃ
[8, 98]   δὲ δεύτερος τῷ τρίτῳ· τὸ  δὲ   ἐνθεῦτεν ἤδη κατ᾽ ἄλλον καὶ
[8, 74]   ποιεύμενοι τὴν Εὐρυβιάδεω ἀβουλίην· τέλος  δὲ   ἐξερράγη ἐς τὸ μέσον. σύλλογός
[8, 79]   νέας πρὸς τὸν Ἰσθμόν. (ὡς  δὲ   ἐξῆλθέ οἱ Θεμιστοκλέης, ἔλεγε Ἀριστείδης
[8, 90]   τῶν Σαμοθρηίκων τὴν νέα. ἅτε  δὲ   ἐόντες ἀκοντισταὶ οἱ Σαμοθρήικες τοὺς
[8, 68]   τοῖσι δὲ κακοῖσι χρηστοί. σοὶ  δὲ   ἐόντι ἀρίστῳ ἀνδρῶν πάντων κακοὶ
[8, 68]   οὔτε ἐλάχιστα ἀποδεξαμένη. δέσποτα, τὴν  δὲ   ἐοῦσαν γνώμην με δίκαιον ἐστὶ
[8, 71]   διὰ τοῦ Ἰσθμοῦ τεῖχος. ἅτε  δὲ   ἐουσέων μυριάδων πολλέων καὶ παντὸς
[8, 142]   Λακεδαιμονίοισι τὴν ἑωυτῶν γνώμην. ~ὡς  δὲ   ἐπαύσατο λέγων Ἀλέξανδρος, διαδεξάμενοι ἔλεγον
[8, 83]   μὲν ἐκ πάντων Θεμιστοκλέης, τὰ  δὲ   ἔπεα ἦν πάντα κρέσσω τοῖσι
[8, 80]   οἱ Ἕλληνες, ἀέκοντας παραστήσασθαι. σὺ  δὲ   ἐπεί περ ἥκεις χρηστὰ ἀπαγγέλλων,
[8, 76]   πολλοὺς τῶν Περσέων ἀπεβιβάσαντο· τοῦτο  δέ,   ἐπειδὴ ἐγίνοντο μέσαι νύκτες, ἀνῆγον
[8, 129]   τοιούτῳ τρόπῳ ἐπάιστος ἐγεγόνεε· Ἀρταβάζῳ  δὲ   ἐπειδὴ πολιορκέοντι ἐγεγόνεσαν τρεῖς μῆνες,
[8, 110]   μὲν ταῦτα λέγων διέβαλλε, Ἀθηναῖοι  δὲ   ἐπείθοντο· ἐπειδὴ γὰρ καὶ πρότερον
[8, 26]   ἀγῶνα γυμνικὸν καὶ ἱππικόν.  δὲ   ἐπείρετο τι τὸ ἄεθλον
[8, 125]   ἀλλ᾽ οὐ δι᾽ ἑωυτόν. (ὁ  δέ,   ἐπείτε οὐκ ἐπαύετο λέγων ταῦτα
[8, 142]   οἱ ἀπὸ Σπάρτης ἄγγελοι ἡμέας  δὲ   ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι δεησομένους ὑμέων μήτε
[8, 32]   οὕτω ἦγον τὸν στρατόν· ὁκόσα  δὲ   ἐπέσχον, πάντα ἐπέφλεγον καὶ ἔκειρον,
[8, 44]   νυν τούτους σώζοντες ἐλείφθησαν. (Ἀθηναῖοι  δὲ   ἐπὶ μὲν Πελασγῶν ἐχόντων τὴν
[8, 121]   καὶ ἐς ἐμὲ ἦν, τὴν  δὲ   ἐπὶ Σούνιον, τὴν δὲ τῷ
[8, 65]   ἐν τῇ ἠπείρῳ ἔσται, ἢν  δὲ   ἐπὶ τὰς νέας τράπηται τὰς
[8, 130]   Ἄβυδον, ἐχειμέριζε ἐν Κύμῃ. ἔαρος  δὲ   ἐπιλάμψαντος πρώιος συνελέγετο ἐς Σάμον·
[8, 136]   οἴχεσθαι ἀπιόντα ἐς Θεσσαλίην. ~Μαρδόνιος  δὲ   ἐπιλεξάμενος τι δὴ λέγοντα
[8, 7]   τὴν ὀπίσω φέρουσαν ὁδόν, σφεῖς  δὲ   ἐπισπόμενοι ἐξ ἐναντίης. (ταῦτα βουλευσάμενοι
[8, 129]   αὐτῶν οὐκ ἐπιστάμενοι διεφθείροντο, τοὺς  δὲ   ἐπισταμένους οἱ Ποτιδαιῆται ἐπιπλώσαντες πλοίοισι
[8, 28]   κενεοὺς ἐς αὐτὴν κατέθηκαν, χοῦν  δὲ   ἐπιφορήσαντες καὶ ὁμοιώσαντες τῷ ἄλλῳ
[8, 106]   ἐόντων τὰ αἰδοῖα ἀποτάμνειν, ἀναγκαζόμενος  δὲ   ἐποίεε ταῦτα· αὐτοῦ τε, ὡς
[8, 54]   συγκαλέσας Ἀθηναίων τοὺς φυγάδας, ἑωυτῷ  δὲ   ἑπομένους, ἐκέλευε τρόπῳ τῷ σφετέρῳ
[8, 45]   παρείχοντο καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Ἀμπρακιῶται  δὲ   ἑπτὰ νέας ἔχοντες ἐπεβοήθησαν, Λευκάδιοι
[8, 1]   δέκα, Ἐπιδαύριοι δὲ ὀκτώ, Ἐρετριέες  δὲ   ἑπτά, Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Στυρέες
[8, 108]   παραρτέοντό τε ὡς ἀλεξησόμενοι. ἐπεὶ  δὲ   ἐπύθοντο τὰς νέας οἰχωκυίας, αὐτίκα
[8, 40]   μὲν εὗρον οὐδὲν ἐόν, οἳ  δὲ   ἐπυνθάνοντο τὸν Ἰσθμὸν αὐτοὺς τειχέοντας,
[8, 44]   Κέκροπος βασιλέος ἐκλήθησαν Κεκροπίδαι, ἐκδεξαμένου  δὲ   Ἐρεχθέος τὴν ἀρχὴν Ἀθηναῖοι μετωνομάσθησαν,
[8, 43]   τῆς Δρυοπίδος ὕστατα ὁρμηθέντες. οἱ  δὲ   Ἑρμιονέες εἰσὶ Δρύοπες, ὑπὸ Ἡρακλέος
[8, 73]   Αἰτωλῶν δὲ Ἦλις μούνη, Δρυόπων  δὲ   Ἑρμιών τε καὶ Ἀσίνη
[8, 41]   πλεῖστοι ἐς Τροίζηνα ἀπέστειλαν, οἳ  δὲ   ἐς Αἴγιναν, οἳ δὲ ἐς
[8, 36]   τὸ Κωρύκιον ἄντρον ἀνηνείκαντο, οἳ  δὲ   ἐς Ἄμφισσαν τὴν Λοκρίδα ὑπεξῆλθον.
[8, 27]   ἡμισέας ἐς Ἄβας ἀνέθεσαν τὰς  δὲ   ἐς Δελφούς· (ἡ δὲ δεκάτη
[8, 41]   οἳ δὲ ἐς Αἴγιναν, οἳ  δὲ   ἐς Σαλαμῖνα. (ἔσπευσαν δὲ ταῦτα
[8, 41]   κατέσχον ἐς τὴν Σαλαμῖνα, Ἀθηναῖοι  δὲ   ἐς τὴν ἑωυτῶν. μετὰ δὲ
[8, 49]   καὶ ἑβδομήκοντα καὶ ὀκτώ. ~ὡς  δὲ   ἐς τὴν Σαλαμῖνα συνῆλθον οἱ
[8, 28]   οἱ Φωκέες πολιορκέοντας ἑωυτούς· ἐσβαλοῦσαν  δὲ   ἐς τὴν χώρην τὴν ἵππον
[8, 53]   τείχεος κάτω καὶ διεφθείροντο, οἳ  δὲ   ἐς τὸ μέγαρον κατέφευγον. τῶν
[8, 137]   τοῦ οἴκου τὸν ἥλιον, περιγράψας  δέ,   ἐς τὸν κόλπον τρὶς ἀρυσάμενος
[8, 66]   καὶ ἄλλων μαρτύρων καταπτόμενος. ~οἱ  δὲ   ἐς τὸν Ξέρξεω ναυτικὸν στρατὸν
[8, 92]   οὕτω σωθῆναι ἐς Αἴγιναν. (ὡς  δὲ   ἐσεῖδε τὴν νέα τὴν Ἀττικὴν
[8, 138]   ἐπ᾽ αὐτοὺς ἱππέας ἀπολέοντας. ποταμὸς  δὲ   ἐστὶ ἐν τῇ χώρῃ ταύτῃ,
[8, 131]   ἄλλοι βασιλέες ἐγένοντο Σπάρτης. Ἀθηναίων  δὲ   ἐστρατήγεε Ξάνθιππος Ἀρίφρονος. ~ὡς
[8, 22]   τοῦτο μὴ δυνατὸν ποιῆσαι, ὑμεῖς  δὲ   ἔτι καὶ νῦν ἐκ τοῦ
[8, 124]   Λακεδαιμόνιοι καλῶς μὲν ὑπεδέξαντο, μεγάλως  δὲ   ἐτίμησαν. ἀριστήια μέν νυν ἔδοσαν
[8, 85]   ἐτυράννευσε καταστησάντων τῶν Περσέων, Φύλακος  δὲ   εὐεργέτης βασιλέος ἀνεγράφη καὶ χώρῃ
[8, 109]   ἀναλαμβάνειν τὴν προτέρην κακότητα. ἡμεῖς  δέ,   εὕρημα γὰρ εὑρήκαμεν ἡμέας τε
[8, 135]   χρήσωνται τῷ παρεόντι πρήγματι· τὸν  δὲ   Εὐρωπέα Μῦν ἐξαρπάσαντα παρ᾽ αὐτῶν
[8, 12]   αὐτῷ χῶρον ἐν Σαλαμῖνι. ~ὡς  δὲ   εὐφρόνη ἐγεγόνεε, ἦν μὲν τῆς
[8, 58]   τὴν νέα τὴν Εὐρυβιάδεω. ἀπικόμενος  δὲ   ἔφη ἐθέλειν οἱ κοινόν τι
[8, 10]   Ἑλλήνων ὁρῶντες ὀλίγας νέας, τὰς  δὲ   ἑωυτῶν πλήθεΐ τε πολλαπλησίας καὶ
[8, 96]   νησῖδι ταύτῃ κατεφόνευσαν πάντας. ~ὡς  δὲ   ναυμαχίη διελέλυτο, κατειρύσαντες ἐς
[8, 34]   βάρβαροι ἀπίκοντο ἐς Πανοπέας. ἐνθεῦτεν  δὲ   ἤδη διακρινομένη στρατιὴ αὐτῶν
[8, 73]   τε καὶ δόκιμοι πόλιες, Αἰτωλῶν  δὲ   Ἦλις μούνη, Δρυόπων δὲ Ἑρμιών
[8, 55]   ἐμπρησθῆναι ὑπὸ τῶν βαρβάρων· δευτέρῃ  δὲ   ἡμέρῃ ἀπὸ τῆς ἐμπρήσιος Ἀθηναίων
[8, 15]   ὀπίσω ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον. ~τρίτῃ  δὲ   ἡμέρῃ δεινόν τι ποιησάμενοι οἱ
[8, 108]   ἀλλ᾽ ἄκραι, συλλεχθέντες ἐκομίζοντο. ~ὡς  δὲ   ἡμέρη ἐγίνετο, ὁρῶντες οἱ Ἕλληνες
[8, 102]   σφέων αὐτῶν οἱ Ἕλληνες. Μαρδονίου  δέ,   ἤν τι πάθῃ, λόγος οὐδεὶς
[8, 102]   γὰρ σοὶ δοῦλοι κατεργάσαντο. τοῦτο  δὲ   ἢν τὰ ἐναντία τῆς Μαρδονίου
[8, 25]   ἐθηεῦντο διεξιόντες τοὺς νεκρούς· πάντες  δὲ   ἠπιστέατο τοὺς κειμένους εἶναι πάντας
[8, 113]   ἐλάσσονες ἦσαν τῶν Περσέων, ῥώμῃ  δὲ   ἥσσονες. ὥστε σύμπαντας τριήκοντα μυριάδας
[8, 112]   τοῦ κακοῦ ὑπερβολὴ ἐγένετο· Πάριοι  δὲ   Θεμιστοκλέα χρήμασι ἱλασάμενοι διέφυγον τὸ
[8, 5]   Εὐβοίης ποιήσονται τὴν ναυμαχίην. ~ὁ  δὲ   Θεμιστοκλέης τοὺς Ἕλληνας ἐπισχεῖν ὧδε
[8, 63]   μεμνήσεσθε τῶν ἐμῶν λόγων” ~ταῦτα  δὲ   Θεμιστοκλέος λέγοντος ἀνεδιδάσκετο Εὐρυβιάδης· δοκέειν
[8, 36]   ἐκκομίσωσι ἐς ἄλλην χώρην.  δὲ   θεός σφεας οὐκ ἔα κινέειν,
[8, 50]   καὶ πάντα ἐκεῖνα ἐδηίου. ἐνέπρησε  δὲ   Θέσπειάν τε καὶ Πλάταιαν πυθόμενος
[8, 30]   τὸ ἔχθος τὸ Θεσσαλῶν· (εἰ  δὲ   Θεσσαλοὶ τὰ Ἑλλήνων ηὖξον, ὡς
[8, 135]   ἱρὸν καλέεται μὲν Πτῷον, ἔστι  δὲ   Θηβαίων, κεῖται δὲ ὑπὲρ τῆς
[8, 136]   Ἀλεξάνδρου γὰρ ἀδελφεὴν Γυγαίην, Ἀμύντεω  δὲ   θυγατέρα, Βουβάρης ἀνὴρ Πέρσης ἔσχε,
[8, 135]   Θηβαίων οὐδενὶ αὐτόθι ἐγκατακοιμηθῆναι. ~τότε  δὲ   θῶμά μοι μέγιστον γενέσθαι λέγεται
[8, 137]   καὶ Ἀέροπος καὶ Περδίκκης, ἐκ  δὲ   Ἰλλυριῶν ὑπερβαλόντες ἐς τὴν ἄνω
[8, 46]   καὶ Ἐρετριέες τὰς ἑπτά· οὗτοι  δὲ   Ἴωνες εἰσί. μετὰ δὲ Κήιοι
[8, 93]   γὰρ Ἀθηναίων τριηράρχοισι παρεκεκέλευστο, πρὸς  δὲ   καὶ ἄεθλον ἔκειτο μύριαι δραχμαί,
[8, 74]   χώρης δοριαλώτου μένοντας μάχεσθαι, Ἀθηναῖοι  δὲ   καὶ Αἰγινῆται καὶ Μεγαρέες αὐτοῦ
[8, 118]   Ξέρξη ἀπικνέονται ἐς Σάρδις. ~ἔστι  δὲ   καὶ ἄλλος ὅδε λόγος λεγόμενος,
[8, 8]   τῶν χρημάτων τοῖσι Πέρσῃσι, πολλὰ  δὲ   καὶ αὐτὸς περιεβάλετο· οὗτος
[8, 40]   ὑπεξαγάγωνται ἐκ τῆς Ἀττικῆς, πρὸς  δὲ   καὶ βουλεύσωνται τὸ ποιητέον αὐτοῖσι
[8, 124]   ἔδοσαν Εὐρυβιάδῃ ἐλαίης στέφανον, σοφίης  δὲ   καὶ δεξιότητος Θεμιστοκλέι καὶ τούτῳ
[8, 94]   ὅρμησαι καταπροδοὺς τοὺς Ἕλληνας· οἳ  δὲ   καὶ δὴ νικῶσι ὅσον αὐτοὶ
[8, 100]   αὐτίκα πειρώμεθα τῆς Πελοποννήσου· εἰ  δὲ   καὶ δοκέει ἐπισχεῖν, παρέχει ποιέειν
[8, 24]   ἦσαν νεκροὶ ἐν Θερμοπύλῃσι (ἦσαν  δὲ   καὶ δύο μυριάδες) ὑπολιπόμενος τούτων
[8, 32]   ἄκρα τοῦ Παρνησοῦ ἀνέβησαν. ἔστι  δὲ   καὶ ἐπιτηδέη δέξασθαι ὅμιλον τοῦ
[8, 10]   τὰ τῶν Ἑλλήνων πρήγματα. (ὅσοισι  δὲ   καὶ ἡδομένοισι ἦν τὸ γινόμενον,
[8, 72]   ἄλλοισι Πελοποννησίοισι ἔμελε οὐδέν. Ὀλύμπια  δὲ   καὶ Κάρνεια παροιχώκεε ἤδη. ~οἰκέει
[8, 130]   νεῶν καὶ ἐχειμέρισαν αὐτοῦ· Περσέων  δὲ   καὶ Μήδων οἱ πλεῦνες ἐπεβάτευον.
[8, 131]   ἀριθμὸν δέκα καὶ ἑκατόν. (στρατηγὸς  δὲ   καὶ ναύαρχος ἦν Λευτυχίδης
[8, 115]   δυσεντερίη κατ᾽ ὁδὸν ἔφθειρε. τοὺς  δὲ   καὶ νοσέοντας αὐτῶν κατέλειπε, ἐπιτάσσων
[8, 126]   ἀπέστασαν ἀπὸ τῶν βαρβάρων· ὣς  δὲ   καὶ οἱ ἄλλοι οἱ τὴν
[8, 93]   ὡς πρότερον εἴρηται, διέφυγε· ἦσαν  δὲ   καὶ οἱ ἄλλοι, τῶν αἱ
[8, 35]   δεξιῇ τὸν Παρνησὸν ἀπέργοντες. ὅσα  δὲ   καὶ οὗτοι ἐπέσχον τῆς Φωκίδος,
[8, 75]   οὔνομα μὲν ἦν Σίκιννος, οἰκέτης  δὲ   καὶ παιδαγωγὸς ἦν τῶν Θεμιστοκλέος
[8, 48]   ἀπὸ Λακεδαίμονος δύο παρείχοντο, Σίφνιοι  δὲ   καὶ Σερίφιοι Ἴωνες ἐόντες ἀπ᾽
[8, 48]   ἄλλοι τριήρεας παρεχόμενοι ἐστρατεύοντο, Μήλιοι  δὲ   καὶ Σίφνιοι καὶ Σερίφιοι πεντηκοντέρους·
[8, 84]   ταύτην εἶναι τὴν ἄρξασαν. λέγεται  δὲ   καὶ τάδε, ὡς φάσμα σφι
[8, 140]   πλῆθος καὶ τὰ ἔργα, πυνθάνεσθε  δὲ   καὶ τὴν νῦν παρ᾽ ἐμοὶ
[8, 90]   σφετέρῃσι νηυσὶ φευγούσῃσι περιέπιπτον. ~ἐγένετο  δὲ   καὶ τόδε ἐν τῷ θορύβῳ
[8, 120]   ἀπενόστησε ἐς τὴν Ἀσίην. ~μέγα  δὲ   καὶ τόδε μαρτύριον· φαίνεται γὰρ
[8, 33]   καὶ ἀναθήμασι πολλοῖσι κατεσκευασμένον· ἦν  δὲ   καὶ τότε καὶ νῦν ἔτι
[8, 127]   Ἀρτάβαζος ἐπολιόρκεε τὴν Ποτίδαιαν. ὑποπτεύσας  δὲ   καὶ τοὺς Ὀλυνθίους ἀπίστασθαι ἀπὸ
[8, 128]   ἔφερον ἐπὶ τοὺς στρατηγούς· παρῆν  δὲ   καὶ τῶν ἄλλων Παλληναίων συμμαχίν.
[8, 130]   κακὸν τοὺς πολεμίους ποιέειν, ἅμα  δὲ   καὶ ὠτακούστεον ὅκῃ πεσέεται τὰ
[8, 68]   κακοὶ δοῦλοι φιλέουσι γίνεσθαι, τοῖσι  δὲ   κακοῖσι χρηστοί. σοὶ δὲ ἐόντι
[8, 106]   τὴν Χῖοι μὲν νέμονται Ἀταρνεὺς  δὲ   καλέεται, εὑρίσκει τὸν Πανιώνιον ἐνθαῦτα.
[8, 135]   προφήτεω γράφειν ἐς αὐτήν, φάναι  δὲ   Καρίῃ μιν γλώσσῃ χρᾶν, συγγραψάμενον
[8, 115]   τούτων καρπὸν ἁρπάζοντες ἐσιτέοντο· εἰ  δὲ   καρπὸν μηδένα εὕροιεν, οἳ δὲ
[8, 134]   τῷ Ἰσμηνίῳ Ἀπόλλωνι ἐχρήσατο· ἔστι  δὲ   κατά περ ἐν Ὀλυμπίῃ ἱροῖσι
[8, 117]   ἀλλ᾽ ὑπὸ χειμῶνος διαλελυμένας. (ἐνθαῦτα  δὲ   κατεχόμενοι σιτία τε πλέω
[8, 44]   ἦσαν Πελασγοί, ὀνομαζόμενοι Κραναοί, ἐπὶ  δὲ   Κέκροπος βασιλέος ἐκλήθησαν Κεκροπίδαι, ἐκδεξαμένου
[8, 46]   οὗτοι δὲ Ἴωνες εἰσί. μετὰ  δὲ   Κήιοι τὰς αὐτὰς παρεχόμενοι, ἔθνος
[8, 65]   ἐν τῷ Θριασίῳ πεδίῳ, ἰδεῖν  δὲ   κονιορτὸν χωρέοντα ἀπ᾽ Ἐλευσῖνος ὡς
[8, 67]   Τύριος, ἐπὶ δὲ ὧλλοι. ὡς  δὲ   κόσμῳ ἐπεξῆς ἵζοντο, πέμψας Ξέρξης
[8, 73]   Λημνίων δὲ Παρωρεῆται πάντες. (οἱ  δὲ   Κυνούριοι αὐτόχθονες ἐόντες δοκέουσι μοῦνοι
[8, 19]   ἔσω ἐς τὴν Ἑλλάδα. ~νόῳ  δὲ   λαβὼν Θεμιστοκλέης ὡς εἰ
[8, 85]   τε καὶ ἑσπέρης κέρας) κατὰ  δὲ   Λακεδαιμονίους Ἴωνες· οὗτοι δ᾽ εἶχον
[8, 102]   ~ὃ μὲν ταῦτα συνεβουλεύετο,  δὲ   λέγει τάδε. βασιλεῦ, χαλεπὸν μὲν
[8, 129]   Ποτιδαιῆται ἐπιπλώσαντες πλοίοισι ἀπώλεσαν. (αἴτιον  δὲ   λέγουσι Ποτιδαιῆται τῆς τε ῥηχίης
[8, 9]   λόγον σφίσι αὐτοῖσι ἐδίδοσαν. πολλῶν  δὲ   λεχθέντων ἐνίκα τὴν ἡμέρην ἐκείνην
[8, 115]   δ᾽ ἐποίεον ὑπὸ λιμοῦ. (ἐπιλαβὼν  δὲ   λοιμός τε τὸν στρατὸν καὶ
[8, 73]   οἰκέει δὲ τὴν ἀλλοτρίην. (τὰ  δὲ   λοιπὰ ἔθνεα τῶν ἑπτὰ τέσσερα
[8, 7]   ταύτας μὲν δὴ περιέπεμπον, τῶν  δὲ   λοιπέων νεῶν ἐν τῇσι Ἀφέτῃσι
[8, 49]   γὰρ Ἀττικὴ ἀπεῖτο ἤδη, τῶν  δὲ   λοιπέων πέρι προετίθεε. (αἱ γνῶμαι
[8, 117]   στρατοῦ τοῦ περιεόντος πολλοί. οἱ  δὲ   λοιποὶ ἅμα Ξέρξη ἀπικνέονται ἐς
[8, 67]   τὸν πόλεμον κῇ ἀποβήσεται) οἱ  δὲ   λοιποὶ ὡς ἀπίκοντο ἐς τὸ
[8, 107]   καὶ ἔφευγον ἐπὶ πολλόν· χρόνῳ  δὲ   μαθόντες ὅτι οὐ νέες εἶεν
[8, 115]   δεξάμενος τὸ ῥηθὲν ἀπαλλάσσετο, Ξέρξης  δὲ   Μαρδόνιον ἐν Θεσσαλίῃ καταλιπὼν αὐτὸς
[8, 101]   μοι τὴν Ἑλλάδα δεδουλωμένην, αὐτὸν  δέ   με κελεύει ἀπελαύνειν σὺν τῷ
[8, 79]   ἐχθρὸν δὲ τὰ μάλιστα· ὑπὸ  δὲ   μεγάθεος τῶν παρεόντων κακῶν λήθην
[8, 36]   πᾶσαν ἀρρωδίην ἀπίκατο, ἐν δείματι  δὲ   μεγάλῳ κατεστεῶτες ἐμαντεύοντο περὶ τῶν
[8, 130]   αὐτοῦ Ἀρταΰντεω προσελομένου Ἰθαμίτρης. ἅτε  δὲ   μεγάλως πληγέντες, οὐ προήισαν ἀνωτέρω
[8, 8]   περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, τὰ  δὲ   μετεξέτερα ἀληθέα· περὶ μέντοι τούτου
[8, 62]   μένων ἔσεαι ἀνὴρ ἀγαθός· εἰ  δὲ   μή, ἀνατρέψεις τὴν Ἑλλάδα· τὸ
[8, 97]   κινδυνεύσῃ ἀπολέσθαι, δρησμὸν ἐβούλευε. θέλων  δὲ   μὴ ἐπίδηλος εἶναι μήτε τοῖσι
[8, 6]   καὶ ἔμελλον δῆθεν ἐκφεύξεσθαι, ἔδει  δὲ   μηδὲ πυρφόρον τῷ ἐκείνων λόγῳ
[8, 22]   τὰ αὐτὰ ὑμῖν ποιέειν. εἰ  δὲ   μηδέτερον τούτων οἷόν τε γίνεσθαι,
[8, 113]   στρεπτοφόρους τε καὶ ψελιοφόρους, ἐπὶ  δὲ   Μήδους· οὗτοι δὲ τὸ πλῆθος
[8, 46]   τάς περ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Κύθνιοι  δὲ   μίαν καὶ πεντηκόντερον, ἐόντες συναμφότεροι
[8, 118]   ἐκομίζετο ἐς τὴν Ἀσίην. (πλέοντα  δέ   μιν ἄνεμον Στρυμονίην ὑπολαβεῖν μέγαν
[8, 97]   ὡς ναυμαχίην ἄλλην ποιησόμενος. (ὁρῶντες  δέ   μιν πάντες οἱ ἄλλοι ταῦτα
[8, 63]   Θεμιστοκλέος λέγοντος ἀνεδιδάσκετο Εὐρυβιάδης· δοκέειν  δέ   μοι, ἀρρωδήσας μάλιστα τοὺς Ἀθηναίους
[8, 2]   οἱ στρατευόμενοι ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον, εἴρηται  δέ   μοι καὶ ὡς τὸ πλῆθος
[8, 96]   νηυσὶ ἔτι χρήσεσθαι βασιλέα. (τῶν  δὲ   ναυηγίων πολλὰ ὑπολαβὼν ἄνεμος ζέφυρος
[8, 131]   δὴ πεζὸς οὔκω συνελέγετο,  δὲ   ναυτικὸς ἀπίκετο ἐς Αἴγιναν, νέες
[8, 130]   προπέμψαντες βασιλέα οὕτω ἔπρηξαν. ~ὁ  δὲ   ναυτικὸς Ξέρξεω περιγενόμενος ὡς
[8, 22]   πρῶτοι, ὕστατοι δὲ Ἀθηναῖοι. ~Ἀθηναίων  δὲ   νέας τὰς ἄριστα πλεούσας ἐπιλεξάμενος
[8, 12]   βρονταὶ ἀπὸ τοῦ Πηλίου· οἱ  δὲ   νεκροὶ καὶ τὰ ναυήγια ἐξεφέποντο
[8, 137]   νέμων, δὲ βοῦς,  δὲ   νεώτατος αὐτῶν Περδίκκης τὰ λεπτὰ
[8, 46]   εἰσὶ Δωριέες ἀπὸ Ἐπιδαύρου· (τῇ  δὲ   νήσῳ πρότερον οὔνομα ἦν Οἰνώνη.
[8, 124]   ἀνὰ πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα. (ὅτι  δὲ   νικῶν οὐκ ἐτιμήθη πρὸς τῶν
[8, 107]   ἡμέρην ἐς τοσοῦτο ἐγίνετο, τῆς  δὲ   νυκτὸς κελεύσαντος βασιλέος τὰς νέας
[8, 134]   Ὀλυμπίῃ ἱροῖσι αὐτόθι χρηστηριάζεσθαι· τοῦτο  δὲ   ξεῖνον τινὰ καὶ οὐ Θηβαῖον
[8, 21]   μὲν δὴ ταῦτα ἔπρησσον, παρῆν  δὲ   ἐκ Τρηχῖνος κατάσκοπος. ἦν
[8, 95]   καὶ ἄλλη Ἑλλάς. ~Ἀριστείδης  δὲ   Λυσιμάχου ἀνὴρ Ἀθηναῖος, τοῦ
[8, 136]   Ἀλάβανδα πόλις μεγάλη νέμεσθαι· ἅμα  δὲ   Μαρδόνιος πυθόμενος ὅτι πρόξεινός
[8, 67]   μὲν Σιδώνιος βασιλεύς, μετὰ  δὲ   Τύριος, ἐπὶ δὲ ὧλλοι.
[8, 126]   νυν ἐς τοσοῦτο ἐγένετο. ~Ἀρτάβαζος  δὲ   Φαρνάκεος ἀνὴρ ἐν Πέρσῃσι
[8, 126]   βασιλέα μέχρι τοῦ πόρου. (ὡς  δὲ   μὲν ἦν ἐν τῇ
[8, 76]   κυκλούμενοι πρὸς τὴν Σαλαμῖνα, ἀνῆγον  δὲ   οἱ ἀμφὶ τὴν Κέον τε
[8, 42]   ἔπλεον ἐς τὸ στρατόπεδον. ~ἐπεὶ  δὲ   οἱ ἀπ᾽ Ἀρτεμισίου ἐς Σαλαμῖνα
[8, 38]   περιεόντες ἰθὺ Βοιωτῶν ἔφευγον. ἔλεγον  δὲ   οἱ ἀπονοστήσαντες οὗτοι τῶν βαρβάρων,
[8, 129]   καὶ χρόνον ἐπὶ πολλόν. ἰδόντες  δὲ   οἱ βάρβαροι τέναγος γενόμενον παρήισαν
[8, 38]   φόβος τοῖσι βαρβάροισι ἐνεπεπτώκεε. μαθόντες  δὲ   οἱ Δελφοὶ φεύγοντας σφέας, ἐπικαταβάντες
[8, 36]   ἐς τὴν Ἀχαιίην διέπεμψαν, αὐτῶν  δὲ   οἱ μὲν πλεῖστοι ἀνέβησαν ἐς
[8, 5]   παρ᾽ ἑωυτοῦ δῆθεν διδούς. ὡς  δέ   οἱ οὗτος ἀνεπέπειστο, Ἀδείμαντος γὰρ
[8, 123]   ἕκαστος δοκέων ἄριστος γενέσθαι, δεύτερα  δὲ   οἱ πολλοὶ συνεξέπιπτον Θεμιστοκλέα κρίνοντες.
[8, 61]   οὕτω ἐκέλευε γνώμας συμβάλλεσθαι. ταῦτα  δέ   οἱ προέφερε ὅτι ἡλώκεσάν τε
[8, 128]   τῇ Ποτιδαίῃ ἐντεταμένως προσεῖχε· προσέχοντι  δέ   οἱ προθύμως συντίθεται προδοσίην Τιμόξεινος
[8, 106]   ἐμέο τοι ἐσομένην δίκην” (ὡς  δέ   οἱ ταῦτα ὠνείδισε, ἀχθέντων τῶν
[8, 135]   τὸν καλεόμενον τοῦτον Μῦν, ἕπεσθαι  δέ   οἱ τῶν ἀστῶν αἱρετοὺς ἄνδρας
[8, 106]   δι᾽ ἐκεῖνον ἔχοι ἀγαθά, δεύτερα  δέ   οἱ ὑπισχνεύμενος ἀντὶ τούτων ὅσα
[8, 43]   ἄριστα πλεούσας παρείχοντο Ἀθηναῖοι. ~ἐστρατεύοντο  δὲ   οἵδε· ἐκ μὲν Πελοποννήσου Λακεδαιμόνιοι
[8, 60]   τὸ ἐπίπαν ἐθέλει γίνεσθαι· μὴ  δὲ   οἰκότα βουλευομένοισι οὐκ ἐθέλει οὐδὲ
[8, 135]   Καρίῃ μιν γλώσσῃ χρᾶν, συγγραψάμενον  δὲ   οἴχεσθαι ἀπιόντα ἐς Θεσσαλίην. ~Μαρδόνιος
[8, 1]   δυοκαίδεκα, Λακεδαιμόνιοι δὲ δέκα, Ἐπιδαύριοι  δὲ   ὀκτώ, Ἐρετριέες δὲ ἑπτά, Τροιζήνιοι
[8, 1]   σφι παρεχόντων τὰς νέας, Αἰγινῆται  δὲ   ὀκτωκαίδεκα, Σικυώνιοι δὲ δυοκαίδεκα, Λακεδαιμόνιοι
[8, 126]   ἦν ἐν τῇ Ἀσίῃ,  δὲ   ὀπίσω πορευόμενος κατὰ τὴν Παλλήνην
[8, 137]   οὐ μοῦνον δῆμος· (ὅκως  δὲ   ὀπτῴη, ἄρτος τοῦ παιδὸς
[8, 138]   οὔνομα, ἄβατον ὑπὸ χειμῶνος. ἐνθεῦτεν  δὲ   ὁρμώμενοι, ὡς ταύτην ἔσχον, κατεστρέφοντο
[8, 133]   περὶ τὴν Θεσσαλίην ἐχείμαζε. ἐνθεῦτεν  δὲ   ὁρμώμενος ἔπεμπε κατὰ τὰ χρηστήρια
[8, 65]   στρατὸν κινδυνεύσει βασιλεὺς ἀποβαλεῖν. (τὴν  δὲ   ὁρτὴν ταύτην ἄγουσι Ἀθηναῖοι ἀνὰ
[8, 100]   αὐτός σφεας ἀπικόμενος ἔπαυσε. Μαρδόνιος  δὲ   ὁρῶν μὲν Ξέρξην συμφορὴν μεγάλην
[8, 70]   δὲ τοὺς ἀπὸ Πελοποννήσου· ἀρρώδεον  δὲ   ὅτι αὐτοὶ μὲν ἐν Σαλαμῖνι
[8, 79]   ἐξεκαλέετο, θέλων αὐτῷ συμμῖξαι· προακηκόεε  δὲ   ὅτι σπεύδοιεν οἱ ἀπὸ Πελοποννήσου
[8, 112]   δόντες τὰ χρήματα ἐπολιορκέοντο. Θεμιστοκλέης  δὲ,   οὐ γὰρ ἐπαύετο πλεονεκτέων, ἐσπέμπων
[8, 142]   γὰρ ἐὼν τυράννῳ συγκατεργάζεται· ὑμῖν  δὲ   οὐ ποιητέα, εἴ περ εὖ
[8, 104]   γένος μὲν ἐόντα Πηδασέα, φερόμενον  δὲ   οὐ τὰ δεύτερα τῶν εὐνούχων
[8, 125]   μὲν τῶν Θεμιστοκλέος ἐών, ἄλλως  δὲ   οὐ τῶν ἐπιφανέων ἀνδρῶν, φθόνῳ
[8, 122]   ἄλλων ἔφησε ἔχειν, παρὰ Αἰγινητέων  δὲ   οὔ, ἀλλὰ ἀπαίτεε αὐτοὺς τὰ
[8, 134]   πείσας κατεκοίμησε ἐς Ἀμφιάρεω. (Θηβαίων  δὲ   οὐδενὶ ἔξεστι μαντεύεσθαι αὐτόθι διὰ
[8, 77]   νυκτὸς οὐδὲν ἀποκοιμηθέντες παραρτέοντο. ~χρησμοῖσι  δὲ   οὐκ ἔχω ἀντιλέγειν ὡς οὐκ
[8, 78]   ἐγίνετο ὠθισμὸς λόγων πολλός· ᾔδεσαν  δὲ   οὔκω ὅτι σφέας περιεκυκλοῦντο τῇσι
[8, 100]   ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων. σοὶ  δὲ   οὔτε τις τούτων τῶν τὸ
[8, 110]   ἕτοιμοι ἦσαν λέγοντι πείθεσθαι. (ὡς  δὲ   οὗτοί οἱ ἀνεγνωσμένοι ἦσαν, αὐτίκα
[8, 4]   ταῦτα μὲν ὕστερον ἐγένετο. ~τότε  δὲ   οὗτοι οἱ καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον
[8, 121]   ἐὼν μέγαθος δυώδεκα πηχέων· ἕστηκε  δὲ   οὗτος τῇ περ Μακεδὼν
[8, 137]   ἐκπεπληγμένοι, ὡς ἤκουσαν ταῦτα·  δὲ   παῖς, ἐτύγχανε γὰρ ἔχων μάχαιραν,
[8, 84]   καὶ ὤκελλον τὰς νέας, Ἀμεινίης  δὲ   Παλληνεὺς ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἐξαναχθεὶς νηὶ
[8, 34]   ἐς γῆν τὴν Ὀρχομενίων. Βοιωτῶν  δὲ   πᾶν τὸ πλῆθος ἐμήδιζε, τὰς
[8, 54]   ἐνέπρησαν πᾶσαν τὴν ἀκρόπολιν. ~σχὼν  δὲ   παντελέως τὰς Ἀθήνας Ξέρξης ἀπέπεμψε
[8, 25]   χίλιοι ἐφαίνοντο νεκροὶ κείμενοι, οἳ  δὲ   πάντες ἐκέατο ἁλέες συγκεκομισμένοι ἐς
[8, 68]   θάλασσαν ὅσον ἄνδρες γυναικῶν. (τί  δὲ   πάντως δέει σε ναυμαχίῃσι ἀνακινδυνεύειν;
[8, 122]   καὶ ἀρεστὰ τὰ ἀκροθίνια.  δὲ   παρ᾽ Ἑλλήνων μὲν τῶν ἄλλων
[8, 34]   διέφθειραν μισγόμενοι ὑπὸ πλήθεος. ~παραποταμίους  δὲ   παραμειβόμενοι οἱ βάρβαροι ἀπίκοντο ἐς
[8, 132]   ἐστρατήγεε Ξάνθιππος Ἀρίφρονος. ~ὡς  δὲ   παρεγένοντο ἐς τὴν Αἴγιναν πᾶσαι
[8, 46]   ἐὸν Ἰωνικὸν ἀπὸ Ἀθηνέων. (Νάξιοι  δὲ   παρείχοντο τέσσερας, ἀποπεμφθέντες μὲν ἐς
[8, 70]   ποιήσασθαι· νὺξ γὰρ ἐπεγένετο· οἳ  δὲ   παρεσκευάζοντο ἐς τὴν ὑστεραίην. (τοὺς
[8, 70]   αὐτὸς παρεσκεύαστο θεήσασθαι ναυμαχέοντας. ~ἐπεὶ  δὲ   παρήγγελλον ἀναπλέειν, ἀνῆγον τὰς νέας
[8, 73]   πρὸς Καρδαμύλῃ τῇ Λακωνικῇ, Λημνίων  δὲ   Παρωρεῆται πάντες. (οἱ δὲ Κυνούριοι
[8, 15]   πεζομαχίας τὰς ἐν Θερμοπύλῃσι. (ἦν  δὲ   πᾶς ἀγὼν τοῖσι κατὰ
[8, 139]   Ἀλέξανδρος, Ἀμύντης δὲ Ἀλκέτεω, Ἀλκέτεω  δὲ   πατὴρ ἦν Ἀέροπος, τοῦ δὲ
[8, 39]   τοῦ ἱροῦ τῆς Προναίης, Αὐτονόου  δὲ   πέλας τῆς Κασταλίης ὑπὸ τῇ
[8, 75]   ἐξέρχεται ἐκ τοῦ συνεδρίου, ἐξελθὼν  δὲ   πέμπει ἐς τὸ στρατόπεδον τὸ
[8, 43]   νέας, Ἐπιδαύριοι δὲ δέκα, Τροιζήνιοι  δὲ   πέντε, Ἑρμιονέες δὲ τρεῖς, ἐόντες
[8, 1]   ὀκτώ, Ἐρετριέες δὲ ἑπτά, Τροιζήνιοι  δὲ   πέντε, Στυρέες δὲ δύο, καὶ
[8, 43]   παρεχόμενοι καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι  δὲ   πεντεκαίδεκα παρείχοντο νέας, Ἐπιδαύριοι δὲ
[8, 139]   Φίλιππος, Φιλίππου δὲ Ἀργαῖος, τοῦ  δὲ   Περδίκκης κτησάμενος τὴν ἀρχήν.
[8, 140]   μοι εἰπεῖν πρὸς ὑμέας· ἐγὼ  δὲ   περὶ μὲν εὐνοίης τῆς πρὸς
[8, 133]   ἔπλεον ἐς τὴν Δῆλον, Μαρδόνιος  δὲ   περὶ τὴν Θεσσαλίην ἐχείμαζε. ἐνθεῦτεν
[8, 19]   ἑωυτῶν ἑκάστους πῦρ ἀνακαίειν· κομιδῆς  δὲ   πέρι τὴν ὥρην αὐτῷ μελήσειν,
[8, 108]   ἐς τὴν ἑωυτοῦ· τὸ ἐνθεῦτεν  δὲ   περὶ τῆς ἐκείνου ποιέεσθαι ἤδη
[8, 99]   ἐν αἰτίῃ τιθέντες. οὐκ οὕτω  δὲ   περὶ τῶν νεῶν ἀχθόμενοι ταῦτα
[8, 129]   εὖ λέγειν ἔμοιγε δοκέουσι. τοὺς  δὲ   περιγενομένους ἀπῆγε Ἀρτάβαζος ἐς Θεσσαλίην
[8, 38]   ἀπέκτειναν πλῆθός τι αὐτῶν. οἱ  δὲ   περιεόντες ἰθὺ Βοιωτῶν ἔφευγον. ἔλεγον
[8, 18]   καὶ τῶν ναυηγίων ἐπεκράτεον, τρηχέως  δὲ   περιεφθέντες, καὶ οὐκ ἥκιστα Ἀθηναῖοι
[8, 68]   ἑκάστου εἰ ναυμαχίην ποιέοιτο. ~ἐπεὶ  δὲ   περιιὼν εἰρώτα Μαρδόνιος ἀρξάμενος
[8, 52]   καὶ οὐ τὰς νέας. ~οἱ  δὲ   Πέρσαι ἱζόμενοι ἐπὶ τὸν καταντίον
[8, 117]   τοῦτον τὸν μισθὸν ἔλαβον, οἱ  δὲ   Πέρσαι ὡς ἐκ τῆς Θρηίκης
[8, 53]   ἐς τὸ μέγαρον κατέφευγον. τῶν  δὲ   Περσέων οἱ ἀναβεβηκότες πρῶτον μὲν
[8, 118]   χρυσέῃ στεφάνῃ τὸν κυβερνήτην, ὅτι  δὲ   Περσέων πολλοὺς ἀπώλεσε, ἀποταμεῖν τὴν
[8, 39]   ὑπὸ τῇ Ὑαμπείῃ κορυφῇ. (οἱ  δὲ   πεσόντες ἀπὸ τοῦ Παρνησοῦ λίθοι
[8, 104]   τῶν εὐνούχων παρὰ βασιλέι· (οἱ  δὲ   Πηδασέες οἰκέουσι ὑπὲρ Ἁλικαρνησσοῦ· ἐν
[8, 113]   τι χρηστὸν συνῄδεε πεποιημένον· ἓν  δὲ   πλεῖστον ἔθνος Πέρσας αἱρέετο, ἄνδρας
[8, 32]   ἀνηνείκαντο καὶ αὐτοὶ ἀνέβησαν. (οἳ  δὲ   πλεῦνες αὐτῶν ἐς τοὺς Ὀζόλας
[8, 85]   τὰς Θεμιστοκλέος ἐντολὰς ὀλίγοι, οἱ  δὲ   πλεῦνες οὔ. (ἔχω μέν νυν
[8, 86]   νυν τούτους οὕτω εἶχε· τὸ  δὲ   πλῆθος τῶν νεῶν ἐν τῇ
[8, 127]   κατέσφαξε ἐξαγαγὼν ἐς λίμνην, τὴν  δὲ   πόλιν παραδιδοῖ Κριτοβούλῳ Τορωναίῳ ἐπιτροπεύειν
[8, 34]   πᾶν τὸ πλῆθος ἐμήδιζε, τὰς  δὲ   πόλις αὐτῶν ἄνδρες Μακεδόνες διατεταγμένοι
[8, 124]   τῷ ἐν Σπάρτῃ καλλιστεύσαντι. (αἰνέσαντες  δὲ   πολλά, προέπεμψαν ἀπιόντα τριηκόσιοι Σπαρτιητέων
[8, 42]   γένεος τοῦ βασιληίου ἐών· νέας  δὲ   πολλῷ πλείστας τε καὶ ἄριστα
[8, 93]   Αἰγινῆται, ἐπὶ δὲ Ἀθηναῖοι, ἀνδρῶν  δὲ   Πολύκριτός τε Αἰγινήτης καὶ
[8, 115]   οὐδὲν μέρος ὡς εἰπεῖν. (ὅκου  δὲ   πορευόμενοι γινοίατο καὶ κατ᾽ οὕστινας
[8, 105]   βασιλέα μετ᾽ ἄλλων δώρων, χρόνου  δὲ   προϊόντος πάντων τῶν εὐνούχων ἐτιμήθη
[8, 57]   τι σφι εἴη βεβουλευμένον. πυθόμενος  δὲ   πρὸς αὐτοῦ ὡς εἴη δεδογμένον
[8, 60]   πρὸς ἡμέων ἐστί, ἐν εὐρυχωρίῃ  δὲ   πρὸς ἐκείνων. αὖτις δὲ Σαλαμὶς
[8, 143]   ταῦτα ἔλεξαν οἱ ἄγγελοι. ~Ἀθηναῖοι  δὲ   πρὸς μὲν Ἀλέξανδρον ὑπεκρίναντο τάδε.
[8, 136]   κατεργασαμένους μάλιστα Ἀθηναίους ἐπίστατο. (τούτων  δὲ   προσγενομένων κατήλπιζε εὐπετέως τῆς θαλάσσης
[8, 118]   (τὸν μὲν ταῦτα λέγειν, τοὺς  δὲ   προσκυνέοντας ἐκπηδᾶν ἐς τὴν θάλασσαν,
[8, 122]   τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίης. Αἰγινῆται  δὲ   πυθόμενοι ἀνέθεσαν ἀστέρας χρυσέους, οἳ
[8, 141]   ~Ἀλέξανδρος μὲν ταῦτα ἔλεξε. Λακεδαιμόνιοι  δὲ   πυθόμενοι ἥκειν Ἀλέξανδρον ἐς Ἀθήνας
[8, 36]   τοῦ Ἀλυάττεω ἀναθήματα. ~οἱ Δελφοὶ  δὲ   πυνθανόμενοι ταῦτα ἐς πᾶσαν ἀρρωδίην
[8, 60]   εὐρυχωρίῃ δὲ πρὸς ἐκείνων. αὖτις  δὲ   Σαλαμὶς περιγίνεται, ἐς τὴν ἡμῖν
[8, 132]   πάντα πλέα ἐδόκεε εἶναι, τὴν  δὲ   Σάμον ἐπιστέατο δόξῃ καὶ Ἡρακλέας
[8, 11]   μέσον τὰς πρύμνας συνήγαγον, δεύτερα  δὲ   σημήναντος ἔργου εἴχοντο ἐν ὀλίγῳ
[8, 80]   αὐτὸς παρελθὼν ὡς ἔχει. ἐπεὰν  δὲ   σημήνῃς, ἢν μὲν πείθωνται, ταῦτα
[8, 76]   περιποιέωσι τοὺς δὲ διαφθείρωσι. (ἐποίευν  δὲ   σιγῇ ταῦτα, ὡς μὴ πυνθανοίατο
[8, 100]   στρατιῆς ἀπάγων τὸ πολλόν, ἐμὲ  δὲ   σοὶ χρὴ τὴν Ἑλλάδα παρασχεῖν
[8, 128]   τῶν ἄλλων Παλληναίων συμμαχίν. (τοῖσι  δὲ   στρατηγοῖσι ἐπιλεξαμένοισι τὸ βυβλίον καὶ
[8, 2]   καὶ ἑβδομήκοντα καὶ μία. (τὸν  δὲ   στρατηγὸν τὸν τὸ μέγιστον κράτος
[8, 65]   εἶς. ἀλλ᾽ ἔχ᾽ ἥσυχος, περὶ  δὲ   στρατιῆς τῆσδε θεοῖσι μελήσει” (τὸν
[8, 12]   τοὺς ταρσοὺς τῶν κωπέων. (οἱ  δὲ   στρατιῶται οἱ ταύτῃ ἀκούοντες ταῦτα
[8, 94]   εἰδόσι προσφέρεσθαι τοῖσι Κορινθίοισι. τῇδε  δὲ   συμβάλλονται εἶναι θεῖον τὸ πρῆγμα.
[8, 134]   συμμάχῳ, τοῦ ἑτέρου ἀπεχομένους· οἳ  δὲ   σύμμαχόν μιν εἵλοντο εἶναι. διὰ
[8, 62]   ἡμέων αὐτὴν δέειν κτισθῆναι· ὑμεῖς  δὲ   συμμάχων τοιῶνδε μουνωθέντες μεμνήσεσθε τῶν
[8, 88]   τε καὶ μὴ ἀπολέσθαι, τοῦτο  δὲ   συνέβη ὥστε κακὸν ἐργασαμένην ἀπὸ
[8, 127]   κόλπου ἐξαναστάντες ὑπὸ Μακεδόνων. ἐπεὶ  δὲ   σφέας εἷλε πολιορκέων, κατέσφαξε ἐξαγαγὼν
[8, 4]   ἔσω ἐς τὴν Ἑλλάδα. (γνόντες  δὲ   σφέας οἱ Εὐβοέες ταῦτα βουλευομένους
[8, 10]   μάχης καὶ τοῦ διεκπλόου. ~ὁρῶντες  δὲ   σφέας οἵ τε ἄλλοι στρατιῶται
[8, 84]   τὰς νέας ἁπάσας Ἕλληνες, ἀναγομένοισι  δέ   σφι αὐτίκα ἐπεκέατο οἱ βάρβαροι.
[8, 26]   Ξέρξην ἐς ὁδὸν ὁρμέατο. ~ἧκον  δέ   σφι αὐτόμολοι ἄνδρες ἀπ᾽ Ἀρκαδίης
[8, 104]   Ἀθηναίης φύει πώγωνα μέγαν. τοῦτο  δέ   σφι δὶς ἤδη ἐγένετο. ~ἐκ
[8, 64]   ἐπικαλέσασθαι τοὺς Αἰακίδας συμμάχους. ὡς  δέ   σφι ἔδοξε, καὶ ἐποίευν ταῦτα·
[8, 26]   εἰρωτῶν αὐτοὺς ταῦτα. (οἳ  δέ   σφι ἔλεγον ὡς Ὀλύμπια ἄγουσι
[8, 130]   Μήδων οἱ πλεῦνες ἐπεβάτευον. (στρατηγοὶ  δέ   σφι ἐπῆλθον Μαρδόντης τε
[8, 64]   γῇ καὶ τῇ θαλάσσῃ. (ἔδοξε  δέ   σφι εὔξασθαι τοῖσι θεοῖσι καὶ
[8, 94]   τῆς ναυμαχίης νομίζουσι γενέσθαι· μαρτυρέει  δέ   σφι καὶ ἄλλη Ἑλλάς.
[8, 1]   νέας καὶ πεντηκοντέρους δύο· Λοκροὶ  δέ   σφι οἱ Ὀπούντιοι ἐπεβοήθεον πεντηκοντέρους
[8, 41]   θεοῦ ἀπολελοιπυίης τὴν ἀκρόπολιν. ὡς  δέ   σφι πάντα ὑπεξέκειτο, ἔπλεον ἐς
[8, 53]   ἀνοίξαντες τοὺς ἱκέτας ἐφόνευον· ἐπεὶ  δέ   σφι πάντες κατέστρωντο, τὸ ἱρὸν
[8, 60]   τε ἁπάσῃ τῇ Ἑλλάδι. (ἢν  δὲ   τὰ ἐγὼ λέγω ποιήσῃς, τοσάδε
[8, 5]   τε Θεμιστοκλέης ἐκέρδηνε, ἐλάνθανε  δὲ   τὰ λοιπὰ ἔχων, ἀλλ᾽ ἠπιστέατο
[8, 79]   μὲν ἑωυτῷ οὐ φίλον ἐχθρὸν  δὲ   τὰ μάλιστα· ὑπὸ δὲ μεγάθεος
[8, 73]   τὴν Πελοπόννησον ἔθνεα ἑπτά. τούτων  δὲ   τὰ μὲν δύο αὐτόχθονα ἐόντα
[8, 68]   ἐξεφέροντο κελεύοντες ναυμαχίην ποιέεσθαι, Ἀρτεμισίη  δὲ   τάδε ἔφη. (εἰπεῖν μοι πρὸς
[8, 24]   τὸν ναυτικὸν στρατὸν κήρυκα, προετοιμάσατο  δὲ   τάδε· ὅσοι τοῦ στρατοῦ τοῦ
[8, 15]   διαφθείραντες τοῦ πόρου κρατήσουσι. ὡς  δὲ   ταξάμενοι οἱ Ξέρξεω ἐπέπλεον, οἱ
[8, 46]   Ἴωνες ἀπὸ Ἀθηνέων γεγονότες. (Στυρέες  δὲ   τὰς αὐτὰς παρείχοντο νέας τάς
[8, 129]   παρήισαν ἐς τὴν Παλλήνην. (ὡς  δὲ   τὰς δύο μὲν μοίρας διοδοιπορήκεσαν,
[8, 36]   εἶναι τῶν ἑωυτοῦ προκατῆσθαι. (Δελφοὶ  δὲ   ταῦτα ἀκούσαντες σφέων αὐτῶν πέρι
[8, 138]   νεώτατος λάβοι τὰ διδόμενα.  δὲ   ταῦτα ἀκούσας καὶ ὀξυνθεὶς πέμπει
[8, 22]   ἀπ᾽ ὑμέων ἡμῖν γέγονε” (Θεμιστοκλέης  δὲ   ταῦτα ἔγραφε, δοκέειν ἐμοί, ἐπ᾽
[8, 124]   δευτερείοισι ὑπερεβάλλετο πολλόν. ~οὐ βουλομένων  δὲ   ταῦτα κρίνειν τῶν Ἑλλήνων φθόνῳ,
[8, 62]   νέες. ἀλλ᾽ ἐμοὶ πείθεο. (εἰ  δὲ   ταῦτα μὴ ποιήσῃς, ἡμεῖς μὲν
[8, 41]   ἀναισιμουμένη τότε ἦν ἄψαυστος. σημηνάσης  δὲ   ταῦτα τῆς ἱρείης, μᾶλλόν τι
[8, 62]   Ἑλλήνων αὐτοὺς ἐπιόντας ἀποκρούσεσθαι. ~σημαίνων  δὲ   ταῦτα τῷ λόγῳ διέβαινε ἐς
[8, 41]   οἳ δὲ ἐς Σαλαμῖνα. (ἔσπευσαν  δὲ   ταῦτα ὑπεκθέσθαι τῷ χρηστηρίῳ τε
[8, 35]   καὶ Δαυλίων καὶ Αἰολιδέων. (ἐπορεύοντο  δὲ   ταύτῃ ἀποσχισθέντες τῆς ἄλλης στρατιῆς
[8, 128]   οὕτω Ὄλυνθον Χαλκιδέες ἔσχον. ~ἐξελὼν  δὲ   ταύτην Ἀρτάβαζος τῇ Ποτιδαίῃ
[8, 23]   ἀγγέλλοντα εἶχον ἐν φυλακῇ, νέας  δὲ   ταχέας ἀπέστειλαν προκατοψομένας· ἀπαγγειλάντων δὲ
[8, 13]   τοιαύτη νὺξ ἐγίνετο, τοῖσι  δὲ   ταχθεῖσι αὐτῶν περιπλέειν Εὔβοιαν
[8, 1]   τοῖσι Ἀθηναίοισι τὰς νέας. Κορίνθιοι  δὲ   τεσσεράκοντα νέας παρείχοντο, Μεγαρέες δὲ
[8, 93]   ὑπὸ τὸν πεζὸν στρατόν. ~ἐν  δὲ   τῇ ναυμαχίῃ ταύτῃ ἤκουσαν Ἑλλήνων
[8, 34]   ἔσωζον, ὑπὸ Ἀλεξάνδρου ἀποπεμφθέντες· ἔσωζον  δὲ   τῇδε, δῆλον βουλόμενοι ποιέειν Ξέρξῃ
[8, 68]   περ εἵνεκα ὁρμήθης στρατεύεσθαι, ἔχεις  δὲ   τὴν ἄλλην Ἑλλάδα ἐμποδὼν δέ
[8, 73]   ἐκ μέντοι τῆς ἑωυτῶν, οἰκέει  δὲ   τὴν ἀλλοτρίην. (τὰ δὲ λοιπὰ
[8, 108]   ἐπεῖδον διώξαντες μέχρι Ἄνδρου, ἐς  δὲ   τὴν Ἄνδρον ἀπικόμενοι ἐβουλεύοντο. (Θεμιστοκλέης
[8, 41]   δὲ ἐς τὴν ἑωυτῶν. μετὰ  δὲ   τὴν ἄπιξιν κήρυγμα ἐποιήσαντο, Ἀθηναίων
[8, 103]   δοκέειν ἐμοί· οὕτω καταρρωδήκεε. ἐπαινέσας  δὲ   τὴν Ἀρτεμισίην, ταύτην μὲν ἀποστέλλει
[8, 123]   ἀγχοτάτω τοῦ Κροίσου κρητῆρος. ~μετὰ  δὲ   τὴν διαίρεσιν τῆς ληίης ἔπλεον
[8, 108]   Ἑλλήσποντον λύσοντας τὰς γεφύρας· Εὐρυβιάδης  δὲ   τὴν ἐναντίην ταύτῃ γνώμην ἐτίθετο,
[8, 84]   ναυμαχίης γενέσθαι τὴν ἀρχήν, Αἰγινῆται  δὲ   τὴν κατὰ τοὺς Αἰακίδας ἀποδημήσασαν
[8, 76]   τῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἀγωνισμάτων. ἐς  δὲ   τὴν νησῖδα τὴν Ψυττάλειαν καλεομένην
[8, 73]   καὶ Κάρνεια παροιχώκεε ἤδη. ~οἰκέει  δὲ   τὴν Πελοπόννησον ἔθνεα ἑπτά. τούτων
[8, 115]   δὲ καρπὸν μηδένα εὕροιεν, οἳ  δὲ   τὴν ποίην τὴν ἐκ τῆς
[8, 23]   τούτου ἔπλεον ἐς Ἱστιαίην· ἀπικόμενοι  δὲ   τὴν πόλιν ἔσχον τῶν Ἱστιαιέων,
[8, 51]   Θηβαίων ὅτι οὐκ ἐμήδιζον. ~ἀπὸ  δὲ   τῆς διαβάσιος τοῦ Ἑλλησπόντου, ἔνθεν
[8, 23]   καὶ τῆς Ἐλλοπίης μοίρης γῆς  δὲ   τῆς Ἱστιαιώτιδος τὰς παραθαλασσίας χώρας
[8, 12]   Πήλιον, ὑπέλαβε ναυμαχίη καρτερή, ἐκ  δὲ   τῆς ναυμαχίης ὄμβρος τε λάβρος
[8, 84]   Ἀθηναῖος ἐξαναχθεὶς νηὶ ἐμβάλλει· συμπλακείσης  δὲ   τῆς νεὸς καὶ οὐ δυναμένων
[8, 54]   τὴν παρεοῦσάν σφι εὐπρηξίην. ἀπὸ  δὲ   τῆς πέμψιος τοῦ κήρυκος δευτέρῃ
[8, 46]   μὲν τὴν ἑωυτῶν ἐφύλασσον, τριήκοντα  δὲ   τῇσι ἄριστα πλεούσῃσι ἐν Σαλαμῖνι
[8, 90]   τριήραρχον καὶ τὴν πόλιν. πρὸς  δέ   τι καὶ προσεβάλετο φίλος ἐὼν
[8, 112]   νησιωτέων, οὐκ ἔχω εἰπεῖν, δοκέω  δὲ   τινὰς καὶ ἄλλους δοῦναι καὶ
[8, 89]   καὶ τῶν ἄλλων συμμάχων, ὀλίγοι  δὲ   τινὲς καὶ Ἑλλήνων· ἅτε γὰρ
[8, 91]   δὲ Αἰγινῆται τὰς ἐκπλεούσας· ὅκως  δὲ   τινὲς τοὺς Ἀθηναίους διαφύγοιεν, φερόμενοι
[8, 26]   τῶν Ἑλλήνων τί ποιέοιεν· εἷς  δέ   τις πρὸ πάντων ἦν
[8, 43]   Λακεδαιμόνιοι ἑκκαίδεκα νέας παρεχόμενοι, Κορίνθιοι  δὲ   τὸ αὐτὸ πλήρωμα παρεχόμενοι καὶ
[8, 144]   ὁμολογέειν τῷ ταῦτα ἐργασαμένῳ, αὖτις  δὲ   τὸ Ἑλληνικὸν ἐὸν ὅμαιμόν τε
[8, 30]   ὡς ἐγὼ συμβαλλόμενος εὑρίσκω, κατὰ  δὲ   τὸ ἔχθος τὸ Θεσσαλῶν· (εἰ
[8, 135]   Πτῴου Ἀπόλλωνος τὸ τέμενος. τοῦτο  δὲ   τὸ ἱρὸν καλέεται μὲν Πτῷον,
[8, 113]   ψελιοφόρους, ἐπὶ δὲ Μήδους· οὗτοι  δὲ   τὸ πλῆθος μὲν οὐκ ἐλάσσονες
[8, 106]   ἐτιμήθη μάλιστα παρὰ Ξέρξῃ. ~ὡς  δὲ   τὸ στράτευμα τὸ Περσικὸν ὅρμα
[8, 68]   δέ τοι ἵσταται οὐδείς· οἳ  δέ   τοι ἀντέστησαν, ἀπήλλαξαν οὕτω ὡς
[8, 68]   δὲ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα ἐμποδὼν  δέ   τοι ἵσταται οὐδείς· οἳ δέ
[8, 79]   ἀγαθὰ τὴν πατρίδα ἐργάσεται. (λέγω  δέ   τοι ὅτι ἴσον ἐστὶ πολλά
[8, 132]   Ἡρακλέας στήλας ἴσον ἀπέχειν. συνέπιπτε  δὲ   τοιοῦτο ὥστε τοὺς μὲν βαρβάρους
[8, 19]   νυν ἐς τοσοῦτο παρεγύμνου, ἐπὶ  δὲ   τοῖσι κατήκουσι πρήγμασι τάδε ποιητέα
[8, 104]   τινὲς παῖδές οἱ συνέσποντο. ~συνέπεμπε  δὲ   τοῖσι παισὶ φύλακον Ἑρμότιμον, γένος
[8, 104]   Πηδασέες οἰκέουσι ὑπὲρ Ἁλικαρνησσοῦ· ἐν  δὲ   τοῖσι Πηδάσοισι τούτοισι τοιόνδε συμφέρεται
[8, 69]   τότε πολλῷ μᾶλλον αἴνεε. ὅμως  δὲ   τοῖσι πλέοσι πείθεσθαι ἐκέλευε, τάδε
[8, 60]   πρὸς τὸν Κορίνθιον ἀμείψατο, πρὸς  δὲ   τὸν Εὐρυβιάδην ἔλεγε ἐκείνων μὲν
[8, 94]   περιεγεγόνεσαν, ἐν τῷ Φαλήρῳ. ~Ἀδείμαντον  δὲ   τὸν Κορίνθιον στρατηγὸν λέγουσι Ἀθηναῖοι
[8, 137]   ἐκ γῆς τῆς ἑωυτοῦ. (οἳ  δὲ   τὸν μισθὸν ἔφασαν δίκαιοι εἶναι
[8, 37]   καὶ κατέβαλον συχνούς σφεων, ἐκ  δὲ   τοῦ ἱροῦ τῆς Προναίης βοή
[8, 65]   μὲν δὴ ταῦτα παραινέειν, ἐκ  δὲ   τοῦ κονιορτοῦ καὶ τῆς φωνῆς
[8, 44]   τὴν ἀρχὴν Ἀθηναῖοι μετωνομάσθησαν, Ἴωνος  δὲ   τοῦ Ξούθου στρατάρχεω γενομένου Ἀθηναίοισι
[8, 37]   οὐρανοῦ κεραυνοὶ αὐτοῖσι ἐνέπιπτον, ἀπὸ  δὲ   τοῦ Παρνησοῦ ἀπορραγεῖσαι δύο κορυφαὶ
[8, 27]   σφι ἔχοντες αἰεὶ χόλον, ἀπὸ  δὲ   τοῦ ὑστάτου τρώματος καὶ τὸ
[8, 70]   τε καὶ ἀρρωδίη, οὐκ ἥκιστα  δὲ   τοὺς ἀπὸ Πελοποννήσου· ἀρρώδεον δὲ
[8, 144]   μὲν Ἀλέξανδρον ταῦτα ὑπεκρίναντο, πρὸς  δὲ   τοὺς ἀπὸ Σπάρτης ἀγγέλους τάδε.
[8, 39]   σφι κτείνοντας καὶ διώκοντας. ~τούτους  δὲ   τοὺς δύο Δελφοὶ λέγουσι εἶναι
[8, 137]   καὶ φέροι μέγα τι. καλέσας  δὲ   τοὺς θῆτας προηγόρευέ σφι ἀπαλλάσσεσθαι
[8, 94]   ἱστία ἀειράμενον οἴχεσθαι φεύγοντα, ἰδόντας  δὲ   τοὺς Κορινθίους τὴν στρατηγίδα φεύγουσαν
[8, 121]   Αἴαντι αὐτοῦ ἐς Σαλαμῖνα. (μετὰ  δὲ   τοῦτο διεδάσαντο τὴν ληίην καὶ
[8, 129]   διεφθάρησαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης· αἴτιον  δὲ   τοῦτο λέγοντες εὖ λέγειν ἔμοιγε
[8, 82]   ἔφερε τὴν ἀληθείην πᾶσαν. διὰ  δὲ   τοῦτο τὸ ἔργον ἐνεγράφησαν Τήνιοι
[8, 9]   τῇσι περιπλεούσῃσι τῶν νεῶν. μετὰ  δὲ   τοῦτο, ὡς οὐδείς σφι ἐπέπλεε,
[8, 130]   καὶ Ἀρταΰντης Ἀρταχαίεω· συνῆρχε  δὲ   τούτοισι καὶ ἀδελφιδέος αὐτοῦ Ἀρταΰντεω
[8, 26]   καὶ ἐνεργοὶ βουλόμενοι εἶναι. ἄγοντες  δὲ   τούτους ἐς ὄψιν τὴν βασιλέος
[8, 114]   μυριάδας γενέσθαι σὺν ἱππεῦσι. ~ἐν  δὲ   τούτῳ τῷ χρόνῳ, ἐν τῷ
[8, 8]   τῇσι Ἀφέτῃσι ἐποιεῦντο ἀριθμόν. ~ἐν  δὲ   τούτῳ τῷ χρόνῳ ἐν
[8, 24]   παραθαλασσίας χώρας πάσας ἐπέδραμον. ~ἐνθαῦτα  δὲ   τούτων ἐόντων, Ξέρξης ἑτοιμασάμενος τὰ
[8, 82]   οὐκ ἐπείθοντο τὰ ἐσαγγελθέντα. ~ἀπιστεόντων  δὲ   τούτων ἧκε τριήρης ἀνδρῶν Τηνίων
[8, 38]   τε καὶ ἀλαλαγμὸς ἐγίνετο. ~συμμιγέντων  δὲ   τούτων πάντων, φόβος τοῖσι βαρβάροισι
[8, 23]   δὲ ταχέας ἀπέστειλαν προκατοψομένας· ἀπαγγειλάντων  δὲ   τούτων τὰ ἦν, οὕτω δὴ
[8, 83]   φύσι καὶ καταστάσι ἐγγίνεται· (παραινέσας  δὲ   τούτων τὰ κρέσσω αἱρέεσθαι καὶ
[8, 45]   ἑπτὰ νέας ἔχοντες ἐπεβοήθησαν, Λευκάδιοι  δὲ   τρεῖς, ἔθνος ἐόντες οὗτοι Δωρικὸν
[8, 43]   δέκα, Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Ἑρμιονέες  δὲ   τρεῖς, ἐόντες οὗτοι πλὴν Ἑρμιονέων
[8, 129]   δύο μὲν μοίρας διοδοιπορήκεσαν, ἔτι  δὲ   τρεῖς ὑπόλοιποι ἦσαν, τὰς διελθόντας
[8, 121]   τὴν δὲ ἐπὶ Σούνιον, τὴν  δὲ   τῷ Αἴαντι αὐτοῦ ἐς Σαλαμῖνα.
[8, 143]   ὅκως ἂν καὶ δυνώμεθα. ὁμολογῆσαι  δὲ   τῷ βαρβάρῳ μήτε σὺ ἡμέας
[8, 27]   μὲν δὴ ταῦτα εἴρητο. ~ἐν  δὲ   τῷ διὰ μέσου χρόνῳ, ἐπείτε
[8, 109]   παντελέως ἀπελάσας τὸν βάρβαρον· ἅμα  δὲ   τῷ ἔαρι καταπλέωμεν ἐπὶ Ἑλλησπόντου
[8, 49]   σφι τιμωρίη οὐδεμία ἐπιφανήσεται, πρὸς  δὲ   τῷ Ἰσθμῷ ἐς τοὺς ἑωυτῶν
[8, 60]   καὶ τὰ ἄλλα εὐτυχήσωμεν. ἅμα  δὲ   τῷ ναυτικῷ αὐτῶν ἕψεται καὶ
[8, 89]   μὲν Ξέρξην φασὶ εἰπεῖν. ~ἐν  δὲ   τῷ πόνῳ τούτῳ ἀπὸ μὲν
[8, 98]   τὴν παρεοῦσάν σφι συμφορήν. τούτων  δὲ   τῶν ἀγγέλων ἐστὶ οὐδὲν
[8, 113]   οὐκ ἔφη λείψεσθαι βασιλέος) μετὰ  δὲ   τῶν ἄλλων Περσέων τοὺς θωρηκοφόρους
[8, 113]   μὲν ἔθνεα ὅλα εἵλετο, ἐκ  δὲ   τῶν ἄλλων συμμάχων ἐξελέγετο κατ᾽
[8, 102]   νικῶσι, δοῦλον σὸν ἀπολέσαντες· σὺ  δέ,   τῶν εἵνεκα τὸν στόλον ἐποιήσαο,
[8, 46]   περ οἱ ἄλλοι νησιῶται, ἀλογήσαντες  δὲ   τῶν ἐντολέων ἀπίκατο ἐς τοὺς
[8, 138]   ὡς λέγεται ὑπὸ Μακεδόνων. ὑπὲρ  δὲ   τῶν κήπων ὄρος κεῖται Βέρμιον
[8, 49]   λοιπέων πέρι προετίθεε. (αἱ γνῶμαι  δὲ   τῶν λεγόντων αἱ πλεῖσται συνεξέπιπτον
[8, 130]   πρώιος συνελέγετο ἐς Σάμον· αἳ  δὲ   τῶν νεῶν καὶ ἐχειμέρισαν αὐτοῦ·
[8, 126]   λόγιμος καὶ πρόσθε ἐών, ἐκ  δὲ   τῶν Πλαταιικῶν καὶ μᾶλλον ἔτι
[8, 53]   ὦν πρὸ τῆς ἀκροπόλιος, ὄπισθε  δὲ   τῶν πυλέων καὶ τῆς ἀνόδου,
[8, 79]   ἐδόκεον κατὰ χώρην εἶναι. ~συνεστηκότων  δὲ   τῶν στρατηγῶν, ἐξ Αἰγίνης διέβη
[8, 2]   ἕκαστοι τῶν νεῶν παρείχοντο. ἀριθμὸς  δὲ   τῶν συλλεχθεισέων νεῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον
[8, 3]   Ἀθηναίοισι χρεὸν εἴη ἐπιτρέπειν. ἀντιβάντων  δὲ   τῶν συμμάχων εἶκον οἱ Ἀθηναῖοι
[8, 110]   Νεοκλέος, στρατηγὸς μὲν Ἀθηναίων ἀνὴρ  δὲ   τῶν συμμάχων πάντων ἄριστος καὶ
[8, 45]   ἐκλήθησαν ἀπὸ τούτου Ἴωνες. ~Μεγαρέες  δὲ   τὠυτὸ πλήρωμα παρείχοντο καὶ ἐπ᾽
[8, 12]   τῆς ὥρης μέσον θέρος, ἐγίνετο  δὲ   ὕδωρ τε ἄπλετον διὰ πάσης
[8, 140]   ἂν νῦν πρῶτον ἐκμάθοιτε, προσχρηίζω  δὲ   ὑμέων πείθεσθαι Μαρδονίῳ. (ἐνορῶ γὰρ
[8, 137]   ἥλιος, εἶπε θεοβλαβὴς γενόμενος μισθὸν  δὲ   ὑμῖν ἐγὼ ὑμέων ἄξιον τόνδε
[8, 22]   μὲν πρὸς ἡμέων γίνεσθε· εἰ  δὲ   ὑμῖν ἐστι τοῦτο μὴ δυνατὸν
[8, 140]   ὑμέων αὐτῶν, ἀλλὰ καταλύσασθε· παρέχει  δὲ   ὑμῖν κάλλιστα καταλύσασθαι, βασιλέος ταύτῃ
[8, 142]   χρόνον ἤδη πολλόν. (ἀντὶ τούτων  δὲ   ὑμῖν Λακεδαιμόνιοί τε καὶ οἱ
[8, 140]   τὸ ὑμέτερον αἴτιον γένηται. (λέγω  δὲ   ὑμῖν τάδε. νῦν τί μαίνεσθε
[8, 86]   μὲν ὑπ᾽ Ἀθηναίων διαφθειρόμεναι αἳ  δὲ   ὑπ᾽ Αἰγινητέων. ἅτε γὰρ τῶν
[8, 135]   Πτῷον, ἔστι δὲ Θηβαίων, κεῖται  δὲ   ὑπὲρ τῆς Κωπαΐδος λίμνης πρὸς
[8, 73]   δοκέουσι μοῦνοι εἶναι Ἴωνες, ἐκδεδωρίευνται  δὲ   ὑπό τε Ἀργείων ἀρχόμενοι καὶ
[8, 79]   Λυσιμάχου, ἀνὴρ Ἀθηναῖος μὲν ἐξωστρακισμένος  δὲ   ὑπὸ τοῦ δήμου· τὸν ἐγὼ
[8, 67]   πάντες οὗτοι πλὴν Παρίων (Πάριοι  δὲ   ὑπολειφθέντες ἐν Κύθνῳ ἐκαραδόκεον τὸν
[8, 142]   ἀρχῆθεν ἀγὼν ἐγένετο, νῦν  δὲ   φέρει καὶ ἐς πᾶσαν τὴν
[8, 139]   δὲ πατὴρ ἦν Ἀέροπος, τοῦ  δὲ   Φίλιππος, Φιλίππου δὲ Ἀργαῖος, τοῦ
[8, 100]   ὅκου ἐγενόμεθα ἄνδρες κακοί. εἰ  δὲ   Φοίνικές τε καὶ Αἰγύπτιοι καὶ
[8, 54]   ἐγένετο ἐμπρήσαντι τὸ ἱρόν. οἱ  δὲ   φυγάδες τῶν Ἀθηναίων ἐποίησαν τὰ
[8, 33]   μὲν ἔκαυσαν Δρυμὸν πόλιν κατὰ  δὲ   Χαράδραν καὶ Ἔρωχον καὶ Τεθρώνιον
[8, 31]   ἦν τὸ παλαιὸν Δρυοπίς·  δὲ   χώρη αὕτη ἐστὶ μητρόπολις Δωριέων
[8, 68]   κακωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται. πρὸς  δὲ,   βασιλεῦ, καὶ τόδε ἐς
[8, 6]   τῇ Εὐβοίῃ καὶ ἐναυμάχησαν, ἐγένετο  δὲ   ὧδε. ἐπείτε δὴ ἐς τὰς
[8, 67]   μετὰ δὲ Τύριος, ἐπὶ  δὲ   ὧλλοι. ὡς δὲ κόσμῳ ἐπεξῆς
[8, 36]   Ἄμφισσαν τὴν Λοκρίδα ὑπεξῆλθον. πάντες  δὲ   ὦν οἱ Δελφοὶ ἐξέλιπον τὴν
[8, 82]   τοῖσι τὸν βάρβαρον κατελοῦσι. (σὺν  δὲ   ὦν ταύτῃ τῇ νηὶ τῇ
[8, 28]   ἐδέκοντο τοὺς Θεσσαλοὺς ἐσβάλλοντας. οἳ  δὲ   ὡς ἀναρπασόμενοι τοὺς Φωκέας φερόμενοι
[8, 21]   ἀναβολὰς ἐποιεῦντο τὴν ἀποχώρησιν, ἐκομίζοντο  δὲ   ὡς ἕκαστοι ἐτάχθησαν, Κορίνθιοι πρῶτοι,
[8, 97]   ἔμελλε ἀπελάσαντος βασιλέος ἔσεσθαι. ~Ξέρξης  δὲ   ὡς ἔμαθε τὸ γεγονὸς πάθος,
[8, 21]   καὶ τὸν στρατὸν αὐτοῦ. οἳ  δὲ   ὡς ἐπύθοντο ταῦτα, οὐκέτι ἐς
[8, 144]   ἔχωμεν, οὐδὲν λυπέοντες ὑμέας. νῦν  δέ,   ὡς οὕτω ἐχόντων, στρατιὴν ὡς
[8, 76]   σφι σημήνας ἐκποδὼν ἀπαλλάσσετο· τοῖσι  δὲ   ὡς πιστὰ ἐγίνετο τὰ ἀγγελθέντα,
[8, 107]   τε τίσις καὶ Ἑρμότιμος. ~Ξέρξης  δὲ   ὡς τοὺς παῖδας ἐπέτρεψε Ἀρτεμισίῃ
[8, 132]   τυράννῳ, ἐόντες ἀρχὴν ἑπτά· ἐπιβουλεύοντες  δὲ   ὡς φανεροὶ ἐγένοντο, ἐξενείκαντος τὴν
[8, 15]   ἡμέρης ἀνῆγον τὰς νέας. συνέπιπτε  δὲ   ὥστε τὰς αὐτὰς ἡμέρας τάς
[8, 100]   γὰρ ἐν Πέρσῃσί τοί τι  δεδήληται   τῶν πρηγμάτων, οὐδ᾽ ἐρέεις ὅκου
[8, 57]   δὲ πρὸς αὐτοῦ ὡς εἴη  δεδογμένον   ἀνάγειν τὰς νέας πρὸς τὸν
[8, 110]   ἐπείθοντο· ἐπειδὴ γὰρ καὶ πρότερον  δεδογμένος   εἶναι σοφὸς ἐφάνη ἐὼν ἀληθέως
[8, 100]   ἐισί, ἐμοὶ πείθεο· εἴ τοι  δέδοκται   μὴ παραμένειν, σὺ μὲν ἐς
[8, 101]   στρατοῦ παρασχεῖν μοι τὴν Ἑλλάδα  δεδουλωμένην,   αὐτὸν δέ με κελεύει ἀπελαύνειν
[8, 100]   σοὶ χρὴ τὴν Ἑλλάδα παρασχεῖν  δεδουλωμένην,   τριήκοντα μυριάδας τοῦ στρατοῦ ἀπολεξάμενον”
[8, 68]   ἄνδρες γυναικῶν. (τί δὲ πάντως  δέει   σε ναυμαχίῃσι ἀνακινδυνεύειν; οὐκ ἔχεις
[8, 143]   περ ἡμῖν, ὥστε οὐδὲν  δέει   τοῦτό γε ὀνειδίζειν. ἀλλ᾽ ὅμως
[8, 62]   λόγια λέγει ὑπ᾽ ἡμέων αὐτὴν  δέειν   κτισθῆναι· ὑμεῖς δὲ συμμάχων τοιῶνδε
[8, 22]   καὶ αὐτοὶ καὶ τῶν Καρῶν  δέεσθε   τὰ αὐτὰ ὑμῖν ποιέειν. εἰ
[8, 40]   στρατὸς ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου Ἀθηναίων  δεηθέντων   ἐς Σαλαμῖνα κατίσχει τὰς νέας.
[8, 142]   ἄγγελοι ἡμέας δὲ ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι  δεησομένους   ὑμέων μήτε νεώτερον ποιέειν μηδὲν
[8, 114]   ὥς οἱ ἐτύγχανε παρεστεὼς Μαρδόνιος,  δεικνὺς   ἐς τοῦτον εἶπε τοιγὰρ σφι
[8, 9]   τοῦτο, ὡς οὐδείς σφι ἐπέπλεε,  δείλην   ὀψίην γινομένην τῆς ἡμέρης φυλάξαντες
[8, 6]   δὴ ἐς τὰς Ἀφέτας περὶ  δείλην   πρωίην γινομένην ἀπίκατο οἱ βάρβαροι,
[8, 26]   γνώμην γενναιοτάτην Τιγράνης Ἀρταβάνου  δειλίην   ὦφλε πρὸς βασιλέος. (πυνθανόμενος γὰρ
[8, 118]   σὺν Ξέρξῃ κομιζομένων, ἐνθαῦτα ἐς  δεῖμα   πεσόντα τὸν βασιλέα εἰρέσθαι βώσαντα
[8, 99]   ἐποίευν ὡς περὶ αὐτῷ Ξέρξῃ  δειμαίνοντες.   ~καὶ περὶ Πέρσας μὲν ἦν
[8, 15]   λυμαίνεσθαι, καὶ τὸ ἀπὸ Ξέρξεω  δειμαίνοντες,   οὐκ ἀνέμειναν ἔτι τοὺς Ἕλληνας
[8, 74]   οὐκ οὕτω περὶ σφίσι αὐτοῖσι  δειμαίνοντες   ὡς περὶ τῇ Πελοποννήσῳ. (τέως
[8, 68]   (ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι,  δειμαίνω   μὴ ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς
[8, 140]   προτεινόντων ἐπ᾽ οἷσι ὁμολογέειν ἐθέλουσι,  δειμαίνω   ὑπὲρ ὑμέων ἐν τρίβῳ τε
[8, 86]   Εὐβοίῃ, πᾶς τις προθυμεόμενος καὶ  δειμαίνων   Ξέρξην, ἐδόκεέ τε ἕκαστος ἑωυτὸν
[8, 36]   ἐς πᾶσαν ἀρρωδίην ἀπίκατο, ἐν  δείματι   δὲ μεγάλῳ κατεστεῶτες ἐμαντεύοντο περὶ
[8, 93]   ὃς ἄν μιν ζωὴν ἕλῃ·  δεινὸν   γάρ τι ἐποιεῦντο γυναῖκα ἐπὶ
[8, 16]   μέντοι ἀντεῖχε καὶ οὐκ εἶκε·  δεινὸν   γὰρ χρῆμα ἐποιεῦντο ὑπὸ νεῶν
[8, 132]   Δήλου. (τὸ γὰρ προσωτέρω πᾶν  δεινὸν   ἦν τοῖσι Ἕλλησι οὔτε τῶν
[8, 77]   σβέσσει κρατερὸν κόρον, ὕβριος υἱόν,  δεινὸν   μαιμώοντα, δοκεῦντ᾽ ἀνὰ πάντα πίεσθαι.
[8, 15]   τὸ Ἀρτεμίσιον. ~τρίτῃ δὲ ἡμέρῃ  δεινόν   τι ποιησάμενοι οἱ στρατηγοὶ τῶν
[8, 144]   Σπάρτης ἀγγέλους τάδε. τὸ μὲν  δεῖσαι   Λακεδαιμονίους μὴ ὁμολογήσωμεν τῷ βαρβάρῳ,
[8, 112]   ἐν αἴνῃ μεγίστῃ τῶν στρατηγῶν,  δείσαντες   ταῦτα ἔπεμπον χρήματα. εἰ δὲ
[8, 97]   ὡς ἔμαθε τὸ γεγονὸς πάθος,  δείσας   μή τις τῶν Ἰώνων ὑποθῆται
[8, 1]   Σικυώνιοι δὲ δυοκαίδεκα, Λακεδαιμόνιοι δὲ  δέκα,   Ἐπιδαύριοι δὲ ὀκτώ, Ἐρετριέες δὲ
[8, 131]   ἀπίκετο ἐς Αἴγιναν, νέες ἀριθμὸν  δέκα   καὶ ἑκατόν. (στρατηγὸς δὲ καὶ
[8, 43]   πεντεκαίδεκα παρείχοντο νέας, Ἐπιδαύριοι δὲ  δέκα,   Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Ἑρμιονέες δὲ
[8, 27]   δὲ ἐς Δελφούς· (ἡ δὲ  δεκάτη   ἐγένετο τῶν χρημάτων ἐκ ταύτης
[8, 114]   καὶ τὸ διδόμενον ἐξ ἐκείνου  δέκεσθαι.   πέμπουσι δὴ κήρυκα τὴν ταχίστην
[8, 137]   γὰρ ἔχων μάχαιραν, εἴπας τάδε  δεκόμεθα   βασιλεῦ τὰ διδοῖς” περιγράφει
[8, 135]   ἐξαρπάσαντα παρ᾽ αὐτῶν τὴν ἐφέροντο  δέλτον,   τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ προφήτεω
[8, 36]   Κροίσου τοῦ Ἀλυάττεω ἀναθήματα. ~οἱ  Δελφοὶ   δὲ πυνθανόμενοι ταῦτα ἐς πᾶσαν
[8, 36]   ἱκανὸς εἶναι τῶν ἑωυτοῦ προκατῆσθαι.  (Δελφοὶ   δὲ ταῦτα ἀκούσαντες σφέων αὐτῶν
[8, 36]   ὑπεξῆλθον. πάντες δὲ ὦν οἱ  Δελφοὶ   ἐξέλιπον τὴν πόλιν, πλὴν ἑξήκοντα
[8, 39]   διώκοντας. ~τούτους δὲ τοὺς δύο  Δελφοὶ   λέγουσι εἶναι ἐπιχωρίους ἥρωας, Φύλακόν
[8, 38]   βαρβάροισι ἐνεπεπτώκεε. μαθόντες δὲ οἱ  Δελφοὶ   φεύγοντας σφέας, ἐπικαταβάντες ἀπέκτειναν πλῆθός
[8, 35]   συλήσαντες τὸ ἱρὸν τὸ ἐν  Δελφοῖσι   βασιλέι Ξέρξῃ ἀποδέξαιεν τὰ χρήματα.
[8, 35]   ἐπὶ τὸ ἱρὸν τὸ ἐν  Δελφοῖσι,   ἐν δεξιῇ τὸν Παρνησὸν ἀπέργοντες.
[8, 82]   τὸ ἔργον ἐνεγράφησαν Τήνιοι ἐν  Δελφοῖσι   ἐς τὸν τρίποδα ἐν τοῖσι
[8, 27]   ἔμπροσθε τοῦ νηοῦ τοῦ ἐν  Δελφοῖσι,   καὶ ἕτεροι τοιοῦτοι ἐν Ἄβῃσι
[8, 121]   καὶ τὰ ἀκροθίνια ἀπέπεμψαν ἐς  Δελφούς,   ἐκ τῶν ἐγένετο ἀνδριὰς ἔχων
[8, 122]   δὲ ἀκροθίνια οἱ Ἕλληνες ἐς  Δελφοὺς   ἐπειρώτων τὸν θεὸν κοινῇ εἰ
[8, 27]   Ἄβας ἀνέθεσαν τὰς δὲ ἐς  Δελφούς·   (ἡ δὲ δεκάτη ἐγένετο τῶν
[8, 114]   περὶ Θεσσαλίην, χρηστήριον ἐληλύθεε ἐκ  Δελφῶν   Λακεδαιμονίοισι, Ξέρξην αἰτέειν δίκας τοῦ
[8, 37]   οὐδενί. (ὃ μὲν δὴ ἤιε  Δελφῶν   τοῖσι παρεοῦσι σημανέων τὸ τέρας·
[8, 115]   τῆς γῆς ἀναφυομένην καὶ τῶν  δενδρέων   τὸν φλοιὸν περιλέποντες καὶ τὰ
[8, 144]   ἀρετῇ μέγα ὑπερφέρουσα, τὰ ἡμεῖς  δεξάμενοι   ἐθέλοιμεν ἂν μηδίσαντες καταδουλῶσαι τὴν
[8, 115]   ἐκείνοισι πρέπει” ~ὃ μὲν δὴ  δεξάμενος   τὸ ῥηθὲν ἀπαλλάσσετο, Ξέρξης δὲ
[8, 137]   ἐγὼ ὑμέων ἄξιον τόνδε ἀποδίδωμι”  δέξας   τὸν ἥλιον. (ὁ μὲν δὴ
[8, 32]   ἀνέβησαν. ἔστι δὲ καὶ ἐπιτηδέη  δέξασθαι   ὅμιλον τοῦ Παρνησοῦ κορυφή,
[8, 35]   ἱρὸν τὸ ἐν Δελφοῖσι, ἐν  δεξιῇ   τὸν Παρνησὸν ἀπέργοντες. ὅσα δὲ
[8, 124]   ἐλαίης στέφανον, σοφίης δὲ καὶ  δεξιότητος   Θεμιστοκλέι καὶ τούτῳ στέφανον ἐλαίης·
[8, 26]   Ἀρκαδίης ὀλίγοι τινές, βίου τε  δεόμενοι   καὶ ἐνεργοὶ βουλόμενοι εἶναι. ἄγοντες
[8, 132]   ἐς τὴν Αἴγιναν, τῶν Ἑλλήνων  δεόμενοι   καταπλῶσαι ἐς τὴν Ἰωνίην· οἳ
[8, 59]   ἐν τοῖσι λόγοισι οἷα κάρτα  δεόμενος·   λέγοντος δὲ αὐτοῦ, Κορίνθιος
[8, 70]   ὑστεραίην. (τοὺς δὲ Ἕλληνας εἶχε  δέος   τε καὶ ἀρρωδίη, οὐκ ἥκιστα
[8, 132]   τὴν ἠῶ κατωτέρω Δήλου· οὕτω  δέος   τὸ μέσον ἐφύλασσε σφέων. ~οἱ
[8, 102]   λέγει, σὸν τὸ ἔργον  δέσποτα   γίνεται· οἱ γὰρ σοὶ δοῦλοι
[8, 100]   ταῦτα προσέφερε τὸν λόγον τόνδε.  (δέσποτα,   μήτε λυπέο μήτε συμφορὴν μηδεμίαν
[8, 88]   δή τινα εἰπεῖν τῶν παρεόντων  δέσποτα,   ὁρᾷς Ἀρτεμισίην ὡς εὖ ἀγωνίζεται
[8, 118]   σφι σωτηρίη, (καὶ τὸν εἶπαι  δέσποτα,   οὐκ ἔστι οὐδεμία, εἰ μὴ
[8, 68]   πρὸς Εὐβοίῃ οὔτε ἐλάχιστα ἀποδεξαμένη.  δέσποτα,   τὴν δὲ ἐοῦσαν γνώμην με
[8, 68]   ἐς τὴν Πελοπόννησον, εὐπετέως τοι  δέσποτα   χωρήσει τὰ νοέων ἐλήλυθας. (οὐ
[8, 123]   αὐτὸς ἕκαστος δοκέων ἄριστος γενέσθαι,  δεύτερα   δὲ οἱ πολλοὶ συνεξέπιπτον Θεμιστοκλέα
[8, 106]   αὐτὸς δι᾽ ἐκεῖνον ἔχοι ἀγαθά,  δεύτερα   δέ οἱ ὑπισχνεύμενος ἀντὶ τούτων
[8, 11]   τὸ μέσον τὰς πρύμνας συνήγαγον,  δεύτερα   δὲ σημήναντος ἔργου εἴχοντο ἐν
[8, 37]   τὰ δὲ δὴ ἐπὶ τούτῳ  δεύτερα   ἐπιγενόμενα καὶ διὰ πάντων φασμάτων
[8, 104]   Πηδασέα, φερόμενον δὲ οὐ τὰ  δεύτερα   τῶν εὐνούχων παρὰ βασιλέι· (οἱ
[8, 123]   μὲν δὴ ἐμουνοῦντο, Θεμιστοκλέης δὲ  δευτερείοισι   ὑπερεβάλλετο πολλόν. ~οὐ βουλομένων δὲ
[8, 55]   κατέλαβε ἐμπρησθῆναι ὑπὸ τῶν βαρβάρων·  δευτέρῃ   δὲ ἡμέρῃ ἀπὸ τῆς ἐμπρήσιος
[8, 54]   δὲ τῆς πέμψιος τοῦ κήρυκος  δευτέρῃ   ἡμέρῃ συγκαλέσας Ἀθηναίων τοὺς φυγάδας,
[8, 99]   τε καὶ εὐπαθείῃσι. (ἡ δὲ  δευτέρη   σφι ἀγγελίη ἐπεσελθοῦσα συνέχεε οὕτω
[8, 123]   βωμῷ, τὸν πρῶτον καὶ τὸν  δεύτερον   κρίνοντες ἐκ πάντων, ἐνθαῦτα πᾶς
[8, 98]   ἐντεταλμένα τῷ δευτέρῳ, δὲ  δεύτερος   τῷ τρίτῳ· τὸ δὲ ἐνθεῦτεν
[8, 98]   δραμὼν παραδιδοῖ τὰ ἐντεταλμένα τῷ  δευτέρῳ,   δὲ δεύτερος τῷ τρίτῳ·
[8, 85]   ἔτι πρύμνην ἀνακρούεσθε; ~κατὰ μὲν  δὴ   Ἀθηναίους ἐτετάχατο Φοίνικες (οὗτοι γὰρ
[8, 84]   ἐπεκέατο οἱ βάρβαροι. οἱ μὲν  δὴ   ἄλλοι Ἕλληνες ἐπὶ πρύμνην ἀνεκρούοντο
[8, 41]   πρὸς τὴν Σαλαμῖνα. ~οἱ μὲν  δὴ   ἄλλοι κατέσχον ἐς τὴν Σαλαμῖνα,
[8, 23]   δὲ τούτων τὰ ἦν, οὕτω  δὴ   ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ πᾶσα
[8, 32]   Τιθορέα οὔνομα αὐτῇ· ἐς τὴν  δὴ   ἀνηνείκαντο καὶ αὐτοὶ ἀνέβησαν. (οἳ
[8, 138]   οἱ μετ᾽ ἐκείνου. ~οἳ μὲν  δὴ   ἀπήισαν, τῷ δὲ βασιλέι σημαίνει
[8, 94]   νικῶντες φαίνωνται οἱ Ἕλληνες. (οὕτω  δὴ   ἀποστρέψαντα τὴν νέα αὐτόν τε
[8, 118]   καὶ τὴν νέα ἐπικουφισθεῖσαν οὕτω  δὴ   ἀποσωθῆναι ἐς τὴν Ἀσίην. ὡς
[8, 127]   οἱ τὴν Παλλήνην ἔχοντες. ~ἐνθαῦτα  δὴ   Ἀρτάβαζος ἐπολιόρκεε τὴν Ποτίδαιαν. ὑποπτεύσας
[8, 90]   Ἀττικῇ Σαμοθρηικίη νηῦς. τε  δὴ   Ἀττικὴ κατεδύετο καὶ ἐπιφερομένη Αἰγιναίη
[8, 65]   στρατόπεδον τὸ τῶν Ἑλλήνων. οὕτω  δὴ   αὐτοὺς μαθεῖν ὅτι τὸ ναυτικὸν
[8, 74]   περὶ τῇ Πελοποννήσῳ. (τέως μὲν  δὴ   αὐτῶν ἀνὴρ ἀνδρὶ παραστὰς σιγῇ
[8, 140]   ἱρά τε πάντα σφι, ἢν  δὴ   βούλωνταί γε ἐμοὶ ὁμολογέειν, ἀνόρθωσον,
[8, 137]   δέξας τὸν ἥλιον. (ὁ μὲν  δὴ   Γαυάνης τε καὶ Ἀέροπος
[8, 115]   οἵας ἐκείνοισι πρέπει” ~ὃ μὲν  δὴ   δεξάμενος τὸ ῥηθὲν ἀπαλλάσσετο, Ξέρξης
[8, 18]   τῶν νεῶν τετρωμέναι ἦσαν, δρησμὸν  δὴ   ἐβούλευον ἔσω ἐς τὴν Ἑλλάδα.
[8, 74]   ἐς τὸ μέσον. σύλλογός τε  δὴ   ἐγίνετο καὶ πολλὰ ἐλέγετο τῶν
[8, 136]   τὸ οὔνομα τοῦ μητροπάτορος, τῷ  δὴ   ἐκ βασιλέος τῆς Φρυγίης ἐδόθη
[8, 11]   νὺξ ἐπελθοῦσα διέλυσε. οἱ μὲν  δὴ   Ἕλληνες ἐπὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ἀπέπλεον,
[8, 133]   μέσον ἐφύλασσε σφέων. ~οἱ μὲν  δὴ   Ἕλληνες ἔπλεον ἐς τὴν Δῆλον,
[8, 123]   συνεξέπιπτον Θεμιστοκλέα κρίνοντες. οἳ μὲν  δὴ   ἐμουνοῦντο, Θεμιστοκλέης δὲ δευτερείοισι ὑπερεβάλλετο
[8, 83]   κρέσσω τοῖσι ἥσσοσι ἀντιτιθέμενα, ὅσα  δὴ   ἐν ἀνθρώπου φύσι καὶ καταστάσι
[8, 74]   τοῦ κατήμενοι ἐμήδιζον. ~οἳ μὲν  δὴ   ἐν τῷ Ἰσθμῷ τοιούτῳ πόνῳ
[8, 37]   προκείμενα τοῦ νηοῦ· τὰ δὲ  δὴ   ἐπὶ τούτῳ δεύτερα ἐπιγενόμενα καὶ
[8, 6]   ἐναυμάχησαν, ἐγένετο δὲ ὧδε. ἐπείτε  δὴ   ἐς τὰς Ἀφέτας περὶ δείλην
[8, 83]   τὰς νέας. καὶ οὗτοι μὲν  δὴ   ἐσέβαινον, καὶ ἧκε ἀπ᾽
[8, 82]   Παναίτιος Σωσιμένεος, περ  δὴ   ἔφερε τὴν ἀληθείην πᾶσαν. διὰ
[8, 41]   δ᾽ ἐπιμήνια μελιτόεσσα ἐστί. (αὕτη  δὴ   μελιτόεσσα ἐν τῷ πρόσθε
[8, 37]   ἅπτεσθαι ἀνθρώπων οὐδενί. (ὃ μὲν  δὴ   ἤιε Δελφῶν τοῖσι παρεοῦσι σημανέων
[8, 37]   ἄξια θωμάσαι μάλιστα. (ἐπεὶ γὰρ  δὴ   ἦσαν ἐπιόντες οἱ βάρβαροι κατὰ
[8, 57]   ἐσέβαινον ἐς τὰς νέας. ~ἐνθαῦτα  δὴ   Θεμιστοκλέα ἀπικόμενον ἐπὶ τὴν νέα
[8, 25]   νεκροὺς τοὺς ἑωυτοῦ· καὶ γὰρ  δὴ   καὶ γελοῖον ἦν· τῶν μὲν
[8, 142]   ἄλλοισι Ἑλλήνων οὐδαμοῖσι, ὑμῖν δὲ  δὴ   καὶ διὰ πάντων ἥκιστα πολλῶν
[8, 79]   τε τῷ ἄλλῳ καιρῷ καὶ  δὴ   καὶ ἐν τῷδε περὶ τοῦ
[8, 134]   ἀπικόμενος ἐπὶ τὸ χρηστήριον· καὶ  δὴ   καὶ ἐς Θήβας πρῶτα ὡς
[8, 96]   εἰρημένοι Βάκιδι καὶ Μουσαίῳ, καὶ  δὴ   καὶ κατὰ τὰ ναυήγια τὰ
[8, 52]   δὲ ἄλλα τε ἀντεμηχανῶντο καὶ  δὴ   καὶ προσιόντων τῶν βαρβάρων πρὸς
[8, 132]   ἐς Σπάρτην τε ἀπίκοντο καὶ  δὴ   καὶ τότε ἐς τὴν Αἴγιναν,
[8, 41]   χρηστηρίῳ τε βουλόμενοι ὑπηρετέειν καὶ  δὴ   καὶ τοῦδε εἵνεκα οὐκ ἥκιστα.
[8, 105]   ἐκ τούτου τὴν ζόην, καὶ  δὴ   καὶ τοῦτον. καὶ οὐ γὰρ
[8, 6]   λόγῳ τούτῳ τὰ χρήματα. ~οὕτω  δὴ   κατέμεινάν τε ἐν τῇ Εὐβοίῃ
[8, 114]   διδόμενον ἐξ ἐκείνου δέκεσθαι. πέμπουσι  δὴ   κήρυκα τὴν ταχίστην Σπαρτιῆται, ὃς
[8, 136]   ~Μαρδόνιος δὲ ἐπιλεξάμενος τι  δὴ   λέγοντα ἦν τὰ χρηστήρια μετὰ
[8, 118]   ὑπολαβεῖν μέγαν καὶ κυματίην. καὶ  δὴ   μᾶλλον γάρ τι χειμαίνεσθαι γεμούσης
[8, 120]   Στρυμόνος καὶ τῆς Ἠιόνος, ὅθεν  δή   μιν φασὶ ἐπιβῆναι ἐπὶ τὴν
[8, 129]   λέγουσι, πολλάκις γινομένη. οἱ μὲν  δὴ   νέειν αὐτῶν οὐκ ἐπιστάμενοι διεφθείροντο,
[8, 82]   καὶ τριηκοσίας νέας· δύο γὰρ  δὴ   νεῶν τότε κατέδεε ἐς τὸν
[8, 94]   τοὺς Ἕλληνας· οἳ δὲ καὶ  δὴ   νικῶσι ὅσον αὐτοὶ ἠρῶντο ἐπικρατήσαντες
[8, 61]   καὶ κατείχοντο αἱ Ἀθῆναι. (τότε  δὴ   Θεμιστοκλέης κεῖνόν τε καὶ
[8, 105]   πάσης τῶν ἐνορχίων. ἄλλους τε  δὴ   Πανιώνιος ἐξέταμε πολλούς, ἅτε
[8, 84]   καὶ οὐ δυναμένων ἀπαλλαγῆναι, οὕτω  δὴ   οἱ ἄλλοι Ἀμεινίῃ βοηθέοντες συνέμισγον.
[8, 31]   ἀνηνείχθησαν οὗτοι οἱ λόγοι, οὕτω  δὴ   οἱ Θεσσαλοὶ κεχολωμένοι τοῖσι Φωκεῦσι
[8, 132]   ἐπιχείρησιν ἑνὸς τῶν μετεχόντων, οὕτω  δὴ   οἱ λοιποὶ ἓξ ἐόντες ὑπεξέσχον
[8, 53]   πυλέων καὶ τῆς ἀνόδου, τῇ  δὴ   οὔτε τις ἐφύλασσε οὔτ᾽ ἂν
[8, 5]   τάλαντα ἀργυρίου τρία· (οὗτοί τε  δὴ   πάντες δώροισι ἀναπεπεισμένοι ἦσαν καὶ
[8, 15]   τὴν ἐσβολὴν φυλάσσειν. οἳ μὲν  δὴ   παρεκελεύοντο ὅκως μὴ παρήσουσι ἐς
[8, 131]   ἐν Θεσσαλίῃ ἐών. μὲν  δὴ   πεζὸς οὔκω συνελέγετο, δὲ
[8, 136]   σύμμαχον τὸν Ἀθηναῖον ποιέεσθαι· τοῖσι  δὴ   πειθόμενος ἔπεμπε. ~τοῦ δὲ Ἀλεξάνδρου
[8, 92]   ἐν τῇ νηὶ ἐκπαγλεόμενοι· τὸν  δὴ   περιάγουσα ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω
[8, 7]   περιπλεόντων ὡς ἡκόντων. ταύτας μὲν  δὴ   περιέπεμπον, τῶν δὲ λοιπέων νεῶν
[8, 7]   Γεραιστὸν ἐς τὸν Εὔριπον, ἵνα  δὴ   περιλάβοιεν οἳ μὲν ταύτῃ ἀπικόμενοι
[8, 13]   σφι ἐγίνετο ἄχαρι. ὡς γὰρ  δὴ   πλέουσι αὐτοῖσι χειμών τε καὶ
[8, 42]   λιμένα προείρητο συλλέγεσθαι. συνελέχθησάν τε  δὴ   πολλῷ πλεῦνες νέες ἐπ᾽
[8, 76]   καὶ τῶν ναυηγίων (ἐν γὰρ  δὴ   πόρῳ τῆς ναυμαχίης τῆς μελλούσης
[8, 66]   πρότερον τὰ οὐνόματα. ὅσῳ γὰρ  δὴ   προέβαινε ἐσωτέρω τῆς Ἑλλάδος
[8, 90]   τοῦ Φοινικηίου πάθεος. οἳ μὲν  δὴ   πρὸς τοὺς Φοίνικας ἐτράποντο. ~τῶν
[8, 40]   δὲ ἀπιέναι. ταῦτα πυνθανόμενοι οὕτω  δὴ   προσεδεήθησαν σφέων σχεῖν πρὸς τὴν
[8, 99]   καλέουσι Πέρσαι ἀγγαρήιον. ~ἡ μὲν  δὴ   πρώτη ἐς Σοῦσα ἀγγελίη ἀπικομένη,
[8, 98]   δρόμον τὴν ταχίστην. (ὁ μὲν  δὴ   πρῶτος δραμὼν παραδιδοῖ τὰ ἐντεταλμένα
[8, 141]   σφι ἔδοξε πέμπειν ἀγγέλους. (καὶ  δὴ   συνέπιπτε ὥστε ὁμοῦ σφεων γίνεσθαι
[8, 14]   καὶ πεντήκοντα Ἀττικαί. (αὗταί τε  δή   σφεας ἐπέρρωσαν ἀπικόμεναι καὶ ἅμα
[8, 29]   ἵπποι τὰ σκέλεα διεφθάρησαν. ~τούτων  δή   σφι ἀμφοτέρων ἔχοντες ἔγκοτον οἱ
[8, 80]   σημήνῃς, ἢν μὲν πείθωνται, ταῦτα  δὴ   τὰ κάλλιστα, ἢν δὲ αὐτοῖσι
[8, 83]   ~τοῖσι δὲ Ἕλλησι ὡς πιστὰ  δὴ   τὰ λεγόμενα ἦν τῶν Τηνίων
[8, 26]   ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς” τούτῳ μὲν  δὴ   ταῦτα εἴρητο. ~ἐν δὲ τῷ
[8, 21]   πρὸς τὰ μέγιστα. ~οἳ μὲν  δὴ   ταῦτα ἔπρησσον, παρῆν δὲ
[8, 119]   Περσέων τοῦτο πάθος· εἰ γὰρ  δὴ   ταῦτα οὕτω εἰρέθη ἐκ τοῦ
[8, 65]   τῆσδε θεοῖσι μελήσει” (τὸν μὲν  δὴ   ταῦτα παραινέειν, ἐκ δὲ τοῦ
[8, 76]   πυνθανοίατο οἱ ἐναντίοι. οἱ μὲν  δὴ   ταῦτα τῆς νυκτὸς οὐδὲν ἀποκοιμηθέντες
[8, 112]   δύναμιν εἶναι κρέσσω. ~οὗτοι μὲν  δὴ   ταῦτα ὑποκρινάμενοι καὶ οὐ δόντες
[8, 103]   τὰς Ἀθήνας ἀπελᾷς” ~ἥσθη τε  δὴ   τῇ συμβουλίῃ Ξέρξης· λέγουσα γὰρ
[8, 14]   ὑπὸ τοῦ γενομένου χειμῶνος. φυλάξαντες  δὴ   τὴν αὐτὴν ὥρην, πλέοντες ἐπέπεσον
[8, 6]   κως ἕλοιεν αὐτάς. (ἐκ μὲν  δὴ   τῆς ἀντίης προσπλέειν οὔ κώ
[8, 31]   βαρβάρῳ τῆς ὁδοῦ. ἐκ μὲν  δὴ   τῆς Τρηχινίης ἐς τὴν Δωρίδα
[8, 99]   ἔχοι Ἀθήνας Ξέρξης, ἔτερψε οὕτω  δή   τι Περσέων τοὺς ὑπολειφθέντας ὡς
[8, 106]   ἐν Σάρδισι, ἐνθαῦτα καταβὰς κατὰ  δή   τι πρῆγμα Ἑρμότιμος ἐς
[8, 88]   μαθεῖν τὴν νέα ἐμβαλοῦσαν, καὶ  δή   τινα εἰπεῖν τῶν παρεόντων δέσποτα,
[8, 112]   ταῦτα ἔπεμπον χρήματα. εἰ δὲ  δὴ   τινὲς καὶ ἄλλοι ἔδοσαν νησιωτέων,
[8, 53]   δ᾽ ἐκ τῶν ἀπόρων ἐφάνη  δή   τις ἔξοδος τοῖσι βαρβάροισι· ἔδεε
[8, 129]   χρόνον αἰεὶ προδόται. ~ὃ μὲν  δὴ   τοιούτῳ τρόπῳ ἐπάιστος ἐγεγόνεε· Ἀρταβάζῳ
[8, 76]   εἵνεκα ἀνῆγον τὰς νέας, ἵνα  δὴ   τοῖσι Ἕλλησι μηδὲ φυγεῖν ἐξῇ,
[8, 139]   τὴν ἄλλην Μακεδονίην. ~ἀπὸ τούτου  δὴ   τοῦ Περδίκκεω Ἀλέξανδρος ὧδε ἐγένετο·
[8, 87]   ἑωυτὸν θεήσασθαι βασιλέα. ~κατὰ μὲν  δὴ   τοὺς ἄλλους οὐκ ἔχω μετεξετέρους
[8, 51]   ξύλινον τεῖχος ἀνάλωτον ἔσεσθαι· αὐτὸ  δὴ   τοῦτο εἶναι τὸ κρησφύγετον κατὰ
[8, 5]   Ἀρτεμισίου καὶ οὐ παραμενέειν, πρὸς  δὴ   τοῦτον εἶπε Θεμιστοκλέης ἐπομόσας
[8, 124]   μέχρι οὔρων τῶν Τεγεητικῶν. μοῦνον  δὴ   τοῦτον πάντων ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς
[8, 8]   παρέσχε ὡς τότε. (ὅτεῳ μὲν  δὴ   τρόπῳ τὸ ἐνθεῦτεν ἔτι ἀπίκετο
[8, 35]   Μήδων Βοιωτοὶ φρονέοιεν. ~οὗτοι μὲν  δὴ   τῶν βαρβάρων ταύτῃ ἐτράποντο, ἄλλοι
[8, 16]   ἐς φυγὴν τρέπεσθαι. (πολλαὶ μὲν  δὴ   τῶν Ἑλλήνων νέες διεφθείροντο πολλοὶ
[8, 105]   δὶς ἤδη ἐγένετο. ~ἐκ τούτων  δὴ   τῶν Πηδασέων Ἑρμότιμος ἦν)
[8, 75]   ἦν τῶν Θεμιστοκλέος παίδων· τὸν  δὴ   ὕστερον τούτων τῶν πρηγμάτων Θεμιστοκλέης
[8, 140]   κτησάμενος τὴν ἀρχήν. ~ἐγεγόνεε μὲν  δὴ   ὧδε Ἀλέξανδρος Ἀμύντεω·
[8, 54]   ἀναβάντας ἐς τὴν ἀκρόπολιν, εἴτε  δὴ   ὦν ὄψιν τινὰ ἰδὼν ἐνυπνίου
[8, 41]   ἱρῷ· λέγουσί τε ταῦτα καὶ  δὴ   ὡς ἐόντι ἐπιμήνια ἐπιτελέουσι προτιθέντες·
[8, 93]   τὰς Ἀθήνας στρατεύεσθαι. αὕτη μὲν  δή,   ὡς πρότερον εἴρηται, διέφυγε· ἦσαν
[8, 3]   αὐτῶν, ὡς διέδεξαν· ὡς γὰρ  δὴ   ὠσάμενοι τὸν Πέρσην περὶ τῆς
[8, 5]   πέντε τάλαντα ὡς παρ᾽ ἑωυτοῦ  δῆθεν   διδούς. ὡς δέ οἱ οὗτος
[8, 6]   τε εὐφρόνη καταλαμβάνῃ· καὶ ἔμελλον  δῆθεν   ἐκφεύξεσθαι, ἔδει δὲ μηδὲ πυρφόρον
[8, 121]   Ἄνδρον, τραπόμενοι ἐς Κάρυστον καὶ  δηιώσαντες   αὐτῶν τὴν χώρην ἀπαλλάσσοντο ἐς
[8, 34]   Ἀλεξάνδρου ἀποπεμφθέντες· ἔσωζον δὲ τῇδε,  δῆλον   βουλόμενοι ποιέειν Ξέρξῃ ὅτι τὰ
[8, 133]   δὴ Ἕλληνες ἔπλεον ἐς τὴν  Δῆλον,   Μαρδόνιος δὲ περὶ τὴν Θεσσαλίην
[8, 132]   τὸ πρὸς τὴν ἠῶ κατωτέρω  Δήλου·   οὕτω δέος τὸ μέσον ἐφύλασσε
[8, 132]   οἳ προήγαγον αὐτοὺς μόγις μέχρι  Δήλου.   (τὸ γὰρ προσωτέρω πᾶν δεινὸν
[8, 65]   εἴη τοῦτο. αὐτὸς δὲ εἰπεῖν  Δημάρητε,   οὐκ ἔστι ὅκως οὐ μέγα
[8, 65]   τῶν ἐν Ἐλευσῖνι γινομένων τὸν  Δημάρητον,   εἰρέσθαί τε αὐτὸν τι
[8, 65]   ὁρτῇ ἰακχάζουσι” πρὸς ταῦτα εἰπεῖν  Δημάρητον   σίγα τε καὶ μηδενὶ ἄλλῳ
[8, 65]   μὲν Δίκαιος Θεοκύδεος ἔλεγε,  Δημαρήτου   τε καὶ ἄλλων μαρτύρων καταπτόμενος.
[8, 65]   Ἀθηναίων, τυχεῖν τότε ἐὼν ἅμα  Δημαρήτῳ   τῷ Λακεδαιμονίῳ ἐν τῷ Θριασίῳ
[8, 46]   ἐντολέων ἀπίκατο ἐς τοὺς Ἕλληνας  Δημοκρίτου   σπεύσαντος, ἀνδρὸς τῶν ἀστῶν δοκίμου
[8, 137]   ἀσθενέες χρήμασι, οὐ μοῦνον  δῆμος·   (ὅκως δὲ ὀπτῴη, ἄρτος
[8, 79]   μὲν ἐξωστρακισμένος δὲ ὑπὸ τοῦ  δήμου·   τὸν ἐγὼ νενόμικα, πυνθανόμενος αὐτοῦ
[8, 106]   μέν οἱ καταλέγων ὅσα αὐτὸς  δι᾽   ἐκεῖνον ἔχοι ἀγαθά, δεύτερα δέ
[8, 90]   βασιλέα διέβαλλον τοὺς Ἴωνας, ὡς  δι᾽   ἐκείνους ἀπολοίατο αἱ νέες, ὡς
[8, 66]   Ἱστιαίην, ἐπισχόντες ἡμέρας τρεῖς ἔπλεον  δι᾽   Εὐρίπου, καὶ ἐν ἑτέρῃσι τρισὶ
[8, 125]   τὰ παρὰ Λακεδαιμονίων, ἀλλ᾽ οὐ  δι᾽   ἑωυτόν. (ὁ δέ, ἐπείτε οὐκ
[8, 50]   πᾶσαν αὐτὴν πυρπολέεσθαι. (ὁ γὰρ  διὰ   Βοιωτῶν τραπόμενος στρατὸς ἅμα Ξέρξῃ,
[8, 82]   δὴ ἔφερε τὴν ἀληθείην πᾶσαν.  διὰ   δὲ τοῦτο τὸ ἔργον ἐνεγράφησαν
[8, 77]   ἐλπίδι μαινομένῃ, λιπαρὰς πέρσαντες Ἀθήνας,  δῖα   δίκη σβέσσει κρατερὸν κόρον, ὕβριος
[8, 27]   ταῦτα εἴρητο. ~ἐν δὲ τῷ  διὰ   μέσου χρόνῳ, ἐπείτε τὸ ἐν
[8, 108]   (Θεμιστοκλέης μέν νυν γνώμην ἀπεδείκνυτο  διὰ   νήσων τραπομένους καὶ ἐπιδιώξαντας τὰς
[8, 142]   οὐδαμοῖσι, ὑμῖν δὲ δὴ καὶ  διὰ   πάντων ἥκιστα πολλῶν εἵνεκα. ἠγείρατε
[8, 69]   αὐτῇ, ἅτε ἐν πρώτοισι τετιμημένης  διὰ   πάντων τῶν συμμάχων, ἐτέρποντο τῇ
[8, 37]   ἐπὶ τούτῳ δεύτερα ἐπιγενόμενα καὶ  διὰ   πάντων φασμάτων ἄξια θωμάσαι μάλιστα.
[8, 12]   ἐγίνετο δὲ ὕδωρ τε ἄπλετον  διὰ   πάσης τῆς νυκτὸς καὶ σκληραὶ
[8, 125]   ἐς Λακεδαίμονα ἄπιξιν προφέρων, ὡς  διὰ   τὰς Ἀθήνας ἔχοι τὰ γέρεα
[8, 116]   αὐτῶν πατὴρ τοὺς ὀφθαλμοὺς  διὰ   τὴν αἰτίην ταύτην. ~καὶ οὗτοι
[8, 8]   μάλιστά κῃ τούτους ἐς ὀγδώκοντα  διὰ   τῆς θαλάσσης διεξελθών. (λέγεται μέν
[8, 134]   δὲ οὐδενὶ ἔξεστι μαντεύεσθαι αὐτόθι  διὰ   τόδε· ἐκέλευσε σφέας Ἀμφιάρεως
[8, 44]   γὰρ οὐ συνεναυμάχησαν Πλαταιέες Ἀθηναίοισι  διὰ   τοιόνδε τι πρῆγμα· ἀπαλλασσομένων τῶν
[8, 71]   ὥς σφι ἔδοξε βουλευομένοισι, οἰκοδόμεον  διὰ   τοῦ Ἰσθμοῦ τεῖχος. ἅτε δὲ
[8, 134]   δὲ σύμμαχόν μιν εἵλοντο εἶναι.  διὰ   τοῦτο μὲν οὐκ ἔξεστι Θηβαίων
[8, 11]   τοὺς Ἕλληνας, καὶ οἱ Ἀθηναῖοι  διὰ   τοῦτο τὸ ἔργον ἔδοσαν αὐτῷ
[8, 85]   τούτων μούνων, ὅτι Θεομήστωρ μὲν  διὰ   τοῦτο τὸ ἔργον Σάμου ἐτυράννευσε
[8, 112]   νήσους ἀπειλητηρίους λόγους αἴτεε χρήματα  διὰ   τῶν αὐτῶν ἀγγέλων, χρεώμενος τοῖσι
[8, 39]   Ἀθηναίης κείμενοι, ἐς τὸ ἐνέσκηψαν  διὰ   τῶν βαρβάρων φερόμενοι. τούτων μέν
[8, 134]   τόδε· ἐκέλευσε σφέας Ἀμφιάρεως  διὰ   χρηστηρίων ποιεύμενος ὁκότερα βούλονται ἑλέσθαι
[8, 90]   μὴ ἀπολέσθαι Φοινίκων τε τοὺς  διαβάλλοντας   λαβεῖν τοιόνδε μισθόν. (ἔτι τούτων
[8, 90]   αὐτοὶ κακοὶ γενόμενοι τοὺς ἀμείνονας  διαβάλλωσι.   (ὅκως γάρ τινα ἴδοι Ξέρξης
[8, 115]   ἀπικνέεται ἐς τὸν πόρον τῆς  διαβάσιος   ἐν πέντε καὶ τεσσεράκοντα ἡμέρῃσι,
[8, 51]   οὐκ ἐμήδιζον. ~ἀπὸ δὲ τῆς  διαβάσιος   τοῦ Ἑλλησπόντου, ἔνθεν πορεύεσθαι ἤρξαντο
[8, 25]   (οὐ μὲν οὐδ᾽ ἐλάνθανε τοὺς  διαβεβηκότας   Ξέρξης ταῦτα πρήξας περὶ τοὺς
[8, 138]   ἱππέας μὴ οἵους τε γενέσθαι  διαβῆναι.   οἳ δὲ ἀπικόμενοι ἐς ἄλλην
[8, 22]   ἑωυτῶν, ἐπείτε ἀνενειχθῇ καὶ  διαβληθῇ   πρὸς Ξέρξην, ἀπίστους ποιήσῃ τοὺς
[8, 142]   ~ὡς δὲ ἐπαύσατο λέγων Ἀλέξανδρος,  διαδεξάμενοι   ἔλεγον οἱ ἀπὸ Σπάρτης ἄγγελοι
[8, 118]   εἰπεῖν ἄνδρες Πέρσαι, νῦν τις  διαδεξάτω   ὑμέων βασιλέος κηδόμενος· ἐν ὑμῖν
[8, 75]   ἁπάντων ἐξεργάσασθαι, ἢν μὴ περιίδητε  διαδράντας   αὐτούς. (οὔτε γὰρ ἀλλήλοισι ὁμοφρονέουσι
[8, 80]   ἡμῖν ἔσται· οὐ γὰρ ἔτι  διαδρήσονται,   εἴ περ περιεχόμεθα πανταχόθεν, ὡς
[8, 60]   ὡς ἐπεὰν ἀπαείρωσι ἀπὸ Σαλαμῖνος  διαδρήσονται·   παρεόντων γὰρ τῶν συμμάχων οὐκ
[8, 123]   Κροίσου κρητῆρος. ~μετὰ δὲ τὴν  διαίρεσιν   τῆς ληίης ἔπλεον οἱ Ἕλληνες
[8, 80]   ἀμείβετο τοῖσιδε. ~κάρτα τε χρηστὰ  διακελεύεαι   καὶ εὖ ἤγγειλας· τὰ γὰρ
[8, 84]   σφι γυναικὸς ἐφάνη, φανεῖσαν δὲ  διακελεύσασθαι   ὥστε καὶ ἅπαν ἀκοῦσαι τὸ
[8, 18]   ἠπείγοντο. οἱ δὲ Ἕλληνες ὡς  διακριθέντες   ἐκ τῆς ναυμαχίης ἀπηλλάχθησαν, τῶν
[8, 34]   ἐς Πανοπέας. ἐνθεῦτεν δὲ ἤδη  διακρινομένη   στρατιὴ αὐτῶν ἐσχίζετο. τὸ
[8, 144]   γὰρ καὶ μεγάλα ἐστι τὰ  διακωλύοντα   ταῦτα μὴ ποιέειν μηδ᾽ ἢν
[8, 107]   Μαρδόνιον ἐκέλευσέ μιν τῆς στρατιῆς  διαλέγειν   τοὺς βούλεται, καὶ ποιέειν τοῖσι
[8, 113]   ὀλίγους, τοῖσι εἴδεά τε ὑπῆρχε  διαλέγων   καὶ εἰ τεοῖσι τι χρηστὸν
[8, 117]   ἔτι ἐντεταμένας ἀλλ᾽ ὑπὸ χειμῶνος  διαλελυμένας.   (ἐνθαῦτα δὲ κατεχόμενοι σιτία τε
[8, 56]   νύξ τε ἐγίνετο καὶ οἳ  διαλυθέντες   ἐκ τοῦ συνεδρίου ἐσέβαινον ἐς
[8, 63]   αἱρέεται τὴν γνώμην, αὐτοῦ μένοντας  διαναυμαχέειν.   ~οὕτω μὲν οἱ περὶ Σαλαμῖνα
[8, 97]   μάλιστα ἔμπειρον ἐόντα τῆς ἐκείνου  διανοίης.   ~ταῦτά τε ἅμα Ξέρξης ἐποίεε
[8, 25]   σπανιώτερον· οὕτω πολλοὶ ἤθελον θεήσασθαι.  διαπεραιωθέντες   δὲ ἐθηεῦντο διεξιόντες τοὺς νεκρούς·
[8, 68]   ἀντέχειν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ σφέας  διασκεδᾷς,   κατὰ πόλις δὲ ἕκαστοι φεύξονται.
[8, 57]   ἀνθρώπων ἄλλος ὥστε μὴ οὐ  διασκεδασθῆναι   τὴν στρατιήν· ἀπολέεταί τε
[8, 70]   ἐπὶ τὴν Σαλαμῖνα καὶ παρεκρίθησαν  διαταχθέντες   κατ᾽ ἡσυχίην. τότε μέν νυν
[8, 34]   δὲ πόλις αὐτῶν ἄνδρες Μακεδόνες  διατεταγμένοι   ἔσωζον, ὑπὸ Ἀλεξάνδρου ἀποπεμφθέντες· ἔσωζον
[8, 141]   κατάστασιν· ἐπανέμειναν γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι  διατρίβοντες,   εὖ ἐπιστάμενοι ὅτι ἔμελλον Λακεδαιμόνιοι
[8, 51]   ἤρξαντο οἱ βάρβαροι, ἕνα αὐτοῦ  διατρίψαντες   μῆνα ἐν τῷ διέβαινον ἐς
[8, 88]   τῆς νεὸς ἐπισταμένους· τὴν δὲ  διαφθαρεῖσαν   ἠπιστέατο εἶναι πολεμίην. (τά τε
[8, 15]   δ᾽ ὅκως τὸ Ἑλληνικὸν στράτευμα  διαφθείραντες   τοῦ πόρου κρατήσουσι. ὡς δὲ
[8, 14]   ἐπέπεσον νηυσὶ Κιλίσσῃσι· ταύτας δὲ  διαφθείραντες,   ὡς εὐφρόνη ἐγίνετο, ἀπέπλεον ὀπίσω
[8, 86]   ἐκεραΐζετο, αἳ μὲν ὑπ᾽ Ἀθηναίων  διαφθειρόμεναι   αἳ δὲ ὑπ᾽ Αἰγινητέων. ἅτε
[8, 76]   τοὺς μὲν περιποιέωσι τοὺς δὲ  διαφθείρωσι.   (ἐποίευν δὲ σιγῇ ταῦτα, ὡς
[8, 108]   λιμῷ τέ οἱ στρατιὴ  διαφθερέεται,   ἐπιχειρέοντι δὲ αὐτῷ καὶ ἔργου
[8, 87]   Ἀττικῆς· καὶ οὐκ ἔχουσα  διαφυγεῖν,   ἔμπροσθε γὰρ αὐτῆς ἦσαν ἄλλαι
[8, 88]   μὲν τοιοῦτο αὐτῇ συνήνεικε γενέσθαι  διαφυγεῖν   τε καὶ μὴ ἀπολέσθαι, τοῦτο
[8, 91]   ὅκως δὲ τινὲς τοὺς Ἀθηναίους  διαφύγοιεν,   φερόμενοι ἐσέπιπτον ἐς τοὺς Αἰγινήτας.
[8, 107]   Ἑλλήσποντον ὡς τάχεος εἶχε ἕκαστος,  διαφυλαξούσας   τὰς σχεδίας πορευθῆναι βασιλέι. (ἐπεὶ
[8, 57]   ἐστὶ μηχανή, ἴθι καὶ πειρῶ  διαχέαι   τὰ βεβουλευμένα, ἤν κως δύνῃ
[8, 97]   ἐς τὴν Σαλαμῖνα χῶμα ἐπειρᾶτο  διαχοῦν,   γαύλους τε Φοινικηίους συνέδεε, ἵνα
[8, 137]   τάδε δεκόμεθα βασιλεῦ τὰ  διδοῖς”   περιγράφει τῇ μαχαίρῃ ἐς τὸ
[8, 138]   κείνων νεώτατος λάβοι τὰ  διδόμενα.   δὲ ταῦτα ἀκούσας καὶ
[8, 114]   τοῦ Λεωνίδεω φόνου καὶ τὸ  διδόμενον   ἐξ ἐκείνου δέκεσθαι. πέμπουσι δὴ
[8, 26]   δ᾽ εἶπον τῆς ἐλαίης τὸν  διδόμενον   στέφανον. ἐνθαῦτα εἴπας γνώμην γενναιοτάτην
[8, 5]   τάλαντα ὡς παρ᾽ ἑωυτοῦ δῆθεν  διδούς.   ὡς δέ οἱ οὗτος ἀνεπέπειστο,
[8, 62]   ~σημαίνων δὲ ταῦτα τῷ λόγῳ  διέβαινε   ἐς Εὐρυβιάδην, λέγων μᾶλλον ἐπεστραμμένα.
[8, 51]   αὐτοῦ διατρίψαντες μῆνα ἐν τῷ  διέβαινον   ἐς τὴν Εὐρώπην, ἐν τρισὶ
[8, 110]   ἐγένετο. ~Θεμιστοκλέης μὲν ταῦτα λέγων  διέβαλλε,   Ἀθηναῖοι δὲ ἐπείθοντο· ἐπειδὴ γὰρ
[8, 90]   νέες διεφθάρατο, ἐλθόντες παρὰ βασιλέα  διέβαλλον   τοὺς Ἴωνας, ὡς δι᾽ ἐκείνους
[8, 79]   δὲ τῶν στρατηγῶν, ἐξ Αἰγίνης  διέβη   Ἀριστείδης Λυσιμάχου, ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[8, 24]   τοῦ ναυτικοῦ στρατοῦ. (ὡς δὲ  διέβη   ἐς τὴν Ἱστιαίην κῆρυξ,
[8, 117]   ἐπειγόμενοι τὸν Ἑλλήσποντον τῇσι νηυσὶ  διέβησαν   ἐς Ἄβυδον· τὰς γὰρ σχεδίας
[8, 66]   θεησάμενοι τὸ τρῶμα τὸ Λακωνικὸν  διέβησαν   ἐς τὴν Ἱστιαίην, ἐπισχόντες ἡμέρας
[8, 138]   Ἄργεος ἀπόγονοι σωτῆρι· (οὗτος, ἐπείτε  διέβησαν   οἱ Τημενίδαι, μέγας οὕτω ἐρρύη
[8, 121]   ἐς Σαλαμῖνα. (μετὰ δὲ τοῦτο  διεδάσαντο   τὴν ληίην καὶ τὰ ἀκροθίνια
[8, 3]   ὅσου κάρτα ἐδέοντο αὐτῶν, ὡς  διέδεξαν·   ὡς γὰρ δὴ ὠσάμενοι τὸν
[8, 9]   τῆς τε μάχης καὶ τοῦ  διεκπλόου.   ~ὁρῶντες δὲ σφέας οἵ τε
[8, 114]   τῷ Μαρδόνιός τε τὴν στρατιὴν  διέκρινε   καὶ Ξέρξης ἦν περὶ Θεσσαλίην,
[8, 96]   πάντας. ~ὡς δὲ ναυμαχίη  διελέλυτο,   κατειρύσαντες ἐς τὴν Σαλαμῖνα οἱ
[8, 129]   δὲ τρεῖς ὑπόλοιποι ἦσαν, τὰς  διελθόντας   χρῆν εἶναι ἔσω ἐν τῇ
[8, 11]   ταύτῃ ἑτεραλκέως ἀγωνιζομένους νὺξ ἐπελθοῦσα  διέλυσε.   οἱ μὲν δὴ Ἕλληνες ἐπὶ
[8, 123]   (ὡς δὲ ἀπικόμενοι οἱ στρατηγοὶ  διένεμον   τὰς ψήφους ἐπὶ τοῦ Ποσειδέωνος
[8, 89]   νόμῳ ἀπολλύμενοι, ἐς τὴν Σαλαμῖνα  διένεον.   (τῶν δὲ βαρβάρων οἱ πολλοὶ
[8, 8]   ἐς ὀγδώκοντα διὰ τῆς θαλάσσης  διεξελθών.   (λέγεται μέν νυν καὶ ἄλλα
[8, 98]   ἤδη κατ᾽ ἄλλον καὶ ἄλλον  διεξέρχεται   παραδιδόμενα, κατά περ ἐν Ἕλλησι
[8, 25]   ἤθελον θεήσασθαι. διαπεραιωθέντες δὲ ἐθηεῦντο  διεξιόντες   τοὺς νεκρούς· πάντες δὲ ἠπιστέατο
[8, 36]   γυναῖκας πέρην ἐς τὴν Ἀχαιίην  διέπεμψαν,   αὐτῶν δὲ οἱ μὲν πλεῖστοι
[8, 130]   καὶ τὴν στρατιὴν ἐκ Χερσονήσου  διεπόρθμευσε   ἐς Ἄβυδον, ἐχειμέριζε ἐν Κύμῃ.
[8, 98]   τοσοῦτοι ἵπποι τε καὶ ἄνδρες  διεστᾶσι   κατὰ ἡμερησίην ὁδὸν ἑκάστην ἵππος
[8, 18]   καὶ οἰκηίῃ νηί. ~ὡς δὲ  διέστησαν,   ἄσμενοι ἑκάτεροι ἐς ὅρμον ἠπείγοντο.
[8, 16]   καὶ ἄνδρες, οὕτω δὲ ἀγωνιζόμενοι  διέστησαν   χωρὶς ἑκάτεροι. ~ἐν ταύτῃ τῇ
[8, 83]   παρεσκευάζοντο ὡς ναυμαχήσοντες. ἠώς τε  διέφαινε   καὶ οἳ σύλλογον τῶν ἐπιβατέων
[8, 90]   τινες Φοινίκων, τῶν αἱ νέες  διεφθάρατο,   ἐλθόντες παρὰ βασιλέα διέβαλλον τοὺς
[8, 89]   οἱ πολλοὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ  διεφθάρησαν   νέειν οὐκ ἐπιστάμενοι. ἐπεὶ δὲ
[8, 28]   ἐνθαῦτα οἱ ἵπποι τὰ σκέλεα  διεφθάρησαν.   ~τούτων δή σφι ἀμφοτέρων ἔχοντες
[8, 129]   τῶν Περσέων οἵ περ καὶ  διεφθάρησαν   ὑπὸ τῆς θαλάσσης· αἴτιον δὲ
[8, 14]   περιπλέοντες τὴν Εὔβοιαν πάντες εἴησαν  διεφθαρμένοι   ὑπὸ τοῦ γενομένου χειμῶνος. φυλάξαντες
[8, 33]   τοῖσι ὄρεσι, καὶ γυναῖκας τινὰς  διέφθειραν   μισγόμενοι ὑπὸ πλήθεος. ~παραποταμίους δὲ
[8, 89]   νέειν ἐπιστάμενοι, τοῖσι αἱ νέες  διεφθείροντο,   καὶ μὴ ἐν χειρῶν νόμῳ
[8, 89]   φυγὴν ἐτράποντο, ἐνθαῦτα αἱ πλεῖσται  διεφθείροντο·   οἱ γὰρ ὄπισθε τεταγμένοι, ἐς
[8, 14]   περὶ τὰ Κοῖλα τῆς Εὐβοίης  διεφθείροντο·   οἱ δ᾽ ἐν Ἀφέτῃσι βάρβαροι,
[8, 53]   κατὰ τοῦ τείχεος κάτω καὶ  διεφθείροντο,   οἳ δὲ ἐς τὸ μέγαρον
[8, 16]   μὲν δὴ τῶν Ἑλλήνων νέες  διεφθείροντο   πολλοὶ δὲ ἄνδρες, πολλῷ δ᾽
[8, 129]   δὴ νέειν αὐτῶν οὐκ ἐπιστάμενοι  διεφθείροντο,   τοὺς δὲ ἐπισταμένους οἱ Ποτιδαιῆται
[8, 93]   μὲν δή, ὡς πρότερον εἴρηται,  διέφυγε·   ἦσαν δὲ καὶ οἱ ἄλλοι,
[8, 112]   Πάριοι δὲ Θεμιστοκλέα χρήμασι ἱλασάμενοι  διέφυγον   τὸ στράτευμα. Θεμιστοκλέης μέν νυν
[8, 118]   ἐπὶ Στρυμόνι, ἐνθεῦτεν οὐκέτι ὁδοιπορίῃσι  διεχρᾶτο,   ἀλλὰ τὴν μὲν στρατιὴν Ὑδάρνεϊ
[8, 2]   Ἀρτεμίσιον ἦν, πάρεξ τῶν πεντηκοντέρων,  διηκόσιαι   καὶ ἑβδομήκοντα καὶ μία. (τὸν
[8, 61]   περ ἐκείνοισι, ἔστ᾽ ἂν  διηκόσιαι   νέες σφι ἔωσι πεπληρωμέναι· οὐδαμοὺς
[8, 7]   ἐμηχανῶντο· τῶν νεῶν ἁπασέων ἀποκρίναντες  διηκοσίας   περιέπεμπον ἔξωθεν Σκιάθου, ὡς ἂν
[8, 17]   οἰκηίην παρεχόμενος ἐστρατεύετο ἀνδράσι τε  διηκοσίοισι   καὶ οἰκηίῃ νηί. ~ὡς δὲ
[8, 22]   ἔλεγε. ἄνδρες Ἴωνες, οὐ ποιέετε  δίκαια   ἐπὶ τοὺς πατέρας στρατευόμενοι καὶ
[8, 137]   (οἳ δὲ τὸν μισθὸν ἔφασαν  δίκαιοι   εἶναι ἀπολαβόντες οὕτω ἐξιέναι. ἐνθαῦτα
[8, 68]   τὴν δὲ ἐοῦσαν γνώμην με  δίκαιον   ἐστὶ ἀποδείκνυσθαι, τὰ τυγχάνω φρονέουσα
[8, 142]   παρὰ τοῦ βαρβάρου. (οὔτε γὰρ  δίκαιον   οὐδαμῶς οὔτε κόσμον φέρον οὔτε
[8, 65]   ἀπέστελλον ἐς Αἴγιναν. ~ἔφη δὲ  Δίκαιος   Θεοκύδεος, ἀνὴρ Ἀθηναῖος φυγάς
[8, 65]   Ξέρξεω ἀπολέεσθαι μέλλοι. ταῦτα μὲν  Δίκαιος   Θεοκύδεος ἔλεγε, Δημαρήτου τε
[8, 79]   ἄνδρα γενέσθαι ἐν Ἀθήνῃσι καὶ  δικαιότατον.   (οὗτος ὡνὴρ στὰς ἐπὶ τὸ
[8, 106]   οἳ σε ποιήσαντα ἀνόσια, νόμῳ  δικαίῳ   χρεώμενοι, ὑπήγαγον ἐς χεῖρας τὰς
[8, 114]   εἶπε τοιγὰρ σφι Μαρδόνιος ὅδε  δίκας   δώσει τοιαύτας οἵας ἐκείνοισι πρέπει”
[8, 100]   οἵ τε ἡμῖν ἠντιώθησαν, ἔδοσαν  δίκας.   (εἰ μέν νυν δοκέει, αὐτίκα
[8, 114]   οἱ ἀπὸ Σπάρτης αἰτέουσι φόνου  δίκας,   ὅτι σφέων τὸν βασιλέα ἀπέκτεινας
[8, 114]   ἐκ Δελφῶν Λακεδαιμονίοισι, Ξέρξην αἰτέειν  δίκας   τοῦ Λεωνίδεω φόνου καὶ τὸ
[8, 77]   μαινομένῃ, λιπαρὰς πέρσαντες Ἀθήνας, δῖα  δίκη   σβέσσει κρατερὸν κόρον, ὕβριος υἱόν,
[8, 100]   φροντίσας πρὸς ἑωυτὸν ὡς δώσει  δίκην   ἀναγνώσας βασιλέα στρατεύεσθαι ἐπὶ τὴν
[8, 106]   τὴν ἀπ᾽ ἐμέο τοι ἐσομένην  δίκην”   (ὡς δέ οἱ ταῦτα ὠνείδισε,
[8, 142]   συναχθόμεθα, καὶ ὅτι καρπῶν ἐστερήθητε  διξῶν   ἤδη καὶ ὅτι οἰκοφθόρησθε χρόνον
[8, 129]   δὲ τὰς δύο μὲν μοίρας  διοδοιπορήκεσαν,   ἔτι δὲ τρεῖς ὑπόλοιποι ἦσαν,
[8, 115]   τὸ ἱρὸν ἅρμα καταλιπὼν τοῦ  Διός,   ὅτε ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἤλαυνε,
[8, 112]   τήν τε Ἄνδρον ὡς πολιορκέοιτο  διότι   ἐμήδισε, καὶ Θεμιστοκλέα ὡς εἴη
[8, 87]   τε καὶ κατέδυσε, εὐτυχίῃ χρησαμένη  διπλᾶ   ἑωυτὴν ἀγαθὰ ἐργάσατο. τε
[8, 137]   τοῦ παιδὸς τοῦ θητὸς Περδίκκεω  διπλήσιος   ἐγίνετο αὐτὸς ἑωυτοῦ. ἐπεὶ δὲ
[8, 104]   πώγωνα μέγαν. τοῦτο δέ σφι  δὶς   ἤδη ἐγένετο. ~ἐκ τούτων δὴ
[8, 110]   τοὺς Ἕλληνας τὰς νέας βουλομένους  διώκειν   καὶ τὰς ἐν Ἑλλησπόντῳ γεφύρας
[8, 87]   ποιῆσαι, τὸ καὶ συνήνεικε ποιησάσῃ.  διωκομένη   γὰρ ὑπὸ τῆς Ἀττικῆς φέρουσα
[8, 38]   ἔχοντας ἕπεσθαί σφι κτείνοντας καὶ  διώκοντας.   ~τούτους δὲ τοὺς δύο Δελφοὶ
[8, 33]   ἱρὸν συλήσαντες ἐνέπρησαν. καί τινας  διώκοντες   εἷλον τῶν Φωκέων πρὸς τοῖσι
[8, 92]   συνεκύρεον νέες τε Θεμιστοκλέος  διώκουσα   νέα καὶ Πολυκρίτου τοῦ
[8, 109]   νέφος τοσοῦτο ἀνθρώπων ἀνωσάμενοι, μὴ  διώκωμεν   ἄνδρας φεύγοντας. (τάδε γὰρ οὐκ
[8, 108]   τὸν Ξέρξεω στρατὸν οὐκ ἐπεῖδον  διώξαντες   μέχρι Ἄνδρου, ἐς δὲ τὴν
[8, 76]   ἀλλ᾽ ἀπολαμφθέντες ἐν τῇ Σαλαμῖνι  δοῖεν   τίσιν τῶν ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἀγωνισμάτων.
[8, 100]   ἔδοσαν δίκας. (εἰ μέν νυν  δοκέει,   αὐτίκα πειρώμεθα τῆς Πελοποννήσου· εἰ
[8, 100]   τῆς Πελοποννήσου· εἰ δὲ καὶ  δοκέει   ἐπισχεῖν, παρέχει ποιέειν ταῦτα. μηδὲ
[8, 102]   ἐπὶ μέντοι τοῖσι κατήκουσι πρήγμασι  δοκέει   μοι αὐτὸν μέν σε ἀπελαύνειν
[8, 108]   τὸν τῶν Ἑλλήνων καρπόν. (ἀλλὰ  δοκέειν   γὰρ νικηθέντα τῇ ναυμαχίῃ οὐ
[8, 63]   δὲ Θεμιστοκλέος λέγοντος ἀνεδιδάσκετο Εὐρυβιάδης·  δοκέειν   δέ μοι, ἀρρωδήσας μάλιστα τοὺς
[8, 30]   τὰ Ἑλλήνων ηὖξον, ὡς ἐμοὶ  δοκέειν,   ἐμήδιζον ἂν οἱ Φωκέες. ταῦτα
[8, 22]   γέγονε” (Θεμιστοκλέης δὲ ταῦτα ἔγραφε,  δοκέειν   ἐμοί, ἐπ᾽ ἀμφότερα νοέων, ἵνα
[8, 103]   συνεβούλευον αὐτῷ μένειν, ἔμενε ἂν  δοκέειν   ἐμοί· οὕτω καταρρωδήκεε. ἐπαινέσας δὲ
[8, 66]   ἐν Φαλήρῳ. ὡς μὲν ἐμοὶ  δοκέειν,   οὐκ ἐλάσσονες ἐόντες ἀριθμὸν ἐσέβαλον
[8, 49]   γνώμην ἀποφαίνεσθαι τὸν βουλόμενον, ὅκου  δοκέοι   ἐπιτηδεότατον εἶναι ναυμαχίην ποιέεσθαι τῶν
[8, 19]   τοὺς στρατηγοὺς ἔλεγέ σφι ὡς  δοκέοι   ἔχειν τινὰ παλάμην, τῇ ἐλπίζοι
[8, 40]   ἔμελλον ποιήσασθαι ὡς ἐψευσμένοι γνώμης.  (δοκέοντες   γὰρ εὑρήσειν Πελοποννησίους πανδημεὶ ἐν
[8, 51]   ἐς Σαλαμῖνα, πρὸς δὲ αὐτοὶ  δοκέοντες   ἐξευρηκέναι τὸ μαντήιον τὸ
[8, 100]   τῶν τὸ πᾶν σφίσι ἤδη  δοκεόντων   κατεργάσθαι ἀποβὰς ἀπὸ τῶν νεῶν
[8, 73]   (οἱ δὲ Κυνούριοι αὐτόχθονες ἐόντες  δοκέουσι   μοῦνοι εἶναι Ἴωνες, ἐκδεδωρίευνται δὲ
[8, 129]   τοῦτο λέγοντες εὖ λέγειν ἔμοιγε  δοκέουσι.   τοὺς δὲ περιγενομένους ἀπῆγε Ἀρτάβαζος
[8, 77]   κόρον, ὕβριος υἱόν, δεινὸν μαιμώοντα,  δοκεῦντ᾽   ἀνὰ πάντα πίεσθαι. (χαλκὸς γὰρ
[8, 68]   κείνους ἔπρεπε. (τῇ δὲ ἐγὼ  δοκέω   ἀποβήσεσθαι τὰ τῶν ἀντιπολέμων πρήγματα,
[8, 133]   φράσαι· οὐ γὰρ ὦν λέγεται·  δοκέω   δ᾽ ἔγωγε περὶ τῶν παρεόντων
[8, 112]   ἔδοσαν νησιωτέων, οὐκ ἔχω εἰπεῖν,  δοκέω   δὲ τινὰς καὶ ἄλλους δοῦναι
[8, 123]   ἐτίθετο τὴν ψῆφον, αὐτὸς ἕκαστος  δοκέων   ἄριστος γενέσθαι, δεύτερα δὲ οἱ
[8, 143]   τοιούσδε μὴ ἐπιφαίνεο Ἀθηναίοισι, μηδὲ  δοκέων   χρηστὰ ὑπουργέειν ἀθέμιστα ἔρδειν παραίνεε·
[8, 73]   Δωριέων μὲν πολλαί τε καὶ  δόκιμοι   πόλιες, Αἰτωλῶν δὲ Ἦλις μούνη,
[8, 46]   Δημοκρίτου σπεύσαντος, ἀνδρὸς τῶν ἀστῶν  δοκίμου   καὶ τότε τριηραρχέοντος. Νάξιοι δὲ
[8, 140]   ἡμῖν ὁμαιχμίην συνθέμενοι ἄνευ τε  δόλου   καὶ ἀπάτης. (Μαρδόνιος μὲν ταῦτα
[8, 100]   Ἕλλησι οὐδεμία ἔκδυσις μὴ οὐ  δόντας   λόγον τῶν ἐποίησαν νῦν τε
[8, 115]   ἤλαυνε, ἀπιὼν οὐκ ἀπέλαβε, ἀλλὰ  δόντες   οἱ Παίονες τοῖσι Θρήιξι ἀπαιτέοντος
[8, 112]   δὴ ταῦτα ὑποκρινάμενοι καὶ οὐ  δόντες   τὰ χρήματα ἐπολιορκέοντο. Θεμιστοκλέης δὲ,
[8, 11]   ἐς τὰς Ἀφέτας, πολλὸν παρὰ  δόξαν   ἀγωνισάμενοι. ἐν ταύτῃ τῇ ναυμαχίῃ
[8, 4]   ἅπαντα πλέα, ἐπεὶ αὐτοῖσι παρὰ  δόξαν   τὰ πρήγματα τῶν βαρβάρων ἀπέβαινε
[8, 27]   τῶν Θεσσαλῶν πρῶται ἰδοῦσαι ἐφοβήθησαν,  δόξασαι   ἄλλο τι εἶναι τέρας, καὶ
[8, 132]   εἶναι, τὴν δὲ Σάμον ἐπιστέατο  δόξῃ   καὶ Ἡρακλέας στήλας ἴσον ἀπέχειν.
[8, 80]   (ἢν γὰρ ἐγὼ αὐτὰ λέγω,  δόξω   πλάσας λέγειν καὶ οὐ πείσω,
[8, 74]   ἐκείνης κινδυνεύειν μηδὲ πρὸ χώρης  δοριαλώτου   μένοντας μάχεσθαι, Ἀθηναῖοι δὲ καὶ
[8, 101]   τε συμβούλους Περσέων καὶ τοὺς  δορυφόρους,   ἔλεξε Ξέρξης τάδε. κελεύει με
[8, 111]   ἀναγκαίην, οὕτω τέ σφι κάρτα  δοτέα   εἶναι χρήματα, ὑπεκρίναντο πρὸς ταῦτα
[8, 116]   ἔφη τῷ Ξέρξῃ ἑκὼν εἶναι  δουλεύσειν,   ἀλλ᾽ οἴχετο ἄνω ἐς τὸ
[8, 68]   ἐόντι ἀρίστῳ ἀνδρῶν πάντων κακοὶ  δοῦλοι   εἰσί, οἳ ἐν συμμάχων λόγῳ
[8, 102]   δέσποτα γίνεται· οἱ γὰρ σοὶ  δοῦλοι   κατεργάσαντο. τοῦτο δὲ ἢν τὰ
[8, 68]   μὲν χρηστοῖσι τῶν ἀνθρώπων κακοὶ  δοῦλοι   φιλέουσι γίνεσθαι, τοῖσι δὲ κακοῖσι
[8, 102]   τι νικῶντες οἱ Ἕλληνες νικῶσι,  δοῦλον   σὸν ἀπολέσαντες· σὺ δέ, τῶν
[8, 142]   τε τούτων ἁπάντων αἰτίους γενέσθαι  δουλοσύνης   τοῖσι Ἕλλησι Ἀθηναίους οὐδαμῶς ἀνασχετόν,
[8, 100]   τε καὶ πρότερον εἶναι σοὺς  δούλους.   μάλιστα μέν νυν ταῦτα ποίεε·
[8, 112]   δοκέω δὲ τινὰς καὶ ἄλλους  δοῦναι   καὶ οὐ τούτους μούνους. (καίτοι
[8, 102]   σός, πολλοὺς πολλάκις ἀγῶνας  δραμέονται   περὶ σφέων αὐτῶν οἱ Ἕλληνες.
[8, 98]   τῷ Ἡφαίστῳ ἐπιτελέουσι. τοῦτο τὸ  δράμημα   τῶν ἵππων καλέουσι Πέρσαι ἀγγαρήιον.
[8, 98]   ταχίστην. (ὁ μὲν δὴ πρῶτος  δραμὼν   παραδιδοῖ τὰ ἐντεταλμένα τῷ δευτέρῳ,
[8, 93]   δὲ καὶ ἄεθλον ἔκειτο μύριαι  δραχμαί,   ὃς ἄν μιν ζωὴν ἕλῃ·
[8, 100]   ναυμαχίης ποιεύμενον, ὑποπτεύων δὲ αὐτὸν  δρησμὸν   βουλεύειν ἐκ τῶν Ἀθηνέων, φροντίσας
[8, 75]   πρήγματα) φράσοντα ὅτι οἱ Ἕλληνες  δρησμὸν   βουλεύονται καταρρωδηκότες, καὶ νῦν παρέχει
[8, 18]   ἡμίσεαι τῶν νεῶν τετρωμέναι ἦσαν,  δρησμὸν   δὴ ἐβούλευον ἔσω ἐς τὴν
[8, 97]   ἐν τῇ Εὐρώπῃ κινδυνεύσῃ ἀπολέσθαι,  δρησμὸν   ἐβούλευε. θέλων δὲ μὴ ἐπίδηλος
[8, 4]   ὡς αὐτοὶ κατεδόκεον, καταρρωδήσαντες  δρησμὸν   ἐβουλεύοντο ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου ἔσω
[8, 23]   ἦλθε ἀνὴρ Ἱστιαιεὺς ἀγγέλλων τὸν  δρησμὸν   τὸν ἀπ᾽ Ἀρτεμισίου τῶν Ἑλλήνων.
[8, 98]   οὐ κατανύσαι τὸν προκείμενον αὐτῷ  δρόμον   τὴν ταχίστην. (ὁ μὲν δὴ
[8, 74]   ἅτε περὶ τοῦ παντὸς ἤδη  δρόμου   θέοντες καὶ τῇσι νηυσὶ οὐκ
[8, 33]   πάντα, καὶ κατὰ μὲν ἔκαυσαν  Δρυμὸν   πόλιν κατὰ δὲ Χαράδραν καὶ
[8, 73]   Δωριέες τε καὶ Αἰτωλοὶ καὶ  Δρύοπες   καὶ Λήμνιοι. Δωριέων μὲν πολλαί
[8, 46]   καὶ πεντηκόντερον, ἐόντες συναμφότεροι οὗτοι  Δρύοπες.   καὶ Σερίφιοί τε καὶ Σίφνιοι
[8, 43]   ὁρμηθέντες. οἱ δὲ Ἑρμιονέες εἰσὶ  Δρύοπες,   ὑπὸ Ἡρακλέος τε καὶ Μηλιέων
[8, 43]   τε καὶ Πίνδου καὶ τῆς  Δρυοπίδος   ὕστατα ὁρμηθέντες. οἱ δὲ Ἑρμιονέες
[8, 31]   περ ἦν τὸ παλαιὸν  Δρυοπίς·   δὲ χώρη αὕτη ἐστὶ
[8, 73]   πόλιες, Αἰτωλῶν δὲ Ἦλις μούνη,  Δρυόπων   δὲ Ἑρμιών τε καὶ Ἀσίνη
[8, 130]   ἅμα μὲν ἐβουλεύοντο εἴ τι  δυναίατο   κακὸν τοὺς πολεμίους ποιέειν, ἅμα
[8, 29]   τε παρὰ τῷ βαρβάρῳ τοσοῦτο  δυνάμεθα   ὥστε ἐπ᾽ ἡμῖν ἐστι τῆς
[8, 52]   χρόνον συχνὸν ἀπορίῃσι ἐνέχεσθαι οὐ  δυνάμενον   σφέας ἑλεῖν. ~χρόνῳ δ᾽ ἐκ
[8, 84]   δὲ τῆς νεὸς καὶ οὐ  δυναμένων   ἀπαλλαγῆναι, οὕτω δὴ οἱ ἄλλοι
[8, 111]   τῆς ἑωυτῶν ἀδυναμίης τὴν Ἀθηναίων  δύναμιν   εἶναι κρέσσω. ~οὗτοι μὲν δὴ
[8, 24]   ἀνθρώπων, οἳ ἤλπισαν τὴν βασιλέος  δύναμιν   ὑπερβαλέεσθαι” ~ταῦτα ἐπαγγειλαμένου, μετὰ ταῦτα
[8, 140]   τὴν νῦν παρ᾽ ἐμοὶ ἐοῦσαν  δύναμιν·   ὥστε καὶ ἢν ἡμέας ὑπερβάλησθε
[8, 143]   ὅτι πολλαπλησίη ἐστὶ τῷ Μήδῳ  δύναμις   περ ἡμῖν, ὥστε οὐδὲν
[8, 140]   ἔχων λόγους τούσδε· καὶ γὰρ  δύναμις   ὑπὲρ ἄνθρωπον βασιλέος ἐστὶ
[8, 71]   ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον. ~καίτοι τὰ  δυνατὰ   πάντα ἐμεμηχάνητο ὅκως κατ᾽ ἤπειρον
[8, 41]   κήρυγμα ἐποιήσαντο, Ἀθηναίων τῇ τις  δύναται   σώζειν τέκνα τε καὶ τοὺς
[8, 22]   δὲ ὑμῖν ἐστι τοῦτο μὴ  δυνατὸν   ποιῆσαι, ὑμεῖς δὲ ἔτι καὶ
[8, 34]   ἐσχίζετο. τὸ μὲν πλεῖστον καὶ  δυνατώτατον   τοῦ στρατοῦ ἅμα αὐτῷ Ξέρξῃ
[8, 57]   διαχέαι τὰ βεβουλευμένα, ἤν κως  δύνῃ   ἀναγνῶσαι Εὐρυβιάδην μεταβουλεύσασθαι ὥστε αὐτοῦ
[8, 57]   καὶ οὔτε σφέας Εὐρυβιάδης κατέχειν  δυνήσεται   οὔτε τις ἀνθρώπων ἄλλος ὥστε
[8, 65]   κεφαλήν, καὶ σε οὔτε ἐγὼ  δυνήσομαι   ῥύσασθαι οὔτ᾽ ἄλλος ἀνθρώπων οὐδὲ
[8, 143]   ἀμυνεύμεθα οὕτω ὅκως ἂν καὶ  δυνώμεθα.   ὁμολογῆσαι δὲ τῷ βαρβάρῳ μήτε
[8, 73]   ἑπτά. τούτων δὲ τὰ μὲν  δύο   αὐτόχθονα ἐόντα κατὰ χώρην ἵδρυται
[8, 111]   τὰ μέγιστα ἀνήκοντας, καὶ θεοὺς  δύο   ἀχρήστους οὐκ ἐκλείπειν σφέων τὴν
[8, 82]   τὰς ὀγδώκοντα καὶ τριηκοσίας νέας·  δύο   γὰρ δὴ νεῶν τότε κατέδεε
[8, 38]   τούτοισι καὶ ἄλλα ὥρων θεῖα·  δύο   γὰρ ὁπλίτας μέζονας κατ᾽
[8, 39]   καὶ διώκοντας. ~τούτους δὲ τοὺς  δύο   Δελφοὶ λέγουσι εἶναι ἐπιχωρίους ἥρωας,
[8, 111]   ἥκοιεν Ἀθηναῖοι περὶ ἑωυτοὺς ἔχοντες  δύο   θεοὺς μεγάλους, πειθώ τε καὶ
[8, 1]   Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Στυρέες δὲ  δύο,   καὶ Κήιοι δύο τε νέας
[8, 37]   ἀπὸ δὲ τοῦ Παρνησοῦ ἀπορραγεῖσαι  δύο   κορυφαὶ ἐφέροντο πολλῷ πατάγῳ ἐς
[8, 1]   δύο τε νέας καὶ πεντηκοντέρους  δύο·   Λοκροὶ δέ σφι οἱ Ὀπούντιοι
[8, 129]   τὴν Παλλήνην. (ὡς δὲ τὰς  δύο   μὲν μοίρας διοδοιπορήκεσαν, ἔτι δὲ
[8, 24]   ἐν Θερμοπύλῃσι (ἦσαν δὲ καὶ  δύο   μυριάδες) ὑπολιπόμενος τούτων ὡς χιλίους,
[8, 48]   μὲν γένος ἐόντες ἀπὸ Λακεδαίμονος  δύο   παρείχοντο, Σίφνιοι δὲ καὶ Σερίφιοι
[8, 1]   Στυρέες δὲ δύο, καὶ Κήιοι  δύο   τε νέας καὶ πεντηκοντέρους δύο·
[8, 1]   Αἰγινῆται δὲ ὀκτωκαίδεκα, Σικυώνιοι δὲ  δυοκαίδεκα,   Λακεδαιμόνιοι δὲ δέκα, Ἐπιδαύριοι δὲ
[8, 8]   λέγεται γὰρ ὡς ἐξ Ἀφετέων  δὺς   ἐς τὴν θάλασσαν οὐ πρότερον
[8, 115]   λοιμός τε τὸν στρατὸν καὶ  δυσεντερίη   κατ᾽ ὁδὸν ἔφθειρε. τοὺς δὲ
[8, 100]   ἐπισχεῖν, παρέχει ποιέειν ταῦτα. μηδὲ  δυσθύμεε·   οὐ γὰρ ἔστι Ἕλλησι οὐδεμία
[8, 8]   τῷ στρατοπέδῳ τούτῳ Σκυλλίης Σκιωναῖος  δύτης   τῶν τότε ἀνθρώπων ἄριστος, ὃς
[8, 121]   χειρὶ ἀκρωτήριον νεός, ἐὼν μέγαθος  δυώδεκα   πηχέων· ἕστηκε δὲ οὗτος τῇ
[8, 5]   ἀπολείψεις, ἐπεί τοι ἐγὼ μέζω  δῶρα   δώσω βασιλεὺς ἄν τοι
[8, 10]   νέα Ἀττικὴν ἑλὼν παρὰ βασιλέος  δῶρα   λάμψεται· Ἀθηναίων γὰρ αὐτοῖσι λόγος
[8, 120]   ξεινίην τέ σφι συνθέμενος καὶ  δωρησάμενος   αὐτοὺς ἀκινάκῃ τε χρυσέῳ καὶ
[8, 118]   μὲν ἔσωσε βασιλέος τὴν ψυχήν,  δωρήσασθαι   χρυσέῃ στεφάνῃ τὸν κυβερνήτην, ὅτι
[8, 31]   ἐν Πελοποννήσῳ. ταύτην ὦν τὴν  Δωρίδα   γῆν οὐκ ἐσίναντο ἐσβαλόντες οἱ
[8, 31]   δὴ τῆς Τρηχινίης ἐς τὴν  Δωρίδα   ἐσέβαλον· τῆς γὰρ Δωρίδος χώρης
[8, 32]   Θεσσαλοῖσι. ~ὡς δὲ ἐκ τῆς  Δωρίδος   ἐς τὴν Φωκίδα ἐσέβαλον, αὐτοὺς
[8, 43]   καὶ Μηλιέων ἐκ τῆς νῦν  Δωρίδος   καλεομένης χώρης ἐξαναστάντες. ~οὗτοι μέν
[8, 31]   τὴν Δωρίδα ἐσέβαλον· τῆς γὰρ  Δωρίδος   χώρης ποδεὼν στεινὸς ταύτῃ κατατείνει,
[8, 66]   οὔκω ἑπομένους βασιλέι, Μηλιέας καὶ  Δωριέας   καὶ Λοκροὺς καὶ Βοιωτοὺς πανστρατιῇ
[8, 46]   Σαλαμῖνι ἐναυμάχησαν. Αἰγινῆται δὲ εἰσὶ  Δωριέες   ἀπὸ Ἐπιδαύρου· (τῇ δὲ νήσῳ
[8, 73]   τῶν ἑπτὰ τέσσερα ἐπήλυδα ἐστί,  Δωριέες   τε καὶ Αἰτωλοὶ καὶ Δρύοπες
[8, 141]   χρεόν ἐστι ἅμα τοῖσι ἄλλοισι  Δωριεῦσι   ἐκπίπτειν ἐκ Πελοποννήσου ὑπὸ Μήδων
[8, 73]   Αἰτωλοὶ καὶ Δρύοπες καὶ Λήμνιοι.  Δωριέων   μὲν πολλαί τε καὶ δόκιμοι
[8, 31]   δὲ χώρη αὕτη ἐστὶ μητρόπολις  Δωριέων   τῶν ἐν Πελοποννήσῳ. ταύτην ὦν
[8, 45]   δὲ τρεῖς, ἔθνος ἐόντες οὗτοι  Δωρικὸν   ἀπὸ Κορίνθου. ~νησιωτέων δὲ Αἰγινῆται
[8, 43]   τρεῖς, ἐόντες οὗτοι πλὴν Ἑρμιονέων  Δωρικόν   τε καὶ Μακεδνὸν ἔθνος, ἐξ
[8, 5]   τρία· (οὗτοί τε δὴ πάντες  δώροισι   ἀναπεπεισμένοι ἦσαν καὶ τοῖσι Εὐβοεῦσι
[8, 105]   Σαρδίων παρὰ βασιλέα μετ᾽ ἄλλων  δώρων,   χρόνου δὲ προϊόντος πάντων τῶν
[8, 100]   Ἀθηνέων, φροντίσας πρὸς ἑωυτὸν ὡς  δώσει   δίκην ἀναγνώσας βασιλέα στρατεύεσθαι ἐπὶ
[8, 114]   τοιγὰρ σφι Μαρδόνιος ὅδε δίκας  δώσει   τοιαύτας οἵας ἐκείνοισι πρέπει” ~ὃ
[8, 30]   Φωκέες. ταῦτα ἐπαγγελλομένων Θεσσαλῶν, οὔτε  δώσειν   ἔφασαν χρήματα, παρέχειν τε σφίσι
[8, 111]   θεῶν ἐπηβόλους ἐόντας Ἀνδρίους οὐ  δώσειν   χρήματα· οὐδέκοτε γὰρ τῆς ἑωυτῶν
[8, 123]   Ἕλληνες ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἀριστήια  δώσοντες   τῷ ἀξιωτάτῳ γενομένῳ Ἑλλήνων ἀνὰ
[8, 112]   ἐχρήσατο, λέγων ὡς εἰ μὴ  δώσουσι   τὸ αἰτεόμενον, ἐπάξει τὴν στρατιὴν
[8, 5]   ἐπεί τοι ἐγὼ μέζω δῶρα  δώσω   βασιλεὺς ἄν τοι




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 2/02/2006