| Livre, chapitre |
| [8, 65] |
εἶναι
τὸν
μυστικὸν
ἴακχον.
(εἶναι
|
δ᾽ |
ἀδαήμονα
τῶν
ἱρῶν
τῶν
ἐν |
| [8, 79] |
ἐσελθών
σφι
ταῦτα
σήμηνον”
ὃ
|
δ᾽ |
ἀμείβετο
τοῖσιδε.
~κάρτα
τε
χρηστὰ |
| [8, 113] |
λάθρῃ
τῶν
ἄλλων
στρατηγῶν.
~οἱ
|
δ᾽ |
ἀμφὶ
Ξέρξην
ἐπισχόντες
ὀλίγας
ἡμέρας |
| [8, 136] |
πρήγματα
ἔσεσθαι
τῶν
Ἑλληνικῶν.
τάχα
|
δ᾽ |
ἂν
καὶ
τὰ
χρηστήρια
ταῦτά |
| [8, 100] |
μέν
νυν
ταῦτα
ποίεε·
εἰ
|
δ᾽ |
ἄρα
τοι
βεβούλευται
αὐτὸν
ἀπελαύνοντα |
| [8, 77] |
(χαλκὸς
γὰρ
χαλκῷ
συμμίξεται,
αἵματι
|
δ᾽ |
Ἄρης
πόντον
φοινίξει.
τότ᾽
ἐλεύθερον |
| [8, 58] |
κοινόν
τι
πρῆγμα
συμμῖξαι·
ὃ
|
δ᾽ |
αὐτὸν
ἐς
τὴν
νέα
ἐκέλευε |
| [8, 21] |
τοῖσι
ἐν
Θερμοπύλῃσι
ἐοῦσι·
ὣς
|
δ᾽ |
αὕτως
ἦν
Ἀβρώνιχος
ὁ
Λυσικλέος |
| [8, 133] |
οὐ
γὰρ
ὦν
λέγεται·
δοκέω
|
δ᾽ |
ἔγωγε
περὶ
τῶν
παρεόντων
πρηγμάτων |
| [8, 26] |
κείμενον
περὶ
ὅτευ
ἀγωνίζονται·
οἳ
|
δ᾽ |
εἶπον
τῆς
ἐλαίης
τὸν
διδόμενον |
| [8, 85] |
κατὰ
δὲ
Λακεδαιμονίους
Ἴωνες·
οὗτοι
|
δ᾽ |
εἶχον
τὸ
πρὸς
τὴν
ἠῶ |
| [8, 53] |
οὐ
δυνάμενον
σφέας
ἑλεῖν.
~χρόνῳ
|
δ᾽ |
ἐκ
τῶν
ἀπόρων
ἐφάνη
δή |
| [8, 14] |
Κοῖλα
τῆς
Εὐβοίης
διεφθείροντο·
οἱ
|
δ᾽ |
ἐν
Ἀφέτῃσι
βάρβαροι,
ὥς
σφι |
| [8, 11] |
τὸ
ἀριστήιον
ἔλαβε
οὗτος.
(τοὺς
|
δ᾽ |
ἐν
τῇ
ναυμαχίῃ
ταύτῃ
ἑτεραλκέως |
| [8, 118] |
ἀπάγειν
ἐς
τὸν
Ἑλλήσποντον,
αὐτὸς
|
δ᾽ |
ἐπὶ
νεὸς
Φοινίσσης
ἐπιβὰς
ἐκομίζετο |
| [8, 41] |
ἐόντι
ἐπιμήνια
ἐπιτελέουσι
προτιθέντες·
τὰ
|
δ᾽ |
ἐπιμήνια
μελιτόεσσα
ἐστί.
(αὕτη
δὴ |
| [8, 115] |
ἀγρίων,
καὶ
ἔλειπον
οὐδέν·
ταῦτα
|
δ᾽ |
ἐποίεον
ὑπὸ
λιμοῦ.
(ἐπιλαβὼν
δὲ |
| [8, 119] |
καὶ
Περσέων
τοὺς
πρώτους,
τῶν
|
δ᾽ |
ἐρετέων
ἐόντων
Φοινίκων
ὅκως
οὐκ |
| [8, 16] |
διεφθείροντο
πολλοὶ
δὲ
ἄνδρες,
πολλῷ
|
δ᾽ |
ἔτι
πλεῦνες
νέες
τε
τῶν |
| [8, 85] |
καὶ
χώρῃ
ἐδωρήθη
πολλῇ.
οἱ
|
δ᾽ |
εὐεργέται
βασιλέος
ὀροσάγγαι
καλέονται
περσιστί. |
| [8, 35] |
Ξέρξῃ
ἀποδέξαιεν
τὰ
χρήματα.
πάντα
|
δ᾽ |
ἠπίστατο
τὰ
ἐν
τῷ
ἱρῷ |
| [8, 15] |
τὴν
Ἑλλάδα
τοὺς
βαρβάρους,
οἳ
|
δ᾽ |
ὅκως
τὸ
Ἑλληνικὸν
στράτευμα
διαφθείραντες |
| [8, 97] |
νόου
παρεσκεύασται
μένων
πολεμήσειν·
Μαρδόνιον
|
δ᾽ |
οὐδὲν
τούτων
ἐλάνθανε
ὡς
μάλιστα |
| [8, 4] |
καὶ
τοὺς
οἰκέτας
ὑπεκθέωνται.
ὡς
|
δ᾽ |
οὐκ
ἔπειθον,
μεταβάντες
τὸν
Ἀθηναίων |
| [8, 23] |
ἀπ᾽
Ἀρτεμισίου
τῶν
Ἑλλήνων.
οἳ
|
δ᾽ |
ὑπ᾽
ἀπιστίης
τὸν
μὲν
ἀγγέλλοντα |
| [8, 25] |
ἡμέρην
πρὸς
θέην
ἐτράποντο,
τῇ
|
δ᾽ |
ὑστεραίῃ
οἳ
μὲν
ἀπέπλεον
ἐς |
| [8, 84] |
στρατόπεδον,
ὀνειδίσασαν
πρότερον
τάδε,
ὦ
|
δαιμόνιοι, |
μέχρι
κόσου
ἔτι
πρύμνην
ἀνακρούεσθε; |
| [8, 87] |
αὐτοῦ
ἐπιπλέοντος
τοῦ
Καλυνδέων
βασιλέος
|
Δαμασιθύμου. |
(εἰ
μὲν
καί
τι
νεῖκος |
| [8, 17] |
Ἀθηναίων
Κλεινίης
ὁ
Ἀλκιβιάδεω,
ὃς
|
δαπάνην |
οἰκηίην
παρεχόμενος
ἐστρατεύετο
ἀνδράσι
τε |
| [8, 89] |
ἔθανε
ὁ
στρατηγὸς
Ἀριαβίγνης
ὁ
|
Δαρείου, |
Ξέρξεω
ἐὼν
ἀδελφεός,
ἀπὸ
δὲ |
| [8, 35] |
Πανοπέων
τὴν
πόλιν
ἐνέπρησαν
καὶ
|
Δαυλίων |
καὶ
Αἰολιδέων.
(ἐπορεύοντο
δὲ
ταύτῃ |
| [8, 120] |
ὡς
ἐν
ἀδείῃ
ἐών.
τὰ
|
δὲ |
Ἄβδηρα
ἵδρυται
πρὸς
τοῦ
Ἑλλησπόντου |
| [8, 69] |
οὐκ
ἔα
ναυμαχίην
ποιέεσθαι·
οἳ
|
δὲ |
ἀγαιόμενοί
τε
καὶ
φθονέοντες
αὐτῇ, |
| [8, 107] |
τὰς
σχεδίας
πορευθῆναι
βασιλέι.
(ἐπεὶ
|
δὲ |
ἀγχοῦ
ἦσαν
Ζωστῆρος
πλέοντες
οἱ |
| [8, 37] |
ἀνδρῶν
καὶ
τοῦ
προφήτεω.
~ἐπεὶ
|
δὲ |
ἀγχοῦ
ἦσαν
οἱ
βάρβαροι
ἐπιόντες |
| [8, 16] |
τῶν
βαρβάρων
καὶ
ἄνδρες,
οὕτω
|
δὲ |
ἀγωνιζόμενοι
διέστησαν
χωρὶς
ἑκάτεροι.
~ἐν |
| [8, 71] |
στρατηγὸς
Κλεόμβροτος
ὁ
Ἀναξανδρίδεω,
Λεωνίδεω
|
δὲ |
ἀδελφεός.
(ἱζόμενοι
δὲ
ἐν
τῷ |
| [8, 21] |
ἕκαστοι
ἐτάχθησαν,
Κορίνθιοι
πρῶτοι,
ὕστατοι
|
δὲ |
Ἀθηναῖοι.
~Ἀθηναίων
δὲ
νέας
τὰς |
| [8, 93] |
ἤκουσαν
Ἑλλήνων
ἄριστα
Αἰγινῆται,
ἐπὶ
|
δὲ |
Ἀθηναῖοι,
ἀνδρῶν
δὲ
Πολύκριτός
τε |
| [8, 89] |
διεφθάρησαν
νέειν
οὐκ
ἐπιστάμενοι.
ἐπεὶ
|
δὲ |
αἱ
πρῶται
ἐς
φυγὴν
ἐτράποντο, |
| [8, 64] |
τε
καὶ
Τελαμῶνα
ἐπεκαλέοντο,
ἐπὶ
|
δὲ |
Αἰακὸν
καὶ
τοὺς
ἄλλους
Αἰακίδας |
| [8, 91] |
τὰς
φευγούσας
τῶν
νεῶν,
οἱ
|
δὲ |
Αἰγινῆται
τὰς
ἐκπλεούσας·
ὅκως
δὲ |
| [8, 46] |
οὗτοι
Δωρικὸν
ἀπὸ
Κορίνθου.
~νησιωτέων
|
δὲ |
Αἰγινῆται
τριήκοντα
παρείχοντο.
ἦσαν
μέν |
| [8, 46] |
πρότερον
οὔνομα
ἦν
Οἰνώνη.
μετὰ
|
δὲ |
Αἰγινήτας
Χαλκιδέες
τὰς
ἐπ᾽
Ἀρτεμισίῳ |
| [8, 140] |
στέρεσθαι
μὲν
τῆς
χώρης,
θέειν
|
δὲ |
αἰεὶ
περὶ
ὑμέων
αὐτῶν,
ἀλλὰ |
| [8, 137] |
διπλήσιος
ἐγίνετο
αὐτὸς
ἑωυτοῦ.
ἐπεὶ
|
δὲ |
αἰεὶ
τὠυτὸ
τοῦτο
ἐγίνετο,
εἶπε |
| [8, 63] |
ἐγίνοντο
ἀξιόμαχοι
οἱ
λοιποί.
ταύτην
|
δὲ |
αἱρέεται
τὴν
γνώμην,
αὐτοῦ
μένοντας |
| [8, 137] |
τὸν
ἄνδρα
τὸν
ἑωυτῆς·
τὸν
|
δὲ |
ἀκούσαντα
ἐσῆλθε
αὐτίκα
ὡς
εἴη |
| [8, 9] |
τῶν
νεῶν
περὶ
Εὔβοιαν.
~τοῦτο
|
δὲ |
ἀκούσαντες
οἱ
Ἕλληνες
λόγον
σφίσι |
| [8, 122] |
Μακεδὼν
Ἀλέξανδρος
ὁ
χρύσεος.
~πέμψαντες
|
δὲ |
ἀκροθίνια
οἱ
Ἕλληνες
ἐς
Δελφοὺς |
| [8, 137] |
τοῖσι
δὴ
πειθόμενος
ἔπεμπε.
~τοῦ
|
δὲ |
Ἀλεξάνδρου
τούτου
ἕβδομος
γενέτωρ
Περδίκκης |
| [8, 139] |
Ἀμύντεω
παῖς
ἦν
Ἀλέξανδρος,
Ἀμύντης
|
δὲ |
Ἀλκέτεω,
Ἀλκέτεω
δὲ
πατὴρ
ἦν |
| [8, 52] |
προσφερόντων
περὶ
ὁμολογίης
ἐνεδέκοντο,
ἀμυνόμενοι
|
δὲ |
ἄλλα
τε
ἀντεμηχανῶντο
καὶ
δὴ |
| [8, 140] |
τὴν
γῆν
σφι
ἀπόδος,
τοῦτο
|
δὲ |
ἄλλην
πρὸς
ταύτῃ
ἑλέσθων
αὐτοί, |
| [8, 89] |
Δαρείου,
Ξέρξεω
ἐὼν
ἀδελφεός,
ἀπὸ
|
δὲ |
ἄλλοι
πολλοί
τε
καὶ
ὀνομαστοὶ |
| [8, 72] |
ὑπεραρρωδέοντες
τῇ
Ἑλλάδι
κινδυνευούσῃ·
τοῖσι
|
δὲ |
ἄλλοισι
Πελοποννησίοισι
ἔμελε
οὐδέν.
Ὀλύμπια |
| [8, 119] |
ἀποταμεῖν
τὴν
κεφαλὴν
αὐτοῦ.
~οὗτος
|
δὲ |
ἄλλος
λέγεται
λόγος
περὶ
τοῦ |
| [8, 60] |
οἱ
κόσμον
οὐδένα
κατηγορέειν·
ὁ
|
δὲ |
ἄλλου
λόγου
εἴχετο,
λέγων
τάδε. |
| [8, 116] |
στρατεύεσθαι
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα.
(οἳ
|
δὲ |
ἀλογήσαντες,
ἢ
ἄλλως
σφι
θυμὸς |
| [8, 25] |
Ἱστιαίην
ἐπὶ
τὰς
νέας,
οἱ
|
δὲ |
ἀμφὶ
Ξέρξην
ἐς
ὁδὸν
ὁρμέατο. |
| [8, 110] |
κατέμενον
ἐπὶ
τῷ
πλοίῳ,
Σίκιννος
|
δὲ |
ἀναβὰς
παρὰ
Ξέρξην
ἔλεγε
τάδε. |
| [8, 16] |
τῶν
Ἑλλήνων
νέες
διεφθείροντο
πολλοὶ
|
δὲ |
ἄνδρες,
πολλῷ
δ᾽
ἔτι
πλεῦνες |
| [8, 116] |
ἐστρατεύοντο
ἅμα
τῷ
Πέρσῃ·
ἐπεὶ
|
δὲ |
ἀνεχώρησαν
ἀσινέες
πάντες
ἓξ
ἐόντες, |
| [8, 69] |
ἀνακρίσι
ὡς
ἀπολεομένης
αὐτῆς.
(ἐπεὶ
|
δὲ |
ἀνηνείχθησαν
αἱ
γνῶμαι
ἐς
Ξέρξην, |
| [8, 31] |
εἶναι
προδόται
τῆς
Ἑλλάδος.
~ἐπειδὴ
|
δὲ |
ἀνηνείχθησαν
οὗτοι
οἱ
λόγοι,
οὕτω |
| [8, 53] |
ἐτράποντο
πρὸς
τὰς
πύλας,
ταύτας
|
δὲ |
ἀνοίξαντες
τοὺς
ἱκέτας
ἐφόνευον·
ἐπεὶ |
| [8, 113] |
ἅμα
μὲν
προπέμψαι
βασιλέα,
ἅμα
|
δὲ |
ἀνωρίη
εἶναι
τοῦ
ἔτεος
πολεμέειν, |
| [8, 140] |
ἀνόρθωσον,
ὅσα
ἐγὼ
ἐνέπρησα”
τούτων
|
δὲ |
ἀπιγμένων
ἀναγκαίως
ἔχει
μοι
ποιέειν |
| [8, 40] |
ἔχοντας
ἐν
φυλακῇ,
τὰ
ἄλλα
|
δὲ |
ἀπιέναι.
ταῦτα
πυνθανόμενοι
οὕτω
δὴ |
| [8, 113] |
ἔαρι
πειρᾶσθαι
τῆς
Πελοποννήσου.
(ὡς
|
δὲ |
ἀπίκατο
ἐς
τὴν
Θεσσαλίην,
ἐνθαῦτα |
| [8, 8] |
ἀπικέσθαι
ἐπὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον.
ὡς
|
δὲ |
ἀπίκετο,
αὐτίκα
ἐσήμηνε
τοῖσι
στρατηγοῖσι |
| [8, 140] |
ὁ
Ἀλέξανδρος
ὁ
Ἀμύντεω·
ὡς
|
δὲ |
ἀπίκετο
ἐς
τὰς
Ἀθήνας
ἀποπεμφθεὶς |
| [8, 101] |
νοέουσα
τὰ
ποιητέα
ἦν.
(ὡς
|
δὲ |
ἀπίκετο
ἡ
Ἀρτεμισίη,
μεταστησάμενος
τοὺς |
| [8, 138] |
οἵους
τε
γενέσθαι
διαβῆναι.
οἳ
|
δὲ |
ἀπικόμενοι
ἐς
ἄλλην
γῆν
τῆς |
| [8, 123] |
ἀνὰ
τὸν
πόλεμον
τοῦτον.
(ὡς
|
δὲ |
ἀπικόμενοι
οἱ
στρατηγοὶ
διένεμον
τὰς |
| [8, 67] |
τῶν
ἐπιπλεόντων
τὰς
γνώμας.
(ἐπεὶ
|
δὲ |
ἀπικόμενος
προΐζετο,
παρῆσαν
μετάπεμπτοι
οἱ |
| [8, 60] |
βαρυτέρας
καὶ
ἀριθμὸν
ἐλάσσονας·
τοῦτο
|
δὲ |
ἀπολέεις
Σαλαμῖνά
τε
καὶ
Μέγαρα |
| [8, 59] |
ἀγῶσι
οἱ
προεξανιστάμενοι
ῥαπίζονται”
ὁ
|
δὲ |
ἀπολυόμενος
ἔφη
οἱ
δέ
γε |
| [8, 106] |
τέκνα
καὶ
τὴν
γυναῖκα.
(ὡς
|
δὲ |
ἄρα
πανοικίῃ
μιν
περιέλαβε,
ἔλεγε |
| [8, 59] |
στρατηγοὺς
ἐς
τὸ
συνέδριον.
~ὡς
|
δὲ |
ἄρα
συνελέχθησαν,
πρὶν
ἢ
τὸν |
| [8, 94] |
στρατηγίδα
φεύγουσαν
ὡσαύτως
οἴχεσθαι.
(ὡς
|
δὲ |
ἄρα
φεύγοντας
γίνεσθαι
τῆς
Σαλαμινίης |
| [8, 139] |
Ἀέροπος,
τοῦ
δὲ
Φίλιππος,
Φιλίππου
|
δὲ |
Ἀργαῖος,
τοῦ
δὲ
Περδίκκης
ὁ |
| [8, 1] |
καὶ
εἴκοσι
καὶ
ἑπτά·
ὑπὸ
|
δὲ |
ἀρετῆς
τε
καὶ
προθυμίης
Πλαταιέες |
| [8, 87] |
ἢ
τῶν
Ἑλλήνων
ἠγωνίζοντο·
κατὰ
|
δὲ |
Ἀρτεμισίην
τάδε
ἐγένετο,
ἀπ᾽
ὧν |
| [8, 127] |
βασιλέος,
καὶ
ταύτην
ἐπολιόρκεε·
εἶχον
|
δὲ |
αὐτὴν
Βοττιαῖοι
ἐκ
τοῦ
Θερμαίου |
| [8, 87] |
ἦσαν
ἄλλαι
νέες
φίλιαι,
ἡ
|
δὲ |
αὐτῆς
πρὸς
τῶν
πολεμίων
μάλιστα |
| [8, 68] |
πρὸ
τῶν
Ἀθηνέων
ναυμαχέειν.
(ἢν
|
δὲ |
αὐτίκα
ἐπειχθῇς
ναυμαχῆσαι,
δειμαίνω
μὴ |
| [8, 81] |
μὲν
ταῦτα
εἴπας
μετεστήκεε,
τῶν
|
δὲ |
αὖτις
ἐγίνετο
λόγων
ἀμφισβασίη·
οἱ |
| [8, 51] |
οὐκ
ἐκχωρήσαντες
ἐς
Σαλαμῖνα,
πρὸς
|
δὲ |
αὐτοὶ
δοκέοντες
ἐξευρηκέναι
τὸ
μαντήιον |
| [8, 6] |
ναυλοχέειν
νέας
Ἑλληνίδας
ὀλίγας,
τότε
|
δὲ |
αὐτοὶ
ἰδόντες,
πρόθυμοι
ἦσαν
ἐπιχειρέειν, |
| [8, 80] |
ταῦτα
δὴ
τὰ
κάλλιστα,
ἢν
|
δὲ |
αὐτοῖσι
μὴ
πιστὰ
γένηται,
ὅμοιον |
| [8, 85] |
τῶν
νέας
Ἑλληνίδας
ἑλόντων,
χρήσομαι
|
δὲ |
αὐτοῖσι
οὐδὲν
πλὴν
Θεομήστορός
τε |
| [8, 100] |
ἐκ
τῆς
ναυμαχίης
ποιεύμενον,
ὑποπτεύων
|
δὲ |
αὐτὸν
δρησμὸν
βουλεύειν
ἐκ
τῶν |
| [8, 69] |
ὡς
οὐ
παρεόντος
αὐτοῦ,
τότε
|
δὲ |
αὐτὸς
παρεσκεύαστο
θεήσασθαι
ναυμαχέοντας.
~ἐπεὶ |
| [8, 59] |
λόγοισι
οἷα
κάρτα
δεόμενος·
λέγοντος
|
δὲ |
αὐτοῦ,
ὁ
Κορίνθιος
στρατηγὸς
Ἀδείμαντος |
| [8, 108] |
οἱ
ἡ
στρατιὴ
διαφθερέεται,
ἐπιχειρέοντι
|
δὲ |
αὐτῷ
καὶ
ἔργου
ἐχομένῳ
πάντα |
| [8, 35] |
τῶν
βαρβάρων
ταύτῃ
ἐτράποντο,
ἄλλοι
|
δὲ |
αὐτῶν
ἡγεμόνας
ἔχοντες
ὁρμέατο
ἐπὶ |
| [8, 37] |
παρεοῦσι
σημανέων
τὸ
τέρας·
οἱ
|
δὲ |
βάρβαροι
ἐπειδὴ
ἐγίνοντο
ἐπειγόμενοι
κατὰ |
| [8, 11] |
ἐπὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον
ἀπέπλεον,
οἱ
|
δὲ |
βάρβαροι
ἐς
τὰς
Ἀφέτας,
πολλὸν |
| [8, 15] |
εἶχον
πρὸς
τῷ
Ἀρτεμισίῳ.
οἱ
|
δὲ |
βάρβαροι
μηνοειδὲς
ποιήσαντες
τῶν
νεῶν |
| [8, 32] |
τοῦ
Κρισαίου
πεδίου
οἰκημένην.
οἱ
|
δὲ |
βάρβαροι
τὴν
χώρην
πᾶσαν
ἐπέδραμον |
| [8, 92] |
Πολύκριτος
ἀπέρριψε
ἐς
Θεμιστοκλέα·
οἱ
|
δὲ |
βάρβαροι
τῶν
αἱ
νέες
περιεγένοντο, |
| [8, 23] |
~Θεμιστοκλέης
μὲν
ταῦτα
ἐνέγραψε·
τοῖσι
|
δὲ |
βαρβάροισι
αὐτίκα
μετὰ
ταῦτα
πλοίῳ |
| [8, 91] |
πρὸς
τοὺς
Φοίνικας
ἐτράποντο.
~τῶν
|
δὲ |
βαρβάρων
ἐς
φυγὴν
τραπομένων
καὶ |
| [8, 70] |
ἀπέντες
τὴν
ἑωυτῶν
ἀφύλακτον·
τῶν
|
δὲ |
βαρβάρων
ὁ
πεζὸς
ὑπὸ
τὴν |
| [8, 89] |
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα
διένεον.
(τῶν
|
δὲ |
βαρβάρων
οἱ
πολλοὶ
ἐν
τῇ |
| [8, 86] |
ναυμαχεόντων
καὶ
κατὰ
τάξιν,
τῶν
|
δὲ |
βαρβάρων
οὔτε
τεταγμένων
ἔτι
οὔτε |
| [8, 138] |
~οἳ
μὲν
δὴ
ἀπήισαν,
τῷ
|
δὲ |
βασιλέι
σημαίνει
τις
τῶν
παρέδρων |
| [8, 128] |
ἀνδρὸς
Ποτιδαιήτεω
τὸν
ὦμον,
τὸν
|
δὲ |
βληθέντα
περιέδραμε
ὅμιλος,
οἷα
φιλέει |
| [8, 72] |
οὔτε
νυκτὸς
οὔτε
ἡμέρης.
~οἱ
|
δὲ |
βοηθήσαντες
ἐς
τὸν
Ἰσθμὸν
πανδημεὶ |
| [8, 137] |
ὃ
μὲν
ἵππους
νέμων,
ὁ
|
δὲ |
βοῦς,
ὁ
δὲ
νεώτατος
αὐτῶν |
| [8, 59] |
ὁ
δὲ
ἀπολυόμενος
ἔφη
οἱ
|
δέ |
γε
ἐγκαταλειπόμενοι
οὐ
στεφανοῦνται”
~τότε |
| [8, 60] |
ἄξεις
ἐπὶ
τὴν
Πελοπόννησον.
(ἢν
|
δέ |
γε
καὶ
τὰ
ἐγὼ
ἐλπίζω |
| [8, 114] |
ἀπέκτεινας
ῥυόμενον
τὴν
Ἑλλάδα”
ὁ
|
δὲ |
γελάσας
τε
καὶ
κατασχὼν
πολλὸν |
| [8, 47] |
ἀνὴρ
τρὶς
πυθιονίκης
Φάυλλος·
Κροτωνιῆται
|
δὲ |
γένος
εἰσὶ
Ἀχαιοί.
~οἱ
μέν |
| [8, 22] |
ἐπὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον
ἐπελέξαντο.
τὰ
|
δὲ |
γράμματα
τάδε
ἔλεγε.
ἄνδρες
Ἴωνες, |
| [8, 88] |
ἄνδρες
γεγόνασί
μοι
γυναῖκες,
αἱ
|
δὲ |
γυναῖκες
ἄνδρες”
ταῦτα
μὲν
Ξέρξην |
| [8, 96] |
ἐλελήθεε
πάντας
τοὺς
Ἕλληνας,
Κωλιάδες
|
δὲ |
γυναῖκες
ἐρετμοῖσι
φρύξουσι
τοῦτο
δὲ |
| [8, 137] |
τὰ
λεπτὰ
τῶν
προβάτων.
ἡ
|
δὲ |
γυνὴ
τοῦ
βασιλέος
αὐτὴ
τὰ |
| [8, 1] |
ὀκτωκαίδεκα,
Σικυώνιοι
δὲ
δυοκαίδεκα,
Λακεδαιμόνιοι
|
δὲ |
δέκα,
Ἐπιδαύριοι
δὲ
ὀκτώ,
Ἐρετριέες |
| [8, 43] |
δὲ
πεντεκαίδεκα
παρείχοντο
νέας,
Ἐπιδαύριοι
|
δὲ |
δέκα,
Τροιζήνιοι
δὲ
πέντε,
Ἑρμιονέες |
| [8, 27] |
τὰς
δὲ
ἐς
Δελφούς·
(ἡ
|
δὲ |
δεκάτη
ἐγένετο
τῶν
χρημάτων
ἐκ |
| [8, 123] |
οἳ
μὲν
δὴ
ἐμουνοῦντο,
Θεμιστοκλέης
|
δὲ |
δευτερείοισι
ὑπερεβάλλετο
πολλόν.
~οὐ
βουλομένων |
| [8, 99] |
θυσίῃσί
τε
καὶ
εὐπαθείῃσι.
(ἡ
|
δὲ |
δευτέρη
σφι
ἀγγελίη
ἐπεσελθοῦσα
συνέχεε |
| [8, 98] |
τὰ
ἐντεταλμένα
τῷ
δευτέρῳ,
ὁ
|
δὲ |
δεύτερος
τῷ
τρίτῳ·
τὸ
δὲ |
| [8, 37] |
ἔξω
προκείμενα
τοῦ
νηοῦ·
τὰ
|
δὲ |
δὴ
ἐπὶ
τούτῳ
δεύτερα
ἐπιγενόμενα |
| [8, 142] |
γε
ἄλλοισι
Ἑλλήνων
οὐδαμοῖσι,
ὑμῖν
|
δὲ |
δὴ
καὶ
διὰ
πάντων
ἥκιστα |
| [8, 112] |
δείσαντες
ταῦτα
ἔπεμπον
χρήματα.
εἰ
|
δὲ |
δὴ
τινὲς
καὶ
ἄλλοι
ἔδοσαν |
| [8, 84] |
φάσμα
σφι
γυναικὸς
ἐφάνη,
φανεῖσαν
|
δὲ |
διακελεύσασθαι
ὥστε
καὶ
ἅπαν
ἀκοῦσαι |
| [8, 88] |
ἐπίσημον
τῆς
νεὸς
ἐπισταμένους·
τὴν
|
δὲ |
διαφθαρεῖσαν
ἠπιστέατο
εἶναι
πολεμίην.
(τά |
| [8, 14] |
πλέοντες
ἐπέπεσον
νηυσὶ
Κιλίσσῃσι·
ταύτας
|
δὲ |
διαφθείραντες,
ὡς
εὐφρόνη
ἐγίνετο,
ἀπέπλεον |
| [8, 76] |
ἵνα
τοὺς
μὲν
περιποιέωσι
τοὺς
|
δὲ |
διαφθείρωσι.
(ἐποίευν
δὲ
σιγῇ
ταῦτα, |
| [8, 24] |
ὑπὸ
τοῦ
ναυτικοῦ
στρατοῦ.
(ὡς
|
δὲ |
διέβη
ἐς
τὴν
Ἱστιαίην
ὁ |
| [8, 18] |
διηκοσίοισι
καὶ
οἰκηίῃ
νηί.
~ὡς
|
δὲ |
διέστησαν,
ἄσμενοι
ἑκάτεροι
ἐς
ὅρμον |
| [8, 65] |
νέα
ἀπέστελλον
ἐς
Αἴγιναν.
~ἔφη
|
δὲ |
Δίκαιος
ὁ
Θεοκύδεος,
ἀνὴρ
Ἀθηναῖος |
| [8, 1] |
ἑπτά,
Τροιζήνιοι
δὲ
πέντε,
Στυρέες
|
δὲ |
δύο,
καὶ
Κήιοι
δύο
τε |
| [8, 1] |
νέας,
Αἰγινῆται
δὲ
ὀκτωκαίδεκα,
Σικυώνιοι
|
δὲ |
δυοκαίδεκα,
Λακεδαιμόνιοι
δὲ
δέκα,
Ἐπιδαύριοι |
| [8, 101] |
ὑποκρινέεσθαι
ὁκότερον
ποιήσει
τούτων.
ὡς
|
δὲ |
ἐβουλεύετο
ἅμα
Περσέων
τοῖσι
ἐπικλήτοισι, |
| [8, 48] |
ἀπ᾽
Ἀθηνέων
μίαν
ἑκάτεροι.
ἀριθμὸς
|
δὲ |
ἐγένετο
ὁ
πᾶς
τῶν
νεῶν, |
| [8, 128] |
ἐτόξευον
ἐς
συγκείμενον
χωρίον.
(ἐπάιστος
|
δὲ |
ἐγένετο
ὁ
Τιμόξεινος
προδιδοὺς
τὴν |
| [8, 68] |
οὕτω
ὡς
κείνους
ἔπρεπε.
(τῇ
|
δὲ |
ἐγὼ
δοκέω
ἀποβήσεσθαι
τὰ
τῶν |
| [8, 130] |
ἑσσωμένοι
ἦσαν
τῷ
θυμῷ,
πεζῇ
|
δὲ |
ἐδόκεον
πολλῷ
κρατήσειν
τὸν
Μαρδόνιον. |
| [8, 25] |
οὕτω
πολλοὶ
ἤθελον
θεήσασθαι.
διαπεραιωθέντες
|
δὲ |
ἐθηεῦντο
διεξιόντες
τοὺς
νεκρούς·
πάντες |
| [8, 137] |
ἀπίκοντο
ἐς
Λεβαίην
πόλιν.
(ἐνθαῦτα
|
δὲ |
ἐθήτευον
ἐπὶ
μισθῷ
παρὰ
τῷ |
| [8, 73] |
Ἀρκάδες
τε
καὶ
Κυνούριοι·
ἓν
|
δὲ |
ἔθνος
τὸ
Ἀχαιϊκὸν
ἐκ
μὲν |
| [8, 102] |
μέν
σε
ἀπελαύνειν
ὀπίσω,
Μαρδόνιον
|
δέ, |
εἰ
ἐθέλει
τε
καὶ
ὑποδέκεται |
| [8, 8] |
οὐκ
ἔχω
εἰπεῖν
ἀτρεκέως,
θωμάζω
|
δὲ |
εἰ
τὰ
λεγόμενα
ἐστὶ
ἀληθέα· |
| [8, 53] |
ἀποκρήμνου
ἐόντος
τοῦ
χώρου.
(ὡς
|
δὲ |
εἶδον
αὐτοὺς
ἀναβεβηκότας
οἱ
Ἀθηναῖοι |
| [8, 1] |
δὲ
τεσσεράκοντα
νέας
παρείχοντο,
Μεγαρέες
|
δὲ |
εἴκοσι.
(καὶ
Χαλκιδέες
ἐπλήρουν
εἴκοσι, |
| [8, 76] |
τὸν
πορθμὸν
τῇσι
νηυσί.
(τῶνδε
|
δὲ |
εἵνεκα
ἀνῆγον
τὰς
νέας,
ἵνα |
| [8, 85] |
τοῦ
Ἱστιαίου,
Σαμίων
ἀμφοτέρων.
(τοῦδε
|
δὲ |
εἵνεκα
μέμνημαι
τούτων
μούνων,
ὅτι |
| [8, 40] |
Σαλαμῖνα
κατίσχει
τὰς
νέας.
τῶνδε
|
δὲ |
εἵνεκα
προσεδεήθησαν
αὐτῶν
σχεῖν
πρὸς |
| [8, 55] |
Ἀθηναίων
ἐποίησαν
τὰ
ἐντεταλμένα.
~τοῦ
|
δὲ |
εἵνεκεν
τούτων
ἐπεμνήσθην,
φράσω.
ἔστι |
| [8, 65] |
τὸ
φθεγγόμενον
εἴη
τοῦτο.
αὐτὸς
|
δὲ |
εἰπεῖν
Δημάρητε,
οὐκ
ἔστι
ὅκως |
| [8, 88] |
μηδένα
ἀποσωθέντα
κατήγορον
γενέσθαι.
Ξέρξην
|
δὲ |
εἰπεῖν
λέγεται
πρὸς
τὰ
φραζόμενα |
| [8, 46] |
πλεούσῃσι
ἐν
Σαλαμῖνι
ἐναυμάχησαν.
Αἰγινῆται
|
δὲ |
εἰσὶ
Δωριέες
ἀπὸ
Ἐπιδαύρου·
(τῇ |
| [8, 46] |
δοκίμου
καὶ
τότε
τριηραρχέοντος.
Νάξιοι
|
δὲ |
εἰσὶ
Ἴωνες
ἀπὸ
Ἀθηνέων
γεγονότες. |
| [8, 108] |
ἤδη
τὸν
ἀγῶνα
ἐκέλευε.
ταύτης
|
δὲ |
εἴχοντο
τῆς
γνώμης
καὶ
Πελοποννησίων |
| [8, 32] |
καὶ
οὐκ
ἐδόκεε
Θεσσαλοῖσι.
~ὡς
|
δὲ |
ἐκ
τῆς
Δωρίδος
ἐς
τὴν |
| [8, 44] |
μέν
νυν
Πελοποννησίων
ἐστρατεύοντο,
οἱ
|
δὲ |
ἐκ
τῆς
ἔξω
ἠπείρου,
Ἀθηναῖοι |
| [8, 125] |
ἡμεῖς
ἴδμεν
Σπαρτιῆται
προέπεμψαν.
~ὡς
|
δὲ |
ἐκ
τῆς
Λακεδαίμονος
ἀπίκετο
ἐς |
| [8, 68] |
ἀλλὰ
σφέας
διασκεδᾷς,
κατὰ
πόλις
|
δὲ |
ἕκαστοι
φεύξονται.
οὔτε
γὰρ
σῖτος |
| [8, 118] |
ἀποσωθῆναι
ἐς
τὴν
Ἀσίην.
ὡς
|
δὲ |
ἐκβῆναι
τάχιστα
ἐς
γῆν
τὸν |
| [8, 47] |
ἐξ
ἐσχατέων
χωρέων
ἐστρατεύοντο.
τῶν
|
δὲ |
ἐκτὸς
τούτων
οἰκημένων
Κροτωνιῆται
μοῦνοι |
| [8, 106] |
εὑρίσκει
τὸν
Πανιώνιον
ἐνθαῦτα.
(ἐπιγνοὺς
|
δὲ |
ἔλεγε
πρὸς
αὐτὸν
πολλοὺς
καὶ |
| [8, 73] |
ἐκ
τοῦ
μέσου
κατέατο·
εἰ
|
δὲ |
ἐλευθέρως
ἔξεστι
εἰπεῖν,
ἐκ
τοῦ |
| [8, 70] |
παρεσκευάζοντο
ἐς
τὴν
ὑστεραίην.
(τοὺς
|
δὲ |
Ἕλληνας
εἶχε
δέος
τε
καὶ |
| [8, 131] |
πεσέεται
τὰ
Μαρδονίου
πρήγματα.
~τοὺς
|
δὲ |
Ἕλληνας
τό
τε
ἔαρ
γινόμενον |
| [8, 132] |
μὴ
τολμᾶν
καταπλῶσαι
καταρρωδηκότας,
τοὺς
|
δὲ |
Ἕλληνας,
χρηιζόντων
Χίων,
τὸ
πρὸς |
| [8, 121] |
ἐπιβῆναι
ἐπὶ
τὴν
νέα.
~οἱ
|
δὲ |
Ἕλληνες
ἐπείτε
οὐκ
οἷοί
τε |
| [8, 18] |
ἑκάτεροι
ἐς
ὅρμον
ἠπείγοντο.
οἱ
|
δὲ |
Ἕλληνες
ὡς
διακριθέντες
ἐκ
τῆς |
| [8, 111] |
ταῦτα
σημήναντες
ἀπέπλεον
ὀπίσω.
~οἱ
|
δὲ |
Ἓλληνες,
ἐπείτε
σφι
ἀπέδοξε
μήτ᾽ |
| [8, 1] |
Ἱστοριῶν
ὀγδόη
ἐπιγραφομένη
Οὐρανία
~οἱ
|
δὲ |
Ἑλλήνων
ἐς
τὸν
ναυτικὸν
στρατὸν |
| [8, 17] |
ἀνδράσι
εἷλον
Ἑλληνίδας
πέντε.
τῶν
|
δὲ |
Ἑλλήνων
κατὰ
ταύτην
τὴν
ἡμέρην |
| [8, 40] |
τοῦ
ἱροῦ
ἀπαλλαγὴ
γίνεται.
~ὁ
|
δὲ |
Ἑλλήνων
ναυτικὸς
στρατὸς
ἀπὸ
τοῦ |
| [8, 11] |
ἐν
τῷ
στρατοπέδῳ
ἄνδρα.
πρῶτος
|
δὲ |
Ἑλλήνων
νέα
τῶν
πολεμίων
εἷλε |
| [8, 14] |
ἄγειν
ἐν
τῷ
παρεόντι.
τοῖσι
|
δε |
Ἕλλησι
ἐπεβοήθεον
νέες
τρεῖς
καὶ |
| [8, 11] |
πλεῖστος
ἀνὰ
τὰ
στρατόπεδα.
~τοῖσι
|
δὲ |
Ἕλλησι
ὡς
ἐσήμηνε,
πρῶτα
μὲν |
| [8, 83] |
κατέδεε
ἐς
τὸν
ἀριθμόν.
~τοῖσι
|
δὲ |
Ἕλλησι
ὡς
πιστὰ
δὴ
τὰ |
| [8, 109] |
τῶν
ἄλλων
οἱ
στρατηγοί.
~ὡς
|
δὲ |
ἔμαθε
ὅτι
οὐ
πείσει
τούς |
| [8, 96] |
δὲ
γυναῖκες
ἐρετμοῖσι
φρύξουσι
τοῦτο
|
δὲ |
ἔμελλε
ἀπελάσαντος
βασιλέος
ἔσεσθαι.
~Ξέρξης |
| [8, 56] |
μέν
νυν
ταῦτα
ἔφρασαν.
~οἱ
|
δὲ |
ἐν
Σαλαμῖνι
Ἕλληνες,
ὥς
σφι |
| [8, 74] |
νηυσὶ
οὐκ
ἐλπίζοντες
ἐλλάμψεσθαι·
οἳ
|
δὲ |
ἐν
Σαλαμῖνι
ὅμως
ταῦτα
πυνθανόμενοι |
| [8, 78] |
οὔτε
παρ᾽
ἄλλων
ἐνδέκομαι.
~τῶν
|
δὲ |
ἐν
Σαλαμῖνι
στρατηγῶν
ἐγίνετο
ὠθισμὸς |
| [8, 130] |
πολλῷ
κρατήσειν
τὸν
Μαρδόνιον.
(ἐόντες
|
δὲ |
ἐν
Σάμῳ
ἅμα
μὲν
ἐβουλεύοντο |
| [8, 23] |
ἁλὴς
ἐπὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον.
ἐπισχόντες
|
δὲ |
ἐν
τούτῳ
τῷ
χώρῳ
μέχρι |
| [8, 22] |
κατέζευχθε
ἢ
ὥστε
ἀπίστασθαι,
ὑμεῖς
|
δὲ |
ἐν
τῷ
ἔργῳ,
ἐπεὰν
συμμίσγωμεν, |
| [8, 71] |
Ἀναξανδρίδεω,
Λεωνίδεω
δὲ
ἀδελφεός.
(ἱζόμενοι
|
δὲ |
ἐν
τῷ
Ἰσθμῷ
καὶ
συγχώσαντες |
| [8, 87] |
κατὰ
τύχην
παραπεσοῦσα
νηῦς.
(ὡς
|
δὲ |
ἐνέβαλέ
τε
καὶ
κατέδυσε,
εὐτυχίῃ |
| [8, 98] |
δὲ
δεύτερος
τῷ
τρίτῳ·
τὸ
|
δὲ |
ἐνθεῦτεν
ἤδη
κατ᾽
ἄλλον
καὶ |
| [8, 74] |
ποιεύμενοι
τὴν
Εὐρυβιάδεω
ἀβουλίην·
τέλος
|
δὲ |
ἐξερράγη
ἐς
τὸ
μέσον.
σύλλογός |
| [8, 79] |
νέας
πρὸς
τὸν
Ἰσθμόν.
(ὡς
|
δὲ |
ἐξῆλθέ
οἱ
Θεμιστοκλέης,
ἔλεγε
Ἀριστείδης |
| [8, 90] |
τῶν
Σαμοθρηίκων
τὴν
νέα.
ἅτε
|
δὲ |
ἐόντες
ἀκοντισταὶ
οἱ
Σαμοθρήικες
τοὺς |
| [8, 68] |
τοῖσι
δὲ
κακοῖσι
χρηστοί.
σοὶ
|
δὲ |
ἐόντι
ἀρίστῳ
ἀνδρῶν
πάντων
κακοὶ |
| [8, 68] |
οὔτε
ἐλάχιστα
ἀποδεξαμένη.
δέσποτα,
τὴν
|
δὲ |
ἐοῦσαν
γνώμην
με
δίκαιον
ἐστὶ |
| [8, 71] |
διὰ
τοῦ
Ἰσθμοῦ
τεῖχος.
ἅτε
|
δὲ |
ἐουσέων
μυριάδων
πολλέων
καὶ
παντὸς |
| [8, 142] |
Λακεδαιμονίοισι
τὴν
ἑωυτῶν
γνώμην.
~ὡς
|
δὲ |
ἐπαύσατο
λέγων
Ἀλέξανδρος,
διαδεξάμενοι
ἔλεγον |
| [8, 83] |
μὲν
ἐκ
πάντων
Θεμιστοκλέης,
τὰ
|
δὲ |
ἔπεα
ἦν
πάντα
κρέσσω
τοῖσι |
| [8, 80] |
οἱ
Ἕλληνες,
ἀέκοντας
παραστήσασθαι.
σὺ
|
δὲ |
ἐπεί
περ
ἥκεις
χρηστὰ
ἀπαγγέλλων, |
| [8, 76] |
πολλοὺς
τῶν
Περσέων
ἀπεβιβάσαντο·
τοῦτο
|
δέ, |
ἐπειδὴ
ἐγίνοντο
μέσαι
νύκτες,
ἀνῆγον |
| [8, 129] |
τοιούτῳ
τρόπῳ
ἐπάιστος
ἐγεγόνεε·
Ἀρταβάζῳ
|
δὲ |
ἐπειδὴ
πολιορκέοντι
ἐγεγόνεσαν
τρεῖς
μῆνες, |
| [8, 110] |
μὲν
ταῦτα
λέγων
διέβαλλε,
Ἀθηναῖοι
|
δὲ |
ἐπείθοντο·
ἐπειδὴ
γὰρ
καὶ
πρότερον |
| [8, 26] |
ἀγῶνα
γυμνικὸν
καὶ
ἱππικόν.
ὁ
|
δὲ |
ἐπείρετο
ὅ
τι
τὸ
ἄεθλον |
| [8, 125] |
ἀλλ᾽
οὐ
δι᾽
ἑωυτόν.
(ὁ
|
δέ, |
ἐπείτε
οὐκ
ἐπαύετο
λέγων
ταῦτα |
| [8, 142] |
οἱ
ἀπὸ
Σπάρτης
ἄγγελοι
ἡμέας
|
δὲ |
ἔπεμψαν
Λακεδαιμόνιοι
δεησομένους
ὑμέων
μήτε |
| [8, 32] |
οὕτω
ἦγον
τὸν
στρατόν·
ὁκόσα
|
δὲ |
ἐπέσχον,
πάντα
ἐπέφλεγον
καὶ
ἔκειρον, |
| [8, 44] |
νυν
τούτους
σώζοντες
ἐλείφθησαν.
(Ἀθηναῖοι
|
δὲ |
ἐπὶ
μὲν
Πελασγῶν
ἐχόντων
τὴν |
| [8, 121] |
καὶ
ἐς
ἐμὲ
ἦν,
τὴν
|
δὲ |
ἐπὶ
Σούνιον,
τὴν
δὲ
τῷ |
| [8, 65] |
ἐν
τῇ
ἠπείρῳ
ἔσται,
ἢν
|
δὲ |
ἐπὶ
τὰς
νέας
τράπηται
τὰς |
| [8, 130] |
Ἄβυδον,
ἐχειμέριζε
ἐν
Κύμῃ.
ἔαρος
|
δὲ |
ἐπιλάμψαντος
πρώιος
συνελέγετο
ἐς
Σάμον· |
| [8, 136] |
οἴχεσθαι
ἀπιόντα
ἐς
Θεσσαλίην.
~Μαρδόνιος
|
δὲ |
ἐπιλεξάμενος
ὅ
τι
δὴ
λέγοντα |
| [8, 7] |
τὴν
ὀπίσω
φέρουσαν
ὁδόν,
σφεῖς
|
δὲ |
ἐπισπόμενοι
ἐξ
ἐναντίης.
(ταῦτα
βουλευσάμενοι |
| [8, 129] |
αὐτῶν
οὐκ
ἐπιστάμενοι
διεφθείροντο,
τοὺς
|
δὲ |
ἐπισταμένους
οἱ
Ποτιδαιῆται
ἐπιπλώσαντες
πλοίοισι |
| [8, 28] |
κενεοὺς
ἐς
αὐτὴν
κατέθηκαν,
χοῦν
|
δὲ |
ἐπιφορήσαντες
καὶ
ὁμοιώσαντες
τῷ
ἄλλῳ |
| [8, 106] |
ἐόντων
τὰ
αἰδοῖα
ἀποτάμνειν,
ἀναγκαζόμενος
|
δὲ |
ἐποίεε
ταῦτα·
αὐτοῦ
τε,
ὡς |
| [8, 54] |
συγκαλέσας
Ἀθηναίων
τοὺς
φυγάδας,
ἑωυτῷ
|
δὲ |
ἑπομένους,
ἐκέλευε
τρόπῳ
τῷ
σφετέρῳ |
| [8, 45] |
παρείχοντο
καὶ
ἐπ᾽
Ἀρτεμισίῳ,
Ἀμπρακιῶται
|
δὲ |
ἑπτὰ
νέας
ἔχοντες
ἐπεβοήθησαν,
Λευκάδιοι |
| [8, 1] |
δέκα,
Ἐπιδαύριοι
δὲ
ὀκτώ,
Ἐρετριέες
|
δὲ |
ἑπτά,
Τροιζήνιοι
δὲ
πέντε,
Στυρέες |
| [8, 108] |
παραρτέοντό
τε
ὡς
ἀλεξησόμενοι.
ἐπεὶ
|
δὲ |
ἐπύθοντο
τὰς
νέας
οἰχωκυίας,
αὐτίκα |
| [8, 40] |
μὲν
εὗρον
οὐδὲν
ἐόν,
οἳ
|
δὲ |
ἐπυνθάνοντο
τὸν
Ἰσθμὸν
αὐτοὺς
τειχέοντας, |
| [8, 44] |
Κέκροπος
βασιλέος
ἐκλήθησαν
Κεκροπίδαι,
ἐκδεξαμένου
|
δὲ |
Ἐρεχθέος
τὴν
ἀρχὴν
Ἀθηναῖοι
μετωνομάσθησαν, |
| [8, 43] |
τῆς
Δρυοπίδος
ὕστατα
ὁρμηθέντες.
οἱ
|
δὲ |
Ἑρμιονέες
εἰσὶ
Δρύοπες,
ὑπὸ
Ἡρακλέος |
| [8, 73] |
Αἰτωλῶν
δὲ
Ἦλις
μούνη,
Δρυόπων
|
δὲ |
Ἑρμιών
τε
καὶ
Ἀσίνη
ἡ |
| [8, 41] |
πλεῖστοι
ἐς
Τροίζηνα
ἀπέστειλαν,
οἳ
|
δὲ |
ἐς
Αἴγιναν,
οἳ
δὲ
ἐς |
| [8, 36] |
τὸ
Κωρύκιον
ἄντρον
ἀνηνείκαντο,
οἳ
|
δὲ |
ἐς
Ἄμφισσαν
τὴν
Λοκρίδα
ὑπεξῆλθον. |
| [8, 27] |
ἡμισέας
ἐς
Ἄβας
ἀνέθεσαν
τὰς
|
δὲ |
ἐς
Δελφούς·
(ἡ
δὲ
δεκάτη |
| [8, 41] |
οἳ
δὲ
ἐς
Αἴγιναν,
οἳ
|
δὲ |
ἐς
Σαλαμῖνα.
(ἔσπευσαν
δὲ
ταῦτα |
| [8, 41] |
κατέσχον
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα,
Ἀθηναῖοι
|
δὲ |
ἐς
τὴν
ἑωυτῶν.
μετὰ
δὲ |
| [8, 49] |
καὶ
ἑβδομήκοντα
καὶ
ὀκτώ.
~ὡς
|
δὲ |
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα
συνῆλθον
οἱ |
| [8, 28] |
οἱ
Φωκέες
πολιορκέοντας
ἑωυτούς·
ἐσβαλοῦσαν
|
δὲ |
ἐς
τὴν
χώρην
τὴν
ἵππον |
| [8, 53] |
τείχεος
κάτω
καὶ
διεφθείροντο,
οἳ
|
δὲ |
ἐς
τὸ
μέγαρον
κατέφευγον.
τῶν |
| [8, 137] |
τοῦ
οἴκου
τὸν
ἥλιον,
περιγράψας
|
δέ, |
ἐς
τὸν
κόλπον
τρὶς
ἀρυσάμενος |
| [8, 66] |
καὶ
ἄλλων
μαρτύρων
καταπτόμενος.
~οἱ
|
δὲ |
ἐς
τὸν
Ξέρξεω
ναυτικὸν
στρατὸν |
| [8, 92] |
οὕτω
σωθῆναι
ἐς
Αἴγιναν.
(ὡς
|
δὲ |
ἐσεῖδε
τὴν
νέα
τὴν
Ἀττικὴν |
| [8, 138] |
ἐπ᾽
αὐτοὺς
ἱππέας
ἀπολέοντας.
ποταμὸς
|
δὲ |
ἐστὶ
ἐν
τῇ
χώρῃ
ταύτῃ, |
| [8, 131] |
ἄλλοι
βασιλέες
ἐγένοντο
Σπάρτης.
Ἀθηναίων
|
δὲ |
ἐστρατήγεε
Ξάνθιππος
ὁ
Ἀρίφρονος.
~ὡς |
| [8, 22] |
τοῦτο
μὴ
δυνατὸν
ποιῆσαι,
ὑμεῖς
|
δὲ |
ἔτι
καὶ
νῦν
ἐκ
τοῦ |
| [8, 124] |
Λακεδαιμόνιοι
καλῶς
μὲν
ὑπεδέξαντο,
μεγάλως
|
δὲ |
ἐτίμησαν.
ἀριστήια
μέν
νυν
ἔδοσαν |
| [8, 85] |
ἐτυράννευσε
καταστησάντων
τῶν
Περσέων,
Φύλακος
|
δὲ |
εὐεργέτης
βασιλέος
ἀνεγράφη
καὶ
χώρῃ |
| [8, 109] |
ἀναλαμβάνειν
τὴν
προτέρην
κακότητα.
ἡμεῖς
|
δέ, |
εὕρημα
γὰρ
εὑρήκαμεν
ἡμέας
τε |
| [8, 135] |
χρήσωνται
τῷ
παρεόντι
πρήγματι·
τὸν
|
δὲ |
Εὐρωπέα
Μῦν
ἐξαρπάσαντα
παρ᾽
αὐτῶν |
| [8, 12] |
αὐτῷ
χῶρον
ἐν
Σαλαμῖνι.
~ὡς
|
δὲ |
εὐφρόνη
ἐγεγόνεε,
ἦν
μὲν
τῆς |
| [8, 58] |
τὴν
νέα
τὴν
Εὐρυβιάδεω.
ἀπικόμενος
|
δὲ |
ἔφη
ἐθέλειν
οἱ
κοινόν
τι |
| [8, 10] |
Ἑλλήνων
ὁρῶντες
ὀλίγας
νέας,
τὰς
|
δὲ |
ἑωυτῶν
πλήθεΐ
τε
πολλαπλησίας
καὶ |
| [8, 96] |
νησῖδι
ταύτῃ
κατεφόνευσαν
πάντας.
~ὡς
|
δὲ |
ἡ
ναυμαχίη
διελέλυτο,
κατειρύσαντες
ἐς |
| [8, 34] |
βάρβαροι
ἀπίκοντο
ἐς
Πανοπέας.
ἐνθεῦτεν
|
δὲ |
ἤδη
διακρινομένη
ἡ
στρατιὴ
αὐτῶν |
| [8, 73] |
τε
καὶ
δόκιμοι
πόλιες,
Αἰτωλῶν
|
δὲ |
Ἦλις
μούνη,
Δρυόπων
δὲ
Ἑρμιών |
| [8, 55] |
ἐμπρησθῆναι
ὑπὸ
τῶν
βαρβάρων·
δευτέρῃ
|
δὲ |
ἡμέρῃ
ἀπὸ
τῆς
ἐμπρήσιος
Ἀθηναίων |
| [8, 15] |
ὀπίσω
ἐπὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον.
~τρίτῃ
|
δὲ |
ἡμέρῃ
δεινόν
τι
ποιησάμενοι
οἱ |
| [8, 108] |
ἀλλ᾽
ἄκραι,
συλλεχθέντες
ἐκομίζοντο.
~ὡς
|
δὲ |
ἡμέρη
ἐγίνετο,
ὁρῶντες
οἱ
Ἕλληνες |
| [8, 102] |
σφέων
αὐτῶν
οἱ
Ἕλληνες.
Μαρδονίου
|
δέ, |
ἤν
τι
πάθῃ,
λόγος
οὐδεὶς |
| [8, 102] |
γὰρ
σοὶ
δοῦλοι
κατεργάσαντο.
τοῦτο
|
δὲ |
ἢν
τὰ
ἐναντία
τῆς
Μαρδονίου |
| [8, 25] |
ἐθηεῦντο
διεξιόντες
τοὺς
νεκρούς·
πάντες
|
δὲ |
ἠπιστέατο
τοὺς
κειμένους
εἶναι
πάντας |
| [8, 113] |
ἐλάσσονες
ἦσαν
τῶν
Περσέων,
ῥώμῃ
|
δὲ |
ἥσσονες.
ὥστε
σύμπαντας
τριήκοντα
μυριάδας |
| [8, 112] |
τοῦ
κακοῦ
ὑπερβολὴ
ἐγένετο·
Πάριοι
|
δὲ |
Θεμιστοκλέα
χρήμασι
ἱλασάμενοι
διέφυγον
τὸ |
| [8, 5] |
Εὐβοίης
ποιήσονται
τὴν
ναυμαχίην.
~ὁ
|
δὲ |
Θεμιστοκλέης
τοὺς
Ἕλληνας
ἐπισχεῖν
ὧδε |
| [8, 63] |
μεμνήσεσθε
τῶν
ἐμῶν
λόγων”
~ταῦτα
|
δὲ |
Θεμιστοκλέος
λέγοντος
ἀνεδιδάσκετο
Εὐρυβιάδης·
δοκέειν |
| [8, 36] |
ἐκκομίσωσι
ἐς
ἄλλην
χώρην.
ὁ
|
δὲ |
θεός
σφεας
οὐκ
ἔα
κινέειν, |
| [8, 50] |
καὶ
πάντα
ἐκεῖνα
ἐδηίου.
ἐνέπρησε
|
δὲ |
Θέσπειάν
τε
καὶ
Πλάταιαν
πυθόμενος |
| [8, 30] |
τὸ
ἔχθος
τὸ
Θεσσαλῶν·
(εἰ
|
δὲ |
Θεσσαλοὶ
τὰ
Ἑλλήνων
ηὖξον,
ὡς |
| [8, 135] |
ἱρὸν
καλέεται
μὲν
Πτῷον,
ἔστι
|
δὲ |
Θηβαίων,
κεῖται
δὲ
ὑπὲρ
τῆς |
| [8, 136] |
Ἀλεξάνδρου
γὰρ
ἀδελφεὴν
Γυγαίην,
Ἀμύντεω
|
δὲ |
θυγατέρα,
Βουβάρης
ἀνὴρ
Πέρσης
ἔσχε, |
| [8, 135] |
Θηβαίων
οὐδενὶ
αὐτόθι
ἐγκατακοιμηθῆναι.
~τότε
|
δὲ |
θῶμά
μοι
μέγιστον
γενέσθαι
λέγεται |
| [8, 137] |
καὶ
Ἀέροπος
καὶ
Περδίκκης,
ἐκ
|
δὲ |
Ἰλλυριῶν
ὑπερβαλόντες
ἐς
τὴν
ἄνω |
| [8, 46] |
καὶ
Ἐρετριέες
τὰς
ἑπτά·
οὗτοι
|
δὲ |
Ἴωνες
εἰσί.
μετὰ
δὲ
Κήιοι |
| [8, 93] |
γὰρ
Ἀθηναίων
τριηράρχοισι
παρεκεκέλευστο,
πρὸς
|
δὲ |
καὶ
ἄεθλον
ἔκειτο
μύριαι
δραχμαί, |
| [8, 74] |
χώρης
δοριαλώτου
μένοντας
μάχεσθαι,
Ἀθηναῖοι
|
δὲ |
καὶ
Αἰγινῆται
καὶ
Μεγαρέες
αὐτοῦ |
| [8, 118] |
Ξέρξη
ἀπικνέονται
ἐς
Σάρδις.
~ἔστι
|
δὲ |
καὶ
ἄλλος
ὅδε
λόγος
λεγόμενος, |
| [8, 8] |
τῶν
χρημάτων
τοῖσι
Πέρσῃσι,
πολλὰ
|
δὲ |
καὶ
αὐτὸς
περιεβάλετο·
οὗτος
ὁ |
| [8, 40] |
ὑπεξαγάγωνται
ἐκ
τῆς
Ἀττικῆς,
πρὸς
|
δὲ |
καὶ
βουλεύσωνται
τὸ
ποιητέον
αὐτοῖσι |
| [8, 124] |
ἔδοσαν
Εὐρυβιάδῃ
ἐλαίης
στέφανον,
σοφίης
|
δὲ |
καὶ
δεξιότητος
Θεμιστοκλέι
καὶ
τούτῳ |
| [8, 94] |
ὅρμησαι
καταπροδοὺς
τοὺς
Ἕλληνας·
οἳ
|
δὲ |
καὶ
δὴ
νικῶσι
ὅσον
αὐτοὶ |
| [8, 100] |
αὐτίκα
πειρώμεθα
τῆς
Πελοποννήσου·
εἰ
|
δὲ |
καὶ
δοκέει
ἐπισχεῖν,
παρέχει
ποιέειν |
| [8, 24] |
ἦσαν
νεκροὶ
ἐν
Θερμοπύλῃσι
(ἦσαν
|
δὲ |
καὶ
δύο
μυριάδες)
ὑπολιπόμενος
τούτων |
| [8, 32] |
ἄκρα
τοῦ
Παρνησοῦ
ἀνέβησαν.
ἔστι
|
δὲ |
καὶ
ἐπιτηδέη
δέξασθαι
ὅμιλον
τοῦ |
| [8, 10] |
τὰ
τῶν
Ἑλλήνων
πρήγματα.
(ὅσοισι
|
δὲ |
καὶ
ἡδομένοισι
ἦν
τὸ
γινόμενον, |
| [8, 72] |
ἄλλοισι
Πελοποννησίοισι
ἔμελε
οὐδέν.
Ὀλύμπια
|
δὲ |
καὶ
Κάρνεια
παροιχώκεε
ἤδη.
~οἰκέει |
| [8, 130] |
νεῶν
καὶ
ἐχειμέρισαν
αὐτοῦ·
Περσέων
|
δὲ |
καὶ
Μήδων
οἱ
πλεῦνες
ἐπεβάτευον. |
| [8, 131] |
ἀριθμὸν
δέκα
καὶ
ἑκατόν.
(στρατηγὸς
|
δὲ |
καὶ
ναύαρχος
ἦν
Λευτυχίδης
ὁ |
| [8, 115] |
δυσεντερίη
κατ᾽
ὁδὸν
ἔφθειρε.
τοὺς
|
δὲ |
καὶ
νοσέοντας
αὐτῶν
κατέλειπε,
ἐπιτάσσων |
| [8, 126] |
ἀπέστασαν
ἀπὸ
τῶν
βαρβάρων·
ὣς
|
δὲ |
καὶ
οἱ
ἄλλοι
οἱ
τὴν |
| [8, 93] |
ὡς
πρότερον
εἴρηται,
διέφυγε·
ἦσαν
|
δὲ |
καὶ
οἱ
ἄλλοι,
τῶν
αἱ |
| [8, 35] |
δεξιῇ
τὸν
Παρνησὸν
ἀπέργοντες.
ὅσα
|
δὲ |
καὶ
οὗτοι
ἐπέσχον
τῆς
Φωκίδος, |
| [8, 75] |
οὔνομα
μὲν
ἦν
Σίκιννος,
οἰκέτης
|
δὲ |
καὶ
παιδαγωγὸς
ἦν
τῶν
Θεμιστοκλέος |
| [8, 48] |
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
δύο
παρείχοντο,
Σίφνιοι
|
δὲ |
καὶ
Σερίφιοι
Ἴωνες
ἐόντες
ἀπ᾽ |
| [8, 48] |
ἄλλοι
τριήρεας
παρεχόμενοι
ἐστρατεύοντο,
Μήλιοι
|
δὲ |
καὶ
Σίφνιοι
καὶ
Σερίφιοι
πεντηκοντέρους· |
| [8, 84] |
ταύτην
εἶναι
τὴν
ἄρξασαν.
λέγεται
|
δὲ |
καὶ
τάδε,
ὡς
φάσμα
σφι |
| [8, 140] |
πλῆθος
καὶ
τὰ
ἔργα,
πυνθάνεσθε
|
δὲ |
καὶ
τὴν
νῦν
παρ᾽
ἐμοὶ |
| [8, 90] |
σφετέρῃσι
νηυσὶ
φευγούσῃσι
περιέπιπτον.
~ἐγένετο
|
δὲ |
καὶ
τόδε
ἐν
τῷ
θορύβῳ |
| [8, 120] |
ἀπενόστησε
ἐς
τὴν
Ἀσίην.
~μέγα
|
δὲ |
καὶ
τόδε
μαρτύριον·
φαίνεται
γὰρ |
| [8, 33] |
καὶ
ἀναθήμασι
πολλοῖσι
κατεσκευασμένον·
ἦν
|
δὲ |
καὶ
τότε
καὶ
νῦν
ἔτι |
| [8, 127] |
Ἀρτάβαζος
ἐπολιόρκεε
τὴν
Ποτίδαιαν.
ὑποπτεύσας
|
δὲ |
καὶ
τοὺς
Ὀλυνθίους
ἀπίστασθαι
ἀπὸ |
| [8, 128] |
ἔφερον
ἐπὶ
τοὺς
στρατηγούς·
παρῆν
|
δὲ |
καὶ
τῶν
ἄλλων
Παλληναίων
συμμαχίν. |
| [8, 130] |
κακὸν
τοὺς
πολεμίους
ποιέειν,
ἅμα
|
δὲ |
καὶ
ὠτακούστεον
ὅκῃ
πεσέεται
τὰ |
| [8, 68] |
κακοὶ
δοῦλοι
φιλέουσι
γίνεσθαι,
τοῖσι
|
δὲ |
κακοῖσι
χρηστοί.
σοὶ
δὲ
ἐόντι |
| [8, 106] |
τὴν
Χῖοι
μὲν
νέμονται
Ἀταρνεὺς
|
δὲ |
καλέεται,
εὑρίσκει
τὸν
Πανιώνιον
ἐνθαῦτα. |
| [8, 135] |
προφήτεω
γράφειν
ἐς
αὐτήν,
φάναι
|
δὲ |
Καρίῃ
μιν
γλώσσῃ
χρᾶν,
συγγραψάμενον |
| [8, 115] |
τούτων
καρπὸν
ἁρπάζοντες
ἐσιτέοντο·
εἰ
|
δὲ |
καρπὸν
μηδένα
εὕροιεν,
οἳ
δὲ |
| [8, 134] |
τῷ
Ἰσμηνίῳ
Ἀπόλλωνι
ἐχρήσατο·
ἔστι
|
δὲ |
κατά
περ
ἐν
Ὀλυμπίῃ
ἱροῖσι |
| [8, 117] |
ἀλλ᾽
ὑπὸ
χειμῶνος
διαλελυμένας.
(ἐνθαῦτα
|
δὲ |
κατεχόμενοι
σιτία
τε
πλέω
ἢ |
| [8, 44] |
ἦσαν
Πελασγοί,
ὀνομαζόμενοι
Κραναοί,
ἐπὶ
|
δὲ |
Κέκροπος
βασιλέος
ἐκλήθησαν
Κεκροπίδαι,
ἐκδεξαμένου |
| [8, 46] |
οὗτοι
δὲ
Ἴωνες
εἰσί.
μετὰ
|
δὲ |
Κήιοι
τὰς
αὐτὰς
παρεχόμενοι,
ἔθνος |
| [8, 65] |
ἐν
τῷ
Θριασίῳ
πεδίῳ,
ἰδεῖν
|
δὲ |
κονιορτὸν
χωρέοντα
ἀπ᾽
Ἐλευσῖνος
ὡς |
| [8, 67] |
Τύριος,
ἐπὶ
δὲ
ὧλλοι.
ὡς
|
δὲ |
κόσμῳ
ἐπεξῆς
ἵζοντο,
πέμψας
Ξέρξης |
| [8, 73] |
Λημνίων
δὲ
Παρωρεῆται
πάντες.
(οἱ
|
δὲ |
Κυνούριοι
αὐτόχθονες
ἐόντες
δοκέουσι
μοῦνοι |
| [8, 19] |
ἔσω
ἐς
τὴν
Ἑλλάδα.
~νόῳ
|
δὲ |
λαβὼν
ὁ
Θεμιστοκλέης
ὡς
εἰ |
| [8, 85] |
τε
καὶ
ἑσπέρης
κέρας)
κατὰ
|
δὲ |
Λακεδαιμονίους
Ἴωνες·
οὗτοι
δ᾽
εἶχον |
| [8, 102] |
~ὃ
μὲν
ταῦτα
συνεβουλεύετο,
ἣ
|
δὲ |
λέγει
τάδε.
βασιλεῦ,
χαλεπὸν
μὲν |
| [8, 129] |
Ποτιδαιῆται
ἐπιπλώσαντες
πλοίοισι
ἀπώλεσαν.
(αἴτιον
|
δὲ |
λέγουσι
Ποτιδαιῆται
τῆς
τε
ῥηχίης |
| [8, 9] |
λόγον
σφίσι
αὐτοῖσι
ἐδίδοσαν.
πολλῶν
|
δὲ |
λεχθέντων
ἐνίκα
τὴν
ἡμέρην
ἐκείνην |
| [8, 115] |
δ᾽
ἐποίεον
ὑπὸ
λιμοῦ.
(ἐπιλαβὼν
|
δὲ |
λοιμός
τε
τὸν
στρατὸν
καὶ |
| [8, 73] |
οἰκέει
δὲ
τὴν
ἀλλοτρίην.
(τὰ
|
δὲ |
λοιπὰ
ἔθνεα
τῶν
ἑπτὰ
τέσσερα |
| [8, 7] |
ταύτας
μὲν
δὴ
περιέπεμπον,
τῶν
|
δὲ |
λοιπέων
νεῶν
ἐν
τῇσι
Ἀφέτῃσι |
| [8, 49] |
γὰρ
Ἀττικὴ
ἀπεῖτο
ἤδη,
τῶν
|
δὲ |
λοιπέων
πέρι
προετίθεε.
(αἱ
γνῶμαι |
| [8, 117] |
στρατοῦ
τοῦ
περιεόντος
πολλοί.
οἱ
|
δὲ |
λοιποὶ
ἅμα
Ξέρξη
ἀπικνέονται
ἐς |
| [8, 67] |
τὸν
πόλεμον
κῇ
ἀποβήσεται)
οἱ
|
δὲ |
λοιποὶ
ὡς
ἀπίκοντο
ἐς
τὸ |
| [8, 107] |
καὶ
ἔφευγον
ἐπὶ
πολλόν·
χρόνῳ
|
δὲ |
μαθόντες
ὅτι
οὐ
νέες
εἶεν |
| [8, 115] |
δεξάμενος
τὸ
ῥηθὲν
ἀπαλλάσσετο,
Ξέρξης
|
δὲ |
Μαρδόνιον
ἐν
Θεσσαλίῃ
καταλιπὼν
αὐτὸς |
| [8, 101] |
μοι
τὴν
Ἑλλάδα
δεδουλωμένην,
αὐτὸν
|
δέ |
με
κελεύει
ἀπελαύνειν
σὺν
τῷ |
| [8, 79] |
ἐχθρὸν
δὲ
τὰ
μάλιστα·
ὑπὸ
|
δὲ |
μεγάθεος
τῶν
παρεόντων
κακῶν
λήθην |
| [8, 36] |
πᾶσαν
ἀρρωδίην
ἀπίκατο,
ἐν
δείματι
|
δὲ |
μεγάλῳ
κατεστεῶτες
ἐμαντεύοντο
περὶ
τῶν |
| [8, 130] |
αὐτοῦ
Ἀρταΰντεω
προσελομένου
Ἰθαμίτρης.
ἅτε
|
δὲ |
μεγάλως
πληγέντες,
οὐ
προήισαν
ἀνωτέρω |
| [8, 8] |
περὶ
τοῦ
ἀνδρὸς
τούτου,
τὰ
|
δὲ |
μετεξέτερα
ἀληθέα·
περὶ
μέντοι
τούτου |
| [8, 62] |
μένων
ἔσεαι
ἀνὴρ
ἀγαθός·
εἰ
|
δὲ |
μή,
ἀνατρέψεις
τὴν
Ἑλλάδα·
τὸ |
| [8, 97] |
κινδυνεύσῃ
ἀπολέσθαι,
δρησμὸν
ἐβούλευε.
θέλων
|
δὲ |
μὴ
ἐπίδηλος
εἶναι
μήτε
τοῖσι |
| [8, 6] |
καὶ
ἔμελλον
δῆθεν
ἐκφεύξεσθαι,
ἔδει
|
δὲ |
μηδὲ
πυρφόρον
τῷ
ἐκείνων
λόγῳ |
| [8, 22] |
τὰ
αὐτὰ
ὑμῖν
ποιέειν.
εἰ
|
δὲ |
μηδέτερον
τούτων
οἷόν
τε
γίνεσθαι, |
| [8, 113] |
στρεπτοφόρους
τε
καὶ
ψελιοφόρους,
ἐπὶ
|
δὲ |
Μήδους·
οὗτοι
δὲ
τὸ
πλῆθος |
| [8, 46] |
τάς
περ
ἐπ᾽
Ἀρτεμισίῳ,
Κύθνιοι
|
δὲ |
μίαν
καὶ
πεντηκόντερον,
ἐόντες
συναμφότεροι |
| [8, 118] |
ἐκομίζετο
ἐς
τὴν
Ἀσίην.
(πλέοντα
|
δέ |
μιν
ἄνεμον
Στρυμονίην
ὑπολαβεῖν
μέγαν |
| [8, 97] |
ὡς
ναυμαχίην
ἄλλην
ποιησόμενος.
(ὁρῶντες
|
δέ |
μιν
πάντες
οἱ
ἄλλοι
ταῦτα |
| [8, 63] |
Θεμιστοκλέος
λέγοντος
ἀνεδιδάσκετο
Εὐρυβιάδης·
δοκέειν
|
δέ |
μοι,
ἀρρωδήσας
μάλιστα
τοὺς
Ἀθηναίους |
| [8, 2] |
οἱ
στρατευόμενοι
ἐπ᾽
Ἀρτεμίσιον,
εἴρηται
|
δέ |
μοι
καὶ
ὡς
τὸ
πλῆθος |
| [8, 96] |
νηυσὶ
ἔτι
χρήσεσθαι
βασιλέα.
(τῶν
|
δὲ |
ναυηγίων
πολλὰ
ὑπολαβὼν
ἄνεμος
ζέφυρος |
| [8, 131] |
δὴ
πεζὸς
οὔκω
συνελέγετο,
ὁ
|
δὲ |
ναυτικὸς
ἀπίκετο
ἐς
Αἴγιναν,
νέες |
| [8, 130] |
προπέμψαντες
βασιλέα
οὕτω
ἔπρηξαν.
~ὁ
|
δὲ |
ναυτικὸς
ὁ
Ξέρξεω
περιγενόμενος
ὡς |
| [8, 22] |
πρῶτοι,
ὕστατοι
δὲ
Ἀθηναῖοι.
~Ἀθηναίων
|
δὲ |
νέας
τὰς
ἄριστα
πλεούσας
ἐπιλεξάμενος |
| [8, 12] |
βρονταὶ
ἀπὸ
τοῦ
Πηλίου·
οἱ
|
δὲ |
νεκροὶ
καὶ
τὰ
ναυήγια
ἐξεφέποντο |
| [8, 137] |
νέμων,
ὁ
δὲ
βοῦς,
ὁ
|
δὲ |
νεώτατος
αὐτῶν
Περδίκκης
τὰ
λεπτὰ |
| [8, 46] |
εἰσὶ
Δωριέες
ἀπὸ
Ἐπιδαύρου·
(τῇ
|
δὲ |
νήσῳ
πρότερον
οὔνομα
ἦν
Οἰνώνη. |
| [8, 124] |
ἀνὰ
πᾶσαν
τὴν
Ἑλλάδα.
(ὅτι
|
δὲ |
νικῶν
οὐκ
ἐτιμήθη
πρὸς
τῶν |
| [8, 107] |
ἡμέρην
ἐς
τοσοῦτο
ἐγίνετο,
τῆς
|
δὲ |
νυκτὸς
κελεύσαντος
βασιλέος
τὰς
νέας |
| [8, 134] |
Ὀλυμπίῃ
ἱροῖσι
αὐτόθι
χρηστηριάζεσθαι·
τοῦτο
|
δὲ |
ξεῖνον
τινὰ
καὶ
οὐ
Θηβαῖον |
| [8, 21] |
μὲν
δὴ
ταῦτα
ἔπρησσον,
παρῆν
|
δὲ |
ὁ
ἐκ
Τρηχῖνος
κατάσκοπος.
ἦν |
| [8, 95] |
καὶ
ἡ
ἄλλη
Ἑλλάς.
~Ἀριστείδης
|
δὲ |
ὁ
Λυσιμάχου
ἀνὴρ
Ἀθηναῖος,
τοῦ |
| [8, 136] |
Ἀλάβανδα
πόλις
μεγάλη
νέμεσθαι·
ἅμα
|
δὲ |
ὁ
Μαρδόνιος
πυθόμενος
ὅτι
πρόξεινός |
| [8, 67] |
μὲν
ὁ
Σιδώνιος
βασιλεύς,
μετὰ
|
δὲ |
ὁ
Τύριος,
ἐπὶ
δὲ
ὧλλοι. |
| [8, 126] |
νυν
ἐς
τοσοῦτο
ἐγένετο.
~Ἀρτάβαζος
|
δὲ |
ὁ
Φαρνάκεος
ἀνὴρ
ἐν
Πέρσῃσι |
| [8, 126] |
βασιλέα
μέχρι
τοῦ
πόρου.
(ὡς
|
δὲ |
ὃ
μὲν
ἦν
ἐν
τῇ |
| [8, 76] |
κυκλούμενοι
πρὸς
τὴν
Σαλαμῖνα,
ἀνῆγον
|
δὲ |
οἱ
ἀμφὶ
τὴν
Κέον
τε |
| [8, 42] |
ἔπλεον
ἐς
τὸ
στρατόπεδον.
~ἐπεὶ
|
δὲ |
οἱ
ἀπ᾽
Ἀρτεμισίου
ἐς
Σαλαμῖνα |
| [8, 38] |
περιεόντες
ἰθὺ
Βοιωτῶν
ἔφευγον.
ἔλεγον
|
δὲ |
οἱ
ἀπονοστήσαντες
οὗτοι
τῶν
βαρβάρων, |
| [8, 129] |
καὶ
χρόνον
ἐπὶ
πολλόν.
ἰδόντες
|
δὲ |
οἱ
βάρβαροι
τέναγος
γενόμενον
παρήισαν |
| [8, 38] |
φόβος
τοῖσι
βαρβάροισι
ἐνεπεπτώκεε.
μαθόντες
|
δὲ |
οἱ
Δελφοὶ
φεύγοντας
σφέας,
ἐπικαταβάντες |
| [8, 36] |
ἐς
τὴν
Ἀχαιίην
διέπεμψαν,
αὐτῶν
|
δὲ |
οἱ
μὲν
πλεῖστοι
ἀνέβησαν
ἐς |
| [8, 5] |
παρ᾽
ἑωυτοῦ
δῆθεν
διδούς.
ὡς
|
δέ |
οἱ
οὗτος
ἀνεπέπειστο,
Ἀδείμαντος
γὰρ |
| [8, 123] |
ἕκαστος
δοκέων
ἄριστος
γενέσθαι,
δεύτερα
|
δὲ |
οἱ
πολλοὶ
συνεξέπιπτον
Θεμιστοκλέα
κρίνοντες. |
| [8, 61] |
οὕτω
ἐκέλευε
γνώμας
συμβάλλεσθαι.
ταῦτα
|
δέ |
οἱ
προέφερε
ὅτι
ἡλώκεσάν
τε |
| [8, 128] |
τῇ
Ποτιδαίῃ
ἐντεταμένως
προσεῖχε·
προσέχοντι
|
δέ |
οἱ
προθύμως
συντίθεται
προδοσίην
Τιμόξεινος |
| [8, 106] |
ἐμέο
τοι
ἐσομένην
δίκην”
(ὡς
|
δέ |
οἱ
ταῦτα
ὠνείδισε,
ἀχθέντων
τῶν |
| [8, 135] |
τὸν
καλεόμενον
τοῦτον
Μῦν,
ἕπεσθαι
|
δέ |
οἱ
τῶν
ἀστῶν
αἱρετοὺς
ἄνδρας |
| [8, 106] |
δι᾽
ἐκεῖνον
ἔχοι
ἀγαθά,
δεύτερα
|
δέ |
οἱ
ὑπισχνεύμενος
ἀντὶ
τούτων
ὅσα |
| [8, 43] |
ἄριστα
πλεούσας
παρείχοντο
Ἀθηναῖοι.
~ἐστρατεύοντο
|
δὲ |
οἵδε·
ἐκ
μὲν
Πελοποννήσου
Λακεδαιμόνιοι |
| [8, 60] |
τὸ
ἐπίπαν
ἐθέλει
γίνεσθαι·
μὴ
|
δὲ |
οἰκότα
βουλευομένοισι
οὐκ
ἐθέλει
οὐδὲ |
| [8, 135] |
Καρίῃ
μιν
γλώσσῃ
χρᾶν,
συγγραψάμενον
|
δὲ |
οἴχεσθαι
ἀπιόντα
ἐς
Θεσσαλίην.
~Μαρδόνιος |
| [8, 1] |
δυοκαίδεκα,
Λακεδαιμόνιοι
δὲ
δέκα,
Ἐπιδαύριοι
|
δὲ |
ὀκτώ,
Ἐρετριέες
δὲ
ἑπτά,
Τροιζήνιοι |
| [8, 1] |
σφι
παρεχόντων
τὰς
νέας,
Αἰγινῆται
|
δὲ |
ὀκτωκαίδεκα,
Σικυώνιοι
δὲ
δυοκαίδεκα,
Λακεδαιμόνιοι |
| [8, 126] |
ἦν
ἐν
τῇ
Ἀσίῃ,
ὁ
|
δὲ |
ὀπίσω
πορευόμενος
κατὰ
τὴν
Παλλήνην |
| [8, 137] |
οὐ
μοῦνον
ὁ
δῆμος·
(ὅκως
|
δὲ |
ὀπτῴη,
ὁ
ἄρτος
τοῦ
παιδὸς |
| [8, 138] |
οὔνομα,
ἄβατον
ὑπὸ
χειμῶνος.
ἐνθεῦτεν
|
δὲ |
ὁρμώμενοι,
ὡς
ταύτην
ἔσχον,
κατεστρέφοντο |
| [8, 133] |
περὶ
τὴν
Θεσσαλίην
ἐχείμαζε.
ἐνθεῦτεν
|
δὲ |
ὁρμώμενος
ἔπεμπε
κατὰ
τὰ
χρηστήρια |
| [8, 65] |
στρατὸν
κινδυνεύσει
βασιλεὺς
ἀποβαλεῖν.
(τὴν
|
δὲ |
ὁρτὴν
ταύτην
ἄγουσι
Ἀθηναῖοι
ἀνὰ |
| [8, 100] |
αὐτός
σφεας
ἀπικόμενος
ἔπαυσε.
Μαρδόνιος
|
δὲ |
ὁρῶν
μὲν
Ξέρξην
συμφορὴν
μεγάλην |
| [8, 70] |
δὲ
τοὺς
ἀπὸ
Πελοποννήσου·
ἀρρώδεον
|
δὲ |
ὅτι
αὐτοὶ
μὲν
ἐν
Σαλαμῖνι |
| [8, 79] |
ἐξεκαλέετο,
θέλων
αὐτῷ
συμμῖξαι·
προακηκόεε
|
δὲ |
ὅτι
σπεύδοιεν
οἱ
ἀπὸ
Πελοποννήσου |
| [8, 112] |
δόντες
τὰ
χρήματα
ἐπολιορκέοντο.
Θεμιστοκλέης
|
δὲ, |
οὐ
γὰρ
ἐπαύετο
πλεονεκτέων,
ἐσπέμπων |
| [8, 142] |
γὰρ
ἐὼν
τυράννῳ
συγκατεργάζεται·
ὑμῖν
|
δὲ |
οὐ
ποιητέα,
εἴ
περ
εὖ |
| [8, 104] |
γένος
μὲν
ἐόντα
Πηδασέα,
φερόμενον
|
δὲ |
οὐ
τὰ
δεύτερα
τῶν
εὐνούχων |
| [8, 125] |
μὲν
τῶν
Θεμιστοκλέος
ἐών,
ἄλλως
|
δὲ |
οὐ
τῶν
ἐπιφανέων
ἀνδρῶν,
φθόνῳ |
| [8, 122] |
ἄλλων
ἔφησε
ἔχειν,
παρὰ
Αἰγινητέων
|
δὲ |
οὔ,
ἀλλὰ
ἀπαίτεε
αὐτοὺς
τὰ |
| [8, 134] |
πείσας
κατεκοίμησε
ἐς
Ἀμφιάρεω.
(Θηβαίων
|
δὲ |
οὐδενὶ
ἔξεστι
μαντεύεσθαι
αὐτόθι
διὰ |
| [8, 77] |
νυκτὸς
οὐδὲν
ἀποκοιμηθέντες
παραρτέοντο.
~χρησμοῖσι
|
δὲ |
οὐκ
ἔχω
ἀντιλέγειν
ὡς
οὐκ |
| [8, 78] |
ἐγίνετο
ὠθισμὸς
λόγων
πολλός·
ᾔδεσαν
|
δὲ |
οὔκω
ὅτι
σφέας
περιεκυκλοῦντο
τῇσι |
| [8, 100] |
ἀνδρῶν
τε
καὶ
ἵππων.
σοὶ
|
δὲ |
οὔτε
τις
τούτων
τῶν
τὸ |
| [8, 110] |
ἕτοιμοι
ἦσαν
λέγοντι
πείθεσθαι.
(ὡς
|
δὲ |
οὗτοί
οἱ
ἀνεγνωσμένοι
ἦσαν,
αὐτίκα |
| [8, 4] |
ταῦτα
μὲν
ὕστερον
ἐγένετο.
~τότε
|
δὲ |
οὗτοι
οἱ
καὶ
ἐπ᾽
Ἀρτεμίσιον |
| [8, 121] |
ἐὼν
μέγαθος
δυώδεκα
πηχέων·
ἕστηκε
|
δὲ |
οὗτος
τῇ
περ
ὁ
Μακεδὼν |
| [8, 137] |
ἐκπεπληγμένοι,
ὡς
ἤκουσαν
ταῦτα·
ὁ
|
δὲ |
παῖς,
ἐτύγχανε
γὰρ
ἔχων
μάχαιραν, |
| [8, 84] |
καὶ
ὤκελλον
τὰς
νέας,
Ἀμεινίης
|
δὲ |
Παλληνεὺς
ἀνὴρ
Ἀθηναῖος
ἐξαναχθεὶς
νηὶ |
| [8, 34] |
ἐς
γῆν
τὴν
Ὀρχομενίων.
Βοιωτῶν
|
δὲ |
πᾶν
τὸ
πλῆθος
ἐμήδιζε,
τὰς |
| [8, 54] |
ἐνέπρησαν
πᾶσαν
τὴν
ἀκρόπολιν.
~σχὼν
|
δὲ |
παντελέως
τὰς
Ἀθήνας
Ξέρξης
ἀπέπεμψε |
| [8, 25] |
χίλιοι
ἐφαίνοντο
νεκροὶ
κείμενοι,
οἳ
|
δὲ |
πάντες
ἐκέατο
ἁλέες
συγκεκομισμένοι
ἐς |
| [8, 68] |
θάλασσαν
ὅσον
ἄνδρες
γυναικῶν.
(τί
|
δὲ |
πάντως
δέει
σε
ναυμαχίῃσι
ἀνακινδυνεύειν; |
| [8, 122] |
καὶ
ἀρεστὰ
τὰ
ἀκροθίνια.
ὁ
|
δὲ |
παρ᾽
Ἑλλήνων
μὲν
τῶν
ἄλλων |
| [8, 34] |
διέφθειραν
μισγόμενοι
ὑπὸ
πλήθεος.
~παραποταμίους
|
δὲ |
παραμειβόμενοι
οἱ
βάρβαροι
ἀπίκοντο
ἐς |
| [8, 132] |
ἐστρατήγεε
Ξάνθιππος
ὁ
Ἀρίφρονος.
~ὡς
|
δὲ |
παρεγένοντο
ἐς
τὴν
Αἴγιναν
πᾶσαι |
| [8, 46] |
ἐὸν
Ἰωνικὸν
ἀπὸ
Ἀθηνέων.
(Νάξιοι
|
δὲ |
παρείχοντο
τέσσερας,
ἀποπεμφθέντες
μὲν
ἐς |
| [8, 70] |
ποιήσασθαι·
νὺξ
γὰρ
ἐπεγένετο·
οἳ
|
δὲ |
παρεσκευάζοντο
ἐς
τὴν
ὑστεραίην.
(τοὺς |
| [8, 70] |
αὐτὸς
παρεσκεύαστο
θεήσασθαι
ναυμαχέοντας.
~ἐπεὶ
|
δὲ |
παρήγγελλον
ἀναπλέειν,
ἀνῆγον
τὰς
νέας |
| [8, 73] |
πρὸς
Καρδαμύλῃ
τῇ
Λακωνικῇ,
Λημνίων
|
δὲ |
Παρωρεῆται
πάντες.
(οἱ
δὲ
Κυνούριοι |
| [8, 15] |
πεζομαχίας
τὰς
ἐν
Θερμοπύλῃσι.
(ἦν
|
δὲ |
πᾶς
ὁ
ἀγὼν
τοῖσι
κατὰ |
| [8, 139] |
Ἀλέξανδρος,
Ἀμύντης
δὲ
Ἀλκέτεω,
Ἀλκέτεω
|
δὲ |
πατὴρ
ἦν
Ἀέροπος,
τοῦ
δὲ |
| [8, 39] |
τοῦ
ἱροῦ
τῆς
Προναίης,
Αὐτονόου
|
δὲ |
πέλας
τῆς
Κασταλίης
ὑπὸ
τῇ |
| [8, 75] |
ἐξέρχεται
ἐκ
τοῦ
συνεδρίου,
ἐξελθὼν
|
δὲ |
πέμπει
ἐς
τὸ
στρατόπεδον
τὸ |
| [8, 43] |
νέας,
Ἐπιδαύριοι
δὲ
δέκα,
Τροιζήνιοι
|
δὲ |
πέντε,
Ἑρμιονέες
δὲ
τρεῖς,
ἐόντες |
| [8, 1] |
ὀκτώ,
Ἐρετριέες
δὲ
ἑπτά,
Τροιζήνιοι
|
δὲ |
πέντε,
Στυρέες
δὲ
δύο,
καὶ |
| [8, 43] |
παρεχόμενοι
καὶ
ἐπ᾽
Ἀρτεμισίῳ·
Σικυώνιοι
|
δὲ |
πεντεκαίδεκα
παρείχοντο
νέας,
Ἐπιδαύριοι
δὲ |
| [8, 139] |
Φίλιππος,
Φιλίππου
δὲ
Ἀργαῖος,
τοῦ
|
δὲ |
Περδίκκης
ὁ
κτησάμενος
τὴν
ἀρχήν. |
| [8, 140] |
μοι
εἰπεῖν
πρὸς
ὑμέας·
ἐγὼ
|
δὲ |
περὶ
μὲν
εὐνοίης
τῆς
πρὸς |
| [8, 133] |
ἔπλεον
ἐς
τὴν
Δῆλον,
Μαρδόνιος
|
δὲ |
περὶ
τὴν
Θεσσαλίην
ἐχείμαζε.
ἐνθεῦτεν |
| [8, 19] |
ἑωυτῶν
ἑκάστους
πῦρ
ἀνακαίειν·
κομιδῆς
|
δὲ |
πέρι
τὴν
ὥρην
αὐτῷ
μελήσειν, |
| [8, 108] |
ἐς
τὴν
ἑωυτοῦ·
τὸ
ἐνθεῦτεν
|
δὲ |
περὶ
τῆς
ἐκείνου
ποιέεσθαι
ἤδη |
| [8, 99] |
ἐν
αἰτίῃ
τιθέντες.
οὐκ
οὕτω
|
δὲ |
περὶ
τῶν
νεῶν
ἀχθόμενοι
ταῦτα |
| [8, 129] |
εὖ
λέγειν
ἔμοιγε
δοκέουσι.
τοὺς
|
δὲ |
περιγενομένους
ἀπῆγε
Ἀρτάβαζος
ἐς
Θεσσαλίην |
| [8, 38] |
ἀπέκτειναν
πλῆθός
τι
αὐτῶν.
οἱ
|
δὲ |
περιεόντες
ἰθὺ
Βοιωτῶν
ἔφευγον.
ἔλεγον |
| [8, 18] |
καὶ
τῶν
ναυηγίων
ἐπεκράτεον,
τρηχέως
|
δὲ |
περιεφθέντες,
καὶ
οὐκ
ἥκιστα
Ἀθηναῖοι |
| [8, 68] |
ἑκάστου
εἰ
ναυμαχίην
ποιέοιτο.
~ἐπεὶ
|
δὲ |
περιιὼν
εἰρώτα
ὁ
Μαρδόνιος
ἀρξάμενος |
| [8, 52] |
καὶ
οὐ
τὰς
νέας.
~οἱ
|
δὲ |
Πέρσαι
ἱζόμενοι
ἐπὶ
τὸν
καταντίον |
| [8, 117] |
τοῦτον
τὸν
μισθὸν
ἔλαβον,
οἱ
|
δὲ |
Πέρσαι
ὡς
ἐκ
τῆς
Θρηίκης |
| [8, 53] |
ἐς
τὸ
μέγαρον
κατέφευγον.
τῶν
|
δὲ |
Περσέων
οἱ
ἀναβεβηκότες
πρῶτον
μὲν |
| [8, 118] |
χρυσέῃ
στεφάνῃ
τὸν
κυβερνήτην,
ὅτι
|
δὲ |
Περσέων
πολλοὺς
ἀπώλεσε,
ἀποταμεῖν
τὴν |
| [8, 39] |
ὑπὸ
τῇ
Ὑαμπείῃ
κορυφῇ.
(οἱ
|
δὲ |
πεσόντες
ἀπὸ
τοῦ
Παρνησοῦ
λίθοι |
| [8, 104] |
τῶν
εὐνούχων
παρὰ
βασιλέι·
(οἱ
|
δὲ |
Πηδασέες
οἰκέουσι
ὑπὲρ
Ἁλικαρνησσοῦ·
ἐν |
| [8, 113] |
τι
χρηστὸν
συνῄδεε
πεποιημένον·
ἓν
|
δὲ |
πλεῖστον
ἔθνος
Πέρσας
αἱρέετο,
ἄνδρας |
| [8, 32] |
ἀνηνείκαντο
καὶ
αὐτοὶ
ἀνέβησαν.
(οἳ
|
δὲ |
πλεῦνες
αὐτῶν
ἐς
τοὺς
Ὀζόλας |
| [8, 85] |
τὰς
Θεμιστοκλέος
ἐντολὰς
ὀλίγοι,
οἱ
|
δὲ |
πλεῦνες
οὔ.
(ἔχω
μέν
νυν |
| [8, 86] |
νυν
τούτους
οὕτω
εἶχε·
τὸ
|
δὲ |
πλῆθος
τῶν
νεῶν
ἐν
τῇ |
| [8, 127] |
κατέσφαξε
ἐξαγαγὼν
ἐς
λίμνην,
τὴν
|
δὲ |
πόλιν
παραδιδοῖ
Κριτοβούλῳ
Τορωναίῳ
ἐπιτροπεύειν |
| [8, 34] |
πᾶν
τὸ
πλῆθος
ἐμήδιζε,
τὰς
|
δὲ |
πόλις
αὐτῶν
ἄνδρες
Μακεδόνες
διατεταγμένοι |
| [8, 124] |
τῷ
ἐν
Σπάρτῃ
καλλιστεύσαντι.
(αἰνέσαντες
|
δὲ |
πολλά,
προέπεμψαν
ἀπιόντα
τριηκόσιοι
Σπαρτιητέων |
| [8, 42] |
γένεος
τοῦ
βασιληίου
ἐών·
νέας
|
δὲ |
πολλῷ
πλείστας
τε
καὶ
ἄριστα |
| [8, 93] |
Αἰγινῆται,
ἐπὶ
δὲ
Ἀθηναῖοι,
ἀνδρῶν
|
δὲ |
Πολύκριτός
τε
ὁ
Αἰγινήτης
καὶ |
| [8, 115] |
οὐδὲν
μέρος
ὡς
εἰπεῖν.
(ὅκου
|
δὲ |
πορευόμενοι
γινοίατο
καὶ
κατ᾽
οὕστινας |
| [8, 105] |
βασιλέα
μετ᾽
ἄλλων
δώρων,
χρόνου
|
δὲ |
προϊόντος
πάντων
τῶν
εὐνούχων
ἐτιμήθη |
| [8, 57] |
τι
σφι
εἴη
βεβουλευμένον.
πυθόμενος
|
δὲ |
πρὸς
αὐτοῦ
ὡς
εἴη
δεδογμένον |
| [8, 60] |
πρὸς
ἡμέων
ἐστί,
ἐν
εὐρυχωρίῃ
|
δὲ |
πρὸς
ἐκείνων.
αὖτις
δὲ
Σαλαμὶς |
| [8, 143] |
ταῦτα
ἔλεξαν
οἱ
ἄγγελοι.
~Ἀθηναῖοι
|
δὲ |
πρὸς
μὲν
Ἀλέξανδρον
ὑπεκρίναντο
τάδε. |
| [8, 136] |
κατεργασαμένους
μάλιστα
Ἀθηναίους
ἐπίστατο.
(τούτων
|
δὲ |
προσγενομένων
κατήλπιζε
εὐπετέως
τῆς
θαλάσσης |
| [8, 118] |
(τὸν
μὲν
ταῦτα
λέγειν,
τοὺς
|
δὲ |
προσκυνέοντας
ἐκπηδᾶν
ἐς
τὴν
θάλασσαν, |
| [8, 122] |
τῆς
ἐν
Σαλαμῖνι
ναυμαχίης.
Αἰγινῆται
|
δὲ |
πυθόμενοι
ἀνέθεσαν
ἀστέρας
χρυσέους,
οἳ |
| [8, 141] |
~Ἀλέξανδρος
μὲν
ταῦτα
ἔλεξε.
Λακεδαιμόνιοι
|
δὲ |
πυθόμενοι
ἥκειν
Ἀλέξανδρον
ἐς
Ἀθήνας |
| [8, 36] |
τοῦ
Ἀλυάττεω
ἀναθήματα.
~οἱ
Δελφοὶ
|
δὲ |
πυνθανόμενοι
ταῦτα
ἐς
πᾶσαν
ἀρρωδίην |
| [8, 60] |
εὐρυχωρίῃ
δὲ
πρὸς
ἐκείνων.
αὖτις
|
δὲ |
Σαλαμὶς
περιγίνεται,
ἐς
τὴν
ἡμῖν |
| [8, 132] |
πάντα
πλέα
ἐδόκεε
εἶναι,
τὴν
|
δὲ |
Σάμον
ἐπιστέατο
δόξῃ
καὶ
Ἡρακλέας |
| [8, 11] |
μέσον
τὰς
πρύμνας
συνήγαγον,
δεύτερα
|
δὲ |
σημήναντος
ἔργου
εἴχοντο
ἐν
ὀλίγῳ |
| [8, 80] |
αὐτὸς
παρελθὼν
ὡς
ἔχει.
ἐπεὰν
|
δὲ |
σημήνῃς,
ἢν
μὲν
πείθωνται,
ταῦτα |
| [8, 76] |
περιποιέωσι
τοὺς
δὲ
διαφθείρωσι.
(ἐποίευν
|
δὲ |
σιγῇ
ταῦτα,
ὡς
μὴ
πυνθανοίατο |
| [8, 100] |
στρατιῆς
ἀπάγων
τὸ
πολλόν,
ἐμὲ
|
δὲ |
σοὶ
χρὴ
τὴν
Ἑλλάδα
παρασχεῖν |
| [8, 128] |
τῶν
ἄλλων
Παλληναίων
συμμαχίν.
(τοῖσι
|
δὲ |
στρατηγοῖσι
ἐπιλεξαμένοισι
τὸ
βυβλίον
καὶ |
| [8, 2] |
καὶ
ἑβδομήκοντα
καὶ
μία.
(τὸν
|
δὲ |
στρατηγὸν
τὸν
τὸ
μέγιστον
κράτος |
| [8, 65] |
εἶς.
ἀλλ᾽
ἔχ᾽
ἥσυχος,
περὶ
|
δὲ |
στρατιῆς
τῆσδε
θεοῖσι
μελήσει”
(τὸν |
| [8, 12] |
τοὺς
ταρσοὺς
τῶν
κωπέων.
(οἱ
|
δὲ |
στρατιῶται
οἱ
ταύτῃ
ἀκούοντες
ταῦτα |
| [8, 94] |
εἰδόσι
προσφέρεσθαι
τοῖσι
Κορινθίοισι.
τῇδε
|
δὲ |
συμβάλλονται
εἶναι
θεῖον
τὸ
πρῆγμα. |
| [8, 134] |
συμμάχῳ,
τοῦ
ἑτέρου
ἀπεχομένους·
οἳ
|
δὲ |
σύμμαχόν
μιν
εἵλοντο
εἶναι.
διὰ |
| [8, 62] |
ἡμέων
αὐτὴν
δέειν
κτισθῆναι·
ὑμεῖς
|
δὲ |
συμμάχων
τοιῶνδε
μουνωθέντες
μεμνήσεσθε
τῶν |
| [8, 88] |
τε
καὶ
μὴ
ἀπολέσθαι,
τοῦτο
|
δὲ |
συνέβη
ὥστε
κακὸν
ἐργασαμένην
ἀπὸ |
| [8, 127] |
κόλπου
ἐξαναστάντες
ὑπὸ
Μακεδόνων.
ἐπεὶ
|
δὲ |
σφέας
εἷλε
πολιορκέων,
κατέσφαξε
ἐξαγαγὼν |
| [8, 4] |
ἔσω
ἐς
τὴν
Ἑλλάδα.
(γνόντες
|
δὲ |
σφέας
οἱ
Εὐβοέες
ταῦτα
βουλευομένους |
| [8, 10] |
μάχης
καὶ
τοῦ
διεκπλόου.
~ὁρῶντες
|
δὲ |
σφέας
οἵ
τε
ἄλλοι
στρατιῶται |
| [8, 84] |
τὰς
νέας
ἁπάσας
Ἕλληνες,
ἀναγομένοισι
|
δέ |
σφι
αὐτίκα
ἐπεκέατο
οἱ
βάρβαροι. |
| [8, 26] |
Ξέρξην
ἐς
ὁδὸν
ὁρμέατο.
~ἧκον
|
δέ |
σφι
αὐτόμολοι
ἄνδρες
ἀπ᾽
Ἀρκαδίης |
| [8, 104] |
Ἀθηναίης
φύει
πώγωνα
μέγαν.
τοῦτο
|
δέ |
σφι
δὶς
ἤδη
ἐγένετο.
~ἐκ |
| [8, 64] |
ἐπικαλέσασθαι
τοὺς
Αἰακίδας
συμμάχους.
ὡς
|
δέ |
σφι
ἔδοξε,
καὶ
ἐποίευν
ταῦτα· |
| [8, 26] |
ὁ
εἰρωτῶν
αὐτοὺς
ταῦτα.
(οἳ
|
δέ |
σφι
ἔλεγον
ὡς
Ὀλύμπια
ἄγουσι |
| [8, 130] |
Μήδων
οἱ
πλεῦνες
ἐπεβάτευον.
(στρατηγοὶ
|
δέ |
σφι
ἐπῆλθον
Μαρδόντης
τε
ὁ |
| [8, 64] |
γῇ
καὶ
τῇ
θαλάσσῃ.
(ἔδοξε
|
δέ |
σφι
εὔξασθαι
τοῖσι
θεοῖσι
καὶ |
| [8, 94] |
τῆς
ναυμαχίης
νομίζουσι
γενέσθαι·
μαρτυρέει
|
δέ |
σφι
καὶ
ἡ
ἄλλη
Ἑλλάς. |
| [8, 1] |
νέας
καὶ
πεντηκοντέρους
δύο·
Λοκροὶ
|
δέ |
σφι
οἱ
Ὀπούντιοι
ἐπεβοήθεον
πεντηκοντέρους |
| [8, 41] |
θεοῦ
ἀπολελοιπυίης
τὴν
ἀκρόπολιν.
ὡς
|
δέ |
σφι
πάντα
ὑπεξέκειτο,
ἔπλεον
ἐς |
| [8, 53] |
ἀνοίξαντες
τοὺς
ἱκέτας
ἐφόνευον·
ἐπεὶ
|
δέ |
σφι
πάντες
κατέστρωντο,
τὸ
ἱρὸν |
| [8, 60] |
τε
ἁπάσῃ
τῇ
Ἑλλάδι.
(ἢν
|
δὲ |
τὰ
ἐγὼ
λέγω
ποιήσῃς,
τοσάδε |
| [8, 5] |
τε
ὁ
Θεμιστοκλέης
ἐκέρδηνε,
ἐλάνθανε
|
δὲ |
τὰ
λοιπὰ
ἔχων,
ἀλλ᾽
ἠπιστέατο |
| [8, 79] |
μὲν
ἑωυτῷ
οὐ
φίλον
ἐχθρὸν
|
δὲ |
τὰ
μάλιστα·
ὑπὸ
δὲ
μεγάθεος |
| [8, 73] |
τὴν
Πελοπόννησον
ἔθνεα
ἑπτά.
τούτων
|
δὲ |
τὰ
μὲν
δύο
αὐτόχθονα
ἐόντα |
| [8, 68] |
ἐξεφέροντο
κελεύοντες
ναυμαχίην
ποιέεσθαι,
Ἀρτεμισίη
|
δὲ |
τάδε
ἔφη.
(εἰπεῖν
μοι
πρὸς |
| [8, 24] |
τὸν
ναυτικὸν
στρατὸν
κήρυκα,
προετοιμάσατο
|
δὲ |
τάδε·
ὅσοι
τοῦ
στρατοῦ
τοῦ |
| [8, 15] |
διαφθείραντες
τοῦ
πόρου
κρατήσουσι.
ὡς
|
δὲ |
ταξάμενοι
οἱ
Ξέρξεω
ἐπέπλεον,
οἱ |
| [8, 46] |
Ἴωνες
ἀπὸ
Ἀθηνέων
γεγονότες.
(Στυρέες
|
δὲ |
τὰς
αὐτὰς
παρείχοντο
νέας
τάς |
| [8, 129] |
παρήισαν
ἐς
τὴν
Παλλήνην.
(ὡς
|
δὲ |
τὰς
δύο
μὲν
μοίρας
διοδοιπορήκεσαν, |
| [8, 36] |
εἶναι
τῶν
ἑωυτοῦ
προκατῆσθαι.
(Δελφοὶ
|
δὲ |
ταῦτα
ἀκούσαντες
σφέων
αὐτῶν
πέρι |
| [8, 138] |
νεώτατος
λάβοι
τὰ
διδόμενα.
ὁ
|
δὲ |
ταῦτα
ἀκούσας
καὶ
ὀξυνθεὶς
πέμπει |
| [8, 22] |
ἀπ᾽
ὑμέων
ἡμῖν
γέγονε”
(Θεμιστοκλέης
|
δὲ |
ταῦτα
ἔγραφε,
δοκέειν
ἐμοί,
ἐπ᾽ |
| [8, 124] |
δευτερείοισι
ὑπερεβάλλετο
πολλόν.
~οὐ
βουλομένων
|
δὲ |
ταῦτα
κρίνειν
τῶν
Ἑλλήνων
φθόνῳ, |
| [8, 62] |
νέες.
ἀλλ᾽
ἐμοὶ
πείθεο.
(εἰ
|
δὲ |
ταῦτα
μὴ
ποιήσῃς,
ἡμεῖς
μὲν |
| [8, 41] |
ἀναισιμουμένη
τότε
ἦν
ἄψαυστος.
σημηνάσης
|
δὲ |
ταῦτα
τῆς
ἱρείης,
μᾶλλόν
τι |
| [8, 62] |
Ἑλλήνων
αὐτοὺς
ἐπιόντας
ἀποκρούσεσθαι.
~σημαίνων
|
δὲ |
ταῦτα
τῷ
λόγῳ
διέβαινε
ἐς |
| [8, 41] |
οἳ
δὲ
ἐς
Σαλαμῖνα.
(ἔσπευσαν
|
δὲ |
ταῦτα
ὑπεκθέσθαι
τῷ
χρηστηρίῳ
τε |
| [8, 35] |
καὶ
Δαυλίων
καὶ
Αἰολιδέων.
(ἐπορεύοντο
|
δὲ |
ταύτῃ
ἀποσχισθέντες
τῆς
ἄλλης
στρατιῆς |
| [8, 128] |
οὕτω
Ὄλυνθον
Χαλκιδέες
ἔσχον.
~ἐξελὼν
|
δὲ |
ταύτην
ὁ
Ἀρτάβαζος
τῇ
Ποτιδαίῃ |
| [8, 23] |
ἀγγέλλοντα
εἶχον
ἐν
φυλακῇ,
νέας
|
δὲ |
ταχέας
ἀπέστειλαν
προκατοψομένας·
ἀπαγγειλάντων
δὲ |
| [8, 13] |
τοιαύτη
ἡ
νὺξ
ἐγίνετο,
τοῖσι
|
δὲ |
ταχθεῖσι
αὐτῶν
περιπλέειν
Εὔβοιαν
ἡ |
| [8, 1] |
τοῖσι
Ἀθηναίοισι
τὰς
νέας.
Κορίνθιοι
|
δὲ |
τεσσεράκοντα
νέας
παρείχοντο,
Μεγαρέες
δὲ |
| [8, 93] |
ὑπὸ
τὸν
πεζὸν
στρατόν.
~ἐν
|
δὲ |
τῇ
ναυμαχίῃ
ταύτῃ
ἤκουσαν
Ἑλλήνων |
| [8, 34] |
ἔσωζον,
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
ἀποπεμφθέντες·
ἔσωζον
|
δὲ |
τῇδε,
δῆλον
βουλόμενοι
ποιέειν
Ξέρξῃ |
| [8, 68] |
περ
εἵνεκα
ὁρμήθης
στρατεύεσθαι,
ἔχεις
|
δὲ |
τὴν
ἄλλην
Ἑλλάδα
ἐμποδὼν
δέ |
| [8, 73] |
ἐκ
μέντοι
τῆς
ἑωυτῶν,
οἰκέει
|
δὲ |
τὴν
ἀλλοτρίην.
(τὰ
δὲ
λοιπὰ |
| [8, 108] |
ἐπεῖδον
διώξαντες
μέχρι
Ἄνδρου,
ἐς
|
δὲ |
τὴν
Ἄνδρον
ἀπικόμενοι
ἐβουλεύοντο.
(Θεμιστοκλέης |
| [8, 41] |
δὲ
ἐς
τὴν
ἑωυτῶν.
μετὰ
|
δὲ |
τὴν
ἄπιξιν
κήρυγμα
ἐποιήσαντο,
Ἀθηναίων |
| [8, 103] |
δοκέειν
ἐμοί·
οὕτω
καταρρωδήκεε.
ἐπαινέσας
|
δὲ |
τὴν
Ἀρτεμισίην,
ταύτην
μὲν
ἀποστέλλει |
| [8, 123] |
ἀγχοτάτω
τοῦ
Κροίσου
κρητῆρος.
~μετὰ
|
δὲ |
τὴν
διαίρεσιν
τῆς
ληίης
ἔπλεον |
| [8, 108] |
Ἑλλήσποντον
λύσοντας
τὰς
γεφύρας·
Εὐρυβιάδης
|
δὲ |
τὴν
ἐναντίην
ταύτῃ
γνώμην
ἐτίθετο, |
| [8, 84] |
ναυμαχίης
γενέσθαι
τὴν
ἀρχήν,
Αἰγινῆται
|
δὲ |
τὴν
κατὰ
τοὺς
Αἰακίδας
ἀποδημήσασαν |
| [8, 76] |
τῶν
ἐπ᾽
Ἀρτεμισίῳ
ἀγωνισμάτων.
ἐς
|
δὲ |
τὴν
νησῖδα
τὴν
Ψυττάλειαν
καλεομένην |
| [8, 73] |
καὶ
Κάρνεια
παροιχώκεε
ἤδη.
~οἰκέει
|
δὲ |
τὴν
Πελοπόννησον
ἔθνεα
ἑπτά.
τούτων |
| [8, 115] |
δὲ
καρπὸν
μηδένα
εὕροιεν,
οἳ
|
δὲ |
τὴν
ποίην
τὴν
ἐκ
τῆς |
| [8, 23] |
τούτου
ἔπλεον
ἐς
Ἱστιαίην·
ἀπικόμενοι
|
δὲ |
τὴν
πόλιν
ἔσχον
τῶν
Ἱστιαιέων, |
| [8, 51] |
Θηβαίων
ὅτι
οὐκ
ἐμήδιζον.
~ἀπὸ
|
δὲ |
τῆς
διαβάσιος
τοῦ
Ἑλλησπόντου,
ἔνθεν |
| [8, 23] |
καὶ
τῆς
Ἐλλοπίης
μοίρης
γῆς
|
δὲ |
τῆς
Ἱστιαιώτιδος
τὰς
παραθαλασσίας
χώρας |
| [8, 12] |
Πήλιον,
ὑπέλαβε
ναυμαχίη
καρτερή,
ἐκ
|
δὲ |
τῆς
ναυμαχίης
ὄμβρος
τε
λάβρος |
| [8, 84] |
Ἀθηναῖος
ἐξαναχθεὶς
νηὶ
ἐμβάλλει·
συμπλακείσης
|
δὲ |
τῆς
νεὸς
καὶ
οὐ
δυναμένων |
| [8, 54] |
τὴν
παρεοῦσάν
σφι
εὐπρηξίην.
ἀπὸ
|
δὲ |
τῆς
πέμψιος
τοῦ
κήρυκος
δευτέρῃ |
| [8, 46] |
μὲν
τὴν
ἑωυτῶν
ἐφύλασσον,
τριήκοντα
|
δὲ |
τῇσι
ἄριστα
πλεούσῃσι
ἐν
Σαλαμῖνι |
| [8, 90] |
τριήραρχον
καὶ
τὴν
πόλιν.
πρὸς
|
δέ |
τι
καὶ
προσεβάλετο
φίλος
ἐὼν |
| [8, 112] |
νησιωτέων,
οὐκ
ἔχω
εἰπεῖν,
δοκέω
|
δὲ |
τινὰς
καὶ
ἄλλους
δοῦναι
καὶ |
| [8, 89] |
καὶ
τῶν
ἄλλων
συμμάχων,
ὀλίγοι
|
δὲ |
τινὲς
καὶ
Ἑλλήνων·
ἅτε
γὰρ |
| [8, 91] |
δὲ
Αἰγινῆται
τὰς
ἐκπλεούσας·
ὅκως
|
δὲ |
τινὲς
τοὺς
Ἀθηναίους
διαφύγοιεν,
φερόμενοι |
| [8, 26] |
τῶν
Ἑλλήνων
τί
ποιέοιεν·
εἷς
|
δέ |
τις
πρὸ
πάντων
ἦν
ὁ |
| [8, 43] |
Λακεδαιμόνιοι
ἑκκαίδεκα
νέας
παρεχόμενοι,
Κορίνθιοι
|
δὲ |
τὸ
αὐτὸ
πλήρωμα
παρεχόμενοι
καὶ |
| [8, 144] |
ὁμολογέειν
τῷ
ταῦτα
ἐργασαμένῳ,
αὖτις
|
δὲ |
τὸ
Ἑλληνικὸν
ἐὸν
ὅμαιμόν
τε |
| [8, 30] |
ὡς
ἐγὼ
συμβαλλόμενος
εὑρίσκω,
κατὰ
|
δὲ |
τὸ
ἔχθος
τὸ
Θεσσαλῶν·
(εἰ |
| [8, 135] |
Πτῴου
Ἀπόλλωνος
τὸ
τέμενος.
τοῦτο
|
δὲ |
τὸ
ἱρὸν
καλέεται
μὲν
Πτῷον, |
| [8, 113] |
ψελιοφόρους,
ἐπὶ
δὲ
Μήδους·
οὗτοι
|
δὲ |
τὸ
πλῆθος
μὲν
οὐκ
ἐλάσσονες |
| [8, 106] |
ἐτιμήθη
μάλιστα
παρὰ
Ξέρξῃ.
~ὡς
|
δὲ |
τὸ
στράτευμα
τὸ
Περσικὸν
ὅρμα |
| [8, 68] |
δέ
τοι
ἵσταται
οὐδείς·
οἳ
|
δέ |
τοι
ἀντέστησαν,
ἀπήλλαξαν
οὕτω
ὡς |
| [8, 68] |
δὲ
τὴν
ἄλλην
Ἑλλάδα
ἐμποδὼν
|
δέ |
τοι
ἵσταται
οὐδείς·
οἳ
δέ |
| [8, 79] |
ἀγαθὰ
τὴν
πατρίδα
ἐργάσεται.
(λέγω
|
δέ |
τοι
ὅτι
ἴσον
ἐστὶ
πολλά |
| [8, 132] |
Ἡρακλέας
στήλας
ἴσον
ἀπέχειν.
συνέπιπτε
|
δὲ |
τοιοῦτο
ὥστε
τοὺς
μὲν
βαρβάρους |
| [8, 19] |
νυν
ἐς
τοσοῦτο
παρεγύμνου,
ἐπὶ
|
δὲ |
τοῖσι
κατήκουσι
πρήγμασι
τάδε
ποιητέα |
| [8, 104] |
τινὲς
παῖδές
οἱ
συνέσποντο.
~συνέπεμπε
|
δὲ |
τοῖσι
παισὶ
φύλακον
Ἑρμότιμον,
γένος |
| [8, 104] |
Πηδασέες
οἰκέουσι
ὑπὲρ
Ἁλικαρνησσοῦ·
ἐν
|
δὲ |
τοῖσι
Πηδάσοισι
τούτοισι
τοιόνδε
συμφέρεται |
| [8, 69] |
τότε
πολλῷ
μᾶλλον
αἴνεε.
ὅμως
|
δὲ |
τοῖσι
πλέοσι
πείθεσθαι
ἐκέλευε,
τάδε |
| [8, 60] |
πρὸς
τὸν
Κορίνθιον
ἀμείψατο,
πρὸς
|
δὲ |
τὸν
Εὐρυβιάδην
ἔλεγε
ἐκείνων
μὲν |
| [8, 94] |
περιεγεγόνεσαν,
ἐν
τῷ
Φαλήρῳ.
~Ἀδείμαντον
|
δὲ |
τὸν
Κορίνθιον
στρατηγὸν
λέγουσι
Ἀθηναῖοι |
| [8, 137] |
ἐκ
γῆς
τῆς
ἑωυτοῦ.
(οἳ
|
δὲ |
τὸν
μισθὸν
ἔφασαν
δίκαιοι
εἶναι |
| [8, 37] |
καὶ
κατέβαλον
συχνούς
σφεων,
ἐκ
|
δὲ |
τοῦ
ἱροῦ
τῆς
Προναίης
βοή |
| [8, 65] |
μὲν
δὴ
ταῦτα
παραινέειν,
ἐκ
|
δὲ |
τοῦ
κονιορτοῦ
καὶ
τῆς
φωνῆς |
| [8, 44] |
τὴν
ἀρχὴν
Ἀθηναῖοι
μετωνομάσθησαν,
Ἴωνος
|
δὲ |
τοῦ
Ξούθου
στρατάρχεω
γενομένου
Ἀθηναίοισι |
| [8, 37] |
οὐρανοῦ
κεραυνοὶ
αὐτοῖσι
ἐνέπιπτον,
ἀπὸ
|
δὲ |
τοῦ
Παρνησοῦ
ἀπορραγεῖσαι
δύο
κορυφαὶ |
| [8, 27] |
σφι
ἔχοντες
αἰεὶ
χόλον,
ἀπὸ
|
δὲ |
τοῦ
ὑστάτου
τρώματος
καὶ
τὸ |
| [8, 70] |
τε
καὶ
ἀρρωδίη,
οὐκ
ἥκιστα
|
δὲ |
τοὺς
ἀπὸ
Πελοποννήσου·
ἀρρώδεον
δὲ |
| [8, 144] |
μὲν
Ἀλέξανδρον
ταῦτα
ὑπεκρίναντο,
πρὸς
|
δὲ |
τοὺς
ἀπὸ
Σπάρτης
ἀγγέλους
τάδε. |
| [8, 39] |
σφι
κτείνοντας
καὶ
διώκοντας.
~τούτους
|
δὲ |
τοὺς
δύο
Δελφοὶ
λέγουσι
εἶναι |
| [8, 137] |
καὶ
φέροι
μέγα
τι.
καλέσας
|
δὲ |
τοὺς
θῆτας
προηγόρευέ
σφι
ἀπαλλάσσεσθαι |
| [8, 94] |
ἱστία
ἀειράμενον
οἴχεσθαι
φεύγοντα,
ἰδόντας
|
δὲ |
τοὺς
Κορινθίους
τὴν
στρατηγίδα
φεύγουσαν |
| [8, 121] |
Αἴαντι
αὐτοῦ
ἐς
Σαλαμῖνα.
(μετὰ
|
δὲ |
τοῦτο
διεδάσαντο
τὴν
ληίην
καὶ |
| [8, 129] |
διεφθάρησαν
ὑπὸ
τῆς
θαλάσσης·
αἴτιον
|
δὲ |
τοῦτο
λέγοντες
εὖ
λέγειν
ἔμοιγε |
| [8, 82] |
ἔφερε
τὴν
ἀληθείην
πᾶσαν.
διὰ
|
δὲ |
τοῦτο
τὸ
ἔργον
ἐνεγράφησαν
Τήνιοι |
| [8, 9] |
τῇσι
περιπλεούσῃσι
τῶν
νεῶν.
μετὰ
|
δὲ |
τοῦτο,
ὡς
οὐδείς
σφι
ἐπέπλεε, |
| [8, 130] |
καὶ
Ἀρταΰντης
ὁ
Ἀρταχαίεω·
συνῆρχε
|
δὲ |
τούτοισι
καὶ
ἀδελφιδέος
αὐτοῦ
Ἀρταΰντεω |
| [8, 26] |
καὶ
ἐνεργοὶ
βουλόμενοι
εἶναι.
ἄγοντες
|
δὲ |
τούτους
ἐς
ὄψιν
τὴν
βασιλέος |
| [8, 114] |
μυριάδας
γενέσθαι
σὺν
ἱππεῦσι.
~ἐν
|
δὲ |
τούτῳ
τῷ
χρόνῳ,
ἐν
τῷ |
| [8, 8] |
τῇσι
Ἀφέτῃσι
ἐποιεῦντο
ἀριθμόν.
~ἐν
|
δὲ |
τούτῳ
τῷ
χρόνῳ
ἐν
ᾧ |
| [8, 24] |
παραθαλασσίας
χώρας
πάσας
ἐπέδραμον.
~ἐνθαῦτα
|
δὲ |
τούτων
ἐόντων,
Ξέρξης
ἑτοιμασάμενος
τὰ |
| [8, 82] |
οὐκ
ἐπείθοντο
τὰ
ἐσαγγελθέντα.
~ἀπιστεόντων
|
δὲ |
τούτων
ἧκε
τριήρης
ἀνδρῶν
Τηνίων |
| [8, 38] |
τε
καὶ
ἀλαλαγμὸς
ἐγίνετο.
~συμμιγέντων
|
δὲ |
τούτων
πάντων,
φόβος
τοῖσι
βαρβάροισι |
| [8, 23] |
δὲ
ταχέας
ἀπέστειλαν
προκατοψομένας·
ἀπαγγειλάντων
|
δὲ |
τούτων
τὰ
ἦν,
οὕτω
δὴ |
| [8, 83] |
φύσι
καὶ
καταστάσι
ἐγγίνεται·
(παραινέσας
|
δὲ |
τούτων
τὰ
κρέσσω
αἱρέεσθαι
καὶ |
| [8, 45] |
ἑπτὰ
νέας
ἔχοντες
ἐπεβοήθησαν,
Λευκάδιοι
|
δὲ |
τρεῖς,
ἔθνος
ἐόντες
οὗτοι
Δωρικὸν |
| [8, 43] |
δέκα,
Τροιζήνιοι
δὲ
πέντε,
Ἑρμιονέες
|
δὲ |
τρεῖς,
ἐόντες
οὗτοι
πλὴν
Ἑρμιονέων |
| [8, 129] |
δύο
μὲν
μοίρας
διοδοιπορήκεσαν,
ἔτι
|
δὲ |
τρεῖς
ὑπόλοιποι
ἦσαν,
τὰς
διελθόντας |
| [8, 121] |
τὴν
δὲ
ἐπὶ
Σούνιον,
τὴν
|
δὲ |
τῷ
Αἴαντι
αὐτοῦ
ἐς
Σαλαμῖνα. |
| [8, 143] |
ὅκως
ἂν
καὶ
δυνώμεθα.
ὁμολογῆσαι
|
δὲ |
τῷ
βαρβάρῳ
μήτε
σὺ
ἡμέας |
| [8, 27] |
μὲν
δὴ
ταῦτα
εἴρητο.
~ἐν
|
δὲ |
τῷ
διὰ
μέσου
χρόνῳ,
ἐπείτε |
| [8, 109] |
παντελέως
ἀπελάσας
τὸν
βάρβαρον·
ἅμα
|
δὲ |
τῷ
ἔαρι
καταπλέωμεν
ἐπὶ
Ἑλλησπόντου |
| [8, 49] |
σφι
τιμωρίη
οὐδεμία
ἐπιφανήσεται,
πρὸς
|
δὲ |
τῷ
Ἰσθμῷ
ἐς
τοὺς
ἑωυτῶν |
| [8, 60] |
καὶ
τὰ
ἄλλα
εὐτυχήσωμεν.
ἅμα
|
δὲ |
τῷ
ναυτικῷ
αὐτῶν
ἕψεται
καὶ |
| [8, 89] |
μὲν
Ξέρξην
φασὶ
εἰπεῖν.
~ἐν
|
δὲ |
τῷ
πόνῳ
τούτῳ
ἀπὸ
μὲν |
| [8, 98] |
τὴν
παρεοῦσάν
σφι
συμφορήν.
τούτων
|
δὲ |
τῶν
ἀγγέλων
ἐστὶ
οὐδὲν
ὅ |
| [8, 113] |
οὐκ
ἔφη
λείψεσθαι
βασιλέος)
μετὰ
|
δὲ |
τῶν
ἄλλων
Περσέων
τοὺς
θωρηκοφόρους |
| [8, 113] |
μὲν
ἔθνεα
ὅλα
εἵλετο,
ἐκ
|
δὲ |
τῶν
ἄλλων
συμμάχων
ἐξελέγετο
κατ᾽ |
| [8, 102] |
νικῶσι,
δοῦλον
σὸν
ἀπολέσαντες·
σὺ
|
δέ, |
τῶν
εἵνεκα
τὸν
στόλον
ἐποιήσαο, |
| [8, 46] |
περ
οἱ
ἄλλοι
νησιῶται,
ἀλογήσαντες
|
δὲ |
τῶν
ἐντολέων
ἀπίκατο
ἐς
τοὺς |
| [8, 138] |
ὡς
λέγεται
ὑπὸ
Μακεδόνων.
ὑπὲρ
|
δὲ |
τῶν
κήπων
ὄρος
κεῖται
Βέρμιον |
| [8, 49] |
λοιπέων
πέρι
προετίθεε.
(αἱ
γνῶμαι
|
δὲ |
τῶν
λεγόντων
αἱ
πλεῖσται
συνεξέπιπτον |
| [8, 130] |
πρώιος
συνελέγετο
ἐς
Σάμον·
αἳ
|
δὲ |
τῶν
νεῶν
καὶ
ἐχειμέρισαν
αὐτοῦ· |
| [8, 126] |
λόγιμος
καὶ
πρόσθε
ἐών,
ἐκ
|
δὲ |
τῶν
Πλαταιικῶν
καὶ
μᾶλλον
ἔτι |
| [8, 53] |
ὦν
πρὸ
τῆς
ἀκροπόλιος,
ὄπισθε
|
δὲ |
τῶν
πυλέων
καὶ
τῆς
ἀνόδου, |
| [8, 79] |
ἐδόκεον
κατὰ
χώρην
εἶναι.
~συνεστηκότων
|
δὲ |
τῶν
στρατηγῶν,
ἐξ
Αἰγίνης
διέβη |
| [8, 2] |
ἕκαστοι
τῶν
νεῶν
παρείχοντο.
ἀριθμὸς
|
δὲ |
τῶν
συλλεχθεισέων
νεῶν
ἐπ᾽
Ἀρτεμίσιον |
| [8, 3] |
Ἀθηναίοισι
χρεὸν
εἴη
ἐπιτρέπειν.
ἀντιβάντων
|
δὲ |
τῶν
συμμάχων
εἶκον
οἱ
Ἀθηναῖοι |
| [8, 110] |
Νεοκλέος,
στρατηγὸς
μὲν
Ἀθηναίων
ἀνὴρ
|
δὲ |
τῶν
συμμάχων
πάντων
ἄριστος
καὶ |
| [8, 45] |
ἐκλήθησαν
ἀπὸ
τούτου
Ἴωνες.
~Μεγαρέες
|
δὲ |
τὠυτὸ
πλήρωμα
παρείχοντο
καὶ
ἐπ᾽ |
| [8, 12] |
τῆς
ὥρης
μέσον
θέρος,
ἐγίνετο
|
δὲ |
ὕδωρ
τε
ἄπλετον
διὰ
πάσης |
| [8, 140] |
ἂν
νῦν
πρῶτον
ἐκμάθοιτε,
προσχρηίζω
|
δὲ |
ὑμέων
πείθεσθαι
Μαρδονίῳ.
(ἐνορῶ
γὰρ |
| [8, 137] |
ἥλιος,
εἶπε
θεοβλαβὴς
γενόμενος
μισθὸν
|
δὲ |
ὑμῖν
ἐγὼ
ὑμέων
ἄξιον
τόνδε |
| [8, 22] |
μὲν
πρὸς
ἡμέων
γίνεσθε·
εἰ
|
δὲ |
ὑμῖν
ἐστι
τοῦτο
μὴ
δυνατὸν |
| [8, 140] |
ὑμέων
αὐτῶν,
ἀλλὰ
καταλύσασθε·
παρέχει
|
δὲ |
ὑμῖν
κάλλιστα
καταλύσασθαι,
βασιλέος
ταύτῃ |
| [8, 142] |
χρόνον
ἤδη
πολλόν.
(ἀντὶ
τούτων
|
δὲ |
ὑμῖν
Λακεδαιμόνιοί
τε
καὶ
οἱ |
| [8, 140] |
τὸ
ὑμέτερον
αἴτιον
γένηται.
(λέγω
|
δὲ |
ὑμῖν
τάδε.
νῦν
τί
μαίνεσθε |
| [8, 86] |
μὲν
ὑπ᾽
Ἀθηναίων
διαφθειρόμεναι
αἳ
|
δὲ |
ὑπ᾽
Αἰγινητέων.
ἅτε
γὰρ
τῶν |
| [8, 135] |
Πτῷον,
ἔστι
δὲ
Θηβαίων,
κεῖται
|
δὲ |
ὑπὲρ
τῆς
Κωπαΐδος
λίμνης
πρὸς |
| [8, 73] |
δοκέουσι
μοῦνοι
εἶναι
Ἴωνες,
ἐκδεδωρίευνται
|
δὲ |
ὑπό
τε
Ἀργείων
ἀρχόμενοι
καὶ |
| [8, 79] |
Λυσιμάχου,
ἀνὴρ
Ἀθηναῖος
μὲν
ἐξωστρακισμένος
|
δὲ |
ὑπὸ
τοῦ
δήμου·
τὸν
ἐγὼ |
| [8, 67] |
πάντες
οὗτοι
πλὴν
Παρίων
(Πάριοι
|
δὲ |
ὑπολειφθέντες
ἐν
Κύθνῳ
ἐκαραδόκεον
τὸν |
| [8, 142] |
ἀρχῆθεν
ὁ
ἀγὼν
ἐγένετο,
νῦν
|
δὲ |
φέρει
καὶ
ἐς
πᾶσαν
τὴν |
| [8, 139] |
δὲ
πατὴρ
ἦν
Ἀέροπος,
τοῦ
|
δὲ |
Φίλιππος,
Φιλίππου
δὲ
Ἀργαῖος,
τοῦ |
| [8, 100] |
ὅκου
ἐγενόμεθα
ἄνδρες
κακοί.
εἰ
|
δὲ |
Φοίνικές
τε
καὶ
Αἰγύπτιοι
καὶ |
| [8, 54] |
ἐγένετο
ἐμπρήσαντι
τὸ
ἱρόν.
οἱ
|
δὲ |
φυγάδες
τῶν
Ἀθηναίων
ἐποίησαν
τὰ |
| [8, 33] |
μὲν
ἔκαυσαν
Δρυμὸν
πόλιν
κατὰ
|
δὲ |
Χαράδραν
καὶ
Ἔρωχον
καὶ
Τεθρώνιον |
| [8, 31] |
ἦν
τὸ
παλαιὸν
Δρυοπίς·
ἡ
|
δὲ |
χώρη
αὕτη
ἐστὶ
μητρόπολις
Δωριέων |
| [8, 68] |
κακωθεὶς
τὸν
πεζὸν
προσδηλήσηται.
πρὸς
|
δὲ, |
ὦ
βασιλεῦ,
καὶ
τόδε
ἐς |
| [8, 6] |
τῇ
Εὐβοίῃ
καὶ
ἐναυμάχησαν,
ἐγένετο
|
δὲ |
ὧδε.
ἐπείτε
δὴ
ἐς
τὰς |
| [8, 67] |
μετὰ
δὲ
ὁ
Τύριος,
ἐπὶ
|
δὲ |
ὧλλοι.
ὡς
δὲ
κόσμῳ
ἐπεξῆς |
| [8, 36] |
Ἄμφισσαν
τὴν
Λοκρίδα
ὑπεξῆλθον.
πάντες
|
δὲ |
ὦν
οἱ
Δελφοὶ
ἐξέλιπον
τὴν |
| [8, 82] |
τοῖσι
τὸν
βάρβαρον
κατελοῦσι.
(σὺν
|
δὲ |
ὦν
ταύτῃ
τῇ
νηὶ
τῇ |
| [8, 28] |
ἐδέκοντο
τοὺς
Θεσσαλοὺς
ἐσβάλλοντας.
οἳ
|
δὲ |
ὡς
ἀναρπασόμενοι
τοὺς
Φωκέας
φερόμενοι |
| [8, 21] |
ἀναβολὰς
ἐποιεῦντο
τὴν
ἀποχώρησιν,
ἐκομίζοντο
|
δὲ |
ὡς
ἕκαστοι
ἐτάχθησαν,
Κορίνθιοι
πρῶτοι, |
| [8, 97] |
ἔμελλε
ἀπελάσαντος
βασιλέος
ἔσεσθαι.
~Ξέρξης
|
δὲ |
ὡς
ἔμαθε
τὸ
γεγονὸς
πάθος, |
| [8, 21] |
καὶ
τὸν
στρατὸν
αὐτοῦ.
οἳ
|
δὲ |
ὡς
ἐπύθοντο
ταῦτα,
οὐκέτι
ἐς |
| [8, 144] |
ἔχωμεν,
οὐδὲν
λυπέοντες
ὑμέας.
νῦν
|
δέ, |
ὡς
οὕτω
ἐχόντων,
στρατιὴν
ὡς |
| [8, 76] |
σφι
σημήνας
ἐκποδὼν
ἀπαλλάσσετο·
τοῖσι
|
δὲ |
ὡς
πιστὰ
ἐγίνετο
τὰ
ἀγγελθέντα, |
| [8, 107] |
τε
τίσις
καὶ
Ἑρμότιμος.
~Ξέρξης
|
δὲ |
ὡς
τοὺς
παῖδας
ἐπέτρεψε
Ἀρτεμισίῃ |
| [8, 132] |
τυράννῳ,
ἐόντες
ἀρχὴν
ἑπτά·
ἐπιβουλεύοντες
|
δὲ |
ὡς
φανεροὶ
ἐγένοντο,
ἐξενείκαντος
τὴν |
| [8, 15] |
ἡμέρης
ἀνῆγον
τὰς
νέας.
συνέπιπτε
|
δὲ |
ὥστε
τὰς
αὐτὰς
ἡμέρας
τάς |
| [8, 100] |
γὰρ
ἐν
Πέρσῃσί
τοί
τι
|
δεδήληται |
τῶν
πρηγμάτων,
οὐδ᾽
ἐρέεις
ὅκου |
| [8, 57] |
δὲ
πρὸς
αὐτοῦ
ὡς
εἴη
|
δεδογμένον |
ἀνάγειν
τὰς
νέας
πρὸς
τὸν |
| [8, 110] |
ἐπείθοντο·
ἐπειδὴ
γὰρ
καὶ
πρότερον
|
δεδογμένος |
εἶναι
σοφὸς
ἐφάνη
ἐὼν
ἀληθέως |
| [8, 100] |
ἐισί,
ἐμοὶ
πείθεο·
εἴ
τοι
|
δέδοκται |
μὴ
παραμένειν,
σὺ
μὲν
ἐς |
| [8, 101] |
στρατοῦ
παρασχεῖν
μοι
τὴν
Ἑλλάδα
|
δεδουλωμένην, |
αὐτὸν
δέ
με
κελεύει
ἀπελαύνειν |
| [8, 100] |
σοὶ
χρὴ
τὴν
Ἑλλάδα
παρασχεῖν
|
δεδουλωμένην, |
τριήκοντα
μυριάδας
τοῦ
στρατοῦ
ἀπολεξάμενον” |
| [8, 68] |
ἄνδρες
γυναικῶν.
(τί
δὲ
πάντως
|
δέει |
σε
ναυμαχίῃσι
ἀνακινδυνεύειν;
οὐκ
ἔχεις |
| [8, 143] |
ἤ
περ
ἡμῖν,
ὥστε
οὐδὲν
|
δέει |
τοῦτό
γε
ὀνειδίζειν.
ἀλλ᾽
ὅμως |
| [8, 62] |
λόγια
λέγει
ὑπ᾽
ἡμέων
αὐτὴν
|
δέειν |
κτισθῆναι·
ὑμεῖς
δὲ
συμμάχων
τοιῶνδε |
| [8, 22] |
καὶ
αὐτοὶ
καὶ
τῶν
Καρῶν
|
δέεσθε |
τὰ
αὐτὰ
ὑμῖν
ποιέειν.
εἰ |
| [8, 40] |
στρατὸς
ἀπὸ
τοῦ
Ἀρτεμισίου
Ἀθηναίων
|
δεηθέντων |
ἐς
Σαλαμῖνα
κατίσχει
τὰς
νέας. |
| [8, 142] |
ἄγγελοι
ἡμέας
δὲ
ἔπεμψαν
Λακεδαιμόνιοι
|
δεησομένους |
ὑμέων
μήτε
νεώτερον
ποιέειν
μηδὲν |
| [8, 114] |
ὥς
οἱ
ἐτύγχανε
παρεστεὼς
Μαρδόνιος,
|
δεικνὺς |
ἐς
τοῦτον
εἶπε
τοιγὰρ
σφι |
| [8, 9] |
τοῦτο,
ὡς
οὐδείς
σφι
ἐπέπλεε,
|
δείλην |
ὀψίην
γινομένην
τῆς
ἡμέρης
φυλάξαντες |
| [8, 6] |
δὴ
ἐς
τὰς
Ἀφέτας
περὶ
|
δείλην |
πρωίην
γινομένην
ἀπίκατο
οἱ
βάρβαροι, |
| [8, 26] |
γνώμην
γενναιοτάτην
Τιγράνης
ὁ
Ἀρταβάνου
|
δειλίην |
ὦφλε
πρὸς
βασιλέος.
(πυνθανόμενος
γὰρ |
| [8, 118] |
σὺν
Ξέρξῃ
κομιζομένων,
ἐνθαῦτα
ἐς
|
δεῖμα |
πεσόντα
τὸν
βασιλέα
εἰρέσθαι
βώσαντα |
| [8, 99] |
ἐποίευν
ὡς
περὶ
αὐτῷ
Ξέρξῃ
|
δειμαίνοντες. |
~καὶ
περὶ
Πέρσας
μὲν
ἦν |
| [8, 15] |
λυμαίνεσθαι,
καὶ
τὸ
ἀπὸ
Ξέρξεω
|
δειμαίνοντες, |
οὐκ
ἀνέμειναν
ἔτι
τοὺς
Ἕλληνας |
| [8, 74] |
οὐκ
οὕτω
περὶ
σφίσι
αὐτοῖσι
|
δειμαίνοντες |
ὡς
περὶ
τῇ
Πελοποννήσῳ.
(τέως |
| [8, 68] |
(ἢν
δὲ
αὐτίκα
ἐπειχθῇς
ναυμαχῆσαι,
|
δειμαίνω |
μὴ
ὁ
ναυτικὸς
στρατὸς
κακωθεὶς |
| [8, 140] |
προτεινόντων
ἐπ᾽
οἷσι
ὁμολογέειν
ἐθέλουσι,
|
δειμαίνω |
ὑπὲρ
ὑμέων
ἐν
τρίβῳ
τε |
| [8, 86] |
Εὐβοίῃ,
πᾶς
τις
προθυμεόμενος
καὶ
|
δειμαίνων |
Ξέρξην,
ἐδόκεέ
τε
ἕκαστος
ἑωυτὸν |
| [8, 36] |
ἐς
πᾶσαν
ἀρρωδίην
ἀπίκατο,
ἐν
|
δείματι |
δὲ
μεγάλῳ
κατεστεῶτες
ἐμαντεύοντο
περὶ |
| [8, 93] |
ὃς
ἄν
μιν
ζωὴν
ἕλῃ·
|
δεινὸν |
γάρ
τι
ἐποιεῦντο
γυναῖκα
ἐπὶ |
| [8, 16] |
μέντοι
ἀντεῖχε
καὶ
οὐκ
εἶκε·
|
δεινὸν |
γὰρ
χρῆμα
ἐποιεῦντο
ὑπὸ
νεῶν |
| [8, 132] |
Δήλου.
(τὸ
γὰρ
προσωτέρω
πᾶν
|
δεινὸν |
ἦν
τοῖσι
Ἕλλησι
οὔτε
τῶν |
| [8, 77] |
σβέσσει
κρατερὸν
κόρον,
ὕβριος
υἱόν,
|
δεινὸν |
μαιμώοντα,
δοκεῦντ᾽
ἀνὰ
πάντα
πίεσθαι. |
| [8, 15] |
τὸ
Ἀρτεμίσιον.
~τρίτῃ
δὲ
ἡμέρῃ
|
δεινόν |
τι
ποιησάμενοι
οἱ
στρατηγοὶ
τῶν |
| [8, 144] |
Σπάρτης
ἀγγέλους
τάδε.
τὸ
μὲν
|
δεῖσαι |
Λακεδαιμονίους
μὴ
ὁμολογήσωμεν
τῷ
βαρβάρῳ, |
| [8, 112] |
ἐν
αἴνῃ
μεγίστῃ
τῶν
στρατηγῶν,
|
δείσαντες |
ταῦτα
ἔπεμπον
χρήματα.
εἰ
δὲ |
| [8, 97] |
ὡς
ἔμαθε
τὸ
γεγονὸς
πάθος,
|
δείσας |
μή
τις
τῶν
Ἰώνων
ὑποθῆται |
| [8, 1] |
Σικυώνιοι
δὲ
δυοκαίδεκα,
Λακεδαιμόνιοι
δὲ
|
δέκα, |
Ἐπιδαύριοι
δὲ
ὀκτώ,
Ἐρετριέες
δὲ |
| [8, 131] |
ἀπίκετο
ἐς
Αἴγιναν,
νέες
ἀριθμὸν
|
δέκα |
καὶ
ἑκατόν.
(στρατηγὸς
δὲ
καὶ |
| [8, 43] |
πεντεκαίδεκα
παρείχοντο
νέας,
Ἐπιδαύριοι
δὲ
|
δέκα, |
Τροιζήνιοι
δὲ
πέντε,
Ἑρμιονέες
δὲ |
| [8, 27] |
δὲ
ἐς
Δελφούς·
(ἡ
δὲ
|
δεκάτη |
ἐγένετο
τῶν
χρημάτων
ἐκ
ταύτης |
| [8, 114] |
καὶ
τὸ
διδόμενον
ἐξ
ἐκείνου
|
δέκεσθαι. |
πέμπουσι
δὴ
κήρυκα
τὴν
ταχίστην |
| [8, 137] |
γὰρ
ἔχων
μάχαιραν,
εἴπας
τάδε
|
δεκόμεθα |
ὦ
βασιλεῦ
τὰ
διδοῖς”
περιγράφει |
| [8, 135] |
ἐξαρπάσαντα
παρ᾽
αὐτῶν
τὴν
ἐφέροντο
|
δέλτον, |
τὰ
λεγόμενα
ὑπὸ
τοῦ
προφήτεω |
| [8, 36] |
Κροίσου
τοῦ
Ἀλυάττεω
ἀναθήματα.
~οἱ
|
Δελφοὶ |
δὲ
πυνθανόμενοι
ταῦτα
ἐς
πᾶσαν |
| [8, 36] |
ἱκανὸς
εἶναι
τῶν
ἑωυτοῦ
προκατῆσθαι.
|
(Δελφοὶ |
δὲ
ταῦτα
ἀκούσαντες
σφέων
αὐτῶν |
| [8, 36] |
ὑπεξῆλθον.
πάντες
δὲ
ὦν
οἱ
|
Δελφοὶ |
ἐξέλιπον
τὴν
πόλιν,
πλὴν
ἑξήκοντα |
| [8, 39] |
διώκοντας.
~τούτους
δὲ
τοὺς
δύο
|
Δελφοὶ |
λέγουσι
εἶναι
ἐπιχωρίους
ἥρωας,
Φύλακόν |
| [8, 38] |
βαρβάροισι
ἐνεπεπτώκεε.
μαθόντες
δὲ
οἱ
|
Δελφοὶ |
φεύγοντας
σφέας,
ἐπικαταβάντες
ἀπέκτειναν
πλῆθός |
| [8, 35] |
συλήσαντες
τὸ
ἱρὸν
τὸ
ἐν
|
Δελφοῖσι |
βασιλέι
Ξέρξῃ
ἀποδέξαιεν
τὰ
χρήματα. |
| [8, 35] |
ἐπὶ
τὸ
ἱρὸν
τὸ
ἐν
|
Δελφοῖσι, |
ἐν
δεξιῇ
τὸν
Παρνησὸν
ἀπέργοντες. |
| [8, 82] |
τὸ
ἔργον
ἐνεγράφησαν
Τήνιοι
ἐν
|
Δελφοῖσι |
ἐς
τὸν
τρίποδα
ἐν
τοῖσι |
| [8, 27] |
ἔμπροσθε
τοῦ
νηοῦ
τοῦ
ἐν
|
Δελφοῖσι, |
καὶ
ἕτεροι
τοιοῦτοι
ἐν
Ἄβῃσι |
| [8, 121] |
καὶ
τὰ
ἀκροθίνια
ἀπέπεμψαν
ἐς
|
Δελφούς, |
ἐκ
τῶν
ἐγένετο
ἀνδριὰς
ἔχων |
| [8, 122] |
δὲ
ἀκροθίνια
οἱ
Ἕλληνες
ἐς
|
Δελφοὺς |
ἐπειρώτων
τὸν
θεὸν
κοινῇ
εἰ |
| [8, 27] |
Ἄβας
ἀνέθεσαν
τὰς
δὲ
ἐς
|
Δελφούς· |
(ἡ
δὲ
δεκάτη
ἐγένετο
τῶν |
| [8, 114] |
περὶ
Θεσσαλίην,
χρηστήριον
ἐληλύθεε
ἐκ
|
Δελφῶν |
Λακεδαιμονίοισι,
Ξέρξην
αἰτέειν
δίκας
τοῦ |
| [8, 37] |
οὐδενί.
(ὃ
μὲν
δὴ
ἤιε
|
Δελφῶν |
τοῖσι
παρεοῦσι
σημανέων
τὸ
τέρας· |
| [8, 115] |
τῆς
γῆς
ἀναφυομένην
καὶ
τῶν
|
δενδρέων |
τὸν
φλοιὸν
περιλέποντες
καὶ
τὰ |
| [8, 144] |
ἀρετῇ
μέγα
ὑπερφέρουσα,
τὰ
ἡμεῖς
|
δεξάμενοι |
ἐθέλοιμεν
ἂν
μηδίσαντες
καταδουλῶσαι
τὴν |
| [8, 115] |
ἐκείνοισι
πρέπει”
~ὃ
μὲν
δὴ
|
δεξάμενος |
τὸ
ῥηθὲν
ἀπαλλάσσετο,
Ξέρξης
δὲ |
| [8, 137] |
ἐγὼ
ὑμέων
ἄξιον
τόνδε
ἀποδίδωμι”
|
δέξας |
τὸν
ἥλιον.
(ὁ
μὲν
δὴ |
| [8, 32] |
ἀνέβησαν.
ἔστι
δὲ
καὶ
ἐπιτηδέη
|
δέξασθαι |
ὅμιλον
τοῦ
Παρνησοῦ
ἡ
κορυφή, |
| [8, 35] |
ἱρὸν
τὸ
ἐν
Δελφοῖσι,
ἐν
|
δεξιῇ |
τὸν
Παρνησὸν
ἀπέργοντες.
ὅσα
δὲ |
| [8, 124] |
ἐλαίης
στέφανον,
σοφίης
δὲ
καὶ
|
δεξιότητος |
Θεμιστοκλέι
καὶ
τούτῳ
στέφανον
ἐλαίης· |
| [8, 26] |
Ἀρκαδίης
ὀλίγοι
τινές,
βίου
τε
|
δεόμενοι |
καὶ
ἐνεργοὶ
βουλόμενοι
εἶναι.
ἄγοντες |
| [8, 132] |
ἐς
τὴν
Αἴγιναν,
τῶν
Ἑλλήνων
|
δεόμενοι |
καταπλῶσαι
ἐς
τὴν
Ἰωνίην·
οἳ |
| [8, 59] |
ἐν
τοῖσι
λόγοισι
οἷα
κάρτα
|
δεόμενος· |
λέγοντος
δὲ
αὐτοῦ,
ὁ
Κορίνθιος |
| [8, 70] |
ὑστεραίην.
(τοὺς
δὲ
Ἕλληνας
εἶχε
|
δέος |
τε
καὶ
ἀρρωδίη,
οὐκ
ἥκιστα |
| [8, 132] |
τὴν
ἠῶ
κατωτέρω
Δήλου·
οὕτω
|
δέος |
τὸ
μέσον
ἐφύλασσε
σφέων.
~οἱ |
| [8, 102] |
λέγει,
σὸν
τὸ
ἔργον
ὦ
|
δέσποτα |
γίνεται·
οἱ
γὰρ
σοὶ
δοῦλοι |
| [8, 100] |
ταῦτα
προσέφερε
τὸν
λόγον
τόνδε.
|
(δέσποτα, |
μήτε
λυπέο
μήτε
συμφορὴν
μηδεμίαν |
| [8, 88] |
δή
τινα
εἰπεῖν
τῶν
παρεόντων
|
δέσποτα, |
ὁρᾷς
Ἀρτεμισίην
ὡς
εὖ
ἀγωνίζεται |
| [8, 118] |
σφι
σωτηρίη,
(καὶ
τὸν
εἶπαι
|
δέσποτα, |
οὐκ
ἔστι
οὐδεμία,
εἰ
μὴ |
| [8, 68] |
πρὸς
Εὐβοίῃ
οὔτε
ἐλάχιστα
ἀποδεξαμένη.
|
δέσποτα, |
τὴν
δὲ
ἐοῦσαν
γνώμην
με |
| [8, 68] |
ἐς
τὴν
Πελοπόννησον,
εὐπετέως
τοι
|
δέσποτα |
χωρήσει
τὰ
νοέων
ἐλήλυθας.
(οὐ |
| [8, 123] |
αὐτὸς
ἕκαστος
δοκέων
ἄριστος
γενέσθαι,
|
δεύτερα |
δὲ
οἱ
πολλοὶ
συνεξέπιπτον
Θεμιστοκλέα |
| [8, 106] |
αὐτὸς
δι᾽
ἐκεῖνον
ἔχοι
ἀγαθά,
|
δεύτερα |
δέ
οἱ
ὑπισχνεύμενος
ἀντὶ
τούτων |
| [8, 11] |
τὸ
μέσον
τὰς
πρύμνας
συνήγαγον,
|
δεύτερα |
δὲ
σημήναντος
ἔργου
εἴχοντο
ἐν |
| [8, 37] |
τὰ
δὲ
δὴ
ἐπὶ
τούτῳ
|
δεύτερα |
ἐπιγενόμενα
καὶ
διὰ
πάντων
φασμάτων |
| [8, 104] |
Πηδασέα,
φερόμενον
δὲ
οὐ
τὰ
|
δεύτερα |
τῶν
εὐνούχων
παρὰ
βασιλέι·
(οἱ |
| [8, 123] |
μὲν
δὴ
ἐμουνοῦντο,
Θεμιστοκλέης
δὲ
|
δευτερείοισι |
ὑπερεβάλλετο
πολλόν.
~οὐ
βουλομένων
δὲ |
| [8, 55] |
κατέλαβε
ἐμπρησθῆναι
ὑπὸ
τῶν
βαρβάρων·
|
δευτέρῃ |
δὲ
ἡμέρῃ
ἀπὸ
τῆς
ἐμπρήσιος |
| [8, 54] |
δὲ
τῆς
πέμψιος
τοῦ
κήρυκος
|
δευτέρῃ |
ἡμέρῃ
συγκαλέσας
Ἀθηναίων
τοὺς
φυγάδας, |
| [8, 99] |
τε
καὶ
εὐπαθείῃσι.
(ἡ
δὲ
|
δευτέρη |
σφι
ἀγγελίη
ἐπεσελθοῦσα
συνέχεε
οὕτω |
| [8, 123] |
βωμῷ,
τὸν
πρῶτον
καὶ
τὸν
|
δεύτερον |
κρίνοντες
ἐκ
πάντων,
ἐνθαῦτα
πᾶς |
| [8, 98] |
ἐντεταλμένα
τῷ
δευτέρῳ,
ὁ
δὲ
|
δεύτερος |
τῷ
τρίτῳ·
τὸ
δὲ
ἐνθεῦτεν |
| [8, 98] |
δραμὼν
παραδιδοῖ
τὰ
ἐντεταλμένα
τῷ
|
δευτέρῳ, |
ὁ
δὲ
δεύτερος
τῷ
τρίτῳ· |
| [8, 85] |
ἔτι
πρύμνην
ἀνακρούεσθε;
~κατὰ
μὲν
|
δὴ |
Ἀθηναίους
ἐτετάχατο
Φοίνικες
(οὗτοι
γὰρ |
| [8, 84] |
ἐπεκέατο
οἱ
βάρβαροι.
οἱ
μὲν
|
δὴ |
ἄλλοι
Ἕλληνες
ἐπὶ
πρύμνην
ἀνεκρούοντο |
| [8, 41] |
πρὸς
τὴν
Σαλαμῖνα.
~οἱ
μὲν
|
δὴ |
ἄλλοι
κατέσχον
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα, |
| [8, 23] |
δὲ
τούτων
τὰ
ἦν,
οὕτω
|
δὴ |
ἅμα
ἡλίῳ
σκιδναμένῳ
πᾶσα
ἡ |
| [8, 32] |
Τιθορέα
οὔνομα
αὐτῇ·
ἐς
τὴν
|
δὴ |
ἀνηνείκαντο
καὶ
αὐτοὶ
ἀνέβησαν.
(οἳ |
| [8, 138] |
οἱ
μετ᾽
ἐκείνου.
~οἳ
μὲν
|
δὴ |
ἀπήισαν,
τῷ
δὲ
βασιλέι
σημαίνει |
| [8, 94] |
νικῶντες
φαίνωνται
οἱ
Ἕλληνες.
(οὕτω
|
δὴ |
ἀποστρέψαντα
τὴν
νέα
αὐτόν
τε |
| [8, 118] |
καὶ
τὴν
νέα
ἐπικουφισθεῖσαν
οὕτω
|
δὴ |
ἀποσωθῆναι
ἐς
τὴν
Ἀσίην.
ὡς |
| [8, 127] |
οἱ
τὴν
Παλλήνην
ἔχοντες.
~ἐνθαῦτα
|
δὴ |
Ἀρτάβαζος
ἐπολιόρκεε
τὴν
Ποτίδαιαν.
ὑποπτεύσας |
| [8, 90] |
Ἀττικῇ
Σαμοθρηικίη
νηῦς.
ἥ
τε
|
δὴ |
Ἀττικὴ
κατεδύετο
καὶ
ἐπιφερομένη
Αἰγιναίη |
| [8, 65] |
στρατόπεδον
τὸ
τῶν
Ἑλλήνων.
οὕτω
|
δὴ |
αὐτοὺς
μαθεῖν
ὅτι
τὸ
ναυτικὸν |
| [8, 74] |
περὶ
τῇ
Πελοποννήσῳ.
(τέως
μὲν
|
δὴ |
αὐτῶν
ἀνὴρ
ἀνδρὶ
παραστὰς
σιγῇ |
| [8, 140] |
ἱρά
τε
πάντα
σφι,
ἢν
|
δὴ |
βούλωνταί
γε
ἐμοὶ
ὁμολογέειν,
ἀνόρθωσον, |
| [8, 137] |
δέξας
τὸν
ἥλιον.
(ὁ
μὲν
|
δὴ |
Γαυάνης
τε
καὶ
ὁ
Ἀέροπος |
| [8, 115] |
οἵας
ἐκείνοισι
πρέπει”
~ὃ
μὲν
|
δὴ |
δεξάμενος
τὸ
ῥηθὲν
ἀπαλλάσσετο,
Ξέρξης |
| [8, 18] |
τῶν
νεῶν
τετρωμέναι
ἦσαν,
δρησμὸν
|
δὴ |
ἐβούλευον
ἔσω
ἐς
τὴν
Ἑλλάδα. |
| [8, 74] |
ἐς
τὸ
μέσον.
σύλλογός
τε
|
δὴ |
ἐγίνετο
καὶ
πολλὰ
ἐλέγετο
τῶν |
| [8, 136] |
τὸ
οὔνομα
τοῦ
μητροπάτορος,
τῷ
|
δὴ |
ἐκ
βασιλέος
τῆς
Φρυγίης
ἐδόθη |
| [8, 11] |
νὺξ
ἐπελθοῦσα
διέλυσε.
οἱ
μὲν
|
δὴ |
Ἕλληνες
ἐπὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον
ἀπέπλεον, |
| [8, 133] |
μέσον
ἐφύλασσε
σφέων.
~οἱ
μὲν
|
δὴ |
Ἕλληνες
ἔπλεον
ἐς
τὴν
Δῆλον, |
| [8, 123] |
συνεξέπιπτον
Θεμιστοκλέα
κρίνοντες.
οἳ
μὲν
|
δὴ |
ἐμουνοῦντο,
Θεμιστοκλέης
δὲ
δευτερείοισι
ὑπερεβάλλετο |
| [8, 83] |
κρέσσω
τοῖσι
ἥσσοσι
ἀντιτιθέμενα,
ὅσα
|
δὴ |
ἐν
ἀνθρώπου
φύσι
καὶ
καταστάσι |
| [8, 74] |
τοῦ
κατήμενοι
ἐμήδιζον.
~οἳ
μὲν
|
δὴ |
ἐν
τῷ
Ἰσθμῷ
τοιούτῳ
πόνῳ |
| [8, 37] |
προκείμενα
τοῦ
νηοῦ·
τὰ
δὲ
|
δὴ |
ἐπὶ
τούτῳ
δεύτερα
ἐπιγενόμενα
καὶ |
| [8, 6] |
ἐναυμάχησαν,
ἐγένετο
δὲ
ὧδε.
ἐπείτε
|
δὴ |
ἐς
τὰς
Ἀφέτας
περὶ
δείλην |
| [8, 83] |
τὰς
νέας.
καὶ
οὗτοι
μὲν
|
δὴ |
ἐσέβαινον,
καὶ
ἧκε
ἡ
ἀπ᾽ |
| [8, 82] |
Παναίτιος
ὁ
Σωσιμένεος,
ἥ
περ
|
δὴ |
ἔφερε
τὴν
ἀληθείην
πᾶσαν.
διὰ |
| [8, 41] |
δ᾽
ἐπιμήνια
μελιτόεσσα
ἐστί.
(αὕτη
|
δὴ |
ἡ
μελιτόεσσα
ἐν
τῷ
πρόσθε |
| [8, 37] |
ἅπτεσθαι
ἀνθρώπων
οὐδενί.
(ὃ
μὲν
|
δὴ |
ἤιε
Δελφῶν
τοῖσι
παρεοῦσι
σημανέων |
| [8, 37] |
ἄξια
θωμάσαι
μάλιστα.
(ἐπεὶ
γὰρ
|
δὴ |
ἦσαν
ἐπιόντες
οἱ
βάρβαροι
κατὰ |
| [8, 57] |
ἐσέβαινον
ἐς
τὰς
νέας.
~ἐνθαῦτα
|
δὴ |
Θεμιστοκλέα
ἀπικόμενον
ἐπὶ
τὴν
νέα |
| [8, 25] |
νεκροὺς
τοὺς
ἑωυτοῦ·
καὶ
γὰρ
|
δὴ |
καὶ
γελοῖον
ἦν·
τῶν
μὲν |
| [8, 142] |
ἄλλοισι
Ἑλλήνων
οὐδαμοῖσι,
ὑμῖν
δὲ
|
δὴ |
καὶ
διὰ
πάντων
ἥκιστα
πολλῶν |
| [8, 79] |
τε
τῷ
ἄλλῳ
καιρῷ
καὶ
|
δὴ |
καὶ
ἐν
τῷδε
περὶ
τοῦ |
| [8, 134] |
ἀπικόμενος
ἐπὶ
τὸ
χρηστήριον·
καὶ
|
δὴ |
καὶ
ἐς
Θήβας
πρῶτα
ὡς |
| [8, 96] |
εἰρημένοι
Βάκιδι
καὶ
Μουσαίῳ,
καὶ
|
δὴ |
καὶ
κατὰ
τὰ
ναυήγια
τὰ |
| [8, 52] |
δὲ
ἄλλα
τε
ἀντεμηχανῶντο
καὶ
|
δὴ |
καὶ
προσιόντων
τῶν
βαρβάρων
πρὸς |
| [8, 132] |
ἐς
Σπάρτην
τε
ἀπίκοντο
καὶ
|
δὴ |
καὶ
τότε
ἐς
τὴν
Αἴγιναν, |
| [8, 41] |
χρηστηρίῳ
τε
βουλόμενοι
ὑπηρετέειν
καὶ
|
δὴ |
καὶ
τοῦδε
εἵνεκα
οὐκ
ἥκιστα. |
| [8, 105] |
ἐκ
τούτου
τὴν
ζόην,
καὶ
|
δὴ |
καὶ
τοῦτον.
καὶ
οὐ
γὰρ |
| [8, 6] |
λόγῳ
τούτῳ
τὰ
χρήματα.
~οὕτω
|
δὴ |
κατέμεινάν
τε
ἐν
τῇ
Εὐβοίῃ |
| [8, 114] |
διδόμενον
ἐξ
ἐκείνου
δέκεσθαι.
πέμπουσι
|
δὴ |
κήρυκα
τὴν
ταχίστην
Σπαρτιῆται,
ὃς |
| [8, 136] |
~Μαρδόνιος
δὲ
ἐπιλεξάμενος
ὅ
τι
|
δὴ |
λέγοντα
ἦν
τὰ
χρηστήρια
μετὰ |
| [8, 118] |
ὑπολαβεῖν
μέγαν
καὶ
κυματίην.
καὶ
|
δὴ |
μᾶλλον
γάρ
τι
χειμαίνεσθαι
γεμούσης |
| [8, 120] |
Στρυμόνος
καὶ
τῆς
Ἠιόνος,
ὅθεν
|
δή |
μιν
φασὶ
ἐπιβῆναι
ἐπὶ
τὴν |
| [8, 129] |
λέγουσι,
πολλάκις
γινομένη.
οἱ
μὲν
|
δὴ |
νέειν
αὐτῶν
οὐκ
ἐπιστάμενοι
διεφθείροντο, |
| [8, 82] |
καὶ
τριηκοσίας
νέας·
δύο
γὰρ
|
δὴ |
νεῶν
τότε
κατέδεε
ἐς
τὸν |
| [8, 94] |
τοὺς
Ἕλληνας·
οἳ
δὲ
καὶ
|
δὴ |
νικῶσι
ὅσον
αὐτοὶ
ἠρῶντο
ἐπικρατήσαντες |
| [8, 61] |
καὶ
κατείχοντο
αἱ
Ἀθῆναι.
(τότε
|
δὴ |
ὁ
Θεμιστοκλέης
κεῖνόν
τε
καὶ |
| [8, 105] |
πάσης
τῶν
ἐνορχίων.
ἄλλους
τε
|
δὴ |
ὁ
Πανιώνιος
ἐξέταμε
πολλούς,
ἅτε |
| [8, 84] |
καὶ
οὐ
δυναμένων
ἀπαλλαγῆναι,
οὕτω
|
δὴ |
οἱ
ἄλλοι
Ἀμεινίῃ
βοηθέοντες
συνέμισγον. |
| [8, 31] |
ἀνηνείχθησαν
οὗτοι
οἱ
λόγοι,
οὕτω
|
δὴ |
οἱ
Θεσσαλοὶ
κεχολωμένοι
τοῖσι
Φωκεῦσι |
| [8, 132] |
ἐπιχείρησιν
ἑνὸς
τῶν
μετεχόντων,
οὕτω
|
δὴ |
οἱ
λοιποὶ
ἓξ
ἐόντες
ὑπεξέσχον |
| [8, 53] |
πυλέων
καὶ
τῆς
ἀνόδου,
τῇ
|
δὴ |
οὔτε
τις
ἐφύλασσε
οὔτ᾽
ἂν |
| [8, 5] |
τάλαντα
ἀργυρίου
τρία·
(οὗτοί
τε
|
δὴ |
πάντες
δώροισι
ἀναπεπεισμένοι
ἦσαν
καὶ |
| [8, 15] |
τὴν
ἐσβολὴν
φυλάσσειν.
οἳ
μὲν
|
δὴ |
παρεκελεύοντο
ὅκως
μὴ
παρήσουσι
ἐς |
| [8, 131] |
ἐν
Θεσσαλίῃ
ἐών.
ὁ
μὲν
|
δὴ |
πεζὸς
οὔκω
συνελέγετο,
ὁ
δὲ |
| [8, 136] |
σύμμαχον
τὸν
Ἀθηναῖον
ποιέεσθαι·
τοῖσι
|
δὴ |
πειθόμενος
ἔπεμπε.
~τοῦ
δὲ
Ἀλεξάνδρου |
| [8, 92] |
ἐν
τῇ
νηὶ
ἐκπαγλεόμενοι·
τὸν
|
δὴ |
περιάγουσα
ἅμα
τοῖσι
Πέρσῃσι
ἥλω |
| [8, 7] |
περιπλεόντων
ὡς
ἡκόντων.
ταύτας
μὲν
|
δὴ |
περιέπεμπον,
τῶν
δὲ
λοιπέων
νεῶν |
| [8, 7] |
Γεραιστὸν
ἐς
τὸν
Εὔριπον,
ἵνα
|
δὴ |
περιλάβοιεν
οἳ
μὲν
ταύτῃ
ἀπικόμενοι |
| [8, 13] |
σφι
ἐγίνετο
ἄχαρι.
ὡς
γὰρ
|
δὴ |
πλέουσι
αὐτοῖσι
χειμών
τε
καὶ |
| [8, 42] |
λιμένα
προείρητο
συλλέγεσθαι.
συνελέχθησάν
τε
|
δὴ |
πολλῷ
πλεῦνες
νέες
ἢ
ἐπ᾽ |
| [8, 76] |
καὶ
τῶν
ναυηγίων
(ἐν
γὰρ
|
δὴ |
πόρῳ
τῆς
ναυμαχίης
τῆς
μελλούσης |
| [8, 66] |
πρότερον
τὰ
οὐνόματα.
ὅσῳ
γὰρ
|
δὴ |
προέβαινε
ἐσωτέρω
τῆς
Ἑλλάδος
ὁ |
| [8, 90] |
τοῦ
Φοινικηίου
πάθεος.
οἳ
μὲν
|
δὴ |
πρὸς
τοὺς
Φοίνικας
ἐτράποντο.
~τῶν |
| [8, 40] |
δὲ
ἀπιέναι.
ταῦτα
πυνθανόμενοι
οὕτω
|
δὴ |
προσεδεήθησαν
σφέων
σχεῖν
πρὸς
τὴν |
| [8, 99] |
καλέουσι
Πέρσαι
ἀγγαρήιον.
~ἡ
μὲν
|
δὴ |
πρώτη
ἐς
Σοῦσα
ἀγγελίη
ἀπικομένη, |
| [8, 98] |
δρόμον
τὴν
ταχίστην.
(ὁ
μὲν
|
δὴ |
πρῶτος
δραμὼν
παραδιδοῖ
τὰ
ἐντεταλμένα |
| [8, 141] |
σφι
ἔδοξε
πέμπειν
ἀγγέλους.
(καὶ
|
δὴ |
συνέπιπτε
ὥστε
ὁμοῦ
σφεων
γίνεσθαι |
| [8, 14] |
καὶ
πεντήκοντα
Ἀττικαί.
(αὗταί
τε
|
δή |
σφεας
ἐπέρρωσαν
ἀπικόμεναι
καὶ
ἅμα |
| [8, 29] |
ἵπποι
τὰ
σκέλεα
διεφθάρησαν.
~τούτων
|
δή |
σφι
ἀμφοτέρων
ἔχοντες
ἔγκοτον
οἱ |
| [8, 80] |
σημήνῃς,
ἢν
μὲν
πείθωνται,
ταῦτα
|
δὴ |
τὰ
κάλλιστα,
ἢν
δὲ
αὐτοῖσι |
| [8, 83] |
~τοῖσι
δὲ
Ἕλλησι
ὡς
πιστὰ
|
δὴ |
τὰ
λεγόμενα
ἦν
τῶν
Τηνίων |
| [8, 26] |
ἀλλὰ
περὶ
ἀρετῆς”
τούτῳ
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα
εἴρητο.
~ἐν
δὲ
τῷ |
| [8, 21] |
πρὸς
τὰ
μέγιστα.
~οἳ
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα
ἔπρησσον,
παρῆν
δὲ
ὁ |
| [8, 119] |
Περσέων
τοῦτο
πάθος·
εἰ
γὰρ
|
δὴ |
ταῦτα
οὕτω
εἰρέθη
ἐκ
τοῦ |
| [8, 65] |
τῆσδε
θεοῖσι
μελήσει”
(τὸν
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα
παραινέειν,
ἐκ
δὲ
τοῦ |
| [8, 76] |
πυνθανοίατο
οἱ
ἐναντίοι.
οἱ
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα
τῆς
νυκτὸς
οὐδὲν
ἀποκοιμηθέντες |
| [8, 112] |
δύναμιν
εἶναι
κρέσσω.
~οὗτοι
μὲν
|
δὴ |
ταῦτα
ὑποκρινάμενοι
καὶ
οὐ
δόντες |
| [8, 103] |
τὰς
Ἀθήνας
ἀπελᾷς”
~ἥσθη
τε
|
δὴ |
τῇ
συμβουλίῃ
Ξέρξης·
λέγουσα
γὰρ |
| [8, 14] |
ὑπὸ
τοῦ
γενομένου
χειμῶνος.
φυλάξαντες
|
δὴ |
τὴν
αὐτὴν
ὥρην,
πλέοντες
ἐπέπεσον |
| [8, 6] |
κως
ἕλοιεν
αὐτάς.
(ἐκ
μὲν
|
δὴ |
τῆς
ἀντίης
προσπλέειν
οὔ
κώ |
| [8, 31] |
βαρβάρῳ
τῆς
ὁδοῦ.
ἐκ
μὲν
|
δὴ |
τῆς
Τρηχινίης
ἐς
τὴν
Δωρίδα |
| [8, 99] |
ἔχοι
Ἀθήνας
Ξέρξης,
ἔτερψε
οὕτω
|
δή |
τι
Περσέων
τοὺς
ὑπολειφθέντας
ὡς |
| [8, 106] |
ἐν
Σάρδισι,
ἐνθαῦτα
καταβὰς
κατὰ
|
δή |
τι
πρῆγμα
ὁ
Ἑρμότιμος
ἐς |
| [8, 88] |
μαθεῖν
τὴν
νέα
ἐμβαλοῦσαν,
καὶ
|
δή |
τινα
εἰπεῖν
τῶν
παρεόντων
δέσποτα, |
| [8, 112] |
ταῦτα
ἔπεμπον
χρήματα.
εἰ
δὲ
|
δὴ |
τινὲς
καὶ
ἄλλοι
ἔδοσαν
νησιωτέων, |
| [8, 53] |
δ᾽
ἐκ
τῶν
ἀπόρων
ἐφάνη
|
δή |
τις
ἔξοδος
τοῖσι
βαρβάροισι·
ἔδεε |
| [8, 129] |
χρόνον
αἰεὶ
προδόται.
~ὃ
μὲν
|
δὴ |
τοιούτῳ
τρόπῳ
ἐπάιστος
ἐγεγόνεε·
Ἀρταβάζῳ |
| [8, 76] |
εἵνεκα
ἀνῆγον
τὰς
νέας,
ἵνα
|
δὴ |
τοῖσι
Ἕλλησι
μηδὲ
φυγεῖν
ἐξῇ, |
| [8, 139] |
τὴν
ἄλλην
Μακεδονίην.
~ἀπὸ
τούτου
|
δὴ |
τοῦ
Περδίκκεω
Ἀλέξανδρος
ὧδε
ἐγένετο· |
| [8, 87] |
ἑωυτὸν
θεήσασθαι
βασιλέα.
~κατὰ
μὲν
|
δὴ |
τοὺς
ἄλλους
οὐκ
ἔχω
μετεξετέρους |
| [8, 51] |
ξύλινον
τεῖχος
ἀνάλωτον
ἔσεσθαι·
αὐτὸ
|
δὴ |
τοῦτο
εἶναι
τὸ
κρησφύγετον
κατὰ |
| [8, 5] |
Ἀρτεμισίου
καὶ
οὐ
παραμενέειν,
πρὸς
|
δὴ |
τοῦτον
εἶπε
ὁ
Θεμιστοκλέης
ἐπομόσας |
| [8, 124] |
μέχρι
οὔρων
τῶν
Τεγεητικῶν.
μοῦνον
|
δὴ |
τοῦτον
πάντων
ἀνθρώπων
τῶν
ἡμεῖς |
| [8, 8] |
παρέσχε
ὡς
τότε.
(ὅτεῳ
μὲν
|
δὴ |
τρόπῳ
τὸ
ἐνθεῦτεν
ἔτι
ἀπίκετο |
| [8, 35] |
Μήδων
Βοιωτοὶ
φρονέοιεν.
~οὗτοι
μὲν
|
δὴ |
τῶν
βαρβάρων
ταύτῃ
ἐτράποντο,
ἄλλοι |
| [8, 16] |
ἐς
φυγὴν
τρέπεσθαι.
(πολλαὶ
μὲν
|
δὴ |
τῶν
Ἑλλήνων
νέες
διεφθείροντο
πολλοὶ |
| [8, 105] |
δὶς
ἤδη
ἐγένετο.
~ἐκ
τούτων
|
δὴ |
τῶν
Πηδασέων
ὁ
Ἑρμότιμος
ἦν) |
| [8, 75] |
ἦν
τῶν
Θεμιστοκλέος
παίδων·
τὸν
|
δὴ |
ὕστερον
τούτων
τῶν
πρηγμάτων
Θεμιστοκλέης |
| [8, 140] |
κτησάμενος
τὴν
ἀρχήν.
~ἐγεγόνεε
μὲν
|
δὴ |
ὧδε
ὁ
Ἀλέξανδρος
ὁ
Ἀμύντεω· |
| [8, 54] |
ἀναβάντας
ἐς
τὴν
ἀκρόπολιν,
εἴτε
|
δὴ |
ὦν
ὄψιν
τινὰ
ἰδὼν
ἐνυπνίου |
| [8, 41] |
ἱρῷ·
λέγουσί
τε
ταῦτα
καὶ
|
δὴ |
ὡς
ἐόντι
ἐπιμήνια
ἐπιτελέουσι
προτιθέντες· |
| [8, 93] |
τὰς
Ἀθήνας
στρατεύεσθαι.
αὕτη
μὲν
|
δή, |
ὡς
πρότερον
εἴρηται,
διέφυγε·
ἦσαν |
| [8, 3] |
αὐτῶν,
ὡς
διέδεξαν·
ὡς
γὰρ
|
δὴ |
ὠσάμενοι
τὸν
Πέρσην
περὶ
τῆς |
| [8, 5] |
πέντε
τάλαντα
ὡς
παρ᾽
ἑωυτοῦ
|
δῆθεν |
διδούς.
ὡς
δέ
οἱ
οὗτος |
| [8, 6] |
τε
εὐφρόνη
καταλαμβάνῃ·
καὶ
ἔμελλον
|
δῆθεν |
ἐκφεύξεσθαι,
ἔδει
δὲ
μηδὲ
πυρφόρον |
| [8, 121] |
Ἄνδρον,
τραπόμενοι
ἐς
Κάρυστον
καὶ
|
δηιώσαντες |
αὐτῶν
τὴν
χώρην
ἀπαλλάσσοντο
ἐς |
| [8, 34] |
Ἀλεξάνδρου
ἀποπεμφθέντες·
ἔσωζον
δὲ
τῇδε,
|
δῆλον |
βουλόμενοι
ποιέειν
Ξέρξῃ
ὅτι
τὰ |
| [8, 133] |
δὴ
Ἕλληνες
ἔπλεον
ἐς
τὴν
|
Δῆλον, |
Μαρδόνιος
δὲ
περὶ
τὴν
Θεσσαλίην |
| [8, 132] |
τὸ
πρὸς
τὴν
ἠῶ
κατωτέρω
|
Δήλου· |
οὕτω
δέος
τὸ
μέσον
ἐφύλασσε |
| [8, 132] |
οἳ
προήγαγον
αὐτοὺς
μόγις
μέχρι
|
Δήλου. |
(τὸ
γὰρ
προσωτέρω
πᾶν
δεινὸν |
| [8, 65] |
εἴη
τοῦτο.
αὐτὸς
δὲ
εἰπεῖν
|
Δημάρητε, |
οὐκ
ἔστι
ὅκως
οὐ
μέγα |
| [8, 65] |
τῶν
ἐν
Ἐλευσῖνι
γινομένων
τὸν
|
Δημάρητον, |
εἰρέσθαί
τε
αὐτὸν
ὅ
τι |
| [8, 65] |
ὁρτῇ
ἰακχάζουσι”
πρὸς
ταῦτα
εἰπεῖν
|
Δημάρητον |
σίγα
τε
καὶ
μηδενὶ
ἄλλῳ |
| [8, 65] |
μὲν
Δίκαιος
ὁ
Θεοκύδεος
ἔλεγε,
|
Δημαρήτου |
τε
καὶ
ἄλλων
μαρτύρων
καταπτόμενος. |
| [8, 65] |
Ἀθηναίων,
τυχεῖν
τότε
ἐὼν
ἅμα
|
Δημαρήτῳ |
τῷ
Λακεδαιμονίῳ
ἐν
τῷ
Θριασίῳ |
| [8, 46] |
ἐντολέων
ἀπίκατο
ἐς
τοὺς
Ἕλληνας
|
Δημοκρίτου |
σπεύσαντος,
ἀνδρὸς
τῶν
ἀστῶν
δοκίμου |
| [8, 137] |
ἀσθενέες
χρήμασι,
οὐ
μοῦνον
ὁ
|
δῆμος· |
(ὅκως
δὲ
ὀπτῴη,
ὁ
ἄρτος |
| [8, 79] |
μὲν
ἐξωστρακισμένος
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
|
δήμου· |
τὸν
ἐγὼ
νενόμικα,
πυνθανόμενος
αὐτοῦ |
| [8, 106] |
μέν
οἱ
καταλέγων
ὅσα
αὐτὸς
|
δι᾽ |
ἐκεῖνον
ἔχοι
ἀγαθά,
δεύτερα
δέ |
| [8, 90] |
βασιλέα
διέβαλλον
τοὺς
Ἴωνας,
ὡς
|
δι᾽ |
ἐκείνους
ἀπολοίατο
αἱ
νέες,
ὡς |
| [8, 66] |
Ἱστιαίην,
ἐπισχόντες
ἡμέρας
τρεῖς
ἔπλεον
|
δι᾽ |
Εὐρίπου,
καὶ
ἐν
ἑτέρῃσι
τρισὶ |
| [8, 125] |
τὰ
παρὰ
Λακεδαιμονίων,
ἀλλ᾽
οὐ
|
δι᾽ |
ἑωυτόν.
(ὁ
δέ,
ἐπείτε
οὐκ |
| [8, 50] |
πᾶσαν
αὐτὴν
πυρπολέεσθαι.
(ὁ
γὰρ
|
διὰ |
Βοιωτῶν
τραπόμενος
στρατὸς
ἅμα
Ξέρξῃ, |
| [8, 82] |
δὴ
ἔφερε
τὴν
ἀληθείην
πᾶσαν.
|
διὰ |
δὲ
τοῦτο
τὸ
ἔργον
ἐνεγράφησαν |
| [8, 77] |
ἐλπίδι
μαινομένῃ,
λιπαρὰς
πέρσαντες
Ἀθήνας,
|
δῖα |
δίκη
σβέσσει
κρατερὸν
κόρον,
ὕβριος |
| [8, 27] |
ταῦτα
εἴρητο.
~ἐν
δὲ
τῷ
|
διὰ |
μέσου
χρόνῳ,
ἐπείτε
τὸ
ἐν |
| [8, 108] |
(Θεμιστοκλέης
μέν
νυν
γνώμην
ἀπεδείκνυτο
|
διὰ |
νήσων
τραπομένους
καὶ
ἐπιδιώξαντας
τὰς |
| [8, 142] |
οὐδαμοῖσι,
ὑμῖν
δὲ
δὴ
καὶ
|
διὰ |
πάντων
ἥκιστα
πολλῶν
εἵνεκα.
ἠγείρατε |
| [8, 69] |
αὐτῇ,
ἅτε
ἐν
πρώτοισι
τετιμημένης
|
διὰ |
πάντων
τῶν
συμμάχων,
ἐτέρποντο
τῇ |
| [8, 37] |
ἐπὶ
τούτῳ
δεύτερα
ἐπιγενόμενα
καὶ
|
διὰ |
πάντων
φασμάτων
ἄξια
θωμάσαι
μάλιστα. |
| [8, 12] |
ἐγίνετο
δὲ
ὕδωρ
τε
ἄπλετον
|
διὰ |
πάσης
τῆς
νυκτὸς
καὶ
σκληραὶ |
| [8, 125] |
ἐς
Λακεδαίμονα
ἄπιξιν
προφέρων,
ὡς
|
διὰ |
τὰς
Ἀθήνας
ἔχοι
τὰ
γέρεα |
| [8, 116] |
αὐτῶν
ὁ
πατὴρ
τοὺς
ὀφθαλμοὺς
|
διὰ |
τὴν
αἰτίην
ταύτην.
~καὶ
οὗτοι |
| [8, 8] |
μάλιστά
κῃ
τούτους
ἐς
ὀγδώκοντα
|
διὰ |
τῆς
θαλάσσης
διεξελθών.
(λέγεται
μέν |
| [8, 134] |
δὲ
οὐδενὶ
ἔξεστι
μαντεύεσθαι
αὐτόθι
|
διὰ |
τόδε·
ἐκέλευσε
σφέας
ὁ
Ἀμφιάρεως |
| [8, 44] |
γὰρ
οὐ
συνεναυμάχησαν
Πλαταιέες
Ἀθηναίοισι
|
διὰ |
τοιόνδε
τι
πρῆγμα·
ἀπαλλασσομένων
τῶν |
| [8, 71] |
ὥς
σφι
ἔδοξε
βουλευομένοισι,
οἰκοδόμεον
|
διὰ |
τοῦ
Ἰσθμοῦ
τεῖχος.
ἅτε
δὲ |
| [8, 134] |
δὲ
σύμμαχόν
μιν
εἵλοντο
εἶναι.
|
διὰ |
τοῦτο
μὲν
οὐκ
ἔξεστι
Θηβαίων |
| [8, 11] |
τοὺς
Ἕλληνας,
καὶ
οἱ
Ἀθηναῖοι
|
διὰ |
τοῦτο
τὸ
ἔργον
ἔδοσαν
αὐτῷ |
| [8, 85] |
τούτων
μούνων,
ὅτι
Θεομήστωρ
μὲν
|
διὰ |
τοῦτο
τὸ
ἔργον
Σάμου
ἐτυράννευσε |
| [8, 112] |
νήσους
ἀπειλητηρίους
λόγους
αἴτεε
χρήματα
|
διὰ |
τῶν
αὐτῶν
ἀγγέλων,
χρεώμενος
τοῖσι |
| [8, 39] |
Ἀθηναίης
κείμενοι,
ἐς
τὸ
ἐνέσκηψαν
|
διὰ |
τῶν
βαρβάρων
φερόμενοι.
τούτων
μέν |
| [8, 134] |
τόδε·
ἐκέλευσε
σφέας
ὁ
Ἀμφιάρεως
|
διὰ |
χρηστηρίων
ποιεύμενος
ὁκότερα
βούλονται
ἑλέσθαι |
| [8, 90] |
μὴ
ἀπολέσθαι
Φοινίκων
τε
τοὺς
|
διαβάλλοντας |
λαβεῖν
τοιόνδε
μισθόν.
(ἔτι
τούτων |
| [8, 90] |
αὐτοὶ
κακοὶ
γενόμενοι
τοὺς
ἀμείνονας
|
διαβάλλωσι. |
(ὅκως
γάρ
τινα
ἴδοι
Ξέρξης |
| [8, 115] |
ἀπικνέεται
ἐς
τὸν
πόρον
τῆς
|
διαβάσιος |
ἐν
πέντε
καὶ
τεσσεράκοντα
ἡμέρῃσι, |
| [8, 51] |
οὐκ
ἐμήδιζον.
~ἀπὸ
δὲ
τῆς
|
διαβάσιος |
τοῦ
Ἑλλησπόντου,
ἔνθεν
πορεύεσθαι
ἤρξαντο |
| [8, 25] |
(οὐ
μὲν
οὐδ᾽
ἐλάνθανε
τοὺς
|
διαβεβηκότας |
Ξέρξης
ταῦτα
πρήξας
περὶ
τοὺς |
| [8, 138] |
ἱππέας
μὴ
οἵους
τε
γενέσθαι
|
διαβῆναι. |
οἳ
δὲ
ἀπικόμενοι
ἐς
ἄλλην |
| [8, 22] |
ἑωυτῶν,
ἢ
ἐπείτε
ἀνενειχθῇ
καὶ
|
διαβληθῇ |
πρὸς
Ξέρξην,
ἀπίστους
ποιήσῃ
τοὺς |
| [8, 142] |
~ὡς
δὲ
ἐπαύσατο
λέγων
Ἀλέξανδρος,
|
διαδεξάμενοι |
ἔλεγον
οἱ
ἀπὸ
Σπάρτης
ἄγγελοι |
| [8, 118] |
εἰπεῖν
ἄνδρες
Πέρσαι,
νῦν
τις
|
διαδεξάτω |
ὑμέων
βασιλέος
κηδόμενος·
ἐν
ὑμῖν |
| [8, 75] |
ἁπάντων
ἐξεργάσασθαι,
ἢν
μὴ
περιίδητε
|
διαδράντας |
αὐτούς.
(οὔτε
γὰρ
ἀλλήλοισι
ὁμοφρονέουσι |
| [8, 80] |
ἡμῖν
ἔσται·
οὐ
γὰρ
ἔτι
|
διαδρήσονται, |
εἴ
περ
περιεχόμεθα
πανταχόθεν,
ὡς |
| [8, 60] |
ὡς
ἐπεὰν
ἀπαείρωσι
ἀπὸ
Σαλαμῖνος
|
διαδρήσονται· |
παρεόντων
γὰρ
τῶν
συμμάχων
οὐκ |
| [8, 123] |
Κροίσου
κρητῆρος.
~μετὰ
δὲ
τὴν
|
διαίρεσιν |
τῆς
ληίης
ἔπλεον
οἱ
Ἕλληνες |
| [8, 80] |
ἀμείβετο
τοῖσιδε.
~κάρτα
τε
χρηστὰ
|
διακελεύεαι |
καὶ
εὖ
ἤγγειλας·
τὰ
γὰρ |
| [8, 84] |
σφι
γυναικὸς
ἐφάνη,
φανεῖσαν
δὲ
|
διακελεύσασθαι |
ὥστε
καὶ
ἅπαν
ἀκοῦσαι
τὸ |
| [8, 18] |
ἠπείγοντο.
οἱ
δὲ
Ἕλληνες
ὡς
|
διακριθέντες |
ἐκ
τῆς
ναυμαχίης
ἀπηλλάχθησαν,
τῶν |
| [8, 34] |
ἐς
Πανοπέας.
ἐνθεῦτεν
δὲ
ἤδη
|
διακρινομένη |
ἡ
στρατιὴ
αὐτῶν
ἐσχίζετο.
τὸ |
| [8, 144] |
γὰρ
καὶ
μεγάλα
ἐστι
τὰ
|
διακωλύοντα |
ταῦτα
μὴ
ποιέειν
μηδ᾽
ἢν |
| [8, 107] |
Μαρδόνιον
ἐκέλευσέ
μιν
τῆς
στρατιῆς
|
διαλέγειν |
τοὺς
βούλεται,
καὶ
ποιέειν
τοῖσι |
| [8, 113] |
ὀλίγους,
τοῖσι
εἴδεά
τε
ὑπῆρχε
|
διαλέγων |
καὶ
εἰ
τεοῖσι
τι
χρηστὸν |
| [8, 117] |
ἔτι
ἐντεταμένας
ἀλλ᾽
ὑπὸ
χειμῶνος
|
διαλελυμένας. |
(ἐνθαῦτα
δὲ
κατεχόμενοι
σιτία
τε |
| [8, 56] |
νύξ
τε
ἐγίνετο
καὶ
οἳ
|
διαλυθέντες |
ἐκ
τοῦ
συνεδρίου
ἐσέβαινον
ἐς |
| [8, 63] |
αἱρέεται
τὴν
γνώμην,
αὐτοῦ
μένοντας
|
διαναυμαχέειν. |
~οὕτω
μὲν
οἱ
περὶ
Σαλαμῖνα |
| [8, 97] |
μάλιστα
ἔμπειρον
ἐόντα
τῆς
ἐκείνου
|
διανοίης. |
~ταῦτά
τε
ἅμα
Ξέρξης
ἐποίεε |
| [8, 25] |
σπανιώτερον·
οὕτω
πολλοὶ
ἤθελον
θεήσασθαι.
|
διαπεραιωθέντες |
δὲ
ἐθηεῦντο
διεξιόντες
τοὺς
νεκρούς· |
| [8, 68] |
ἀντέχειν
οἱ
Ἕλληνες,
ἀλλὰ
σφέας
|
διασκεδᾷς, |
κατὰ
πόλις
δὲ
ἕκαστοι
φεύξονται. |
| [8, 57] |
ἀνθρώπων
ἄλλος
ὥστε
μὴ
οὐ
|
διασκεδασθῆναι |
τὴν
στρατιήν·
ἀπολέεταί
τε
ἡ |
| [8, 70] |
ἐπὶ
τὴν
Σαλαμῖνα
καὶ
παρεκρίθησαν
|
διαταχθέντες |
κατ᾽
ἡσυχίην.
τότε
μέν
νυν |
| [8, 34] |
δὲ
πόλις
αὐτῶν
ἄνδρες
Μακεδόνες
|
διατεταγμένοι |
ἔσωζον,
ὑπὸ
Ἀλεξάνδρου
ἀποπεμφθέντες·
ἔσωζον |
| [8, 141] |
κατάστασιν·
ἐπανέμειναν
γὰρ
οἱ
Ἀθηναῖοι
|
διατρίβοντες, |
εὖ
ἐπιστάμενοι
ὅτι
ἔμελλον
Λακεδαιμόνιοι |
| [8, 51] |
ἤρξαντο
οἱ
βάρβαροι,
ἕνα
αὐτοῦ
|
διατρίψαντες |
μῆνα
ἐν
τῷ
διέβαινον
ἐς |
| [8, 88] |
τῆς
νεὸς
ἐπισταμένους·
τὴν
δὲ
|
διαφθαρεῖσαν |
ἠπιστέατο
εἶναι
πολεμίην.
(τά
τε |
| [8, 15] |
δ᾽
ὅκως
τὸ
Ἑλληνικὸν
στράτευμα
|
διαφθείραντες |
τοῦ
πόρου
κρατήσουσι.
ὡς
δὲ |
| [8, 14] |
ἐπέπεσον
νηυσὶ
Κιλίσσῃσι·
ταύτας
δὲ
|
διαφθείραντες, |
ὡς
εὐφρόνη
ἐγίνετο,
ἀπέπλεον
ὀπίσω |
| [8, 86] |
ἐκεραΐζετο,
αἳ
μὲν
ὑπ᾽
Ἀθηναίων
|
διαφθειρόμεναι |
αἳ
δὲ
ὑπ᾽
Αἰγινητέων.
ἅτε |
| [8, 76] |
τοὺς
μὲν
περιποιέωσι
τοὺς
δὲ
|
διαφθείρωσι. |
(ἐποίευν
δὲ
σιγῇ
ταῦτα,
ὡς |
| [8, 108] |
λιμῷ
τέ
οἱ
ἡ
στρατιὴ
|
διαφθερέεται, |
ἐπιχειρέοντι
δὲ
αὐτῷ
καὶ
ἔργου |
| [8, 87] |
Ἀττικῆς·
καὶ
ἣ
οὐκ
ἔχουσα
|
διαφυγεῖν, |
ἔμπροσθε
γὰρ
αὐτῆς
ἦσαν
ἄλλαι |
| [8, 88] |
μὲν
τοιοῦτο
αὐτῇ
συνήνεικε
γενέσθαι
|
διαφυγεῖν |
τε
καὶ
μὴ
ἀπολέσθαι,
τοῦτο |
| [8, 91] |
ὅκως
δὲ
τινὲς
τοὺς
Ἀθηναίους
|
διαφύγοιεν, |
φερόμενοι
ἐσέπιπτον
ἐς
τοὺς
Αἰγινήτας. |
| [8, 107] |
Ἑλλήσποντον
ὡς
τάχεος
εἶχε
ἕκαστος,
|
διαφυλαξούσας |
τὰς
σχεδίας
πορευθῆναι
βασιλέι.
(ἐπεὶ |
| [8, 57] |
ἐστὶ
μηχανή,
ἴθι
καὶ
πειρῶ
|
διαχέαι |
τὰ
βεβουλευμένα,
ἤν
κως
δύνῃ |
| [8, 97] |
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα
χῶμα
ἐπειρᾶτο
|
διαχοῦν, |
γαύλους
τε
Φοινικηίους
συνέδεε,
ἵνα |
| [8, 137] |
τάδε
δεκόμεθα
ὦ
βασιλεῦ
τὰ
|
διδοῖς” |
περιγράφει
τῇ
μαχαίρῃ
ἐς
τὸ |
| [8, 138] |
κείνων
ὁ
νεώτατος
λάβοι
τὰ
|
διδόμενα. |
ὁ
δὲ
ταῦτα
ἀκούσας
καὶ |
| [8, 114] |
τοῦ
Λεωνίδεω
φόνου
καὶ
τὸ
|
διδόμενον |
ἐξ
ἐκείνου
δέκεσθαι.
πέμπουσι
δὴ |
| [8, 26] |
δ᾽
εἶπον
τῆς
ἐλαίης
τὸν
|
διδόμενον |
στέφανον.
ἐνθαῦτα
εἴπας
γνώμην
γενναιοτάτην |
| [8, 5] |
τάλαντα
ὡς
παρ᾽
ἑωυτοῦ
δῆθεν
|
διδούς. |
ὡς
δέ
οἱ
οὗτος
ἀνεπέπειστο, |
| [8, 62] |
~σημαίνων
δὲ
ταῦτα
τῷ
λόγῳ
|
διέβαινε |
ἐς
Εὐρυβιάδην,
λέγων
μᾶλλον
ἐπεστραμμένα. |
| [8, 51] |
αὐτοῦ
διατρίψαντες
μῆνα
ἐν
τῷ
|
διέβαινον |
ἐς
τὴν
Εὐρώπην,
ἐν
τρισὶ |
| [8, 110] |
ἐγένετο.
~Θεμιστοκλέης
μὲν
ταῦτα
λέγων
|
διέβαλλε, |
Ἀθηναῖοι
δὲ
ἐπείθοντο·
ἐπειδὴ
γὰρ |
| [8, 90] |
νέες
διεφθάρατο,
ἐλθόντες
παρὰ
βασιλέα
|
διέβαλλον |
τοὺς
Ἴωνας,
ὡς
δι᾽
ἐκείνους |
| [8, 79] |
δὲ
τῶν
στρατηγῶν,
ἐξ
Αἰγίνης
|
διέβη |
Ἀριστείδης
ὁ
Λυσιμάχου,
ἀνὴρ
Ἀθηναῖος |
| [8, 24] |
τοῦ
ναυτικοῦ
στρατοῦ.
(ὡς
δὲ
|
διέβη |
ἐς
τὴν
Ἱστιαίην
ὁ
κῆρυξ, |
| [8, 117] |
ἐπειγόμενοι
τὸν
Ἑλλήσποντον
τῇσι
νηυσὶ
|
διέβησαν |
ἐς
Ἄβυδον·
τὰς
γὰρ
σχεδίας |
| [8, 66] |
θεησάμενοι
τὸ
τρῶμα
τὸ
Λακωνικὸν
|
διέβησαν |
ἐς
τὴν
Ἱστιαίην,
ἐπισχόντες
ἡμέρας |
| [8, 138] |
Ἄργεος
ἀπόγονοι
σωτῆρι·
(οὗτος,
ἐπείτε
|
διέβησαν |
οἱ
Τημενίδαι,
μέγας
οὕτω
ἐρρύη |
| [8, 121] |
ἐς
Σαλαμῖνα.
(μετὰ
δὲ
τοῦτο
|
διεδάσαντο |
τὴν
ληίην
καὶ
τὰ
ἀκροθίνια |
| [8, 3] |
ὅσου
κάρτα
ἐδέοντο
αὐτῶν,
ὡς
|
διέδεξαν· |
ὡς
γὰρ
δὴ
ὠσάμενοι
τὸν |
| [8, 9] |
τῆς
τε
μάχης
καὶ
τοῦ
|
διεκπλόου. |
~ὁρῶντες
δὲ
σφέας
οἵ
τε |
| [8, 114] |
τῷ
Μαρδόνιός
τε
τὴν
στρατιὴν
|
διέκρινε |
καὶ
Ξέρξης
ἦν
περὶ
Θεσσαλίην, |
| [8, 96] |
πάντας.
~ὡς
δὲ
ἡ
ναυμαχίη
|
διελέλυτο, |
κατειρύσαντες
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα
οἱ |
| [8, 129] |
δὲ
τρεῖς
ὑπόλοιποι
ἦσαν,
τὰς
|
διελθόντας |
χρῆν
εἶναι
ἔσω
ἐν
τῇ |
| [8, 11] |
ταύτῃ
ἑτεραλκέως
ἀγωνιζομένους
νὺξ
ἐπελθοῦσα
|
διέλυσε. |
οἱ
μὲν
δὴ
Ἕλληνες
ἐπὶ |
| [8, 123] |
(ὡς
δὲ
ἀπικόμενοι
οἱ
στρατηγοὶ
|
διένεμον |
τὰς
ψήφους
ἐπὶ
τοῦ
Ποσειδέωνος |
| [8, 89] |
νόμῳ
ἀπολλύμενοι,
ἐς
τὴν
Σαλαμῖνα
|
διένεον. |
(τῶν
δὲ
βαρβάρων
οἱ
πολλοὶ |
| [8, 8] |
ἐς
ὀγδώκοντα
διὰ
τῆς
θαλάσσης
|
διεξελθών. |
(λέγεται
μέν
νυν
καὶ
ἄλλα |
| [8, 98] |
ἤδη
κατ᾽
ἄλλον
καὶ
ἄλλον
|
διεξέρχεται |
παραδιδόμενα,
κατά
περ
ἐν
Ἕλλησι |
| [8, 25] |
ἤθελον
θεήσασθαι.
διαπεραιωθέντες
δὲ
ἐθηεῦντο
|
διεξιόντες |
τοὺς
νεκρούς·
πάντες
δὲ
ἠπιστέατο |
| [8, 36] |
γυναῖκας
πέρην
ἐς
τὴν
Ἀχαιίην
|
διέπεμψαν, |
αὐτῶν
δὲ
οἱ
μὲν
πλεῖστοι |
| [8, 130] |
καὶ
τὴν
στρατιὴν
ἐκ
Χερσονήσου
|
διεπόρθμευσε |
ἐς
Ἄβυδον,
ἐχειμέριζε
ἐν
Κύμῃ. |
| [8, 98] |
τοσοῦτοι
ἵπποι
τε
καὶ
ἄνδρες
|
διεστᾶσι |
κατὰ
ἡμερησίην
ὁδὸν
ἑκάστην
ἵππος |
| [8, 18] |
καὶ
οἰκηίῃ
νηί.
~ὡς
δὲ
|
διέστησαν, |
ἄσμενοι
ἑκάτεροι
ἐς
ὅρμον
ἠπείγοντο. |
| [8, 16] |
καὶ
ἄνδρες,
οὕτω
δὲ
ἀγωνιζόμενοι
|
διέστησαν |
χωρὶς
ἑκάτεροι.
~ἐν
ταύτῃ
τῇ |
| [8, 83] |
παρεσκευάζοντο
ὡς
ναυμαχήσοντες.
ἠώς
τε
|
διέφαινε |
καὶ
οἳ
σύλλογον
τῶν
ἐπιβατέων |
| [8, 90] |
τινες
Φοινίκων,
τῶν
αἱ
νέες
|
διεφθάρατο, |
ἐλθόντες
παρὰ
βασιλέα
διέβαλλον
τοὺς |
| [8, 89] |
οἱ
πολλοὶ
ἐν
τῇ
θαλάσσῃ
|
διεφθάρησαν |
νέειν
οὐκ
ἐπιστάμενοι.
ἐπεὶ
δὲ |
| [8, 28] |
ἐνθαῦτα
οἱ
ἵπποι
τὰ
σκέλεα
|
διεφθάρησαν. |
~τούτων
δή
σφι
ἀμφοτέρων
ἔχοντες |
| [8, 129] |
τῶν
Περσέων
οἵ
περ
καὶ
|
διεφθάρησαν |
ὑπὸ
τῆς
θαλάσσης·
αἴτιον
δὲ |
| [8, 14] |
περιπλέοντες
τὴν
Εὔβοιαν
πάντες
εἴησαν
|
διεφθαρμένοι |
ὑπὸ
τοῦ
γενομένου
χειμῶνος.
φυλάξαντες |
| [8, 33] |
τοῖσι
ὄρεσι,
καὶ
γυναῖκας
τινὰς
|
διέφθειραν |
μισγόμενοι
ὑπὸ
πλήθεος.
~παραποταμίους
δὲ |
| [8, 89] |
νέειν
ἐπιστάμενοι,
τοῖσι
αἱ
νέες
|
διεφθείροντο, |
καὶ
μὴ
ἐν
χειρῶν
νόμῳ |
| [8, 89] |
φυγὴν
ἐτράποντο,
ἐνθαῦτα
αἱ
πλεῖσται
|
διεφθείροντο· |
οἱ
γὰρ
ὄπισθε
τεταγμένοι,
ἐς |
| [8, 14] |
περὶ
τὰ
Κοῖλα
τῆς
Εὐβοίης
|
διεφθείροντο· |
οἱ
δ᾽
ἐν
Ἀφέτῃσι
βάρβαροι, |
| [8, 53] |
κατὰ
τοῦ
τείχεος
κάτω
καὶ
|
διεφθείροντο, |
οἳ
δὲ
ἐς
τὸ
μέγαρον |
| [8, 16] |
μὲν
δὴ
τῶν
Ἑλλήνων
νέες
|
διεφθείροντο |
πολλοὶ
δὲ
ἄνδρες,
πολλῷ
δ᾽ |
| [8, 129] |
δὴ
νέειν
αὐτῶν
οὐκ
ἐπιστάμενοι
|
διεφθείροντο, |
τοὺς
δὲ
ἐπισταμένους
οἱ
Ποτιδαιῆται |
| [8, 93] |
μὲν
δή,
ὡς
πρότερον
εἴρηται,
|
διέφυγε· |
ἦσαν
δὲ
καὶ
οἱ
ἄλλοι, |
| [8, 112] |
Πάριοι
δὲ
Θεμιστοκλέα
χρήμασι
ἱλασάμενοι
|
διέφυγον |
τὸ
στράτευμα.
Θεμιστοκλέης
μέν
νυν |
| [8, 118] |
ἐπὶ
Στρυμόνι,
ἐνθεῦτεν
οὐκέτι
ὁδοιπορίῃσι
|
διεχρᾶτο, |
ἀλλὰ
τὴν
μὲν
στρατιὴν
Ὑδάρνεϊ |
| [8, 2] |
Ἀρτεμίσιον
ἦν,
πάρεξ
τῶν
πεντηκοντέρων,
|
διηκόσιαι |
καὶ
ἑβδομήκοντα
καὶ
μία.
(τὸν |
| [8, 61] |
ἤ
περ
ἐκείνοισι,
ἔστ᾽
ἂν
|
διηκόσιαι |
νέες
σφι
ἔωσι
πεπληρωμέναι·
οὐδαμοὺς |
| [8, 7] |
ἐμηχανῶντο·
τῶν
νεῶν
ἁπασέων
ἀποκρίναντες
|
διηκοσίας |
περιέπεμπον
ἔξωθεν
Σκιάθου,
ὡς
ἂν |
| [8, 17] |
οἰκηίην
παρεχόμενος
ἐστρατεύετο
ἀνδράσι
τε
|
διηκοσίοισι |
καὶ
οἰκηίῃ
νηί.
~ὡς
δὲ |
| [8, 22] |
ἔλεγε.
ἄνδρες
Ἴωνες,
οὐ
ποιέετε
|
δίκαια |
ἐπὶ
τοὺς
πατέρας
στρατευόμενοι
καὶ |
| [8, 137] |
(οἳ
δὲ
τὸν
μισθὸν
ἔφασαν
|
δίκαιοι |
εἶναι
ἀπολαβόντες
οὕτω
ἐξιέναι.
ἐνθαῦτα |
| [8, 68] |
τὴν
δὲ
ἐοῦσαν
γνώμην
με
|
δίκαιον |
ἐστὶ
ἀποδείκνυσθαι,
τὰ
τυγχάνω
φρονέουσα |
| [8, 142] |
παρὰ
τοῦ
βαρβάρου.
(οὔτε
γὰρ
|
δίκαιον |
οὐδαμῶς
οὔτε
κόσμον
φέρον
οὔτε |
| [8, 65] |
ἀπέστελλον
ἐς
Αἴγιναν.
~ἔφη
δὲ
|
Δίκαιος |
ὁ
Θεοκύδεος,
ἀνὴρ
Ἀθηναῖος
φυγάς |
| [8, 65] |
Ξέρξεω
ἀπολέεσθαι
μέλλοι.
ταῦτα
μὲν
|
Δίκαιος |
ὁ
Θεοκύδεος
ἔλεγε,
Δημαρήτου
τε |
| [8, 79] |
ἄνδρα
γενέσθαι
ἐν
Ἀθήνῃσι
καὶ
|
δικαιότατον. |
(οὗτος
ὡνὴρ
στὰς
ἐπὶ
τὸ |
| [8, 106] |
οἳ
σε
ποιήσαντα
ἀνόσια,
νόμῳ
|
δικαίῳ |
χρεώμενοι,
ὑπήγαγον
ἐς
χεῖρας
τὰς |
| [8, 114] |
εἶπε
τοιγὰρ
σφι
Μαρδόνιος
ὅδε
|
δίκας |
δώσει
τοιαύτας
οἵας
ἐκείνοισι
πρέπει” |
| [8, 100] |
οἵ
τε
ἡμῖν
ἠντιώθησαν,
ἔδοσαν
|
δίκας. |
(εἰ
μέν
νυν
δοκέει,
αὐτίκα |
| [8, 114] |
οἱ
ἀπὸ
Σπάρτης
αἰτέουσι
φόνου
|
δίκας, |
ὅτι
σφέων
τὸν
βασιλέα
ἀπέκτεινας |
| [8, 114] |
ἐκ
Δελφῶν
Λακεδαιμονίοισι,
Ξέρξην
αἰτέειν
|
δίκας |
τοῦ
Λεωνίδεω
φόνου
καὶ
τὸ |
| [8, 77] |
μαινομένῃ,
λιπαρὰς
πέρσαντες
Ἀθήνας,
δῖα
|
δίκη |
σβέσσει
κρατερὸν
κόρον,
ὕβριος
υἱόν, |
| [8, 100] |
φροντίσας
πρὸς
ἑωυτὸν
ὡς
δώσει
|
δίκην |
ἀναγνώσας
βασιλέα
στρατεύεσθαι
ἐπὶ
τὴν |
| [8, 106] |
τὴν
ἀπ᾽
ἐμέο
τοι
ἐσομένην
|
δίκην” |
(ὡς
δέ
οἱ
ταῦτα
ὠνείδισε, |
| [8, 142] |
συναχθόμεθα,
καὶ
ὅτι
καρπῶν
ἐστερήθητε
|
διξῶν |
ἤδη
καὶ
ὅτι
οἰκοφθόρησθε
χρόνον |
| [8, 129] |
δὲ
τὰς
δύο
μὲν
μοίρας
|
διοδοιπορήκεσαν, |
ἔτι
δὲ
τρεῖς
ὑπόλοιποι
ἦσαν, |
| [8, 115] |
τὸ
ἱρὸν
ἅρμα
καταλιπὼν
τοῦ
|
Διός, |
ὅτε
ἐπὶ
τὴν
Ἑλλάδα
ἤλαυνε, |
| [8, 112] |
τήν
τε
Ἄνδρον
ὡς
πολιορκέοιτο
|
διότι |
ἐμήδισε,
καὶ
Θεμιστοκλέα
ὡς
εἴη |
| [8, 87] |
τε
καὶ
κατέδυσε,
εὐτυχίῃ
χρησαμένη
|
διπλᾶ |
ἑωυτὴν
ἀγαθὰ
ἐργάσατο.
ὅ
τε |
| [8, 137] |
τοῦ
παιδὸς
τοῦ
θητὸς
Περδίκκεω
|
διπλήσιος |
ἐγίνετο
αὐτὸς
ἑωυτοῦ.
ἐπεὶ
δὲ |
| [8, 104] |
πώγωνα
μέγαν.
τοῦτο
δέ
σφι
|
δὶς |
ἤδη
ἐγένετο.
~ἐκ
τούτων
δὴ |
| [8, 110] |
τοὺς
Ἕλληνας
τὰς
νέας
βουλομένους
|
διώκειν |
καὶ
τὰς
ἐν
Ἑλλησπόντῳ
γεφύρας |
| [8, 87] |
ποιῆσαι,
τὸ
καὶ
συνήνεικε
ποιησάσῃ.
|
διωκομένη |
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
Ἀττικῆς
φέρουσα |
| [8, 38] |
ἔχοντας
ἕπεσθαί
σφι
κτείνοντας
καὶ
|
διώκοντας. |
~τούτους
δὲ
τοὺς
δύο
Δελφοὶ |
| [8, 33] |
ἱρὸν
συλήσαντες
ἐνέπρησαν.
καί
τινας
|
διώκοντες |
εἷλον
τῶν
Φωκέων
πρὸς
τοῖσι |
| [8, 92] |
συνεκύρεον
νέες
ἥ
τε
Θεμιστοκλέος
|
διώκουσα |
νέα
καὶ
ἡ
Πολυκρίτου
τοῦ |
| [8, 109] |
νέφος
τοσοῦτο
ἀνθρώπων
ἀνωσάμενοι,
μὴ
|
διώκωμεν |
ἄνδρας
φεύγοντας.
(τάδε
γὰρ
οὐκ |
| [8, 108] |
τὸν
Ξέρξεω
στρατὸν
οὐκ
ἐπεῖδον
|
διώξαντες |
μέχρι
Ἄνδρου,
ἐς
δὲ
τὴν |
| [8, 76] |
ἀλλ᾽
ἀπολαμφθέντες
ἐν
τῇ
Σαλαμῖνι
|
δοῖεν |
τίσιν
τῶν
ἐπ᾽
Ἀρτεμισίῳ
ἀγωνισμάτων. |
| [8, 100] |
ἔδοσαν
δίκας.
(εἰ
μέν
νυν
|
δοκέει, |
αὐτίκα
πειρώμεθα
τῆς
Πελοποννήσου·
εἰ |
| [8, 100] |
τῆς
Πελοποννήσου·
εἰ
δὲ
καὶ
|
δοκέει |
ἐπισχεῖν,
παρέχει
ποιέειν
ταῦτα.
μηδὲ |
| [8, 102] |
ἐπὶ
μέντοι
τοῖσι
κατήκουσι
πρήγμασι
|
δοκέει |
μοι
αὐτὸν
μέν
σε
ἀπελαύνειν |
| [8, 108] |
τὸν
τῶν
Ἑλλήνων
καρπόν.
(ἀλλὰ
|
δοκέειν |
γὰρ
νικηθέντα
τῇ
ναυμαχίῃ
οὐ |
| [8, 63] |
δὲ
Θεμιστοκλέος
λέγοντος
ἀνεδιδάσκετο
Εὐρυβιάδης·
|
δοκέειν |
δέ
μοι,
ἀρρωδήσας
μάλιστα
τοὺς |
| [8, 30] |
τὰ
Ἑλλήνων
ηὖξον,
ὡς
ἐμοὶ
|
δοκέειν, |
ἐμήδιζον
ἂν
οἱ
Φωκέες.
ταῦτα |
| [8, 22] |
γέγονε”
(Θεμιστοκλέης
δὲ
ταῦτα
ἔγραφε,
|
δοκέειν |
ἐμοί,
ἐπ᾽
ἀμφότερα
νοέων,
ἵνα |
| [8, 103] |
συνεβούλευον
αὐτῷ
μένειν,
ἔμενε
ἂν
|
δοκέειν |
ἐμοί·
οὕτω
καταρρωδήκεε.
ἐπαινέσας
δὲ |
| [8, 66] |
ἐν
Φαλήρῳ.
ὡς
μὲν
ἐμοὶ
|
δοκέειν, |
οὐκ
ἐλάσσονες
ἐόντες
ἀριθμὸν
ἐσέβαλον |
| [8, 49] |
γνώμην
ἀποφαίνεσθαι
τὸν
βουλόμενον,
ὅκου
|
δοκέοι |
ἐπιτηδεότατον
εἶναι
ναυμαχίην
ποιέεσθαι
τῶν |
| [8, 19] |
τοὺς
στρατηγοὺς
ἔλεγέ
σφι
ὡς
|
δοκέοι |
ἔχειν
τινὰ
παλάμην,
τῇ
ἐλπίζοι |
| [8, 40] |
ἔμελλον
ποιήσασθαι
ὡς
ἐψευσμένοι
γνώμης.
|
(δοκέοντες |
γὰρ
εὑρήσειν
Πελοποννησίους
πανδημεὶ
ἐν |
| [8, 51] |
ἐς
Σαλαμῖνα,
πρὸς
δὲ
αὐτοὶ
|
δοκέοντες |
ἐξευρηκέναι
τὸ
μαντήιον
τὸ
ἡ |
| [8, 100] |
τῶν
τὸ
πᾶν
σφίσι
ἤδη
|
δοκεόντων |
κατεργάσθαι
ἀποβὰς
ἀπὸ
τῶν
νεῶν |
| [8, 73] |
(οἱ
δὲ
Κυνούριοι
αὐτόχθονες
ἐόντες
|
δοκέουσι |
μοῦνοι
εἶναι
Ἴωνες,
ἐκδεδωρίευνται
δὲ |
| [8, 129] |
τοῦτο
λέγοντες
εὖ
λέγειν
ἔμοιγε
|
δοκέουσι. |
τοὺς
δὲ
περιγενομένους
ἀπῆγε
Ἀρτάβαζος |
| [8, 77] |
κόρον,
ὕβριος
υἱόν,
δεινὸν
μαιμώοντα,
|
δοκεῦντ᾽ |
ἀνὰ
πάντα
πίεσθαι.
(χαλκὸς
γὰρ |
| [8, 68] |
κείνους
ἔπρεπε.
(τῇ
δὲ
ἐγὼ
|
δοκέω |
ἀποβήσεσθαι
τὰ
τῶν
ἀντιπολέμων
πρήγματα, |
| [8, 133] |
φράσαι·
οὐ
γὰρ
ὦν
λέγεται·
|
δοκέω |
δ᾽
ἔγωγε
περὶ
τῶν
παρεόντων |
| [8, 112] |
ἔδοσαν
νησιωτέων,
οὐκ
ἔχω
εἰπεῖν,
|
δοκέω |
δὲ
τινὰς
καὶ
ἄλλους
δοῦναι |
| [8, 123] |
ἐτίθετο
τὴν
ψῆφον,
αὐτὸς
ἕκαστος
|
δοκέων |
ἄριστος
γενέσθαι,
δεύτερα
δὲ
οἱ |
| [8, 143] |
τοιούσδε
μὴ
ἐπιφαίνεο
Ἀθηναίοισι,
μηδὲ
|
δοκέων |
χρηστὰ
ὑπουργέειν
ἀθέμιστα
ἔρδειν
παραίνεε· |
| [8, 73] |
Δωριέων
μὲν
πολλαί
τε
καὶ
|
δόκιμοι |
πόλιες,
Αἰτωλῶν
δὲ
Ἦλις
μούνη, |
| [8, 46] |
Δημοκρίτου
σπεύσαντος,
ἀνδρὸς
τῶν
ἀστῶν
|
δοκίμου |
καὶ
τότε
τριηραρχέοντος.
Νάξιοι
δὲ |
| [8, 140] |
ἡμῖν
ὁμαιχμίην
συνθέμενοι
ἄνευ
τε
|
δόλου |
καὶ
ἀπάτης.
(Μαρδόνιος
μὲν
ταῦτα |
| [8, 100] |
Ἕλλησι
οὐδεμία
ἔκδυσις
μὴ
οὐ
|
δόντας |
λόγον
τῶν
ἐποίησαν
νῦν
τε |
| [8, 115] |
ἤλαυνε,
ἀπιὼν
οὐκ
ἀπέλαβε,
ἀλλὰ
|
δόντες |
οἱ
Παίονες
τοῖσι
Θρήιξι
ἀπαιτέοντος |
| [8, 112] |
δὴ
ταῦτα
ὑποκρινάμενοι
καὶ
οὐ
|
δόντες |
τὰ
χρήματα
ἐπολιορκέοντο.
Θεμιστοκλέης
δὲ, |
| [8, 11] |
ἐς
τὰς
Ἀφέτας,
πολλὸν
παρὰ
|
δόξαν |
ἀγωνισάμενοι.
ἐν
ταύτῃ
τῇ
ναυμαχίῃ |
| [8, 4] |
ἅπαντα
πλέα,
ἐπεὶ
αὐτοῖσι
παρὰ
|
δόξαν |
τὰ
πρήγματα
τῶν
βαρβάρων
ἀπέβαινε |
| [8, 27] |
τῶν
Θεσσαλῶν
πρῶται
ἰδοῦσαι
ἐφοβήθησαν,
|
δόξασαι |
ἄλλο
τι
εἶναι
τέρας,
καὶ |
| [8, 132] |
εἶναι,
τὴν
δὲ
Σάμον
ἐπιστέατο
|
δόξῃ |
καὶ
Ἡρακλέας
στήλας
ἴσον
ἀπέχειν. |
| [8, 80] |
(ἢν
γὰρ
ἐγὼ
αὐτὰ
λέγω,
|
δόξω |
πλάσας
λέγειν
καὶ
οὐ
πείσω, |
| [8, 74] |
ἐκείνης
κινδυνεύειν
μηδὲ
πρὸ
χώρης
|
δοριαλώτου |
μένοντας
μάχεσθαι,
Ἀθηναῖοι
δὲ
καὶ |
| [8, 101] |
τε
συμβούλους
Περσέων
καὶ
τοὺς
|
δορυφόρους, |
ἔλεξε
Ξέρξης
τάδε.
κελεύει
με |
| [8, 111] |
ἀναγκαίην,
οὕτω
τέ
σφι
κάρτα
|
δοτέα |
εἶναι
χρήματα,
ὑπεκρίναντο
πρὸς
ταῦτα |
| [8, 116] |
ἔφη
τῷ
Ξέρξῃ
ἑκὼν
εἶναι
|
δουλεύσειν, |
ἀλλ᾽
οἴχετο
ἄνω
ἐς
τὸ |
| [8, 68] |
ἐόντι
ἀρίστῳ
ἀνδρῶν
πάντων
κακοὶ
|
δοῦλοι |
εἰσί,
οἳ
ἐν
συμμάχων
λόγῳ |
| [8, 102] |
δέσποτα
γίνεται·
οἱ
γὰρ
σοὶ
|
δοῦλοι |
κατεργάσαντο.
τοῦτο
δὲ
ἢν
τὰ |
| [8, 68] |
μὲν
χρηστοῖσι
τῶν
ἀνθρώπων
κακοὶ
|
δοῦλοι |
φιλέουσι
γίνεσθαι,
τοῖσι
δὲ
κακοῖσι |
| [8, 102] |
τι
νικῶντες
οἱ
Ἕλληνες
νικῶσι,
|
δοῦλον |
σὸν
ἀπολέσαντες·
σὺ
δέ,
τῶν |
| [8, 142] |
τε
τούτων
ἁπάντων
αἰτίους
γενέσθαι
|
δουλοσύνης |
τοῖσι
Ἕλλησι
Ἀθηναίους
οὐδαμῶς
ἀνασχετόν, |
| [8, 100] |
τε
καὶ
πρότερον
εἶναι
σοὺς
|
δούλους. |
μάλιστα
μέν
νυν
ταῦτα
ποίεε· |
| [8, 112] |
δοκέω
δὲ
τινὰς
καὶ
ἄλλους
|
δοῦναι |
καὶ
οὐ
τούτους
μούνους.
(καίτοι |
| [8, 102] |
ὁ
σός,
πολλοὺς
πολλάκις
ἀγῶνας
|
δραμέονται |
περὶ
σφέων
αὐτῶν
οἱ
Ἕλληνες. |
| [8, 98] |
τῷ
Ἡφαίστῳ
ἐπιτελέουσι.
τοῦτο
τὸ
|
δράμημα |
τῶν
ἵππων
καλέουσι
Πέρσαι
ἀγγαρήιον. |
| [8, 98] |
ταχίστην.
(ὁ
μὲν
δὴ
πρῶτος
|
δραμὼν |
παραδιδοῖ
τὰ
ἐντεταλμένα
τῷ
δευτέρῳ, |
| [8, 93] |
δὲ
καὶ
ἄεθλον
ἔκειτο
μύριαι
|
δραχμαί, |
ὃς
ἄν
μιν
ζωὴν
ἕλῃ· |
| [8, 100] |
ναυμαχίης
ποιεύμενον,
ὑποπτεύων
δὲ
αὐτὸν
|
δρησμὸν |
βουλεύειν
ἐκ
τῶν
Ἀθηνέων,
φροντίσας |
| [8, 75] |
πρήγματα)
φράσοντα
ὅτι
οἱ
Ἕλληνες
|
δρησμὸν |
βουλεύονται
καταρρωδηκότες,
καὶ
νῦν
παρέχει |
| [8, 18] |
ἡμίσεαι
τῶν
νεῶν
τετρωμέναι
ἦσαν,
|
δρησμὸν |
δὴ
ἐβούλευον
ἔσω
ἐς
τὴν |
| [8, 97] |
ἐν
τῇ
Εὐρώπῃ
κινδυνεύσῃ
ἀπολέσθαι,
|
δρησμὸν |
ἐβούλευε.
θέλων
δὲ
μὴ
ἐπίδηλος |
| [8, 4] |
ἤ
ὡς
αὐτοὶ
κατεδόκεον,
καταρρωδήσαντες
|
δρησμὸν |
ἐβουλεύοντο
ἀπὸ
τοῦ
Ἀρτεμισίου
ἔσω |
| [8, 23] |
ἦλθε
ἀνὴρ
Ἱστιαιεὺς
ἀγγέλλων
τὸν
|
δρησμὸν |
τὸν
ἀπ᾽
Ἀρτεμισίου
τῶν
Ἑλλήνων. |
| [8, 98] |
οὐ
κατανύσαι
τὸν
προκείμενον
αὐτῷ
|
δρόμον |
τὴν
ταχίστην.
(ὁ
μὲν
δὴ |
| [8, 74] |
ἅτε
περὶ
τοῦ
παντὸς
ἤδη
|
δρόμου |
θέοντες
καὶ
τῇσι
νηυσὶ
οὐκ |
| [8, 33] |
πάντα,
καὶ
κατὰ
μὲν
ἔκαυσαν
|
Δρυμὸν |
πόλιν
κατὰ
δὲ
Χαράδραν
καὶ |
| [8, 73] |
Δωριέες
τε
καὶ
Αἰτωλοὶ
καὶ
|
Δρύοπες |
καὶ
Λήμνιοι.
Δωριέων
μὲν
πολλαί |
| [8, 46] |
καὶ
πεντηκόντερον,
ἐόντες
συναμφότεροι
οὗτοι
|
Δρύοπες. |
καὶ
Σερίφιοί
τε
καὶ
Σίφνιοι |
| [8, 43] |
ὁρμηθέντες.
οἱ
δὲ
Ἑρμιονέες
εἰσὶ
|
Δρύοπες, |
ὑπὸ
Ἡρακλέος
τε
καὶ
Μηλιέων |
| [8, 43] |
τε
καὶ
Πίνδου
καὶ
τῆς
|
Δρυοπίδος |
ὕστατα
ὁρμηθέντες.
οἱ
δὲ
Ἑρμιονέες |
| [8, 31] |
ἥ
περ
ἦν
τὸ
παλαιὸν
|
Δρυοπίς· |
ἡ
δὲ
χώρη
αὕτη
ἐστὶ |
| [8, 73] |
πόλιες,
Αἰτωλῶν
δὲ
Ἦλις
μούνη,
|
Δρυόπων |
δὲ
Ἑρμιών
τε
καὶ
Ἀσίνη |
| [8, 130] |
ἅμα
μὲν
ἐβουλεύοντο
εἴ
τι
|
δυναίατο |
κακὸν
τοὺς
πολεμίους
ποιέειν,
ἅμα |
| [8, 29] |
τε
παρὰ
τῷ
βαρβάρῳ
τοσοῦτο
|
δυνάμεθα |
ὥστε
ἐπ᾽
ἡμῖν
ἐστι
τῆς |
| [8, 52] |
χρόνον
συχνὸν
ἀπορίῃσι
ἐνέχεσθαι
οὐ
|
δυνάμενον |
σφέας
ἑλεῖν.
~χρόνῳ
δ᾽
ἐκ |
| [8, 84] |
δὲ
τῆς
νεὸς
καὶ
οὐ
|
δυναμένων |
ἀπαλλαγῆναι,
οὕτω
δὴ
οἱ
ἄλλοι |
| [8, 111] |
τῆς
ἑωυτῶν
ἀδυναμίης
τὴν
Ἀθηναίων
|
δύναμιν |
εἶναι
κρέσσω.
~οὗτοι
μὲν
δὴ |
| [8, 24] |
ἀνθρώπων,
οἳ
ἤλπισαν
τὴν
βασιλέος
|
δύναμιν |
ὑπερβαλέεσθαι”
~ταῦτα
ἐπαγγειλαμένου,
μετὰ
ταῦτα |
| [8, 140] |
τὴν
νῦν
παρ᾽
ἐμοὶ
ἐοῦσαν
|
δύναμιν· |
ὥστε
καὶ
ἢν
ἡμέας
ὑπερβάλησθε |
| [8, 143] |
ὅτι
πολλαπλησίη
ἐστὶ
τῷ
Μήδῳ
|
δύναμις |
ἤ
περ
ἡμῖν,
ὥστε
οὐδὲν |
| [8, 140] |
ἔχων
λόγους
τούσδε·
καὶ
γὰρ
|
δύναμις |
ὑπὲρ
ἄνθρωπον
ἡ
βασιλέος
ἐστὶ |
| [8, 71] |
ἐπὶ
τὴν
Πελοπόννησον.
~καίτοι
τὰ
|
δυνατὰ |
πάντα
ἐμεμηχάνητο
ὅκως
κατ᾽
ἤπειρον |
| [8, 41] |
κήρυγμα
ἐποιήσαντο,
Ἀθηναίων
τῇ
τις
|
δύναται |
σώζειν
τέκνα
τε
καὶ
τοὺς |
| [8, 22] |
δὲ
ὑμῖν
ἐστι
τοῦτο
μὴ
|
δυνατὸν |
ποιῆσαι,
ὑμεῖς
δὲ
ἔτι
καὶ |
| [8, 34] |
ἐσχίζετο.
τὸ
μὲν
πλεῖστον
καὶ
|
δυνατώτατον |
τοῦ
στρατοῦ
ἅμα
αὐτῷ
Ξέρξῃ |
| [8, 57] |
διαχέαι
τὰ
βεβουλευμένα,
ἤν
κως
|
δύνῃ |
ἀναγνῶσαι
Εὐρυβιάδην
μεταβουλεύσασθαι
ὥστε
αὐτοῦ |
| [8, 57] |
καὶ
οὔτε
σφέας
Εὐρυβιάδης
κατέχειν
|
δυνήσεται |
οὔτε
τις
ἀνθρώπων
ἄλλος
ὥστε |
| [8, 65] |
κεφαλήν,
καὶ
σε
οὔτε
ἐγὼ
|
δυνήσομαι |
ῥύσασθαι
οὔτ᾽
ἄλλος
ἀνθρώπων
οὐδὲ |
| [8, 143] |
ἀμυνεύμεθα
οὕτω
ὅκως
ἂν
καὶ
|
δυνώμεθα. |
ὁμολογῆσαι
δὲ
τῷ
βαρβάρῳ
μήτε |
| [8, 73] |
ἑπτά.
τούτων
δὲ
τὰ
μὲν
|
δύο |
αὐτόχθονα
ἐόντα
κατὰ
χώρην
ἵδρυται |
| [8, 111] |
τὰ
μέγιστα
ἀνήκοντας,
καὶ
θεοὺς
|
δύο |
ἀχρήστους
οὐκ
ἐκλείπειν
σφέων
τὴν |
| [8, 82] |
τὰς
ὀγδώκοντα
καὶ
τριηκοσίας
νέας·
|
δύο |
γὰρ
δὴ
νεῶν
τότε
κατέδεε |
| [8, 38] |
τούτοισι
καὶ
ἄλλα
ὥρων
θεῖα·
|
δύο |
γὰρ
ὁπλίτας
μέζονας
ἢ
κατ᾽ |
| [8, 39] |
καὶ
διώκοντας.
~τούτους
δὲ
τοὺς
|
δύο |
Δελφοὶ
λέγουσι
εἶναι
ἐπιχωρίους
ἥρωας, |
| [8, 111] |
ἥκοιεν
Ἀθηναῖοι
περὶ
ἑωυτοὺς
ἔχοντες
|
δύο |
θεοὺς
μεγάλους,
πειθώ
τε
καὶ |
| [8, 1] |
Τροιζήνιοι
δὲ
πέντε,
Στυρέες
δὲ
|
δύο, |
καὶ
Κήιοι
δύο
τε
νέας |
| [8, 37] |
ἀπὸ
δὲ
τοῦ
Παρνησοῦ
ἀπορραγεῖσαι
|
δύο |
κορυφαὶ
ἐφέροντο
πολλῷ
πατάγῳ
ἐς |
| [8, 1] |
δύο
τε
νέας
καὶ
πεντηκοντέρους
|
δύο· |
Λοκροὶ
δέ
σφι
οἱ
Ὀπούντιοι |
| [8, 129] |
τὴν
Παλλήνην.
(ὡς
δὲ
τὰς
|
δύο |
μὲν
μοίρας
διοδοιπορήκεσαν,
ἔτι
δὲ |
| [8, 24] |
ἐν
Θερμοπύλῃσι
(ἦσαν
δὲ
καὶ
|
δύο |
μυριάδες)
ὑπολιπόμενος
τούτων
ὡς
χιλίους, |
| [8, 48] |
μὲν
γένος
ἐόντες
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
|
δύο |
παρείχοντο,
Σίφνιοι
δὲ
καὶ
Σερίφιοι |
| [8, 1] |
Στυρέες
δὲ
δύο,
καὶ
Κήιοι
|
δύο |
τε
νέας
καὶ
πεντηκοντέρους
δύο· |
| [8, 1] |
Αἰγινῆται
δὲ
ὀκτωκαίδεκα,
Σικυώνιοι
δὲ
|
δυοκαίδεκα, |
Λακεδαιμόνιοι
δὲ
δέκα,
Ἐπιδαύριοι
δὲ |
| [8, 8] |
λέγεται
γὰρ
ὡς
ἐξ
Ἀφετέων
|
δὺς |
ἐς
τὴν
θάλασσαν
οὐ
πρότερον |
| [8, 115] |
λοιμός
τε
τὸν
στρατὸν
καὶ
|
δυσεντερίη |
κατ᾽
ὁδὸν
ἔφθειρε.
τοὺς
δὲ |
| [8, 100] |
ἐπισχεῖν,
παρέχει
ποιέειν
ταῦτα.
μηδὲ
|
δυσθύμεε· |
οὐ
γὰρ
ἔστι
Ἕλλησι
οὐδεμία |
| [8, 8] |
τῷ
στρατοπέδῳ
τούτῳ
Σκυλλίης
Σκιωναῖος
|
δύτης |
τῶν
τότε
ἀνθρώπων
ἄριστος,
ὃς |
| [8, 121] |
χειρὶ
ἀκρωτήριον
νεός,
ἐὼν
μέγαθος
|
δυώδεκα |
πηχέων·
ἕστηκε
δὲ
οὗτος
τῇ |
| [8, 5] |
ἀπολείψεις,
ἐπεί
τοι
ἐγὼ
μέζω
|
δῶρα |
δώσω
ἢ
βασιλεὺς
ἄν
τοι |
| [8, 10] |
νέα
Ἀττικὴν
ἑλὼν
παρὰ
βασιλέος
|
δῶρα |
λάμψεται·
Ἀθηναίων
γὰρ
αὐτοῖσι
λόγος |
| [8, 120] |
ξεινίην
τέ
σφι
συνθέμενος
καὶ
|
δωρησάμενος |
αὐτοὺς
ἀκινάκῃ
τε
χρυσέῳ
καὶ |
| [8, 118] |
μὲν
ἔσωσε
βασιλέος
τὴν
ψυχήν,
|
δωρήσασθαι |
χρυσέῃ
στεφάνῃ
τὸν
κυβερνήτην,
ὅτι |
| [8, 31] |
ἐν
Πελοποννήσῳ.
ταύτην
ὦν
τὴν
|
Δωρίδα |
γῆν
οὐκ
ἐσίναντο
ἐσβαλόντες
οἱ |
| [8, 31] |
δὴ
τῆς
Τρηχινίης
ἐς
τὴν
|
Δωρίδα |
ἐσέβαλον·
τῆς
γὰρ
Δωρίδος
χώρης |
| [8, 32] |
Θεσσαλοῖσι.
~ὡς
δὲ
ἐκ
τῆς
|
Δωρίδος |
ἐς
τὴν
Φωκίδα
ἐσέβαλον,
αὐτοὺς |
| [8, 43] |
καὶ
Μηλιέων
ἐκ
τῆς
νῦν
|
Δωρίδος |
καλεομένης
χώρης
ἐξαναστάντες.
~οὗτοι
μέν |
| [8, 31] |
τὴν
Δωρίδα
ἐσέβαλον·
τῆς
γὰρ
|
Δωρίδος |
χώρης
ποδεὼν
στεινὸς
ταύτῃ
κατατείνει, |
| [8, 66] |
οὔκω
ἑπομένους
βασιλέι,
Μηλιέας
καὶ
|
Δωριέας |
καὶ
Λοκροὺς
καὶ
Βοιωτοὺς
πανστρατιῇ |
| [8, 46] |
Σαλαμῖνι
ἐναυμάχησαν.
Αἰγινῆται
δὲ
εἰσὶ
|
Δωριέες |
ἀπὸ
Ἐπιδαύρου·
(τῇ
δὲ
νήσῳ |
| [8, 73] |
τῶν
ἑπτὰ
τέσσερα
ἐπήλυδα
ἐστί,
|
Δωριέες |
τε
καὶ
Αἰτωλοὶ
καὶ
Δρύοπες |
| [8, 141] |
χρεόν
ἐστι
ἅμα
τοῖσι
ἄλλοισι
|
Δωριεῦσι |
ἐκπίπτειν
ἐκ
Πελοποννήσου
ὑπὸ
Μήδων |
| [8, 73] |
Αἰτωλοὶ
καὶ
Δρύοπες
καὶ
Λήμνιοι.
|
Δωριέων |
μὲν
πολλαί
τε
καὶ
δόκιμοι |
| [8, 31] |
δὲ
χώρη
αὕτη
ἐστὶ
μητρόπολις
|
Δωριέων |
τῶν
ἐν
Πελοποννήσῳ.
ταύτην
ὦν |
| [8, 45] |
δὲ
τρεῖς,
ἔθνος
ἐόντες
οὗτοι
|
Δωρικὸν |
ἀπὸ
Κορίνθου.
~νησιωτέων
δὲ
Αἰγινῆται |
| [8, 43] |
τρεῖς,
ἐόντες
οὗτοι
πλὴν
Ἑρμιονέων
|
Δωρικόν |
τε
καὶ
Μακεδνὸν
ἔθνος,
ἐξ |
| [8, 5] |
τρία·
(οὗτοί
τε
δὴ
πάντες
|
δώροισι |
ἀναπεπεισμένοι
ἦσαν
καὶ
τοῖσι
Εὐβοεῦσι |
| [8, 105] |
Σαρδίων
παρὰ
βασιλέα
μετ᾽
ἄλλων
|
δώρων, |
χρόνου
δὲ
προϊόντος
πάντων
τῶν |
| [8, 100] |
Ἀθηνέων,
φροντίσας
πρὸς
ἑωυτὸν
ὡς
|
δώσει |
δίκην
ἀναγνώσας
βασιλέα
στρατεύεσθαι
ἐπὶ |
| [8, 114] |
τοιγὰρ
σφι
Μαρδόνιος
ὅδε
δίκας
|
δώσει |
τοιαύτας
οἵας
ἐκείνοισι
πρέπει”
~ὃ |
| [8, 30] |
Φωκέες.
ταῦτα
ἐπαγγελλομένων
Θεσσαλῶν,
οὔτε
|
δώσειν |
ἔφασαν
χρήματα,
παρέχειν
τε
σφίσι |
| [8, 111] |
θεῶν
ἐπηβόλους
ἐόντας
Ἀνδρίους
οὐ
|
δώσειν |
χρήματα·
οὐδέκοτε
γὰρ
τῆς
ἑωυτῶν |
| [8, 123] |
Ἕλληνες
ἐς
τὸν
Ἰσθμὸν
ἀριστήια
|
δώσοντες |
τῷ
ἀξιωτάτῳ
γενομένῳ
Ἑλλήνων
ἀνὰ |
| [8, 112] |
ἐχρήσατο,
λέγων
ὡς
εἰ
μὴ
|
δώσουσι |
τὸ
αἰτεόμενον,
ἐπάξει
τὴν
στρατιὴν |
| [8, 5] |
ἐπεί
τοι
ἐγὼ
μέζω
δῶρα
|
δώσω |
ἢ
βασιλεὺς
ἄν
τοι
ὁ |