Liv., chap., par.
[8, 12, 1]	τὴν στρατιὰν ἔν τινι φάραγγι	Σαβαθὰ	λεγομένῃ τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν,
[8, 1, 4]	ἀποδείκνυται στρατηγὸς πάσης τῆς δυνάμεως,	Σάδωκον	δὲ ποιεῖ μόνον ἀρχιερέα ὁ
[8, 1, 3]	εἰς τὸ Φιναάσου γένος πρὸς	Σάδωκον.	οἱ δὲ ἰδιωτεύσαντες ἐκ τοῦ
[8, 1, 3]	Ἀροφαίου δὲ Ἀχίτωβος, Ἀχιτώβου δὲ	Σάδωκος,	ὃς πρῶτος ἐπὶ Δαυίδου τοῦ
[8, 13, 8]	πεπραγμένων εἰσῆλθε καὶ μετάμελος, καὶ	σακκίον	ἐνδυσάμενος γυμνοῖς τοῖς ποσὶ διῆγεν
[8, 14, 4]	αὐτὸν ἀπελθεῖν, ἀφῆκεν: οἱ δὲ	σάκκους	ἐνδυσάμενοι καὶ σχοινία ταῖς κεφαλαῖς
[8, 5, 2]	πετάλοις, ὡς ὑπονοεῖν αὐτὰ καὶ	σαλεύεσθαι	δι' ὑπερβολὴν λεπτότητος καλύπτοντα τὸν
[8, 11, 3]	θεοῦ συμμαχίαν τῶν ἱερέων τῇ	σάλπιγγι	σημανάντων ἀλαλάξαντες ἐχώρησαν ἐπὶ τοὺς
[8, 3, 8]	πορφυρᾶς εἰς ἕκαστον μυρίας. καὶ	σαλπίγγων	κατὰ Μωυσέος ἐντολὴν μυριάδας εἴκοσι,
[8, 10, 3]	μετ' αὐτῶν: ὁ δὲ προφήτης	Σαμαίας	ἔφησεν αὐτοῖς τὸν θεὸν ἀπειλεῖν
[8, 12, 5]	ἐτελεύτησε δὲ καὶ οὗτος ἐν	Σαμαρείᾳ,	διαδέχεται δ' αὐτὸν ὁ παῖς
[8, 12, 5]	λεγομένῃ πόλει ὑπὸ δὲ Ἑλλήνων	Σαμαρείᾳ	καλουμένῃ. προσηγόρευσε δ' αὐτὴν αὐτὸς
[8, 14, 1]	χώρᾳ αὐτὸς μὲν ἔμεινεν ἐν	Σαμαρείᾳ:	τείχη γὰρ αὕτη λίαν ἰσχυρὰ
[8, 13, 1]	Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺς κατῴκει μὲν ἐν	Σαμαρείᾳ,	τὴν δ' ἀρχὴν κατέσχεν ἕως
[8, 14, 4]	καὶ οἱ πατέρες αὐτοῦ εἰς	Σαμάρειαν	εἶχον τοῦτο ποιεῖν, ἀνήσειν. γενομένων
[8, 15, 6]	δὲ τὸν Ἀχάβου νεκρὸν εἰς	Σαμάρειαν	ἐκεῖ θάπτουσι. καὶ τὸ ἅρμα
[8, 14, 1]	τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τὴν	Σαμάρειαν	καὶ περικαθίσας αὐτῇ τὸν στρατὸν
[8, 15, 3]	τὴν δύναμιν ἐξ Ἱεροσολύμων εἰς	Σαμάρειαν,	προεξελθόντες ἔξω τῆς πόλεως οἱ
[8, 15, 3]	αὐτὸν μετὰ χρόνον τινὰ εἰς	Σαμάρειαν	φιλοφρόνως Ἄχαβος ὑπεδέξατο καὶ τὸν
[8, 11, 2]	εἰς τόπον τινὰ καλούμενον ὄρος	Σαμαρῶν	καὶ στρατοπεδευσάμενος ἐγγὺς αὐτοῦ τὰ
[8, 5, 2]	τῶν πραγμάτων ἀπόλυσιν, ἐστρωμένα πάντα	σανίσι	τετμημέναις ἐκ κέδρου. καὶ τὰ
[8, 3, 2]	τοὺς δὲ τοίχους κεδρίναις διαλαβὼν	σανίσι	χρυσὸν αὐταῖς ἐνετόρευσεν, ὥστε στίλβειν
[8, 10, 2]	καὶ Λάχεις καὶ Ἀζηκὰ καὶ	Σαρὰμ	καὶ Ἠλὼμ καὶ Χεβρῶνα. ταύτας
[8, 13, 2]	τοῦ ποταμοῦ δι' ἀνομβρίαν εἰς	Σαριφθὰν	πόλιν οὐκ ἄπωθεν τῆς Σιδῶνος
[8, 14, 3]	στρατιὰν αὐτῶν κατασχεῖν ἀντ' ἐκείνων	σατράπας	καταστήσαντα: εἰς δὲ τὴν τῶν
[8, 11, 1]	ὦ γύναι Ἱεροβοάμου: τί κρύπτεις	σαυτήν;	τὸν γὰρ θεὸν οὐ λανθάνεις,
[8, 2, 7]	ὃν ἂν βουληθῇς τόπον τῆς	σαυτοῦ	χώρας πλεύσαντας ἀποθέσθαι: ἔπειθ' οἱ
[8, 4, 2]	καὶ μακρὰν οὐκ ἀφέστηκας οὐδὲ	σαυτῶ>	τῷ μὲν γὰρ πάντ' ἐφορᾶν
[8, 2, 3]	περὶ Ἀκὴν παραλίαν εἶχε Βανακάτης:	Σαφάτης	δὲ τὸ Ἰταβύριον ὄρος καὶ
[8, 13, 7]	τὴν Ἑβραίων χώραν καὶ τὸν	Σαφάτου	παῖδα Ἐλισσαῖον καταλαβὼν ἀροῦντα καὶ
[8, 5, 3]	Τυρίων βασιλεὺς παρακαλῶν, ὅπως αὐτῷ	σαφηνίσῃ	τούτους καὶ τῆς ἀπορίας τῶν
[8, 2, 5]	τὸν ἄνθρωπον. γινομένου δὲ τούτου	σαφὴς	ἡ Σολόμωνος καθίστατο σύνεσις καὶ
[8, 13, 3]	εὐχαρίστει τῷ προφήτῃ καὶ τότε	σαφῶς	ἔλεγε μεμαθηκέναι, ὅτι τὸ θεῖον
[8, 4, 3]	ἀθροισθεὶς ἐπὶ τὸν ναὸν ἱκετεύων	σε	καὶ σωθῆναι δεόμενος, ἐπήκοος αὐτοῦ
[8, 11, 1]	φράζε αὐτῷ ταῦτα λέγειν: ἐπεί	σε	μέγαν ἐκ μικροῦ καὶ μηδενὸς
[8, 11, 1]	θεοὺς κατασκευάσας ἐκείνους τιμᾷς, οὕτω	σε	πάλιν καθαιρήσω καὶ πᾶν ἐξολέσω
[8, 6, 6]	ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας οὕτως, ὥστε	σὲ	ποιῆσαι βασιλέα. ~(Παραστήσασα δὲ καὶ
[8, 1, 5]	παρὰ τὴν φυγὴν ὕβρισας τιμωρήσομαί	σε	πονηρὸν γενόμενον, ἵνα γνῷς ὅτι
[8, 10, 1]	ὑπ' αὐτοῦ πεμφθείς. ὅπως ἀγάγω	σε	πρὸς ἐμαυτὸν ἑστιασόμενον. ὁ δὲ
[8, 2, 6]	προεῖπεν ὁ θεός. διὸ παρακαλῶ	σε	συμπέμψαι τινὰς τοῖς ἐμοῖς εἰς
[8, 1, 3]	ἱερέα θανάτου μέν, εἶπε, ῥύεταί	σε	τά τε ἄλλα ὅσα τῷ
[8, 14, 5]	εἰς αὐτὸν μετελεύσεται καὶ ποιήσει	σεαυτὸν	μὲν ἀποθανεῖν ὑπ' ἐκείνου, τὸν
[8, 15, 6]	μέγα τὸ θεῖον ἡγεῖσθαι καὶ	σέβειν	καὶ τιμᾶν αὐτὸ πανταχοῦ, καὶ
[8, 11, 2]	νόμιμα καὶ τὸν ἴδιον θεὸν	σεβομένοις,	ὃν οὐ χεῖρες ἐποίησαν ἐξ
[8, 13, 5]	τῇ χώρᾳ θεοὺς καὶ τούτους	σέβοντας,	τὸν δ' ἴδιον αὐτῶν, ὃς
[8, 7, 6]	πατρίων ἀποστῶσι, μηδὲ τοὺς ἐκείνων	σέβωνται	θεοὺς παρέντες τιμᾶν τὸν ἴδιον.
[8, 15, 4]	οὐ πολλὰς ἡμέρας εἰπόντα τὸν	Σεδεκίαν	ταμιεῖον ἐκ ταμιείου κρυβόμενον ἀμείψειν
[8, 15, 4]	αὐτὸς μὲν ἦν ἐπ' ἐννοίᾳ,	Σεδεκίας	δέ τις τῶν ψευδοπροφητῶν προσελθὼν
[8, 15, 4]	λάβῃ τὴν ἀφορμὴν τοῦ τέλους.	Σεδεκίας	σιδήρεα ποιήσας κέρατα λέγει πρὸς
[8, 11, 4]	ὑπὸ φίλου τινὸς Βασάνου ὄνομα	Σειδοῦ	δὲ παιδὸς ἀποθνήσκει, ὃς μετὰ
[8, 13, 7]	τοῦ σπηλαίου μεθ' ἡμέραν καὶ	σεισμοῦ	τε ἐπακούει καὶ λαμπρὰν πυρὸς
[8, 2, 4]	καὶ τῷ δείπνῳ τοῦ βασιλέως	σεμιδάλεως	μὲν κόρους τριάκοντα, ἀλεύρου δὲ
[8, 3, 8]	κρατῆρας δ' οἷς ἐνεφύρων τὴν	σεμίδαλιν	μετ' ἐλαίου χρυσέους μὲν ἑξακισμυρίους,
[8, 3, 8]	τὸ προσφέρειν ἐν αὐτοῖς πεφυραμένην	σεμίδαλιν	τῷ βωμῷ μυριάδας ὀκτώ, τούτων
[8, 10, 3]	πλανηθεὶς Ἡρόδοτος τὰς πράξεις αὐτοῦ	Σεσώστρει	προσάπτει. οὗτος γὰρ ὁ Ἴσωκος
[8, 5, 3]	κατὰ Φοινίκων γλῶτταν οὐκ ἀρέσκον	σημαίνει.	καὶ σοφίσματα δὲ καὶ λόγους
[8, 6, 3]	ὅτι Φαραὼ κατ' Αἰγυπτίους βασιλέα	σημαίνει.	οἶμαι δ' αὐτοὺς ἐκπαίδων ἄλλοις
[8, 15, 4]	ποιμένων ἠρημωμένα ποίμνια. ἔλεγε δὲ	σημαίνειν	τοὺς μὲν μετ' εἰρήνης ἀναστρέψειν
[8, 15, 4]	πρὸς Ἄχαβον, ὡς θεὸν αὐτῷ	σημαίνειν	τούτοις ἅπασαν καταστρέψεσθαι τὴν Συρίαν.
[8, 6, 3]	ὀνόμασιν ἐπειδὰν βασιλεῖς γένωνται τὸ	σημαῖνον	αὐτῶν τὴν ἐξουσίαν κατὰ τὴν
[8, 11, 3]	συμμαχίαν τῶν ἱερέων τῇ σάλπιγγι	σημανάντων	ἀλαλάξαντες ἐχώρησαν ἐπὶ τοὺς πολεμίους:
[8, 3, 9]	δὲ ἀνειμένην αὐτὴν τοῖς ἱερεῦσι	σημανοῦντα.	τούτου δ' ἔξωθεν ἱερὸν ᾠκοδόμησεν:
[8, 13, 7]	Ἀχάβου γυνὴ Ἰεζάβηλα τά τε	σημεῖα	τὰ ὑπὸ Ἠλία γενόμενα καὶ
[8, 10, 1]	καὶ τὸν θάνατον τοῦ τὰ	σημεῖα	ταῦτα> προειρηκότος ὡς ὑπὸ λέοντος
[8, 9, 1]	πιστεύσωσιν οὗτοι τοῦθ' οὕτως ἕξειν,	σημεῖον	αὐτοῖς προερῶ γενησόμενον: ῥαγήσεται τὸ
[8, 10, 1]	ἐξ Ἱεροσολύμων προφήτου καὶ τῶν	σημείων	τῶν γενομένων, καὶ ὡς παρεθεῖσαν
[8, 4, 3]	δέσποτα, κρείττονες γεγόναμεν, τούτῳ τὴν	σὴν	εὐλογεῖν μεγαλειότητα καὶ περὶ τῶν
[8, 6, 6]	φίλους, οἳ καθ' ἡμέραν τῆς	σῆς	ἀπολαύουσιν ὄψεως καὶ τῆς σῆς
[8, 6, 6]	σῆς ἀπολαύουσιν ὄψεως καὶ τῆς	σῆς	σοφίας ἀκροώμενοι διατελοῦσιν. εὐλογήσειεν ἄν
[8, 15, 4]	τὴν ἀφορμὴν τοῦ τέλους. Σεδεκίας	σιδήρεα	ποιήσας κέρατα λέγει πρὸς Ἄχαβον,
[8, 7, 6]	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ἐθνῶν γήμας	Σιδωνίας	καὶ Τυρίας καὶ Ἀμμανίτιδας καὶ
[8, 2, 6]	ἐπιστημονέστερον ἔχουσι τῶν ἡμετέρων οἱ	Σιδώνιοι.	μισθὸν δ' ὃν ἂν ὁρίσῃς
[8, 13, 1]	μὲν Εἰθωβάλου τοῦ Τυρίων καὶ	Σιδωνίων	βασιλέως Ἰεζαβέλην δὲ ὄνομα, ἀφ'
[8, 2, 3]	δὲ τῆς Γαλιλαίας ὅλης ἄχρι	Σιδῶνος	ἐπετρόπευε συνοικῶν καὶ αὐτὸς θυγατρὶ
[8, 13, 2]	Σαριφθὰν πόλιν οὐκ ἄπωθεν τῆς	Σιδῶνος	καὶ Τύρου, μεταξὺ γὰρ κεῖται,
[8, 8, 2]	ἀφικομένου δὲ πρὸς αὐτοὺς εἰς	Σίκιμα	πόλιν καὶ Ῥοβόαμος εἰς αὐτὴν
[8, 8, 5]	τοίνυν Ἱεροβόαμος οἰκοδομήσας βασίλειον ἐν	Σικίμῃ	πόλει ἐν ταύτῃ τὴν δίαιταν
[8, 7, 3]	εἰς διακοσίων κατασκευὴν θυρεῶν ἀνὰ	σίκλους	ἀγόντων ἑξακοσίους. ἐποίησε δὲ καὶ
[8, 7, 8]	συνεβόλησε προφήτης ἐκ πόλεως μὲν	Σιλὼ	Ἀχίας δὲ ὄνομα. καὶ προσαγορεύσας
[8, 11, 1]	προσέταξεν ὁ ἀνήρ, ἧκεν εἰς	Σιλὼ	πόλιν: ἐκεῖ γὰρ διέτριβεν ὁ
[8, 13, 7]	ἐκείνης τὴν δύναμιν εἰς τὸ	Σιναῖον	καλούμενον ὄρος παραγίνεται, οὗ Μωυσῆς
[8, 4, 1]	τοῦ θεοῦ Μωυσεῖ λαληθέντας ἐν	Σιναίῳ	ὄρει ἐγγεγραμμένους αὐταῖς ἔσωζον. τὴν
[8, 13, 5]	καὶ τεμνόντων αὑτοὺς μαχαίραις καὶ	σιρομάσταις	κατὰ τὸ πάτριον ἔθος, μέλλων
[8, 10, 2]	πρὸς δὲ τούτοις θυρεοὺς καὶ	σιρομάστας	εἰς πολλὰς μυριάδας. συνῆλθον δὲ
[8, 12, 1]	ἐπιλέκτων ἀνδρῶν ὡπλισμένων θυρεὸν καὶ	σιρομάστην	ἐκ μὲν τῆς Ἰούδα φυλῆς
[8, 2, 4]	δέκα καὶ νομάδας βόας εἴκοσι,	σιτιστοὺς	δὲ ἄρνας ἑκατόν. ταῦτα πάντα
[8, 2, 4]	κόρους τριάκοντα, ἀλεύρου δὲ ξ,	σιτιστοὺς	δὲ βόας δέκα καὶ νομάδας
[8, 2, 7]	σὺ παράσχῃς ἡμῖν ἀντὶ τούτων	σῖτον,	οὗ διὰ τὸ νῆσον οἰκεῖν
[8, 5, 3]	αὐτὸς μεγάλαις δωρεαῖς τὸν Εἴρωμον	σῖτόν	τε κατ' ἔτος πέμπων αὐτῷ
[8, 10, 2]	κατέστησεν ἐν ἁπάσαις καὶ ἡγεμόνας	σῖτόν	τε πολὺν καὶ οἶνον καὶ
[8, 2, 9]	οἷς ἠξίωσε τούτοις αὐτὸν ἠμείψατο,	σίτου	μὲν αὐτῷ κατ' ἔτος πέμψας
[8, 15, 3]	τὸν ἀκολουθήσαντα στρατὸν ἐξένισε λαμπρῶς	σίτου	τε καὶ οἴνου καὶ θυμάτων
[8, 11, 2]	μεθ' ἡσυχίας ἠξίωσε. γενομένης δὲ	σιωπῆς	ἤρξατο λέγειν: ὅτι μὲν τὴν
[8, 13, 8]	δεῖπνον, διηγήσατο αὐτῇ τὴν Ναβώθου	σκαιότητα	καὶ ὡς χρησάμενος ἐπιεικέσι πρὸς
[8, 6, 5]	βασιλεὺς ἐν τῷ Αἰγυπτιακῷ κόλπῳ	σκάφη	πολλὰ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἔν
[8, 3, 3]	τεθείσῃ μεταξὺ αὐτῶν τῇ κιβωτῷ	σκέπη	τυγχάνωσι. τὰς δὲ Χερουβεῖς οὐδεὶς
[8, 5, 2]	ἐπιτερπεστάτην καὶ θέρους ὑποφυγὴν καὶ	σκέπην	εἶναι τοῖς σώμασιν. ἐν κεφαλαίῳ
[8, 4, 1]	διακονίαν τῶν θυσιῶν τοῦ θεοῦ	σκεύη	μετεκόμιζον εἰς τὸν ναόν. προῆγον
[8, 5, 2]	πρὸς τὴν τῶν ἑστιωμένων ὑπηρεσίαν	σκεύη	πάντ' ἐκ χρυσοῦ κατεσκεύαστο. δύσκολον
[8, 4, 1]	θυσιῶν πολυτέλειαν. τὰ δὲ λοιπὰ	σκεύη	πάντα συναλίσας ἔνδον εἰς τὸν
[8, 3, 7]	ἐποίησε δὲ αὐτοῦ καὶ τὰ	σκεύη	πάντα χάλκεα ποδιστῆρας καὶ ἀναλημπτῆρας:
[8, 3, 7]	γεγενημένας, ἐφ' ὧν ἐπέκειτο τὰ	σκεύη	φιάλαι τε καὶ σπονδεῖα χρύσεα
[8, 7, 4]	αὐτὸν σπουδήν: ἔπεμπον γὰρ αὐτῷ	σκεύη	χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καὶ ἁλουργεῖς
[8, 3, 7]	λέβητας καὶ ἅρπαγας καὶ πᾶν	σκεῦος	ἐδημιούργησεν ἐκ χαλκοῦ τὴν αὐγὴν
[8, 7, 3]	κατεσκεύασε καὶ τὴν ἄλλην τῶν	σκευῶν	δαψίλειαν χρυσέαν ἅπασαν ἐμηχανήσατο: οὐδὲν
[8, 4, 1]	οὓς καὶ τότε ἐν τῇ	σκηνῇ	κείμενοι κατεῖχον, καὶ τὰς καθημερινὰς
[8, 4, 1]	κατεσκευασμέναι, τὴν κιβωτὸν ὡς ὑπὸ	σκηνῇ	τινι καὶ θόλῳ κατεσκέπασαν. εἶχε
[8, 4, 1]	οὖν τὴν κιβωτὸν καὶ τὴν	σκηνήν,	ἣν Μωυσῆς ἐπήξατο, καὶ πάντα
[8, 2, 1]	εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ πρὸ τῆς	σκηνῆς	μεγάλας ἐπιτελέσας θυσίας κατευωχεῖ τοὺς
[8, 4, 5]	τέκνοις, ἔτι δὲ καὶ τὴν	σκηνοπηγίαν	καλουμένην ἑορτὴν πρὸ τοῦ ναοῦ
[8, 8, 5]	μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς	σκηνοπηγίας	ἑορτῆς ἐνίστασθαι μελλούσης λογισάμενος, ὡς
[8, 4, 1]	αὐτὸν χρόνον καὶ ὁ τῆς	σκηνοπηγίας	καιρὸς ἑορτῆς σφόδρα παρὰ τοῖς
[8, 10, 1]	ἀναπαυόμενον ὑπὸ δένδρῳ δασεῖ καὶ	σκιὰν	ἔχοντι δρυὸς εὐμεγέθους ἠσπάσατο πρῶτον,
[8, 4, 2]	ἐξῆλθον, ἄφνω πίλημα νεφέλης οὐ	σκληρὸν	οὐδ' οἷον ὥρᾳ χειμῶνος ὑετοῦ
[8, 8, 3]	ὀσφύος εἶναι παχύτερον καί, εἰ	σκληροῦ	λίαν ἐπειράθησαν ἐκείνου, πολὺ μᾶλλον
[8, 13, 6]	θεράποντα ἐκέλευσεν ἀνελθόντα ἐπί τινα	σκοπὴν	εἰς τὴν θάλασσαν ἀποβλέπειν, κἂν
[8, 14, 2]	ἐξέπεμψε τοὺς παῖδας. τῶν δὲ	σκοπῶν	δηλωσάντων τοῦτο τῷ Ἀδάδῳ πέμπει
[8, 8, 3]	εἰ μάστιξιν αὐτοὺς ἐκεῖνος ἐνουθέτει,	σκορπίοις	τοῦτο ποιήσειν αὐτὸν προσδοκᾶν. τούτοις
[8, 1, 2]	μηδὲν ἐξ ἀρνήσεως δύσκολον μηδὲ	σκυθρωπὸν	ἀπεργάσῃ. τοῦ δὲ Σολόμωνος προστάττειν
[8, 13, 5]	τῆς ἐπικλήσεως θύσασι τοῖς προφήταις,	σκώπτων	ὁ Ἠλίας μεγάλῃ βοῇ καλεῖν
[8, 4, 2]	καὶ καλῶς εἶχεν αὐτῷ λέγειν:	σοὶ	γάρ, εἶπεν, οἶκον μὲν αἰώνιον,
[8, 7, 8]	καὶ τὴν ἑξῆς αὐτῇ δίδωσι,	σοὶ	δὲ τὰς δέκα Σολόμωνος εἰς
[8, 2, 7]	χώρας πλεύσαντας ἀποθέσθαι: ἔπειθ' οἱ	σοὶ	διακομίσουσιν εἰς Ἱεροσόλυμα. ὅπως δὲ
[8, 6, 6]	φρόνησιν, καὶ ὧν ἡ βασιλεία	σοι	δίδωσιν, οὐ ψευδὴς ἄρα ἡ
[8, 4, 2]	πάντ' ἀκούειν οὐδὲ νῦν ὅπου	σοι	θέμις οἰκῶν ἀπολείπεις τοῦ πᾶσιν
[8, 14, 1]	εὕρωσι κάλλιστον, τὰ δ' ἀπαρέσαντα	σοὶ	καταλεί ψουσιν. Ἄχαβος δ' ἀγασθεὶς
[8, 4, 2]	τούτοις ἀρκούμενος κεχώρηκας, τοῦτον δέ	σοι	κατεσκεύακα τὸν ναὸν ἐπώνυμον, ὡς
[8, 10, 1]	εἰμι κἀγὼ καὶ τῆς αὐτῆς	σοι	κοινωνὸς πρὸς αὐτὸν θρησκείας, καὶ
[8, 4, 3]	ἐπὶ γῆς ἡμῖν εἶναι δοκῇς.	σοὶ	μὲν γὰρ μικρὸν οἰκητήριον καὶ
[8, 13, 2]	ἐμοὶ βραχὺ κόμισον: προλέγω γάρ	σοι	μηδέποτ' ἐπιλείψειν ἀλεύρων ἐκεῖνο τὸ
[8, 4, 3]	οὖν ἔχειν δι' αὐτῆς ὁμολογῶ	σοι	περί τε τοῦ πατρὸς πρῶτον,
[8, 4, 2]	ἐπώνυμον, ὡς ἂν ἀπ' αὐτοῦ	σοι	τὰς εὐχὰς θύοντες καὶ καλλιεροῦντες
[8, 11, 1]	βασιλείαν ἀπὸ τοῦ Δαυίδου γένους	σοὶ	ταύτην ἔδωκα, σὺ δὲ τούτων
[8, 2, 7]	μὲν θεὸν εὐλογεῖν ἄξιον, ὅτι	σοι	τὴν πατρῴαν παρέδωκεν ἡγεμονίαν ἀνδρὶ
[8, 15, 4]	ἀλλ' ἔγωγε μικρὸν ἔμπροσθεν ἐδήλωσά	σοι	τὴν τἀνθρώπου πρός με διάθεσιν,
[8, 1, 3]	σὺν αὐτῷ μετήνεγκας. ταύτην δέ	σοι	τὴν τιμωρίαν ἐπιτίθημι ταξαμένῳ μετὰ
[8, 7, 8]	καὶ φύλαττε τὰ νόμιμα, προκειμένου	σοι	τῆς εὐσεβείας καὶ τῆς πρὸς
[8, 10, 1]	παρ' ἐμοὶ πάντως, εἶπεν, ἀπηγόρευκέ	σοι	τὸ θεῖον παραθέσθαι τράπεζαν: προφήτης
[8, 4, 3]	αὐτὸς ἐβουλήθης παρ' ἡμῖν κατασκευασθῆναί	σοι	τὸν οἶκον, ἡμεῖς δ' οὐκ
[8, 7, 6]	κατημέλησεν ὑπενεχθεὶς εἰς ἡδονὴν ἀλόγιστον	Σολόμων,	ἀγαγόμενος δὲ γυναῖκας ἀρχόντων καὶ
[8, 2, 1]	ἦν ἄριστος. ταῦτα τοῦ θεοῦ	Σολόμων	ἀκούσας ἀνεπήδησεν εὐθὺς ἐκ τῆς
[8, 2, 6]	ἀγαθοῖς. ἀποστέλλει δὲ πρὸς αὐτὸν	Σολόμων	γράμματα δηλοῦντα τάδε: βασιλεὺς Σολόμων
[8, 2, 1]	τῆς εὐσεβείας παράσχῃ δωρεὰς αὐτῷ.	Σολόμων	δὲ τὰ κάλλιστα καὶ μέγιστα
[8, 3, 1]	ἕως οὗ τὸν ναὸν ᾠκοδόμησε	Σολόμων	διεληλύθει τὰ πάντα ἔτη τρισχίλια
[8, 8, 1]	διάνοιαν αὐτοῦ καὶ τὴν ἐπιβολὴν	Σολόμων	ἐζήτει συλλαβὼν αὐτὸν ἀνελεῖν. φθάσας
[8, 5, 3]	δὲ ἅπας ἦν δεδεμένος. ~(Ταῦτα	Σολόμων	εἰκοσαετίᾳ κατασκευάσας, ἐπεὶ πολὺν μὲν
[8, 2, 6]	Σολόμων γράμματα δηλοῦντα τάδε: βασιλεὺς	Σολόμων	Εἱρώμῳ βασιλεῖ. ἴσθι μου τὸν
[8, 3, 9]	κατεσκεύασε τετρακισμύρια. ~(Ταῦτα πάντα ὁ	Σολόμων	εἰς τὴν τοῦ θεοῦ τιμὴν
[8, 1, 4]	τῷ βασιλεῖ δηλώσαντος προσέταξεν ὁ	Σολόμων	ἐκεῖ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμεῖν,
[8, 4, 2]	τῆς ἐννοίας ὁ δὲ βασιλεὺς	Σολόμων	ἐξεγερθείς, ἔτυχε γὰρ καθεζόμενος, ἐποιήσατο
[8, 2, 5]	σφραγῖδι ῥίζαν ἐξ ὧν ὑπέδειξε	Σολόμων	ἔπειτα ἐξεῖλκεν ὀσφρομένῳ διὰ τῶν
[8, 8, 1]	τῇ βασιλείᾳ φυλαχθῆναι. ἀποθνήσκει δὲ	Σολόμων	ἤδη γηραιὸς ὢν βασιλεύσας μὲν
[8, 7, 7]	ναὸν ἔχειν ἠβουλήθη. ~(Ταῦτ' ἀκούσας	Σολόμων	ἤλγησε καὶ σφοδρῶς συνεχύθη πάντων
[8, 3, 1]	~(Τῆς δ' οἰκοδομίας τοῦ ναοῦ	Σολόμων	ἤρξατο τέταρτον ἔτος ἤδη τῆς
[8, 2, 1]	δὲ τὴν βασιλείαν βεβαίως ἔχων	Σολόμων	καὶ τῶν ἐχθρῶν κεκολασμένων ἄγεται
[8, 6, 3]	δ' Ἕλληνες αὐτὴν προσαγορεύουσι Πάλμυραν.	~(Σολόμων	μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς ταῦτα
[8, 4, 1]	τῶν εἰς τὸν ναὸν ἀναθημάτων	Σολόμων	ὁ βασιλεὺς ἐν ἔτεσιν ἑπτὰ
[8, 10, 3]	καὶ τὰς ἀσπίδας, ἃς κατεσκεύασε	Σολόμων	ὁ βασιλεύς, οὐκ εἴασε δὲ
[8, 6, 1]	ἐνίκα τὰ προβλήματα, ἃ ἐπέτασσε	Σολόμων	ὁ Ἱεροσολύμων βασιλεύς. μνημονεύει δὲ
[8, 7, 8]	ὡς εἶδε γενναῖον καὶ τολμηρὸν	Σολόμων	ὄντα τὸ φρόνημα τῆς τῶν
[8, 3, 4]	εἶχε. ~(Μεταπέμπεται δ' ἐκ Τύρου	Σολόμων	παρὰ Εἱρώμου τεχνίτην Χείρωμον ὄνομα
[8, 7, 1]	ἔχομεν. ἀντεδωρήσατο δ' αὐτὴν καὶ	Σολόμων	πολλοῖς ἀγαθοῖς καὶ μάλισθ' ὧν
[8, 2, 6]	Τυρίων βασιλεὺς Εἴρωμος ἀκούσας ὅτι	Σολόμων	τὴν τοῦ πατρὸς διεδέξατο βασιλείαν
[8, 6, 4]	πολλῶν ὁμολογοῦντα. ~(Ὁ δὲ βασιλεὺς	Σολόμων	τοὺς ἔτι τῶν Χαναναίων οὐχ
[8, 1, 5]	δὲ χαίρειν οἷς προσέταξεν αὐτῷ	Σολόμων	φήσας καὶ ταῦτα ποιήσειν προσομόσας
[8, 2, 9]	τὴν ἀλήθειαν. ~(Ὁ δὲ βασιλεὺς	Σολόμων	ὡς ἐκομίσθη τὰ παρὰ Τυρίων
[8, 4, 6]	παρασχεῖν αὐτοῖς εἰς πολὺν χρόνον	Σολόμωνα	βασιλέα τὴν πορείαν ἐποιοῦντο μετὰ
[8, 6, 3]	καὶ ὅτι ὕστερον ἧκε πρὸς	Σολόμωνα	ἡ προειρημένη γυνὴ βασιλεύουσα τῆς
[8, 5, 3]	δυσαρεστήσας τῇ δωρεᾷ πέμψας πρὸς	Σολόμωνα	μὴ δεῖσθαι τῶν πόλεων ἔλεγε
[8, 5, 3]	καὶ λόγους αἰνιγματώδεις διεπέμψατο πρὸς	Σολόμωνα	ὁ τῶν Τυρίων βασιλεὺς παρακαλῶν,
[8, 6, 1]	κατασκευήν. τὸν δὲ τυραννοῦντα Ἱεροσολύμων	Σολόμωνα	πέμψαι φησὶ πρὸς Εἴρωμον αἰνίγματα
[8, 6, 1]	προβαλεῖν, ἃ μὴ λύσαντα τὸν	Σολόμωνα	πολλὰ τῷ Εἰρώμῳ προσαποτῖσαι χρήματα.
[8, 11, 2]	πραττομένων ἐξῆγεν ἔργον, διά τε	Σολόμωνα	τὸν πατέρα καὶ τὰς εὐεργεσίας
[8, 1, 2]	οὖσαν αὐτοῦ, μεταβάσης δὲ πρὸς	Σολόμωνα	τὸν υἱὸν αὐτῆς κατὰ τὴν
[8, 2, 7]	τοῖς ἐπεσταλμένοις ἡσθεὶς ἀντιγράφει τῷ	Σολόμωνι:	βασιλεὺς Εἵρωμος βασιλεῖ Σολόμωνι. τὸν
[8, 6, 2]	εἶτα δωρεὰν ἔδωκεν τῇ θυγατρὶ	Σολόμωνι	γεγαμημένῃ. διὸ καὶ ἀνήγειρεν αὐτὴν
[8, 1, 4]	αὐτῷ μᾶλλον ἢ τῷ βασιλεῖ	Σολόμωνι,	καὶ κίνδυνον ἐκ τούτου διὰ
[8, 7, 8]	πάσχειν τοῖς Ἑβραίοις. ~(Ἐπιτίθεται δὲ	Σολόμωνι	καὶ τῶν ὁμοφύλων τις Ἱεροβόαμος
[8, 7, 7]	τὸν καιρόν, καθ' ὃν ἤδη	Σολόμωνι	τὰ πράγματα κακῶς ἔχειν ἤρχετο
[8, 2, 7]	τῷ Σολόμωνι: βασιλεὺς Εἵρωμος βασιλεῖ	Σολόμωνι.	τὸν μὲν θεὸν εὐλογεῖν ἄξιον,
[8, 2, 5]	ἦν ἣν ὁ θεὸς παρέσχε	Σολόμωνι	φρόνησιν καὶ σοφίαν, ὡς τούς
[8, 2, 4]	τοσοῦτον δὲ πλῆθος ἦν ἁρμάτων	Σολόμωνι,	ὡς τέσσαρας εἶναι μυριάδας φατνῶν
[8, 2, 9]	μὲν οὖν Εἱρώμου φιλία καὶ	Σολόμωνος	ἀπὸ τούτων ἔτι μᾶλλον ηὔξησε
[8, 7, 4]	τὴν χώραν περιήρχετο διαβοῶσα τὴν	Σολόμωνος	ἀρετὴν καὶ σοφίαν, ὡς τούς
[8, 6, 6]	καὶ τἆλλα θαυμαστὴν ἀκούουσαν τὴν	Σολόμωνος	ἀρετὴν καὶ φρόνησιν ἐπιθυμία τῆς
[8, 7, 8]	θεὸς βούλεται καὶ σχίσας τὴν	Σολόμωνος	ἀρχὴν τῷ παιδὶ μὲν τῷ
[8, 2, 3]	ἐπετρόπευε συνοικῶν καὶ αὐτὸς θυγατρὶ	Σολόμωνος	Βασίμα τοὔνομα: τὴν δὲ περὶ
[8, 1, 1]	τῇ πρὸ ταύτης βίβλῳ δεδηλώκαμεν.	Σολόμωνος	δὲ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ νέου
[8, 7, 8]	δίδωσι, σοὶ δὲ τὰς δέκα	Σολόμωνος	εἰς αὐτὸν ἐξαμαρτόντος καὶ ταῖς
[8, 7, 7]	γῆν ἐποίει κακῶς καὶ διήρπαζε	Σολόμωνος	ζῶντος ἔτι. καὶ ταῦτα μὲν
[8, 2, 3]	εἶχεν ὑπ' αὐτῷ γεγαμηκὼς τὴν	Σολόμωνος	θυγατέρα: τὸ δὲ μέγα πεδίον
[8, 2, 5]	γινομένου δὲ τούτου σαφὴς ἡ	Σολόμωνος	καθίστατο σύνεσις καὶ σοφία δι'
[8, 8, 1]	ἀναπείθειν ἐπεχείρει τὸν λαὸν ἀφίστασθαι	Σολόμωνος	καὶ κινεῖν καὶ παράγειν εἰς
[8, 7, 7]	μὴ δυνηθεὶς αὐτὴν ἀποστῆσαι τοῦ	Σολόμωνος,	κατείχετο γὰρ φρουραῖς πολλαῖς καὶ
[8, 1, 2]	τοῦ γάμου, ἡ δὲ τοῦ	Σολόμωνος	μήτηρ εὐθὺς ὥρμησεν ἐπὶ τὸν
[8, 7, 8]	μετατίθησι τὴν αὑτοῦ γνώμην ἀπὸ	Σολόμωνος	ὁ θεὸς δίκαιος εἶναι πειρῶ
[8, 11, 4]	περὶ Ἀβίαν τὸν Ῥοβοάμου τοῦ	Σολόμωνος	οὕτως παρειλήφαμεν. ἐτελεύτησε δὲ καὶ
[8, 6, 6]	μὲν καὶ τὴν σοφίαν τοῦ	Σολόμωνος	οὕτως ὑπερβάλλουσαν αὐτὴν καὶ τῆς
[8, 8, 4]	πραγμάτων κύριον. Ῥοβόαμος δὲ ὁ	Σολόμωνος	παῖς ἐκκλησίαν ποιήσας τῶν δύο
[8, 6, 3]	εὗρον, ὅτι μετὰ Φαραώθην τὸν	Σολόμωνος	πενθερὸν οὐκέτ' οὐδεὶς τοῦτο τὸ
[8, 6, 3]	τοῦ πάππου ἡμῶν Ἁβράμου, μέχρι	Σολόμωνος	πλειόνων ἐτῶν τριακοσίων καὶ χιλίων
[8, 1, 2]	μηδὲ σκυθρωπὸν ἀπεργάσῃ. τοῦ δὲ	Σολόμωνος	προστάττειν κελεύοντος, πάντα γὰρ ὅσιον
[8, 2, 5]	μηκέτ' εἰς αὐτὸν ἐπανήξειν ὥρκου,	Σολόμωνός	τε μεμνημένος καὶ τὰς ἐπῳδὰς
[8, 8, 2]	ἕξομεν διασαφῆσαι. ~(Μετὰ δὲ τὴν	Σολόμωνος	τελευτὴν διαδεξαμένου τοῦ παιδὸς αὐτοῦ
[8, 8, 1]	Αἰγυπτίων βασιλέα, καὶ μέχρι τῆς	Σολόμωνος	τελευτῆς ἐκεῖ μείνας τό τε
[8, 10, 2]	τούτοις ἡμῖν δεδηλώσθω. ~(Ὁ δὲ	Σολόμωνος	υἱὸς Ῥοβόαμος ὁ τῶν δύο
[8, 4, 3]	ἀλλὰ πᾶσι κοινὴν τὴν ἀπὸ	σοῦ	βοήθειαν καὶ τὴν τῶν ἀγαθῶν
[8, 2, 2]	καταπέφευγα, δέσποτα, ἐπὶ τὴν παρὰ	σοῦ	βοήθειαν: τῷ γὰρ εἶναι μόνας
[8, 11, 1]	τὸν δὲ υἱὸν καταλήψῃ τεθνηκότα:	σοῦ	γὰρ εἰσιούσης εἰς τὴν πόλιν
[8, 4, 3]	κακῷ διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐκ	σοῦ	γῆς ἀκαρπίᾳ καὶ φθορᾷ λοιμικῇ
[8, 4, 3]	δὲ τῶν ἄλλων ζῴων ὑπὸ	σοῦ,	δέσποτα, κρείττονες γεγόναμεν, τούτῳ τὴν
[8, 14, 2]	παίδων, εἶπε, τῶν ἡγεμόνων ἡγουμένου	σοῦ	διὰ τὴν ἀπειρίαν ἐκείνων. καλέσαντος
[8, 9, 1]	γένους Ἰωσίαν ὄνομα, ὃς ἐπὶ	σοῦ	θύσει τοὺς ψευδιερεῖς τοὺς κατ'
[8, 9, 1]	καὶ ἀπατεώνων καὶ ἀσεβῶν ἐπὶ	σοῦ	καύσει. ἵνα μέντοι γε πιστεύσωσιν
[8, 4, 3]	ἱκετεύω καὶ μοῖράν τινα τοῦ	σοῦ	πνεύματος εἰς τὸν ναὸν ἀποικίσαι,
[8, 4, 3]	ὅσα θεῷ δύναμις ἀνθρώποις ὑπὸ	σοῦ	τετιμημένοις, καὶ τὸν οἶκον τὸν
[8, 4, 3]	οὐχ Ἑβραίοις μόνον δέομαι παρὰ	σοῦ	τὴν βοήθειαν εἶναι σφαλεῖσιν, ἀλλὰ
[8, 11, 1]	πάλιν καθαιρήσω καὶ πᾶν ἐξολέσω	σου	τὸ γένος καὶ κυσὶ καὶ
[8, 2, 3]	χώραν ἐπὶ τούτῳ πᾶσαν ἐπετέτραπτο:	Σουμούις	δὲ τὴν τῆς Βενιαμίδος κληρουχίαν
[8, 1, 5]	ἂν παραυτίκα πλημμελήσαντες ἔδοσαν. καὶ	Σουμούισον	μὲν κελευσθεὶς Βαναίας ἀπέκτεινεν. ~(Ἤδη
[8, 1, 5]	καὶ ὅρκους αὐτῷ προσηνάγκασε ποιήσασθαι.	Σουμούισος	δὲ χαίρειν οἷς προσέταξεν αὐτῷ
[8, 1, 5]	τὸν Ἀβιαθάρου τόπον, ὃν μετεστήσατο.	~(Σουμουίσῳ	δὲ προσέταξεν οἰκίαν οἰκοδομήσαντι μένειν
[8, 6, 6]	εἶναι κρίνω δούλους τε τοὺς	σοὺς	καὶ φίλους, οἳ καθ' ἡμέραν
[8, 2, 5]	ἡ Σολόμωνος καθίστατο σύνεσις καὶ	σοφία	δι' ἣν, ἵνα γνῶσιν ἅπαντες
[8, 6, 6]	τῆς Αἰθιοπίας τότε βασιλεύουσαν γυναῖκα	σοφίᾳ	διαπεπονημένην καὶ τἆλλα θαυμαστὴν ἀκούουσαν
[8, 2, 5]	ἐλέγχεσθαι. ὑπερῆρε δὲ καὶ διήνεγκε	σοφίᾳ	καὶ τῶν κατὰ τὸν αὐτὸν
[8, 6, 6]	ἐν αὑτῷ, λέγω δὲ τὴν	σοφίαν	καὶ τὴν φρόνησιν, καὶ ὧν
[8, 2, 1]	καὶ πρὸ πάντων σύνεσιν καὶ	σοφίαν	οἵαν οὐκ ἄλλος τις ἀνθρώπων
[8, 6, 6]	δ' ἐξεπλήσσετο μὲν καὶ τὴν	σοφίαν	τοῦ Σολόμωνος οὕτως ὑπερβάλλουσαν αὐτὴν
[8, 2, 5]	θεὸς παρέσχε Σολόμωνι φρόνησιν καὶ	σοφίαν,	ὡς τούς τε ἀρχαίους ὑπερβάλλειν
[8, 7, 4]	διαβοῶσα τὴν Σολόμωνος ἀρετὴν καὶ	σοφίαν,	ὡς τούς τε πανταχοῦ βασιλεῖς
[8, 6, 6]	ἀπολαύουσιν ὄψεως καὶ τῆς σῆς	σοφίας	ἀκροώμενοι διατελοῦσιν. εὐλογήσειεν ἄν τις
[8, 6, 6]	ἐλθεῖν διέγνω, μάλιστα καὶ τῆς	σοφίας	αὐτοῦ βουλομένη λαβεῖν πεῖραν αὐτὴ
[8, 2, 2]	τῆς τοῦ βασιλέως φρονήσεως καὶ	σοφίας	ἐνόμιζε τὸ πλῆθος, κἀξ ἐκείνης
[8, 5, 3]	γλῶτταν οὐκ ἀρέσκον σημαίνει. καὶ	σοφίσματα	δὲ καὶ λόγους αἰνιγματώδεις διεπέμψατο
[8, 6, 6]	φιλότιμος ἦν καὶ τὰ προβαλλόμενα	σοφίσματα	ῥᾳδίως τῇ συνέσει καταλαμβανόμενος θᾶττον
[8, 14, 5]	ὁ προφήτης ὤν. ἐκέχρητο δὲ	σοφίσματι	πρὸς αὐτὸν τῷ γενομένῳ πρὸς
[8, 2, 7]	τὴν πατρῴαν παρέδωκεν ἡγεμονίαν ἀνδρὶ	σοφῷ	καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἔχοντι, ἐγὼ
[8, 13, 4]	ὡς μὴ μόνον ἀνθρώπους αὐτῶν	σπανίζειν,	ἀλλὰ καὶ τὴν γῆν μηδ'
[8, 11, 4]	Ἱεροβοάμου συγγενῶν ἀποθανόντας ὑπὸ κυνῶν	σπαραχθῆναι	καὶ δαπανηθῆναι, τοὺς δ' ἐν
[8, 12, 2]	καὶ τὸ ἔθνος κατὰ πάσης	σπαρήσεται	γῆς ἔπηλυν βίον καὶ ἀλήτην
[8, 2, 2]	μεταπέμπεταί τινα τῶν σωματοφυλάκων καὶ	σπασάμενον	ἐκέλευσε τὴν μάχαιραν ἀμφότερα διχοτομῆσαι
[8, 3, 6]	ὦμοι χειρῶν ἀνατεταμένων, οἷς ἐπεκάθητο	σπεῖρα	κατὰ κοῖλον ἐπικειμένη τὸν λουτῆρα
[8, 3, 5]	κατὰ τὸ μεσαίτατον τοῦ κύτους	σπείρᾳ	περιαγομένῃ εἰς ἕλικας δέκα: ἦν
[8, 7, 7]	ἦν Ἰδουμαῖος γένος ἐκ βασιλικῶν	σπερμάτων.	καταστρεψαμένου δὲ τὴν Ἰδουμαίαν Ἰωάβου
[8, 11, 1]	δέ, ὦ γύναι, ταῦτα ἀπαγγέλλουσα	σπεῦδε	πρὸς τὸν ἄνδρα. τὸν δὲ
[8, 10, 1]	ἔξοδον αὐτῷ παρασκευάσαι. τῶν δὲ	σπευσάντων	ὃ προσετάγησαν ἐπιβὰς ἐδίωξε τὸν
[8, 13, 4]	ἑκατὸν ἐν τοῖς ὑπὸ Γάρις	σπηλαίοις	κρύψαι προφήτας καὶ τρέφειν αὐτοὺς
[8, 13, 7]	λαβεῖν. εὑρὼν δ' ἐν αὐτῷ	σπήλαιόν	τι κοῖλον εἴσεισι καὶ διετέλει
[8, 13, 7]	δεῖ ποιεῖν, προῆλθεν ἐκ τοῦ	σπηλαίου	μεθ' ἡμέραν καὶ σεισμοῦ τε
[8, 4, 1]	λαὸς ἅπας καὶ οἱ Λευῖται	σπονδαῖς	τε καὶ πολλῶν ἱερείων αἵματι
[8, 3, 7]	τὰ σκεύη φιάλαι τε καὶ	σπονδεῖα	χρύσεα μὲν δισμύρια ἀργύρεα δὲ
[8, 10, 3]	τεταγμένοις ἀσεβοῦντος αὐτοῦ καὶ παρανομοῦντος	σπουδάζειν,	μὴ προσκρούσωσι τῷ βασιλεῖ θέλοντες
[8, 15, 2]	νόμους καὶ φυλάσσειν τούτους καὶ	σπουδάζειν	περὶ τὴν θρησκείαν τοῦ θεοῦ.
[8, 2, 2]	ἀποκτεινάσης καὶ τὸ τῆς φίλης	σπουδαζούσης	ἀπολλύμενον θεάσασθαι. τοῦτο μέγα δεῖγμα
[8, 1, 2]	ἡ δὲ Βερσάβη καὶ διακονήσειν	σπουδαίως	ὑπέσχετο καὶ καταπράξεσθαι τὸν γάμον
[8, 12, 3]	αὐτοῖς ἄθλων ἐπὰν περί τι	σπουδάσωσιν	οὐ διαλείπουσι περὶ τοῦτο ἐνεργοῦντες,
[8, 7, 5]	πάντα χρώμενος ἐπινοίᾳ τε καὶ	σπουδῇ	καὶ λίαν ὢν φιλόκαλος οὐδὲ
[8, 11, 1]	πάθους ἠπείγετο κακοῖς ἀμηχάνοις καὶ	σπουδῇ	μὲν ἀτυχεῖ χρωμένη διὰ τὸν
[8, 7, 4]	μεγάλαις προσεμφανίζειν τὴν περὶ αὐτὸν	σπουδήν:	ἔπεμπον γὰρ αὐτῷ σκεύη χρυσᾶ
[8, 13, 4]	τὴν περὶ τοὺς ὁμοτέχνους αὐτοῦ	σπουδὴν	λέγων, ὅτι σώσειεν ἑκατὸν προφήτας
[8, 2, 1]	νενόμισται παρὰ τοῖς πλείστοις μόνα	σπουδῆς	ἄξια καὶ θεοῦ δῶρα εἶναι,
[8, 12, 4]	τὸν Ἀραμαθῶνα ἐπαύσατο καὶ μετὰ	σπουδῆς	ὡς βοηθήσων τοῖς οἰκείοις κακουμένοις
[8, 12, 3]	τῶν οὐκ ἀφανῶν Ἀρμαθῶνι τοὔνομα	σταδίους	ἀπεχούσῃ Ἱεροσολύμων τεσσαράκοντα, καὶ καταλαβόμενος
[8, 13, 5]	τὸ προειρημένον ὄρος Ἀχάβου διαπέμψαντος,	σταθεὶς	αὐτῶν ὁ προφήτης Ἠλίας μεταξύ,
[8, 9, 1]	ὄνομα τοῦ θεοῦ πέμψαντος, ὃς	σταθεὶς	ἐν μέσῳ τῷ πλήθει τοῦ
[8, 7, 3]	εἰρήκαμεν. ~(Ὁ δὲ τοῦ χρυσοῦ	σταθμὸς	τοῦ κομισθέντος αὐτῷ τάλαντα ἑξακόσια
[8, 11, 2]	κινδύνους ἀντιπαρετάσσετο καὶ συμβαλεῖν ἔμελλε,	στὰς	ἐφ' ὑψηλοῦ τινος Ἀβίας τόπου
[8, 6, 1]	Λιβάνου εἰς τὰς τῶν ἱερῶν	στέγας:	καθελών τε τὰ ἀρχαῖα ἱερὰ
[8, 3, 2]	τοῖς δ' ἄλλοις ὑπῆρχεν ἡ	στέγη	κοινὴ δι' ἀλλήλων δεδομημένη μηκίσταις
[8, 3, 2]	τὴν δὲ ὑπὸ τὰς δοκοὺς	στέγην	τῆς αὐτῆς ὕλης ἐβάλετο πᾶσαν
[8, 5, 2]	τὸ δὲ ἄλλο μέχρι τῆς	στέγης	χριστὸν ἦν καὶ καταπεποικιλμένον χρώμασι
[8, 1, 2]	κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ γνώμην	στέργει	καὶ ἀγαπᾷ τὴν ὑπ' αὐτῷ
[8, 15, 2]	νόμιμα. οἵ τε προσχώριοι διετέλουν	στέργοντες	τὸν Ἰωσάφατον καὶ πρὸς αὐτὸν
[8, 3, 8]	καὶ λίθοις χιλίας: ἡ δὲ	στεφάνη,	εἰς ἣν τὸν θεὸν Μωυσῆς
[8, 10, 3]	τοῦ Αἰγυπτίου: ἐπάγει γάρ, ὅτι	στήλας	κατέλιπεν ἐν τῇ τῶν ἀμαχητὶ
[8, 15, 5]	βασιλέα τὴν αὐτοῦ στολὴν ἔχοντα	στῆναι	ἐν τῇ παρατάξει, κατασοφιζόμενοι τὰ
[8, 7, 2]	γίνεται, λευκότερα δέ ἐστι καὶ	στίλβει	πλέον. τοῦτο μὲν πρὸς τὸ
[8, 3, 2]	σανίσι χρυσὸν αὐταῖς ἐνετόρευσεν, ὥστε	στίλβειν	ἅπαντα τὸν ναὸν καὶ περιλάμπεσθαι
[8, 7, 4]	αὐτῶν ἐπέσηθον ταῖς κόμαις, ὡς	στίλβειν	αὐτῶν τὰς κεφαλὰς τῆς αὐγῆς
[8, 7, 7]	αὐτῷ συνάψας ἔχοντι περὶ αὑτὸν	στῖφος	λῃστρικὸν ἀναβαίνει, καὶ κατασχὼν τὴν
[8, 3, 9]	ναῷ. περιλαμβάνει δ' αὐτὸ καὶ	στοαῖς	διπλαῖς μὲν τὴν κατασκευήν, λίθου
[8, 3, 9]	ἱερὸν ᾠκοδόμησεν: ἐν τετραγώνου σχήματι	στοὰς	ἐγείρας μεγάλας καὶ πλατείας καὶ
[8, 5, 2]	τρυφὴν οἰκήματα καὶ δὴ καὶ	στοὰς	μηκίστας καὶ ἐν καλῷ τῶν
[8, 3, 8]	τὸν ἐν τῷ ναῷ πεντακισμύρια.	στολὰς	δὲ ἱερατικὰς τοῖς ἀρχιερεῦσι σὺν
[8, 3, 8]	τῆς ἡμέρας: τὰς δὲ ἱερατικὰς	στολὰς	ἐκ βύσσου κατεσκεύασε καὶ ζώνας
[8, 11, 1]	τὴν γυναῖκα αὐτοῦ προσέταξε τὴν	στολὴν	ἀποθεμένην καὶ σχῆμα λαβοῦσαν ἰδιωτικὸν
[8, 15, 5]	τῶν Ἱεροσολύμων βασιλέα τὴν αὐτοῦ	στολὴν	ἔχοντα στῆναι ἐν τῇ παρατάξει,
[8, 3, 8]	Μωυσέος ἐντολὴν μυριάδας εἴκοσι, καὶ	στολῶν	τοῖς ὑμνῳδοῖς Ληουιτῶν ἐκ βύσσου
[8, 5, 1]	ἀναγκαῖον, ἵν' οὕτως ἐκ τούτου	στοχάζεσθαι	καὶ συνορᾶν ἔχωσι τὸ μέγεθος
[8, 15, 6]	τῶν περὶ τὸν βασιλέα γεγενημένων	στοχαζομένους	προσῆκε τὴν τοῦ χρεὼν ἰσχύν,
[8, 15, 5]	Σύρων βασιλεὺς ἀκούσας αὐτῶν τὴν	στρατείαν	ἀντεπήγαγεν αὐτοῖς τὴν αὑτοῦ στρατιὰν
[8, 15, 3]	τὸν καιρὸν αὐτῷ ποιήσασθαι τὴν	στρατείαν:	καὶ γὰρ εἰρήνη τε καὶ
[8, 10, 3]	ἐν αὐτοῖς διὰ τὴν Ἰσώκου	στρατείαν	καὶ τὸν θεὸν ἱκετευόντων δοῦναι
[8, 8, 4]	διὰ τοῦ προφήτου ποιήσασθαι τὴν	στρατείαν,	οὐ γὰρ εἶναι δίκαιον τοὺς
[8, 14, 4]	τῆς Ἀδάδου τοῦ Σύρων βασιλέως	στρατείας	ἐπὶ Ἄχαβον καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας
[8, 12, 4]	Βασάνης τῆς ἐπὶ τὸν Ἄσανον	στρατείας:	ἐφθάσθη γὰρ ὑπὸ τοῦ χρεὼν
[8, 10, 3]	οἰκεῖα. μέμνηται δὲ ταύτης τῆς	στρατείας	καὶ ὁ Ἁλικαρνασεὺς Ἡρόδοτος περὶ
[8, 2, 6]	τῶν πολέμων καὶ τῶν συνεχῶν	στρατειῶν	κεκωλυμένον: οὐ γὰρ ἐπαύσατο πρότερον
[8, 12, 1]	δὲ αὐτοῦ δέκα ἔτη βασιλεύοντος	στρατεύει	μεγάλῃ δυνάμει Ζαραῖος ἐπ' αὐτὸν
[8, 15, 6]	~(Καὶ τὸ μὲν τῶν Σύρων	στράτευμα	νυκτὸς ἤδη γενομένης ἀνεχώρησεν εἰς
[8, 14, 4]	δ' ἦν ὀλίγον αὐτοῦ τὸ	στράτευμα	πρὸς τοὺς πολεμίους ἀντιπαραβαλλόμενον. τοῦ
[8, 11, 2]	διπλασίων ἐκείνης. ὡς δὲ τὰ	στρατεύματα	πρὸς τὰ ἔργα καὶ τοὺς
[8, 15, 5]	συμβεβηκὸς οὐκ ἔγνω ποιῆσαι τῷ	στρατεύματι	φανερὸν μὴ τραπείησαν, τὸν δ'
[8, 6, 4]	ὅπλοις ἐφ' ἁρμάτων καὶ ἵππων	στρατευόμενοι	μᾶλλον ἢ δουλεύοντες διῆγον. τῶν
[8, 11, 4]	δὲ τούτοις τοῖς δυσὶν ἔτεσι	στρατευσάμενος	ἐπὶ Γαβαθῶνα πόλιν Παλαιστίνων οὖσαν
[8, 6, 2]	Φαραώνης ὁ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺς	στρατευσάμενος	καὶ πολιορκήσας αἱρεῖ κατὰ κράτος:
[8, 15, 4]	τοῦ θεοῦ, εἰ δίδωσιν αὐτῷ	στρατευσαμένῳ	ἐπὶ Ἄδερα νίκην καὶ καθαίρεσιν
[8, 14, 2]	ὡς τῷ ἐπιόντι πάλιν ἔτει	στρατεύσοντος	ἐπ' αὐτὸν τοῦ Σύρου, ὁ
[8, 8, 1]	ἠρέμει. γενόμενος δ' ἐν τῇ	στρατηγίᾳ	καὶ μεμνημένος τῶν ὑπὸ Ἀχία
[8, 7, 8]	αὐτὸν ἀπεδέξατο καὶ γέρας αὐτῷ	στρατηγίαν	ἐπὶ τῆς Ἰωσήπου φυλῆς ἔδωκεν.
[8, 10, 4]	φύλαξιν. ἀντὶ δὲ τοῦ μετὰ	στρατηγίας	ἐπιφανοῦς καὶ τῆς ἐν τοῖς
[8, 2, 3]	θείαν ἔχοντι διάνοιαν αὐτῷ προσεῖχον.	~(Στρατηγοὶ	δ' αὐτῷ καὶ ἡγεμόνες ἦσαν
[8, 1, 3]	φίλους ἔχοντι δυνατοὺς Ἰώαβον τὸν	στρατηγὸν	καὶ Ἀβιάθαρον τὸν ἱερέα, μεταπεμψάμενος
[8, 1, 4]	τὰ κελευσθέντα ποιήσας αὐτὸς ἀποδείκνυται	στρατηγὸς	πάσης τῆς δυνάμεως, Σάδωκον δὲ
[8, 1, 4]	ἀρχιερεὺς ἐγένετο. ~(Ἰώαβος δὲ ὁ	στρατηγὸς	τὴν ἀναίρεσιν ἀκούσας Ἀδωνία περιδεὴς
[8, 7, 7]	τὴν Ἰδουμαίαν Ἰωάβου τοῦ Δαυίδου	στρατηγοῦ	καὶ πάντας τοὺς ἐν ἀκμῇ
[8, 1, 4]	τὴν δίκην ὑπὲρ τῶν δύο	στρατηγῶν,	οὓς ὁ Ἰώαβος ἀνοσίως ἀπέκτεινε,
[8, 15, 5]	τῶν Σύρων βασιλεὺς παρήγγειλε τῇ	στρατιᾷ	διὰ τῶν ἡγεμόνων μηδένα τῶν
[8, 11, 2]	τεσσαράκοντα, ἡ δὲ τοῦ Ἱεροβοάμου	στρατιὰ	διπλασίων ἐκείνης. ὡς δὲ τὰ
[8, 11, 3]	περιληφθέντος τῶν πολεμίων ἡ μὲν	στρατιὰ	κατέδεισε καὶ ταῖς ψυχαῖς ἀνέπεσεν,
[8, 14, 1]	οὐκ ὢν ὅμοιος αὐτῷ τῇ	στρατιᾷ	πρὸς μάχην μὲν οὐ παρετάξατο,
[8, 12, 5]	ἡ δὲ πολιορκοῦσα τὴν Γαβαθώνην	στρατιὰ	πυθομένη τὰ περὶ τὸν βασιλέα
[8, 12, 2]	οὖν καὶ ἡ παρ' αὐτῷ	στρατιὰ	τοιαύτην παρὰ τοῦ θεοῦ νίκην
[8, 14, 1]	τούτων ὅσα βούλεται συγχωρήσῃ, τὴν	στρατιὰν	ἀπάξει καὶ παύσεται πολιορκῶν αὐτόν.
[8, 14, 2]	βασιλεὺς ἐξαφίησι καὶ τὴν ἄλλην	στρατιὰν	ἅπασαν. ἡ δ' αἰφνιδίως ἐπιπεσοῦσα
[8, 14, 3]	πρὸς τὰ οἰκεῖα, τὴν δὲ	στρατιὰν	αὐτῶν κατασχεῖν ἀντ' ἐκείνων σατράπας
[8, 12, 1]	Ἄσανος, καὶ ἀντιπαρατάξας αὐτῷ τὴν	στρατιὰν	ἔν τινι φάραγγι Σαβαθὰ λεγομένῃ
[8, 14, 2]	ἑτοίμην Ἄχαβος καὶ τὴν ἄλλην	στρατιὰν	ἐντὸς τῶν τειχῶν. οἱ δὲ
[8, 11, 2]	οὐδενὸς τούτων φροντίσας πολλὴν ἀθροίσας	στρατιὰν	ἐπὶ τὸν Ῥοβοάμου παῖδα τῶν
[8, 11, 2]	καὶ τῆς ἐλπίδος τοῦ πολεμίου	στρατιὰν	ἐπιλέξας ἐκ τῶν δύο φυλῶν
[8, 14, 4]	~(Ἀρξαμένου δὲ ἔαρος ἀναλαβὼν τὴν	στρατιὰν	ἦγεν ἐπὶ τοὺς Ἑβραίους, καὶ
[8, 15, 5]	στρατείαν ἀντεπήγαγεν αὐτοῖς τὴν αὑτοῦ	στρατιὰν	καὶ οὐκ ἄπωθεν τῆς Ἀραμάθης
[8, 14, 2]	χῶμα τούτοις ἐπεγείρειν αὐτοῦ τὴν	στρατιὰν	κατὰ δράκα λαμβάνουσαν, ἐμφανίζων αὐτῷ
[8, 12, 3]	πόνοις προσετίθει. καὶ τελευταῖον τὴν	στρατιὰν	παραλαβὼν πάλιν ἐπῆλθε πόλει τινὶ
[8, 15, 4]	παθεῖν, Ἄχαβος θαρρήσας ἄγειν τὴν	στρατιὰν	πρόθυμος ἦν ἐπὶ τὸν Σύρον:
[8, 11, 2]	ὑμᾶς εὐέλπιδας ἀπεργάζεται τὴν ἡμετέραν	στρατιὰν	ὑπερβάλλον; ἀλλ' οὐδ' ἥτις ἰσχὺς
[8, 11, 3]	ὁ θεός, τὴν δὲ Ἀβία	στρατιὰν	ὑπερτέραν ἐποίησεν: ὅσος γὰρ οὐδέποτ'
[8, 14, 5]	τὸν δὲ λαὸν ὑπὸ τῆς	στρατιᾶς	αὐτοῦ. παροξυνθεὶς δ' Ἄχαβος πρὸς
[8, 14, 3]	τῆς μάχης μεθ' ὅσης ἠδυνήθη	στρατιᾶς	συνεβουλεύσατο τοῖς αὑτοῦ φίλοις, πῶς
[8, 15, 3]	ἰδίου θρόνου ἑκάτερος τοῖς οἰκείοις	στρατιώταις	τὸ στρατιωτικὸν διένεμον. Ἰωσαφάτης δ'
[8, 15, 2]	τε καὶ βαρεῖς, καὶ δύναμιν	στρατιωτικὴν	πρὸς πολέμους ηὐτρέπιστο. ἦν δὲ
[8, 15, 3]	ἑκάτερος τοῖς οἰκείοις στρατιώταις τὸ	στρατιωτικὸν	διένεμον. Ἰωσαφάτης δ' ἐκέλευσεν εἴ
[8, 2, 5]	αὐτοῦ καὶ χιλιάρχων καὶ ἄλλου	στρατιωτικοῦ	πλήθους ὑπὸ τῶν δαιμονίων λαμβανομένους
[8, 11, 3]	αὐτοῦ λέγοντος λάθρα τινὰς τῶν	στρατιωτῶν	Ἱεροβόαμος ἔπεμψε περικυκλωσομένους τὸν Ἀβίαν
[8, 15, 6]	τὴν παρεμβολήν, καὶ δηλώσαντος τοῦ	στρατοκήρυκος	ὅτι τέθνηκεν Ἄχαβος ἀνέζευξαν εἰς
[8, 14, 3]	δὲ τὴν τῶν ἀπολωλότων τάξιν	στρατολογῆσαι	δύναμιν ἐκ τῆς χώρας τῆς
[8, 12, 5]	ἀπὸ τῆς Γαβαθώνης ἀναστήσας τὸν	στρατὸν	εἰς Θαρσὴν παραγίνεται τὸ βασίλειον
[8, 15, 3]	Ἄχαβος ὑπεδέξατο καὶ τὸν ἀκολουθήσαντα	στρατὸν	ἐξένισε λαμπρῶς σίτου τε καὶ
[8, 14, 1]	Σαμάρειαν καὶ περικαθίσας αὐτῇ τὸν	στρατὸν	ἐπολιόρκει. πέμψας δὲ κήρυκα πρὸς
[8, 14, 4]	δ' αὐτὴν καλοῦσιν, ἐν μεγάλῳ	στρατοπεδεύεται	πεδίῳ. Ἄχαβος δ' ἀπαντήσας αὐτῷ
[8, 15, 5]	καὶ οὐκ ἄπωθεν τῆς Ἀραμάθης	στρατοπεδεύεται.	συνέθεντο δὲ ὅ τε Ἄχαβος
[8, 11, 2]	τινὰ καλούμενον ὄρος Σαμαρῶν καὶ	στρατοπεδευσάμενος	ἐγγὺς αὐτοῦ τὰ πρὸς τὴν
[8, 14, 2]	καὶ τοὺς ἄλλους ἄχρι τοῦ	στρατοπέδου	διώκουσιν. ἰδὼν δὲ τούτους νικῶντας
[8, 11, 3]	ἔκ τινων οὐ φανερῶν τοῦ	στρατοπέδου	μερῶν. μέσου δ' αὐτοῦ περιληφθέντος
[8, 14, 4]	τὸν ὄρθρον προελθόντων ἐκ τοῦ	στρατοπέδου	τῶν πολεμίων καὶ παραταξαμένων εἰς
[8, 14, 2]	ὥστε τὰς πανοπλίας ἐκ τῶν	στρατοπέδων	φεύγοντας καταλιπεῖν καὶ τὸν βασιλέα
[8, 12, 4]	ἅπασαν ὁ καταλειφθεὶς ἐν Ἀρμαθῶνι	στρατός,	ἔπεμψε πρὸς τὸν Δαμασκηνῶν βασιλέα
[8, 11, 2]	τότ' οὔτε νῦν, ἀλλ' ἧκε	στρατὸς	ἐφ' ἡμᾶς τοσοῦτος: τίνι καὶ
[8, 15, 2]	ἐκ μὲν τῆς Ἰούδα φυλῆς	στρατὸς	ὁπλιτῶν μυριάδες τριάκοντα, ὧν Ἐδναῖος
[8, 12, 1]	αὐτῇ καὶ καθαρεύσας ἁπάσης κηλῖδος.	στρατοῦ	δ' εἶχεν ἐπιλέκτων ἀνδρῶν ὡπλισμένων
[8, 11, 2]	ἀλλ' οὐδ' ἥτις ἰσχὺς μυριάδων	στρατοῦ	μετ' ἀδικημάτων πολεμοῦντος: ἐν γὰρ
[8, 8, 4]	ἦν λαβὰν ὀκτωκαίδεκα παρ' αὐτῶν	στρατοῦ	μυριάδας ἐπιλέκτους ἐξελθεῖν ἐπὶ τὸν
[8, 3, 6]	δὲ καὶ χυτρογαύλους δέκα λουτῆρας	στρογγύλους	χαλκοῦς, ὧν ἕκαστος ἐχώρει τεσσαράκοντα
[8, 5, 2]	τριάκοντα, ἄντικρυς ἔχων ναὸν παχέσι	στύλοις	ἀνατεταμένον: ἦν δὲ ἐν αὐτῷ
[8, 5, 2]	ἦν μέγας καὶ καλὸς πολλοῖς	στύλοις	ἐρηρεισμένος, ὃν εἰς τὰς κρίσεις
[8, 3, 4]	δὲ ὁ Χείρωμος οὗτος καὶ	στύλους	δύο χαλκοῦς ἔσωθεν τὸ πάχος
[8, 11, 1]	Δαυίδου γένους σοὶ ταύτην ἔδωκα,	σὺ	δὲ τούτων ἠμνημόνησας καὶ τὴν
[8, 11, 1]	θεοὺς τὴν ἐμὴν θυσίαν ἐγκαταλιπόν.	σὺ	δέ, ὦ γύναι, ταῦτα ἀπαγγέλλουσα
[8, 4, 3]	γὰρ ἂν μάθοιεν πάντες, ὅτι	σὺ	μὲν αὐτὸς ἐβουλήθης παρ' ἡμῖν
[8, 2, 7]	εἰς Ἱεροσόλυμα. ὅπως δὲ καὶ	σὺ	παράσχῃς ἡμῖν ἀντὶ τούτων σῖτον,
[8, 4, 3]	τινι τούτων τῶν παθημάτων, οἷς	σὺ	τοὺς παραβάντας τι τῶν ὁσίων
[8, 1, 5]	εἶχε καὶ καλέσας αὐτόν οὐ	σύ,	φησίν, ὤμοσας μὴ καταλείψειν ἐμὲ
[8, 4, 3]	παισὶ τοῖς ἐμοῖς ἀρετὴν ᾗ	σὺ	χαίρεις παράσχου. πρὸς δὲ τούτοις
[8, 8, 4]	ἐκβοήσαντες οὐκέτι οὐδὲν αὐτοῖς οὐδὲ	συγγενὲς	πρὸς Δαυίδην καὶ τοὺς ἀπ'
[8, 10, 2]	Μαχάνην ὄνομα καὶ αὐτὴν οὖσαν	συγγενῆ:	καὶ παῖς ἐξ αὐτῆς ἄρρην
[8, 10, 2]	ἐπ' ἔτη τρία. γήμας δὲ	συγγενῆ	τινα καὶ τρεῖς ποιησάμενος ἐξ
[8, 11, 4]	ἐν τῇ πόλει τῶν Ἱεροβοάμου	συγγενῶν	ἀποθανόντας ὑπὸ κυνῶν σπαραχθῆναι καὶ
[8, 14, 1]	καὶ τοὺς τῶν φίλων καὶ	συγγενῶν	οἴκους ἐκέλευε διδόναι πᾶν ὅ
[8, 8, 4]	φόρων Ἀδώραμον, ἵνα καταπραύνῃ καὶ	συγγνόντας	τοῖς εἰρημένοις, εἴ τι προπετὲς
[8, 12, 3]	τῶν παρῳχημένων ἔκτοτε γοῦν μετανοήσας	συγγνώμης	τύχῃ, ἀλλ' ὥσπερ οἱ προκειμένων
[8, 8, 3]	παραυτίκα ἀπειπεῖν ἀγαθῆς ἐλπίδος ἔχεσθαι.	~(Συγκαλέσας	δὲ τοὺς πατρῴους φίλους ἐσκοπεῖτο
[8, 8, 5]	ταῖς προειρημέναις πόλεσι ναίσκων, καὶ	συγκαλέσας	τὰς δέκα φυλὰς ὧν αὐτὸς
[8, 15, 2]	~(Τρίτῳ δ' ἔτει τῆς βασιλείας	συγκαλέσας	τοὺς ἡγεμόνας τῆς χώρας καὶ
[8, 7, 3]	καὶ ἑξήκοντα καὶ ἕξ, μὴ	συγκαταριθμουμένου	καὶ τοῦ ὑπὸ τῶν ἐμπόρων
[8, 6, 6]	εἰκός ἐστι καὶ ψευδεῖ δόξῃ	συγκατατίθεσθαι	καὶ μεταπεῖσαι πάλιν, ὅλη γὰρ
[8, 12, 5]	τῶν βασιλείων καὶ ὑποπρήσας αὐτὸ	συγκατέκαυσεν	ἑαυτὸν βασιλεύσας ἡμέρας ἑπτά. διέστη
[8, 14, 5]	τὸν μὲν ἐγκλεισθέντα φυλάττεσθαι ἐκέλευσε,	συγκεχυμένος	δ' αὐτὸς ἐπὶ τοῖς Μιχαίου
[8, 2, 8]	πιστεύεσθαι δ' εὐθὺς ἀξιοῦμεν, οὐδὲ	συγκεχωρημένον	ἡμῖν κατεξανισταμένοις τοῦ πρέποντος τῇ
[8, 1, 2]	πεῖσαι δοῦναι τὴν τῷ πατρὶ	συγκοιμωμένην	πρὸς γάμον αὐτῷ Ἀβισάκην: οὐ
[8, 2, 4]	τοῖς ἵπποις ἐχορήγει τὰ ἐπιτήδεια	συγκομίζων	εἰς ὃν ὁ βασιλεὺς διέτριβε
[8, 3, 2]	μέσους τοίχους ὑπὸ τῶν αὐτῶν	συγκρατουμένους	ξύλων ἐρρωμενεστέρους διὰ τοῦτο γίνεσθαι.
[8, 4, 1]	οὕτως ὀλίγῳ πρὸς τὸ μέγεθος	συγκρινόμενα	τοῦ ναοῦ συμπερασθῆναι, γράψας τοῖς
[8, 2, 5]	οἳ πάντων συνέσει διενεγκεῖν λέγονται,	συγκρινομένους	λείπεσθαι παρ' ὀλίγον, ἀλλὰ πλεῖστον
[8, 10, 3]	γενομένους περὶ αὐτὸν ἀσεβεῖς καὶ	συγχέοντας	τὰ νόμιμα. κατιδὼν δ' αὐτοὺς
[8, 13, 7]	βόας ἠκολούθησεν Ἠλίᾳ. δεηθεὶς δὲ	συγχωρῆσαι	αὐτῷ τοὺς γονεῖς ἀσπάσασθαι κελεύοντος
[8, 7, 7]	τὴν ἐπ' αὐτοῖς τοῦ θεοῦ,	συγχωρήσαντος	τοῦ Φαραῶνος ὁ Ἄδερος ἧκεν
[8, 14, 4]	αὐτῷ παρ' Ἀχάβου λαβεῖν, εἰ	συγχωρήσειεν	αὐτοῖς πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν, ἀφῆκεν:
[8, 14, 1]	λαβεῖν αὐτὸν τούτων ὅσα βούλεται	συγχωρήσῃ,	τὴν στρατιὰν ἀπάξει καὶ παύσεται
[8, 7, 5]	ὥσπερ καὶ τῶν δένδρων τῶν	συκαμινίνων,	ὧν πληθύει τὰ τῆς Ἰουδαίας
[8, 7, 2]	τὴν μὲν ἰδέαν ἐμφερῆ τοῖς	συκίνοις	γίνεται, λευκότερα δέ ἐστι καὶ
[8, 9, 1]	Ἱεροβόαμος ἐξέτεινε τὴν χεῖρα κελεύων	συλλαβεῖν	αὐτόν. ἐκτεταμένη δ' ἡ χεὶρ
[8, 15, 4]	Ἰάδαος τὴν Ἱεροβοάμου τοῦ βασιλέως	συλλαβεῖν	θελήσαντος ἀπεξήρανε δεξιάν: ἀκή κοας
[8, 13, 6]	φαύλης καὶ ἀνοήτου δόξης πεποιημένους:	συλλαβόντες	δ' αὐτῶν καὶ τοὺς προφήτας
[8, 8, 1]	καὶ τὴν ἐπιβολὴν Σολόμων ἐζήτει	συλλαβὼν	αὐτὸν ἀνελεῖν. φθάσας δὲ γνῶναι
[8, 13, 7]	καὶ ὕδωρ: φαγὼν δὲ καὶ	συλλεξάμενος	ἐκ τῆς τροφῆς ἐκείνης τὴν
[8, 7, 4]	ὡς μήτ' εὐπρεπεστέρους ἄλλους εἶναι	συμβαλεῖν	αὐτοῖς μήτε ὠκυτέρους, ἀλλὰ καλλίστους
[8, 14, 3]	τοῖς ὄρεσιν οὐκ ἐδίδοσαν γνώμην	συμβαλεῖν	αὐτοῖς: τὸν γὰρ θεὸν αὐτῶν
[8, 11, 2]	καὶ τοὺς κινδύνους ἀντιπαρετάσσετο καὶ	συμβαλεῖν	ἔμελλε, στὰς ἐφ' ὑψηλοῦ τινος
[8, 10, 1]	αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπερχομένῳ	συμβαλεῖν	ἔφραζεν, ὑφ' οὗ διαφθαρήσεσθαι καὶ
[8, 10, 1]	τῷ Ἰάδωνι πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα	συμβάλλει	λέων καὶ κατασπάσας αὐτὸν ἀπὸ
[8, 14, 2]	οἱ δὲ τῶν ἀρχόντων παῖδες	συμβαλόντες	τοῖς φύλαξι πολλοὺς αὐτῶν ἀποκτείνουσι
[8, 13, 8]	εἰς τὸ Ναβώθου χωρίον Ἀχάβῳ	συμβαλοῦντα	καὶ περὶ τῶν πεπραγμένων ἐρησόμενον,
[8, 7, 7]	ἐκεῖθεν εἰς τὴν Συρίαν ἀφίκετο.	συμβαλὼν	δὲ ἐκεῖ τινι Ῥάζῳ μὲν
[8, 14, 4]	Ἄχαβος τὴν οἰκείαν> δύναμιν. καὶ	συμβαλὼν	καρτερᾶς τῆς μάχης γενομένης τρέπεται
[8, 12, 2]	νίκην ἐσήμαινεν ὁ θεός, καὶ	συμβαλὼν	μετὰ χαρᾶς τῶν προδεδηλωμένων ὑπὸ
[8, 14, 5]	θεοῦ προσταγμάτων λέοντι περιτυχόντα διαφθαρήσεσθαι.	συμβάντος	τούτου τἀνθρώπῳ πρόσεισιν ἑτέρῳ πάλιν
[8, 15, 6]	ἐν Ἀραμάθῃ, Μιχαία τοῦτο προειπόντος.	συμβάντων	οὖν Ἀχάβῳ τῶν ὑπὸ τῶν
[8, 11, 2]	τοῦ κρατεῖν τῶν ἐναντίων ἀποκεῖσθαι	συμβέβηκεν,	ἥτις ἐστὶ παρ' ἡμῖν τετηρηκόσιν
[8, 15, 5]	πνεύμονος. Ἄχαβος δὲ τὸ μὲν	συμβεβηκὸς	οὐκ ἔγνω ποιῆσαι τῷ στρατεύματι
[8, 12, 2]	τὴν θρησκείαν ἅπαντα τούτων ἐναντία	συμβήσεσθαι	καὶ γενήσεσθαι χρόνον ἐκεῖνον, ἐν
[8, 12, 3]	δὲ προακηκοὼς τὰ μέλλοντα αὐτῷ	συμβήσεσθαι	κακὰ μεθ' ὅλης τῆς γενεᾶς
[8, 7, 7]	κατήγγειλεν ὁ προφήτης αὐτῷ τὰ	συμβησόμενα	καὶ πολέμιον εὐθὺς ἐπ' αὐτὸν
[8, 15, 5]	Ἰσραηλιτῶν. οἱ δὲ Σύροι τῆς	συμβολῆς	γενομένης ἰδόντες τὸν Ἰωσάφατον ἑστῶτα
[8, 15, 3]	ἐπὶ τὸν Σύρον ἐξόδου, εἰ	συμβουλεύουσι	κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν αὐτῷ
[8, 15, 4]	τὸν πόλεμον. τῶν δὲ προφητῶν	συμβουλευσάντων	ἐκστρατεῦσαι, κρατήσειν γὰρ τοῦ Σύρου
[8, 11, 2]	ἀρχὴ καὶ τέλος τῶν ἁπάντων.	συμβουλεύω	τοιγαροῦν ὑμῖν ἔτι καὶ νῦν
[8, 11, 2]	ἡδονὴν ἐκκλησιάζων ὡμίλησεν ἀνθρώπων πονηρῶν	συμβουλίᾳ	πεισθείς, ἐγκατελίπετε τῷ δοκεῖν ὑπ'
[8, 8, 3]	καὶ τὴν τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῖς	συμβουλίαν	εἰπών, τί δοκεῖ ποιεῖν αὐτοῖς
[8, 8, 3]	φιλάνθρωπον, τὴν τῶν μειρακίων αὐτοῖς	συμβουλίαν	παρεὶς τὴν τῶν φίλων ἀπεκρίνατο.
[8, 15, 3]	καὶ θυμάτων ἀφθονίᾳ, παρεκάλεσέ τε	συμμαχῆσαι	κατὰ τοῦ Σύρων βασιλέως, ἵνα
[8, 12, 4]	τὸ πλῆθος ἀσμένως ἐδέξατο καὶ	συμμαχίαν	ἐποιήσατο πρὸς αὐτὸν διαλύσας τὴν
[8, 12, 4]	καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον παρακαλῶν	συμμαχίαν	καὶ ὑπομιμνήσκων, ὅτι καὶ πατρῴα
[8, 11, 3]	ἐπικαλεσάμενοι τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ	συμμαχίαν	τῶν ἱερέων τῇ σάλπιγγι σημανάντων
[8, 14, 3]	τοὺς μὲν βασιλέας οὓς ἐπηγάγετο	συμμάχους	ἀπολῦσαι πρὸς τὰ οἰκεῖα, τὴν
[8, 14, 1]	ἁπάσης τῆς χώρας συναγαγὼν καὶ	συμμάχους	τοὺς πέραν Εὐφράτου βασιλέας ποιησάμενος
[8, 14, 2]	μετὰ τριάκοντα καὶ δύο βασιλέων	συμμάχων	ἐδήλωσαν αὐτῷ τὴν ἀπόκρισιν: ὁ
[8, 3, 3]	πρὸς τὸ ὕψος τοῦ τοίχου	συμμεμετρημένας	εὖρος ἐχούσας πηχῶν εἴκοσι, καὶ
[8, 4, 2]	καὶ διὰ νυκτὸς καὶ ἡμέρας	συμπάρει.	ταῦτα ἐπιθειάσας πρὸς τὸν θεὸν
[8, 2, 6]	ὁ θεός. διὸ παρακαλῶ σε	συμπέμψαι	τινὰς τοῖς ἐμοῖς εἰς Λίβανον
[8, 4, 1]	τὸ μέγεθος συγκρινόμενα τοῦ ναοῦ	συμπερασθῆναι,	γράψας τοῖς ἡγεμόσι καὶ τοῖς
[8, 8, 1]	καὶ τῶν δι' αὐτὰς κακῶν	συμπεσόντων	Ἑβραίοις εὐκαιρότερον ἕξομεν διασαφῆσαι. ~(Μετὰ
[8, 4, 1]	κατέθεσαν: αἱ δὲ τοὺς ταρσοὺς	συμπλέξασαι,	καὶ γὰρ οὕτως ἦσαν ὑπὸ
[8, 5, 2]	λαμπρότατον οἶκον εἰς ἑστίασιν καὶ	συμπόσια	χρυσοῦ περίπλεων: καὶ τἆλλα δὲ
[8, 8, 3]	θεοῦ ποιήσαντος οἶμαι κατακριθῆναι τὸ	συμφέρον	ὑπ' αὐτοῦ: καλέσας δὲ μειράκια
[8, 8, 3]	ὁ δ' ἀγαθὴν οὕτως καὶ	συμφέρουσαν	ἴσως πρὸς τὸ πᾶν, εἰ
[8, 4, 6]	ὡς τοὺς προσοίκους ἀκούοντας τὴν	συμφορὰν	θαυμάζειν καὶ τὴν αἰτίαν πολυπραγμονεῖν
[8, 12, 3]	οὖν ἕξειν εἰκότως τῆς ὁμοίας	συμφορᾶς	αὐτὸν ἔλεγεν ὅμοιον αὐτῷ γενόμενον.
[8, 4, 3]	ἔνδον ὢν ἐλεήσῃς καὶ τῶν	συμφορῶν	ἀπαλλάξῃς. ταύτην δὲ οὐχ Ἑβραίοις
[8, 2, 1]	παρασχεῖν ἥδιστα καὶ λαβεῖν ἀνθρώπῳ	συμφορώτατα	τὸν θεὸν ᾔτησεν: οὐ γὰρ
[8, 15, 6]	τῶν τοιούτων προγνώσεως οὐδέν ἐστι	συμφορώτερον	παρέχοντος οὕτω τοῦ θεοῦ τί
[8, 3, 2]	δυναμένης, οἳ τῇ τε γῇ	συμφυέντες	ἔμελλον ἔδαφος καὶ ἔρεισμα τῆς
[8, 3, 6]	καὶ λέοντος αὐτοῖς ἐφηρμοσμένων, ὡς	σύμφυτα	ταῦτ' εἶναι δοκεῖν τοῖς ὁρῶσι.
[8, 2, 8]	τοῦ Τυρίων γραμματοφυλακείου δημοσίων εὕροι	συμφωνοῦντα	τοῖς εἰρημένοις ὑφ' ἡμῶν τὰ
[8, 4, 5]	ἑπτὰ ἡμέρας ἤγαγεν ὁ βασιλεὺς	σὺν	ἅπαντι τῷ λαῷ κατευωχούμενος. ~(Ἐπεὶ
[8, 1, 3]	συνέκαμες καὶ ἡ κιβωτός, ἣν	σὺν	αὐτῷ μετήνεγκας. ταύτην δέ σοι
[8, 4, 5]	καὶ κατευωχήθησαν ἐν αὐτῷ πάντες	σὺν	γυναιξὶν Ἑβραῖοι καὶ τέκνοις, ἔτι
[8, 10, 1]	τοῖς παισὶ καὶ αὐτὸν ἀποθανόντα	σὺν	ἐκείνῳ θάψαι, λέγων ἀληθῆ μὲν
[8, 10, 1]	αὐτὸς μετὰ τὴν τελευτὴν οὐδὲν	σὺν	ἐκείνῳ ταφεὶς τῶν ὀστῶν οὐ
[8, 7, 5]	αὐτῷ πιπράσκειν τὸ μὲν ἅρμα	σὺν	ἵπποις δυσὶν ἑξακοσίων δραχμῶν ἀργυρίου,
[8, 14, 2]	τούτων πραττομένων ἐν ἀγωνίᾳ δεινῇ	σὺν	παντὶ τῷ λαῷ: θαρρεῖ δὲ
[8, 3, 8]	στολὰς δὲ ἱερατικὰς τοῖς ἀρχιερεῦσι	σὺν	ποδήρεσιν ἐπωμίσι καὶ λογίῳ καὶ
[8, 9, 1]	ἀρχιερεὺς ἐπὶ τὸν βωμὸν ἀναβαίνει	σὺν	τοῖς ἰδίοις ἱερεῦσι. μέλλοντος δ'
[8, 4, 1]	Ἑβραίων ἐκέλευσεν ἅπαντα τὸν λαὸν	συναγαγεῖν	εἰς Ἱεροσόλυμα ὀψόμενόν τε τὸν
[8, 14, 1]	πρεσβείᾳ τοῦ τῶν Σύρων βασιλέως	συναγαγὼν	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος ἔλεγεν,
[8, 14, 1]	δύναμιν ἐξ ἁπάσης τῆς χώρας	συναγαγὼν	καὶ συμμάχους τοὺς πέραν Εὐφράτου
[8, 6, 5]	αὕτη, χρυσὸν αὐτῷ κομίσαι. καὶ	συναθροίσαντες	ὡς τετρακόσια τάλαντα πάλιν ἀνεχώρησαν
[8, 4, 1]	τὰ δὲ λοιπὰ σκεύη πάντα	συναλίσας	ἔνδον εἰς τὸν ναὸν κατέθετο.
[8, 3, 3]	αἱ δ' ἄλλαι πτέρυγες αὑταῖς	συνάπτουσαι	τεθείσῃ μεταξὺ αὐτῶν τῇ κιβωτῷ
[8, 3, 2]	ἑκάστῳ πρὸς τοὺς πλησίον οὐ	συνάπτων,	τοῖς δ' ἄλλοις ὑπῆρχεν ἡ
[8, 2, 3]	ἐλευθερίας ἀκρατῶς ἐμφορούμενοι πρὸς τῷ	συναύξειν	ἕκαστος τὰ οἰκεῖα καὶ ποιεῖν
[8, 13, 8]	αὐτοῦ τῶν ἰδίων ἀγρόν, ἵνα	συνάψας	ἓν αὐτὸ ποιήσῃ κτῆμα, εἰ
[8, 7, 7]	τὴν χώραν εἰς φιλίαν αὐτῷ	συνάψας	ἔχοντι περὶ αὑτὸν στῖφος λῃστρικὸν
[8, 3, 2]	ἔξωθεν ξύλοις κεδρίνοις ἁλύσεσι παχείαις	συνδεδεμένοις,	ὥστε ἀντ' ὀχυρωμάτων καὶ ῥώμης
[8, 2, 9]	θεμελίους, ἁρμόσαντας δὲ πρῶτον καὶ	συνδήσαντας	ἐν τῷ ὄρει κατακομίζειν οὕτως
[8, 10, 3]	λαὸν μιμητὴν γενέσθαι τῶν ἀνομημάτων.	συνδιαφθείρεται	γὰρ τὰ τῶν ἀρχομένων ἤθη
[8, 10, 3]	μὴ ταὐτὰ πράττοντας. τοῦτο τοίνυν	συνέβαινε	καὶ τοῖς ὑπὸ Ῥοβοάμῳ τεταγμένοις
[8, 7, 7]	ταῦτα μὲν ἐκ τοῦ Ἀδέρου	συνέβαινε	πάσχειν τοῖς Ἑβραίοις. ~(Ἐπιτίθεται δὲ
[8, 2, 9]	τὸν ὡρισμένον χρόνον ἔπειθ' οὕτως	συνέβαινε	τοῖς πρώτοις μυρίοις διὰ τετάρτου
[8, 13, 6]	αὐτῷ: μέχρι γὰρ τότε καθαρῷ	συνέβαινε	τῷ ἀέρι εἶναι. τοῦ δὲ
[8, 1, 2]	παρήγαγεν εἰς τὸν οἶκον, οὗ	συνέβαινεν	αὐτῷ κεῖσθαι τὸν βασιλικὸν θρόνον,
[8, 2, 2]	τὸ δὲ πρᾶγμα περὶ οὗ	συνέβαινεν	εἶναι τὴν δίκην ἀναγκαῖον ἡγησάμην
[8, 13, 4]	ἀπῄεσαν ἕτερος ἑτέραν τῶν ὁδῶν.	συνεβεβήκει	δὲ καθ' ὃν Ἰεζαβέλη ἡ
[8, 2, 2]	μετὰ ταύτης ἐν ἑνὶ δωματίῳ,	συνέβη	δ' ἀμφοτέραις ἡμῖν ἐπὶ μιᾶς
[8, 11, 4]	τὸ Ἱεροβοάμου γένος διέφθειρε. καὶ	συνέβη	κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ προφητείαν
[8, 7, 6]	τὴν ἐκείνου δόξαν, ἣν αὐτῷ	συνέβη	καταλιπεῖν διὰ τὴν πρὸς τὸν
[8, 15, 4]	πλήξαντος αὐτοῦ τὸν Μιχαίαν μηδὲν	συνέβη	παθεῖν, Ἄχαβος θαρρήσας ἄγειν τὴν
[8, 13, 8]	Ναβώθου νεκρὸν ὑπὸ κυνῶν δαπανηθῆναι	συνέβη,	τό τε αὐτοῦ καὶ τὸ
[8, 12, 5]	διαφθείρει: τῷ γὰρ αὐτῷ τρόπῳ	συνέβη	τὸν οἶκον αὐτοῦ πρόρριζον ἀπολέσθαι
[8, 7, 8]	τὸν καιρὸν ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων	συνεβόλησε	προφήτης ἐκ πόλεως μὲν Σιλὼ
[8, 13, 5]	ὡς ἐκείνους δεῖ θρησκεύειν αὐτοῖς	συνεβούλευε	κατακολουθεῖν. τοῦ δὲ πλήθους μηδὲν
[8, 12, 2]	βιωσόμενον. καιρὸν δ' αὐτοῖς ἔχουσι	συνεβούλευεν	ἀγαθοῖς γίνεσθαι καὶ μὴ φθονῆσαι
[8, 14, 3]	ἐν πεδίῳ ποιησαμένους τὴν μάχην.	συνεβούλευον	δὲ πρὸς τούτῳ τοὺς μὲν
[8, 14, 3]	μάχης μεθ' ὅσης ἠδυνήθη στρατιᾶς	συνεβουλεύσατο	τοῖς αὑτοῦ φίλοις, πῶς ἂν
[8, 11, 2]	τῶν ἐκείνου νόμων ἀπεσπάσατε. καίτοι	συνεγνωκέναι	καλῶς εἶχεν ὑμᾶς οὐ λόγων
[8, 4, 1]	δὲ τῶν Μακεδόνων Ὑπερβερεταίῳ λεγομένῳ.	συνέδραμε	δ' εἰς τὸν αὐτὸν χρόνον
[8, 13, 6]	ἅρματι μέχρι τῆς Ἱερέζηλας πόλεως	συνέδραμε.	~(Μαθοῦσα δὲ ἡ τοῦ Ἀχάβου
[8, 13, 5]	τὸ πλῆθος ὄντας. ὡς δὲ	συνέδραμον	πάντες εἰς τὸ προειρημένον ὄρος
[8, 15, 5]	οὐκ ἄπωθεν τῆς Ἀραμάθης στρατοπεδεύεται.	συνέθεντο	δὲ ὅ τε Ἄχαβος καὶ
[8, 2, 5]	μεμνημένος καὶ τὰς ἐπῳδὰς ἃς	συνέθηκεν	ἐκεῖνος ἐπιλέγων. βουλόμενος δὲ πεῖσαι
[8, 13, 2]	καὶ ὀλίγον ἐλαίου, πορεύεσθαι δὲ	συνειλεχυῖαν	τὰ ξύλα, ἵνα φυράσασα ποιήσῃ
[8, 15, 4]	αὐτὸν ὡς καὶ τὸ πρῶτον,	συνεὶς	ἐκ τῶν λόγων Ἰωσάφατος, ὅτι
[8, 1, 3]	τε ἄλλα ὅσα τῷ πατρὶ	συνέκαμες	καὶ ἡ κιβωτός, ἣν σὺν
[8, 3, 6]	πέντε πλάτος τεσσάρων ὕψος ἕξ.	συνεκέκλειτο	δὲ τὸ ἔργον κατὰ μέρος
[8, 3, 6]	ἔχουσαι. τὰς δὲ γωνίας ἄνωθεν	συνέκλειον	ὦμοι χειρῶν ἀνατεταμένων, οἷς ἐπεκάθητο
[8, 5, 2]	χωρῆσαι σύνοδον ἀνθρώπων ἐπὶ δίκας	συνεληλυθότων	κατεσκεύασεν ἑκατὸν μὲν πηχῶν τὸ
[8, 8, 2]	παραγίνεται: δέδοκτο γὰρ αὐτὸν ἐκεῖσε	συνελθοῦσι	τοῖς Ἰσραηλίταις ἀποδεῖξαι βασιλέα. προσελθόντες
[8, 3, 3]	εἴκοσι, καὶ ταύτας κατεκόλλησε χρυσῷ.	συνελόντι	δ' εἰπεῖν οὐδὲν εἴασε τοῦ
[8, 13, 4]	τὸν προφήτην Ἠλίαν οὐχ εὑρηκέναι:	συνέπεσθαι	δ' ἐκέλευσε κἀκεῖνον αὐτῷ. δόξαν
[8, 15, 1]	ἀλλ' εἶχεν εὐμενές τε καὶ	συνεργὸν	τὸ θεῖον δίκαιος ὢν καὶ
[8, 5, 1]	παραδόξου τετυχηκὸς ἔτι καὶ θεοῦ	συνεργοῦντος,	εἰς ὃν ἐγίνετο, τοῖς προειρημένοις
[8, 2, 5]	μηδὲ τοὺς Αἰγυπτίους, οἳ πάντων	συνέσει	διενεγκεῖν λέγονται, συγκρινομένους λείπεσθαι παρ'
[8, 6, 6]	τὰ προβαλλόμενα σοφίσματα ῥᾳδίως τῇ	συνέσει	καταλαμβανόμενος θᾶττον ἢ προσεδόκα τις
[8, 2, 1]	νίκην πολεμίων, καὶ πρὸ πάντων	σύνεσιν	καὶ σοφίαν οἵαν οὐκ ἄλλος
[8, 2, 5]	τούτου σαφὴς ἡ Σολόμωνος καθίστατο	σύνεσις	καὶ σοφία δι' ἣν, ἵνα
[8, 14, 5]	προσῆλθε τῷ βασιλεῖ λέγων αὐτῷ	συνεστρατεῦσθαι	καὶ παραλαβεῖν ἐπὶ φυλακῇ τινα
[8, 2, 5]	Χάλκεος καὶ Δάρδανος υἱοὶ Ἡμάωνος.	συνετάξατο	δὲ καὶ βιβλία περὶ ᾠδῶν
[8, 2, 4]	αὐτῷ φόρους παρὰ τῶν ἐθνῶν.	συνετέλουν	δὲ καὶ τῇ τραπέζῃ καθ'
[8, 5, 3]	τὸν δὲ δεινὸν ὄντα καὶ	συνετὸν	οὐδὲν τούτων παρῆλθεν, ἀλλὰ πάντα
[8, 7, 7]	γενόμενος τοῖς τοῦ βασιλέως παισὶ	συνετράφη.	ἀκούσας οὖν τὸν Δαυίδου θάνατον
[8, 2, 9]	τὴν ἐργασίαν κατέστησε μερίσας αὐτὴν	συνετῶς:	μυρίους γὰρ ἐποίησε κόπτοντας ἐπὶ
[8, 12, 5]	δὲ τὴν πόλιν ἰδὼν ἠρημωμένην	συνέφυγεν	εἰς τὸ μυχαίτατον τῶν βασιλείων
[8, 2, 6]	πρὸς αὐτὸν ἠσπάζετό τε καὶ	συνέχαιρεν	ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ἀγαθοῖς. ἀποστέλλει
[8, 7, 7]	ἀκούσας Σολόμων ἤλγησε καὶ σφοδρῶς	συνεχύθη	πάντων αὐτῷ σχεδὸν τῶν ἀγαθῶν
[8, 2, 6]	ὑπὸ τῶν πολέμων καὶ τῶν	συνεχῶν	στρατειῶν κεκωλυμένον: οὐ γὰρ ἐπαύσατο
[8, 14, 4]	τῆς χάριτος γενησόμενον. ὁ δὲ	συνήδεσθαι	φήσας αὐτῷ περιόντι καὶ μηδὲν
[8, 14, 4]	Ἰσραηλιτῶν βασιλέας καὶ δυνήσεσθαι τῷ	συνήθει	τρόπῳ τῆς ἱκετείας χρησαμένους τὴν
[8, 13, 8]	δὲ τῆς λύπης ἐπὶ τὴν	συνήθη	τρέπεσθαι τοῦ σώματος πρόνοιαν: μελήσειν
[8, 8, 3]	ἀρχῆς ἀξιώματι τὴν ἀπόκρισιν, ὡς	συνῆλθεν	ἀκουσόμενον τὸ πλῆθος τῇ τρίτῃ
[8, 10, 2]	καὶ σιρομάστας εἰς πολλὰς μυριάδας.	συνῆλθον	δὲ οἱ παρὰ πᾶσι τοῖς
[8, 5, 3]	βασιλεὺς Εἴρωμος εἰς τὴν οἰκοδομίαν	συνήνεγκεν	ἔτι δὲ καὶ ξύλα κέδρου
[8, 13, 4]	δ' ἀπὸ τοῦ βασιλέως Ὠβεδίᾳ	συνήντησεν	ὁ προφήτης Ἠλίας: καὶ πυθόμενος
[8, 6, 1]	ὂν ἐγχώσας τὸν μεταξὺ τόπον	συνῆψε	τῇ πόλει καὶ χρυσοῖς ἀναθήμασιν
[8, 13, 5]	αὐτὸ δεξαμενὴν ὤρυξε βαθυτάτην, καὶ	συνθεὶς	τὰς σχίζας ἐπὶ τοῦ βωμοῦ
[8, 10, 3]	φόβον οὐκ ἐνέμεινε ταῖς γενομέναις	συνθήκαις,	ἀλλ' ἐσύλησε τὸ ἱερὸν καὶ
[8, 14, 4]	γενομένων δ' αὐτοῖς ὅρκων καὶ	συνθηκῶν	πολλὰ δωρησάμενος αὐτῷ Ἄχαβος ἀπέπεμψεν
[8, 4, 1]	πᾶσιν ἀφίξεως ἑβδόμῳ μηνὶ μόλις	συνίασιν,	ὑπὸ μὲν τῶν ἐπιχωρίων Ἀθύρει,
[8, 15, 4]	ὁ τούτου κρείττων τὰ μέλλοντα	συνιδεῖν:	καὶ γὰρ τοῦτον ἔλεγε προφητεύσαντα
[8, 6, 6]	καὶ τὸ παρ' αὐτοῖς εἶναι	συνίστησιν.	ἐγὼ γοῦν οὐδὲ τοῖς ἀπαγγελλομένοις
[8, 5, 2]	διάγνωσιν πλῆθος ὑποδέξασθαι καὶ χωρῆσαι	σύνοδον	ἀνθρώπων ἐπὶ δίκας συνεληλυθότων κατεσκεύασεν
[8, 7, 6]	τοὺς Μωσήους νόμους, ὃς ἀπηγόρευσε	συνοικεῖν	ταῖς οὐχ ὁμοφύλοις, τοὺς δ'
[8, 10, 2]	εἶχε δὲ τὰς μὲν νόμῳ	συνοικούσας	αὐτῷ γυναῖκας ὀκτωκαίδεκα παλλακὰς δὲ
[8, 2, 3]	Γαλιλαίας ὅλης ἄχρι Σιδῶνος ἐπετρόπευε	συνοικῶν	καὶ αὐτὸς θυγατρὶ Σολόμωνος Βασίμα
[8, 5, 1]	οὕτως ἐκ τούτου στοχάζεσθαι καὶ	συνορᾶν	ἔχωσι τὸ μέγεθος οἱ τῇ
[8, 3, 2]	κύκλῳ τριάκοντα βραχέσιν οἴκοις, οἳ	συνοχή	τε τοῦ παντὸς ἔμελλον ἔσεσθαι
[8, 2, 5]	θεραπείαν τοῖς ἀνθρώποις: ἐπῳδάς τε	συνταξάμενος	αἷς παρηγορεῖται τὰ νοσήματα καὶ
[8, 3, 2]	τέχνην ἐκ λίθων ἀκροτόμων ἐγένετο	συντεθέντων	ἁρμονίως πάνυ καὶ λείως, ὡς
[8, 8, 3]	αὐτοῦ: καλέσας δὲ μειράκια τὰ	συντεθραμμένα	καὶ τὴν τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῖς
[8, 4, 1]	ὁ βασιλεὺς ἐν ἔτεσιν ἑπτὰ	συντελέσας	καὶ πλούτου καὶ προθυμίας ἐπίδειξιν
[8, 3, 6]	ἀψῖδας τῶν τροχῶν θεασάμενος, ὅπως	συντετορευμέναι	καὶ τοῖς πλευροῖς τῶν βάσεων
[8, 7, 7]	νεωτερισμός, ἄρας ἐκεῖθεν εἰς τὴν	Συρίαν	ἀφίκετο. συμβαλὼν δὲ ἐκεῖ τινι
[8, 7, 7]	ἀναβαίνει, καὶ κατασχὼν τὴν ἐκεῖ	Συρίαν	βασιλεὺς αὐτῆς ἀποδείκνυται καὶ κατατρέχων
[8, 10, 3]	ἐπῆλθεν ἔθνεσι καὶ τὴν Παλαιστίνην	Συρίαν	ἐδουλώσατο λαβὼν ἀμαχητὶ τοὺς ἀνθρώπους
[8, 15, 4]	σημαίνειν τούτοις ἅπασαν καταστρέψεσθαι τὴν	Συρίαν.	Μιχαίαν δὲ μετ' οὐ πολλὰς
[8, 6, 2]	ἀπὸ τῶν οἰκουμένων μερῶν τῆς	Συρίας	ἀπῳκίσθαι τὸ κατωτέρω μὲν μηδαμοῦ
[8, 7, 5]	ἀργυρίου, αὐτὸς δὲ τοῖς τῆς	Συρίας	βασιλεῦσι καὶ τοῖς πέραν Εὐφράτου
[8, 6, 2]	ἡμερῶν ὁδὸν> ἀπὸ τῆς ἄνω	Συρίας	διεστῶσαν, ἀπὸ δ' Εὐφράτου μιᾶς,
[8, 6, 2]	εἰς τὴν ἔρημον τῆς ἐπάνω	Συρίας	καὶ κατασχὼν αὐτὴν ἔκτισεν ἐκεῖ
[8, 10, 3]	αἰδοίων περιτομήν: Φοίνικες γὰρ καὶ	Σύροι	οἱ ἐν τῇ Παλαιστίνῃ ὁμολογοῦσι
[8, 14, 4]	γὰρ τὸ παλαιὸν ἱκέτευον οἱ	Σύροι,	πρὸς Ἄχαβον παρεγένοντο καὶ δεῖσθαι
[8, 15, 5]	βασιλέα τῶν Ἰσραηλιτῶν. οἱ δὲ	Σύροι	τῆς συμβολῆς γενομένης ἰδόντες τὸν
[8, 14, 2]	ἡ δ' αἰφνιδίως ἐπιπεσοῦσα τοῖς	Σύροις	ἐκράτησεν αὐτῶν, οὐ γὰρ προσεδόκων
[8, 14, 4]	ὅπερ οὐκ εἶναι δοκεῖ τοῖς	Σύροις,	ἑπτὰ μὲν ἡμέρας ἀντεστρατοπεδευκότες ἡσύχαζον,
[8, 6, 2]	ἔτι νῦν καλεῖται παρὰ τοῖς	Σύροις,	οἱ δ' Ἕλληνες αὐτὴν προσαγορεύουσι
[8, 15, 4]	στρατιὰν πρόθυμος ἦν ἐπὶ τὸν	Σύρον:	ἐνίκα γὰρ οἶμαι τὸ χρεὼν
[8, 15, 3]	ἀνακρῖναι περὶ τῆς ἐπὶ τὸν	Σύρον	ἐξόδου, εἰ συμβουλεύουσι κατ' ἐκεῖνον
[8, 14, 2]	διακόσιοι καὶ τριακονταδύο, μαθὼν τὸν	Σύρον	πρὸς εὐωχίαν καὶ ἄνεσιν τετραμμένον
[8, 15, 3]	τότε τῷ Ἀχάβῳ πρὸς τὸν	Σύρον	ὑπῆρχεν ἐπὶ τρία ἔτη διαμείνασα,
[8, 14, 1]	ἄλλα δυσάλωτος ἐδόκει: ὁ δὲ	Σύρος	ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ
[8, 14, 1]	γὰρ ἐπιζητῶν ἐπρεσβεύσατο πρῶτον ὁ	Σύρος.	νῦν δ' ἠξίωκε δούλους πέμψαι
[8, 15, 4]	ὅτι τεθνήξεται νικηθεὶς ὑπὸ τοῦ	Σύρου,	ἐν φρουρᾷ δὲ νῦν αὐτὸν
[8, 15, 4]	συμβουλευσάντων ἐκστρατεῦσαι, κρατήσειν γὰρ τοῦ	Σύρου	καὶ λήψεσθαι ὑποχείριον αὐτὸν ὡς
[8, 14, 2]	ἔτει στρατεύσοντος ἐπ' αὐτὸν τοῦ	Σύρου,	ὁ μὲν Ἄχαβος πρὸς τούτοις
[8, 14, 2]	δὲ πολλὴν ὁδὸν διώκων τοὺς	Σύρους	ἤνυσεν ἀναιρῶν αὐτούς, διαρπάσας δὲ
[8, 14, 4]	δέκα. ὁ δὲ βασιλεὺς τῶν	Σύρων	Ἄδαδος φεύγων μετά τινων πιστοτάτων
[8, 13, 7]	παῖδα, ἐκ Δαμασκοῦ δὲ τῶν	Σύρων	Ἀζάηλον: ἀντ' αὐτοῦ δὲ προφήτην
[8, 15, 5]	τῆς Γαλαδίτιδος. ὁ δὲ τῶν	Σύρων	βασιλεὺς ἀκούσας αὐτῶν τὴν στρατείαν
[8, 15, 5]	μὲν γὰρ Ἄδαδος ὁ τῶν	Σύρων	βασιλεὺς παρήγγειλε τῇ στρατιᾷ διὰ
[8, 15, 3]	παρεκάλεσέ τε συμμαχῆσαι κατὰ τοῦ	Σύρων	βασιλέως, ἵνα τὴν ἐν τῇ
[8, 14, 4]	μὲν περὶ τῆς Ἀδάδου τοῦ	Σύρων	βασιλέως στρατείας ἐπὶ Ἄχαβον καὶ
[8, 14, 1]	τῇ δευτέρᾳ πρεσβείᾳ τοῦ τῶν	Σύρων	βασιλέως συναγαγὼν εἰς ἐκκλησίαν τὸ
[8, 2, 4]	βασιλεῖ ἡγεμόνες, οἳ τῆς τε	Σύρων	γῆς καὶ τῶν ἀλλοφύλων ἥτις
[8, 10, 3]	περιτέμνονται τῶν ἐν τῇ Παλαιστίνῃ	Σύρων	ἢ μόνοι ἡμεῖς. ἀλλὰ περὶ
[8, 14, 1]	ὁ τοῦ Ἀδάδου βασιλεύων τῶν	Σύρων	καὶ Δαμασκοῦ δύναμιν ἐξ ἁπάσης
[8, 15, 4]	ἔφη καὶ διωκομένους ὑπὸ τῶν	Σύρων	καὶ διασκορπιζομένους ὑπ' αὐτῶν εἰς
[8, 15, 6]	ἀπέθανε. ~(Καὶ τὸ μὲν τῶν	Σύρων	στράτευμα νυκτὸς ἤδη γενομένης ἀνεχώρησεν
[8, 5, 2]	πεποίητο δένδρα καὶ φυτὰ παντοῖα	σύσκια	τοῖς κλάδοις καὶ τοῖς ἐκκρεμαμένοις
[8, 4, 3]	παρὰ σοῦ τὴν βοήθειαν εἶναι	σφαλεῖσιν,	ἀλλὰ κἂν ἀπὸ περάτων τῆς
[8, 7, 6]	δὲ ἁμαρτεῖν αὐτὸν ἔτυχε καὶ	σφαλῆναι	περὶ τὴν φυλακὴν τῶν νομίμων,
[8, 14, 4]	αὐτῷ μετὰ τῆς δυνάμεως ἀντεστρατοπεδεύσατο:	σφόδρα	δ' ἦν ὀλίγον αὐτοῦ τὸ
[8, 4, 1]	ὁ τῆς σκηνοπηγίας καιρὸς ἑορτῆς	σφόδρα	παρὰ τοῖς Ἑβραίοις ἁγιωτάτης καὶ
[8, 6, 6]	λόγους εἰπεῖν, ὑφ' ὧν ἠλέγχθη	σφόδρα	τὴν διάνοιαν ἐπὶ τοῖς προειρημένοις
[8, 7, 7]	~(Ταῦτ' ἀκούσας Σολόμων ἤλγησε καὶ	σφοδρῶς	συνεχύθη πάντων αὐτῷ σχεδὸν τῶν
[8, 2, 5]	τὸν δακτύλιον ἔχοντα ὑπὸ τῇ	σφραγῖδι	ῥίζαν ἐξ ὧν ὑπέδειξε Σολόμων
[8, 3, 2]	πάνυ καὶ λείως, ὡς μήτε	σφύρας	μήτε ἄλλου τινὸς ἐργαλείου τεκτονικοῦ
[8, 2, 7]	θάλασσαν καὶ κελεύσω τοὺς ἐμοὺς	σχεδίαν	πηξαμένους εἰς ὃν ἂν βουληθῇς
[8, 2, 1]	ἠξίωσεν αὑτῷ προσγενέσθαι, ταῦτα γὰρ	σχεδὸν	νενόμισται παρὰ τοῖς πλείστοις μόνα
[8, 7, 7]	καὶ σφοδρῶς συνεχύθη πάντων αὐτῷ	σχεδὸν	τῶν ἀγαθῶν ἐφ' οἷς ζηλωτὸς
[8, 6, 4]	αὐτοὺς κατάγειν εἰς τοῦτο τὸ	σχῆμα,	ἀλλὰ πάντες ἐν ὅπλοις ἐφ'
[8, 11, 1]	προσέταξε τὴν στολὴν ἀποθεμένην καὶ	σχῆμα	λαβοῦσαν ἰδιωτικὸν πορευθῆναι πρὸς Ἀχίαν
[8, 15, 5]	μὲν τὸν Ἄχαβον τὸ βασιλικὸν	σχῆμα,	τὸν δὲ τῶν Ἱεροσολύμων βασιλέα
[8, 3, 9]	ἔξωθεν ἱερὸν ᾠκοδόμησεν: ἐν τετραγώνου	σχήματι	στοὰς ἐγείρας μεγάλας καὶ πλατείας
[8, 15, 5]	τὸ χρεὼν καὶ δίχα τοῦ	σχήματος:	ὁ μὲν γὰρ Ἄδαδος ὁ
[8, 13, 5]	ὤρυξε βαθυτάτην, καὶ συνθεὶς τὰς	σχίζας	ἐπὶ τοῦ βωμοῦ καὶ κατ'
[8, 7, 8]	ὃ παρῆν μηδὲ εἷς ἄλλος.	σχίσας	δὲ εἰς δώδεκα φάρση τὸ
[8, 7, 8]	ταῦτα ὁ θεὸς βούλεται καὶ	σχίσας	τὴν Σολόμωνος ἀρχὴν τῷ παιδὶ
[8, 14, 4]	οἱ δὲ σάκκους ἐνδυσάμενοι καὶ	σχοινία	ταῖς κεφαλαῖς περιθέμενοι, οὕτως γὰρ
[8, 7, 4]	δέ τι χωρίον ἀπὸ δύο	σχοίνων	Ἱεροσολύμων, ὃ καλεῖται μὲν Ἠτάν,
[8, 14, 4]	παρεγένοντο καὶ δεῖσθαι τὸν Ἄδαδον	σώζειν	αὐτὸν ἔλεγον εἰς ἀεὶ δοῦλον
[8, 2, 8]	οὐκ ἐν τοῖς ἡμετέροις μόνον	σωζόμενα	βιβλίοις ἀλλὰ καὶ παρὰ Τυρίοις,
[8, 4, 3]	τὸν ναὸν ἱκετεύων σε καὶ	σωθῆναι	δεόμενος, ἐπήκοος αὐτοῦ γενόμενος ὡς
[8, 14, 2]	φεύγοντας καταλιπεῖν καὶ τὸν βασιλέα	σωθῆναι	μόλις ἐφ' ἵππου ποιησάμενον τὴν
[8, 10, 1]	τοὺς υἱοὺς πέμψας ἐκόμισε τὸ	σῶμα	εἰς τὴν πόλιν καὶ πολυτελοῦς
[8, 10, 1]	κἀκεῖνον καὶ τὸ τοῦ προφήτου	σῶμα,	μέχρις οὗ τινες τῶν ὁδοιπόρων
[8, 1, 4]	ἀπέκτεινε, θάψαι δ' αὐτοῦ τὸ	σῶμα,	ὅπως τὰ μὲν ἁμαρτήματα μηδέποτε
[8, 12, 5]	καλουμένῃ. προσηγόρευσε δ' αὐτὴν αὐτὸς	Σωμαραῖος	ἀπὸ τοῦ τὸ ὄρος ἀποδομένου
[8, 12, 5]	πόλει, τὰ δὲ λοιπὰ ἐν	Σωμαρεῶνι	λεγομένῃ πόλει ὑπὸ δὲ Ἑλλήνων
[8, 12, 5]	ἐφ' ᾧ κατεσκεύασε τὴν πόλιν	Σωμάρου.	διέφερε δ' οὐδὲν τῶν πρὸ
[8, 5, 2]	ὑποφυγὴν καὶ σκέπην εἶναι τοῖς	σώμασιν.	ἐν κεφαλαίῳ δ' εἰπεῖν τὴν
[8, 13, 8]	ἐπὶ τὴν συνήθη τρέπεσθαι τοῦ	σώματος	πρόνοιαν: μελήσειν γὰρ αὐτῇ περὶ
[8, 1, 3]	δὲ Βαναίαν τὸν ἐπὶ τῶν	σωματοφυλάκων	ἀποκτεῖναι προσέταξεν αὐτῷ τὸν ἀδελφὸν
[8, 2, 2]	ζῶν παιδίον μεταπέμπεταί τινα τῶν	σωματοφυλάκων	καὶ σπασάμενον ἐκέλευσε τὴν μάχαιραν
[8, 6, 6]	μετ' ἀπιστίας παραγίνεται, τῶν δὲ	σῶν	ἀγαθῶν, ὧν αὐτός τε ἔχεις
[8, 4, 4]	τῶν οὐχ> ὑπαρχόντων, ὡς τὸ	σῶσαι	τὰ πορισθέντα καὶ μηδὲν ἁμαρτεῖν
[8, 13, 4]	ὁμοτέχνους αὐτοῦ σπουδὴν λέγων, ὅτι	σώσειεν	ἑκατὸν προφήτας Ἱεζαβέλης πάντας τοὺς
[8, 10, 3]	θεὸν ἱκετευόντων δοῦναι νίκην καὶ	σωτηρίαν:	ἀλλ' οὐκ ἔπεισαν τὸν θεὸν
[8, 14, 4]	τρόπῳ τῆς ἱκετείας χρησαμένους τὴν	σωτηρίαν	αὐτῷ παρ' Ἀχάβου λαβεῖν, εἰ
[8, 14, 1]	αὐτὸς μὲν ἑτοίμως εἶχεν ὑπὲρ	σωτηρίας	αὐτοῦ καὶ εἰρήνης καὶ γυναῖκας
[8, 13, 4]	ἀποθάνῃ. προνοεῖν οὖν αὐτοῦ τῆς	σωτηρίας	παρακαλεῖ τὴν περὶ τοὺς ὁμοτέχνους
[8, 10, 3]	ψυχαῖς ἀνέπεσον καὶ μηδὲν ἔτι	σωτήριον	ὁρῶντες ἐξομολογεῖσθαι πάντες ὥρμησαν, ὅτι
[8, 6, 5]	οἰκονόμων εἰς τὴν πάλαι μὲν	Σώφειραν	νῦν δὲ χρυσῆν γῆν καλουμένην,
[8, 7, 7]	μὲν τοὔνομα τὸν δὲ τῆς	Σωφηνῆς	ἀποδεδρακότι βασιλέα Ἀδραάζαρον δεσπότην ὄντα
[8, 10, 3]	θεῷ λαβὼν παρὰ τοῦ τῆς	Σωφηνῆς	βασιλέως, καὶ τοῦτο ποιήσας ἀνέστρεψεν
[8, 10, 3]	τῆς ἐκείνων ἀσελγείας τὴν αὑτῶν	σωφροσύνην	παραπέμποντες ὡς ἀρετῇ ταῖς κακίαις
[8, 10, 2]	καὶ Θεκωὲ καὶ Βηθσοὺρ καὶ	Σωχὼ	καὶ Ὀδολλὰμ καὶ Εἰπὰν καὶ