Liv., chap., par.
[8, 12, 3]	τὸν ἀποκτείναντα τὸν Ἱεροβοάμου υἱὸν	Νάβαδον	καὶ κατασχόντα τὴν ἀρχήν. οὗτος
[8, 11, 4]	διαδέχεται δ' αὐτὸν ὁ παῖς	Νάβαδος	δευτέρου ἔτους ἤδη τῆς βασιλείας
[8, 7, 8]	τῶν ὁμοφύλων τις Ἱεροβόαμος υἱὸς	Ναβαταίου	κατὰ προφητείαν πάλαι γενομένην αὐτῷ
[8, 3, 8]	τὴν ὑμνῳδίαν ἐξηυρημένα, ἃ καλεῖται	νάβλας	καὶ κινύρας, ἐξ ἠλέκτρου κατεσκεύασε
[8, 7, 2]	ὀργάνων κατασκευὴν κινύρας τε καὶ	νάβλας,	ὅπως ὑμνῶσιν οἱ Ληουῖται τὸν
[8, 13, 8]	τοῦ προφήτου τούτου τοιαῦτα ἦν.	~(Ναβώθης	δέ τις ἐξ Ἱεζαρήλου πόλεως
[8, 13, 8]	ποιησαμένους ἐκκλησίαν προκαθίσαι μὲν αὐτῶν	Νάβωθον,	εἶναι γὰρ αὐτὸν γένους ἐπιφανοῦς,
[8, 13, 8]	τούτῳ διαχρήσασθαι τῷ τρόπῳ. καὶ	Νάβωθος	μέν, ὡς ἔγραψεν ἡ βασίλισσα,
[8, 13, 8]	ὀψόμενος ἧκε τὸν ἀμπελῶνα τὸν	Ναβώθου.	ἀγανακτήσας δ' ὁ θεὸς πέμπει
[8, 15, 4]	ἐν Ἱεζερήλα πόλει ἐν τῷ	Ναβώθου	ἀγρῷ τὸ αἷμα αὐτοῦ κύνας
[8, 13, 8]	τὸν βασιλέα καὶ κληρονομεῖν τὸν	Ναβώθου	ἀμπελῶνα προῖκα ἐκέλευσεν. ὁ δὲ
[8, 13, 8]	τὸν τόπον, ἐν ᾧ τὸν	Ναβώθου	νεκρὸν ὑπὸ κυνῶν δαπανηθῆναι συνέβη,
[8, 13, 8]	μήτε δεῖπνον, διηγήσατο αὐτῇ τὴν	Ναβώθου	σκαιότητα καὶ ὡς χρησάμενος ἐπιεικέσι
[8, 13, 8]	μελήσειν γὰρ αὐτῇ περὶ τῆς	Ναβώθου	τιμωρίας. καὶ παραχρῆμα πέμπει γράμματα
[8, 15, 4]	κύνας ἀναλιχμήσεσθαι προειπεῖν, καθὼς καὶ	Ναβώθου	τοῦ δι' αὐτὸν καταλευσθέντος ὑπὸ
[8, 13, 8]	τὸν προφήτην Ἠλίαν εἰς τὸ	Ναβώθου	χωρίον Ἀχάβῳ συμβαλοῦντα καὶ περὶ
[8, 8, 5]	ποιήσας δαμάλεις χρυσᾶς καὶ οἰκοδομήσας	ναίσκους	τοσούτους ἕνα μὲν ἐν Βηθήλῃ
[8, 8, 5]	τῶν ἐν ταῖς προειρημέναις πόλεσι	ναίσκων,	καὶ συγκαλέσας τὰς δέκα φυλὰς
[8, 6, 2]	καὶ τοῖς ὡραίοις εὐφυεῖς καὶ	νάμασιν	ὑδάτων ἐνδρόσους. ἐμβαλὼν δὲ καὶ
[8, 7, 4]	μὲν Ἠτάν, παραδείσοις δὲ καὶ	ναμάτων	ἐπιρροαῖς ἐπιτερπὲς ὁμοῦ καὶ πλούσιον:
[8, 4, 1]	οἰκοδομημάτων καὶ τῶν εἰς τὸν	ναὸν	ἀναθημάτων Σολόμων ὁ βασιλεὺς ἐν
[8, 3, 3]	τὸν δὲ τεσσαράκοντα πηχῶν ἅγιον	ναὸν	ἀπέδειξεν. ἐκτεμὼν δὲ τὸν μέσον
[8, 4, 3]	τοῦ σοῦ πνεύματος εἰς τὸν	ναὸν	ἀποικίσαι, ὡς ἂν καὶ ἐπὶ
[8, 3, 8]	ἐκομίζετο τὸ θυμίαμα εἰς τὸν	ναὸν	δισμύρια: ὁμοίως ἄλλα θυμιατήρια οἷς
[8, 3, 3]	τοῦτο εἶναι. ~(Διελὼν δὲ τὸν	ναὸν	εἰς δύο τὸν μὲν ἔνδοθεν
[8, 4, 6]	μὲν τὴν κιβωτὸν εἰς τὸν	ναὸν	εἰσαγαγόντες καὶ τὸ μέγεθος καὶ
[8, 4, 2]	δὲ καὶ κεκραμένον εἰς τὸν	ναὸν	εἰσερρύη, καὶ ταῖς μὲν ὄψεσι
[8, 3, 6]	τὸ νίπτειν τοὺς εἰς τὸν	ναὸν	εἰσιόντας ἱερεῖς ἐν αὐτῇ τὰς
[8, 3, 4]	βασιλέως βούλησιν τὰ περὶ τὸν	ναὸν	ἐμηχανήθη. κατεσκεύασε δὲ ὁ Χείρωμος
[8, 3, 2]	καὶ εἴκοσι. περιῳκοδόμησε δὲ τὸν	ναὸν	ἐν κύκλῳ τριάκοντα βραχέσιν οἴκοις,
[8, 4, 2]	τοῦτον δέ σοι κατεσκεύακα τὸν	ναὸν	ἐπώνυμον, ὡς ἂν ἀπ' αὐτοῦ
[8, 7, 6]	τὴν πόλιν Ἱεροσόλυμα, ἐν ᾗ	ναὸν	ἔχειν ἠβουλήθη. ~(Ταῦτ' ἀκούσας Σολόμων
[8, 4, 1]	χορεύοντες ἕως οὗ πρὸς τὸν	ναὸν	ἦλθον ἔκαμον. τούτῳ μὲν οὖν
[8, 4, 3]	καταφεύγῃ πᾶς ἀθροισθεὶς ἐπὶ τὸν	ναὸν	ἱκετεύων σε καὶ σωθῆναι δεόμενος,
[8, 3, 7]	ὧν μίαν ἀνέθηκεν εἰς τὸν	ναόν,	ἵνα καίηται καθ' ἡμέραν ἀκολούθως
[8, 4, 6]	καὶ ὅτι φυλάξει τε τὸν	ναὸν	καὶ διὰ παντὸς ἐν αὐτῷ
[8, 3, 2]	πάνυ θυρῶν. διέλαβε δὲ τὸν	ναὸν	καὶ ἔνδοθεν καὶ ἔξωθεν ξύλοις
[8, 4, 1]	εἰς Ἱεροσόλυμα ὀψόμενόν τε τὸν	ναὸν	καὶ μετακομιοῦντα τὴν τοῦ θεοῦ
[8, 3, 2]	ἐνετόρευσεν, ὥστε στίλβειν ἅπαντα τὸν	ναὸν	καὶ περιλάμπεσθαι τὰς ὄψεις τῶν
[8, 4, 3]	βασιλεὺς ἀφορᾷ πάλιν εἰς τὸν	ναὸν	καὶ τὴν δεξιὰν εἰς τὸν
[8, 4, 1]	πάντα συναλίσας ἔνδον εἰς τὸν	ναὸν	κατέθετο. ~(Ἐπεὶ δὲ πάντα διακοσμήσαντες
[8, 8, 4]	παραχωρεῖν δ' αὐτῷ μόνον τὸν	ναὸν	ὃν ὁ πάππος αὐτοῦ κατεσκεύασεν
[8, 4, 2]	καλεῖσθαι προείποι καὶ ὅτι τὸν	ναὸν	οὗτος οἰκοδομήσει αὐτῷ βασιλεὺς μετὰ
[8, 5, 2]	εὖρος πηχῶν τριάκοντα, ἄντικρυς ἔχων	ναὸν	παχέσι στύλοις ἀνατεταμένον: ἦν δὲ
[8, 8, 5]	προσκυνεῖν: ἄνθρωπος γὰρ κατεσκεύακε τὸν	ναόν,	πεποίηκα δὲ κἀγὼ δύο χρυσᾶς
[8, 4, 1]	θεοῦ σκεύη μετεκόμιζον εἰς τὸν	ναόν.	προῆγον δὲ μετὰ θυσιῶν αὐτός
[8, 4, 6]	ἐπήλυδας ἀλλοτρίας καταστήσειν, τὸν δὲ	ναὸν	τὸν νῦν οἰκοδομηθέντα καταπρησθησόμενον τοῖς
[8, 4, 5]	μυριάδας δώδεκα. τὸν μὲν γὰρ	ναὸν	τότε πρῶτον ἔγευσεν ἱερουργημάτων καὶ
[8, 5, 2]	ὡς καὶ τὸν τοῦ θεοῦ	ναὸν	τούτοις κατηγλάισεν. εἰργάσατο δὲ καὶ
[8, 13, 1]	καὶ μανίαν προύπεσεν, ὥστε καὶ	ναὸν	τῷ Τυρίων θεῷ ὃν Βελίαν
[8, 2, 6]	πατέρα βουληθέντα κατασκευάσαι τῷ θεῷ	ναὸν	ὑπὸ τῶν πολέμων καὶ τῶν
[8, 3, 1]	γεννηθέντος Ἀδάμου ἕως οὗ τὸν	ναὸν	ᾠκοδόμησε Σολόμων διεληλύθει τὰ πάντα
[8, 6, 1]	τε τὰ ἀρχαῖα ἱερὰ καὶ	ναὸν	ᾠκοδόμησε τοῦ Ἡρακλέους καὶ τῆς
[8, 4, 3]	ὅτι γε οὗτος ὁ τυχὼν	ναός,	ἀλλὰ φυλάσσειν τε ἀπόρθητον ἐκ
[8, 3, 1]	δύο. καθ' ὃν δὲ ὁ	ναὸς	ἤρξατο οἰκοδομεῖσθαι χρόνον, κατ' ἐκεῖνον
[8, 3, 9]	τοῦ ὄρους ἐφ' ἧς ὁ	ναὸς	ᾠκοδόμητο κατεσκεύασε: καὶ διὰ τοῦτο
[8, 4, 1]	τὸ χάλκεον ἵστησι πρὸ τοῦ	ναοῦ	ἀντικρὺ τῆς θύρας, ὡς ἀνοιχθείσης
[8, 3, 1]	οἰκήσεως εἰς τὴν οἰκοδομίαν τοῦ	ναοῦ	διεγεγόνει χρόνος ἐτῶν τεσσαράκοντα καὶ
[8, 2, 9]	τέμνειν μεγάλους εἰς τοὺς τοῦ	ναοῦ	θεμελίους, ἁρμόσαντας δὲ πρῶτον καὶ
[8, 3, 3]	δὲ καὶ τῷ πυλῶνι τοῦ	ναοῦ	θύρας πρὸς τὸ ὕψος τοῦ
[8, 8, 5]	ἴσως καὶ δελεασθὲν ὑπὸ τοῦ	ναοῦ	καὶ τῆς θρησκείας τῆς ἐν
[8, 7, 2]	ξύλοις εἰς ὑποστήριγμα τοῦ τε	ναοῦ	καὶ τῶν βασιλείων κατεχρήσατο καὶ
[8, 5, 1]	βασίλεια πολὺ τῆς ἀξίας τοῦ	ναοῦ	καταδεέστερα τυγχάνοντα τῷ μήτε τὴν
[8, 5, 1]	ἀναγέγραπται. ~(Μετὰ δὲ τὴν τοῦ	ναοῦ	κατασκευὴν ἐν ἔτεσιν ἑπτὰ καθὼς
[8, 3, 9]	πάσῃ φιλοτιμίᾳ περὶ τὸν τοῦ	ναοῦ	κόσμον χρησάμενος, ἃ καὶ κατέθηκεν
[8, 3, 9]	τοῦ θεοῦ. περιέβαλε δὲ τοῦ	ναοῦ	κύκλῳ γείσιον μὲν κατὰ τὴν
[8, 4, 5]	σκηνοπηγίαν καλουμένην ἑορτὴν πρὸ τοῦ	ναοῦ	λαμπρῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ δὶς
[8, 3, 7]	ἄρτους πρὸς τὸ βόρειον τοῦ	ναοῦ	μέρος ἀντικρὺ τῆς λυχνίας: ταύτην
[8, 3, 3]	δ' εἰπεῖν οὐδὲν εἴασε τοῦ	ναοῦ	μέρος οὔτε ἔξωθεν οὔτε ἔνδοθεν,
[8, 3, 2]	φερομένης. ἡ δ' ὅλη τοῦ	ναοῦ	οἰκοδομία κατὰ πολλὴν τέχνην ἐκ
[8, 3, 1]	τεχνιτῶν. ~(Τῆς δ' οἰκοδομίας τοῦ	ναοῦ	Σολόμων ἤρξατο τέταρτον ἔτος ἤδη
[8, 4, 1]	πρὸς τὸ μέγεθος συγκρινόμενα τοῦ	ναοῦ	συμπερασθῆναι, γράψας τοῖς ἡγεμόσι καὶ
[8, 3, 6]	ἵστησιν ἐξ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ	ναοῦ,	τέτραπτο δὲ τοῦτο κατὰ βορέαν
[8, 3, 3]	δύναται. κατέστρωσε δὲ καὶ τοῦ	ναοῦ	τὸ ἔδαφος ἐλάσμασι χρυσοῦ, ἐπέθηκε
[8, 10, 1]	κόπου μὲν ἡ χεὶρ αὐτοῦ	ναρκήσειε	βαστάζουσα τὰς θυσίας, εἶτ' ἀνεθεῖσα
[8, 7, 3]	ἐωνεῖτο, ἀλλὰ πολλαὶ γὰρ ἦσαν	ναῦς,	ἃς ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ
[8, 6, 5]	καὶ τῆς ἁρμοζούσης εἰς τὰς	ναῦς	δωρεᾶς παρ' Εἰρώμου τοῦ Τυρίων
[8, 3, 2]	διακοσίων. ~(Βάλλεται μὲν οὖν τῷ	ναῷ	θεμελίους ὁ βασιλεὺς ἐπὶ μήκιστον
[8, 3, 8]	μικρὸν βωμὸν τὸν ἐν τῷ	ναῷ	πεντακισμύρια. στολὰς δὲ ἱερατικὰς τοῖς
[8, 3, 9]	ἔξωθεν ἱερὸν ἴσον ὑπῆρχε τῷ	ναῷ.	περιλαμβάνει δ' αὐτὸ καὶ στοαῖς
[8, 3, 2]	εἶναι τὸ πᾶν ὕψος τῷ	ναῷ	πηχῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι: τέτραπτο
[8, 4, 1]	τὸν χρύσεον ἔστησαν ἐν τῷ	ναῷ	πρὸ τοῦ ἀδύτου κατὰ τοὺς
[8, 4, 4]	τοῦτ' εἰκάσας τῆς ἐν τῷ	ναῷ	τοῦ θεοῦ διατριβῆς ἐσομένης καὶ
[8, 8, 1]	λόγοις Ἱεροβόαμος φύσει θερμὸς ἂν	νεανίας	καὶ μεγάλων ἐπιθυμητὴς πραγμάτων οὐκ
[8, 11, 3]	Ἄσανος: καὶ ἡ μήτηρ τοῦ	νεανίσκου	Μαχαία τοὔνομα. τούτου κρατοῦντος εἰρήνης
[8, 9, 1]	αὑτὸν ἀναγαγεῖν, ἀλλὰ νεναρκηκυῖαν καὶ	νεκρὰν	εἶχεν ἀπηρτημένην. ἐρράγη δὲ καὶ
[8, 11, 1]	γὰρ αὐτὸν ἐπειχθεῖσα θᾶττον ὄψεσθαι	νεκρόν,	ἀναγκαίᾳ δὲ διὰ τὸν ἄνδρα.
[8, 13, 3]	τὴν ψυχὴν ἀφεῖναι καὶ δόξαι	νεκρόν,	ἀνακλαιομένη καὶ ταῖς τε χερσὶν
[8, 15, 6]	ἴδια, κομίσαντες δὲ τὸν Ἀχάβου	νεκρὸν	εἰς Σαμάρειαν ἐκεῖ θάπτουσι. καὶ
[8, 2, 2]	πρὸς αὑτὴν μεταφέρει καὶ τὸ	νεκρὸν	ἐμοῦ κοιμωμένης εἰς τὰς ἀγκάλας
[8, 2, 2]	τοιοῦτον: κελεύσας κομισθῆναι καὶ τὸ	νεκρὸν	καὶ τὸ ζῶν παιδίον μεταπέμπεταί
[8, 2, 2]	οὐχ εὗρον, τὸ δὲ ταύτης	νεκρὸν	ὁρῶ μοι παρακείμενον: ἀκριβῶς γὰρ
[8, 13, 8]	τόπον, ἐν ᾧ τὸν Ναβώθου	νεκρὸν	ὑπὸ κυνῶν δαπανηθῆναι συνέβη, τό
[8, 13, 7]	τοῦ πλήθους βασιλέα Ἰηοῦν τὸν	Νεμεσαίου	παῖδα, ἐκ Δαμασκοῦ δὲ τῶν
[8, 9, 1]	ταύτην πρὸς αὑτὸν ἀναγαγεῖν, ἀλλὰ	νεναρκηκυῖαν	καὶ νεκρὰν εἶχεν ἀπηρτημένην. ἐρράγη
[8, 3, 5]	αὐτῶν τρεῖς, εἰς τὰ ὀπίσθια	νενευκότες,	ὥστ' αὐτοῖς ἐπικαθέζεσθαι τὸ ἡμισφαίριον
[8, 14, 3]	διὰ τοῦτο νῦν ὑπ' αὐτῶν	νενικῆσθαι:	κρατήσειν δὲ ἔλεγον ἐν πεδίῳ
[8, 2, 1]	αὑτῷ προσγενέσθαι, ταῦτα γὰρ σχεδὸν	νενόμισται	παρὰ τοῖς πλείστοις μόνα σπουδῆς
[8, 4, 1]	κατοικισμὸν κατ' ἀνθρωπίνην δόξαν εἰς	νεοδόμητον	αὐτῷ καὶ καθιερωμένον χωρίον: καὶ
[8, 2, 1]	ἄλλον πλοῦτον ὡς ἄνθρωπος καὶ	νέος	ἠξίωσεν αὑτῷ προσγενέσθαι, ταῦτα γὰρ
[8, 11, 2]	καὶ πρός τι δυσχερὲς ἡ	νεότης	αὐτὸν καὶ ἡ ἀμαθία τῶν
[8, 8, 3]	τὰ δέ, οὔτε γὰρ ἡ	νεότης	οὔτε ὁ θεὸς ἠφίει νοεῖν
[8, 7, 4]	δὲ αὐτοὺς καὶ οἱ ἀναβαίνοντες	νεότητι	μὲν πρῶτον ἀνθοῦντες ἐπιτερπεστάτῃ τὸ
[8, 2, 1]	πολλῆς εἰρήνης μηδ' ὑπὸ τῆς	νεότητος	πρός τε δικαιοσύνην καὶ φυλακὴν
[8, 11, 2]	γενόμενος δ' ἐπάνω καὶ τῆς	νεότητος	τῷ φρονήματι καὶ τῆς ἐλπίδος
[8, 1, 1]	Σολόμωνος δὲ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ	νέου	τὴν ἡλικίαν ἔτι ὄντος τὴν
[8, 13, 6]	τὴν θάλασσαν ἀποβλέπειν, κἂν ἴδῃ	νεφέλην	ἐγειρομένην ποθέν, φράζειν αὐτῷ: μέχρι
[8, 4, 2]	τὴν κιβωτὸν ἐξῆλθον, ἄφνω πίλημα	νεφέλης	οὐ σκληρὸν οὐδ' οἷον ὥρᾳ
[8, 13, 6]	δὲ τοῦ ἀέρος ἀχλύσαντος καὶ	νέφεσι	καλυφθέντος πνεῦμά τε λάβρον ἐπιγίνεται
[8, 3, 4]	Χείρωμον ὄνομα μητρὸς μὲν ὄντα	Νεφθαλίτιδος	τὸ γένος, ἐκ γὰρ ταύτης
[8, 8, 2]	καὶ φιλάνθρωπον καὶ ταῦτ' ἐν	νέῳ,	ἐδόκει δ' ὅμως καὶ τὸ
[8, 11, 2]	οὐ λόγων μόνον δυσκόλων ἀνδρὶ	νέῳ	καὶ δημαγωγίας ἀπείρῳ, ἀλλ' εἰ
[8, 7, 7]	αὐτὰς οὐδ' ἐπ' ἀδείας ὁ	νεωτερισμός,	ἄρας ἐκεῖθεν εἰς τὴν Συρίαν
[8, 6, 1]	ἐπὶ τούτου ἦν Ἀβδήμονος παῖς	νεώτερος,	ὃς ἀεὶ ἐνίκα τὰ προβλήματα,
[8, 2, 5]	ἐπιγείων ἁπάντων ζῴων καὶ τῶν	νηκτῶν	καὶ τῶν ἀερίων: οὐδεμίαν γὰρ
[8, 2, 7]	τούτων σῖτον, οὗ διὰ τὸ	νῆσον	οἰκεῖν δεόμεθα, φρόντισον. ~(Διαμένει δὲ
[8, 5, 3]	ἔλαιον, ὧν μάλιστα διὰ τὸ	νῆσον	οἰκεῖν, ὡς καὶ προειρήκαμεν ἤδη,
[8, 13, 8]	Ἰσραηλιτῶν ἐκ τοῦ Ἀχάβου ὀνόματος	νηστεῦσαί	τε κελεύουσα καὶ ποιησαμένους ἐκκλησίαν
[8, 6, 3]	τελευτὴν γυναικὸς βασιλευσάσης λέγει τοὔνομα	Νικαύλην	καλῶν δηλῶν, ὡς τῶν μὲν
[8, 14, 2]	δέ, διὰ τίνων ἂν ἡ	νίκη	γένοιτο, διὰ τῶν παίδων, εἶπε,
[8, 11, 3]	τελευτᾷ δ' οὗτος ὀλίγον τῇ	νίκῃ	χρόνον ἐπιζήσας ἔτη βασιλεύσας τρία,
[8, 15, 4]	προφητεύσαντα καὶ προειπόντα ὅτι τεθνήξεται	νικηθεὶς	ὑπὸ τοῦ Σύρου, ἐν φρουρᾷ
[8, 12, 2]	τῷ Ζαραίῳ. ~(Ταῦτα λέγοντος Ἀσάνου	νίκην	ἐσήμαινεν ὁ θεός, καὶ συμβαλὼν
[8, 12, 1]	τὸ τῶν Αἰθιόπων πλῆθος ἀναβοήσας	νίκην	ᾔτει παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ
[8, 15, 4]	δίδωσιν αὐτῷ στρατευσαμένῳ ἐπὶ Ἄδερα	νίκην	καὶ καθαίρεσιν τῆς πόλεως, δι'
[8, 10, 3]	καὶ τὸν θεὸν ἱκετευόντων δοῦναι	νίκην	καὶ σωτηρίαν: ἀλλ' οὐκ ἔπεισαν
[8, 12, 2]	στρατιὰ τοιαύτην παρὰ τοῦ θεοῦ	νίκην	λαβόντες καὶ ὠφέλειαν ἀνέστρεφον εἰς
[8, 11, 3]	Ἱεροβοάμου δυνάμεως θαυμαστὴν καὶ διαβόητον	νίκην	παρὰ τοῦ θεοῦ λαβεῖν ἠξιώθησαν:
[8, 2, 1]	ἐκλογὴν δώσειν ἐπηγγείλατο πλοῦτον δόξαν	νίκην	πολεμίων, καὶ πρὸ πάντων σύνεσιν
[8, 14, 4]	προφήτου προσελθόντος αὐτῷ πάλιν καὶ	νίκην	τὸν θεὸν αὐτῷ διδόναι φήσαντος,
[8, 15, 4]	εὐνοῦχος πάντας τοὺς ἄλλους προφήτας	νίκην	τῷ βασιλεῖ προειρηκέναι. ὁ δὲ
[8, 11, 2]	τίνι καὶ πεπιστευκὼς περὶ τῆς	νίκης;	ἦ ταῖς χρυσαῖς δαμάλεσι καὶ
[8, 15, 4]	ψευδοπροφῆται ποιήσασθαι τὸν πόλεμον ἐλπίδι	νίκης,	καὶ ὅτι δεῖ πεσεῖν αὐτὸν
[8, 12, 2]	αὐτούς, ὅτι ταύτης εἶεν τῆς	νίκης	παρὰ τοῦ θεοῦ τετυχηκότες, ὅτι
[8, 12, 5]	ἤθελον, οἱ δὲ τὸν Ἀμαρῖνον.	νικήσαντες	δ' οἱ τοῦτον ἄρχειν ἀξιοῦντες
[8, 5, 3]	οὐδὲν τούτων παρῆλθεν, ἀλλὰ πάντα	νικήσας	τῷ λογισμῷ καὶ μαθὼν αὐτῶν
[8, 14, 2]	στρατοπέδου διώκουσιν. ἰδὼν δὲ τούτους	νικῶντας	ὁ βασιλεὺς ἐξαφίησι καὶ τὴν
[8, 15, 5]	ἠοῦς ἄχρι δείλης μαχόμενοι καὶ	νικῶντες	ἀπέκτειναν οὐδένα κατὰ τὴν τοῦ
[8, 3, 6]	μὲν θάλασσαν ἀπέδειξεν εἰς τὸ	νίπτειν	τοὺς εἰς τὸν ναὸν εἰσιόντας
[8, 8, 3]	νεότης οὔτε ὁ θεὸς ἠφίει	νοεῖν	τὰ κρείττω, παρῄνεσαν ἀποκρίνασθαι τῷ
[8, 2, 4]	σιτιστοὺς δὲ βόας δέκα καὶ	νομάδας	βόας εἴκοσι, σιτιστοὺς δὲ ἄρνας
[8, 13, 4]	καὶ τοῖς ἄλλοις κτήνεσι πρὸς	νομήν	ἐστι χρήσιμα διὰ τὴν ἀνομβρίαν
[8, 1, 5]	ἀλλὰ παντὶ τῷ χρόνῳ ᾧ	νομίζουσιν	ἀδεεῖς εἶναι μηδὲν πεπονθότες αὔξεται
[8, 6, 3]	τῶν πατέρων ἐκλήθησαν τούτοις ἐπιμένοντες.	νομίζω	δὲ καὶ Ἡρόδοτον τὸν Ἁλικαρνασέα
[8, 8, 5]	λόγους: ἄνδρες ὁμόφυλοι, γινώσκειν ὑμᾶς	νομίζω	τοῦτο, ὅτι πᾶς τόπος ἔχει
[8, 11, 2]	ἡμῖν τετηρηκόσιν ἀπ' ἀρχῆς τὰ	νόμιμα	καὶ τὸν ἴδιον θεὸν σεβομένοις,
[8, 10, 3]	αὐτὸν ἀσεβεῖς καὶ συγχέοντας τὰ	νόμιμα.	κατιδὼν δ' αὐτοὺς ὁ θεὸς
[8, 15, 2]	ἀγαπᾶν ὡς τὸ τηρεῖν τὰ	νόμιμα.	οἵ τε προσχώριοι διετέλουν στέργοντες
[8, 7, 8]	εἶναι πειρῶ καὶ φύλαττε τὰ	νόμιμα,	προκειμένου σοι τῆς εὐσεβείας καὶ
[8, 3, 9]	διαφέροντες ἁγνείᾳ καὶ παρατηρήσει τῶν	νομίμων	εἰσῄεσαν. θαυμαστὸν δὲ καὶ λόγου
[8, 12, 2]	τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ τῶν	νομίμων	ἐπιμελησομένους. ~(Καὶ τὰ μὲν Ἀσάνου
[8, 7, 6]	σφαλῆναι περὶ τὴν φυλακὴν τῶν	νομίμων,	ὅτε τὰ τῶν χαλκῶν βοῶν
[8, 4, 6]	αὐτῶν καὶ τὰς τῶν πατρίων	νομίμων	παραβάσεις. ταῦτα μὲν αὐτῷ τὸν
[8, 12, 1]	εὐσέβειαν εἶχε καὶ τὴν τῶν	νομίμων	φυλακὴν τὴν ἀναφοράν. κατώρθωσε δὲ
[8, 13, 5]	ταῖς δόξαις οὕτως βιώσειν ἔφασκε:	νομίσαντας	μὲν γὰρ τὸν ἐγχώριον θεὸν
[8, 7, 2]	εὔκαιρον εἶναι καὶ φιλάνθρωπον δηλῶσαι	νομίσαντες	εἰρήκαμεν. ~(Ὁ δὲ τοῦ χρυσοῦ
[8, 8, 4]	ἀπέκτειναν. ταῦτ' ἰδὼν Ῥοβόαμος καὶ	νομίσας	αὑτὸν βεβλῆσθαι τοῖς λίθοις, οἷς
[8, 7, 6]	χαριζόμενος, τοῦτ' αὐτὸ ὑπιδομένου τοῦ	νομοθέτου	προειπόντος μὴ γαμεῖν τὰς ἀλλοτριοχώρους,
[8, 8, 5]	θρησκείας ἀποστάντας ἐποίησε παραβῆναι τοὺς	νόμους.	ἀρχὴ κακῶν ἐγένετο τοῦτο τοῖς
[8, 15, 2]	διδάξαι κατὰ πόλιν τοὺς Μωσείους	νόμους	καὶ φυλάσσειν τούτους καὶ σπουδάζειν
[8, 7, 6]	Ἰδουμαίας παρέβη μὲν τοὺς Μωσήους	νόμους,	ὃς ἀπηγόρευσε συνοικεῖν ταῖς οὐχ
[8, 13, 7]	ὄρος παραγίνεται, οὗ Μωυσῆς τοὺς	νόμους	παρὰ τοῦ θεοῦ λέγεται λαβεῖν.
[8, 13, 8]	τετολμηκότος καὶ παρὰ τοὺς πατρίους	νόμους	πολίτην ἀδίκως ἀνῃρηκότος. Ἀχάβῳ δὲ
[8, 3, 7]	καίηται καθ' ἡμέραν ἀκολούθως τῷ	νόμῳ,	καὶ τράπεζαν μίαν ἐπικειμένην ἄρτους
[8, 10, 2]	Μαχάνην. εἶχε δὲ τὰς μὲν	νόμῳ	συνοικούσας αὐτῷ γυναῖκας ὀκτωκαίδεκα παλλακὰς
[8, 11, 2]	τοῦ θεοῦ καὶ τῶν ἐκείνου	νόμων	ἀπεσπάσατε. καίτοι συνεγνωκέναι καλῶς εἶχεν
[8, 2, 1]	τε δικαιοσύνην καὶ φυλακὴν τῶν	νόμων	καὶ μνήμην ὧν ὁ πατὴρ
[8, 8, 2]	γυναικὸς Ἀμμανίτιδος ὑπῆρχεν αὐτῷ γεγονὼς	Νοομᾶς	τοὔνομα, πέμψαντες εὐθὺς εἰς τὴν
[8, 2, 5]	τε συνταξάμενος αἷς παρηγορεῖται τὰ	νοσήματα	καὶ τρόπους ἐξορκώσεων κατέλιπεν, οἷς
[8, 11, 1]	ὡς ξένην, εἰ διαφεύξεται τὴν	νόσον.	ἡ δὲ μετασχηματισαμένη, καθὼς αὐτῇ
[8, 13, 3]	τοῦ παιδὸς αὐτῇ καταπεσόντος εἰς	νόσον,	ὡς καὶ τὴν ψυχὴν ἀφεῖναι
[8, 3, 6]	τοσούτους ἐκ τοῦ δεξιοῦ πρὸς	νότον	ἀφορῶντας εἰς τὴν ἀνατολήν: κατὰ
[8, 3, 7]	τῆς λυχνίας: ταύτην γὰρ κατὰ	νότον	ἔστησεν, ὁ δὲ χρύσεος βωμὸς
[8, 3, 3]	τῇ μὲν ἅπτωνται τοῦ κατὰ	νότον	κειμένου τοίχου τοῦ ἀδύτου, τῇ
[8, 13, 2]	ἐπομόσας ἀνεχώρησεν εἰς τὰ πρὸς	νότον	μέρη ποιούμενος παρὰ χειμάρρῳ τινὶ
[8, 2, 1]	ἀλλὰ δός μοι φησί, δέσποτα,	νοῦν	ὑγιῆ καὶ φρόνησιν ἀγαθήν, οἷς
[8, 2, 1]	κατὰ τοὺς ὕπνους ἐκείνης τῆς	νυκτὸς	ἐκέλευσεν αἱρεῖσθαι, τίνας ἀντὶ τῆς
[8, 15, 6]	τὸ μὲν τῶν Σύρων στράτευμα	νυκτὸς	ἤδη γενομένης ἀνεχώρησεν εἰς τὴν
[8, 4, 2]	ἑκάστῳ καὶ βουλευομένῳ καὶ διὰ	νυκτὸς	καὶ ἡμέρας συμπάρει. ταῦτα ἐπιθειάσας
[8, 11, 2]	τούτων ἐλογίσασθε οὔτε τότ' οὔτε	νῦν,	ἀλλ' ἧκε στρατὸς ἐφ' ἡμᾶς
[8, 15, 4]	τοῦ Σύρου, ἐν φρουρᾷ δὲ	νῦν	αὐτὸν ἔχειν: καλεῖσθαι δὲ Μιχαίαν,
[8, 6, 5]	οὐ πόρρω Ἰλάνεως πόλεως, ἣ	νῦν	Βερενίκη καλεῖται: αὕτη γὰρ ἡ
[8, 14, 1]	ἐπιζητῶν ἐπρεσβεύσατο πρῶτον ὁ Σύρος.	νῦν	δ' ἠξίωκε δούλους πέμψαι τάς
[8, 6, 3]	ταύτης μετ' οὐ πολὺ δηλώσομεν:	νῦν	δὲ τούτων ἐπεμνήσθην, ἵνα παραστήσω
[8, 6, 5]	εἰς τὴν πάλαι μὲν Σώφειραν	νῦν	δὲ χρυσῆν γῆν καλουμένην, τῆς
[8, 7, 2]	τὰ τῆς πεύκης ξύλα τοῖς	νῦν	εἶναι λεγομένοις καὶ ταύτην ὑπὸ
[8, 14, 1]	πρῶτον ἀξιωθεῖσιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ	νῦν	ἐμμένει τῆς τῶν πολιτῶν ἀσφαλείας
[8, 8, 5]	ἐφορᾷ. ὅθεν οὔ μοι δοκεῖ	νῦν	ἐπείγειν ὑμᾶς εἰς Ἱεροσόλυμα πορευθέντας
[8, 11, 2]	προσέθεσθε καὶ μετ' ἐκείνου πάρεστε	νῦν	ἐπὶ τοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[8, 7, 1]	τοῦ ὀποβαλσάμου ῥίζαν, ἣν ἔτι	νῦν	ἡμῶν ἡ χώρα φέρει, δούσης
[8, 11, 2]	τὴν μὲν γὰρ πλείω μέχρι	νῦν	Ἱεροβόαμος ἀδίκως ἔχει. ἀλλ' οὐκ
[8, 6, 2]	Θαδάμοραν ὠνόμασε καὶ τοῦτ' ἔτι	νῦν	καλεῖται παρὰ τοῖς Σύροις, οἱ
[8, 12, 6]	τούτου τοῦ βασιλέως οὐ κατεπείγει	νῦν	λέγειν. ~(Ὁ δὲ Ἄχαβος ὁ
[8, 13, 5]	μηδεμίαν ἔτι πρόνοιαν αὐτοῦ ποιουμένους.	νῦν	μέντοι γε ἀνελθόντα ἐκέλευε πάντα
[8, 11, 2]	συμβουλεύω τοιγαροῦν ὑμῖν ἔτι καὶ	νῦν	μεταγνῶναι καὶ λαβόντας ἀμείνω λογισμὸν
[8, 4, 6]	καταστήσειν, τὸν δὲ ναὸν τὸν	νῦν	οἰκοδομηθέντα καταπρησθησόμενον τοῖς ἐχθροῖς παραδώσειν
[8, 4, 2]	ἐφορᾶν καὶ πάντ' ἀκούειν οὐδὲ	νῦν	ὅπου σοι θέμις οἰκῶν ἀπολείπεις
[8, 2, 5]	ἐπανελθεῖν ἐκδιώξουσι. καὶ αὕτη μέχρι	νῦν	παρ' ἡμῖν ἡ θεραπεία πλεῖστον
[8, 6, 6]	τὴν εὐδαιμονίαν ἀπέφηνεν ἧς ὁρῶ	νῦν	παροῦσα τὰς μὲν γὰρ ἀκοὰς
[8, 10, 1]	πρὸς αὐτὸν θρησκείας, καὶ πάρειμι	νῦν	ὑπ' αὐτοῦ πεμφθείς. ὅπως ἀγάγω
[8, 14, 3]	δύνασθαι τόποις καὶ διὰ τοῦτο	νῦν	ὑπ' αὐτῶν νενικῆσθαι: κρατήσειν δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/08/2009