HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Flavius Josèphe (37 à +/- 100 ap. J. Chr.), Les Antiquités judaïques, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 135 formes différentes pour 280 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Liv., chap., par.

[8, 8, 4]   εἶχεν ὑπηκόους, οἷός τε ἦν λαβὰν ὀκτωκαίδεκα παρ' αὐτῶν στρατοῦ μυριάδας

[8, 2, 1]   καὶ θεῷ παρασχεῖν ἥδιστα καὶ λαβεῖν ἀνθρώπῳ συμφορώτατα τὸν θεὸν ᾔτησεν:

[8, 6, 1]   Εἴρωμον αἰνίγματα καὶ παρ' αὐτοῦ λαβεῖν ἀξιοῦντα, τὸν δὲ μὴ δυνηθέντα

[8, 4, 4]   καὶ πλείω καταστήσειν: οὐ γὰρ λαβεῖν αὐτὰ μόνον δι' εὐσέβειαν καὶ

[8, 11, 4]   Γαβαθῶνα πόλιν Παλαιστίνων οὖσαν πολιορκίᾳ λαβεῖν αὐτὴν προσέμενεν: ἐπιβουλευθεὶς δ' ἐκεῖ

[8, 14, 1]   τυγχάνειν: ἂν δ' ὁμολογήσῃ καὶ λαβεῖν αὐτὸν τούτων ὅσα βούλεται συγχωρήσῃ,

[8, 13, 5]   προφήτης ἐκείνων δὲ τετρακοσίους ἐχόντων, λαβεῖν αὐτός τε βοῦν καὶ ταύτην

[8, 14, 4]   τὴν σωτηρίαν αὐτῷ παρ' Ἀχάβου λαβεῖν, εἰ συγχωρήσειεν αὐτοῖς πρὸς αὐτὸν

[8, 14, 1]   καλλίστων κτημάτων πρόφασιν βουλόμενος πολέμου λαβεῖν, εἰδὼς ὅτι τῶν μὲν ἐμαυτοῦ

[8, 13, 8]   εἰ δὲ μὴ βούλοιτο χρήματα λαβεῖν ἐπιτρέποντος ἐκλέξασθαι τῶν ἀγρῶν τινα

[8, 13, 7]   νόμους παρὰ τοῦ θεοῦ λέγεται λαβεῖν. εὑρὼν δ' ἐν αὐτῷ σπήλαιόν

[8, 11, 3]   διαβόητον νίκην παρὰ τοῦ θεοῦ λαβεῖν ἠξιώθησαν: πεντήκοντα γὰρ μυριάδας τῶν

[8, 13, 8]   ἐφ' ὕβρει τῷ μὴ τἀλλότρια λαβεῖν ὁ βασιλεὺς οὔτε λουτρὸν προσηνέγκατο

[8, 7, 1]   γὰρ ἦν, ὅ τι δεηθείσῃ λαβεῖν οὐ παρέσχεν, ἀλλ' ἑτοιμότερον ὧν

[8, 6, 6]   καὶ τῆς σοφίας αὐτοῦ βουλομένη λαβεῖν πεῖραν αὐτὴ προτείνασα καὶ λῦσαι

[8, 7, 8]   αὐτὸς περιβεβλημένος, ἐκέλευσε τὸν Ἱεροβόαμον λαβεῖν τὰ δέκα προσειπών, ὅτι ταῦτα

[8, 1, 4]   ἀποτεμεῖν, καθὼς βούλεται, καὶ ταύτην λαβεῖν τὴν δίκην ὑπὲρ τῶν δύο

[8, 3, 2]   ὡς τὸ πᾶν ὕψος αὐτοὺς λαβεῖν τῷ κάτωθεν οἴκῳ παραπλήσιον: ὁ

[8, 8, 3]   τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν, ἵνα λάβῃ τέλος ἃ προεφήτευσεν Ἀχίας. ~(Πληγέντες

[8, 15, 4]   τοῦ ἀληθοῦς τοὺς ψευδοπροφήτας, ἵνα λάβῃ τὴν ἀφορμὴν τοῦ τέλους. Σεδεκίας

[8, 13, 4]   οὐκ ἀπέστειλε τοὺς ἀνάξοντας εἰ λάβοιεν ἐπὶ θανάτῳ; καὶ γὰρ εὐλαβεῖσθαι

[8, 7, 7]   τὴν δ' αἰτίαν τῆς ἔχθρας λαβόντα τοιαύτην: παῖς οὗτος ἦν Ἰδουμαῖος

[8, 11, 2]   ἔτι καὶ νῦν μεταγνῶναι καὶ λαβόντας ἀμείνω λογισμὸν παύσασθαι τοῦ πολεμεῖν

[8, 6, 3]   ἄρξαντος βασιλέως Φαραώθου τὴν προσηγορίαν λαβόντες, ἀναγκαῖον ἡγησάμην εἰπεῖν, ἵνα τὴν

[8, 14, 4]   ἄν τις ἀδελφῷ παράσχοι, κατεπηγγείλατο. λαβόντες δὲ ὅρκους παρ' αὐτοῦ μηδὲν

[8, 12, 2]   τοιαύτην παρὰ τοῦ θεοῦ νίκην λαβόντες καὶ ὠφέλειαν ἀνέστρεφον εἰς Ἱεροσόλυμα,

[8, 11, 1]   τὴν στολὴν ἀποθεμένην καὶ σχῆμα λαβοῦσαν ἰδιωτικὸν πορευθῆναι πρὸς Ἀχίαν τὸν

[8, 13, 6]   καὶ νέφεσι καλυφθέντος πνεῦμά τε λάβρον ἐπιγίνεται καὶ πολὺς ὄμβρος. ὁ

[8, 10, 3]   καὶ τὴν Παλαιστίνην Συρίαν ἐδουλώσατο λαβὼν ἀμαχητὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐν

[8, 14, 2]   τοῦ Ἀδάδου καὶ τοὺς ἵππους λαβὼν ἀνέστρεψεν εἰς τὴν πόλιν. τοῦ

[8, 15, 3]   τρία ἔτη διαμείνασα, ἀφ' οὗ λαβὼν αὐτὸν αἰχμάλωτον ἀπέλυσεν ἄχρις ἐκείνης

[8, 1, 3]   Ἀδωνίᾳ τἀδελφῷ πρὸς γάμον παρεκάλει. ~(Λαβὼν δὲ πρὸς ὀργὴν ὁ βασιλεὺς

[8, 13, 5]   ἐμβάλῃ. τοῦ δὲ ὄχλου προσελθόντος λαβὼν δώδεκα λίθους κατὰ φυλὴν τοῦ

[8, 2, 1]   λαὸν τἀληθῆ καὶ τὰ δίκαια λαβὼν κρίνοιμι. τούτοις ἥσθη τοῖς αἰτήμασιν

[8, 10, 3]   ἃς ἀνέθηκε Δαυίδης τῷ θεῷ λαβὼν παρὰ τοῦ τῆς Σωφηνῆς βασιλέως,

[8, 2, 2]   διχοτομῆσαι τὰ παιδία, ὅπως ἑκάτεραι λάβωσιν ἀνὰ ἥμισυ τοῦ τε ζῶντος

[8, 2, 2]   καὶ τοιούτων μεταξὺ πραγμάτων γενόμενοι λάβωσιν ὥσπερ ἐξ εἰκόνος τῆς τοῦ

[8, 2, 5]   φύσεως καὶ τὸ θεοφιλὲς καὶ λάθῃ μηδένα τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον

[8, 11, 3]   πλῆθος: ἔτι δὲ αὐτοῦ λέγοντος λάθρα τινὰς τῶν στρατιωτῶν Ἱεροβόαμος ἔπεμψε

[8, 13, 5]   προσελθόντας τηρεῖν αὐτόν, μὴ πῦρ λάθρα τοῖς ξύλοις ἐμβάλῃ. τοῦ δὲ

[8, 4, 1]   τοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ Μωυσεῖ λαληθέντας ἐν Σιναίῳ ὄρει ἐγγεγραμμένους αὐταῖς

[8, 2, 5]   στρατιωτικοῦ πλήθους ὑπὸ τῶν δαιμονίων λαμβανομένους ἀπολύοντα τούτων. ὁ δὲ τρόπος

[8, 14, 2]   αὐτοῦ τὴν στρατιὰν κατὰ δράκα λαμβάνουσαν, ἐμφανίζων αὐτῷ τῆς δυνάμεως τὸ

[8, 7, 2]   προσηγορίαν ἐπὶ καταπλήξει τῶν ὠνουμένων λαμβάνουσίν ἐστι παραπλήσια. ἐκεῖνα γὰρ τὴν

[8, 7, 4]   τρισὶν ἔτεσιν ἤνυον. ~(Φήμη δὲ λαμπρὰ πᾶσαν ἐν κύκλῳ τὴν χώραν

[8, 13, 7]   καὶ σεισμοῦ τε ἐπακούει καὶ λαμπρὰν πυρὸς αὐγὴν ὁρᾷ. καὶ γενομένης

[8, 3, 3]   οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ βύσσου λαμπροτάτης καὶ μαλακωτάτης. ἀνέθηκε δὲ εἰς

[8, 5, 2]   τῶν βασιλείων κειμένας, ἐν αἷς λαμπρότατον οἶκον εἰς ἑστίασιν καὶ συμπόσια

[8, 10, 4]   καὶ τῆς ἐν τοῖς πράγμασι λαμπρότητος διάγειν ἐβασίλευσεν ἐν ἡσυχίᾳ πολλῇ

[8, 4, 5]   καλουμένην ἑορτὴν πρὸ τοῦ ναοῦ λαμπρῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ δὶς ἑπτὰ

[8, 15, 3]   καὶ τὸν ἀκολουθήσαντα στρατὸν ἐξένισε λαμπρῶς σίτου τε καὶ οἴνου καὶ

[8, 7, 6]   προφήτης ὑπὸ θεοῦ πεμφθεὶς οὔτε λανθάνειν αὐτὸν ἐπὶ τοῖς παρανομήμασι λέγων

[8, 11, 1]   σαυτήν; τὸν γὰρ θεὸν οὐ λανθάνεις, ὃς ἀφιξομένην τέ μοι ἐδήλωσε

[8, 2, 2]   τούτῳ πᾶς μὲν ὁ λαὸς λανθάνων ἐχλεύαζεν ὡς μειράκιον τὸν βασιλέα,

[8, 4, 6]   ἐάσειν μήτε τὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν λαὸν ἀπαθῆ παρόψεσθαι, πολέμοις δ' αὐτοὺς

[8, 7, 6]   διαθήσειν οὐχ ἅπαντα μὲν τὸν λαὸν ἀποστήσας αὐτοῦ, δέκα δὲ φυλὰς

[8, 8, 1]   δεδηλωμένων εὐθὺς ἀναπείθειν ἐπεχείρει τὸν λαὸν ἀφίστασθαι Σολόμωνος καὶ κινεῖν καὶ

[8, 6, 6]   καὶ μακάριόν τε τὸν Ἑβραίων λαὸν εἶναι κρίνω δούλους τε τοὺς

[8, 13, 5]   γε ἀνελθόντα ἐκέλευε πάντα τὸν λαὸν εἰς τὸ Καρμήλιον ὄρος ἀθροῖσαι

[8, 8, 5]   πεποιηκέναι. ταῦτ' εἰπὼν ἐξηπάτησε τὸν λαὸν καὶ τῆς πατρίου θρησκείας ἀποστάντας

[8, 13, 5]   αὐτὸς εἴη ὁ τὸν Ἑβραίων λαὸν κακώσας καὶ τῆς ἀκαρπίας αἴτιος

[8, 10, 3]   ὡς καὶ τὸν ὑπ' αὐτῷ λαὸν μιμητὴν γενέσθαι τῶν ἀνομημάτων. συνδιαφθείρεται

[8, 8, 4]   ἐπὶ τὸν Ἱεροβόαμον καὶ τὸν λαόν, ὅπως πολεμήσας ἀναγκάσῃ δουλεύειν αὐτῷ.

[8, 13, 7]   ξενικῶν θεῶν, πεῖσαι δὲ τὸν λαὸν ὅτι μόνος εἴη θεὸς ὁ

[8, 4, 1]   τῶν Ἑβραίων ἐκέλευσεν ἅπαντα τὸν λαὸν συναγαγεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα ὀψόμενόν τε

[8, 2, 1]   φρόνησιν ἀγαθήν, οἷς ἂν τὸν λαὸν τἀληθῆ καὶ τὰ δίκαια λαβὼν

[8, 12, 5]   ἀποστήσουσιν ἀπὸ τοῦ θεοῦ τὸν λαὸν τοῖς καθ' ἡμέραν ἀσεβήμασι καὶ

[8, 15, 2]   τὴν γῆν περιελθόντας ἅπαντα τὸν λαὸν τὸν ἐπ' αὐτῇ διδάξαι κατὰ

[8, 14, 5]   ἀποθανεῖν ὑπ' ἐκείνου, τὸν δὲ λαὸν ὑπὸ τῆς στρατιᾶς αὐτοῦ. παροξυνθεὶς

[8, 9, 1]   γενησομένους καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν λαοπλάνων τούτων καὶ ἀπατεώνων καὶ ἀσεβῶν

[8, 4, 1]   τε ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ λαὸς ἅπας καὶ οἱ Λευῖται σπονδαῖς

[8, 4, 4]   τῆς ἐπιφανείας γενομένης ὁ μὲν λαὸς δήλωσιν εἶναι τοῦτ' εἰκάσας τῆς

[8, 4, 3]   παρακαλῶ. κἂν ἁμαρτών ποτε ὁ λαὸς ἔπειτα πληγῇ τινι κακῷ διὰ

[8, 12, 2]   ἀκούσας ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ λαὸς ἐχάρησαν καὶ πολλὴν πρόνοιαν ἐποιοῦντο

[8, 2, 3]   ἔλαβεν ὅ τε τῶν Ἑβραίων λαὸς καὶ ἡ Ἰούδα φυλὴ πρὸς

[8, 12, 5]   δ' εὐθὺς ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν λαὸς καὶ οἱ μὲν αὐτῶν Θαμαναῖον

[8, 2, 2]   ἐπὶ τούτῳ πᾶς μὲν ὁ λαὸς λανθάνων ἐχλεύαζεν ὡς μειράκιον τὸν

[8, 1, 1]   ὃν ἔτι ζῶν ἀπέφηνε τοῦ λαοῦ δεσπότην κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ

[8, 8, 2]   οἵ τε ἄρχοντες αὐτῷ τοῦ λαοῦ καὶ Ἱεροβόαμος παρεκάλουν λέγοντες ἀνεῖναί

[8, 3, 9]   κλειομένη θύραις. εἰς τοῦτο τοῦ λαοῦ πάντες οἱ διαφέροντες ἁγνείᾳ καὶ

[8, 8, 3]   τρίτῃ τῶν ἡμερῶν, μετεώρου τοῦ λαοῦ παντὸς ὄντος καὶ λέγοντος ἀκοῦσαί

[8, 11, 1]   γὰρ ἐξεγείρεθ' ὑπ' ἐμοῦ τοῦ λαοῦ παντός, ὃς οὐδένα ὑπολείψει τοῦ

[8, 9, 1]   τὰς ὁλοκαυτώσεις ἐν ὄψει τοῦ λαοῦ παντὸς παραγίνεται πρὸς αὐτὸν ἐξ

[8, 13, 5]   δώδεκα λίθους κατὰ φυλὴν τοῦ λαοῦ τῶν Ἑβραίων ἀνέστησεν ἐξ αὐτῶν

[8, 2, 9]   ὕλην ἑπτὰ μυριάδες, τῶν δὲ λατομούντων ὀκτάκις μύριοι, τούτων δ' ἐπιστάται

[8, 10, 2]   τὴν Ζιφὰ καὶ Ἀδωραὶμ καὶ Λάχεις καὶ Ἀζηκὰ καὶ Σαρὰμ καὶ

[8, 14, 2]   ἀγωνίᾳ δεινῇ σὺν παντὶ τῷ λαῷ: θαρρεῖ δὲ καὶ τῶν φόβων

[8, 8, 3]   παρῄνουν αὐτῷ φιλοφρόνως ὁμιλῆσαι τῷ λαῷ καὶ δημοτικώτερον ἢ κατὰ βασιλείας

[8, 4, 5]   ὁ βασιλεὺς σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ κατευωχούμενος. ~(Ἐπεὶ δ' εἶχεν αὐτοῖς

[8, 8, 3]   τὰ κρείττω, παρῄνεσαν ἀποκρίνασθαι τῷ λαῷ τὸν βραχύτατον αὐτοῦ δάκτυλον τῆς

[8, 13, 5]   τῷ πεπλανημένῳ πολὺν ἤδη χρόνον λαῷ φανερὰν τὴν αὑτοῦ δύναμιν. καὶ

[8, 2, 9]   δὲ βασιλεὺς ἐπέταξε παντὶ τῷ λαῷ φόρον ἐργάτας τρισμυρίους, οἷς ἄπονον

[8, 3, 7]   ἀλλὰ πρὸς τούτοις Χείρωμος καὶ λέβητας καὶ ἅρπαγας καὶ πᾶν σκεῦος

[8, 15, 4]   τέλους. Σεδεκίας σιδήρεα ποιήσας κέρατα λέγει πρὸς Ἄχαβον, ὡς θεὸν αὐτῷ

[8, 6, 3]   τὴν τούτων τελευτὴν γυναικὸς βασιλευσάσης λέγει τοὔνομα Νικαύλην καλῶν δηλῶν, ὡς

[8, 14, 1]   ἔχειν. τοῖς οὖν πρεσβευταῖς ἀποκρινάμενος λέγειν ἀπελθοῦσιν, ὅτι τοῖς τὸ πρῶτον

[8, 15, 4]   ἧκε πρὸς τὸν Ἄχαβον καὶ λέγειν αὐτῷ τἀληθὲς οὗτος ἐνωρκίσατο, δεῖξαι

[8, 15, 4]   Μιχαίᾳ μὲν μὴ προσέχειν παρῄνει: λέγειν γὰρ αὐτὸν οὐδὲν ἀληθές: τεκμηρίῳ

[8, 11, 1]   τὸν ἄνδρα φράζε αὐτῷ ταῦτα λέγειν: ἐπεί σε μέγαν ἐκ μικροῦ

[8, 2, 2]   ὧν ἡ ἀδικεῖσθαι δοκοῦσα πρώτη λέγειν ἤρξατο: οἰκῶ μέν, εἶπεν, ὦ

[8, 12, 6]   τοῦ βασιλέως οὐ κατεπείγει νῦν λέγειν. ~(Ὁ δὲ Ἄχαβος ὁ τῶν

[8, 1, 2]   κελευούσης ὡς ἡδέως παρεξομένης ἤρξατο λέγειν, ὅτι γινώσκει μὲν τὴν βασιλείαν

[8, 11, 2]   ἠξίωσε. γενομένης δὲ σιωπῆς ἤρξατο λέγειν: ὅτι μὲν τὴν ἡγεμονίαν ὁ

[8, 13, 4]   τὸν βασιλέα βαδίζειν ἐκέλευσε καὶ λέγειν, ὅτι παρείη πρὸς αὐτόν. ὁ

[8, 12, 2]   ἐπισχεῖν κελεύσας τῆς ὁδοιπορίας ἤρξατο λέγειν πρὸς αὐτούς, ὅτι ταύτης εἶεν

[8, 4, 2]   ὑπελάμβανε καὶ καλῶς εἶχεν αὐτῷ λέγειν: σοὶ γάρ, εἶπεν, οἶκον μὲν

[8, 8, 3]   τί δοκεῖ ποιεῖν αὐτοῖς ἐκέλευσε λέγειν. τὰ δέ, οὔτε γὰρ ἡ

[8, 14, 1]   Ἄχαβος τοῖς πρέσβεσιν ἐκέλευσε πορευθεῖσι λέγειν τῷ βασιλεῖ αὐτῶν, ὅτι καὶ

[8, 13, 7]   τοὺς νόμους παρὰ τοῦ θεοῦ λέγεται λαβεῖν. εὑρὼν δ' ἐν αὐτῷ

[8, 10, 3]   ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἕκαστοι λεγέτωσαν ὅ τι ἂν αὐτοῖς δοκῇ.

[8, 2, 8]   μηδὲν μᾶλλον ἔξω τῆς ἀληθείας λέγομεν, μηδὲ πιθανοῖς τισι καὶ πρὸς

[8, 7, 3]   ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ Ταρσικῇ λεγομένῃ θαλάττῃ καταστήσας παραγαγεῖν εἰς τὰ

[8, 8, 5]   δὲ καὶ ἐν Φανουὴλ πόλει λεγομένῃ. μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς

[8, 12, 5]   τὰ δὲ λοιπὰ ἐν Σωμαρεῶνι λεγομένῃ πόλει ὑπὸ δὲ Ἑλλήνων Σαμαρείᾳ

[8, 12, 1]   στρατιὰν ἔν τινι φάραγγι Σαβαθὰ λεγομένῃ τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν, ὡς

[8, 13, 7]   Ἠλίας φεύγει εἰς πόλιν Βερσουβεὲ λεγομένην, ἐπ' ἐσχάτης δ' ἔστιν αὕτη

[8, 12, 4]   διήρπασαν πορευθέντες, τήν τε Ἰωάνου λεγομένην καὶ Δάνα καὶ Ἀβελάνην καὶ

[8, 3, 8]   τὰ μέτρα δὲ τοῖς Μωυσήου λεγομένοις δὲ ειν καὶ ἐσσάρωνες παραπλήσια,

[8, 7, 4]   εἰς ὄψιν αὐτῷ παραγενέσθαι τοῖς λεγομένοις δι' ὑπερβολὴν ἀπιστοῦντας, καὶ δωρεαῖς

[8, 7, 2]   πεύκης ξύλα τοῖς νῦν εἶναι λεγομένοις καὶ ταύτην ὑπὸ τῶν πιπρασκόντων

[8, 3, 9]   γλῶτταν τριγχὸν δὲ παρ' Ἕλλησι λεγόμενον εἰς τρεῖς πήχεις ἀναγαγὼν τὸ

[8, 6, 1]   ἔκοψεν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ λεγομένου Λιβάνου εἰς τὰς τῶν ἱερῶν

[8, 6, 5]   Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἔν τινι τόπῳ λεγομένῳ Γασίων Γάβελος οὐ πόρρω Ἰλάνεως

[8, 4, 1]   ὑπὸ δὲ τῶν Μακεδόνων Ὑπερβερεταίῳ λεγομένῳ. συνέδραμε δ' εἰς τὸν αὐτὸν

[8, 6, 6]   τῶν ὁσημέραι περὶ τῶν ἐκεῖ λεγομένων πρὸς αὐτὸν ἤγαγε: πεισθῆναι γὰρ

[8, 6, 3]   καὶ τριακοσίους βασιλεῖς Αἰγυπτίων γενέσθαι λέγοντα μὴ δηλῶσαι αὐτῶν τὰ ὀνόματα,

[8, 2, 5]   Αἰγυπτίους, οἳ πάντων συνέσει διενεγκεῖν λέγονται, συγκρινομένους λείπεσθαι παρ' ὀλίγον, ἀλλὰ

[8, 8, 2]   τοῦ λαοῦ καὶ Ἱεροβόαμος παρεκάλουν λέγοντες ἀνεῖναί τι τῆς δουλείας αὐτοῖς

[8, 8, 3]   τοῦ λαοῦ παντὸς ὄντος καὶ λέγοντος ἀκοῦσαί τι τοῦ βασιλέως ἐσπουδακότος,

[8, 12, 2]   πρὸς μάχην τῷ Ζαραίῳ. ~(Ταῦτα λέγοντος Ἀσάνου νίκην ἐσήμαινεν ὁ θεός,

[8, 13, 5]   τὴν αὑτοῦ δύναμιν. καὶ ταῦτα λέγοντος ἄφνω πῦρ ἐξ οὐρανοῦ τοῦ

[8, 11, 3]   τὸ πλῆθος: ἔτι δὲ αὐτοῦ λέγοντος λάθρα τινὰς τῶν στρατιωτῶν Ἱεροβόαμος

[8, 10, 1]   ὑπ' αὐτοῦ τὰ πρὸς ἡδονὴν λέγοντος. οὗτος τότε μὲν κλινήρης ἦν

[8, 2, 2]   δὲ παιδίον ζῆν τὸ αὑτῆς λεγούσης, τὸ δὲ τῆς ἀντιδίκου τεθνηκέναι,

[8, 7, 1]   πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ λίθον πολυτελῆ: λέγουσι δ' ὅτι καὶ τὴν τοῦ

[8, 6, 6]   αὐτός τε ἔχεις ἐν αὑτῷ, λέγω δὲ τὴν σοφίαν καὶ τὴν

[8, 2, 4]   πάρεξ τῶν ἀπ' ἄγρας ἐλάφων λέγω καὶ βουβάλων καὶ τῶν πετεινῶν

[8, 10, 1]   αὐτὸν ἀποθανόντα σὺν ἐκείνῳ θάψαι, λέγων ἀληθῆ μὲν εἶναι πάνθ' ὅσα

[8, 15, 4]   ψεύδεται τῷ κρείττονι προφήτῃ τἀναντία λέγων ἀπὸ ἡμερῶν τριῶν φάσκων τεθνήξεσθαι.

[8, 14, 5]   τὴν κεφαλὴν προσῆλθε τῷ βασιλεῖ λέγων αὐτῷ συνεστρατεῦσθαι καὶ παραλαβεῖν ἐπὶ

[8, 13, 4]   περὶ τοὺς ὁμοτέχνους αὐτοῦ σπουδὴν λέγων, ὅτι σώσειεν ἑκατὸν προφήτας Ἱεζαβέλης

[8, 7, 6]   λανθάνειν αὐτὸν ἐπὶ τοῖς παρανομήμασι λέγων οὔτ' ἐπὶ πολὺ χαιρήσειν τοῖς

[8, 6, 1]   βασιλεύς. μνημονεύει δὲ καὶ Δῖος λέγων οὕτως: Ἀβιβάλου τελευτήσαντος ὁ υἱὸς

[8, 13, 2]   Ἰθωβάλου τοῦ Τυρίων βασιλέως πράξεσι λέγων οὕτως: ἀβροχία τ' ἐπ' αὐτοῦ

[8, 6, 1]   ἀρχεῖα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φωνὴν λέγων οὕτως: τελευτήσαντος δὲ Ἀβιβάλου διεδέξατο

[8, 12, 2]   ἐκφορῆσαι χρυσὸν πολὺν δὲ ἄργυρον λείαν τε ἀπαγαγεῖν καμήλους τε καὶ

[8, 2, 5]   πάντων συνέσει διενεγκεῖν λέγονται, συγκρινομένους λείπεσθαι παρ' ὀλίγον, ἀλλὰ πλεῖστον ἀφεστηκότας

[8, 4, 2]   τὰ πολλὰ καὶ γενήσεται τὰ λείποντα δηλώσειε, καὶ ὡς αὐτὸς ἐπιθείη

[8, 4, 6]   καὶ μήτε τοῦ γένους τι λείψανον αὐτῶν ἐάσειν μήτε τὸν τῶν

[8, 3, 2]   ἐγένετο συντεθέντων ἁρμονίως πάνυ καὶ λείως, ὡς μήτε σφύρας μήτε ἄλλου

[8, 10, 1]   ὑφέξειν ἔλεγεν καὶ ποδαπὴν ἐδήλου: λέοντα γὰρ αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν

[8, 5, 2]   τούτων ἐξ ἑκατέρου μέρους δύο λέοντες ἐφειστήκεσαν τοσούτων ἄνωθεν ἄλλων παρεστώτων.

[8, 14, 5]   παρακούσαντα τῶν τοῦ θεοῦ προσταγμάτων λέοντι περιτυχόντα διαφθαρήσεσθαι. συμβάντος τούτου τἀνθρώπῳ

[8, 10, 1]   σημεῖα ταῦτα> προειρηκότος ὡς ὑπὸ λέοντος ἀπώλετο: οὕτως οὐδὲ ἓν οὔτ'

[8, 3, 6]   ταῖς χερσὶν ἐπαναπαυόμενον ἀετοῦ καὶ λέοντος αὐτοῖς ἐφηρμοσμένων, ὡς σύμφυτα ταῦτ'

[8, 7, 6]   θαλάττῃ τῷ ἀναθήματι καὶ τῶν λεόντων τῶν περὶ τὸν θρόνον τὸν

[8, 5, 2]   αὐτὰ καὶ σαλεύεσθαι δι' ὑπερβολὴν λεπτότητος καλύπτοντα τὸν ὑπ' αὐτοῖς λίθον.

[8, 4, 1]   ὁ λαὸς ἅπας καὶ οἱ Λευῖται σπονδαῖς τε καὶ πολλῶν ἱερείων

[8, 6, 6]   καὶ τὸ τῶν ἱερέων καὶ Λευιτῶν περὶ αὐτὰς ἐπιμελές. ταῦθ' ὁρῶσα

[8, 7, 4]   ἐφ' ἅρματος αὐτὸς ὀχούμενος καὶ λευκὴν ἠμφιεσμένος ἐσθῆτα πρὸς αἰώραν ἔθος

[8, 7, 2]   ἰδέαν ἐμφερῆ τοῖς συκίνοις γίνεται, λευκότερα δέ ἐστι καὶ στίλβει πλέον.

[8, 5, 2]   τὴν ὅλην οἰκοδομίαν ἐκ λίθου λευκοῦ καὶ κέδρου καὶ χρυσοῦ καὶ

[8, 3, 2]   αὐτὸν ἄχρι τῆς ὀροφῆς ἐκ λευκοῦ λίθου πεποιημένον. τὸ μὲν οὖν

[8, 10, 1]   Ἰάδωνι πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα συμβάλλει λέων καὶ κατασπάσας αὐτὸν ἀπὸ τοῦ

[8, 3, 6]   ἐφ' οἷς ἐτετόρευτο πῇ μὲν λέων πῇ δὲ ταῦρος καὶ ἀετός,

[8, 4, 6]   προδόντα μέντοι τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ λήθην αὐτῶν ποιησάμενον καὶ ξενικοὺς θεοὺς

[8, 10, 2]   πρὸς αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ Ληουῖται καὶ εἴ τινες ἄλλοι τοῦ

[8, 7, 2]   καὶ νάβλας, ὅπως ὑμνῶσιν οἱ Ληουῖται τὸν θεόν: πάντων δὲ τῶν

[8, 8, 5]   ἱερεῖς ἐξ ὑμῶν αὐτῶν καὶ Ληουίτας, ἵνα μὴ χρείαν ἔχητε τῆς

[8, 8, 5]   ἵνα μὴ χρείαν ἔχητε τῆς Ληουίτιδος φυλῆς καὶ τῶν υἱῶν Ἀαρῶνος,

[8, 3, 8]   εἴκοσι, καὶ στολῶν τοῖς ὑμνῳδοῖς Ληουιτῶν ἐκ βύσσου μυριάδας εἴκοσι: καὶ

[8, 7, 7]   βασιλέα Ἀδραάζαρον δεσπότην ὄντα καὶ λῃστεύοντι τὴν χώραν εἰς φιλίαν αὐτῷ

[8, 7, 7]   συνάψας ἔχοντι περὶ αὑτὸν στῖφος λῃστρικὸν ἀναβαίνει, καὶ κατασχὼν τὴν ἐκεῖ

[8, 13, 8]   αἰσχρὸν γὰρ ὄντα ἐπὶ ἁμαρτήματι ληφθῆναι ὑπ' αὐτοῦ, κατ' ἐκεῖνον ἔφη

[8, 8, 3]   ἐπειράθησαν ἐκείνου, πολὺ μᾶλλον αὐτοῦ λήψεσθαι πεῖραν δυσκόλου: καὶ εἰ μάστιξιν

[8, 15, 4]   κρατήσειν γὰρ τοῦ Σύρου καὶ λήψεσθαι ὑποχείριον αὐτὸν ὡς καὶ τὸ

[8, 8, 3]   εἶναι παχύτερον καί, εἰ σκληροῦ λίαν ἐπειράθησαν ἐκείνου, πολὺ μᾶλλον αὐτοῦ

[8, 7, 7]   διατροφὴν καὶ γενόμενον ἐν ἡλικίᾳ λίαν ἠγάπα, ὡς καὶ τῆς αὑτοῦ

[8, 14, 1]   ἐν Σαμαρείᾳ: τείχη γὰρ αὕτη λίαν ἰσχυρὰ περιεβέβλητο καὶ τὰ ἄλλα

[8, 7, 5]   ἐπινοίᾳ τε καὶ σπουδῇ καὶ λίαν ὢν φιλόκαλος οὐδὲ τῶν ὁδῶν

[8, 2, 6]   συμπέμψαι τινὰς τοῖς ἐμοῖς εἰς Λίβανον τὸ ὄρος κόψοντας ξύλα: πρὸς

[8, 6, 1]   ἐκόσμησεν: ἀναβὰς δὲ εἰς τὸν Λίβανον ὑλοτόμησε πρὸς τὴν τῶν ἱερῶν

[8, 6, 1]   ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ λεγομένου Λιβάνου εἰς τὰς τῶν ἱερῶν στέγας:

[8, 6, 6]   τε οἶκος ὁ δρυμὼν ἐπικαλούμενος Λιβάνου καὶ ἡ τῶν καθ' ἡμέραν

[8, 7, 3]   εἰς τὸν οἶκον τὸν δρυμῶνα Λιβάνου καλούμενον. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ

[8, 2, 3]   Γαλαδῖτιν καὶ Γαυλανῖτιν ἕως τοῦ Λιβάνου ὄρους καὶ πόλεις ἑξήκοντα μεγάλας

[8, 6, 4]   οὐχ ὑπακούοντας, οἳ ἐν τῷ Λιβάνῳ διέτριβον ὄρει καὶ μέχρι πόλεως

[8, 2, 9]   κόπτοντας ἐπὶ μῆνα ἕνα ἐν Λιβάνῳ ὄρει δύο μῆνας ἀναπαύεσθαι παραγινομένους

[8, 10, 3]   μυριάδες τεσσαράκοντα. τούτων τοὺς πλείστους Λίβυας ἐπήγετο καὶ Αἰθίοπας. ἐμβαλὼν οὖν

[8, 13, 2]   Φοινίκῃ καὶ Αὖζαν τὴν ἐν Λιβύῃ. καὶ ταῦτα μὲν δηλῶν τὴν

[8, 2, 9]   καταλελοίπει τῶν μὲν παρακομιζόντων τὴν λιθίαν καὶ τὴν ἄλλην ὕλην ἑπτὰ

[8, 4, 1]   κιβωτὸς οὐδὲν ἕτερον ἢ δύο λιθίνας πλάκας, αἳ τοὺς δέκα λόγους

[8, 8, 4]   οὐχ ὑπέμειναν, ἀλλὰ βάλλοντες αὐτὸν λίθοις ἀπέκτειναν. ταῦτ' ἰδὼν Ῥοβόαμος καὶ

[8, 5, 2]   κέδρου. καὶ τὰ μὲν ᾠκοδομήσατο λίθοις δεκαπήχεσιν, ἑτέρῳ δὲ πριστῷ τοὺς

[8, 5, 2]   τοὺς τοίχους τοῖς ἐγκλειομένοις χρυσῷ λίθοις διανθίσας τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς

[8, 8, 4]   καὶ νομίσας αὑτὸν βεβλῆσθαι τοῖς λίθοις, οἷς τὸν ὑπηρέτην ἀπέκτεινεν αὐτοῦ

[8, 3, 8]   ποδήρεσιν ἐπωμίσι καὶ λογίῳ καὶ λίθοις χιλίας: ἡ δὲ στεφάνη, εἰς

[8, 7, 1]   ἀρωμάτων τε πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ λίθον πολυτελῆ: λέγουσι δ' ὅτι καὶ

[8, 5, 2]   λεπτότητος καλύπτοντα τὸν ὑπ' αὐτοῖς λίθον. τὸ δὲ ἄλλο μέχρι τῆς

[8, 3, 9]   στοαῖς διπλαῖς μὲν τὴν κατασκευήν, λίθου δ' αὐτοφυοῦς τὸ ὕψος κίοσιν

[8, 5, 2]   εἰπεῖν τὴν ὅλην οἰκοδομίαν ἐκ λίθου λευκοῦ καὶ κέδρου καὶ χρυσοῦ

[8, 3, 2]   ἄχρι τῆς ὀροφῆς ἐκ λευκοῦ λίθου πεποιημένον. τὸ μὲν οὖν ὕψος

[8, 7, 2]   ἀπὸ τῆς χρυσῆς καλουμένης γῆς λίθου πολυτελοῦς τῷ βασιλεῖ καὶ ξύλων

[8, 7, 3]   τὰ ἐκπώματα διὰ χρυσοῦ καὶ λίθου τὰ πρὸς τὴν ἑστίασιν ὡς

[8, 13, 5]   δὲ ὄχλου προσελθόντος λαβὼν δώδεκα λίθους κατὰ φυλὴν τοῦ λαοῦ τῶν

[8, 2, 9]   τρισχίλιοι καὶ τριακόσιοι. προστετάχει δὲ λίθους μὲν αὐτοῖς τέμνειν μεγάλους εἰς

[8, 7, 5]   ἀγούσας εἰς Ἱεροσόλυμα βασίλειον οὖσαν λίθῳ κατέστρωσε μέλανι, πρός τε τὸ

[8, 3, 2]   οἰκοδομία κατὰ πολλὴν τέχνην ἐκ λίθων ἀκροτόμων ἐγένετο συντεθέντων ἁρμονίως πάνυ

[8, 3, 2]   μήκιστον τῆς γῆς βάθος ὕλης λίθων ἰσχυρᾶς καὶ πρὸς χρόνον ἀντέχειν

[8, 7, 5]   βασιλεύς, ὅσον ἦν καὶ τῶν λίθων, καὶ τῶν κεδρίνων ξύλων οὐ

[8, 6, 6]   μεστὰς καὶ ἀρωμάτων ποικίλων καὶ λίθων πολυτελῶν. ὡς δ' ἀφικομένην αὐτὴν

[8, 13, 4]   δηλώσων αὐτῷ τὸν γενησόμενον ὑετόν. λιμὸς δὲ τότε κατεῖχε τὴν χώραν

[8, 13, 2]   τέκνῳ ἄρτον, μεθ' ὃν ἀπολεῖσθαι λιμῷ δαπανηθέντα μηκέτι μηδενὸς ὄντος ἔλεγεν,

[8, 1, 1]   πράγματα καὶ πρὸς γῆρας ἀφικέσθαι λιπαρὸν καὶ πανεύδαιμον τὴν ἡγεμονίαν. ~(Ἀδωνίας

[8, 4, 3]   προστρεπόμενοι καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ λιπαροῦντες, δὸς αὐτοῖς ἐπήκοος γενόμενος. οὕτως

[8, 1, 2]   τι βουλησομένου καὶ δεησομένης αὐτῆς λιπαρῶς. καὶ ὁ μὲν εὔελπις ἀπαλλάττεται

[8, 15, 5]   ἅρματος ἄχρι δύνοντος ἡλίου καὶ λιφαιμήσας ἀπέθανε. ~(Καὶ τὸ μὲν τῶν

[8, 15, 6]   τοῦ θεοῦ τί δεῖ φυλάξασθαι, λογίζεσθαί τε πάλιν ἐκ τῶν περὶ

[8, 8, 5]   τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνίστασθαι μελλούσης λογισάμενος, ὡς ἐὰν ἐπιτρέψῃ τῷ πλήθει

[8, 12, 4]   τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ πολεμίου καὶ λογισάμενος, ὡς πολλὰ διαθήσει κακὰ τὴν

[8, 11, 2]   νῦν μεταγνῶναι καὶ λαβόντας ἀμείνω λογισμὸν παύσασθαι τοῦ πολεμεῖν καὶ τὰ

[8, 7, 6]   δὲ τῆς ἡλικίας καὶ τοῦ λογισμοῦ διὰ τὸν χρόνον ἀσθενοῦντος ἀντέχειν

[8, 5, 3]   παρῆλθεν, ἀλλὰ πάντα νικήσας τῷ λογισμῷ καὶ μαθὼν αὐτῶν τὴν διάνοιαν

[8, 3, 8]   ἀρχιερεῦσι σὺν ποδήρεσιν ἐπωμίσι καὶ λογίῳ καὶ λίθοις χιλίας: ἡ δὲ

[8, 14, 5]   δ' αὐτὸς ἐπὶ τοῖς Μιχαίου λόγοις ἀνεχώρησεν εἰς τὴν οἰκείαν. ~(Καὶ

[8, 10, 1]   πιθανοῖς περὶ τῶν γεγενημένων χρώμενος λόγοις βλάπτειν αὐτῶν τὴν ἀλήθειαν. ἐπεχείρει

[8, 10, 1]   μὴ προσέχοι τοῖς τοῦ Ἰάδωνος λόγοις Ἱεροβόαμος ἐληλεγμένῳ ψευδεῖ. πορευομένῳ τοίνυν

[8, 8, 1]   ~(Ἐπαρθεὶς οὖν τοῖς τοῦ προφήτου λόγοις Ἱεροβόαμος φύσει θερμὸς ἂν νεανίας

[8, 13, 8]   ὡς χρησάμενος ἐπιεικέσι πρὸς αὐτὸν λόγοις καὶ βασιλικῆς ἐξουσίας ὑποδεεστέροις ὑβρισθείη

[8, 1, 3]   πρὸς ὀργὴν ὁ βασιλεὺς τὸν λόγον ἀποπέμπεται μὲν τὴν μητέρα μειζόνων

[8, 5, 1]   καὶ αὐτὰ μὲν οὖν ἄξια λόγου καὶ κατὰ τὴν εὐδαιμονίαν τῆς

[8, 3, 9]   νομίμων εἰσῄεσαν. θαυμαστὸν δὲ καὶ λόγου παντὸς ἀπέφηνε μεῖζον, ὡς δὲ

[8, 5, 3]   σημαίνει. καὶ σοφίσματα δὲ καὶ λόγους αἰνιγματώδεις διεπέμψατο πρὸς Σολόμωνα ὁ

[8, 1, 2]   τυχεῖν ὧν ἀξιοῖ ποιεῖται τοὺς λόγους ἀλλ' ἄρνησιν ὑφορωμένη, δοῦναι τὴν

[8, 8, 5]   ἦρχεν ἐδημηγόρησε τούτους ποιησάμενος τοὺς λόγους: ἄνδρες ὁμόφυλοι, γινώσκειν ὑμᾶς νομίζω

[8, 11, 1]   καὶ προσέταξε τίνας ποιήσομαι τοὺς λόγους. ἀπελθοῦσα οὖν πρὸς τὸν ἄνδρα

[8, 14, 5]   τῷ γενομένῳ πρὸς τοὺς μέλλοντας λόγους: εἶπε γάρ, ὡς> ὁ θεὸς

[8, 6, 6]   πρὸς γὰρ τὸν βασιλέα προήχθη λόγους εἰπεῖν, ὑφ' ὧν ἠλέγχθη σφόδρα

[8, 4, 2]   ἀπέστρεψεν εἰς τὸ πλῆθος τοὺς λόγους ἐμφανίζων τοῦ θεοῦ τὴν δύναμιν

[8, 9, 1]   πρὸς τὸ θυσιαστήριον ποιούμενος τοὺς λόγους: ὁ θεὸς ἔσεσθαί τινα προλέγει

[8, 4, 2]   ἐξεγερθείς, ἔτυχε γὰρ καθεζόμενος, ἐποιήσατο λόγους πρὸς τὸν θεόν, οὓς τῇ

[8, 4, 1]   λιθίνας πλάκας, αἳ τοὺς δέκα λόγους τοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ Μωυσεῖ

[8, 15, 4]   τὸ πρῶτον, συνεὶς ἐκ τῶν λόγων Ἰωσάφατος, ὅτι ψευδοπροφῆται τυγχάνουσιν, ἐπύθετο

[8, 8, 4]   Ἀχίας. ~(Πληγέντες δ' ὑπὸ τῶν λόγων καὶ ἀλγήσαντες ὡς ἐπὶ πείρᾳ

[8, 11, 2]   συνεγνωκέναι καλῶς εἶχεν ὑμᾶς οὐ λόγων μόνον δυσκόλων ἀνδρὶ νέῳ καὶ

[8, 7, 1]   ~(Παραστήσασα δὲ καὶ διὰ τῶν λόγων, πῶς αὐτὴν διέθηκεν ὁ βασιλεύς,

[8, 10, 1]   εἰπών, ὑπὸ τῶν τοῦ ἀνοήτου λόγων; ὡς τὰ περὶ τὸ θυσιαστήριον

[8, 4, 3]   σοῦ γῆς ἀκαρπίᾳ καὶ φθορᾷ λοιμικῇ ἤ τινι τούτων τῶν παθημάτων,

[8, 12, 5]   ἐν Θάρσῳ πόλει, τὰ δὲ λοιπὰ ἐν Σωμαρεῶνι λεγομένῃ πόλει ὑπὸ

[8, 4, 1]   τῶν θυσιῶν πολυτέλειαν. τὰ δὲ λοιπὰ σκεύη πάντα συναλίσας ἔνδον εἰς

[8, 5, 2]   οἶκος τῇ βασιλίσσῃ καὶ τὰ λοιπὰ τὰ πρὸς τὴν δίαιταν καὶ

[8, 2, 4]   προσήδρευον ἐν Ἱεροσολύμοις, οἱ δὲ λοιποὶ κατὰ τὰς βασιλικὰς διεσπαρμένοι κώμας

[8, 2, 1]   πρόσθεν ὄντων διεῖπε τὰ πράγματα λοιπὸν ἐπὶ πολλῆς εἰρήνης μηδ' ὑπὸ

[8, 12, 3]   τοῖς τετολμημένοις οὐ πρὸς τὸ λοιπὸν ἡσύχασεν, ἵνα μὴ μᾶλλον πονηρὸς

[8, 15, 6]   ἑταιριζόμεναι ἐν τῇ κρήνῃ τὸ λοιπὸν λουόμεναι τούτῳ διετέλουν. ἀπέθανε δ'

[8, 2, 2]   τὸ πλῆθος, κἀξ ἐκείνης τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας ὡς θείαν ἔχοντι

[8, 4, 3]   προεῖπας πεποιηκότι, δέομαί τε τοῦ λοιποῦ χορηγεῖν ὅσα θεῷ δύναμις ἀνθρώποις

[8, 13, 8]   ὅ τι λυπεῖται καὶ μήτε λούεται μήτε ἄριστον αὑτῷ παρατίθεται μήτε

[8, 15, 6]   ἐν τῇ κρήνῃ τὸ λοιπὸν λουόμεναι τούτῳ διετέλουν. ἀπέθανε δ' ἐν

[8, 3, 5]   τὸ μέγεθος: ἦν γὰρ ὁ λουτὴρ τὴν διάμετρον πηχῶν δέκα καὶ

[8, 3, 6]   σπεῖρα κατὰ κοῖλον ἐπικειμένη τὸν λουτῆρα ταῖς χερσὶν ἐπαναπαυόμενον ἀετοῦ καὶ

[8, 3, 6]   ἐπὶ τὸν βωμόν, τοὺς δὲ λουτῆρας εἰς τὸ καθαίρειν τὰ ἐντὸς

[8, 3, 6]   τῶν κληθεισῶν Μεχενώθ. πέντε δὲ λουτῆρας ἵστησιν ἐξ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ

[8, 3, 6]   προσεξείργαστο δὲ καὶ χυτρογαύλους δέκα λουτῆρας στρογγύλους χαλκοῦς, ὧν ἕκαστος ἐχώρει

[8, 3, 6]   τὰ χείλη. τίθησι δὲ τοὺς λουτῆρας τούτους ἐπὶ τῶν δέκα βάσεων

[8, 3, 6]   βάτους τρισχιλίους. ~(Ἐποίησε δὲ καὶ λουτήρων δέκα βάσεις χαλκᾶς τετραγώνους. τούτων

[8, 13, 8]   τἀλλότρια λαβεῖν ὁ βασιλεὺς οὔτε λουτρὸν προσηνέγκατο οὔτε τροφήν, τῆς δ'

[8, 13, 8]   γυναικὸς αὐτοῦ πυνθανομένης, ὅ τι λυπεῖται καὶ μήτε λούεται μήτε ἄριστον

[8, 13, 8]   πολίτην ἀδίκως ἀνῃρηκότος. Ἀχάβῳ δὲ λύπη τῶν πεπραγμένων εἰσῆλθε καὶ μετάμελος,

[8, 13, 8]   γῆν, ἣν ἐκληρονόμησε τοῦ πατρός. λυπηθεὶς δ' ὡς ἐφ' ὕβρει τῷ

[8, 13, 8]   τούτοις παρεκάλει, παυσάμενον δὲ τῆς λύπης ἐπὶ τὴν συνήθη τρέπεσθαι τοῦ

[8, 6, 1]   τινα Τύριον ἄνδρα τὰ προτεθέντα λῦσαι καὶ αὐτὸν ἄλλα προβαλεῖν, ἃ

[8, 6, 1]   τὸν Εἴρωμον καὶ μὴ δυνηθέντα λῦσαι τὰ αἰνίγματα πολλὰ τῶν χρημάτων

[8, 6, 6]   λαβεῖν πεῖραν αὐτὴ προτείνασα καὶ λῦσαι τὸ ἄπορον τῆς διανοίας δεηθεῖσα

[8, 6, 1]   αὐτὸν ἄλλα προβαλεῖν, ἃ μὴ λύσαντα τὸν Σολόμωνα πολλὰ τῷ Εἰρώμῳ

[8, 6, 1]   δὲ μὴ δυνηθέντα διακρῖναι τῷ λύσαντι χρήματα ἀποτίνειν. ὁμολογήσαντα δὲ τὸν

[8, 14, 5]   φήσαντος Ἀχάβου τὸν θάνατον εἶναι λύσας τὴν κεφαλὴν ἐπιγινώσκεται ὑπ' αὐτοῦ

[8, 4, 1]   ἐγγεγραμμένους αὐταῖς ἔσωζον. τὴν δὲ λυχνίαν καὶ τὴν τράπεζαν καὶ τὸν

[8, 3, 7]   δισμύρια ἀργύρεα δὲ τετρακισμύρια. καὶ λυχνίας δὲ μυρίας ἐποίησε κατὰ τὴν

[8, 3, 7]   τοῦ ναοῦ μέρος ἀντικρὺ τῆς λυχνίας: ταύτην γὰρ κατὰ νότον ἔστησεν,

Liv., chap., par.
[8, 8, 4]	εἶχεν ὑπηκόους, οἷός τε ἦν	λαβὰν	ὀκτωκαίδεκα παρ' αὐτῶν στρατοῦ μυριάδας
[8, 2, 1]	καὶ θεῷ παρασχεῖν ἥδιστα καὶ	λαβεῖν	ἀνθρώπῳ συμφορώτατα τὸν θεὸν ᾔτησεν:
[8, 6, 1]	Εἴρωμον αἰνίγματα καὶ παρ' αὐτοῦ	λαβεῖν	ἀξιοῦντα, τὸν δὲ μὴ δυνηθέντα
[8, 4, 4]	καὶ πλείω καταστήσειν: οὐ γὰρ	λαβεῖν	αὐτὰ μόνον δι' εὐσέβειαν καὶ
[8, 11, 4]	Γαβαθῶνα πόλιν Παλαιστίνων οὖσαν πολιορκίᾳ	λαβεῖν	αὐτὴν προσέμενεν: ἐπιβουλευθεὶς δ' ἐκεῖ
[8, 14, 1]	τυγχάνειν: ἂν δ' ὁμολογήσῃ καὶ	λαβεῖν	αὐτὸν τούτων ὅσα βούλεται συγχωρήσῃ,
[8, 13, 5]	προφήτης ἐκείνων δὲ τετρακοσίους ἐχόντων,	λαβεῖν	αὐτός τε βοῦν καὶ ταύτην
[8, 14, 4]	τὴν σωτηρίαν αὐτῷ παρ' Ἀχάβου	λαβεῖν,	εἰ συγχωρήσειεν αὐτοῖς πρὸς αὐτὸν
[8, 14, 1]	καλλίστων κτημάτων πρόφασιν βουλόμενος πολέμου	λαβεῖν,	εἰδὼς ὅτι τῶν μὲν ἐμαυτοῦ
[8, 13, 8]	εἰ δὲ μὴ βούλοιτο χρήματα	λαβεῖν	ἐπιτρέποντος ἐκλέξασθαι τῶν ἀγρῶν τινα
[8, 13, 7]	νόμους παρὰ τοῦ θεοῦ λέγεται	λαβεῖν.	εὑρὼν δ' ἐν αὐτῷ σπήλαιόν
[8, 11, 3]	διαβόητον νίκην παρὰ τοῦ θεοῦ	λαβεῖν	ἠξιώθησαν: πεντήκοντα γὰρ μυριάδας τῶν
[8, 13, 8]	ἐφ' ὕβρει τῷ μὴ τἀλλότρια	λαβεῖν	ὁ βασιλεὺς οὔτε λουτρὸν προσηνέγκατο
[8, 7, 1]	γὰρ ἦν, ὅ τι δεηθείσῃ	λαβεῖν	οὐ παρέσχεν, ἀλλ' ἑτοιμότερον ὧν
[8, 6, 6]	καὶ τῆς σοφίας αὐτοῦ βουλομένη	λαβεῖν	πεῖραν αὐτὴ προτείνασα καὶ λῦσαι
[8, 7, 8]	αὐτὸς περιβεβλημένος, ἐκέλευσε τὸν Ἱεροβόαμον	λαβεῖν	τὰ δέκα προσειπών, ὅτι ταῦτα
[8, 1, 4]	ἀποτεμεῖν, καθὼς βούλεται, καὶ ταύτην	λαβεῖν	τὴν δίκην ὑπὲρ τῶν δύο
[8, 3, 2]	ὡς τὸ πᾶν ὕψος αὐτοὺς	λαβεῖν	τῷ κάτωθεν οἴκῳ παραπλήσιον: ὁ
[8, 8, 3]	τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν, ἵνα	λάβῃ	τέλος ἃ προεφήτευσεν Ἀχίας. ~(Πληγέντες
[8, 15, 4]	τοῦ ἀληθοῦς τοὺς ψευδοπροφήτας, ἵνα	λάβῃ	τὴν ἀφορμὴν τοῦ τέλους. Σεδεκίας
[8, 13, 4]	οὐκ ἀπέστειλε τοὺς ἀνάξοντας εἰ	λάβοιεν	ἐπὶ θανάτῳ; καὶ γὰρ εὐλαβεῖσθαι
[8, 7, 7]	τὴν δ' αἰτίαν τῆς ἔχθρας	λαβόντα	τοιαύτην: παῖς οὗτος ἦν Ἰδουμαῖος
[8, 11, 2]	ἔτι καὶ νῦν μεταγνῶναι καὶ	λαβόντας	ἀμείνω λογισμὸν παύσασθαι τοῦ πολεμεῖν
[8, 6, 3]	ἄρξαντος βασιλέως Φαραώθου τὴν προσηγορίαν	λαβόντες,	ἀναγκαῖον ἡγησάμην εἰπεῖν, ἵνα τὴν
[8, 14, 4]	ἄν τις ἀδελφῷ παράσχοι, κατεπηγγείλατο.	λαβόντες	δὲ ὅρκους παρ' αὐτοῦ μηδὲν
[8, 12, 2]	τοιαύτην παρὰ τοῦ θεοῦ νίκην	λαβόντες	καὶ ὠφέλειαν ἀνέστρεφον εἰς Ἱεροσόλυμα,
[8, 11, 1]	τὴν στολὴν ἀποθεμένην καὶ σχῆμα	λαβοῦσαν	ἰδιωτικὸν πορευθῆναι πρὸς Ἀχίαν τὸν
[8, 13, 6]	καὶ νέφεσι καλυφθέντος πνεῦμά τε	λάβρον	ἐπιγίνεται καὶ πολὺς ὄμβρος. ὁ
[8, 10, 3]	καὶ τὴν Παλαιστίνην Συρίαν ἐδουλώσατο	λαβὼν	ἀμαχητὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐν
[8, 14, 2]	τοῦ Ἀδάδου καὶ τοὺς ἵππους	λαβὼν	ἀνέστρεψεν εἰς τὴν πόλιν. τοῦ
[8, 15, 3]	τρία ἔτη διαμείνασα, ἀφ' οὗ	λαβὼν	αὐτὸν αἰχμάλωτον ἀπέλυσεν ἄχρις ἐκείνης
[8, 1, 3]	Ἀδωνίᾳ τἀδελφῷ πρὸς γάμον παρεκάλει.	~(Λαβὼν	δὲ πρὸς ὀργὴν ὁ βασιλεὺς
[8, 13, 5]	ἐμβάλῃ. τοῦ δὲ ὄχλου προσελθόντος	λαβὼν	δώδεκα λίθους κατὰ φυλὴν τοῦ
[8, 2, 1]	λαὸν τἀληθῆ καὶ τὰ δίκαια	λαβὼν	κρίνοιμι. τούτοις ἥσθη τοῖς αἰτήμασιν
[8, 10, 3]	ἃς ἀνέθηκε Δαυίδης τῷ θεῷ	λαβὼν	παρὰ τοῦ τῆς Σωφηνῆς βασιλέως,
[8, 2, 2]	διχοτομῆσαι τὰ παιδία, ὅπως ἑκάτεραι	λάβωσιν	ἀνὰ ἥμισυ τοῦ τε ζῶντος
[8, 2, 2]	καὶ τοιούτων μεταξὺ πραγμάτων γενόμενοι	λάβωσιν	ὥσπερ ἐξ εἰκόνος τῆς τοῦ
[8, 2, 5]	φύσεως καὶ τὸ θεοφιλὲς καὶ	λάθῃ	μηδένα τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον
[8, 11, 3]	πλῆθος: ἔτι δὲ αὐτοῦ λέγοντος	λάθρα	τινὰς τῶν στρατιωτῶν Ἱεροβόαμος ἔπεμψε
[8, 13, 5]	προσελθόντας τηρεῖν αὐτόν, μὴ πῦρ	λάθρα	τοῖς ξύλοις ἐμβάλῃ. τοῦ δὲ
[8, 4, 1]	τοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ Μωυσεῖ	λαληθέντας	ἐν Σιναίῳ ὄρει ἐγγεγραμμένους αὐταῖς
[8, 2, 5]	στρατιωτικοῦ πλήθους ὑπὸ τῶν δαιμονίων	λαμβανομένους	ἀπολύοντα τούτων. ὁ δὲ τρόπος
[8, 14, 2]	αὐτοῦ τὴν στρατιὰν κατὰ δράκα	λαμβάνουσαν,	ἐμφανίζων αὐτῷ τῆς δυνάμεως τὸ
[8, 7, 2]	προσηγορίαν ἐπὶ καταπλήξει τῶν ὠνουμένων	λαμβάνουσίν	ἐστι παραπλήσια. ἐκεῖνα γὰρ τὴν
[8, 7, 4]	τρισὶν ἔτεσιν ἤνυον. ~(Φήμη δὲ	λαμπρὰ	πᾶσαν ἐν κύκλῳ τὴν χώραν
[8, 13, 7]	καὶ σεισμοῦ τε ἐπακούει καὶ	λαμπρὰν	πυρὸς αὐγὴν ὁρᾷ. καὶ γενομένης
[8, 3, 3]	οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ βύσσου	λαμπροτάτης	καὶ μαλακωτάτης. ἀνέθηκε δὲ εἰς
[8, 5, 2]	τῶν βασιλείων κειμένας, ἐν αἷς	λαμπρότατον	οἶκον εἰς ἑστίασιν καὶ συμπόσια
[8, 10, 4]	καὶ τῆς ἐν τοῖς πράγμασι	λαμπρότητος	διάγειν ἐβασίλευσεν ἐν ἡσυχίᾳ πολλῇ
[8, 4, 5]	καλουμένην ἑορτὴν πρὸ τοῦ ναοῦ	λαμπρῶς	καὶ μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ δὶς ἑπτὰ
[8, 15, 3]	καὶ τὸν ἀκολουθήσαντα στρατὸν ἐξένισε	λαμπρῶς	σίτου τε καὶ οἴνου καὶ
[8, 7, 6]	προφήτης ὑπὸ θεοῦ πεμφθεὶς οὔτε	λανθάνειν	αὐτὸν ἐπὶ τοῖς παρανομήμασι λέγων
[8, 11, 1]	σαυτήν; τὸν γὰρ θεὸν οὐ	λανθάνεις,	ὃς ἀφιξομένην τέ μοι ἐδήλωσε
[8, 2, 2]	τούτῳ πᾶς μὲν ὁ λαὸς	λανθάνων	ἐχλεύαζεν ὡς μειράκιον τὸν βασιλέα,
[8, 4, 6]	ἐάσειν μήτε τὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν	λαὸν	ἀπαθῆ παρόψεσθαι, πολέμοις δ' αὐτοὺς
[8, 7, 6]	διαθήσειν οὐχ ἅπαντα μὲν τὸν	λαὸν	ἀποστήσας αὐτοῦ, δέκα δὲ φυλὰς
[8, 8, 1]	δεδηλωμένων εὐθὺς ἀναπείθειν ἐπεχείρει τὸν	λαὸν	ἀφίστασθαι Σολόμωνος καὶ κινεῖν καὶ
[8, 6, 6]	καὶ μακάριόν τε τὸν Ἑβραίων	λαὸν	εἶναι κρίνω δούλους τε τοὺς
[8, 13, 5]	γε ἀνελθόντα ἐκέλευε πάντα τὸν	λαὸν	εἰς τὸ Καρμήλιον ὄρος ἀθροῖσαι
[8, 8, 5]	πεποιηκέναι. ταῦτ' εἰπὼν ἐξηπάτησε τὸν	λαὸν	καὶ τῆς πατρίου θρησκείας ἀποστάντας
[8, 13, 5]	αὐτὸς εἴη ὁ τὸν Ἑβραίων	λαὸν	κακώσας καὶ τῆς ἀκαρπίας αἴτιος
[8, 10, 3]	ὡς καὶ τὸν ὑπ' αὐτῷ	λαὸν	μιμητὴν γενέσθαι τῶν ἀνομημάτων. συνδιαφθείρεται
[8, 8, 4]	ἐπὶ τὸν Ἱεροβόαμον καὶ τὸν	λαόν,	ὅπως πολεμήσας ἀναγκάσῃ δουλεύειν αὐτῷ.
[8, 13, 7]	ξενικῶν θεῶν, πεῖσαι δὲ τὸν	λαὸν	ὅτι μόνος εἴη θεὸς ὁ
[8, 4, 1]	τῶν Ἑβραίων ἐκέλευσεν ἅπαντα τὸν	λαὸν	συναγαγεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα ὀψόμενόν τε
[8, 2, 1]	φρόνησιν ἀγαθήν, οἷς ἂν τὸν	λαὸν	τἀληθῆ καὶ τὰ δίκαια λαβὼν
[8, 12, 5]	ἀποστήσουσιν ἀπὸ τοῦ θεοῦ τὸν	λαὸν	τοῖς καθ' ἡμέραν ἀσεβήμασι καὶ
[8, 15, 2]	τὴν γῆν περιελθόντας ἅπαντα τὸν	λαὸν	τὸν ἐπ' αὐτῇ διδάξαι κατὰ
[8, 14, 5]	ἀποθανεῖν ὑπ' ἐκείνου, τὸν δὲ	λαὸν	ὑπὸ τῆς στρατιᾶς αὐτοῦ. παροξυνθεὶς
[8, 9, 1]	γενησομένους καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν	λαοπλάνων	τούτων καὶ ἀπατεώνων καὶ ἀσεβῶν
[8, 4, 1]	τε ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ	λαὸς	ἅπας καὶ οἱ Λευῖται σπονδαῖς
[8, 4, 4]	τῆς ἐπιφανείας γενομένης ὁ μὲν	λαὸς	δήλωσιν εἶναι τοῦτ' εἰκάσας τῆς
[8, 4, 3]	παρακαλῶ. κἂν ἁμαρτών ποτε ὁ	λαὸς	ἔπειτα πληγῇ τινι κακῷ διὰ
[8, 12, 2]	ἀκούσας ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ	λαὸς	ἐχάρησαν καὶ πολλὴν πρόνοιαν ἐποιοῦντο
[8, 2, 3]	ἔλαβεν ὅ τε τῶν Ἑβραίων	λαὸς	καὶ ἡ Ἰούδα φυλὴ πρὸς
[8, 12, 5]	δ' εὐθὺς ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν	λαὸς	καὶ οἱ μὲν αὐτῶν Θαμαναῖον
[8, 2, 2]	ἐπὶ τούτῳ πᾶς μὲν ὁ	λαὸς	λανθάνων ἐχλεύαζεν ὡς μειράκιον τὸν
[8, 1, 1]	ὃν ἔτι ζῶν ἀπέφηνε τοῦ	λαοῦ	δεσπότην κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ
[8, 8, 2]	οἵ τε ἄρχοντες αὐτῷ τοῦ	λαοῦ	καὶ Ἱεροβόαμος παρεκάλουν λέγοντες ἀνεῖναί
[8, 3, 9]	κλειομένη θύραις. εἰς τοῦτο τοῦ	λαοῦ	πάντες οἱ διαφέροντες ἁγνείᾳ καὶ
[8, 8, 3]	τρίτῃ τῶν ἡμερῶν, μετεώρου τοῦ	λαοῦ	παντὸς ὄντος καὶ λέγοντος ἀκοῦσαί
[8, 11, 1]	γὰρ ἐξεγείρεθ' ὑπ' ἐμοῦ τοῦ	λαοῦ	παντός, ὃς οὐδένα ὑπολείψει τοῦ
[8, 9, 1]	τὰς ὁλοκαυτώσεις ἐν ὄψει τοῦ	λαοῦ	παντὸς παραγίνεται πρὸς αὐτὸν ἐξ
[8, 13, 5]	δώδεκα λίθους κατὰ φυλὴν τοῦ	λαοῦ	τῶν Ἑβραίων ἀνέστησεν ἐξ αὐτῶν
[8, 2, 9]	ὕλην ἑπτὰ μυριάδες, τῶν δὲ	λατομούντων	ὀκτάκις μύριοι, τούτων δ' ἐπιστάται
[8, 10, 2]	τὴν Ζιφὰ καὶ Ἀδωραὶμ καὶ	Λάχεις	καὶ Ἀζηκὰ καὶ Σαρὰμ καὶ
[8, 14, 2]	ἀγωνίᾳ δεινῇ σὺν παντὶ τῷ	λαῷ:	θαρρεῖ δὲ καὶ τῶν φόβων
[8, 8, 3]	παρῄνουν αὐτῷ φιλοφρόνως ὁμιλῆσαι τῷ	λαῷ	καὶ δημοτικώτερον ἢ κατὰ βασιλείας
[8, 4, 5]	ὁ βασιλεὺς σὺν ἅπαντι τῷ	λαῷ	κατευωχούμενος. ~(Ἐπεὶ δ' εἶχεν αὐτοῖς
[8, 8, 3]	τὰ κρείττω, παρῄνεσαν ἀποκρίνασθαι τῷ	λαῷ	τὸν βραχύτατον αὐτοῦ δάκτυλον τῆς
[8, 13, 5]	τῷ πεπλανημένῳ πολὺν ἤδη χρόνον	λαῷ	φανερὰν τὴν αὑτοῦ δύναμιν. καὶ
[8, 2, 9]	δὲ βασιλεὺς ἐπέταξε παντὶ τῷ	λαῷ	φόρον ἐργάτας τρισμυρίους, οἷς ἄπονον
[8, 3, 7]	ἀλλὰ πρὸς τούτοις Χείρωμος καὶ	λέβητας	καὶ ἅρπαγας καὶ πᾶν σκεῦος
[8, 15, 4]	τέλους. Σεδεκίας σιδήρεα ποιήσας κέρατα	λέγει	πρὸς Ἄχαβον, ὡς θεὸν αὐτῷ
[8, 6, 3]	τὴν τούτων τελευτὴν γυναικὸς βασιλευσάσης	λέγει	τοὔνομα Νικαύλην καλῶν δηλῶν, ὡς
[8, 14, 1]	ἔχειν. τοῖς οὖν πρεσβευταῖς ἀποκρινάμενος	λέγειν	ἀπελθοῦσιν, ὅτι τοῖς τὸ πρῶτον
[8, 15, 4]	ἧκε πρὸς τὸν Ἄχαβον καὶ	λέγειν	αὐτῷ τἀληθὲς οὗτος ἐνωρκίσατο, δεῖξαι
[8, 15, 4]	Μιχαίᾳ μὲν μὴ προσέχειν παρῄνει:	λέγειν	γὰρ αὐτὸν οὐδὲν ἀληθές: τεκμηρίῳ
[8, 11, 1]	τὸν ἄνδρα φράζε αὐτῷ ταῦτα	λέγειν:	ἐπεί σε μέγαν ἐκ μικροῦ
[8, 2, 2]	ὧν ἡ ἀδικεῖσθαι δοκοῦσα πρώτη	λέγειν	ἤρξατο: οἰκῶ μέν, εἶπεν, ὦ
[8, 12, 6]	τοῦ βασιλέως οὐ κατεπείγει νῦν	λέγειν.	~(Ὁ δὲ Ἄχαβος ὁ τῶν
[8, 1, 2]	κελευούσης ὡς ἡδέως παρεξομένης ἤρξατο	λέγειν,	ὅτι γινώσκει μὲν τὴν βασιλείαν
[8, 11, 2]	ἠξίωσε. γενομένης δὲ σιωπῆς ἤρξατο	λέγειν:	ὅτι μὲν τὴν ἡγεμονίαν ὁ
[8, 13, 4]	τὸν βασιλέα βαδίζειν ἐκέλευσε καὶ	λέγειν,	ὅτι παρείη πρὸς αὐτόν. ὁ
[8, 12, 2]	ἐπισχεῖν κελεύσας τῆς ὁδοιπορίας ἤρξατο	λέγειν	πρὸς αὐτούς, ὅτι ταύτης εἶεν
[8, 4, 2]	ὑπελάμβανε καὶ καλῶς εἶχεν αὐτῷ	λέγειν:	σοὶ γάρ, εἶπεν, οἶκον μὲν
[8, 8, 3]	τί δοκεῖ ποιεῖν αὐτοῖς ἐκέλευσε	λέγειν.	τὰ δέ, οὔτε γὰρ ἡ
[8, 14, 1]	Ἄχαβος τοῖς πρέσβεσιν ἐκέλευσε πορευθεῖσι	λέγειν	τῷ βασιλεῖ αὐτῶν, ὅτι καὶ
[8, 13, 7]	τοὺς νόμους παρὰ τοῦ θεοῦ	λέγεται	λαβεῖν. εὑρὼν δ' ἐν αὐτῷ
[8, 10, 3]	ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἕκαστοι	λεγέτωσαν	ὅ τι ἂν αὐτοῖς δοκῇ.
[8, 2, 8]	μηδὲν μᾶλλον ἔξω τῆς ἀληθείας	λέγομεν,	μηδὲ πιθανοῖς τισι καὶ πρὸς
[8, 7, 3]	ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ Ταρσικῇ	λεγομένῃ	θαλάττῃ καταστήσας παραγαγεῖν εἰς τὰ
[8, 8, 5]	δὲ καὶ ἐν Φανουὴλ πόλει	λεγομένῃ.	μετ' οὐ πολὺ δὲ τῆς
[8, 12, 5]	τὰ δὲ λοιπὰ ἐν Σωμαρεῶνι	λεγομένῃ	πόλει ὑπὸ δὲ Ἑλλήνων Σαμαρείᾳ
[8, 12, 1]	στρατιὰν ἔν τινι φάραγγι Σαβαθὰ	λεγομένῃ	τῆς πόλεως οὐκ ἄπωθεν, ὡς
[8, 13, 7]	Ἠλίας φεύγει εἰς πόλιν Βερσουβεὲ	λεγομένην,	ἐπ' ἐσχάτης δ' ἔστιν αὕτη
[8, 12, 4]	διήρπασαν πορευθέντες, τήν τε Ἰωάνου	λεγομένην	καὶ Δάνα καὶ Ἀβελάνην καὶ
[8, 3, 8]	τὰ μέτρα δὲ τοῖς Μωυσήου	λεγομένοις	δὲ ειν καὶ ἐσσάρωνες παραπλήσια,
[8, 7, 4]	εἰς ὄψιν αὐτῷ παραγενέσθαι τοῖς	λεγομένοις	δι' ὑπερβολὴν ἀπιστοῦντας, καὶ δωρεαῖς
[8, 7, 2]	πεύκης ξύλα τοῖς νῦν εἶναι	λεγομένοις	καὶ ταύτην ὑπὸ τῶν πιπρασκόντων
[8, 3, 9]	γλῶτταν τριγχὸν δὲ παρ' Ἕλλησι	λεγόμενον	εἰς τρεῖς πήχεις ἀναγαγὼν τὸ
[8, 6, 1]	ἔκοψεν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ	λεγομένου	Λιβάνου εἰς τὰς τῶν ἱερῶν
[8, 6, 5]	Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἔν τινι τόπῳ	λεγομένῳ	Γασίων Γάβελος οὐ πόρρω Ἰλάνεως
[8, 4, 1]	ὑπὸ δὲ τῶν Μακεδόνων Ὑπερβερεταίῳ	λεγομένῳ.	συνέδραμε δ' εἰς τὸν αὐτὸν
[8, 6, 6]	τῶν ὁσημέραι περὶ τῶν ἐκεῖ	λεγομένων	πρὸς αὐτὸν ἤγαγε: πεισθῆναι γὰρ
[8, 6, 3]	καὶ τριακοσίους βασιλεῖς Αἰγυπτίων γενέσθαι	λέγοντα	μὴ δηλῶσαι αὐτῶν τὰ ὀνόματα,
[8, 2, 5]	Αἰγυπτίους, οἳ πάντων συνέσει διενεγκεῖν	λέγονται,	συγκρινομένους λείπεσθαι παρ' ὀλίγον, ἀλλὰ
[8, 8, 2]	τοῦ λαοῦ καὶ Ἱεροβόαμος παρεκάλουν	λέγοντες	ἀνεῖναί τι τῆς δουλείας αὐτοῖς
[8, 8, 3]	τοῦ λαοῦ παντὸς ὄντος καὶ	λέγοντος	ἀκοῦσαί τι τοῦ βασιλέως ἐσπουδακότος,
[8, 12, 2]	πρὸς μάχην τῷ Ζαραίῳ. ~(Ταῦτα	λέγοντος	Ἀσάνου νίκην ἐσήμαινεν ὁ θεός,
[8, 13, 5]	τὴν αὑτοῦ δύναμιν. καὶ ταῦτα	λέγοντος	ἄφνω πῦρ ἐξ οὐρανοῦ τοῦ
[8, 11, 3]	τὸ πλῆθος: ἔτι δὲ αὐτοῦ	λέγοντος	λάθρα τινὰς τῶν στρατιωτῶν Ἱεροβόαμος
[8, 10, 1]	ὑπ' αὐτοῦ τὰ πρὸς ἡδονὴν	λέγοντος.	οὗτος τότε μὲν κλινήρης ἦν
[8, 2, 2]	δὲ παιδίον ζῆν τὸ αὑτῆς	λεγούσης,	τὸ δὲ τῆς ἀντιδίκου τεθνηκέναι,
[8, 7, 1]	πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ λίθον πολυτελῆ:	λέγουσι	δ' ὅτι καὶ τὴν τοῦ
[8, 6, 6]	αὐτός τε ἔχεις ἐν αὑτῷ,	λέγω	δὲ τὴν σοφίαν καὶ τὴν
[8, 2, 4]	πάρεξ τῶν ἀπ' ἄγρας ἐλάφων	λέγω	καὶ βουβάλων καὶ τῶν πετεινῶν
[8, 10, 1]	αὐτὸν ἀποθανόντα σὺν ἐκείνῳ θάψαι,	λέγων	ἀληθῆ μὲν εἶναι πάνθ' ὅσα
[8, 15, 4]	ψεύδεται τῷ κρείττονι προφήτῃ τἀναντία	λέγων	ἀπὸ ἡμερῶν τριῶν φάσκων τεθνήξεσθαι.
[8, 14, 5]	τὴν κεφαλὴν προσῆλθε τῷ βασιλεῖ	λέγων	αὐτῷ συνεστρατεῦσθαι καὶ παραλαβεῖν ἐπὶ
[8, 13, 4]	περὶ τοὺς ὁμοτέχνους αὐτοῦ σπουδὴν	λέγων,	ὅτι σώσειεν ἑκατὸν προφήτας Ἱεζαβέλης
[8, 7, 6]	λανθάνειν αὐτὸν ἐπὶ τοῖς παρανομήμασι	λέγων	οὔτ' ἐπὶ πολὺ χαιρήσειν τοῖς
[8, 6, 1]	βασιλεύς. μνημονεύει δὲ καὶ Δῖος	λέγων	οὕτως: Ἀβιβάλου τελευτήσαντος ὁ υἱὸς
[8, 13, 2]	Ἰθωβάλου τοῦ Τυρίων βασιλέως πράξεσι	λέγων	οὕτως: ἀβροχία τ' ἐπ' αὐτοῦ
[8, 6, 1]	ἀρχεῖα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φωνὴν	λέγων	οὕτως: τελευτήσαντος δὲ Ἀβιβάλου διεδέξατο
[8, 12, 2]	ἐκφορῆσαι χρυσὸν πολὺν δὲ ἄργυρον	λείαν	τε ἀπαγαγεῖν καμήλους τε καὶ
[8, 2, 5]	πάντων συνέσει διενεγκεῖν λέγονται, συγκρινομένους	λείπεσθαι	παρ' ὀλίγον, ἀλλὰ πλεῖστον ἀφεστηκότας
[8, 4, 2]	τὰ πολλὰ καὶ γενήσεται τὰ	λείποντα	δηλώσειε, καὶ ὡς αὐτὸς ἐπιθείη
[8, 4, 6]	καὶ μήτε τοῦ γένους τι	λείψανον	αὐτῶν ἐάσειν μήτε τὸν τῶν
[8, 3, 2]	ἐγένετο συντεθέντων ἁρμονίως πάνυ καὶ	λείως,	ὡς μήτε σφύρας μήτε ἄλλου
[8, 10, 1]	ὑφέξειν ἔλεγεν καὶ ποδαπὴν ἐδήλου:	λέοντα	γὰρ αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν
[8, 5, 2]	τούτων ἐξ ἑκατέρου μέρους δύο	λέοντες	ἐφειστήκεσαν τοσούτων ἄνωθεν ἄλλων παρεστώτων.
[8, 14, 5]	παρακούσαντα τῶν τοῦ θεοῦ προσταγμάτων	λέοντι	περιτυχόντα διαφθαρήσεσθαι. συμβάντος τούτου τἀνθρώπῳ
[8, 10, 1]	σημεῖα ταῦτα> προειρηκότος ὡς ὑπὸ	λέοντος	ἀπώλετο: οὕτως οὐδὲ ἓν οὔτ'
[8, 3, 6]	ταῖς χερσὶν ἐπαναπαυόμενον ἀετοῦ καὶ	λέοντος	αὐτοῖς ἐφηρμοσμένων, ὡς σύμφυτα ταῦτ'
[8, 7, 6]	θαλάττῃ τῷ ἀναθήματι καὶ τῶν	λεόντων	τῶν περὶ τὸν θρόνον τὸν
[8, 5, 2]	αὐτὰ καὶ σαλεύεσθαι δι' ὑπερβολὴν	λεπτότητος	καλύπτοντα τὸν ὑπ' αὐτοῖς λίθον.
[8, 4, 1]	ὁ λαὸς ἅπας καὶ οἱ	Λευῖται	σπονδαῖς τε καὶ πολλῶν ἱερείων
[8, 6, 6]	καὶ τὸ τῶν ἱερέων καὶ	Λευιτῶν	περὶ αὐτὰς ἐπιμελές. ταῦθ' ὁρῶσα
[8, 7, 4]	ἐφ' ἅρματος αὐτὸς ὀχούμενος καὶ	λευκὴν	ἠμφιεσμένος ἐσθῆτα πρὸς αἰώραν ἔθος
[8, 7, 2]	ἰδέαν ἐμφερῆ τοῖς συκίνοις γίνεται,	λευκότερα	δέ ἐστι καὶ στίλβει πλέον.
[8, 5, 2]	τὴν ὅλην οἰκοδομίαν ἐκ λίθου	λευκοῦ	καὶ κέδρου καὶ χρυσοῦ καὶ
[8, 3, 2]	αὐτὸν ἄχρι τῆς ὀροφῆς ἐκ	λευκοῦ	λίθου πεποιημένον. τὸ μὲν οὖν
[8, 10, 1]	Ἰάδωνι πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα συμβάλλει	λέων	καὶ κατασπάσας αὐτὸν ἀπὸ τοῦ
[8, 3, 6]	ἐφ' οἷς ἐτετόρευτο πῇ μὲν	λέων	πῇ δὲ ταῦρος καὶ ἀετός,
[8, 4, 6]	προδόντα μέντοι τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ	λήθην	αὐτῶν ποιησάμενον καὶ ξενικοὺς θεοὺς
[8, 10, 2]	πρὸς αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ	Ληουῖται	καὶ εἴ τινες ἄλλοι τοῦ
[8, 7, 2]	καὶ νάβλας, ὅπως ὑμνῶσιν οἱ	Ληουῖται	τὸν θεόν: πάντων δὲ τῶν
[8, 8, 5]	ἱερεῖς ἐξ ὑμῶν αὐτῶν καὶ	Ληουίτας,	ἵνα μὴ χρείαν ἔχητε τῆς
[8, 8, 5]	ἵνα μὴ χρείαν ἔχητε τῆς	Ληουίτιδος	φυλῆς καὶ τῶν υἱῶν Ἀαρῶνος,
[8, 3, 8]	εἴκοσι, καὶ στολῶν τοῖς ὑμνῳδοῖς	Ληουιτῶν	ἐκ βύσσου μυριάδας εἴκοσι: καὶ
[8, 7, 7]	βασιλέα Ἀδραάζαρον δεσπότην ὄντα καὶ	λῃστεύοντι	τὴν χώραν εἰς φιλίαν αὐτῷ
[8, 7, 7]	συνάψας ἔχοντι περὶ αὑτὸν στῖφος	λῃστρικὸν	ἀναβαίνει, καὶ κατασχὼν τὴν ἐκεῖ
[8, 13, 8]	αἰσχρὸν γὰρ ὄντα ἐπὶ ἁμαρτήματι	ληφθῆναι	ὑπ' αὐτοῦ, κατ' ἐκεῖνον ἔφη
[8, 8, 3]	ἐπειράθησαν ἐκείνου, πολὺ μᾶλλον αὐτοῦ	λήψεσθαι	πεῖραν δυσκόλου: καὶ εἰ μάστιξιν
[8, 15, 4]	κρατήσειν γὰρ τοῦ Σύρου καὶ	λήψεσθαι	ὑποχείριον αὐτὸν ὡς καὶ τὸ
[8, 8, 3]	εἶναι παχύτερον καί, εἰ σκληροῦ	λίαν	ἐπειράθησαν ἐκείνου, πολὺ μᾶλλον αὐτοῦ
[8, 7, 7]	διατροφὴν καὶ γενόμενον ἐν ἡλικίᾳ	λίαν	ἠγάπα, ὡς καὶ τῆς αὑτοῦ
[8, 14, 1]	ἐν Σαμαρείᾳ: τείχη γὰρ αὕτη	λίαν	ἰσχυρὰ περιεβέβλητο καὶ τὰ ἄλλα
[8, 7, 5]	ἐπινοίᾳ τε καὶ σπουδῇ καὶ	λίαν	ὢν φιλόκαλος οὐδὲ τῶν ὁδῶν
[8, 2, 6]	συμπέμψαι τινὰς τοῖς ἐμοῖς εἰς	Λίβανον	τὸ ὄρος κόψοντας ξύλα: πρὸς
[8, 6, 1]	ἐκόσμησεν: ἀναβὰς δὲ εἰς τὸν	Λίβανον	ὑλοτόμησε πρὸς τὴν τῶν ἱερῶν
[8, 6, 1]	ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ λεγομένου	Λιβάνου	εἰς τὰς τῶν ἱερῶν στέγας:
[8, 6, 6]	τε οἶκος ὁ δρυμὼν ἐπικαλούμενος	Λιβάνου	καὶ ἡ τῶν καθ' ἡμέραν
[8, 7, 3]	εἰς τὸν οἶκον τὸν δρυμῶνα	Λιβάνου	καλούμενον. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ
[8, 2, 3]	Γαλαδῖτιν καὶ Γαυλανῖτιν ἕως τοῦ	Λιβάνου	ὄρους καὶ πόλεις ἑξήκοντα μεγάλας
[8, 6, 4]	οὐχ ὑπακούοντας, οἳ ἐν τῷ	Λιβάνῳ	διέτριβον ὄρει καὶ μέχρι πόλεως
[8, 2, 9]	κόπτοντας ἐπὶ μῆνα ἕνα ἐν	Λιβάνῳ	ὄρει δύο μῆνας ἀναπαύεσθαι παραγινομένους
[8, 10, 3]	μυριάδες τεσσαράκοντα. τούτων τοὺς πλείστους	Λίβυας	ἐπήγετο καὶ Αἰθίοπας. ἐμβαλὼν οὖν
[8, 13, 2]	Φοινίκῃ καὶ Αὖζαν τὴν ἐν	Λιβύῃ.	καὶ ταῦτα μὲν δηλῶν τὴν
[8, 2, 9]	καταλελοίπει τῶν μὲν παρακομιζόντων τὴν	λιθίαν	καὶ τὴν ἄλλην ὕλην ἑπτὰ
[8, 4, 1]	κιβωτὸς οὐδὲν ἕτερον ἢ δύο	λιθίνας	πλάκας, αἳ τοὺς δέκα λόγους
[8, 8, 4]	οὐχ ὑπέμειναν, ἀλλὰ βάλλοντες αὐτὸν	λίθοις	ἀπέκτειναν. ταῦτ' ἰδὼν Ῥοβόαμος καὶ
[8, 5, 2]	κέδρου. καὶ τὰ μὲν ᾠκοδομήσατο	λίθοις	δεκαπήχεσιν, ἑτέρῳ δὲ πριστῷ τοὺς
[8, 5, 2]	τοὺς τοίχους τοῖς ἐγκλειομένοις χρυσῷ	λίθοις	διανθίσας τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς
[8, 8, 4]	καὶ νομίσας αὑτὸν βεβλῆσθαι τοῖς	λίθοις,	οἷς τὸν ὑπηρέτην ἀπέκτεινεν αὐτοῦ
[8, 3, 8]	ποδήρεσιν ἐπωμίσι καὶ λογίῳ καὶ	λίθοις	χιλίας: ἡ δὲ στεφάνη, εἰς
[8, 7, 1]	ἀρωμάτων τε πλῆθος ἀσυλλόγιστον καὶ	λίθον	πολυτελῆ: λέγουσι δ' ὅτι καὶ
[8, 5, 2]	λεπτότητος καλύπτοντα τὸν ὑπ' αὐτοῖς	λίθον.	τὸ δὲ ἄλλο μέχρι τῆς
[8, 3, 9]	στοαῖς διπλαῖς μὲν τὴν κατασκευήν,	λίθου	δ' αὐτοφυοῦς τὸ ὕψος κίοσιν
[8, 5, 2]	εἰπεῖν τὴν ὅλην οἰκοδομίαν ἐκ	λίθου	λευκοῦ καὶ κέδρου καὶ χρυσοῦ
[8, 3, 2]	ἄχρι τῆς ὀροφῆς ἐκ λευκοῦ	λίθου	πεποιημένον. τὸ μὲν οὖν ὕψος
[8, 7, 2]	ἀπὸ τῆς χρυσῆς καλουμένης γῆς	λίθου	πολυτελοῦς τῷ βασιλεῖ καὶ ξύλων
[8, 7, 3]	τὰ ἐκπώματα διὰ χρυσοῦ καὶ	λίθου	τὰ πρὸς τὴν ἑστίασιν ὡς
[8, 13, 5]	δὲ ὄχλου προσελθόντος λαβὼν δώδεκα	λίθους	κατὰ φυλὴν τοῦ λαοῦ τῶν
[8, 2, 9]	τρισχίλιοι καὶ τριακόσιοι. προστετάχει δὲ	λίθους	μὲν αὐτοῖς τέμνειν μεγάλους εἰς
[8, 7, 5]	ἀγούσας εἰς Ἱεροσόλυμα βασίλειον οὖσαν	λίθῳ	κατέστρωσε μέλανι, πρός τε τὸ
[8, 3, 2]	οἰκοδομία κατὰ πολλὴν τέχνην ἐκ	λίθων	ἀκροτόμων ἐγένετο συντεθέντων ἁρμονίως πάνυ
[8, 3, 2]	μήκιστον τῆς γῆς βάθος ὕλης	λίθων	ἰσχυρᾶς καὶ πρὸς χρόνον ἀντέχειν
[8, 7, 5]	βασιλεύς, ὅσον ἦν καὶ τῶν	λίθων,	καὶ τῶν κεδρίνων ξύλων οὐ
[8, 6, 6]	μεστὰς καὶ ἀρωμάτων ποικίλων καὶ	λίθων	πολυτελῶν. ὡς δ' ἀφικομένην αὐτὴν
[8, 13, 4]	δηλώσων αὐτῷ τὸν γενησόμενον ὑετόν.	λιμὸς	δὲ τότε κατεῖχε τὴν χώραν
[8, 13, 2]	τέκνῳ ἄρτον, μεθ' ὃν ἀπολεῖσθαι	λιμῷ	δαπανηθέντα μηκέτι μηδενὸς ὄντος ἔλεγεν,
[8, 1, 1]	πράγματα καὶ πρὸς γῆρας ἀφικέσθαι	λιπαρὸν	καὶ πανεύδαιμον τὴν ἡγεμονίαν. ~(Ἀδωνίας
[8, 4, 3]	προστρεπόμενοι καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ	λιπαροῦντες,	δὸς αὐτοῖς ἐπήκοος γενόμενος. οὕτως
[8, 1, 2]	τι βουλησομένου καὶ δεησομένης αὐτῆς	λιπαρῶς.	καὶ ὁ μὲν εὔελπις ἀπαλλάττεται
[8, 15, 5]	ἅρματος ἄχρι δύνοντος ἡλίου καὶ	λιφαιμήσας	ἀπέθανε. ~(Καὶ τὸ μὲν τῶν
[8, 15, 6]	τοῦ θεοῦ τί δεῖ φυλάξασθαι,	λογίζεσθαί	τε πάλιν ἐκ τῶν περὶ
[8, 8, 5]	τῆς σκηνοπηγίας ἑορτῆς ἐνίστασθαι μελλούσης	λογισάμενος,	ὡς ἐὰν ἐπιτρέψῃ τῷ πλήθει
[8, 12, 4]	τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ πολεμίου καὶ	λογισάμενος,	ὡς πολλὰ διαθήσει κακὰ τὴν
[8, 11, 2]	νῦν μεταγνῶναι καὶ λαβόντας ἀμείνω	λογισμὸν	παύσασθαι τοῦ πολεμεῖν καὶ τὰ
[8, 7, 6]	δὲ τῆς ἡλικίας καὶ τοῦ	λογισμοῦ	διὰ τὸν χρόνον ἀσθενοῦντος ἀντέχειν
[8, 5, 3]	παρῆλθεν, ἀλλὰ πάντα νικήσας τῷ	λογισμῷ	καὶ μαθὼν αὐτῶν τὴν διάνοιαν
[8, 3, 8]	ἀρχιερεῦσι σὺν ποδήρεσιν ἐπωμίσι καὶ	λογίῳ	καὶ λίθοις χιλίας: ἡ δὲ
[8, 14, 5]	δ' αὐτὸς ἐπὶ τοῖς Μιχαίου	λόγοις	ἀνεχώρησεν εἰς τὴν οἰκείαν. ~(Καὶ
[8, 10, 1]	πιθανοῖς περὶ τῶν γεγενημένων χρώμενος	λόγοις	βλάπτειν αὐτῶν τὴν ἀλήθειαν. ἐπεχείρει
[8, 10, 1]	μὴ προσέχοι τοῖς τοῦ Ἰάδωνος	λόγοις	Ἱεροβόαμος ἐληλεγμένῳ ψευδεῖ. πορευομένῳ τοίνυν
[8, 8, 1]	~(Ἐπαρθεὶς οὖν τοῖς τοῦ προφήτου	λόγοις	Ἱεροβόαμος φύσει θερμὸς ἂν νεανίας
[8, 13, 8]	ὡς χρησάμενος ἐπιεικέσι πρὸς αὐτὸν	λόγοις	καὶ βασιλικῆς ἐξουσίας ὑποδεεστέροις ὑβρισθείη
[8, 1, 3]	πρὸς ὀργὴν ὁ βασιλεὺς τὸν	λόγον	ἀποπέμπεται μὲν τὴν μητέρα μειζόνων
[8, 5, 1]	καὶ αὐτὰ μὲν οὖν ἄξια	λόγου	καὶ κατὰ τὴν εὐδαιμονίαν τῆς
[8, 3, 9]	νομίμων εἰσῄεσαν. θαυμαστὸν δὲ καὶ	λόγου	παντὸς ἀπέφηνε μεῖζον, ὡς δὲ
[8, 5, 3]	σημαίνει. καὶ σοφίσματα δὲ καὶ	λόγους	αἰνιγματώδεις διεπέμψατο πρὸς Σολόμωνα ὁ
[8, 1, 2]	τυχεῖν ὧν ἀξιοῖ ποιεῖται τοὺς	λόγους	ἀλλ' ἄρνησιν ὑφορωμένη, δοῦναι τὴν
[8, 8, 5]	ἦρχεν ἐδημηγόρησε τούτους ποιησάμενος τοὺς	λόγους:	ἄνδρες ὁμόφυλοι, γινώσκειν ὑμᾶς νομίζω
[8, 11, 1]	καὶ προσέταξε τίνας ποιήσομαι τοὺς	λόγους.	ἀπελθοῦσα οὖν πρὸς τὸν ἄνδρα
[8, 14, 5]	τῷ γενομένῳ πρὸς τοὺς μέλλοντας	λόγους:	εἶπε γάρ, ὡς> ὁ θεὸς
[8, 6, 6]	πρὸς γὰρ τὸν βασιλέα προήχθη	λόγους	εἰπεῖν, ὑφ' ὧν ἠλέγχθη σφόδρα
[8, 4, 2]	ἀπέστρεψεν εἰς τὸ πλῆθος τοὺς	λόγους	ἐμφανίζων τοῦ θεοῦ τὴν δύναμιν
[8, 9, 1]	πρὸς τὸ θυσιαστήριον ποιούμενος τοὺς	λόγους:	ὁ θεὸς ἔσεσθαί τινα προλέγει
[8, 4, 2]	ἐξεγερθείς, ἔτυχε γὰρ καθεζόμενος, ἐποιήσατο	λόγους	πρὸς τὸν θεόν, οὓς τῇ
[8, 4, 1]	λιθίνας πλάκας, αἳ τοὺς δέκα	λόγους	τοὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ Μωυσεῖ
[8, 15, 4]	τὸ πρῶτον, συνεὶς ἐκ τῶν	λόγων	Ἰωσάφατος, ὅτι ψευδοπροφῆται τυγχάνουσιν, ἐπύθετο
[8, 8, 4]	Ἀχίας. ~(Πληγέντες δ' ὑπὸ τῶν	λόγων	καὶ ἀλγήσαντες ὡς ἐπὶ πείρᾳ
[8, 11, 2]	συνεγνωκέναι καλῶς εἶχεν ὑμᾶς οὐ	λόγων	μόνον δυσκόλων ἀνδρὶ νέῳ καὶ
[8, 7, 1]	~(Παραστήσασα δὲ καὶ διὰ τῶν	λόγων,	πῶς αὐτὴν διέθηκεν ὁ βασιλεύς,
[8, 10, 1]	εἰπών, ὑπὸ τῶν τοῦ ἀνοήτου	λόγων;	ὡς τὰ περὶ τὸ θυσιαστήριον
[8, 4, 3]	σοῦ γῆς ἀκαρπίᾳ καὶ φθορᾷ	λοιμικῇ	ἤ τινι τούτων τῶν παθημάτων,
[8, 12, 5]	ἐν Θάρσῳ πόλει, τὰ δὲ	λοιπὰ	ἐν Σωμαρεῶνι λεγομένῃ πόλει ὑπὸ
[8, 4, 1]	τῶν θυσιῶν πολυτέλειαν. τὰ δὲ	λοιπὰ	σκεύη πάντα συναλίσας ἔνδον εἰς
[8, 5, 2]	οἶκος τῇ βασιλίσσῃ καὶ τὰ	λοιπὰ	τὰ πρὸς τὴν δίαιταν καὶ
[8, 2, 4]	προσήδρευον ἐν Ἱεροσολύμοις, οἱ δὲ	λοιποὶ	κατὰ τὰς βασιλικὰς διεσπαρμένοι κώμας
[8, 2, 1]	πρόσθεν ὄντων διεῖπε τὰ πράγματα	λοιπὸν	ἐπὶ πολλῆς εἰρήνης μηδ' ὑπὸ
[8, 12, 3]	τοῖς τετολμημένοις οὐ πρὸς τὸ	λοιπὸν	ἡσύχασεν, ἵνα μὴ μᾶλλον πονηρὸς
[8, 15, 6]	ἑταιριζόμεναι ἐν τῇ κρήνῃ τὸ	λοιπὸν	λουόμεναι τούτῳ διετέλουν. ἀπέθανε δ'
[8, 2, 2]	τὸ πλῆθος, κἀξ ἐκείνης τὸ	λοιπὸν	τῆς ἡμέρας ὡς θείαν ἔχοντι
[8, 4, 3]	προεῖπας πεποιηκότι, δέομαί τε τοῦ	λοιποῦ	χορηγεῖν ὅσα θεῷ δύναμις ἀνθρώποις
[8, 13, 8]	ὅ τι λυπεῖται καὶ μήτε	λούεται	μήτε ἄριστον αὑτῷ παρατίθεται μήτε
[8, 15, 6]	ἐν τῇ κρήνῃ τὸ λοιπὸν	λουόμεναι	τούτῳ διετέλουν. ἀπέθανε δ' ἐν
[8, 3, 5]	τὸ μέγεθος: ἦν γὰρ ὁ	λουτὴρ	τὴν διάμετρον πηχῶν δέκα καὶ
[8, 3, 6]	σπεῖρα κατὰ κοῖλον ἐπικειμένη τὸν	λουτῆρα	ταῖς χερσὶν ἐπαναπαυόμενον ἀετοῦ καὶ
[8, 3, 6]	ἐπὶ τὸν βωμόν, τοὺς δὲ	λουτῆρας	εἰς τὸ καθαίρειν τὰ ἐντὸς
[8, 3, 6]	τῶν κληθεισῶν Μεχενώθ. πέντε δὲ	λουτῆρας	ἵστησιν ἐξ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ
[8, 3, 6]	προσεξείργαστο δὲ καὶ χυτρογαύλους δέκα	λουτῆρας	στρογγύλους χαλκοῦς, ὧν ἕκαστος ἐχώρει
[8, 3, 6]	τὰ χείλη. τίθησι δὲ τοὺς	λουτῆρας	τούτους ἐπὶ τῶν δέκα βάσεων
[8, 3, 6]	βάτους τρισχιλίους. ~(Ἐποίησε δὲ καὶ	λουτήρων	δέκα βάσεις χαλκᾶς τετραγώνους. τούτων
[8, 13, 8]	τἀλλότρια λαβεῖν ὁ βασιλεὺς οὔτε	λουτρὸν	προσηνέγκατο οὔτε τροφήν, τῆς δ'
[8, 13, 8]	γυναικὸς αὐτοῦ πυνθανομένης, ὅ τι	λυπεῖται	καὶ μήτε λούεται μήτε ἄριστον
[8, 13, 8]	πολίτην ἀδίκως ἀνῃρηκότος. Ἀχάβῳ δὲ	λύπη	τῶν πεπραγμένων εἰσῆλθε καὶ μετάμελος,
[8, 13, 8]	γῆν, ἣν ἐκληρονόμησε τοῦ πατρός.	λυπηθεὶς	δ' ὡς ἐφ' ὕβρει τῷ
[8, 13, 8]	τούτοις παρεκάλει, παυσάμενον δὲ τῆς	λύπης	ἐπὶ τὴν συνήθη τρέπεσθαι τοῦ
[8, 6, 1]	τινα Τύριον ἄνδρα τὰ προτεθέντα	λῦσαι	καὶ αὐτὸν ἄλλα προβαλεῖν, ἃ
[8, 6, 1]	τὸν Εἴρωμον καὶ μὴ δυνηθέντα	λῦσαι	τὰ αἰνίγματα πολλὰ τῶν χρημάτων
[8, 6, 6]	λαβεῖν πεῖραν αὐτὴ προτείνασα καὶ	λῦσαι	τὸ ἄπορον τῆς διανοίας δεηθεῖσα
[8, 6, 1]	αὐτὸν ἄλλα προβαλεῖν, ἃ μὴ	λύσαντα	τὸν Σολόμωνα πολλὰ τῷ Εἰρώμῳ
[8, 6, 1]	δὲ μὴ δυνηθέντα διακρῖναι τῷ	λύσαντι	χρήματα ἀποτίνειν. ὁμολογήσαντα δὲ τὸν
[8, 14, 5]	φήσαντος Ἀχάβου τὸν θάνατον εἶναι	λύσας	τὴν κεφαλὴν ἐπιγινώσκεται ὑπ' αὐτοῦ
[8, 4, 1]	ἐγγεγραμμένους αὐταῖς ἔσωζον. τὴν δὲ	λυχνίαν	καὶ τὴν τράπεζαν καὶ τὸν
[8, 3, 7]	δισμύρια ἀργύρεα δὲ τετρακισμύρια. καὶ	λυχνίας	δὲ μυρίας ἐποίησε κατὰ τὴν
[8, 3, 7]	τοῦ ναοῦ μέρος ἀντικρὺ τῆς	λυχνίας:	ταύτην γὰρ κατὰ νότον ἔστησεν,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 28/08/2009