Livre, Chap.
[5, 26]	τοῦ θεοῦ συμμαχίαν αἰτοῦσιν· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	ΚϚ	Ἔπαθον δὲ καὶ οἱ Κνίδιοι
[5, 20]	ἱστορίαν, εὐθύνει λέγων οὕτως· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Κ'	Ὡς πολλοῖς θανάτου γέγονεν αἴτιος
[5, 8]	γαστρὸς ἀνεσσύμενον παλίνορσον· αὐλοῦ δ´	ἐκ	βροτέοιο φίλην ἐτεκνώσατο φωνήν. Τούτοις
[5, 27]	δέχομαι, ὅτι οὐκ ἦν καθαρὸν	ἐκ	γένους Αἰπύτου τὸ ἱερεῖον, ὅθεν
[5, 36]	θεοπληξίας, ὡς ἄν τις εἴποι,	ἐκ	Δελφῶν μετάπεμπτος ἐπιθήκη. Τοσαῦτα καὶ
[5, 20]	υἱὸς ὁ Τήμενος κακοδαίμων ἧκεν	ἐκ	κακοδαιμόνων τρίτος· σὺ δ´ αὐτῷ
[5, 13]	ἴχνεσιν ἀχράντοισιν ἐφερπύζοντες, ἄνωθεν αὐτῆς	ἐκ	κεφαλῆς ἀρτώμενοι ἐς πόδας ἄκρους,
[5, 13]	κάρτος ἀμαιμάκετον, λαμπηδόνα φλογμοτύραννον, βόστρυχον	ἐκ	κεφαλῆς νεάτης χαροποῖσι μετώποις ἀμφὶς
[5, 28]	ποτὲ ὡς σὲ ἥκειν ἔφης	ἐκ	κοίλης Λακεδαίμονος Ζηνὶ φίλον καὶ
[5, 23]	ἀνθρώπεια ἤθη· ὅπου δέ μοι	ἐκ	Κολοφῶνος ἄμεινον πορεύεσθαι, οὐκέθ´ οὕτως
[5, 14]	μὲν τῆς Ἑκάτης κηρὸς τρίχρωμος,	ἐκ	λευκοῦ καὶ μέλανος καὶ ἐρυθροῦ
[5, 36]	εἰρημένα μεταβὰς αὖθις ἐπὶ τὴν	Ἐκ	λογίων φιλοσοφίαν τοῦ τὴν συσκευὴν
[5, 14]	ὁ τῶν ἀπορρήτων μύστης, τὴν	ἐκ	λογίων φιλοσοφίαν ὡς ἀπόρρητα θεῶν
[5, 5]	ἐν οἷς ἐπέγραψε Περὶ τῆς	ἐκ	λογίων φιλοσοφίας" ἐκτέθειται· μάλιστα γὰρ
[5, 5]	ἐν οἷς ἐπέγραψεν Περὶ τῆς	ἐκ	λογίων φιλοσοφίας" ἔνθα μαρτύρεται μὴ
[5, 7]	δὲ τῇ προλεχθείσῃ πραγματείᾳ τῆς	Ἐκ	λογίων φιλοσοφίας προστίθησι τοῖς εἰρημένοις
[5, 24]	κυρίαν ἔχων καὶ πιθανὸς ἅμα,	ἐκ	μὲν τῆς Ἀσίας εἰς τὴν
[5, 3]	ἐνεργείας ἀκόλουθον συνιδεῖν λόγον· ὃν	ἐκ	μέρους προθεωρήσαντες ἐν τῷ πρὸ
[5, 9]	Ὑψίπρῳρον αἶρε ταρσόν, ἴσχε βάξιν	ἐκ	μυχῶν, Καὶ τὰ τούτοις ἐπιλελεγμένα.
[5, 27]	καθ´ ἡμᾶς τούτοις συνιδεῖν ὅμοια,	ἐκ	παλαιοῦ χρόνου καὶ εἰς ἡμᾶς
[5, 20]	Κροῖσον. Λυδίας οὗτος ἐβασίλευσεν, ἄνωθεν	ἐκ	παλαιῶν εἰς αὐτὸν ἥκουσαν παραλαβὼν
[5, 4]	καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας	ἐκ	πασῶν ὧν ἐξελέξαντο ἀφ´ ὧν
[5, 28]	στόλος οὐδὲ ὅπως εἰς Δελφοὺς	ἐκ	Πελοποννήσου, ἀλλ´ οὐδ´ εἰς Ὑπερβορέους
[5, 1]	θεοὶ τετιμημένοι· οὐ λυπεῖ δὲ	ἐκ	περιουσίας τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν ἐπὶ
[5, 11]	τίνα τε δεῖ θύειν καὶ	ἐκ	ποίας ἡμέρας ἐκτρέπεσθαι τό τε
[5, 12]	ὑπέθεντο πῶς χρὴ ποιεῖν καὶ	ἐκ	ποίας ὕλης, δηλώσει τὰ τῆς
[5, 20]	διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει, τὴν	ἐκ	προγόνων διαδοχῆς εἰς τὸν εὐσεβῆ
[5, 17]	οὔτε πνεύματος ὄντος οὔτε κλύδωνος,	ἐκ	πρύμνης βλέποντα τὸν Θαμνοῦν πρὸς
[5, 23]	οὐκέθ´ οὕτως ἀφανὲς τῷ θεῷ·	Ἐκ	τανυστρόφοιο λᾶας σφενδόνης ἱεὶς ἀνὴρ
[5, 22]	καὶ αὐτοὶ περὶ σοφίας ἐνεπορευσάμεθα	ἐκ	τῆς Ἀσίας, ὦ Κλάριε, παρὰ
[5, 27]	χρησθέντων ἀδηλίας, ἄλλοτε δ´ ἀποπλανωμένων	ἐκ	τῆς αὐτόθεν τῶν λογίων ἀπάτης.
[5, 8]	γὰρ τὸ κατιὸν καὶ ἀπόρροια	ἐκ	τῆς ἐπουρανίου δυνάμεως εἰς ὀργανικὸν
[5, 14]	γὰρ ἂν γένοιτο βιωφελὲς ἀνθρώποις	ἐκ	τῆς κακοτέχνου γοητείας; Τί δ´
[5, 23]	καὶ δίχα χρησμοῦ τοῖς πᾶσιν	ἐκ	τῆς τῶν πολεμίων ἐφόδου προσδοκᾶν
[5, 27]	συμβουλίας ὁρμώντων, τοτὲ δὲ σφαλλομένων	ἐκ	τῆς τῶν χρησθέντων ἀδηλίας, ἄλλοτε
[5, 2]	ἐπὶ τὸ μεῖζον αἰεὶ τὸν	ἐκ	τῆς φαντασίας τῦφον ἐπαγόντων καὶ
[5, 22]	ἐφίεσθαι καὶ βίον τινὰ ἡδὺν	ἐκ	τοῦ κέρδους προσδοκᾶν. Ὡς δ´
[5, 8]	τῆς ἀναχωρήσεως κειμένης, μάθοις ἂν	ἐκ	τούτων· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Ὅτι οὐδὲ
[5, 21]	Κῦρος, ἢ ὁ μητρόθεν μὲν	ἐκ	τυραννικοῦ, πατρόθεν δὲ ἐξ ἰδιωτικοῦ
[5, 2]	παντοίων ζῴων σώμασιν τῇ τε	ἐκ	τῶν ἀναθυμιωμένων καὶ ἀπὸ γῆς
[5, 3]	θεολογίᾳ, ὡς καὶ τὸ πέμπτον	ἐκ	τῶν ἐν ἀνθρώποις γιγνομένων πραγμάτων
[5, 4]	δαίμοσι τούτοις, μονονουχὶ δραχμὴν λαμβάνοντας	ἐκ	τῶν ἐπῶν τῶν Ἐμπεδοκλέους, ἁμαρτίας
[5, 17]	δαίμοσι τούτοις, μονονουχὶ δραχμὴν λαμβάνοντας	ἐκ	τῶν ἐπῶν τῶν Ἐμπεδοκλέους, ἁμαρτίας
[5, 18]	ἑνὸς ἀνδρὸς θάνατον, τῆς δ´	ἐκ	τῶν θεῶν ἐπικουρίας τυχεῖν ἠξίουν.
[5, 8]	γὰρ Πυθαγόρου ταῦτ´ εἰρηκότος παρετήρησα	ἐκ	τῶν λογίων ὡς ἀληθές ἐστιν
[5, 5]	οὖν ὅμοια πολλὰ λαβεῖν ἔστιν	ἐκ	τῶν μυθολογουμένων. Εἰ δὲ τοῖς
[5, 5]	ὑπολαμβάνουσιν θεοὺς πλάνης, ὡς ἂν	ἐκ	τῶν οἰκείων βελῶν καὶ τοξευμάτων
[5, 36]	συσκευὴν καθ´ ἡμῶν πεποιημένου, ἀνάγνωθι	ἐκ	τῶν περὶ εἱμαρμένης τοῦ Πυθίου
[5, 22]	συναίρονται οἱ θεοί, εἷς τις	ἐκ	τῶν πολλῶν λέγει, ἐπομνύμενος αὐτοὺς
[5, 11]	ἃ τούτων ἐστὶ παραστατικά, ὀλίγα	ἐκ	τῶν πολλῶν παραθησόμεθα, ἵνα μὴ
[5, 3]	πλείονα καταπίπτειν· πρῶτον μὲν τὸ	ἐκ	τῶν φαινομένων κατ´ οὐρανὸν φωστήρων,
[5, 36]	μύριοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ’	οὐκ	ἀθάνατοι’ ἀλλὰ λίθινοι καὶ ξύλινοι
[5, 19]	Κρησὶν ὑπὸ Ἀθηναίων. Τί δ´;	Οὐκ	Ἀθηναῖοι τὸν Ἀνδρόγεων ἀποκτείναντες καὶ
[5, 21]	ἑψομένης’ ψάμμου ἄξιον ἐπίστημά ἐστιν,	οὐκ	ἀληθὲς μὲν ὂν οὐδ´ αὐτό,
[5, 17]	τῶν δαιμόνων καθαιρέσεως τὸν χρόνον	οὐκ	ἄλλοτε ἐξ αἰῶνος ἱστορηθείσης, ὥσπερ
[5, 1]	τῇ πολυθέῳ πλάνῃ ἐκποδὼν μεταστάντων	οὐκ	ἄλλοτε ἢ μετὰ τὴν τοῦ
[5, 17]	ἀνθρωποθυσίας τῶν ἐθνῶν τὴν κατάλυσιν	οὐκ	ἄλλοτε ἢ μετὰ τὸ προελθὸν
[5, 20]	Ἐπὶ τούτοις ὁ συγγραφεὺς οἷα	οὐκ	ἀλόγως διαγανακτεῖ ἄκουε· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ'
[5, 5]	ὑπερφέροντας ἡμῶν, τὸ δὲ θεῖον	οὐκ	ἀμιγὲς οὐδὲ ἄκρατον ἔχοντας, ἀλλὰ
[5, 36]	γῆν ἔξω ἐκβαλόντες αὐτόν· ἐπεὶ	οὐκ	ἄν, μὰ τὸν Διόνυσον, ἔτι
[5, 4]	τὰ φίλα τοῖς φαύλοις ἐπιτελῶν	οὐκ	ἄν ποτε τῶν ἀγαθῶν γένοιτο
[5, 36]	αἰεί’ Καίτοι εἰ ἀσφαλὲς ἦν,	οὐκ	ἂν ἦν ἐπιβατὸν λήρῳ οὐδ´
[5, 10]	μὲν μὴ ὄντι ἐξ ἀφροδισίων	οὐκ	ἂν καλοῦντι ὑπακούσαιεν, αὐτοὶ δὲ
[5, 7]	μὲν μὴ ὄντι ἐξ ἀφροδισίων	οὐκ	ἂν καλοῦντι ὑπακούσαιεν, αὐτοὶ δὲ
[5, 23]	ἔν σε τοῖσιν εὐπελέσσιν’ ἀλλ´	οὐκ	ἂν μαίνεσθαι εἶπον τὸν λέγοντα;
[5, 33]	πρὸς δέ γε τὸ τραγῳδεῖσθαι	οὐκ	ἂν οὐδὲ νῦν ἐνσταίη οὔτε
[5, 36]	ὕβριν τε καὶ εὐνομίην ἐφεώρων’	οὐκ	ἂν τοσοῦτος ἤρθη ὁ λῆρος,
[5, 4]	φησιν· Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων	οὐκ	ἀναγκαῖον ἡμᾶς Δημητρίῳ διαφέρεσθαι. Καὶ
[5, 34]	εἰκόνας ἐξύβριζον, ἕως οἱ θεοὶ	οὐκ	ἀνασχόμενοι τῶν γιγνομένων ἐπαφῆκαν αὐτοῖς
[5, 33]	γὰρ ἐπ´ ἀμφοτέροισιν· έγει δὲ	οὐκ	ἄνθρωπος, ἀλλά τις διατεινάμενός ποτε,
[5, 34]	Πιστεύομεν δὲ καὶ περὶ τούτου	οὐκ	ἀνθρώπῳ, ἀλλὰ θεῷ τῷ αὐτῷ.
[5, 25]	καρπός. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ταύτη.	Οὐκ	ἄξιον δὲ παρελθεῖν καὶ ἅπερ
[5, 33]	εἶναι, καὶ ὁ φονεὺς αὐτοῦ	οὐκ	ἄξιος εἶναι τῆς πρὸς ὑμᾶς
[5, 23]	σὺ ἐν Δελφοῖς εἰ γενοίμην,	οὐκ	ἀπάγξῃ που ἀπελθὼν τῇ τανυστρόφῳ
[5, 33]	ὁμοφρόνως καὶ ἔθνη εὐνόμως συνεστᾶσιν.	Οὐκ	ἀπεικότως ἄρα σοι καὶ Μουσῶν
[5, 24]	σύ γε, ἀλλ´ οὐ μάντευμα,	οὐκ	ἀπεοικὸς τῷ φεύγειν μηδὲ μένειν
[5, 21]	τῆς τῶν Γοήτων φώρας, κυνικῆς	οὐκ	ἀπηλλαγμένα πικρίας. Οὐδὲ γὰρ δαίμονος,
[5, 4]	ποτε τῶν ἀγαθῶν γένοιτο προσφιλής.	Οὐκ	ἄρα θεοῖς οὐδ´ ἀγαθοῖς δαίμοσιν,
[5, 17]	τῶν τοιούτων ἀκήκοα λόγον ἀνδρὸς	οὐκ	ἄφρονος οὐδὲ ἀλαζόνος. Αἰμιλιανοῦ γὰρ
[5, 28]	ἀφίεμέν σε. Καίτοι μάντις ὢν	οὐκ	ἔγνως ἡμᾶς πολλάκις καὶ παρὰ
[5, 34]	ᾧ ἀθανασίαν μέν, ὥσπερ Κλεομήδει,	οὐκ	ἔδωκαν, ἐφίλησαν δὲ μεγάλως οἱ
[5, 8]	ἄλλος ἀναγκαζόμενος ἔφη· Κλῦθί μευ	οὐκ	ἐθέλοντος, ἐπεί μ´ ἐπέδησας ἀνάγκῃ.
[5, 33]	ἑστίας, λοιδορῆσαι μὲν πικρῶς τὰς	οὐκ	ἐθελούσας ἡμῖν γαμεῖσθαι, ἅψασθαι δὲ
[5, 28]	πόλει, καὶ μὴ ἡμᾶς τοὺς	οὐκ	εἰδότας κέλευε ἡγεῖσθαι τοῖς λαοῖς
[5, 7]	καὶ μάχαι καὶ πόλεμοι, ἀλλ´	οὐκ	εἰρήνη καὶ τὰ ἐν εἰρήνῃ
[5, 25]	ἁλούσης. Τί δή ποτε; Ὅτι	οὐκ	εἴρητο μὰ Δία εἰ ὁ
[5, 18]	καὶ τέσσαρας ἀναιτίους καὶ ἀπράγμονας,	οὐκ	εἰς ἅπαξ, ἀλλὰ καὶ κατὰ
[5, 33]	ὑμετέρων ἐπαίνων. Οὐ γὰρ δὴ	οὐκ	εἰσὶ καὶ νῦν ἕτοιμοι κωμῳδεῖσθαι
[5, 7]	πρὸς τὰ ἐρωτικὰ καλεῖται. Ταῦτα	οὐκ	ἐμά, μήτοι νομίσῃς, τοῦ δὲ
[5, 17]	Φίλιππος· Ἀλλὰ φαύλους μὲν δαίμονας	οὐκ	Ἐμπεδοκλῆς μόνον, ὦ Ἡρακλέων, ἀπέλιπεν,
[5, 22]	μετασχεῖν καὶ μὴ σεμνύνεσθαι, ὡς	οὐκ	ἐμπεσόντας εἰς τὴν κοινὴν παραπληξίαν,
[5, 33]	εἰ καὶ κάνθαρός τις γεννηθεὶς	οὐκ	ἐνεβίωσεν οὐδ´ ἐνεγήρασεν ἐν ἐκείνῃ
[5, 8]	δὲ καὶ ἀξιοῦσιν ἀπολυθῆναι, ὡς	οὐκ	ἐπ´ αὐτοῖς τῆς ἀναχωρήσεως κειμένης,
[5, 33]	ἂν ἐκείνων τῶν κακῶν καὶ	οὐκ	ἐπὶ τὸ τὰ κρείττονα φρονεῖν,
[5, 24]	τολμηροί τε ἐσμὲν καὶ ῥιψοκίνδυνοι,	οὐκ	ἐπιτρέποντες ὑμῖν οὕτω φληναφᾶν; Πῶς
[5, 27]	Σοφία παροῦσα τῇ Μαντικῇ καὶ	οὐκ	ἐπιτρέψει αὐτῇ ὡς ἔτυχε διαλέγεσθαι,
[5, 34]	εἰς τὸ βάραθρον ἐμβαλεῖν καὶ	οὐκ	ἐπιτρέψειν αὐτῷ εἰς τὸν οὐρανὸν
[5, 17]	ἐν λόγοις ἀτόποις γεγονότες, ἀλλ´	οὐκ	ἔστι περὶ πραγμάτων μεγάλων μὴ
[5, 16]	δὲ χρῶν ἔφη· Πυθῷον δ´	οὐκ	ἔστιν ἀναρρῶσαι λάλον ὀμφήν· ἤδη
[5, 28]	δέ μοι ὁ Λυκοῦργος οὗτος	οὐκ	ἐσχηκέναι τιτθὴν οὐδ´ ἐν συνθώκῳ
[5, 20]	ἅνθρωπος ἐπὶ τὴν εὐρυγάστορα καὶ	οὐκ	ἔτυχεν. Εὕρηται πάλιν εἰς ἀποφυγὴν
[5, 29]	Πρὸς δὲ τὸν ἐπιθυμοῦντα παίδων	οὐκ	εὖ ἔφη αὐτὸν ποιήσειν, ὃς
[5, 29]	διὰ τὸ κακῶς ἔχειν οἴκοι	οὐκ	ἔφη ὀρθῶς αὐτὸν βουλεύεσθαι· τὴν
[5, 5]	καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε (τοῦτο γὰρ	οὐκ	ἔχουσιν εἰπεῖν) ἐκεῖνον μὲν ἀμεληθῆναι,
[5, 21]	καὶ τὴν ἄμαντιν μαντικήν, εἴπερ	οὐκ	ᾔδει μὴ οὐ συνήσοντα τοῦ
[5, 26]	Τὸ δὲ ῥᾳδιούργημα· ἐπεὶ γὰρ	οὐκ	ἦν βέβαιος ἀποφυγὴ ὀρύξασι, τούτου
[5, 27]	γὰρ παρευρήματα οὐ δέχομαι, ὅτι	οὐκ	ἦν καθαρὸν ἐκ γένους Αἰπύτου
[5, 20]	μιαρώτατε καὶ ἀναισχυντότατε μάντι· εἶτ´	οὐκ	ἠπίστασο ὅτι διαμαρτήσεται τῆς στενύγρης
[5, 28]	αἰτήσων. Καὶ πῶς, εἰ θεός,	οὐκ	ἠπίστατό πω νόμον πολιτικὸν ὁ
[5, 36]	οὐ τύχην, ἀλλὰ τυφεδόνα; Ἢ	οὐκ	ἤρκει ἄρα αὐτοῖς οἴκοθεν διολλύουσα,
[5, 10]	εὐδαιμονίας οὐδὲν ἀσφαλὲς οὐδ´ ἐχέγγυον,	οὐκ	ἦσαν ἄρα οὔτε θεοὶ οὔτε
[5, 24]	καὶ ἐπὶ τῷ μηδενὶ ῥιψοκίνδυνος,	οὐκ	οἰμώξεις; (Εἶπον ἂν ἄνθρωποι, ὑπὲρ
[5, 7]	εἰς παράνομα ἀφροδίσια τοὺς τυχόντας	οὐκ	ὀκνοῦσιν. Εὕροις δ´ ἂν καὶ
[5, 10]	εἰς παράνομα ἀφροδίσια τοὺς τυχόντας	οὐκ	ὀκνοῦσιν. Καὶ ἀπὸ ἐμψύχων μὲν
[5, 21]	τῆς αὑτοῦ μανίας καὶ πλεονεξίας.	οὐκ	ὤκνησας εἰπεῖν ὅτι Ἅλυν διαβὰς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007