HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre V

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 111 formes différentes pour 321 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[5, 3]   πρὸ τούτου διήλεγξεν λόγος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ὅτι πολυσχιδὴς καὶ πολυγνώμων ἡ

[5, 24]   διὰ Παλλάδα κούρην· μηδὲ σύ γ´ ἱπποσύνην τε μένειν καὶ πεζὸν

[5, 5]   δ´ ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε, γαῖα δ´ ἐς αὐγὰς ἠελίου ἀκάμαντος,

[5, 16]   χθονίοισιν ὑπαὶ κόλποισιν ἔδεκτο αὐτὴ γαῖα χανοῦσα, τὰ δ´ ὤλεσε μυρίος

[5, 34]   τιμῇ τὸν ἄτιμον ἔχων τότε γαῖαν ἀρώσεις· οὐδὲ γὰρ Λοκροὶ ᾔσθοντο

[5, 27]   ἄνωγεν, ἀλλ´ ἀπάτῃ μὲν ἔχει γαῖαν Μεσσηνίδα λαός· ταῖς δ´ αὐταῖς

[5, 9]   ῥῖνάς τε προσώπου· ἄρατε φῶτα γαίηθεν ἀναστήσαντες, ἑταῖροι. Οἷς ἐπιλέγει ὁ

[5, 8]   δῶμα θεοῦ λίπον ἠδ´ ἐπιβαίνω γαίης ζῳοτρόφοιο τεῇς ὑποθημοσύνῃσι πειθοῖ τ´

[5, 16]   ἡμετέρη θεμιτώδεσιν ὀμφαῖς. Μυρία μὲν γαίης μαντήια θέσκελα νώτῳ ἐβλύσθη πηγαί

[5, 29]   σίδηρον· περὶ δὲ κενῆς δόξης· Γαίης μὲν πάσης τὸ Πελασγικὸν οὖδας

[5, 24]   τί κάθησθε; Πόλιν φύγετ´ ἔσχατα γαίης· οὔτε γὰρ ἡ κεφαλὴ μένει

[5, 25]   τηνικαῦτα, ἀλλ´ ἤδη καὶ αἱ γαλαῖ καὶ αἱ κορῶναι καὶ τὰ

[5, 17]   ἡσυχίαν ἔχοντα, νηνεμίας δὲ καὶ γαλήνης περὶ τὸν τόπον γενομένης ἀνειπεῖν

[5, 33]   πικρῶς τὰς οὐκ ἐθελούσας ἡμῖν γαμεῖσθαι, ἅψασθαι δὲ καὶ τῶν κιναίδων,

[5, 29]   ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν ἐρωτήσαντα, πότερα γαμήσῃ ἢ μή, ἀλλ´ ὅτι μετανοήσει

[5, 10]   δραπέτου εὑρέσεως ἢ χωρίου ὠνῆςἢ γάμου, εἰ τύχοι, ἢ ἐμπορίας τὸν

[5, 29]   ἐποιοῦντο. Σὺ δὲ καὶ περὶ γάμου ἕτοιμος λέγειν· Ἄργεος ἱπποβότου πῶλον

[5, 34]   ὥσπερ οἱ τοῦ Ὁμήρου τὸν Γανυμήδην· ἀλλὰ τὸν μὲν ἐπὶ τῷ

[5, 7]   Δεσμῷ δ´ οὖν κλήϊζε· θεὴν γὰρ ἄγεις με τοσήνδε, ὅσση ψυχῶσαι

[5, 36]   Διωνύσοιο κάρηνον. Διὰ τί; Θύουσι γὰρ αἱ πόλεις καὶ τελετὰς ἄγουσιν

[5, 28]   ἀλλ´ αὐτὸς ἡγοῦ. Καλὴ μὲν γάρ, ἀλλ´ ἄπορος ἡμῖν καὶ φοβερά.

[5, 16]   ἣν αἰτίαν οὕτως ἐξησθένηκε. Τὰ γὰρ ἄλλα τί δεῖ λέγειν, ὅπου

[5, 16]   μαντικῆς αὐχμὸς τὴν χώραν. Οὐδαμοῦ γὰρ ἀλλαχόθι νῦν ἢ περὶ Λεβάδειαν

[5, 36]   πελάγει; Ἀπορήσαι ἄν τις. Τί γὰρ ἄλλο ἢ ἐκάθητο, νὴ τὸν

[5, 4]   οἱ ὀνομαστοὶ ἐξ αἰῶνος Εἴποι γὰρ ἄν τις τούτους ἐκείνους εἶναι

[5, 14]   τὰς κατ´ ἀνθρώπων ἐνέδρας. Τί γὰρ ἂν γένοιτο βιωφελὲς ἀνθρώποις ἐκ

[5, 33]   ἱκανὴ τὸν θεὸν ἐκκαλέσασθαι· οὐ γὰρ ἂν οὕτω ῥᾳδίως ὁ θεὸς

[5, 34]   ἀνδριάντα. Καὶ ἦν οὕτως. Ἅμα γὰρ ἀνεστάθη καὶ εὐθὺς ἡ μὲν

[5, 10]   οἱ γενναῖοι θεοὶ κατέστησαν. Πόθεν γὰρ ἀνθρώποις ταῦτα παρῆν εἰδέναι ἢ

[5, 33]   τοῦ ναοῦ τὸν ἐναγῆ· Μουσάων’ γὰρ ἀπέκτεινεν θεράποντα’ Οὔκουν ἔμοιγ´ ἐφάνης

[5, 34]   εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῆναι· εἶναι γὰρ αὐτοῦ ἀξιώτερος αὐτῶν τῶν θείων

[5, 5]   ἐκ λογίων φιλοσοφίας" ἐκτέθειται· μάλιστα γὰρ αὐτῷ καὶ νῦν ὥσπερ οὖν

[5, 17]   ὑπὸ τοῦ Βριάρεω καθεύδοντα· δεσμὸν γὰρ αὐτῷ τὸν ὕπνον μεμηχανῆσθαι· πολλοὺς

[5, 5]   ἀρετῆς διαφοραὶ καὶ κακίας. Τὰ γὰρ γιγαντικὰ καὶ Τιτανικὰ παρ´ Ἕλλησιν

[5, 10]   οὐδ´ ἀνθρωπείᾳ ὅλως χρώμενος. Ἢ γὰρ γοήτων ἦν ταῦτα πάντα τεχνάσματα

[5, 21]   κυνικῆς οὐκ ἀπηλλαγμένα πικρίας. Οὐδὲ γὰρ δαίμονος, μὴ ὅτι θεοῦ, τοὺς

[5, 24]   δὲ δεῖ τὸ ἀποβησόμενον· ἓν γὰρ δεῖ τι τούτων ἀποβήσεσθαι. Ἡ

[5, 9]   ἐξουσίαν ἐφ´ ἑαυτοῖς ἔχοντας. Εἰ γὰρ δὴ ἀβίαστον καὶ ἀκατανάγκαστον καὶ

[5, 34]   ὡς οὐκέτι θνητὸν ἐόντα. Μὴ γὰρ δὴ θαυμάσῃς εἰ καὶ ὄναγρος

[5, 34]   αὐτοὺς κατακαλεῖν· κακῶς εἰδότες. Τί γὰρ δὴ καὶ μέλει τοῖς ἀφιλανθρωποτάτοις

[5, 18]   τούτων μὲν ἦν οὐδέν. Τί γὰρ δὴ καὶ μέλον ἦν τούτων

[5, 33]   πόδας τῶν ὑμετέρων ἐπαίνων. Οὐ γὰρ δὴ οὐκ εἰσὶ καὶ νῦν

[5, 4]   ἀγαθῶν ἀπελαύνεσθαι αὐτοὺς δέον; Εἰ γὰρ δή τινες ἦσαν αὐτοῖς ἀγαθοὶ

[5, 32]   καὶ ἄλλῳ λέγεις Ἀπόλλωνι; Οὐ γὰρ δὴ τοῦτο αὐτῷ σοι, ὦ

[5, 8]   ἀληθές ἐστιν τὸ εἰρημένον. Πάντες γὰρ δι´ ἀνάγκην φασὶν ἀφῖχθαι, οὐχ

[5, 33]   εἰσιν· οὐχὶ δίχα μέτρου, αὕτη γὰρ διάλεκτος καὶ θεῶν, ὥσπερ οὖν

[5, 16]   ἔστιν ἀναρρῶσαι λάλον ὀμφήν· ἤδη γὰρ δολιχοῖσιν ἀμαυρωθεῖσα χρόνοισι βέβληται κληῖδας

[5, 24]   τοῦτο τῷ μάντει ἀκατάσκευον· οὐ γὰρ δύναται Παλλὰς τὸν Δία ἐξιλάσασθαι·

[5, 33]   μὴ περιίδῃς μηδ´ ἡμᾶς. Ἐπιθυμοῦμεν γάρ, εἰ μή τι ἀδικοῦμεν, οἱ

[5, 27]   ὅθεν ἀτέλεστα Μεσσηνίοις εἶναι. Τοιοῦτος γὰρ εἶ οἷος ταράττειν. Τὰ μὲν

[5, 17]   λέληθας ὃ δίδως ἀφαιρούμενος. Ὁμολογεῖς γὰρ εἶναι δαίμονας· τίνι γὰρ τῶν

[5, 5]   οὐ θαυμαστέον, εἶπεν ὁ ξένος. γὰρ ἕκαστος θεῷ συντέτακται καὶ οὗ

[5, 15]   ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς κεκοσμημένῃ. Τούτων γὰρ ἐν ἀνθρώπου ψυχῇ ὡς ἂν

[5, 33]   ἐσθλὸν ἦν τοῦτο. Ἐκροταλίζετο μὲν γὰρ ἐν τοῖς ὄχλοις, οἶδα, καὶ

[5, 3]   ἀνθρώποις γιγνομένων πραγμάτων ἀναπλασάμενοι. Τὰς γὰρ ἐνεργείας τάς τε πολεμικὰς καὶ

[5, 15]   ὁ προκείμενος τυγχάνει λόγος· ἀλλὰ γὰρ ἑξῆς τούτοις ἄκουε οἷα ὁ

[5, 9]   τοῖς βοηθείας δεομένοις ἐπιδιδόναι; Εἰ γὰρ ἐπ´ ἀγαθῷ ποιοῦνται τὴν πάροδον

[5, 33]   ἤκουεν· Ὄλβιε καὶ δύσδαιμον, ἔφυς γὰρ ἐπ´ ἀμφοτέροισιν· έγει δὲ οὐκ

[5, 15]   χωρίῳ τῇ ὑποκειμένῃ εἰκόνι· οὐ γὰρ ἐπὶ γῆς ὀχεῖσθαι, ἀλλ´ ἐπὶ

[5, 6]   Βραγχίδαις Ἀπόλλων διὰ τούτων· ἐννέα γὰρ εὑρέθησαν ἀποθανόντες· πυνθανομένων οὖν τῶν

[5, 23]   οὐχ ἱκανὸς εἶ διανοῆσαι, ἀσάφειαν γὰρ ἔχει πολλὴν τὰ ἀνθρώπεια ἤθη·

[5, 24]   Πόλιν φύγετ´ ἔσχατα γαίης· οὔτε γὰρ ἡ κεφαλὴ μένει ἔμπεδος οὔτε

[5, 16]   δίελθε ἡμῖν, ὦ Κλεόμβροτε· μεγάλη γὰρ ἡ παλαιὰ δόξα τῆς ἐκεῖ

[5, 21]   τὴν ἀλλοτρίαν περιποιήσασθαι. Ὁ μὲν γὰρ Ἡμίμηδος ἢ Ἡμιπέρσης Κῦρος, ἢ

[5, 5]   ἀπὸ τούτου φιλεῖ καλεῖσθαι· καὶ γὰρ ἡμῶν ὁ μέν τίς ἐστιν

[5, 24]   οἰκοδομήματα ἐνεπίμπρα ἐπακτῷ πυρί; Οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ κεραυνὸς τηνικαῦτα. Ἢ

[5, 24]   ἀλλ´ οὐ κατ´ ἤπειρον· καὶ γὰρ ἦν γελοῖον ἔχοντας ναυτικὸν καὶ

[5, 13]   δῶμα θεοῦ καταλάμπεται αὐγή· ἦλθε γάρ, ἠντεβόλησε θεὸς μέγας· εἶδεν ἐμεῖο

[5, 25]   ταὐτὸν παραινεῖν. Ἀληθῆ λέγεις. Οὐ γὰρ ἠπίστασο, ὦ σοφιστά, οἷ χωρήσει

[5, 17]   βοῇ καλοῦντος, ὥστε θαυμάζειν· ὁ γὰρ Θαμνοῦς Αἰγύπτιος ἦν κυβερνήτης, οὐδὲ

[5, 24]   γάρ ποτε κἀντίος ἔσται· πολλὴ γὰρ ἱπποσύνη καὶ πεζὸς ἐπέρχεται. Ὅτι

[5, 26]   Ἁρπάγου ἐπ´ αὐτοὺς στρατεύοντος. Τὸν γὰρ ἰσθμὸν τὸν αὐτόθι διακόπτειν ἐπιχειροῦντες

[5, 26]   μὴ πυργοῦτε μηδ´ ὀρύσσετε· Ζεὺς γάρ κ´ ἔθηκε νῆσον, αἴ κ´

[5, 10]   αἱ λεγόμεναι ἀνάγκαι θεῶν. Ἀκήλητον γὰρ καὶ ἀβίαστον καὶ ἀκατανάγκαστον τὸ

[5, 5]   καὶ τοξευμάτων βαλλόμενοι καταισχύνοιντο. Οὕτως γὰρ καὶ γένοιτ´ ἂν ἡμῖν ἐξ

[5, 34]   ἀθλητικῆς, ὅτι ἐστὶ θεοτίμητος; Καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ πεντάθλου ἀνδριάντι ὑβρισμένῳ

[5, 27]   Μεσσηνίοις κατὰ Λακεδαιμονίων ταῦτα· σὺ γὰρ καὶ Μεσσηνίοις κατὰ Λακεδαιμονίων, οὐ

[5, 33]   τῷ ποιητῇ ἀπρεπὴς εἶναι· ἐμεμνήμην γὰρ καὶ τοῦ ἑτέρου ποιητοῦ καὶ

[5, 4]   ἀναγκαῖον ἡμᾶς Δημητρίῳ διαφέρεσθαι. Καὶ γὰρ κἂν πλείων εἴη χρόνος κἂν

[5, 1]   τῆς τῶν ἐθνῶν πολυαρχίας. Σχεδὸν γὰρ κατὰ πᾶσαν πόλιν καὶ κώμην

[5, 9]   παρακελεύεται ἀπαλείφειν, ἵνα ἀπέλθῃ· ταύτας γὰρ κρατεῖν καὶ μέντοι καὶ τὸ

[5, 33]   τῇ τοῦ Διὸς αὐλῇ· ταῦτα γὰρ λέγει ὁ ἐν Δελφοῖς ποιητής.

[5, 10]   ψευδόμενον ἵν´ ἐκεῖνοι ἀληθεύσωσι. Τὸ γὰρ λέγειν ὅτι τὸν οὐρανὸν προσαράξει

[5, 34]   ἔχων τότε γαῖαν ἀρώσεις· οὐδὲ γὰρ Λοκροὶ ᾔσθοντο θείας διανοίας πρότερον

[5, 17]   κρεισσόνων τινὸς ἔκλειψις γέγονεν· ὡς γὰρ λύχνος ἀναπτόμενος, φάναι, δεινὸν οὐδὲν

[5, 36]   Τοσαῦτα καὶ ὁ Οἰνόμαος. Ἀλλὰ γὰρ μετὰ τὰ εἰρημένα μεταβὰς αὖθις

[5, 24]   χέρες οὐδὲ πόδες νέατοι· κατὰ γάρ μιν ἐρείψει πῦρ τε καὶ

[5, 14]   πρὸ τῶν θυρῶν πεπατταλευμένοι. Ταῦτα γὰρ οἱ θεοὶ αὐτοὶ μεμηνύκασι διὰ

[5, 34]   Δελφικὸν οὕτω καὶ γυμναστήριον. Καὶ γὰρ οὐδ´ ἀλλότριον ἦν ἀγῶνος Πυθικοῦ

[5, 5]   ἔφυγεν καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε (τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν) ἐκεῖνον μὲν

[5, 26]   Ἁρπάγῳ. Τὸ δὲ ῥᾳδιούργημα· ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἦν βέβαιος ἀποφυγὴ ὀρύξασι,

[5, 24]   πού τι μαντικὸν ἔνεστιν; Σὺ γὰρ οὕτως ἐθάρρεις αὐτῷ νὴ Δία

[5, 1]   θεῶν καὶ ἡρώων δόγμα; Τί γὰρ οὐχὶ μᾶλλον τὰ τῶν θεῶν

[5, 27]   καί κεν σώσεις πτολίεθρον. Τὰ γὰρ παρευρήματα οὐ δέχομαι, ὅτι οὐκ

[5, 24]   καταγέλαστα τὰ πρὸς Λακεδαιμονίους· ἤτοι γὰρ πᾶσα, φησίν, ἡ πόλις πολιορκηθήσεται

[5, 29]   ὀρθῶς αὐτὸν βουλεύεσθαι· τὴν μὲν γὰρ πατρίδα αὐτόθι ἀπολιπὼν ἄπεισιν, τὴν

[5, 20]   κατὰ τοὺς Ἡρακλείδας διηγήματος. Οὗτοι γάρ ποθ´ ὡρμημένοι κατὰ τὸν Ἰσθμὸν

[5, 24]   ἐκέλευον φεύγειν νῶτα ἐπιστρέψαντα· ἔτι γάρ ποτε κἀντίος ἔσται· πολλὴ γὰρ

[5, 10]   κἂν ὁποιονοῦν ὑπάρχῃ τοὔνομα. Οὐ γάρ που καὶ ὁ καλούμενος Αἰγύπτιος

[5, 10]   πρὸ τῶν ἑκάστῳ οἰκείων; Εἰ γὰρ πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀφορᾷ τὸ

[5, 8]   ἀναστρέφεσθαι ἐν τοῖς πράγμασιν. Τοῦ γὰρ Πυθαγόρου ταῦτ´ εἰρηκότος παρετήρησα ἐκ

[5, 28]   Δός, εἴποιμι ἂν ἐγώ· οὐδεμίαν γάρ πω δόσιν οὐδενὶ ἐπηγγείλω τοιαύτην.

[5, 5]   ἐξαμάρτωσιν καὶ πλημμελήσωσιν· αἰθέριον μὲν γάρ σφε μένος πόντονδε διώκει, πόντος

[5, 24]   σῳζομένοις, ὁ δ´ ἀπολλυμένοις. Εἴτε γὰρ σῴζοιντο, ἰδοὺ αἱ τῆς Παλλάδος

[5, 33]   Καὶ οὐδὲν ἴσως θαυμαστόν. Διὰ γὰρ τὴν ἐν τούτοις ὑπεροχὴν εὖ

[5, 1]   ἄλλων θεῶν μηκέτι οὔσης. Ἰησοῦ γὰρ τιμωμένου οὐδεμιᾶς δημοσίας τις θεῶν

[5, 33]   τὸν θεὸν ἐρωτᾷ· ἦ που γάρ τις οὐρανία ἦν καὶ ἱκανὴ

[5, 9]   βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ κατασπώμενοι; Τί γὰρ τὸ αἴτιον τοῦ ἄκοντας, οὐχὶ

[5, 19]   οὕτω θεὸς ἵλαος ἔσται. Ἐῶ γὰρ τὸ Ἀνδρόγεω μὲν Ἀθήνησιν ἀποθανόντος

[5, 8]   καὶ φυσικώτερα γένοιτ´ ἄν. Πνεῦμα γὰρ τὸ κατιὸν καὶ ἀπόρροια ἐκ

[5, 20]   δὲ μᾶλλον τοῦ ἀποβησομένου· μὴ γὰρ τὸ μέλλον εἰδὼς ὁ θεός,

[5, 20]   ἡττωμένοις ᾖς ἀφώρατος κακουργῶν. Ἱκανὸν γὰρ τὸ πάθος καὶ ἡ ἐπιθυμία

[5, 24]   δεῖ τι τούτων ἀποβήσεσθαι. Ἡ γάρ τοι Σαλαμὶς ἡ θείη οὐδὲ

[5, 4]   ὅλως ἀγαθοῖς τισι προσοικειοῦσθαι; Ἀλλὰ γὰρ τοῖς πᾶσιν πρόδηλον ὡς ὁ

[5, 17]   οὐκ ἄφρονος οὐδὲ ἀλαζόνος. Αἰμιλιανοῦ γὰρ τοῦ ῥήτορος, οὗ καὶ ὑμῶν

[5, 10]   εἶναι ἡγοῦ τὸν λόγον· οὐδὲν γὰρ τούτων ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν οὔτ´ ἐπίστασθαι

[5, 23]   μετὰ τοῦ ἀδιανοήτου ποιήματος; Ἀλλὰ γὰρ τούτων ὧδε ἐληλεγμένων ὥρα συνιδεῖν

[5, 17]   Ὁμολογεῖς γὰρ εἶναι δαίμονας· τίνι γὰρ τῶν θεῶν διαφέρουσιν, εἰ καὶ

[5, 10]   καὶ κατὰ ζῴδιον μετασχηματιζόμενον; Οὕτω γάρ φασιν αὐτοπτεῖσθαι, ἀγνοοῦντες ὅτι τὸ

[5, 36]   ἀναμένων ἕως ἄνθρωποι μαινόμενοι (οὐ γὰρ φήσω ὅτι καὶ θεοί) ἐγκυρήσαντες

[5, 34]   οὐκέτι θνητὸν ἐόντα. Διὰ τί γάρ, ὦ πάτριε τῶν Ἑλλήνων ἐξηγητά,

[5, 33]   ἀξύνετον πολλοῖσι λόγοις εἰρημένον. Δεινὸν γάρ, ὦ σοφώτατε ἀνδρῶν, μᾶλλον δὲ

[5, 22]   οὐδὲ ῥήτωρ οὐδὲ συκοφάντης· ἑκάστῳ γὰρ ὧν ἐπιθυμεῖ ἡγεῖσθαι μὲν τὸν

[5, 36]   ἄλλοις παμπόλλοις Ἡσιοδείοις θεοῖς. Τρὶς γὰρ’ ὡς ἀληθῶς μύριοί εἰσιν ἐπὶ

[5, 10]   ἑρμηνείαν τῶν συμβόλων εἰπάτωσαν. Δῆλον γὰρ ὡς εἰ τοῦ ἡλίου ἦν

[5, 5]   τοὺς δ´ ἧττον ἐπιταράττει. Γίνονται γὰρ ὡς ἐν ἀνθρώποις καὶ δαίμοσιν

[5, 4]   προστίθησι τοῖς εἰρημένοις ταῦτα· Εἰσὶ γὰρ ὡς ἐν ἀνθρώποις καὶ δαίμοσιν

[5, 8]   δ´ ἐνέπλησε χιτῶνα, ἀμβολάδην διὰ γαστρὸς ἀνεσσύμενον παλίνορσον· αὐλοῦ δ´ ἐκ

[5, 10]   καὶ Αἰγύπτιος, ἀλλ´ οὔ τί γε Αἰγυπτίᾳ χρώμενος φωνῇ οὐδ´ ἀνθρωπείᾳ

[5, 24]   τὸ μόνον ἀπόρθητον. Συμβούλευμα σύ γε, ἀλλ´ οὐ μάντευμα, οὐκ ἀπεοικὸς

[5, 21]   ἑτέρων ἐλέγχων ἐπακοῦσαι, καὶ πρώτου γε δι´ οὗ καί φησιν αὐτὸς

[5, 27]   καρτερικοῖς τεθράφθαι δοκοῦντες. Οἱ δέ γε εἰ ἐν καρτερικοῖς οὕτως ἦσαν

[5, 35]   καὶ Μελανίππῳ προσηνέχθη· ἀλλ´ εὖ γε καὶ μόλις ἡμῖν τὰ περὶ

[5, 34]   τὴν θάλασσαν. Οὐ μὴν διέφυγόν γε οἱ Θάσιοι, ἀλλ´ οἱ θεοὶ

[5, 21]   ὂν οὐδ´ αὐτό, ἀλλὰ προσεοικός γε ὅμως τῷ ἀλαζόνι καὶ ἀναιδεῖ

[5, 19]   δίκας ταύτας εἰσεπράττου; Ἀλλὰ παραλείπω γε οὐδὲν ἧττον ταῦτα ὑμῶν καὶ

[5, 13]   λεγούσης τέθειται· Ἤδη μοι σύ γε πάντα ποίει· ξόανον δὲ ἐν

[5, 16]   ἄλλα τί δεῖ λέγειν, ὅπου γε τὴν Βοιωτίαν ἕνεκα χρηστηρίων πολύφωνον

[5, 10]   γραφῆς. Καὶ μὴν καὶ διδάσκαλοί γε τῆς κακοτέχνου γοητείας αὐτοὶ δὴ

[5, 1]   οἰκουμένην θεῶν ἐλαύνει καὶ τάς γε τιμὰς αὐτῶν ἀθετῶν κρατεῖ, ὡς

[5, 33]   Σαβαῖοι καὶ Λυκάμβαι, πρὸς δέ γε τὸ τραγῳδεῖσθαι οὐκ ἂν οὐδὲ

[5, 23]   οὖν ὁ θαυμαστὸς οὗτος; Ἆρά γε τῶν οἰκείων ὑπερεμάχει; Ἆρα λοιβῆς

[5, 17]   ἀνθρώπους κήρυγμα τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας γεγενημένην. Ταῦτα μὲν οὖν ἡμῖν ἀπὸ

[5, 32]   τοὺς νέους λυμαινομένων λόγων ποιητὴν γεγενημένον. Ἐφ´ οἷς πάλιν ὁ προδηλωθεὶς

[5, 17]   τὸν ἐξ Ἑρμοῦ καὶ Πηνελόπης γεγενημένον. Ὁ μὲν οὖν Φίλιππος εἶχεν

[5, 3]   ἐκτετιμημένον, ὃ δὴ ἐξ ἀνθρώπων γεγενῆσθαι καὶ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι, τοὺς καλουμένους

[5, 4]   τά τε περὶ τῶν τούτους γεγεννηκότων, περὶ ὧν εἴρηται· ἰδόντες δὲ

[5, 5]   Κρόνος περὶ Οὐρανόν· ὧν ἀμαυρότεραι γεγόνασιν αἱ τιμαὶ παρ´ ἡμῖν ἢ

[5, 20]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ' Ὡς πολλοῖς θανάτου γέγονεν αἴτιος ὁ Ἀπόλλων διὰ τῆς

[5, 19]   τῶν χρησμῶν ἀμφιβολίας θανάτου αἴτιος γέγονεν, τὴν ἀμφὶ τοὺς Ἡρακλείδας ἀναλαβὼν

[5, 17]   ὅτι τῶν κρεισσόνων τινὸς ἔκλειψις γέγονεν· ὡς γὰρ λύχνος ἀναπτόμενος, φάναι,

[5, 5]   πάλαι θεολόγοις, ἐρρωμενεστέρους ἀνθρώπων λέγουσι γεγονέναι καὶ πολὺ τῇ δυνάμει τὴν

[5, 5]   καὶ τὰ Τιτανικά, δαιμόνων μάχας γεγονέναι πρὸς δαίμονας, εἶτα φυγὰς τῶν

[5, 17]   ἐν ᾧ φησι τὸν θάνατον γεγονέναι τοῦ δαίμονος. Οὗτος δὲ ἦν

[5, 17]   ὦ Ἡρακλέων, ἐν λόγοις ἀτόποις γεγονότες, ἀλλ´ οὐκ ἔστι περὶ πραγμάτων

[5, 13]   ἐδίδαξεν λέγων οὕτως· Εὔχομαι βροτὸς γεγὼς Πανὶ συμφύτῳ θεῷ, δισσοκέρατι, δισσόποδι,

[5, 24]   κατ´ ἤπειρον· καὶ γὰρ ἦν γελοῖον ἔχοντας ναυτικὸν καὶ ἐπὶ θαλάσσης

[5, 35]   Μελάνιππος ὁ πολλὰ ἀγαθὰ τῇ Γελῴων πόλει τεύξας. Πῶς δ´ εἰ

[5, 30]   Κλυμένοιο πάϊ Πρεσβωνιάδαο, ὄψ´ ἦλθες γενεὴν διζήμενος· ἀλλὰ καὶ ἔμπης ἱστοβοῆι

[5, 8]   φύσις ταῦτα προφαίνειν τῆς σῆς γενέθλης, ἄμβροτε Παιάν. Καὶ πάλιν ὁ

[5, 25]   μὲν οὐχί, ἀφ´ Ἡρακλέος δὲ γενέθλης πενθήσει βασιλῆ φθίμενον Λακεδαίμονος οὖρον.

[5, 14]   ἄκρους τε μάγους καὶ ἄκρους γενεθλιαλόγους. Καὶ πάλιν ἐν χρησμοῖς ἔφη

[5, 10]   ὁ καλούμενος Αἰγύπτιος ἦν τῷ γένει· εἰ δὲ καὶ Αἰγύπτιος, ἀλλ´

[5, 13]   ἀμφὶς ἰαινόμενον πλοχμοῖς θ´ ἱεροῖσι γενείου. Καὶ ὁ Πὰν ὕμνον περὶ

[5, 14]   τῷ ἑκάστου γινώσκειν τὴν τῆς γενέσεως σύστασιν, ὥστ´ εἶναι αὐτούς, εἰ

[5, 34]   ἢ σὲ αὐτοῖς τούτου πρόξενον γενέσθαι. Ἀλλ´ Εὐθυκλέα τὸν πένταθλον ἐνέβαλον

[5, 21]   τοῦτο, ἀλλ´ ὅτι ἐχρῆν οὕτως γενέσθαι, ἀνιερώτατος μὲν οὗτος λόγων σοφιστικῶν·

[5, 23]   οὗτος, σὲ ἐδεόμην καὶ τούτου γενέσθαι ἐνδείκτην· Ἔν σε τοῖσιν εὐπελέσσιν

[5, 34]   μάντι, ἀλείπτης ἡμῖν ἀντὶ μάντεως γενέσθαι, ἢ καὶ μάντις ἅμα καὶ

[5, 23]   ἀγαλματοποιός τις ἢ ζωγράφος ἐπεθύμουν γενέσθαι καὶ διδασκάλους ἐζήτουν, ἆρά μοι

[5, 17]   τὸν ἀέρα καὶ διοσημείας πολλὰς γενέσθαι καὶ πνεύματα καταρραγῆναι καὶ πεσεῖν

[5, 17]   φθῆναι δὲ παυσάμενον αὐτὸν καὶ γενέσθαι μέγαν οὐχ ἑνός, ἀλλὰ πολλῶν

[5, 17]   τῇ Ῥώμῃ σκεδασθῆναι καὶ Θαμνοῦν γενέσθαι μετάπεμπτον ὑπὸ Τιβερίου Καίσαρος· οὕτως

[5, 17]   καὶ τὴν ναῦν διαφερομένην πλησίον γενέσθαι Παξῶν· ἐγρηγορέναι δὲ τοὺς πλείστους

[5, 21]   δὲ ὅλως, εἰ οὕτως ἐχρῆν γενέσθαι, σὺ ὁ δύστηνος ἐν Δελφοῖς

[5, 5]   ἐτῶν μήτε εἰς τὰ Τέμπη γενέσθαι τὴν φυγήν, ἀλλ´ ἐκπεσόντα ἐλθεῖν

[5, 4]   πρῶτον ἐξέθηκεν τῶν λογικῶν τέσσαρα γένη· θεούς, εἶτα δαίμονας, εἶτα ἥρωας,

[5, 17]   ἐπιτείναντα τὴν φωνὴν εἰπεῖν· Ὁπόταν γένῃ κατὰ τὸ Παλῶδες, ἀπάγγειλον ὅτι

[5, 24]   καταπέπλασται τῇ ποιητικῇ σεμνολογίᾳ, ἵνα γένηται μάντευμα ἀφώρατον τῷ σοφισμῷ καὶ

[5, 6]   δὴ καὶ τῶν λοιπῶν τὰ γενναῖα κατορθώματα, ὧν δὴ ἕνεκα τὴν

[5, 10]   γοητείας αὐτοὶ δὴ πρῶτοι οἱ γενναῖοι θεοὶ κατέστησαν. Πόθεν γὰρ ἀνθρώποις

[5, 14]   καὶ τῶν τούτοις ὁμοίων ὁ γενναῖος Ἑλλήνων φιλόσοφος, ὁ θαυμαστὸς θεολόγος,

[5, 32]   Ὅμηρον ἐπὶ τούτοις, ὃν ὁ γενναῖος Πλάτων ἐξωθεῖ τῆς ἑαυτοῦ πολιτείας

[5, 33]   οἷον εἰ καὶ κάνθαρός τις γεννηθεὶς οὐκ ἐνεβίωσεν οὐδ´ ἐνεγήρασεν ἐν

[5, 4]   λέγοντες ὅτι Πλάτων τὸ ταῖς γεννωμέναις ποιότησιν ὑποκείμενον στοιχεῖον ἐξευρών, ἣν

[5, 23]   ἢ σὺ ἐν Δελφοῖς εἰ γενοίμην, οὐκ ἀπάγξῃ που ἀπελθὼν τῇ

[5, 29]   ἐπιχειρεῖν ὅπως, εἴ οἱ παῖδες γένοιντο, ἄριστα αὐτοῖς χρῷτο, τούτου μὲν

[5, 29]   δὲ μόνον ἐσκοπεῖτο, πῶς αὐτῷ γένοιντο. Ἑτέρου δὲ ἀποδημεῖν ἐγνωκότος διὰ

[5, 8]   σαφέστερα οὔτε θεϊκώτερα καὶ φυσικώτερα γένοιτ´ ἄν. Πνεῦμα γὰρ τὸ κατιὸν

[5, 14]   ξοάνων περιεργία; Ποίας δ´ εἰκὼν γένοιτ´ ἂν ἐνθέου δυνάμεως ἡ τῶν

[5, 5]   βαλλόμενοι καταισχύνοιντο. Οὕτως γὰρ καὶ γένοιτ´ ἂν ἡμῖν ἐξ αὐτῶν τῶν

[5, 14]   ἀνθρώπων ἐνέδρας. Τί γὰρ ἂν γένοιτο βιωφελὲς ἀνθρώποις ἐκ τῆς κακοτέχνου

[5, 21]   ἐπείπερ ἅπαξ ἐμνήσθημεν, οὐδὲν ἂν γένοιτο ἐμποδὼν τοῦ καὶ ἑτέρων ἐλέγχων

[5, 25]   τάχα ἄν τι καὶ παράδοξον γένοιτο. Λείπεται δὴ τοὺς ταῦτα λογιζομένους

[5, 4]   οὐκ ἄν ποτε τῶν ἀγαθῶν γένοιτο προσφιλής. Οὐκ ἄρα θεοῖς οὐδ´

[5, 17]   καὶ γαλήνης περὶ τὸν τόπον γενομένης ἀνειπεῖν ἃ ἤκουσεν. Ὡς οὖν

[5, 5]   ἐνιαυτῶν μεγάλων ἐννέα περιόδοις ἁγνὸν γενόμενον καὶ Φοῖβον ὡς ἀληθῶς κατελθόντα

[5, 33]   ἀνὴρ ἐπὶ τῷ διασκευάσαι αὐτοὺς γενόμενος θεοφιλής, ἀμελῆσαι ἂν ἐκείνων τῶν

[5, 17]   σὺν ἀνθρώποις ποιούμενος διατριβὰς πᾶν γένος δαιμόνων ἐξελαύνειν τοῦ τῶν ἀνθρώπων

[5, 4]   ἀπορίας οἱ τὸ τῶν δαιμόνων γένος ἐν μέσῳ θεῶν καὶ ἀνθρώπων

[5, 2]   δυνάμεις, ἐπεὶ κατέμαθον τὸ ἀνθρώπειον γένος κάτω που περὶ νεκρῶν ἀνδρῶν

[5, 27]   ὅτι οὐκ ἦν καθαρὸν ἐκ γένους Αἰπύτου τὸ ἱερεῖον, ὅθεν ἀτέλεστα

[5, 4]   τὴν μεταβολήν, τοῦ μὲν χρυσοῦ γένους εἰς δαίμονας πολλοὺς κἀγαθούς, τῶν

[5, 21]   τυραννικοῦ, πατρόθεν δὲ ἐξ ἰδιωτικοῦ γένους ἡμίονος ὢν ἐν τῷ αἰνίγματι,

[5, 34]   ἄνδρας καὶ ἀθλητὰς ἰσοθέοις τιμαῖς γεραίρειν παρεκελεύοντο. Ἐπεὶ δὲ οὐ μόνους

[5, 30]   διζήμενος· ἀλλὰ καὶ ἔμπης ἱστοβοῆι γέροντι νέαν ποτίβαλλε κορώνην· γέροντι νέαν

[5, 30]   ἱστοβοῆι γέροντι νέαν ποτίβαλλε κορώνην· γέροντι νέαν συνοικεῖν, εἰ παίδων ἐπιθυμεῖ,

[5, 17]   παρόντων ἐνίους μάρτυρας, Αἰμιλιανοῦ τοῦ γέροντος ἀκηκοότας. Ὁ δὲ Δημήτριος ἔφη

[5, 2]   περιπολοῦντες καὶ τὸ σκότιον καὶ γεῶδες οἰκητήριον ἔχειν κατακεκριμένοι δι´ ἃς

[5, 5]   ἐπιφανέντα ποτὲ τοῖς κατ´ ἀγρὸν γεωπονοῦσιν. Τί χρῆν ἀγαθὸν ὄντα παρασχεῖν

[5, 34]   ἀνεστάθη καὶ εὐθὺς ἡ μὲν γῆ ἀνέθαλλεν, οἱ δὲ ἐκόμων Δήμητρι

[5, 33]   πατρῴα κοπρία καὶ ἥτις αὐτὸν γῆ δέξεται ἀποθανόντα. Ταῦτα μὲν οὖν

[5, 34]   οὐδὲν ἐπὶ τούτῳ ὠφελήθη ἡ γῆ ὥστε παύσασθαι νοσοῦσα, εἰ μὴ

[5, 34]   οἱ θεοὶ καὶ τὴν Θασίων γῆν ἄφορον εἰργάσαντο. Πιστεύομεν δὲ καὶ

[5, 2]   καὶ καταχθόνιοι τόν τε ἐπὶ γῆν βαρὺν καὶ ζοφερὸν ἀέρα περιπολοῦντες

[5, 17]   βλέποντα τὸν Θαμνοῦν πρὸς τὴν γῆν εἰπεῖν, ὥσπερ ἤκουσεν, ὅτι ὁ

[5, 20]   θάλασσαν, δόξαν ἐμποιήσας ὅτι κατὰ γῆν εἰσίοι, καὶ μέσον στρατοπεδεύεται Ναυάτου

[5, 36]   Λιβυκὸν ἐξοκείλαντες οὐδ´ εἰς τὴν γῆν ἔξω ἐκβαλόντες αὐτόν· ἐπεὶ οὐκ

[5, 33]   βίᾳ ἀπήνεγκεν ἐπί τινα ἄλλην γῆν καὶ ἄλλην κοπρίαν, κἄπειτα ἐλθὼν

[5, 20]   Καὶ σὺ ἔφης· Οὐ κατὰ γῆν λέγω στενύγρην, ἀλλὰ κατὰ τὴν

[5, 5]   πράγματα ταράξας, ἐνέπλησεν δὲ κακῶν γῆν ὁμοῦ τε πᾶσαν καὶ θάλασσαν,

[5, 4]   θεούς, οἷς ἀπηλλάχθαι τῶν περὶ γῆν προσῆκόν ἐστιν, ἀλλὰ δαίμονας ὑπηρέτας

[5, 17]   θεούς, οἷς ἀπηλλάχθαι τῶν περὶ γῆν προσῆκόν ἐστιν, ἀλλὰ δαίμονας ὑπηρέτας

[5, 24]   σῴζεσθαι, παραδόντας τοῖς βουλομένοις τὴν γῆν. Ταῦτα μὲν οὖν τὰ πρὸς

[5, 9]   στεφάνοις τε καὶ τοῖς ἀπὸ γῆς ἄνθεσι καί τισιν ἄλλαις ἀσήμοις

[5, 4]   σώματι λοιμούς τε πόλεσι καὶ γῆς ἀφορίας ἐπάγουσιν καὶ πολέμους καὶ

[5, 20]   κοσμήσας τὸ ἱερὸν τῶν πανταχοῦ γῆς ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πλουσιώτατον ἀπέφηνεν,

[5, 2]   ἐκ τῶν ἀναθυμιωμένων καὶ ἀπὸ γῆς ἐξατμιζομένων ἀναδόσει χαίροντες οἵ τε

[5, 33]   θεῶν, εἰ μήτε ὅπου τῆς γῆς ἐξέθορεν τῆς μητρὸς εἰδείη ὁ

[5, 21]   δὲ μαινόμεθα οἱ πανταχόθεν τῆς γῆς ἐπὶ σὲ διώκοντες; Τί δὲ

[5, 27]   Λακεδαιμονίοις περὶ Μεσσηνίων καὶ τῆς γῆς ἧς εἶχον Μεσσήνιοι ἀπάτῃ νικήσαντες

[5, 15]   ἐπὶ γῆς ὀχεῖσθαι, ἀλλ´ ἐπὶ γῆς ἱερᾶς ἐδυνήθησαν· ἱερὰ δὲ ἡ

[5, 6]   τὴν Ἄρτεμιν καὶ τοῖς ἀπὸ γῆς καρποῖς τὴν Δηώ· θρηνεῖν δὲ

[5, 1]   τινες ὄντως ἦσαν τῶν ἐπὶ γῆς κηδεμόνες, τοῦ μὲν ἄρδην μεταστήσασθαι

[5, 33]   πατρίς ἐστιν· Μίνωος δ´ ἀπὸ γῆς οὔτε σχεδὸν οὔτ´ ἀπὸ τηλοῦ,

[5, 15]   ὑποκειμένῃ εἰκόνι· οὐ γὰρ ἐπὶ γῆς ὀχεῖσθαι, ἀλλ´ ἐπὶ γῆς ἱερᾶς

[5, 15]   ἀρθείσης λέλυται τὸ κρατοῦν ἐπὶ γῆς τὸ θεῖον. Διὰ δὴ τούτων

[5, 15]   ὡς κρατεῖν αὐτοὺς ἔν τισι γῆς χωρίοις τοὺς κατὰ μαγείαν φασὶ

[5, 4]   ἐξελέξαντο ἀφ´ ὧν ἐγεννήθησαν Οἱ γίγαντες οἱ ὀνομαστοὶ ἐξ αἰῶνος Εἴποι

[5, 5]   διαφοραὶ καὶ κακίας. Τὰ γὰρ γιγαντικὰ καὶ Τιτανικὰ παρ´ Ἕλλησιν ᾀδόμενα

[5, 4]   τά τε παρ´ Ἕλλησιν ᾀδόμενα γιγαντικά τινα καὶ Τιτανικὰ δαιμονικὰ εἶναι

[5, 4]   περὶ τῶν πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ γιγάντων ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ λεγόμενα

[5, 6]   καὶ χρὴ λίσσεσθ´, ἵνα σοι γίγνητ´ ἐπαρωγός. Ἀκήκοας οἷα τοῦ δαίμονος,

[5, 34]   οἱ θεοὶ οὐκ ἀνασχόμενοι τῶν γιγνομένων ἐπαφῆκαν αὐτοῖς τὸν κράτιστον λιμόν·

[5, 3]   πέμπτον ἐκ τῶν ἐν ἀνθρώποις γιγνομένων πραγμάτων ἀναπλασάμενοι. Τὰς γὰρ ἐνεργείας

[5, 9]   διὸ μηδὲ κατὰ γνώμην αὐτοῖς γίνεσθαι, καὶ πῶς ἂν ἀγαθοὶ εἶεν,

[5, 5]   καὶ πόνον καὶ ὅσα ταύταις γινόμενα ταῖς μεταβολαῖς πάθη τοὺς μὲν

[5, 10]   τῷ θείῳ τῶν περὶ ἡμᾶς γινομένων παθῶν, ἢ λελήθαμεν ἐναντίας ἐννοίας

[5, 5]   μᾶλλον, τοὺς δ´ ἧττον ἐπιταράττει. Γίνονται γὰρ ὡς ἐν ἀνθρώποις καὶ

[5, 24]   αὐτοῖς τὰ τῆς ἥττης περιστήσεται γινώσκει. Διὸ καὶ πρὸς ταῦτα οἷά

[5, 14]   ἃ προλέγουσιν προσημαίνοντες τῷ ἑκάστου γινώσκειν τὴν τῆς γενέσεως σύστασιν, ὥστ´

[5, 17]   ἦν ἕτερα δυστράπελα καὶ μοχθηρὰ γινώσκων, ἔχοντα προαιρέσεις τινὰς καὶ ὁρμάς.

[5, 6]   δὲ λιγὺ πνείουσαν ἔμαρπτε σύριγγα γλαφυρήν, Νύμφῃσι δὲ θυμὸν ἔθελγεν· ὀξὺ

[5, 33]   ἐσθλὸν ὀρούσει καὶ στεφέων ἱερῶν γλυκερὴν χάριν ἀμφιβαλεῖται· ὁ δὲ κοῦρος

[5, 14]   ἄνθρακος πεφλεγμένου, δεῖμα νερτέρων κυνῶν, γλύμμα δεινὸν Ἑκάτης· λαμπὰς ἔστω πρὸς

[5, 33]   τελευτῆσαι βιότοιο, εὖτ´ ἂν ἀπὸ γλώσσης γνῷς παίδων ἀξύνετον πολλοῖσι λόγοις

[5, 8]   Ὅτι μαγγανείαις καθέλκονται καὶ παρὰ γνώμην ἀναγκάζονται ταῖς ἀνθρωπίνας βουλαῖς δουλεύειν.

[5, 9]   τὸ πραττόμενον, διὸ μηδὲ κατὰ γνώμην αὐτοῖς γίνεσθαι, καὶ πῶς ἂν

[5, 9]   καὶ ταῦτα γοήτων, οὐ κατὰ γνώμην οἰκείαν, βίᾳ δὲ καὶ ἀνάγκῃ

[5, 9]   μὴ καλὸν μηδὲ συμφέρον παρὰ γνώμην πράττειν ἀναγκαζόμενοι ἀγόμενοί τε καὶ

[5, 17]   μὴ πολυπραγμονεῖν, ἀλλ´ ἐᾶν, οὕτω γνῶναι τὸν Θαμνοῦν, εἰ μὲν εἴη

[5, 18]   Ἀλλ´ ἐπεὶ μὴ τοῖς πᾶσι γνώριμα τυγχάνει τὰ εἰρημένα, εὖ μοι

[5, 10]   μάρτυς, σοφὸς ὢν ἐν τοῖς γνωρίμοις καὶ πάντα ἀκριβῶς τὰ οἰκεῖα

[5, 17]   ἦν κυβερνήτης, οὐδὲ τῶν ἐμπλεόντων γνώριμος πολλοῖς ἀπ´ ὀνόματος. Δὶς μὲν

[5, 33]   βιότοιο, εὖτ´ ἂν ἀπὸ γλώσσης γνῷς παίδων ἀξύνετον πολλοῖσι λόγοις εἰρημένον.

[5, 6]   καὶ τῶν ἀπορρήτων ἀξιωθεὶς τῆς γνώσεως. Τοτὲ μὲν οὖν τινας τῶν

[5, 24]   ἃ δεομένων βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιλέγεται, γνωσθήσεται. ἰδοὺ δὴ προσκείσθω· Οὐ δύναται

[5, 1]   καὶ δημιουργοῦ τῶν ὅλων θεοῦ γνῶσιν φωτὸς δίκην πᾶσιν ἀνθρώποις ἀνατειλάσης.

[5, 9]   τιμᾶσθαι οἱ καὶ τοῖς τυχοῦσι γόησι τὸν τρόπον πανωλεστάτοις καταδουλούμενοι καὶ

[5, 10]   οἱ θαυμάσιοι αὐτῶν θεοὶ τοῖς γόησιν ὑποτάττονται. Πάνυ δέ με θράττει

[5, 10]   καὶ διδάσκαλοί γε τῆς κακοτέχνου γοητείας αὐτοὶ δὴ πρῶτοι οἱ γενναῖοι

[5, 9]   εἰ μόνον τὰ τῆς περιέργου γοητείας μετέλθοιέν τε καὶ διαπράξοιντο. Οὔτ´

[5, 2]   Οἵδε γοῦν καὶ τῆς ἀρχεκάκου γοητείας παντὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ

[5, 14]   βιωφελὲς ἀνθρώποις ἐκ τῆς κακοτέχνου γοητείας; Τί δ´ ἂν ἔχοι θεοφιλὲς

[5, 15]   ἦν ἔτι χρεία τῆς κακοτέχνου γοητείας τῶν εἰς ὑποδοχὴν τοῦ θείου

[5, 2]   τῦφον ἐπαγόντων καὶ δὴ καὶ γοητικαῖς κακοτεχνίαις τὰ πολλὰ συσκευαζόντων, τῆς

[5, 9]   τινος μέρους φιλοσοφίας, μεθόδοις δὲ γοήτων ἀπειρημέναις, ἃς ὁ αὐτὸς αὖθις

[5, 21]   Πανέλλησι θαυμαζομένους χρησμοὺς εἶναι βούλεται, γοήτων δὲ ἀνδρῶν πλάνας καὶ σοφίσματα

[5, 10]   ἀνθρωπείᾳ ὅλως χρώμενος. Ἢ γὰρ γοήτων ἦν ταῦτα πάντα τεχνάσματα καὶ

[5, 9]   ὑπὸ θνητῶν ἀνθρώπων, καὶ ταῦτα γοήτων, οὐ κατὰ γνώμην οἰκείαν, βίᾳ

[5, 18]   τις τῶν νέων ἀνδρικῷ λογισμῷ Γοήτων φώραν ἐν οἰκείῳ συγγράμματι πεποιημένος·

[5, 21]   Οἰνομάου παρρησίας τὰ τῆς τῶν Γοήτων φώρας, κυνικῆς οὐκ ἀπηλλαγμένα πικρίας.

[5, 7]   Δηοῖ· Ἴσιδι δ´ αὖ Φαρίῃ, γονίμοις παρὰ χεύμασι Νείλου, μαστεύειν οἴστροισιν

[5, 17]   ὥστε ἤδη τινὰς τῶν δαιμόνων γονυπετεῖν αὐτὸν καὶ ἱκετεύειν μὴ τῷ

[5, 24]   μηδ´ αἰδεῖσθαι κακὸν εἶναι. Ὁ γοῦν ἐπιλυσάμενος ἐκεῖνο τὸ αἴνιγμα οὐ

[5, 34]   μηχανήματα ὑπὲρ ἀθανασίας ἐξεῦρες· ᾔσθοντο γοῦν εὐθέως οἱ θεοὶ τῆς ἀγαθουργίας

[5, 2]   τῶν τεθεοποιημένων ἡρώων ψυχάς. Ἐντεῦθεν γοῦν ἤδη μείζων τις εἶναι καὶ

[5, 2]   δαιμόνων τοῖς θεραπεύουσι προκαταρξάντων. Οἵδε γοῦν καὶ τῆς ἀρχεκάκου γοητείας παντὶ

[5, 1]   δίκην πᾶσιν ἀνθρώποις ἀνατειλάσης. Αὐτίκα γοῦν μάλα ὅσον οὐδέπω παραστήσομεν ὡς

[5, 18]   καὶ θανάτους ἐπὶ θανάτῳ. Κελεύει γοῦν ὁ Ἀπόλλων ἔτους ἑκάστου πέμπειν

[5, 5]   ἔργῳ τῆς πείρας ᾐσθημένοι; Φησὶν γοῦν ὁ θαυμάσιος μάρτυς τοὺς τῆς

[5, 13]   τὰ ἀγάλματα οὕτω καθιδρύνθη. Λέγει γοῦν ὁ Σάραπις ἰδὼν τὸν Πᾶνα

[5, 18]   ἀναβολὴν τοῦ θανάτου πεποιημένον. Τίθησιν γοῦν ὁμοῦ καὶ ἀπελέγχει τὸν χρησμὸν

[5, 21]   καλὸν δὲ μηδὲν εἰδέναι. Τὸ γοῦν ὀσμὴν ἐς φρένας σὰς ἐλθεῖν

[5, 2]   τρόπος τῆς δαιμονικῆς ἐνεργείας. Οἵδε γοῦν περίγειοί τινες ὄντες καὶ καταχθόνιοι

[5, 9]   ἀξιῶν παρ´ αὐτοῦ διδαχθῆναι; Πυνθάνεται γοῦν ὧδέ πως ἀπορῶν καὶ λέγων·

[5, 15]   τὴν ἀποστροφὴν αὐτῶν πεποιῆσθαι. Ὁρᾷς γοῦν ὡς κρατεῖν αὐτοὺς ἔν τισι

[5, 9]   πόδας ὕδατι λευκῷ ῥάνατε καὶ γραμμὰς ἀπαλείψατε, καί κε μόλοιμι. Χειρὸς

[5, 9]   Οἷς ἐπιλέγει ὁ συγγραφεύς· Τὰς γραμμὰς τοίνυν παρακελεύεται ἀπαλείφειν, ἵνα ἀπέλθῃ·

[5, 17]   πατήρ, ἐμὸς πολίτης καὶ διδάσκαλος γραμματικῶν. Οὗτος ἔφη ποτὲ πλέων εἰς

[5, 9]   ταῖς διὰ τοιῶνδε σχημάτων καὶ γραμμῶν καὶ τύπων στεφάνοις τε καὶ

[5, 5]   ἀπαραίτητος ἡ τῶν προκειμένων ἀπόδειξις. Γράφει δὲ ταῦτα ὁ δεδηλωμένος ἐν

[5, 27]   συνεῖδεν ὁ προδηλωθεὶς ἔλεγχος ἐποπτεύσωμεν. Γράφει δὲ ὧδε· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΗ' Τὰ

[5, 16]   θνήσκειν αὐτῶν τοὺς δαίμονας ταῦτα γράφει· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ' Περὶ τοῦ καὶ

[5, 3]   μαντεῖά τε καὶ χρηστήρια τόνδε γράφει τὸν τρόπον· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Περὶ

[5, 4]   κατακλυσμοῦ γιγάντων ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ λεγόμενα τά τε περὶ τῶν

[5, 3]   πρώτας τὰς ἀπὸ τῆς Πλουτάρχου γραφῆς, ἣν πεποίηται Περὶ τῶν ἐκλελοιπότων

[5, 10]   ταύτης προκείσθω τῆς τοῦ Πορφυρίου γραφῆς. Καὶ μὴν καὶ διδάσκαλοί γε

[5, 21]   ὑπὸ τοῦ Κλαρίου Ἀπόλλωνος ἠπατῆσθαι, γράφων ὧδε· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ' Ὡς ἐπλάνων

[5, 16]   φαεσιμβρότῳ εἰσέτ´ ἔασιν ἐν Διδύμων γυάλοις Μυκαλήϊον ἔνθεον ὕδωρ Πυθῶνός τ´

[5, 9]   ἐκλύων πολιὸν τύπον ἠδ´ ἀπὸ γυίων Νειλαίην ὀθόνην χερσὶ στιβαρῶς ἀπαείρας.

[5, 34]   ὥσπερ χρηστήριον Δελφικὸν οὕτω καὶ γυμναστήριον. Καὶ γὰρ οὐδ´ ἀλλότριον ἦν

[5, 34]   Πυθικοῦ Πυθικὸν εἶναι καὶ τὸ γυμναστήριον. Τούτοις ἐπισυνάψω καὶ ἅ φησιν

[5, 4]   ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἐκ πασῶν ὧν ἐξελέξαντο ἀφ´

[5, 29]   ἄμεινον· ἵπποι Θρηίκιαι, Λακεδαιμόνιαι δὲ γυναῖκες, ἄνδρες θ´ οἳ πίνουσιν ὕδωρ

[5, 32]   τὸν Ἀρχίλοχον, ἄνδρα παντοίαις κατὰ γυναικῶν αἰσχρορρημοσύναις καὶ ἀρρητολογίαις, ἃς οὐδ´

[5, 24]   ᾔδεις, ὅτι τὰ τέκνα τῶν γυναικῶν εἴποι μὲν ἄν τις εἶναι

[5, 24]   Σαλαμίς, ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν ἤ που σκιδναμένης Δημήτερος ἢ

[5, 24]   ἡ θείη Σαλαμὶς ἀπολεῖ τέκνα γυναικῶν ᾔδεις, πότερα δὲ σκιδναμένης Δημήτερος

[5, 1]   παραγγέλματα περιέχουσαι, ἀνδράσιν ὁμοῦ καὶ γυναιξὶ καὶ παισὶν εἰς ἐπήκοον παραδέδονται,

[5, 22]   οὐδὲ ἐρῶν ἀνὴρ οὐδὲ ἐρῶσα γυνὴ οὐδὲ κόλαξ οὐδὲ ῥήτωρ οὐδὲ

Livre, Chap.
[5, 3]	πρὸ τούτου διήλεγξεν λόγος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Γ'	Ὅτι πολυσχιδὴς καὶ πολυγνώμων ἡ
[5, 24]	διὰ Παλλάδα κούρην· μηδὲ σύ	γ´	ἱπποσύνην τε μένειν καὶ πεζὸν
[5, 5]	δ´ ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε,	γαῖα	δ´ ἐς αὐγὰς ἠελίου ἀκάμαντος,
[5, 16]	χθονίοισιν ὑπαὶ κόλποισιν ἔδεκτο αὐτὴ	γαῖα	χανοῦσα, τὰ δ´ ὤλεσε μυρίος
[5, 34]	τιμῇ τὸν ἄτιμον ἔχων τότε	γαῖαν	ἀρώσεις· οὐδὲ γὰρ Λοκροὶ ᾔσθοντο
[5, 27]	ἄνωγεν, ἀλλ´ ἀπάτῃ μὲν ἔχει	γαῖαν	Μεσσηνίδα λαός· ταῖς δ´ αὐταῖς
[5, 9]	ῥῖνάς τε προσώπου· ἄρατε φῶτα	γαίηθεν	ἀναστήσαντες, ἑταῖροι. Οἷς ἐπιλέγει ὁ
[5, 8]	δῶμα θεοῦ λίπον ἠδ´ ἐπιβαίνω	γαίης	ζῳοτρόφοιο τεῇς ὑποθημοσύνῃσι πειθοῖ τ´
[5, 16]	ἡμετέρη θεμιτώδεσιν ὀμφαῖς. Μυρία μὲν	γαίης	μαντήια θέσκελα νώτῳ ἐβλύσθη πηγαί
[5, 29]	σίδηρον· περὶ δὲ κενῆς δόξης·	Γαίης	μὲν πάσης τὸ Πελασγικὸν οὖδας
[5, 24]	τί κάθησθε; Πόλιν φύγετ´ ἔσχατα	γαίης·	οὔτε γὰρ ἡ κεφαλὴ μένει
[5, 25]	τηνικαῦτα, ἀλλ´ ἤδη καὶ αἱ	γαλαῖ	καὶ αἱ κορῶναι καὶ τὰ
[5, 17]	ἡσυχίαν ἔχοντα, νηνεμίας δὲ καὶ	γαλήνης	περὶ τὸν τόπον γενομένης ἀνειπεῖν
[5, 33]	πικρῶς τὰς οὐκ ἐθελούσας ἡμῖν	γαμεῖσθαι,	ἅψασθαι δὲ καὶ τῶν κιναίδων,
[5, 29]	ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν ἐρωτήσαντα, πότερα	γαμήσῃ	ἢ μή, ἀλλ´ ὅτι μετανοήσει
[5, 10]	δραπέτου εὑρέσεως ἢ χωρίου ὠνῆςἢ	γάμου,	εἰ τύχοι, ἢ ἐμπορίας τὸν
[5, 29]	ἐποιοῦντο. Σὺ δὲ καὶ περὶ	γάμου	ἕτοιμος λέγειν· Ἄργεος ἱπποβότου πῶλον
[5, 34]	ὥσπερ οἱ τοῦ Ὁμήρου τὸν	Γανυμήδην·	ἀλλὰ τὸν μὲν ἐπὶ τῷ
[5, 7]	Δεσμῷ δ´ οὖν κλήϊζε· θεὴν	γὰρ	ἄγεις με τοσήνδε, ὅσση ψυχῶσαι
[5, 36]	Διωνύσοιο κάρηνον. Διὰ τί; Θύουσι	γὰρ	αἱ πόλεις καὶ τελετὰς ἄγουσιν
[5, 28]	ἀλλ´ αὐτὸς ἡγοῦ. Καλὴ μὲν	γάρ,	ἀλλ´ ἄπορος ἡμῖν καὶ φοβερά.
[5, 16]	ἣν αἰτίαν οὕτως ἐξησθένηκε. Τὰ	γὰρ	ἄλλα τί δεῖ λέγειν, ὅπου
[5, 16]	μαντικῆς αὐχμὸς τὴν χώραν. Οὐδαμοῦ	γὰρ	ἀλλαχόθι νῦν ἢ περὶ Λεβάδειαν
[5, 36]	πελάγει; Ἀπορήσαι ἄν τις. Τί	γὰρ	ἄλλο ἢ ἐκάθητο, νὴ τὸν
[5, 4]	οἱ ὀνομαστοὶ ἐξ αἰῶνος Εἴποι	γὰρ	ἄν τις τούτους ἐκείνους εἶναι
[5, 14]	τὰς κατ´ ἀνθρώπων ἐνέδρας. Τί	γὰρ	ἂν γένοιτο βιωφελὲς ἀνθρώποις ἐκ
[5, 33]	ἱκανὴ τὸν θεὸν ἐκκαλέσασθαι· οὐ	γὰρ	ἂν οὕτω ῥᾳδίως ὁ θεὸς
[5, 34]	ἀνδριάντα. Καὶ ἦν οὕτως. Ἅμα	γὰρ	ἀνεστάθη καὶ εὐθὺς ἡ μὲν
[5, 10]	οἱ γενναῖοι θεοὶ κατέστησαν. Πόθεν	γὰρ	ἀνθρώποις ταῦτα παρῆν εἰδέναι ἢ
[5, 33]	τοῦ ναοῦ τὸν ἐναγῆ· Μουσάων’	γὰρ	ἀπέκτεινεν θεράποντα’ Οὔκουν ἔμοιγ´ ἐφάνης
[5, 34]	εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῆναι· εἶναι	γὰρ	αὐτοῦ ἀξιώτερος αὐτῶν τῶν θείων
[5, 5]	ἐκ λογίων φιλοσοφίας" ἐκτέθειται· μάλιστα	γὰρ	αὐτῷ καὶ νῦν ὥσπερ οὖν
[5, 17]	ὑπὸ τοῦ Βριάρεω καθεύδοντα· δεσμὸν	γὰρ	αὐτῷ τὸν ὕπνον μεμηχανῆσθαι· πολλοὺς
[5, 5]	ἀρετῆς διαφοραὶ καὶ κακίας. Τὰ	γὰρ	γιγαντικὰ καὶ Τιτανικὰ παρ´ Ἕλλησιν
[5, 10]	οὐδ´ ἀνθρωπείᾳ ὅλως χρώμενος. Ἢ	γὰρ	γοήτων ἦν ταῦτα πάντα τεχνάσματα
[5, 21]	κυνικῆς οὐκ ἀπηλλαγμένα πικρίας. Οὐδὲ	γὰρ	δαίμονος, μὴ ὅτι θεοῦ, τοὺς
[5, 24]	δὲ δεῖ τὸ ἀποβησόμενον· ἓν	γὰρ	δεῖ τι τούτων ἀποβήσεσθαι. Ἡ
[5, 9]	ἐξουσίαν ἐφ´ ἑαυτοῖς ἔχοντας. Εἰ	γὰρ	δὴ ἀβίαστον καὶ ἀκατανάγκαστον καὶ
[5, 34]	ὡς οὐκέτι θνητὸν ἐόντα. Μὴ	γὰρ	δὴ θαυμάσῃς εἰ καὶ ὄναγρος
[5, 34]	αὐτοὺς κατακαλεῖν· κακῶς εἰδότες. Τί	γὰρ	δὴ καὶ μέλει τοῖς ἀφιλανθρωποτάτοις
[5, 18]	τούτων μὲν ἦν οὐδέν. Τί	γὰρ	δὴ καὶ μέλον ἦν τούτων
[5, 33]	πόδας τῶν ὑμετέρων ἐπαίνων. Οὐ	γὰρ	δὴ οὐκ εἰσὶ καὶ νῦν
[5, 4]	ἀγαθῶν ἀπελαύνεσθαι αὐτοὺς δέον; Εἰ	γὰρ	δή τινες ἦσαν αὐτοῖς ἀγαθοὶ
[5, 32]	καὶ ἄλλῳ λέγεις Ἀπόλλωνι; Οὐ	γὰρ	δὴ τοῦτο αὐτῷ σοι, ὦ
[5, 8]	ἀληθές ἐστιν τὸ εἰρημένον. Πάντες	γὰρ	δι´ ἀνάγκην φασὶν ἀφῖχθαι, οὐχ
[5, 33]	εἰσιν· οὐχὶ δίχα μέτρου, αὕτη	γὰρ	διάλεκτος καὶ θεῶν, ὥσπερ οὖν
[5, 16]	ἔστιν ἀναρρῶσαι λάλον ὀμφήν· ἤδη	γὰρ	δολιχοῖσιν ἀμαυρωθεῖσα χρόνοισι βέβληται κληῖδας
[5, 24]	τοῦτο τῷ μάντει ἀκατάσκευον· οὐ	γὰρ	δύναται Παλλὰς τὸν Δία ἐξιλάσασθαι·
[5, 33]	μὴ περιίδῃς μηδ´ ἡμᾶς. Ἐπιθυμοῦμεν	γάρ,	εἰ μή τι ἀδικοῦμεν, οἱ
[5, 27]	ὅθεν ἀτέλεστα Μεσσηνίοις εἶναι. Τοιοῦτος	γὰρ	εἶ οἷος ταράττειν. Τὰ μὲν
[5, 17]	λέληθας ὃ δίδως ἀφαιρούμενος. Ὁμολογεῖς	γὰρ	εἶναι δαίμονας· τίνι γὰρ τῶν
[5, 5]	οὐ θαυμαστέον, εἶπεν ὁ ξένος.	γὰρ	ἕκαστος θεῷ συντέτακται καὶ οὗ
[5, 15]	ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς κεκοσμημένῃ. Τούτων	γὰρ	ἐν ἀνθρώπου ψυχῇ ὡς ἂν
[5, 33]	ἐσθλὸν ἦν τοῦτο. Ἐκροταλίζετο μὲν	γὰρ	ἐν τοῖς ὄχλοις, οἶδα, καὶ
[5, 3]	ἀνθρώποις γιγνομένων πραγμάτων ἀναπλασάμενοι. Τὰς	γὰρ	ἐνεργείας τάς τε πολεμικὰς καὶ
[5, 15]	ὁ προκείμενος τυγχάνει λόγος· ἀλλὰ	γὰρ	ἑξῆς τούτοις ἄκουε οἷα ὁ
[5, 9]	τοῖς βοηθείας δεομένοις ἐπιδιδόναι; Εἰ	γὰρ	ἐπ´ ἀγαθῷ ποιοῦνται τὴν πάροδον
[5, 33]	ἤκουεν· Ὄλβιε καὶ δύσδαιμον, ἔφυς	γὰρ	ἐπ´ ἀμφοτέροισιν· έγει δὲ οὐκ
[5, 15]	χωρίῳ τῇ ὑποκειμένῃ εἰκόνι· οὐ	γὰρ	ἐπὶ γῆς ὀχεῖσθαι, ἀλλ´ ἐπὶ
[5, 6]	Βραγχίδαις Ἀπόλλων διὰ τούτων· ἐννέα	γὰρ	εὑρέθησαν ἀποθανόντες· πυνθανομένων οὖν τῶν
[5, 23]	οὐχ ἱκανὸς εἶ διανοῆσαι, ἀσάφειαν	γὰρ	ἔχει πολλὴν τὰ ἀνθρώπεια ἤθη·
[5, 24]	Πόλιν φύγετ´ ἔσχατα γαίης· οὔτε	γὰρ	ἡ κεφαλὴ μένει ἔμπεδος οὔτε
[5, 16]	δίελθε ἡμῖν, ὦ Κλεόμβροτε· μεγάλη	γὰρ	ἡ παλαιὰ δόξα τῆς ἐκεῖ
[5, 21]	τὴν ἀλλοτρίαν περιποιήσασθαι. Ὁ μὲν	γὰρ	Ἡμίμηδος ἢ Ἡμιπέρσης Κῦρος, ἢ
[5, 5]	ἀπὸ τούτου φιλεῖ καλεῖσθαι· καὶ	γὰρ	ἡμῶν ὁ μέν τίς ἐστιν
[5, 24]	οἰκοδομήματα ἐνεπίμπρα ἐπακτῷ πυρί; Οὐ	γὰρ	ἦν αὐτῷ κεραυνὸς τηνικαῦτα. Ἢ
[5, 24]	ἀλλ´ οὐ κατ´ ἤπειρον· καὶ	γὰρ	ἦν γελοῖον ἔχοντας ναυτικὸν καὶ
[5, 13]	δῶμα θεοῦ καταλάμπεται αὐγή· ἦλθε	γάρ,	ἠντεβόλησε θεὸς μέγας· εἶδεν ἐμεῖο
[5, 25]	ταὐτὸν παραινεῖν. Ἀληθῆ λέγεις. Οὐ	γὰρ	ἠπίστασο, ὦ σοφιστά, οἷ χωρήσει
[5, 17]	βοῇ καλοῦντος, ὥστε θαυμάζειν· ὁ	γὰρ	Θαμνοῦς Αἰγύπτιος ἦν κυβερνήτης, οὐδὲ
[5, 24]	γάρ ποτε κἀντίος ἔσται· πολλὴ	γὰρ	ἱπποσύνη καὶ πεζὸς ἐπέρχεται. Ὅτι
[5, 26]	Ἁρπάγου ἐπ´ αὐτοὺς στρατεύοντος. Τὸν	γὰρ	ἰσθμὸν τὸν αὐτόθι διακόπτειν ἐπιχειροῦντες
[5, 26]	μὴ πυργοῦτε μηδ´ ὀρύσσετε· Ζεὺς	γάρ	κ´ ἔθηκε νῆσον, αἴ κ´
[5, 10]	αἱ λεγόμεναι ἀνάγκαι θεῶν. Ἀκήλητον	γὰρ	καὶ ἀβίαστον καὶ ἀκατανάγκαστον τὸ
[5, 5]	καὶ τοξευμάτων βαλλόμενοι καταισχύνοιντο. Οὕτως	γὰρ	καὶ γένοιτ´ ἂν ἡμῖν ἐξ
[5, 34]	ἀθλητικῆς, ὅτι ἐστὶ θεοτίμητος; Καὶ	γὰρ	καὶ ἐπὶ πεντάθλου ἀνδριάντι ὑβρισμένῳ
[5, 27]	Μεσσηνίοις κατὰ Λακεδαιμονίων ταῦτα· σὺ	γὰρ	καὶ Μεσσηνίοις κατὰ Λακεδαιμονίων, οὐ
[5, 33]	τῷ ποιητῇ ἀπρεπὴς εἶναι· ἐμεμνήμην	γὰρ	καὶ τοῦ ἑτέρου ποιητοῦ καὶ
[5, 4]	ἀναγκαῖον ἡμᾶς Δημητρίῳ διαφέρεσθαι. Καὶ	γὰρ	κἂν πλείων εἴη χρόνος κἂν
[5, 1]	τῆς τῶν ἐθνῶν πολυαρχίας. Σχεδὸν	γὰρ	κατὰ πᾶσαν πόλιν καὶ κώμην
[5, 9]	παρακελεύεται ἀπαλείφειν, ἵνα ἀπέλθῃ· ταύτας	γὰρ	κρατεῖν καὶ μέντοι καὶ τὸ
[5, 33]	τῇ τοῦ Διὸς αὐλῇ· ταῦτα	γὰρ	λέγει ὁ ἐν Δελφοῖς ποιητής.
[5, 10]	ψευδόμενον ἵν´ ἐκεῖνοι ἀληθεύσωσι. Τὸ	γὰρ	λέγειν ὅτι τὸν οὐρανὸν προσαράξει
[5, 34]	ἔχων τότε γαῖαν ἀρώσεις· οὐδὲ	γὰρ	Λοκροὶ ᾔσθοντο θείας διανοίας πρότερον
[5, 17]	κρεισσόνων τινὸς ἔκλειψις γέγονεν· ὡς	γὰρ	λύχνος ἀναπτόμενος, φάναι, δεινὸν οὐδὲν
[5, 36]	Τοσαῦτα καὶ ὁ Οἰνόμαος. Ἀλλὰ	γὰρ	μετὰ τὰ εἰρημένα μεταβὰς αὖθις
[5, 24]	χέρες οὐδὲ πόδες νέατοι· κατὰ	γάρ	μιν ἐρείψει πῦρ τε καὶ
[5, 14]	πρὸ τῶν θυρῶν πεπατταλευμένοι. Ταῦτα	γὰρ	οἱ θεοὶ αὐτοὶ μεμηνύκασι διὰ
[5, 34]	Δελφικὸν οὕτω καὶ γυμναστήριον. Καὶ	γὰρ	οὐδ´ ἀλλότριον ἦν ἀγῶνος Πυθικοῦ
[5, 5]	ἔφυγεν καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε (τοῦτο	γὰρ	οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν) ἐκεῖνον μὲν
[5, 26]	Ἁρπάγῳ. Τὸ δὲ ῥᾳδιούργημα· ἐπεὶ	γὰρ	οὐκ ἦν βέβαιος ἀποφυγὴ ὀρύξασι,
[5, 24]	πού τι μαντικὸν ἔνεστιν; Σὺ	γὰρ	οὕτως ἐθάρρεις αὐτῷ νὴ Δία
[5, 1]	θεῶν καὶ ἡρώων δόγμα; Τί	γὰρ	οὐχὶ μᾶλλον τὰ τῶν θεῶν
[5, 27]	καί κεν σώσεις πτολίεθρον. Τὰ	γὰρ	παρευρήματα οὐ δέχομαι, ὅτι οὐκ
[5, 24]	καταγέλαστα τὰ πρὸς Λακεδαιμονίους· ἤτοι	γὰρ	πᾶσα, φησίν, ἡ πόλις πολιορκηθήσεται
[5, 29]	ὀρθῶς αὐτὸν βουλεύεσθαι· τὴν μὲν	γὰρ	πατρίδα αὐτόθι ἀπολιπὼν ἄπεισιν, τὴν
[5, 20]	κατὰ τοὺς Ἡρακλείδας διηγήματος. Οὗτοι	γάρ	ποθ´ ὡρμημένοι κατὰ τὸν Ἰσθμὸν
[5, 24]	ἐκέλευον φεύγειν νῶτα ἐπιστρέψαντα· ἔτι	γάρ	ποτε κἀντίος ἔσται· πολλὴ γὰρ
[5, 10]	κἂν ὁποιονοῦν ὑπάρχῃ τοὔνομα. Οὐ	γάρ	που καὶ ὁ καλούμενος Αἰγύπτιος
[5, 10]	πρὸ τῶν ἑκάστῳ οἰκείων; Εἰ	γὰρ	πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀφορᾷ τὸ
[5, 8]	ἀναστρέφεσθαι ἐν τοῖς πράγμασιν. Τοῦ	γὰρ	Πυθαγόρου ταῦτ´ εἰρηκότος παρετήρησα ἐκ
[5, 28]	Δός, εἴποιμι ἂν ἐγώ· οὐδεμίαν	γάρ	πω δόσιν οὐδενὶ ἐπηγγείλω τοιαύτην.
[5, 5]	ἐξαμάρτωσιν καὶ πλημμελήσωσιν· αἰθέριον μὲν	γάρ	σφε μένος πόντονδε διώκει, πόντος
[5, 24]	σῳζομένοις, ὁ δ´ ἀπολλυμένοις. Εἴτε	γὰρ	σῴζοιντο, ἰδοὺ αἱ τῆς Παλλάδος
[5, 33]	Καὶ οὐδὲν ἴσως θαυμαστόν. Διὰ	γὰρ	τὴν ἐν τούτοις ὑπεροχὴν εὖ
[5, 1]	ἄλλων θεῶν μηκέτι οὔσης. Ἰησοῦ	γὰρ	τιμωμένου οὐδεμιᾶς δημοσίας τις θεῶν
[5, 33]	τὸν θεὸν ἐρωτᾷ· ἦ που	γάρ	τις οὐρανία ἦν καὶ ἱκανὴ
[5, 9]	βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ κατασπώμενοι; Τί	γὰρ	τὸ αἴτιον τοῦ ἄκοντας, οὐχὶ
[5, 19]	οὕτω θεὸς ἵλαος ἔσται. Ἐῶ	γὰρ	τὸ Ἀνδρόγεω μὲν Ἀθήνησιν ἀποθανόντος
[5, 8]	καὶ φυσικώτερα γένοιτ´ ἄν. Πνεῦμα	γὰρ	τὸ κατιὸν καὶ ἀπόρροια ἐκ
[5, 20]	δὲ μᾶλλον τοῦ ἀποβησομένου· μὴ	γὰρ	τὸ μέλλον εἰδὼς ὁ θεός,
[5, 20]	ἡττωμένοις ᾖς ἀφώρατος κακουργῶν. Ἱκανὸν	γὰρ	τὸ πάθος καὶ ἡ ἐπιθυμία
[5, 24]	δεῖ τι τούτων ἀποβήσεσθαι. Ἡ	γάρ	τοι Σαλαμὶς ἡ θείη οὐδὲ
[5, 4]	ὅλως ἀγαθοῖς τισι προσοικειοῦσθαι; Ἀλλὰ	γὰρ	τοῖς πᾶσιν πρόδηλον ὡς ὁ
[5, 17]	οὐκ ἄφρονος οὐδὲ ἀλαζόνος. Αἰμιλιανοῦ	γὰρ	τοῦ ῥήτορος, οὗ καὶ ὑμῶν
[5, 10]	εἶναι ἡγοῦ τὸν λόγον· οὐδὲν	γὰρ	τούτων ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν οὔτ´ ἐπίστασθαι
[5, 23]	μετὰ τοῦ ἀδιανοήτου ποιήματος; Ἀλλὰ	γὰρ	τούτων ὧδε ἐληλεγμένων ὥρα συνιδεῖν
[5, 17]	Ὁμολογεῖς γὰρ εἶναι δαίμονας· τίνι	γὰρ	τῶν θεῶν διαφέρουσιν, εἰ καὶ
[5, 10]	καὶ κατὰ ζῴδιον μετασχηματιζόμενον; Οὕτω	γάρ	φασιν αὐτοπτεῖσθαι, ἀγνοοῦντες ὅτι τὸ
[5, 36]	ἀναμένων ἕως ἄνθρωποι μαινόμενοι (οὐ	γὰρ	φήσω ὅτι καὶ θεοί) ἐγκυρήσαντες
[5, 34]	οὐκέτι θνητὸν ἐόντα. Διὰ τί	γάρ,	ὦ πάτριε τῶν Ἑλλήνων ἐξηγητά,
[5, 33]	ἀξύνετον πολλοῖσι λόγοις εἰρημένον. Δεινὸν	γάρ,	ὦ σοφώτατε ἀνδρῶν, μᾶλλον δὲ
[5, 22]	οὐδὲ ῥήτωρ οὐδὲ συκοφάντης· ἑκάστῳ	γὰρ	ὧν ἐπιθυμεῖ ἡγεῖσθαι μὲν τὸν
[5, 36]	ἄλλοις παμπόλλοις Ἡσιοδείοις θεοῖς. Τρὶς	γὰρ’	ὡς ἀληθῶς μύριοί εἰσιν ἐπὶ
[5, 10]	ἑρμηνείαν τῶν συμβόλων εἰπάτωσαν. Δῆλον	γὰρ	ὡς εἰ τοῦ ἡλίου ἦν
[5, 5]	τοὺς δ´ ἧττον ἐπιταράττει. Γίνονται	γὰρ	ὡς ἐν ἀνθρώποις καὶ δαίμοσιν
[5, 4]	προστίθησι τοῖς εἰρημένοις ταῦτα· Εἰσὶ	γὰρ	ὡς ἐν ἀνθρώποις καὶ δαίμοσιν
[5, 8]	δ´ ἐνέπλησε χιτῶνα, ἀμβολάδην διὰ	γαστρὸς	ἀνεσσύμενον παλίνορσον· αὐλοῦ δ´ ἐκ
[5, 10]	καὶ Αἰγύπτιος, ἀλλ´ οὔ τί	γε	Αἰγυπτίᾳ χρώμενος φωνῇ οὐδ´ ἀνθρωπείᾳ
[5, 24]	τὸ μόνον ἀπόρθητον. Συμβούλευμα σύ	γε,	ἀλλ´ οὐ μάντευμα, οὐκ ἀπεοικὸς
[5, 21]	ἑτέρων ἐλέγχων ἐπακοῦσαι, καὶ πρώτου	γε	δι´ οὗ καί φησιν αὐτὸς
[5, 27]	καρτερικοῖς τεθράφθαι δοκοῦντες. Οἱ δέ	γε	εἰ ἐν καρτερικοῖς οὕτως ἦσαν
[5, 35]	καὶ Μελανίππῳ προσηνέχθη· ἀλλ´ εὖ	γε	καὶ μόλις ἡμῖν τὰ περὶ
[5, 34]	τὴν θάλασσαν. Οὐ μὴν διέφυγόν	γε	οἱ Θάσιοι, ἀλλ´ οἱ θεοὶ
[5, 21]	ὂν οὐδ´ αὐτό, ἀλλὰ προσεοικός	γε	ὅμως τῷ ἀλαζόνι καὶ ἀναιδεῖ
[5, 19]	δίκας ταύτας εἰσεπράττου; Ἀλλὰ παραλείπω	γε	οὐδὲν ἧττον ταῦτα ὑμῶν καὶ
[5, 13]	λεγούσης τέθειται· Ἤδη μοι σύ	γε	πάντα ποίει· ξόανον δὲ ἐν
[5, 16]	ἄλλα τί δεῖ λέγειν, ὅπου	γε	τὴν Βοιωτίαν ἕνεκα χρηστηρίων πολύφωνον
[5, 10]	γραφῆς. Καὶ μὴν καὶ διδάσκαλοί	γε	τῆς κακοτέχνου γοητείας αὐτοὶ δὴ
[5, 1]	οἰκουμένην θεῶν ἐλαύνει καὶ τάς	γε	τιμὰς αὐτῶν ἀθετῶν κρατεῖ, ὡς
[5, 33]	Σαβαῖοι καὶ Λυκάμβαι, πρὸς δέ	γε	τὸ τραγῳδεῖσθαι οὐκ ἂν οὐδὲ
[5, 23]	οὖν ὁ θαυμαστὸς οὗτος; Ἆρά	γε	τῶν οἰκείων ὑπερεμάχει; Ἆρα λοιβῆς
[5, 17]	ἀνθρώπους κήρυγμα τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας	γεγενημένην.	Ταῦτα μὲν οὖν ἡμῖν ἀπὸ
[5, 32]	τοὺς νέους λυμαινομένων λόγων ποιητὴν	γεγενημένον.	Ἐφ´ οἷς πάλιν ὁ προδηλωθεὶς
[5, 17]	τὸν ἐξ Ἑρμοῦ καὶ Πηνελόπης	γεγενημένον.	Ὁ μὲν οὖν Φίλιππος εἶχεν
[5, 3]	ἐκτετιμημένον, ὃ δὴ ἐξ ἀνθρώπων	γεγενῆσθαι	καὶ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι, τοὺς καλουμένους
[5, 4]	τά τε περὶ τῶν τούτους	γεγεννηκότων,	περὶ ὧν εἴρηται· ἰδόντες δὲ
[5, 5]	Κρόνος περὶ Οὐρανόν· ὧν ἀμαυρότεραι	γεγόνασιν	αἱ τιμαὶ παρ´ ἡμῖν ἢ
[5, 20]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ' Ὡς πολλοῖς θανάτου	γέγονεν	αἴτιος ὁ Ἀπόλλων διὰ τῆς
[5, 19]	τῶν χρησμῶν ἀμφιβολίας θανάτου αἴτιος	γέγονεν,	τὴν ἀμφὶ τοὺς Ἡρακλείδας ἀναλαβὼν
[5, 17]	ὅτι τῶν κρεισσόνων τινὸς ἔκλειψις	γέγονεν·	ὡς γὰρ λύχνος ἀναπτόμενος, φάναι,
[5, 5]	πάλαι θεολόγοις, ἐρρωμενεστέρους ἀνθρώπων λέγουσι	γεγονέναι	καὶ πολὺ τῇ δυνάμει τὴν
[5, 5]	καὶ τὰ Τιτανικά, δαιμόνων μάχας	γεγονέναι	πρὸς δαίμονας, εἶτα φυγὰς τῶν
[5, 17]	ἐν ᾧ φησι τὸν θάνατον	γεγονέναι	τοῦ δαίμονος. Οὗτος δὲ ἦν
[5, 17]	ὦ Ἡρακλέων, ἐν λόγοις ἀτόποις	γεγονότες,	ἀλλ´ οὐκ ἔστι περὶ πραγμάτων
[5, 13]	ἐδίδαξεν λέγων οὕτως· Εὔχομαι βροτὸς	γεγὼς	Πανὶ συμφύτῳ θεῷ, δισσοκέρατι, δισσόποδι,
[5, 24]	κατ´ ἤπειρον· καὶ γὰρ ἦν	γελοῖον	ἔχοντας ναυτικὸν καὶ ἐπὶ θαλάσσης
[5, 35]	Μελάνιππος ὁ πολλὰ ἀγαθὰ τῇ	Γελῴων	πόλει τεύξας. Πῶς δ´ εἰ
[5, 30]	Κλυμένοιο πάϊ Πρεσβωνιάδαο, ὄψ´ ἦλθες	γενεὴν	διζήμενος· ἀλλὰ καὶ ἔμπης ἱστοβοῆι
[5, 8]	φύσις ταῦτα προφαίνειν τῆς σῆς	γενέθλης,	ἄμβροτε Παιάν. Καὶ πάλιν ὁ
[5, 25]	μὲν οὐχί, ἀφ´ Ἡρακλέος δὲ	γενέθλης	πενθήσει βασιλῆ φθίμενον Λακεδαίμονος οὖρον.
[5, 14]	ἄκρους τε μάγους καὶ ἄκρους	γενεθλιαλόγους.	Καὶ πάλιν ἐν χρησμοῖς ἔφη
[5, 10]	ὁ καλούμενος Αἰγύπτιος ἦν τῷ	γένει·	εἰ δὲ καὶ Αἰγύπτιος, ἀλλ´
[5, 13]	ἀμφὶς ἰαινόμενον πλοχμοῖς θ´ ἱεροῖσι	γενείου.	Καὶ ὁ Πὰν ὕμνον περὶ
[5, 14]	τῷ ἑκάστου γινώσκειν τὴν τῆς	γενέσεως	σύστασιν, ὥστ´ εἶναι αὐτούς, εἰ
[5, 34]	ἢ σὲ αὐτοῖς τούτου πρόξενον	γενέσθαι.	Ἀλλ´ Εὐθυκλέα τὸν πένταθλον ἐνέβαλον
[5, 21]	τοῦτο, ἀλλ´ ὅτι ἐχρῆν οὕτως	γενέσθαι,	ἀνιερώτατος μὲν οὗτος λόγων σοφιστικῶν·
[5, 23]	οὗτος, σὲ ἐδεόμην καὶ τούτου	γενέσθαι	ἐνδείκτην· Ἔν σε τοῖσιν εὐπελέσσιν
[5, 34]	μάντι, ἀλείπτης ἡμῖν ἀντὶ μάντεως	γενέσθαι,	ἢ καὶ μάντις ἅμα καὶ
[5, 23]	ἀγαλματοποιός τις ἢ ζωγράφος ἐπεθύμουν	γενέσθαι	καὶ διδασκάλους ἐζήτουν, ἆρά μοι
[5, 17]	τὸν ἀέρα καὶ διοσημείας πολλὰς	γενέσθαι	καὶ πνεύματα καταρραγῆναι καὶ πεσεῖν
[5, 17]	φθῆναι δὲ παυσάμενον αὐτὸν καὶ	γενέσθαι	μέγαν οὐχ ἑνός, ἀλλὰ πολλῶν
[5, 17]	τῇ Ῥώμῃ σκεδασθῆναι καὶ Θαμνοῦν	γενέσθαι	μετάπεμπτον ὑπὸ Τιβερίου Καίσαρος· οὕτως
[5, 17]	καὶ τὴν ναῦν διαφερομένην πλησίον	γενέσθαι	Παξῶν· ἐγρηγορέναι δὲ τοὺς πλείστους
[5, 21]	δὲ ὅλως, εἰ οὕτως ἐχρῆν	γενέσθαι,	σὺ ὁ δύστηνος ἐν Δελφοῖς
[5, 5]	ἐτῶν μήτε εἰς τὰ Τέμπη	γενέσθαι	τὴν φυγήν, ἀλλ´ ἐκπεσόντα ἐλθεῖν
[5, 4]	πρῶτον ἐξέθηκεν τῶν λογικῶν τέσσαρα	γένη·	θεούς, εἶτα δαίμονας, εἶτα ἥρωας,
[5, 17]	ἐπιτείναντα τὴν φωνὴν εἰπεῖν· Ὁπόταν	γένῃ	κατὰ τὸ Παλῶδες, ἀπάγγειλον ὅτι
[5, 24]	καταπέπλασται τῇ ποιητικῇ σεμνολογίᾳ, ἵνα	γένηται	μάντευμα ἀφώρατον τῷ σοφισμῷ καὶ
[5, 6]	δὴ καὶ τῶν λοιπῶν τὰ	γενναῖα	κατορθώματα, ὧν δὴ ἕνεκα τὴν
[5, 10]	γοητείας αὐτοὶ δὴ πρῶτοι οἱ	γενναῖοι	θεοὶ κατέστησαν. Πόθεν γὰρ ἀνθρώποις
[5, 14]	καὶ τῶν τούτοις ὁμοίων ὁ	γενναῖος	Ἑλλήνων φιλόσοφος, ὁ θαυμαστὸς θεολόγος,
[5, 32]	Ὅμηρον ἐπὶ τούτοις, ὃν ὁ	γενναῖος	Πλάτων ἐξωθεῖ τῆς ἑαυτοῦ πολιτείας
[5, 33]	οἷον εἰ καὶ κάνθαρός τις	γεννηθεὶς	οὐκ ἐνεβίωσεν οὐδ´ ἐνεγήρασεν ἐν
[5, 4]	λέγοντες ὅτι Πλάτων τὸ ταῖς	γεννωμέναις	ποιότησιν ὑποκείμενον στοιχεῖον ἐξευρών, ἣν
[5, 23]	ἢ σὺ ἐν Δελφοῖς εἰ	γενοίμην,	οὐκ ἀπάγξῃ που ἀπελθὼν τῇ
[5, 29]	ἐπιχειρεῖν ὅπως, εἴ οἱ παῖδες	γένοιντο,	ἄριστα αὐτοῖς χρῷτο, τούτου μὲν
[5, 29]	δὲ μόνον ἐσκοπεῖτο, πῶς αὐτῷ	γένοιντο.	Ἑτέρου δὲ ἀποδημεῖν ἐγνωκότος διὰ
[5, 8]	σαφέστερα οὔτε θεϊκώτερα καὶ φυσικώτερα	γένοιτ´	ἄν. Πνεῦμα γὰρ τὸ κατιὸν
[5, 14]	ξοάνων περιεργία; Ποίας δ´ εἰκὼν	γένοιτ´	ἂν ἐνθέου δυνάμεως ἡ τῶν
[5, 5]	βαλλόμενοι καταισχύνοιντο. Οὕτως γὰρ καὶ	γένοιτ´	ἂν ἡμῖν ἐξ αὐτῶν τῶν
[5, 14]	ἀνθρώπων ἐνέδρας. Τί γὰρ ἂν	γένοιτο	βιωφελὲς ἀνθρώποις ἐκ τῆς κακοτέχνου
[5, 21]	ἐπείπερ ἅπαξ ἐμνήσθημεν, οὐδὲν ἂν	γένοιτο	ἐμποδὼν τοῦ καὶ ἑτέρων ἐλέγχων
[5, 25]	τάχα ἄν τι καὶ παράδοξον	γένοιτο.	Λείπεται δὴ τοὺς ταῦτα λογιζομένους
[5, 4]	οὐκ ἄν ποτε τῶν ἀγαθῶν	γένοιτο	προσφιλής. Οὐκ ἄρα θεοῖς οὐδ´
[5, 17]	καὶ γαλήνης περὶ τὸν τόπον	γενομένης	ἀνειπεῖν ἃ ἤκουσεν. Ὡς οὖν
[5, 5]	ἐνιαυτῶν μεγάλων ἐννέα περιόδοις ἁγνὸν	γενόμενον	καὶ Φοῖβον ὡς ἀληθῶς κατελθόντα
[5, 33]	ἀνὴρ ἐπὶ τῷ διασκευάσαι αὐτοὺς	γενόμενος	θεοφιλής, ἀμελῆσαι ἂν ἐκείνων τῶν
[5, 17]	σὺν ἀνθρώποις ποιούμενος διατριβὰς πᾶν	γένος	δαιμόνων ἐξελαύνειν τοῦ τῶν ἀνθρώπων
[5, 4]	ἀπορίας οἱ τὸ τῶν δαιμόνων	γένος	ἐν μέσῳ θεῶν καὶ ἀνθρώπων
[5, 2]	δυνάμεις, ἐπεὶ κατέμαθον τὸ ἀνθρώπειον	γένος	κάτω που περὶ νεκρῶν ἀνδρῶν
[5, 27]	ὅτι οὐκ ἦν καθαρὸν ἐκ	γένους	Αἰπύτου τὸ ἱερεῖον, ὅθεν ἀτέλεστα
[5, 4]	τὴν μεταβολήν, τοῦ μὲν χρυσοῦ	γένους	εἰς δαίμονας πολλοὺς κἀγαθούς, τῶν
[5, 21]	τυραννικοῦ, πατρόθεν δὲ ἐξ ἰδιωτικοῦ	γένους	ἡμίονος ὢν ἐν τῷ αἰνίγματι,
[5, 34]	ἄνδρας καὶ ἀθλητὰς ἰσοθέοις τιμαῖς	γεραίρειν	παρεκελεύοντο. Ἐπεὶ δὲ οὐ μόνους
[5, 30]	διζήμενος· ἀλλὰ καὶ ἔμπης ἱστοβοῆι	γέροντι	νέαν ποτίβαλλε κορώνην· γέροντι νέαν
[5, 30]	ἱστοβοῆι γέροντι νέαν ποτίβαλλε κορώνην·	γέροντι	νέαν συνοικεῖν, εἰ παίδων ἐπιθυμεῖ,
[5, 17]	παρόντων ἐνίους μάρτυρας, Αἰμιλιανοῦ τοῦ	γέροντος	ἀκηκοότας. Ὁ δὲ Δημήτριος ἔφη
[5, 2]	περιπολοῦντες καὶ τὸ σκότιον καὶ	γεῶδες	οἰκητήριον ἔχειν κατακεκριμένοι δι´ ἃς
[5, 5]	ἐπιφανέντα ποτὲ τοῖς κατ´ ἀγρὸν	γεωπονοῦσιν.	Τί χρῆν ἀγαθὸν ὄντα παρασχεῖν
[5, 34]	ἀνεστάθη καὶ εὐθὺς ἡ μὲν	γῆ	ἀνέθαλλεν, οἱ δὲ ἐκόμων Δήμητρι
[5, 33]	πατρῴα κοπρία καὶ ἥτις αὐτὸν	γῆ	δέξεται ἀποθανόντα. Ταῦτα μὲν οὖν
[5, 34]	οὐδὲν ἐπὶ τούτῳ ὠφελήθη ἡ	γῆ	ὥστε παύσασθαι νοσοῦσα, εἰ μὴ
[5, 34]	οἱ θεοὶ καὶ τὴν Θασίων	γῆν	ἄφορον εἰργάσαντο. Πιστεύομεν δὲ καὶ
[5, 2]	καὶ καταχθόνιοι τόν τε ἐπὶ	γῆν	βαρὺν καὶ ζοφερὸν ἀέρα περιπολοῦντες
[5, 17]	βλέποντα τὸν Θαμνοῦν πρὸς τὴν	γῆν	εἰπεῖν, ὥσπερ ἤκουσεν, ὅτι ὁ
[5, 20]	θάλασσαν, δόξαν ἐμποιήσας ὅτι κατὰ	γῆν	εἰσίοι, καὶ μέσον στρατοπεδεύεται Ναυάτου
[5, 36]	Λιβυκὸν ἐξοκείλαντες οὐδ´ εἰς τὴν	γῆν	ἔξω ἐκβαλόντες αὐτόν· ἐπεὶ οὐκ
[5, 33]	βίᾳ ἀπήνεγκεν ἐπί τινα ἄλλην	γῆν	καὶ ἄλλην κοπρίαν, κἄπειτα ἐλθὼν
[5, 20]	Καὶ σὺ ἔφης· Οὐ κατὰ	γῆν	λέγω στενύγρην, ἀλλὰ κατὰ τὴν
[5, 5]	πράγματα ταράξας, ἐνέπλησεν δὲ κακῶν	γῆν	ὁμοῦ τε πᾶσαν καὶ θάλασσαν,
[5, 4]	θεούς, οἷς ἀπηλλάχθαι τῶν περὶ	γῆν	προσῆκόν ἐστιν, ἀλλὰ δαίμονας ὑπηρέτας
[5, 17]	θεούς, οἷς ἀπηλλάχθαι τῶν περὶ	γῆν	προσῆκόν ἐστιν, ἀλλὰ δαίμονας ὑπηρέτας
[5, 24]	σῴζεσθαι, παραδόντας τοῖς βουλομένοις τὴν	γῆν.	Ταῦτα μὲν οὖν τὰ πρὸς
[5, 9]	στεφάνοις τε καὶ τοῖς ἀπὸ	γῆς	ἄνθεσι καί τισιν ἄλλαις ἀσήμοις
[5, 4]	σώματι λοιμούς τε πόλεσι καὶ	γῆς	ἀφορίας ἐπάγουσιν καὶ πολέμους καὶ
[5, 20]	κοσμήσας τὸ ἱερὸν τῶν πανταχοῦ	γῆς	ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ πλουσιώτατον ἀπέφηνεν,
[5, 2]	ἐκ τῶν ἀναθυμιωμένων καὶ ἀπὸ	γῆς	ἐξατμιζομένων ἀναδόσει χαίροντες οἵ τε
[5, 33]	θεῶν, εἰ μήτε ὅπου τῆς	γῆς	ἐξέθορεν τῆς μητρὸς εἰδείη ὁ
[5, 21]	δὲ μαινόμεθα οἱ πανταχόθεν τῆς	γῆς	ἐπὶ σὲ διώκοντες; Τί δὲ
[5, 27]	Λακεδαιμονίοις περὶ Μεσσηνίων καὶ τῆς	γῆς	ἧς εἶχον Μεσσήνιοι ἀπάτῃ νικήσαντες
[5, 15]	ἐπὶ γῆς ὀχεῖσθαι, ἀλλ´ ἐπὶ	γῆς	ἱερᾶς ἐδυνήθησαν· ἱερὰ δὲ ἡ
[5, 6]	τὴν Ἄρτεμιν καὶ τοῖς ἀπὸ	γῆς	καρποῖς τὴν Δηώ· θρηνεῖν δὲ
[5, 1]	τινες ὄντως ἦσαν τῶν ἐπὶ	γῆς	κηδεμόνες, τοῦ μὲν ἄρδην μεταστήσασθαι
[5, 33]	πατρίς ἐστιν· Μίνωος δ´ ἀπὸ	γῆς	οὔτε σχεδὸν οὔτ´ ἀπὸ τηλοῦ,
[5, 15]	ὑποκειμένῃ εἰκόνι· οὐ γὰρ ἐπὶ	γῆς	ὀχεῖσθαι, ἀλλ´ ἐπὶ γῆς ἱερᾶς
[5, 15]	ἀρθείσης λέλυται τὸ κρατοῦν ἐπὶ	γῆς	τὸ θεῖον. Διὰ δὴ τούτων
[5, 15]	ὡς κρατεῖν αὐτοὺς ἔν τισι	γῆς	χωρίοις τοὺς κατὰ μαγείαν φασὶ
[5, 4]	ἐξελέξαντο ἀφ´ ὧν ἐγεννήθησαν Οἱ	γίγαντες	οἱ ὀνομαστοὶ ἐξ αἰῶνος Εἴποι
[5, 5]	διαφοραὶ καὶ κακίας. Τὰ γὰρ	γιγαντικὰ	καὶ Τιτανικὰ παρ´ Ἕλλησιν ᾀδόμενα
[5, 4]	τά τε παρ´ Ἕλλησιν ᾀδόμενα	γιγαντικά	τινα καὶ Τιτανικὰ δαιμονικὰ εἶναι
[5, 4]	περὶ τῶν πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ	γιγάντων	ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ λεγόμενα
[5, 6]	καὶ χρὴ λίσσεσθ´, ἵνα σοι	γίγνητ´	ἐπαρωγός. Ἀκήκοας οἷα τοῦ δαίμονος,
[5, 34]	οἱ θεοὶ οὐκ ἀνασχόμενοι τῶν	γιγνομένων	ἐπαφῆκαν αὐτοῖς τὸν κράτιστον λιμόν·
[5, 3]	πέμπτον ἐκ τῶν ἐν ἀνθρώποις	γιγνομένων	πραγμάτων ἀναπλασάμενοι. Τὰς γὰρ ἐνεργείας
[5, 9]	διὸ μηδὲ κατὰ γνώμην αὐτοῖς	γίνεσθαι,	καὶ πῶς ἂν ἀγαθοὶ εἶεν,
[5, 5]	καὶ πόνον καὶ ὅσα ταύταις	γινόμενα	ταῖς μεταβολαῖς πάθη τοὺς μὲν
[5, 10]	τῷ θείῳ τῶν περὶ ἡμᾶς	γινομένων	παθῶν, ἢ λελήθαμεν ἐναντίας ἐννοίας
[5, 5]	μᾶλλον, τοὺς δ´ ἧττον ἐπιταράττει.	Γίνονται	γὰρ ὡς ἐν ἀνθρώποις καὶ
[5, 24]	αὐτοῖς τὰ τῆς ἥττης περιστήσεται	γινώσκει.	Διὸ καὶ πρὸς ταῦτα οἷά
[5, 14]	ἃ προλέγουσιν προσημαίνοντες τῷ ἑκάστου	γινώσκειν	τὴν τῆς γενέσεως σύστασιν, ὥστ´
[5, 17]	ἦν ἕτερα δυστράπελα καὶ μοχθηρὰ	γινώσκων,	ἔχοντα προαιρέσεις τινὰς καὶ ὁρμάς.
[5, 6]	δὲ λιγὺ πνείουσαν ἔμαρπτε σύριγγα	γλαφυρήν,	Νύμφῃσι δὲ θυμὸν ἔθελγεν· ὀξὺ
[5, 33]	ἐσθλὸν ὀρούσει καὶ στεφέων ἱερῶν	γλυκερὴν	χάριν ἀμφιβαλεῖται· ὁ δὲ κοῦρος
[5, 14]	ἄνθρακος πεφλεγμένου, δεῖμα νερτέρων κυνῶν,	γλύμμα	δεινὸν Ἑκάτης· λαμπὰς ἔστω πρὸς
[5, 33]	τελευτῆσαι βιότοιο, εὖτ´ ἂν ἀπὸ	γλώσσης	γνῷς παίδων ἀξύνετον πολλοῖσι λόγοις
[5, 8]	Ὅτι μαγγανείαις καθέλκονται καὶ παρὰ	γνώμην	ἀναγκάζονται ταῖς ἀνθρωπίνας βουλαῖς δουλεύειν.
[5, 9]	τὸ πραττόμενον, διὸ μηδὲ κατὰ	γνώμην	αὐτοῖς γίνεσθαι, καὶ πῶς ἂν
[5, 9]	καὶ ταῦτα γοήτων, οὐ κατὰ	γνώμην	οἰκείαν, βίᾳ δὲ καὶ ἀνάγκῃ
[5, 9]	μὴ καλὸν μηδὲ συμφέρον παρὰ	γνώμην	πράττειν ἀναγκαζόμενοι ἀγόμενοί τε καὶ
[5, 17]	μὴ πολυπραγμονεῖν, ἀλλ´ ἐᾶν, οὕτω	γνῶναι	τὸν Θαμνοῦν, εἰ μὲν εἴη
[5, 18]	Ἀλλ´ ἐπεὶ μὴ τοῖς πᾶσι	γνώριμα	τυγχάνει τὰ εἰρημένα, εὖ μοι
[5, 10]	μάρτυς, σοφὸς ὢν ἐν τοῖς	γνωρίμοις	καὶ πάντα ἀκριβῶς τὰ οἰκεῖα
[5, 17]	ἦν κυβερνήτης, οὐδὲ τῶν ἐμπλεόντων	γνώριμος	πολλοῖς ἀπ´ ὀνόματος. Δὶς μὲν
[5, 33]	βιότοιο, εὖτ´ ἂν ἀπὸ γλώσσης	γνῷς	παίδων ἀξύνετον πολλοῖσι λόγοις εἰρημένον.
[5, 6]	καὶ τῶν ἀπορρήτων ἀξιωθεὶς τῆς	γνώσεως.	Τοτὲ μὲν οὖν τινας τῶν
[5, 24]	ἃ δεομένων βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιλέγεται,	γνωσθήσεται.	ἰδοὺ δὴ προσκείσθω· Οὐ δύναται
[5, 1]	καὶ δημιουργοῦ τῶν ὅλων θεοῦ	γνῶσιν	φωτὸς δίκην πᾶσιν ἀνθρώποις ἀνατειλάσης.
[5, 9]	τιμᾶσθαι οἱ καὶ τοῖς τυχοῦσι	γόησι	τὸν τρόπον πανωλεστάτοις καταδουλούμενοι καὶ
[5, 10]	οἱ θαυμάσιοι αὐτῶν θεοὶ τοῖς	γόησιν	ὑποτάττονται. Πάνυ δέ με θράττει
[5, 10]	καὶ διδάσκαλοί γε τῆς κακοτέχνου	γοητείας	αὐτοὶ δὴ πρῶτοι οἱ γενναῖοι
[5, 9]	εἰ μόνον τὰ τῆς περιέργου	γοητείας	μετέλθοιέν τε καὶ διαπράξοιντο. Οὔτ´
[5, 2]	Οἵδε γοῦν καὶ τῆς ἀρχεκάκου	γοητείας	παντὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ
[5, 14]	βιωφελὲς ἀνθρώποις ἐκ τῆς κακοτέχνου	γοητείας;	Τί δ´ ἂν ἔχοι θεοφιλὲς
[5, 15]	ἦν ἔτι χρεία τῆς κακοτέχνου	γοητείας	τῶν εἰς ὑποδοχὴν τοῦ θείου
[5, 2]	τῦφον ἐπαγόντων καὶ δὴ καὶ	γοητικαῖς	κακοτεχνίαις τὰ πολλὰ συσκευαζόντων, τῆς
[5, 9]	τινος μέρους φιλοσοφίας, μεθόδοις δὲ	γοήτων	ἀπειρημέναις, ἃς ὁ αὐτὸς αὖθις
[5, 21]	Πανέλλησι θαυμαζομένους χρησμοὺς εἶναι βούλεται,	γοήτων	δὲ ἀνδρῶν πλάνας καὶ σοφίσματα
[5, 10]	ἀνθρωπείᾳ ὅλως χρώμενος. Ἢ γὰρ	γοήτων	ἦν ταῦτα πάντα τεχνάσματα καὶ
[5, 9]	ὑπὸ θνητῶν ἀνθρώπων, καὶ ταῦτα	γοήτων,	οὐ κατὰ γνώμην οἰκείαν, βίᾳ
[5, 18]	τις τῶν νέων ἀνδρικῷ λογισμῷ	Γοήτων	φώραν ἐν οἰκείῳ συγγράμματι πεποιημένος·
[5, 21]	Οἰνομάου παρρησίας τὰ τῆς τῶν	Γοήτων	φώρας, κυνικῆς οὐκ ἀπηλλαγμένα πικρίας.
[5, 7]	Δηοῖ· Ἴσιδι δ´ αὖ Φαρίῃ,	γονίμοις	παρὰ χεύμασι Νείλου, μαστεύειν οἴστροισιν
[5, 17]	ὥστε ἤδη τινὰς τῶν δαιμόνων	γονυπετεῖν	αὐτὸν καὶ ἱκετεύειν μὴ τῷ
[5, 24]	μηδ´ αἰδεῖσθαι κακὸν εἶναι. Ὁ	γοῦν	ἐπιλυσάμενος ἐκεῖνο τὸ αἴνιγμα οὐ
[5, 34]	μηχανήματα ὑπὲρ ἀθανασίας ἐξεῦρες· ᾔσθοντο	γοῦν	εὐθέως οἱ θεοὶ τῆς ἀγαθουργίας
[5, 2]	τῶν τεθεοποιημένων ἡρώων ψυχάς. Ἐντεῦθεν	γοῦν	ἤδη μείζων τις εἶναι καὶ
[5, 2]	δαιμόνων τοῖς θεραπεύουσι προκαταρξάντων. Οἵδε	γοῦν	καὶ τῆς ἀρχεκάκου γοητείας παντὶ
[5, 1]	δίκην πᾶσιν ἀνθρώποις ἀνατειλάσης. Αὐτίκα	γοῦν	μάλα ὅσον οὐδέπω παραστήσομεν ὡς
[5, 18]	καὶ θανάτους ἐπὶ θανάτῳ. Κελεύει	γοῦν	ὁ Ἀπόλλων ἔτους ἑκάστου πέμπειν
[5, 5]	ἔργῳ τῆς πείρας ᾐσθημένοι; Φησὶν	γοῦν	ὁ θαυμάσιος μάρτυς τοὺς τῆς
[5, 13]	τὰ ἀγάλματα οὕτω καθιδρύνθη. Λέγει	γοῦν	ὁ Σάραπις ἰδὼν τὸν Πᾶνα
[5, 18]	ἀναβολὴν τοῦ θανάτου πεποιημένον. Τίθησιν	γοῦν	ὁμοῦ καὶ ἀπελέγχει τὸν χρησμὸν
[5, 21]	καλὸν δὲ μηδὲν εἰδέναι. Τὸ	γοῦν	ὀσμὴν ἐς φρένας σὰς ἐλθεῖν
[5, 2]	τρόπος τῆς δαιμονικῆς ἐνεργείας. Οἵδε	γοῦν	περίγειοί τινες ὄντες καὶ καταχθόνιοι
[5, 9]	ἀξιῶν παρ´ αὐτοῦ διδαχθῆναι; Πυνθάνεται	γοῦν	ὧδέ πως ἀπορῶν καὶ λέγων·
[5, 15]	τὴν ἀποστροφὴν αὐτῶν πεποιῆσθαι. Ὁρᾷς	γοῦν	ὡς κρατεῖν αὐτοὺς ἔν τισι
[5, 9]	πόδας ὕδατι λευκῷ ῥάνατε καὶ	γραμμὰς	ἀπαλείψατε, καί κε μόλοιμι. Χειρὸς
[5, 9]	Οἷς ἐπιλέγει ὁ συγγραφεύς· Τὰς	γραμμὰς	τοίνυν παρακελεύεται ἀπαλείφειν, ἵνα ἀπέλθῃ·
[5, 17]	πατήρ, ἐμὸς πολίτης καὶ διδάσκαλος	γραμματικῶν.	Οὗτος ἔφη ποτὲ πλέων εἰς
[5, 9]	ταῖς διὰ τοιῶνδε σχημάτων καὶ	γραμμῶν	καὶ τύπων στεφάνοις τε καὶ
[5, 5]	ἀπαραίτητος ἡ τῶν προκειμένων ἀπόδειξις.	Γράφει	δὲ ταῦτα ὁ δεδηλωμένος ἐν
[5, 27]	συνεῖδεν ὁ προδηλωθεὶς ἔλεγχος ἐποπτεύσωμεν.	Γράφει	δὲ ὧδε· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΗ' Τὰ
[5, 16]	θνήσκειν αὐτῶν τοὺς δαίμονας ταῦτα	γράφει·	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ' Περὶ τοῦ καὶ
[5, 3]	μαντεῖά τε καὶ χρηστήρια τόνδε	γράφει	τὸν τρόπον· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Περὶ
[5, 4]	κατακλυσμοῦ γιγάντων ἐν τῇ θείᾳ	γραφῇ	λεγόμενα τά τε περὶ τῶν
[5, 3]	πρώτας τὰς ἀπὸ τῆς Πλουτάρχου	γραφῆς,	ἣν πεποίηται Περὶ τῶν ἐκλελοιπότων
[5, 10]	ταύτης προκείσθω τῆς τοῦ Πορφυρίου	γραφῆς.	Καὶ μὴν καὶ διδάσκαλοί γε
[5, 21]	ὑπὸ τοῦ Κλαρίου Ἀπόλλωνος ἠπατῆσθαι,	γράφων	ὧδε· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ' Ὡς ἐπλάνων
[5, 16]	φαεσιμβρότῳ εἰσέτ´ ἔασιν ἐν Διδύμων	γυάλοις	Μυκαλήϊον ἔνθεον ὕδωρ Πυθῶνός τ´
[5, 9]	ἐκλύων πολιὸν τύπον ἠδ´ ἀπὸ	γυίων	Νειλαίην ὀθόνην χερσὶ στιβαρῶς ἀπαείρας.
[5, 34]	ὥσπερ χρηστήριον Δελφικὸν οὕτω καὶ	γυμναστήριον.	Καὶ γὰρ οὐδ´ ἀλλότριον ἦν
[5, 34]	Πυθικοῦ Πυθικὸν εἶναι καὶ τὸ	γυμναστήριον.	Τούτοις ἐπισυνάψω καὶ ἅ φησιν
[5, 4]	ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς	γυναῖκας	ἐκ πασῶν ὧν ἐξελέξαντο ἀφ´
[5, 29]	ἄμεινον· ἵπποι Θρηίκιαι, Λακεδαιμόνιαι δὲ	γυναῖκες,	ἄνδρες θ´ οἳ πίνουσιν ὕδωρ
[5, 32]	τὸν Ἀρχίλοχον, ἄνδρα παντοίαις κατὰ	γυναικῶν	αἰσχρορρημοσύναις καὶ ἀρρητολογίαις, ἃς οὐδ´
[5, 24]	ᾔδεις, ὅτι τὰ τέκνα τῶν	γυναικῶν	εἴποι μὲν ἄν τις εἶναι
[5, 24]	Σαλαμίς, ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα	γυναικῶν	ἤ που σκιδναμένης Δημήτερος ἢ
[5, 24]	ἡ θείη Σαλαμὶς ἀπολεῖ τέκνα	γυναικῶν	ᾔδεις, πότερα δὲ σκιδναμένης Δημήτερος
[5, 1]	παραγγέλματα περιέχουσαι, ἀνδράσιν ὁμοῦ καὶ	γυναιξὶ	καὶ παισὶν εἰς ἐπήκοον παραδέδονται,
[5, 22]	οὐδὲ ἐρῶν ἀνὴρ οὐδὲ ἐρῶσα	γυνὴ	οὐδὲ κόλαξ οὐδὲ ῥήτωρ οὐδὲ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 6/12/2007