| Livre, chapitre |
| [2, 10] |
δ'
Εὐβουλίδης
κερατίνας
ἐρωτῶν
καὶ
|
ψευδαλαζόσιν |
λόγοις
τοὺς
ῥήτορας
κυλίων
ἀπῆλθ' |
| [2, 8] |
τ'
Ἀριστίππου
τρυφερὴ
φύσις
ἀμφαφόωντος
|
ψεύδη. |
Τοῦτόν
φασί
ποτε
κελεῦσαι
πέρδικα |
| [2, 17] |
τὴν
πόλιν,
ἀλλὰ
διαβολὴν
ἀναλαβεῖν
|
ψευδῆ· |
φοιτᾶν
τε
πρὸς
τὸν
Ἀντίγονον |
| [2, 10] |
διαλεκτικῇ
λόγους
ἠρώτησε,
τόν
τε
|
ψευδόμενον |
καὶ
τὸν
διαλανθάνοντα
καὶ
Ἠλέκτραν |
| [2, 1] |
οὖσαν
σφαιροειδῆ·
τήν
τε
σελήνην
|
ψευδοφαῆ, |
καὶ
ἀπὸ
ἡλίου
φωτίζεσθαι·
ἀλλὰ |
| [2, 3] |
ὁμοιομερείας·
καθάπερ
γὰρ
ἐκ
τῶν
|
ψηγμάτων |
λεγομένων
τὸν
χρυσὸν
συνεστάναι,
οὕτως |
| [2, 17] |
τοὺς
βαρβάρους
περὶ
Λυσιμαχίαν,
γράφει
|
ψήφισμα |
αὐτῷ
Μενέδημος
ἁπλοῦν
τε
καὶ |
| [2, 17] |
εἰπὼν
ὡς
οὔτε
σκηνὴν
οὔτε
|
ψήφισμα |
προσήκει
τῷ
σοφῷ
γράφειν.
Πεμφθεὶς |
| [2, 17] |
τὸν
Μενέδημον·
ὅθεν
γράψαντος
αὐτοῦ
|
ψήφισμά |
τι
καθήψατό
τις
Ἀλεξίνειος,
εἰπὼν |
| [2, 17] |
Ἦν
δὲ
τοῦ
μὲν
θέρους
|
ψίαθος |
ἐπὶ
τῶν
κλινῶν,
τοῦ
δὲ |
| [2, 8] |
ἀλγηδόσι
γίνεσθαι.
Καὶ
γὰρ
ἐπὶ
|
ψιλῇ |
τῇ
τῆς
πατρίδος
εὐημερίᾳ
ὥσπερ |
| [2, 8] |
κίνημα.
Λέγουσι
δὲ
μηδὲ
κατὰ
|
ψιλὴν |
τὴν
ὅρασιν
ἢ
τὴν
ἀκοὴν |
| [2, 8] |
πολλῶν
ἀναπεπλῆσθαι
παθημάτων,
τὴν
δὲ
|
ψυχὴν |
συμπαθεῖν
τῷ
σώματι
καὶ
ταράττεσθαι, |
| [2, 8] |
Οὐ
γὰρ
περὶ
ὁμοίας,
ἔφη,
|
ψυχῆς |
ἀγωνιῶμεν
ἕκαστοι.
Σεμνυνομένου
τινὸς
ἐπὶ |
| [2, 8] |
γὰρ
τῷ
χρόνῳ
τὸ
τῆς
|
ψυχῆς |
κίνημα.
Λέγουσι
δὲ
μηδὲ
κατὰ |
| [2, 15] |
φίλου,
Περὶ
τοῦ
εἰδέναι,
Περὶ
|
ψυχῆς, |
Περὶ
τοῦ
εὖ
ζῆν,
Περὶ |
| [2, 8] |
καὶ
Πλάτων
ἐν
τῷ
Περὶ
|
ψυχῆς |
ὡς
ἐν
ἄλλοις
εἰρήκαμεν.
Ἦν |
| [2, 8] |
διαστροφήν·
οὐ
πάσας
μέντοι
τὰς
|
ψυχικὰς |
ἡδονὰς
καὶ
ἀλγηδόνας
ἐπὶ
σωματικαῖς |
| [2, 8] |
καὶ
ἀπονίαν.
Πολὺ
μέντοι
τῶν
|
ψυχικῶν |
τὰς
σωματικὰς
ἀμείνους
εἶναι,
καὶ |
| [2, 11] |
Φέρονται
δ'
αὐτοῦ
διάλογοι
ἐννέα
|
ψυχροί· |
Μόσχος,
Ἀρίστιππος
ἢ
Καλλίας,
Πτολεμαῖος, |
| [2, 4] |
αἰτίας
εἶναι
γενέσεως,
θερμὸν
καὶ
|
ψυχρόν. |
Καὶ
τὰ
ζῷα
ἀπὸ
τῆς |