Livre, chapitre
[2, 3]	Δοκεῖ δὲ πρῶτος, καθά φησι	Φαβωρῖνος	ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, τὴν Ὁμήρου
[2, 1]	σκιοθήρων ἐν Λακεδαίμονι, καθά φησι	Φαβωρῖνος	ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, τροπάς τε
[2, 17]	ἐν πανδοκείῳ ποτὲ κρεάτων ῥιπτουμένων	φαγών,	ἐπειδὴ μάθοι, ἐναυτία τε καὶ
[2, 3]	εἰπεῖν τὸν ἥλιον ἐν τῷ	Φαέθοντι.	Ἀλλὰ καὶ εἰς Ὀλυμπίαν ἐλθόντα
[2, 7]	τε τῆς ἀπολογίας τοῦ πατρὸς	Φαίακος	τοῦ στρατηγοῦ καὶ Δίωνος. Μάλιστα
[2, 9]	στωικὸς φιλόσοφος· εἰκοστὸς ποιητὴς τραγῳδίας.	~Φαίδων	Ἠλεῖος, τῶν εὐπατριδῶν, συνεάλω τῇ
[2, 8]	Χαρώνδαν εἰπόντα, οἱ δὲ πρὸς	Φαίδωνα,	Τίς ὁ μεμυρισμένος; Ἐγώ, φησίν,
[2, 17]	ὡς προείρηται ἐν τῷ περὶ	Φαίδωνος,	Ἠλιακοὶ προσηγορεύοντο· Ἐρετρικοὶ δ' ἐκλήθησαν
[2, 7]	Αἰσχίνου· διστάζει δὲ περὶ τῶν	Φαίδωνος	καὶ Εὐκλείδου, τοὺς δὲ ἄλλους
[2, 17]	Φρύνιχος. ~Μενέδημος> Οὗτος τῶν ἀπὸ	Φαίδωνος,	Κλεισθένους τοῦ τῶν Θεοπροπιδῶν καλουμένων
[2, 10]	οὐδὲ γὰρ ἄλλου οὐδενός, οὐ	Φαίδωνος	ὅτις γένετ' οὐδ' ἐριδάντεω Εὐκλείδεω,
[2, 17]	Ἀγχιπύλῳ καὶ Μόσχῳ τοῖς ἀπὸ	Φαίδωνος	παρέβαλον. Καὶ μέχρι μὲν τούτων,
[2, 8]	μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπὸ	Φαίδωνος,	ὧν τοὺς κορυφαιοτάτους Ἐρετρικούς. Ἔχειν
[2, 8]	πολλάκις ἐναντιοῦσθαι· ὡς δυσκολώτατον αὐτοῖς	φαίνεσθαι	τὸν ἀθροισμὸν τῶν ἡδονῶν εὐδαιμονίαν
[2, 17]	τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος.	Φαίνεται	δὴ ὁ Μενέδημος σεμνὸς ἱκανῶς
[2, 8]	ὀνειδίσαντα τὴν πολυτέλειαν, Ἆρα, ἔφη,	φαίνεταί	σοι Διονύσιος ἀγαθός; Τοῦ δ'
[2, 8]	ζῆν ὑπὸ Πλάτωνος, ἔφη, Ἆρα	φαίνεταί	σοι Διονύσιος ἀγαθός; Τοῦ δ'
[2, 8]	Σωκράτους. Οὗτος σοφιστεύσας, ὥς φησι	Φαινίας	ὁ περιπατητικὸς ὁ Ἐρέσιος, πρῶτος
[2, 3]	κορυφὴν τῆς γῆς τὸν ἀεὶ	φαινόμενον	εἶναι πόλον, ὕστερον δὲ τὴν
[2, 8]	τὴν ἐπίγνωσιν, τῶν τ' εὐλόγως	φαινομένων	πάντα πράττειν. Ἔλεγον τὰ ἁμαρτήματα
[2, 17]	ἐπίτηδες, παράγυμνον, τὰ πλεῖστα μέρη	φαῖνον	τοῦ σώματος. Ἦν δὲ καὶ
[2, 10]	καὶ σωρίτην καὶ κερατίνην καὶ	φαλακρόν.	Περὶ τούτου φησί τις τῶν
[2, 8]	πάγον, εἰ μὴ Δημήτριος ὁ	Φαληρεὺς	αὐτὸν ἐρρύσατο. Ἀμφικράτης δ' ἐν
[2, 3]	ὤν, ὥς φησι Δημήτριος ὁ	Φαληρεὺς	ἐν τῇ τῶν Ἀρχόντων ἀναγραφῇ,
[2, 3]	χερσὶν αὐτοὺς Δημήτριός φησιν ὁ	Φαληρεὺς	ἐν τῷ Περὶ γήρως. Ἕρμιππος
[2, 1]	τὰ παιδάρια, τὸν δὲ μαθόντα	φάναι,	Βέλτιον οὖν ἡμῖν ᾀστέον διὰ
[2, 10]	πυνθανομένων διὰ τί τῇδε κατοικεῖ,	φάναι	βούλεσθαι αἵρεσιν συστήσασθαι ἣν Ὀλυμπικὴν
[2, 17]	πατέρα τύπτων, Ἀλλ' οὔτε ἔτυπτον,	φάναι,	Οὔτε πέπαυμαι. Πάλιν τ' ἐκείνου
[2, 8]	αὐτὸν κατακλῖναι· καὶ τόν, Ἐνδοξότερον,	φάναι,	τὸν τόπον ἠθέλησας ποιῆσαι. Αὐχοῦντός
[2, 3]	ἀξιούντων τί βούλεται αὐτῷ γενέσθαι,	φάναι,	Τοὺς παῖδας ἐν ᾧ ἂν
[2, 8]	ἕνεκα τῆς τῶν ἀφρόνων συνοχῆς.	Φανερῶς	τε τοῖς ἐρωμένοις ἄνευ πάσης
[2, 3]	ἔχειν, ἀλλὰ καὶ λόφους καὶ	φάραγγας.	Ἀρχὰς δὲ τὰς ὁμοιομερείας· καθάπερ
[2, 3]	Σίλλοις οὕτω· Καί που Ἀναξαγόρην	φάσ’	ἔμμεναι, ἄλκιμον ἥρω Νοῦν, ὅτι
[2, 7]	Ἀξίοχος, Ἀσπασία, Ἀλκιβιάδης, Τηλαύγης, Ῥίνων.	Φασὶ	δ' αὐτὸν δι' ἀπορίαν ἐλθεῖν
[2, 11]	οὐκ ἄρα ἐστὶ τοῦτο λάχανον.	Φασὶ	δ' αὐτὸν ὁμιλοῦντα Κράτητι μεταξὺ
[2, 3]	θήλεα δὲ ἀπὸ τῶν ἀριστερῶν.	Φασὶ	δ’ αὐτὸν προειπεῖν τὴν περὶ
[2, 7]	Αἰσχίνου οὐκ ἀπιθὴς {ἲς} γράψαι.	Φασὶ	δ' αὐτῷ λέγειν Σωκράτην, ἐπειδήπερ
[2, 8]	φιλοσοφίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις.	Φασὶ	δὲ καὶ λυπεῖσθαι ἄλλον ἄλλου
[2, 8]	θεοῖς σε ἐχθρὸν εἶναι νομίζω;	Φασὶ	δέ ποτε ἐν Κορίνθῳ παρέρχεσθαι
[2, 17]	Μενεδήμου παρρησία ἀπολώλεκεν. Ἦν δέ,	φασί,	καὶ ἐκκλινὴς καὶ τὰ τῆς
[2, 17]	δὲ καὶ σκηνογράφον αὐτὸν εἶναί	φασι	καὶ μαθεῖν ἑκάτερα τὸν Μενέδημον·
[2, 11]	ταύτην κοσμῶ. Ἀπεδέχετο δ' αὐτόν,	φασί,	καὶ Πτολεμαῖος ὁ Σωτήρ. Καὶ
[2, 17]	ὠφελεῖν ἀγαθόν ἐστιν. Ἀνῄρει δέ,	φασί,	καὶ τὰ ἀποφατικὰ τῶν ἀξιωμάτων,
[2, 8]	καθεύδοντός ἐστι κατάστασις. Δύνασθαι δέ	φασι	καὶ τὴν ἡδονήν τινας μὴ
[2, 8]	τρυφερὴ φύσις ἀμφαφόωντος ψεύδη. Τοῦτόν	φασί	ποτε κελεῦσαι πέρδικα πεντήκοντα δραχμῶν
[2, 17]	καὶ πρὸς τοὺς ἀντιπολιτευομένους ταῦτα,	φασί,	προεφέρετο· Ἡλίσκετ' ἆρα καὶ πρὸς
[2, 13]	Περὶ ἐπιτηδειότητος, Περὶ κακουργίας. Οὗτος,	φασί,	πρῶτος διελέχθη τοὺς λόγους τοὺς
[2, 7]	Ἐν γοῦν Μεγάροις ἀναγινώσκοντος αὐτοῦ	φασι	σκῶψαι εἰπόντα, Πόθεν σοι, λῃστά,
[2, 3]	μείζω τῆς Πελοποννήσου· οἱ δέ	φασι	Τάνταλον· τὴν δὲ σελήνην οἰκήσεις
[2, 9]	καὶ δισταζόμενον Νικίαν, Μήδιον, ὅν	φασί	τινες Αἰσχίνου, οἱ δὲ Πολυαίνου·
[2, 11]	ἄλγε' ἔχοντα ἐν Μεγάροις, ὅθι	φασὶ	Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς. Ἔνθα τ'
[2, 1]	Πολυκράτην τὸν Σάμου τύραννον} Τούτου	φασὶν	ᾄδοντος καταγελάσαι τὰ παιδάρια, τὸν
[2, 2]	Ἀναξιμάνδρου. ἔνιοι δὲ καὶ Παρμενίδου	φασὶν	ἀκοῦσαι αὐτόν. Οὗτος ἀρχὴν ἀέρα
[2, 8]	τῶν ἀγαθῶν ἢ προσδοκίαν ἡδονήν	φασιν	ἀποτελεῖσθαι· ὅπερ ἤρεσκεν Ἐπικούρῳ. Ἐκλύεται
[2, 17]	ὑποκριτὴν δὲ Μενέδημον. Καί ποτέ	φασιν	Ἀρχιπόλιδος τρισχιλίας αὐτοῖς διαγράψαντος στηριζομένους
[2, 8]	συνήνεγκε μίαν προκρῖναι· ἀπαγαγὼν μέντοι,	φασίν,	αὐτὰς ἄχρι τοῦ θυρῶνος ἀπέλυσεν.
[2, 11]	δὲ καὶ αὐτοῦ Εὐκλείδου ἀκοῦσαί	φασιν	αὐτόν, ἀλλὰ καὶ Θρασυμάχου τοῦ
[2, 3]	τῶν Ἀρχόντων ἀναγραφῇ, ἔνθα καί	φασιν	αὐτὸν ἐτῶν διατρῖψαι τριάκοντα. Οὗτος
[2, 8]	ἀνῴμωξεν. Οἱ δὲ καὶ ἐπειπεῖν	φασιν	αὐτὸν ὡς ἄμεινον ταῦτα δι'
[2, 8]	ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ αἱρέσεών	φασιν	αὐτοὺς ἄχρηστα ἡγεῖσθαι τό τε
[2, 9]	λόγους· καὶ τούτους τινὲς Αἰσχίνου	φασίν.	Διάδοχος δ' αὐτοῦ Πλείσταινος Ἠλεῖος,
[2, 3]	Λαμψάκῳ ὄρη ἔσται ποτὲ θάλαττα,	φασὶν	εἰπεῖν, Εάν γε ὁ χρόνος
[2, 11]	χαίρουσι ταῖς προσκυνήσεσι καὶ εὐχαῖς,	φασὶν	εἰπεῖν, Περὶ τούτων μὴ ἐρώτα,
[2, 17]	ἐν τῷ πλοίῳ τὸν Ἀσκαληπιάδην	φασὶν	εἰπεῖν ὡς ἡ μὲν τοῦ
[2, 8]	Ἔνιοι δὲ καὶ διατριβῶν αὐτόν	φασιν	ἓξ γεγραφέναι, οἱ δ' οὐδ'
[2, 8]	θεῶν, οὐκ εὐκαταφρονήτῳ· ἐξ οὗ	φασιν	Ἐπίκουρον λαβόντα τὰ πλεῖστα εἰπεῖν.
[2, 17]	τὸν τρόπον διακειμένου. Ἀγωνιάτης μέντοι,	φασίν,	ἦν ἄλλως καὶ φιλόδοξος· ὥστε
[2, 8]	δοκιμαζόντων· οἱ δὲ τοῦτο Διογένους	φασίν.	Καί ποτε παρὰ πότον κελεύσαντος
[2, 8]	βαστάζοντος ἀργύριον καὶ βαρυνομένου, ὥς	φασιν	οἱ περὶ τὸν Βίωνα ἐν
[2, 11]	εἷλεν ὥστε προσέχειν αὐτῷ. Τοῦτόν	φασιν	περὶ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ
[2, 17]	ἔνιοι Νεόφρονος εἶναι τοῦ Σικυωνίου	φασίν.	Τῶν δὲ διδασκάλων τοὺς περὶ
[2, 11]	Ἄρειον πάγον προσκληθέντα μὴ ἀρνήσασθαι,	φάσκειν	δ' ὀρθῶς διειλέχθαι· μὴ γὰρ
[2, 3]	αὐτόν· Ἠέλιον πυρόεντα μύδρον ποτὲ	φάσκεν	ὑπάρχειν, καὶ διὰ τοῦτο θανεῖν
[2, 8]	δίκην εἰπόντα καὶ νικήσαντα, ἔπειτα	φάσκοντα	πρὸς αὐτόν, Τί σε ὤνησε
[2, 11]	πρίασθαι· τοῦ δ' ἐπισπωμένου καὶ	φάσκοντος,	Καταλείπεις τὸν λόγον; Οὐκ ἔγωγε,
[2, 10]	τῷ ἀγαθῷ ἀνῄρει, μὴ εἶναι	φάσκων.	Ταῖς τε ἀποδείξεσιν ἐνίστατο οὐ
[2, 8]	τὴν ἐκ πολλοῦ συντραφεῖσαν ἡμῖν	φαύλην	διάθεσιν. Τόν τε φίλον μὴ
[2, 8]	πάντα ἡδέως ζῆν, μήτε πάντα	φαῦλον	ἐπιπόνως, ἀλλὰ κατὰ τὸ πλεῖστον.
[2, 8]	πολυτελῶς ζῆν, Εἰ τοῦτ' ἔφη,	φαῦλόν	ἐστιν, οὐκ ἂν ἐν ταῖς
[2, 11]	εἶπεν, οὐκ ἔστι Διός, ἀλλὰ	Φειδίου·	Συγχωρουμένου δέ, Οὐκ ἄρα, εἶπε,
[2, 11]	περὶ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ	Φειδίου	τοιοῦτόν τινα λόγον ἐρωτῆσαι· Ἆρά
[2, 14]	φέρονται ἐν ἑνὶ διάλογοι ἐννέα·	Φειδύλος,	Εὐριπίδης, Ἀμύντιχος, Εὐθίας, Λυσιθείδης, Ἀριστοφάνης,
[2, 8]	ἐπειδὴ τὸν βίον ἀνεγράψαμεν αὐτοῦ,	φέρε	νῦν διέλθωμεν τοὺς ἀπ' αὐτοῦ
[2, 17]	δὲ χειμῶνος κώδιον· προσκεφάλαιον αὑτῷ	φέρειν	ἔδει. Τό τε περιαγόμενον ποτήριον
[2, 8]	Ἀθηναίων πόλις οὐ δυναμένη με	φέρειν,	ὥσπερ ἡ Σεμέλη τὸν Διόνυσον,
[2, 8]	Ἀκαδημείας. Τοῦ δὴ Κυρηναϊκοῦ φιλοσόφου	φέρεται	βιβλία τρία μὲν ἱστορίας τῶν
[2, 8]	φιλόσοφος· τέταρτος οὗ τὸ φωνασκικὸν	φέρεται	βιβλίον πάγκαλον· πέμπτος ὁ περὶ
[2, 7]	αὐτῷ καὶ Καρκίνον τὸν τραγῳδιοποιόν.	Φέρεται	δὲ καὶ ἐπιστολὴ πρὸς Διονύσιον
[2, 7]	τις ἦν. Γνώριμος δ' αὐτοῦ	φέρεται	εἷς, Ἀριστοτέλης ὁ Μῦθος ἐπικληθείς.
[2, 13]	τρεῖς καὶ τριάκοντα ἐν ἑνὶ	φερόμενοι	βιβλίῳ· Περὶ θεῶν, Περὶ τοῦ
[2, 12]	Κρίτων διαλόγους γέγραφεν ἐν ἑνὶ	φερομένους	βιβλίῳ ἑπτακαίδεκα, τοὺς ὑπογεγραμμένους· Ὅτι
[2, 11]	περιμενεῖ, τὸ δ' ὄψον πεπράσεται.	Φέρονται	δ' αὐτοῦ διάλογοι ἐννέα ψυχροί·
[2, 16]	~Κέβης ὁ Θηβαῖος· καὶ τούτου	φέρονται	διάλογοι τρεῖς· Πίναξ, Ἑβδόμη, Φρύνιχος.
[2, 14]	ἀνδριαντοποιός. ~Γλαύκων Ἀθηναῖος· καὶ τούτου	φέρονται	ἐν ἑνὶ διάλογοι ἐννέα· Φειδύλος,
[2, 15]	νοθεύονται. ~Σιμμίας Θηβαῖος· καὶ τούτου	φέρονται	ἐν ἑνὶ διάλογοι τρεῖς καὶ
[2, 14]	Λυσιθείδης, Ἀριστοφάνης, Κέφαλος, Ἀναξίφημος, Μενέξενος.	Φέρονται	καὶ ἄλλοι δύο καὶ τριάκοντα,
[2, 11]	οἶνον εὗρε τῆς κακῆς συνωρίδος	φέρτερον	ἡνίοχον· χανδὸν> πιὼν γὰρ ἤλασεν.
[2, 17]	ὧδε μάχιμος ἦν ὥσθ' ὑπώπια	φέρων	ἀπῄει. Ὅμως δ' οὖν τοιοῦτος
[2, 8]	μηθὲν ἐπιζητεῖν μηθέν τε οὕτω	φεύγειν	ὡς τὴν ἐναντίαν αὐτῇ ἀλγηδόνα.
[2, 8]	τοῦ δ' ἐπιδιώκοντος εἰπόντος, Τί	φεύγεις;	Ὅτι, φησί, τοῦ μὲν κακῶς
[2, 15]	Περὶ πρέποντος, Περὶ αἱρετοῦ καὶ	φευκτοῦ,	Περὶ φίλου, Περὶ τοῦ εἰδέναι,
[2, 8]	τοῦτο καὶ εἶ; Ἐπινεύσαντος δέ,	Φῂς	δ' εἶναι θεόν. Τοῦ δ'
[2, 8]	οὕτως· Ἆρά γε, Θεόδωρε, ὃ	φῂς	εἶναι, τοῦτο καὶ εἶ; Ἐπινεύσαντος
[2, 17]	σοι σπουδαῖος δοκῶ ἢ οὔ;	φήσαντος	δ' εἶναι, Ἑγὼ τοίνυν, εἶπε,
[2, 17]	εἰκαίως, ἠρώτησεν εἰ ἀγρὸν ἔχει·	φήσαντος	δὲ καὶ πάμπλειστα κτήματα, Πορεύου
[2, 11]	τοῦ Διὸς Ἀθηνᾶ θεός ἐστι;	φήσαντος	δέ, Ναί, Αὕτη δέ γε,
[2, 8]	ἐκβαλλόμενος λέγεται χάριέν τι εἰπεῖν·	φησὶ	γάρ, Καλῶς ποιεῖτε, ἄνδρες Κυρηναῖοι,
[2, 17]	μεῖζον τὸ ἐπιθυμεῖν ὧν δεῖ.	Φησὶ	δ' Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος γράψαι
[2, 3]	εἶναι, βεβιωκέναι δὲ ἑβδομήκοντα δύο.	Φησὶ	δ’ Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς Χρονικοῖς
[2, 10]	Διεφέρετο δὲ μάλιστα πρὸς Ζήνωνα.	Φησὶ	δ' Ἕρμιππος περὶ αὐτοῦ ὡς
[2, 17]	ἐλθὼν ἀθυμίᾳ τὸν βίον κατέστρεψεν.	Φησὶ	δ' Ἡρακλείδης αὐτὸν πᾶν τοὐναντίον,
[2, 17]	λέγω δὲ συνημμένα καὶ συμπεπλεγμένα.	Φησὶ	δ' Ἡρακλείδης ἐν μὲν τοῖς
[2, 7]	εἰπόντα, Πόθεν σοι, λῃστά, ταῦτα;	Φησὶ	δὲ Πολύκριτος ὁ Μενδαῖος ἐν
[2, 3]	Ἀναξαγόρας καὶ βιβλίον ἐξέδωκε συγγραφῆς.	Φησὶ	δὲ Σιληνὸς ἐν τῇ πρώτῃ
[2, 3]	Καλλίου, ἐτῶν εἴκοσιν ὤν, ὥς	φησι	Δημήτριος ὁ Φαληρεὺς ἐν τῇ
[2, 8]	ἔπειτα αἰτιασαμένου, μικρὸν διαλιπών, Δύνασαι,	φησί,	καὶ σὺ σήμερον μεθ' ἡμῶν
[2, 8]	καὶ ὅς, Καὶ τὸ φλέγμα,	φησί,	καὶ τοὺς φθεῖρας ἐξ ἡμῶν
[2, 10]	αὐτὸς Κρόνος ἐπίκλην, περὶ οὗ	φησι	Καλλίμαχος ἐν ἐπιγράμμασιν· αὐτὸς ὁ
[2, 8]	ἐν τῷ Περὶ ἐνδόξων ἀνδρῶν	φησι	κώνειον αὐτὸν πιεῖν καταδικασθέντα. Διατρίβων
[2, 8]	ἣν καὶ τέλος εἶναι, καθά	φησι	Παναίτιος ἐν τῷ Περὶ τῶν
[2, 8]	θύραις, Καὶ γὰρ οἱ ἰατροί,	φησί,	παρὰ ταῖς τῶν νοσούντων· ἀλλ'
[2, 7]	ἑπτὰ δὲ τοὺς πλείστους Περσαῖός	φησι	Πασιφῶντος εἶναι τοῦ Ἐρετρικοῦ, εἰς
[2, 3]	Παρὸ καὶ Νοῦς ἐπεκλήθη, καί	φησι	περὶ αὐτοῦ Τίμων ἐν τοῖς
[2, 11]	καὶ ἑταίρᾳ συνῆν Νικαρέτῃ, ὥς	φησί	που καὶ Ὀνήτωρ. Καὶ θυγατέρα
[2, 8]	μὴ μεθύσκεσθαι, Τοῦτο καὶ ἡμίονος,	φησί.	Πρὸς τὸν αἰτιώμενον ὅτι ἑταίρᾳ
[2, 8]	παιδιᾶς. Ἐξ ὁμιλίας αὐτῷ χρηματισαμένῳ	φησὶ	Σωκράτης, Πόθεν σοι τοσαῦτα; Καὶ
[2, 8]	καὶ Λαΐδι τῇ ἑταίρᾳ, καθά	φησι	Σωτίων ἐν δευτέρῳ τῶν Διαδοχῶν.
[2, 4]	πυρὸς περιφορᾶς κρατεῖται. Γεννᾶσθαι δέ	φησι	τὰ ζῷα ἐκ θερμῆς τῆς
[2, 10]	δὲ καὶ περὶ αὐτοῦ ταῦτά	φησι	Τίμων, προσπαρατρώγων καὶ τοὺς λοιποὺς
[2, 10]	κερατίνην καὶ φαλακρόν. Περὶ τούτου	φησί	τις τῶν κωμικῶν· Οὑριστικὸς δ'
[2, 4]	λόγος αὐτῷ οὕτως ἔχει. Τηκόμενόν	φησι	τὸ ὕδωρ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ,
[2, 8]	ἐπιδιώκοντος εἰπόντος, Τί φεύγεις; Ὅτι,	φησί,	τοῦ μὲν κακῶς λέγειν σὺ
[2, 3]	κατάβασις. Δοκεῖ δὲ πρῶτος, καθά	φησι	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, τὴν
[2, 1]	τῶν σκιοθήρων ἐν Λακεδαίμονι, καθά	φησι	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, τροπάς
[2, 8]	κλέος Σωκράτους. Οὗτος σοφιστεύσας, ὥς	φησι	Φαινίας ὁ περιπατητικὸς ὁ Ἐρέσιος,
[2, 11]	εἰς αὐτὸν μεγαρίσαι. Περὶ τούτου	φησὶ	Φίλιππος ὁ Μεγαρικὸς κατὰ λέξιν
[2, 17]	γενέσθαι· ὅθεν αὐτὸν Κράτης παρῳδῶν	φησι·	Φλιάσιόν τ' Ἀσκληπιάδην καὶ ταῦρον
[2, 8]	Κυρηναῖος, ἀφιγμένος δ' Ἀθήναζε, καθά	φησιν	Αἰσχίνης, κατὰ κλέος Σωκράτους. Οὗτος
[2, 8]	οὖν τὸν ἐπισκώψαντα, Οὐκ ἐγώ,	φησίν,	αἴτιος, ἀλλὰ Διονύσιος ὁ ἐν
[2, 10]	ἢ Γελῶος κατ' ἐνίους, ὥς	φησιν	Ἀλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς. Οὗτος καὶ
[2, 8]	ἔφη. Δεξαμένου δ' ἀσμένως, γελάσας	φησίν,	Ἀλλ' ὦ μόχθηρε, τῷ λόγῳ
[2, 17]	καὶ εὑρεσιλόγει· ἐριστικώτατός τε, καθά	φησιν	Ἀντισθένης ἐν Διαδοχαῖς, ἦν. Καὶ
[2, 8]	καὶ Διονυσίου τοῦ διαλεκτικοῦ, καθά	φησιν	Ἀντισθένης ἐν Φιλοσόφων διαδοχαῖς. Τέλος
[2, 2]	ἀπερίττῳ. Καὶ γεγένηται μέν, καθά	φησιν	Ἀπολλόδωρος, περὶ τὴν Σάρδεων ἅλωσιν,
[2, 1]	Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος· ὃς καί	φησιν	αὐτὸν ἐν τοῖς Χρονικοῖς τῷ
[2, 8]	Ἐπίκουρος ἀποδέχεται καὶ τέλος εἶναί	φησιν.	Δοκεῖ δ' αὐτοῖς καὶ τέλος
[2, 8]	λάχανα πλύνων Διογένης ἔσκωψε καί	φησιν,	Εἰ ταῦτα ἔμαθες προσφέρεσθαι, οὐκ
[2, 3]	ἐν τοῖς Βίοις ὑπὸ Θουκυδίδου	φησὶν	εἰσαχθῆναι τὴν δίκην, ἀντιπολιτευομένου τῷ
[2, 3]	διάφορα λέγεται. Σωτίων μὲν γάρ	φησιν	ἐν τῇ Διαδοχῇ τῶν φιλοσόφων
[2, 8]	ἂν ἐλεύθερος μόλῃ. Τοῦτο Διοκλῆς	φησιν	ἐν τῷ Περὶ βίων φιλοσόφων·
[2, 17]	ἔνθα χρυσῶν ποτηρίων ἀπολομένων, καθά	φησιν	Ἕρμιππος, δόγματι κοινῷ τῶν Βοιωτῶν
[2, 11]	στοᾶς κτίστην. Γηραιὸν δὲ τελευτῆσαί	φησιν	Ἕρμιππος, οἶνον προσενεγκάμενον ὅπως θᾶττον
[2, 17]	δραχμάς. Ἦσαν δὲ τρεῖς, καθά	φησιν	Ἡρακλείδης, ἐξ Ὠρωπίας αὐτῷ γυναικὸς
[2, 11]	τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα, Ἀριστοτέλης. Τούτου	φησὶν	Ἡρακλείδης καὶ τὸν Ζήνωνα ἀκοῦσαι
[2, 11]	ὃς ἦν Ἰχθύα γνώριμος, καθά	φησιν	Ἡρακλείδης. Τοσοῦτον δ' εὑρεσιλογίᾳ καὶ
[2, 8]	ἀπὸ τῶν ἀσχημοτάτων γένηται, καθά	φησιν	Ἱππόβοτος ἐν τῷ Περὶ αἱρέσεων.
[2, 10]	τοὺς λόγους διατίθεσθαι. Πρὸς τοῦτόν	φησιν	ὁ Ἑρμόδωρος ἀφικέσθαι Πλάτωνα καὶ
[2, 8]	Φαίδωνα, Τίς ὁ μεμυρισμένος; Ἐγώ,	φησίν,	ὁ κακοδαίμων, κἀμοῦ κακοδαιμονέστερος ὁ
[2, 17]	νὴ Δί' ἰσχάδες. Ἃ πάντα	φησὶν	ὁ Λυκόφρων ἐν τοῖς πεποιημένοις
[2, 8]	Λυσίμαχον πρεσβευτής. Ὅτε καὶ παρρησιαζομένου	φησὶν	ὁ Λυσίμαχος, Λέγε μοι, Θεόδωρε,
[2, 3]	ταῖς ἰδίαις χερσὶν αὐτοὺς Δημήτριός	φησιν	ὁ Φαληρεὺς ἐν τῷ Περὶ
[2, 8]	ἐλέγχεται παρὰ Διονυσίου, Οὗ ἕνεκα,	φησίν,	οἱ ἄλλοι ἐλέγχουσιν. Ἤιτει Διονύσιον
[2, 3]	Ἕρμιππος δ’ ἐν τοῖς Βίοις	φησὶν	ὅτι καθείρχθη ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ
[2, 3]	τῷ δευτέρῳ τῶν Σποράδην ὑπομνημάτων	φησὶν	ὅτι ὁ Περικλῆς παρήγαγεν αὐτὸν
[2, 17]	στηρίζειν. Ἐν δὲ ταῖς ζητήσεσι,	φησίν,	ὧδε μάχιμος ἦν ὥσθ' ὑπώπια
[2, 11]	δειν, ἔφη, ὡς πάντα μᾶλλον	φθέγξῃ	ἢ ἃ δεῖ. Ἀλλὰ καὶ
[2, 8]	τὸ φλέγμα, φησί, καὶ τοὺς	φθεῖρας	ἐξ ἡμῶν ἴσμεν γεννωμένους, ἀλλ'
[2, 8]	ἀρετῆς ἀνάληψιν. Τὸν σοφὸν μήτε	φθονήσειν	μήτε ἐρασθήσεσθαι ἢ δεισιδαιμονήσειν· γίνεσθαι
[2, 8]	ἔφη, φιλήδονος ἐγώ, ἀλλὰ σὺ	φιλάργυρος.	Σίμου ποτὲ τοῦ Διονυσίου ταμίου
[2, 8]	Ὁμολογήσαντος δέ, Οὐκέτι τοίνυν, ἔφη,	φιλήδονος	ἐγώ, ἀλλὰ σὺ φιλάργυρος. Σίμου
[2, 17]	τράγημα δὲ ὁ σωφρονιστὴς τοῖς	φιληκόοις	λόγος. Τὰ μὲν οὖν πρῶτα
[2, 8]	καὶ πόνον. Ἀνῄρει δὲ καὶ	φιλίαν,	διὰ τὸ μήτ' ἐν ἄφροσιν
[2, 8]	τῆς χρείας ἀναιρεθείσης καὶ τὴν	φιλίαν	ἐκποδὼν εἶναι· τοὺς δὲ σοφοὺς
[2, 8]	ταὐτὰ τούτοις· ἀπέλιπον δὲ καὶ	φιλίαν	ἐν βίῳ καὶ χάριν καὶ
[2, 8]	δὲ χάριν τι εἶναι μήτε	φιλίαν	μήτε εὐεργεσίαν, διὰ τὸ μὴ
[2, 17]	ταῦτα δὴ καὶ τὴν ἄλλην	φιλίαν	ὑποπτευθεὶς προδιδόναι τὴν πόλιν αὐτῷ,
[2, 8]	μὲν γὰρ ἔχθρας, σὺ δὲ	φιλίας	ἄρχεις. Καὶ ταῦτα μὲν εἰς
[2, 11]	αὐτὸν μεγαρίσαι. Περὶ τούτου φησὶ	Φίλιππος	ὁ Μεγαρικὸς κατὰ λέξιν οὕτω·
[2, 17]	μέντοι, φασίν, ἦν ἄλλως καὶ	φιλόδοξος·	ὥστε τὸ πρότερον τέκτονι συνοικοδομοῦντες
[2, 13]	ἐπιμελείας, Περὶ τοῦ ἐργάζεσθαι, Περὶ	φιλοκερδοῦς,	Περὶ ἀλαζονείας, Περὶ τοῦ καλοῦ.
[2, 8]	Πρὸς τὸν ἐπὶ τῆς κύλικος,	Φιλόμηλος,	Πρὸς τοὺς οἰκείους, Πρὸς τοὺς
[2, 8]	ἡμῖν φαύλην διάθεσιν. Τόν τε	φίλον	μὴ διὰ τὰς χρείας μόνον
[2, 8]	ὑπομενεῖν διὰ τὴν πρὸς τὸν	φίλον	στοργήν. Οἱ δὲ Θεοδώρειοι κληθέντες
[2, 8]	τὰ ἐξ αὐτῆς περιγινόμενα· τὸν	φίλον	τῆς χρείας ἕνεκα· καὶ γὰρ
[2, 10]	διαδοχῆς Ἀλεξῖνος ἐγένετο Ἠλεῖος, ἀνὴρ	φιλονεικότατος·	διὸ καὶ Ἐλεγξῖνος ἐπεκλήθη. Διεφέρετο
[2, 7]	δὲ Λυσανίου, Ἀθηναῖος, ἐκ νέου	φιλόπονος·	διὸ καὶ Σωκράτους οὐκ ἀπέστη.
[2, 7]	δέ, ὅτι ἦν Ἀριστίππῳ μᾶλλον	φίλος,	Κρίτωνι περιθεῖναι τοὺς λόγους. Διεβάλλετο
[2, 3]	θανεῖν μέλλεν Ἀναξαγόρας· ἀλλ’ ὁ	φίλος	Περικλῆς μὲν ἐρύσατο τοῦτον, ὁ
[2, 17]	καὶ τὰς καθ' ὁδὸν λῃστείας.	Φίλος	τε ἦν μάλιστα, ὡς δῆλον
[2, 3]	τῆς ὀγδοηκοστῆς ὀγδόης. Ἤρξατο δὲ	φιλοσοφεῖν	Ἀθήνησιν ἐπὶ Καλλίου, ἐτῶν εἴκοσιν
[2, 8]	Προκοπήν τε ἀπολείπουσι καὶ ἐν	φιλοσοφίᾳ	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις. Φασὶ
[2, 4]	ἔληξεν ἐν αὐτῷ ἡ φυσικὴ	φιλοσοφία,	Σωκράτους τὴν ἠθικὴν εἰσαγαγόντος. Ἔοικεν
[2, 4]	ἐκ τῆς Ἰωνίας τὴν φυσικὴν	φιλοσοφίαν	μετήγαγεν Ἀθήναζε, καὶ ἐκλήθη φυσικός,
[2, 8]	Διονυσίου εἰπεῖν τι τῶν ἐκ	φιλοσοφίας,	Γελοῖον, ἔφη, εἰ τὸ λέγειν
[2, 8]	Τοὺς τῶν ἐγκυκλίων παιδευμάτων μετασχόντας,	φιλοσοφίας	δὲ ἀπολειφθέντας ὁμοίους ἔλεγεν εἶναι
[2, 8]	Ἐρωτηθεὶς τί αὐτῷ περιγέγονεν ἐκ	φιλοσοφίας,	ἔφη, Τὸ δύνασθαι πᾶσι θαρρούντως
[2, 15]	Περὶ ἐπῶν, Περὶ ἀνδρείας, Περὶ	φιλοσοφίας,	Περὶ ἀληθείας, Περὶ γραμμάτων, Περὶ
[2, 13]	Περὶ εὐπαθείας, Περὶ ἔρωτος, Περὶ	φιλοσοφίας,	Περὶ ἐπιστήμης, Περὶ μουσικῆς, Τί
[2, 8]	οὐ δεδοίκαμεν, ὑμεῖς δ' οἱ	φιλόσοφοι	δειλιᾶτε, Οὐ γὰρ περὶ ὁμοίας,
[2, 8]	Διονυσίου διὰ τί οἱ μὲν	φιλόσοφοι	ἐπὶ τὰς τῶν πλουσίων θύρας
[2, 8]	ποτε τί πλέον ἔχουσιν οἱ	φιλόσοφοι,	ἔφη, Εὰν πάντες οἱ νόμοι
[2, 10]	τῆς Ἤλιδος εἰς Ὀλυμπίαν αὐτόθι	φιλοσοφοίη.	Τῶν δὲ μαθητῶν αὐτοῦ πυνθανομένων
[2, 7]	καὶ ῥητορομάστιγα ἐκάλουν· ἕκτος Νεαπολίτης,	φιλόσοφος	Ἀκαδημαϊκός, Μελανθίου τοῦ Ῥοδίου μαθητὴς
[2, 8]	ἐννεακαιδέκατος Μιλήσιος, καὶ αὐτὸς στωικὸς	φιλόσοφος·	εἰκοστὸς ποιητὴς τραγῳδίας. ~Φαίδων Ἠλεῖος,
[2, 2]	πράξεις γεγραφότος. Οὗτος δὴ ὁ	φιλόσοφος,	καὶ ἐπέστειλεν ὧδε· Ἀναξιμένης Πυθαγόρῃ
[2, 17]	ἄλλα ἔφη καὶ δὴ καί,	Φιλόσοφος	μέντοι οὗτος, ἀνὴρ δὲ καὶ
[2, 10]	καὶ Στίλπων ὁ Μεγαρεύς, διασημότατος	φιλόσοφος,	περὶ οὗ λεκτέον. ~Στίλπων Μεγαρεὺς
[2, 8]	ἰατρός, Ἀθηναίου μαθητής· ὀκτωκαιδέκατος Χῖος,	φιλόσοφος	στωικός· ἐννεακαιδέκατος Μιλήσιος, καὶ αὐτὸς
[2, 8]	διήκουσε Πλάτων· τρίτος ὁ προγεγραμμένος	φιλόσοφος·	τέταρτος οὗ τὸ φωνασκικὸν φέρεται
[2, 17]	οὓς Μενέδημος ἐπέγραψεν, ἐγκώμιον τοῦ	φιλοσόφου	ποιήσας τὸ δρᾶμα· ὧν καί
[2, 8]	νεωτέρας Ἀκαδημείας. Τοῦ δὴ Κυρηναϊκοῦ	φιλοσόφου	φέρεται βιβλία τρία μὲν ἱστορίας
[2, 8]	Εἰπόντος τινὸς ὡς ἀεὶ τοὺς	φιλοσόφους	βλέποι παρὰ ταῖς τῶν πλουσίων
[2, 10]	ἀφικέσθαι Πλάτωνα καὶ τοὺς λοιποὺς	φιλοσόφους	μετὰ τὴν Σωκράτους τελευτήν, δείσαντες
[2, 17]	καὶ τούτους ὥσπερ τοὺς ἄλλους	φιλοσόφους,	τὸν Μενέδημον εἰπεῖν ὡς εἰ
[2, 17]	θυσίας ὡς χρὴ πάντα καιρὸν	φιλοσόφων	ἀκούειν· ἕως εἰ μή τις
[2, 8]	φησιν ἐν τῷ Περὶ βίων	φιλοσόφων·	ἄλλοι γὰρ εἰς Πλάτωνα ἀναφέρουσιν.
[2, 8]	διαλεκτικοῦ, καθά φησιν Ἀντισθένης ἐν	Φιλοσόφων	διαδοχαῖς. Τέλος δ' ὑπελάμβανε χαρὰν
[2, 17]	ἔχοι σχολάζουσαν πρὸς τὸ διακούειν	φιλοσόφων,	ἔτι καὶ μᾶλλον αὐστηρότερον ἐνέκειτο,
[2, 8]	δὲ πλούσιοι ἐπὶ τὰς τῶν	φιλοσόφων	οὐκέτι, ἔφη, Ὅτι οἱ μὲν
[2, 3]	φησιν ἐν τῇ Διαδοχῇ τῶν	φιλοσόφων	ὑπὸ Κλέωνος αὐτὸν ἀσεβείας κριθῆναι,
[2, 17]	οὐδέν τι διαφερούσης τῆς Πυλάδου	φιλοστοργίας.	Ἀλλὰ πρεσβύτερος Ἀσκληπιάδης, ὡς λέγεσθαι
[2, 12]	λόγος. ~Κρίτων Ἀθηναῖος· οὗτος μάλιστα	φιλοστοργότατα	διετέθη πρὸς Σωκράτην, καὶ οὕτως
[2, 8]	οὐ διαφθαρήσεται. Δεόμενός ποτε περὶ	φίλου	Διονυσίου καὶ μὴ ἐπιτυγχάνων εἰς
[2, 8]	περιγένηται αὐτῷ. Τήν τε τοῦ	φίλου	εὐδαιμονίαν δι' αὑτὴν μὴ εἶναι
[2, 15]	Περὶ αἱρετοῦ καὶ φευκτοῦ, Περὶ	φίλου,	Περὶ τοῦ εἰδέναι, Περὶ ψυχῆς,
[2, 17]	τοῦ σώματος. Ἦν δὲ καὶ	φιλυπόδοχος	καὶ διὰ τὸ νοσῶδες τῆς
[2, 17]	παρὰ Νικοκρέοντι σὺν Ἀσκληπιάδῃ τῷ	φίλῳ.	Τοῦ γάρ τοι βασιλέως ἐπιμήνιον
[2, 8]	σοφοὺς αὐτάρκεις ὑπάρχοντας μὴ δεῖσθαι	φίλων.	Ἔλεγε δὲ καὶ εὔλογον εἶναι
[2, 8]	γεγονότα· καὶ ὅς, Καὶ τὸ	φλέγμα,	φησί, καὶ τοὺς φθεῖρας ἐξ
[2, 10]	Σωκρατικούς· Ἀλλ' οὔ μοι τούτων	φλεδόνων	μέλει, οὐδὲ γὰρ ἄλλου οὐδενός,
[2, 9]	τὸν Ἐρετριέα καὶ Ἀσκληπιάδην τὸν	Φλιάσιον,	μετάγοντες ἀπὸ Στίλπωνος. Καὶ ἕως
[2, 17]	ὅθεν αὐτὸν Κράτης παρῳδῶν φησι·	Φλιάσιόν	τ' Ἀσκληπιάδην καὶ ταῦρον Ἐρέτρην.
[2, 17]	τὴν στρατείαν. Ἀσκληπιάδου δὲ τοῦ	Φλιασίου	περισπάσαντος αὐτὸν ἐγένετο ἐν Μεγάροις
[2, 3]	Τοὺς δὲ κομήτας σύνοδον πλανητῶν	φλόγας	ἀφιέντων· τούς τε διᾴττοντας οἷον
[2, 17]	μειρακίου κληθέντα ὑπ' Ἀντιγόνου ἀντειπεῖν·	φοβεῖσθαι	γὰρ μὴ Μενέδημος αἴσθηται. Ἦν
[2, 8]	κενὴν δόξαν. Λυπήσεσθαι μέντοι καὶ	φοβήσεσθαι·	φυσικῶς γὰρ γίνεσθαι. Καὶ τὸν
[2, 8]	εἶναι καὶ τὸν περὶ θανάτου	φόβον	ἐκφεύγειν τὸν τὸν> περὶ ἀγαθῶν
[2, 10]	δὲ συνέγραψεν ἕξ· Λαμπρίαν, Αἰσχίνην,	Φοίνικα,	Κρίτωνα, Ἀλκιβιάδην, Ἐρωτικόν. Τῆς δ'
[2, 11]	καὶ δὴ καὶ Ζήνωνα τὸν	Φοίνικα	μετὰ τούτων ἀφείλετο. Ἦν δὲ
[2, 17]	πόλιν, ἀλλὰ διαβολὴν ἀναλαβεῖν ψευδῆ·	φοιτᾶν	τε πρὸς τὸν Ἀντίγονον καὶ
[2, 2]	δὲ καὶ τοῖσι ἄλλοισι Ἰταλιώτῃσι·	φοιτέουσι	δέ τοι λεσχηνῶται καὶ ἐκ
[2, 8]	Σοὶ μόνῳ δέδοται καὶ χλανίδα	φορεῖν	καὶ ῥάκος. Διονυσίου δὲ προσπτύσαντος
[2, 11]	ζηλως ἔσχε. Χωρὶς τοίνυν τούτων	Φρασίδημον	μὲν τὸν περιπατητικὸν καὶ φυσικῶν
[2, 8]	καὶ λύπην· τὴν μὲν ἐπὶ	φρονήσει,	τὴν δ' ἐπὶ ἀφροσύνῃ· ἀγαθὰ
[2, 8]	τις προσπίπτουσαν ἡδέως ἐπανάγῃ. Τὴν	φρόνησιν	ἀγαθὸν μὲν εἶναι λέγουσιν, οὐ
[2, 8]	αὑτόν· οὐ γὰρ ἀποβαλεῖν τὴν	φρόνησιν	ἕνεκα τῆς τῶν ἀφρόνων ὠφελείας.
[2, 8]	δ' ἐπὶ ἀφροσύνῃ· ἀγαθὰ δὲ	φρόνησιν	καὶ δικαιοσύνην, κακὰ δὲ τὰς
[2, 10]	ὀνόμασι καλούμενον· ὁτὲ μὲν γὰρ	φρόνησιν,	ὁτὲ δὲ θεόν, καὶ ἄλλοτε
[2, 8]	ζῆν λυσιτελὲς εἶναι, τῷ δὲ	φρονίμῳ	ἀδιάφορον. Τόν τε σοφὸν ἑαυτοῦ
[2, 3]	τῶν φυσικῶν θεωρίαν ἦν, οὐ	φροντίζων	τῶν πολιτικῶν. Ὅτε καὶ πρὸς
[2, 17]	τῷ σοφῷ γράφειν. Πεμφθεὶς δὲ	φρουρὸς	ὁ Μενέδημος ὑπὸ τῶν Ἐρετριέων
[2, 16]	φέρονται διάλογοι τρεῖς· Πίναξ, Ἑβδόμη,	Φρύνιχος.	~Μενέδημος> Οὗτος τῶν ἀπὸ Φαίδωνος,
[2, 8]	καὶ λιθοστρώτους δεικνύντος ἦν δὲ	Φρὺξ	καὶ ὄλεθρος ἀναχρεμψάμενος προσέπτυσε τῇ
[2, 8]	Πρὸς τοὺς ναυαγούς, Πρὸς τοὺς	φυγάδας,	Πρὸς πτωχόν, Πρὸς Λαΐδα, Πρὸς
[2, 8]	Περὶ ἀρετῆς, Προτρεπτικός, Ἀρτάβαζος, Ναυαγοί,	Φυγάδες,	Διατριβῶν ἕξ, Χρειῶν τρία, Πρὸς
[2, 3]	μαθητοῦ, πέντε ταλάντοις ζημιωθῆναι καὶ	φυγαδευθῆναι.	Σάτυρος δ’ ἐν τοῖς Βίοις
[2, 8]	ὡς ἐν τῇ τῶν κακῶν	φυγῇ,	τέλος τιθέμενον τὸ μὴ ἐπιπόνως
[2, 7]	τῷ δεσμωτηρίῳ συμβουλεῦσαι περὶ τῆς	φυγῆς	Σωκράτει, καὶ οὐ Κρίτωνα· Πλάτωνα
[2, 3]	κατ’ ἔτος παίζειν συγχωρεῖν. Καὶ	φυλάττεται	τὸ ἔθος καὶ νῦν. Τελευτήσαντα
[2, 11]	Μέγαρα τήν τε οἰκίαν αὐτῷ	φυλαχθῆναι	καὶ πάντα τὰ ἁρπασθέντα προὐνόησεν
[2, 8]	ἐν καιρῷ· μηδὲν γὰρ τούτων	φύσει	αἰσχρὸν εἶναι, τῆς ἐπ' αὐτοῖς
[2, 4]	εἶναι καὶ τὸ αἰσχρὸν οὐ	φύσει	ἀλλὰ νόμῳ. Ὁ δὲ λόγος
[2, 8]	λόγον ἐκμεμαθηκότα. Μηδέν τε εἶναι	φύσει	δίκαιον ἢ καλὸν ἢ αἰσχρόν,
[2, 8]	ζωὴν καὶ τὸν θάνατον αἱρετόν.	Φύσει	τ' οὐδὲν ἡδὺ ἢ ἀηδὲς
[2, 4]	καὶ ἔληξεν ἐν αὐτῷ ἡ	φυσικὴ	φιλοσοφία, Σωκράτους τὴν ἠθικὴν εἰσαγαγόντος.
[2, 3]	σπουδάσαι τοῦ ποιητοῦ περὶ τὴν	φυσικὴν	πραγματείαν. Πρῶτος δὲ Ἀναξαγόρας καὶ
[2, 4]	πρῶτος ἐκ τῆς Ἰωνίας τὴν	φυσικὴν	φιλοσοφίαν μετήγαγεν Ἀθήναζε, καὶ ἐκλήθη
[2, 8]	αὐτοὺς ἄχρηστα ἡγεῖσθαι τό τε	φυσικὸν	μέρος καὶ τὸ διαλεκτικόν. Δύνασθαι
[2, 4]	φιλοσοφίαν μετήγαγεν Ἀθήναζε, καὶ ἐκλήθη	φυσικός,	παρὸ καὶ ἔληξεν ἐν αὐτῷ
[2, 8]	γίνεται. Ἀφίσταντο δὲ καὶ τῶν	φυσικῶν	διὰ τὴν ἐμφαινομένην ἀκαταληψίαν· τῶν
[2, 11]	Φρασίδημον μὲν τὸν περιπατητικὸν καὶ	φυσικῶν	ἔμπειρον ὄντα προσηγάγετο, καὶ τὸν
[2, 3]	ἀπέστη καὶ περὶ τὴν τῶν	φυσικῶν	θεωρίαν ἦν, οὐ φροντίζων τῶν
[2, 8]	δόξαν. Λυπήσεσθαι μέντοι καὶ φοβήσεσθαι·	φυσικῶς	γὰρ γίνεσθαι. Καὶ τὸν πλοῦτον
[2, 8]	εἰπών· Οἷά τ' Ἀριστίππου τρυφερὴ	φύσις	ἀμφαφόωντος ψεύδη. Τοῦτόν φασί ποτε
[2, 3]	ἄρα Κἀκείνων κἀμοῦ πάλαι ἡ	φύσις	κατεψηφίσατο, περὶ δὲ τῶν παίδων,
[2, 8]	προγεγραμμένος φιλόσοφος· τέταρτος οὗ τὸ	φωνασκικὸν	φέρεται βιβλίον πάγκαλον· πέμπτος ὁ
[2, 4]	ἀνθρώπους ποιῆσαι. Πρῶτος δὲ εἶπε	φωνῆς	γένεσιν τὴν τοῦ ἀέρος πλῆξιν.
[2, 1]	σελήνην ψευδοφαῆ, καὶ ἀπὸ ἡλίου	φωτίζεσθαι·	ἀλλὰ καὶ τὸν ἥλιον οὐκ
[2, 3]	Καὶ τὸν γαλαξίαν ἀνάκλασιν εἶναι	φωτὸς	τῶν ὑπὸ> ἡλίου μὴ καταλαμπομένων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2009