Livre, chapitre
[2, 11]	Ἀθηνᾶ θεός ἐστι; φήσαντος δέ,	Ναί,	Αὕτη δέ γε, εἶπεν, οὐκ
[2, 8]	χρήσιμος πρὸς ὃ καλός ἐστι;	Ναί.	Ἔστι δὲ χρήσιμος πρὸς τὸ
[2, 17]	ἕτερον τοῦ ἑτέρου ἕτερόν ἐστι;	Ναί.	Ἕτερον δέ ἐστι τὸ ὠφελεῖν
[2, 17]	ἐκείνου λέγοντος ὡς ἐχρῆν εἰπόντα	ναί	ἢ οὔ λῦσαι τὴν ἀμφιβολίαν,
[2, 8]	εἴη παρ' ὅσον καλός ἐστι;	Ναί.	Καὶ παῖς ἄρα καὶ νεανίσκος
[2, 8]	εἴη παρ' ὅσον γραμματική ἐστι;	Ναί.	Καὶ παῖς καὶ νεανίσκος γραμματικὸς>
[2, 17]	ἐστι τὸ ὠφελεῖν τοῦ ἀγαθοῦ;	Ναί.	Οὐκ ἄρα τὸ ὠφελεῖν ἀγαθόν
[2, 8]	εἴη παρ' ὅσον γραμματικός ἐστι;	Ναί.	Οὐκοῦν καὶ γυνὴ καλὴ χρησίμη
[2, 8]	παιδείας, Περὶ ἀρετῆς, Προτρεπτικός, Ἀρτάβαζος,	Ναυαγοί,	Φυγάδες, Διατριβῶν ἕξ, Χρειῶν τρία,
[2, 8]	γεγραμμένοι, οἵδε· Ἀρτάβαζος, Πρὸς τοὺς	ναυαγούς,	Πρὸς τοὺς φυγάδας, Πρὸς πτωχόν,
[2, 8]	ἐστι; Ναί. Καὶ παῖς καὶ	νεανίσκος	γραμματικὸς> χρήσιμος ἂν εἴη παρ'
[2, 8]	Ναί. Καὶ παῖς ἄρα καὶ	νεανίσκος	καλὸς πρὸς τοῦτ' ἂν εἴη
[2, 8]	καλή ἐστι, καὶ παῖς καὶ	νεανίσκος	καλὸς χρήσιμος ἂν εἴη παρ'
[2, 17]	ἐρωμένου τοῦ Ἀσκληπιάδου καὶ τῶν	νεανίσκων	ἀποκλειόντων αὐτόν, ὁ Μενέδημος ἐκέλευσεν
[2, 7]	ὃν καὶ ῥητορομάστιγα ἐκάλουν· ἕκτος	Νεαπολίτης,	φιλόσοφος Ἀκαδημαϊκός, Μελανθίου τοῦ Ῥοδίου
[2, 17]	τε ἐπιμελῶς κατατρέχοντος τῶν μάντεων,	νεκροὺς	αὐτὸν ἐπισφάττειν ἔλεγε. Καί ποτέ
[2, 8]	καταβάντα εἰς ᾅδου τοὺς μὲν	νεκροὺς	πάντας σχεδὸν ἑωρακέναι καὶ συντετυχηκέναι,
[2, 7]	οἱ δὲ Λυσανίου, Ἀθηναῖος, ἐκ	νέου	φιλόπονος· διὸ καὶ Σωκράτους οὐκ
[2, 17]	Μηδείας τῆς Εὐριπίδου, ἣν ἔνιοι	Νεόφρονος	εἶναι τοῦ Σικυωνίου φασίν. Τῶν
[2, 3]	ὑπὸ τοῦ ἡλίου. Βροντὰς σύγκρουσιν	νεφῶν·	ἀστραπὰς ἔκτριψιν νεφῶν· σεισμὸν ὑπονόστησιν
[2, 3]	Βροντὰς σύγκρουσιν νεφῶν· ἀστραπὰς ἔκτριψιν	νεφῶν·	σεισμὸν ὑπονόστησιν ἀέρος εἰς γῆν.
[2, 8]	τοῖς θεμελίοις τοῦ ἐν Ἐφέσῳ	νεώ·	καθύγρου γὰρ ὄντος τοῦ τόπου
[2, 8]	πρώτου· τέταρτος ὁ ἐκ τῆς	νεωτέρας	Ἀκαδημείας. Τοῦ δὴ Κυρηναϊκοῦ φιλοσόφου
[2, 17]	καὶ ῥαφανίδες; Πρὸς δὲ τὸν	νεώτερον	κεκραγότα, Σκέψαι, ἔφη, μή τι
[2, 17]	ἢ ῥοιὰ ἢ ὦχροι ἢ	νὴ	Δί' ἰσχάδες. Ἃ πάντα φησὶν
[2, 8]	προσῆλθον. Καὶ ὁ Αἰσχίνης, Εὖγε,	νὴ	τὴν Ἥραν, εὐλόγως εἶπας, ἐπεὶ
[2, 8]	οὔ, Τί δὲ πλεῦσαι ἐν	νηῒ	ᾗ μυρίοι ποτὲ ἐνέπλευσαν ἢ
[2, 8]	τις; Καὶ ὅς, Ἄσμενος, ἔφη.	νημόνευε	τοίνυν, εἶπεν ὁ Ἀρίστιππος, Ὅτι
[2, 10]	σὺν οἰκέτῃ μόνῳ· ἔπειτα μέντοι	νηχόμενον	ἐν τῷ Ἀλφειῷ νυχθῆναι καλάμῳ
[2, 13]	ἕτερος ἰατρὸς κατὰ Σέλευκον τὸν	Νικάνορα·	καί τις ἀνδριαντοποιός. ~Γλαύκων Ἀθηναῖος·
[2, 11]	γυναῖκα ἠγάγετο· καὶ ἑταίρᾳ συνῆν	Νικαρέτῃ,	ὥς φησί που καὶ Ὀνήτωρ.
[2, 8]	αὐτοῦ λογογράφον δίκην εἰπόντα καὶ	νικήσαντα,	ἔπειτα φάσκοντα πρὸς αὐτόν, Τί
[2, 17]	εἶπον. Ἐπειδὴ βασιλεὺς Ἀντίγονος μάχῃ	νικήσας	τοὺς βαρβάρους παραγίνεται εἰς τὴν
[2, 9]	μὲν Ζώπυρον, Σίμωνα, καὶ δισταζόμενον	Νικίαν,	Μήδιον, ὅν φασί τινες Αἰσχίνου,
[2, 17]	καὶ ἐκινδύνευσεν ἐν Κύπρῳ παρὰ	Νικοκρέοντι	σὺν Ἀσκληπιάδῃ τῷ φίλῳ. Τοῦ
[2, 14]	ἄλλοι δύο καὶ τριάκοντα, οἳ	νοθεύονται.	~Σιμμίας Θηβαῖος· καὶ τούτου φέρονται
[2, 17]	πόσα τὸν ἀριθμὸν καὶ εἰ	νομίζει	πλείω τῶν ἑκατόν. Μὴ δυνάμενος
[2, 8]	καὶ θεοῖς σε ἐχθρὸν εἶναι	νομίζω;	Φασὶ δέ ποτε ἐν Κορίνθῳ
[2, 8]	φιλόσοφοι, ἔφη, Εὰν πάντες οἱ	νόμοι	ἀναιρεθῶσιν, ὁμοίως βιώσομεν. Ἐρωτηθεὶς ὑπὸ
[2, 17]	ἀμφιβολίαν, Γελοῖον, εἶπε, τοῖς ὑμετέροις	νόμοις	ἀκολουθεῖν, ἐξὸν ἐν πύλαις ἀντιβῆναι.
[2, 8]	πάγκαλον· πέμπτος ὁ περὶ τῶν	νομοποιῶν	πεπραγματευμένος, ἀρξάμενος ἀπὸ Τερπάνδρου· ἕκτος
[2, 13]	ἀνδρείας πρῶτον, δεύτερον, τρίτον, Περὶ	νόμου,	Περὶ δημαγωγίας, Περὶ τιμῆς, Περὶ
[2, 12]	τοῦ κακουργεῖν, Περὶ εὐθημοσύνης, Περὶ	νόμου,	Περὶ τοῦ θείου, Περὶ τεχνῶν,
[2, 8]	ἢ καλὸν ἢ αἰσχρόν, ἀλλὰ	νόμῳ	καὶ ἔθει. Ὁ μέντοι σπουδαῖος
[2, 4]	τὸ αἰσχρὸν οὐ φύσει ἀλλὰ	νόμῳ.	Ὁ δὲ λόγος αὐτῷ οὕτως
[2, 4]	τῆς ἠθικῆς. Καὶ γὰρ περὶ	νόμων	πεφιλοσόφηκε καὶ καλῶν καὶ δικαίων·
[2, 3]	ἄλκιμον ἥρω Νοῦν, ὅτι δὴ	νόος	αὐτῷ, ὃς ἐξαπίνης ἐπεγείρας πάντα
[2, 8]	παρὰ τοῦτό τις ἂν ἕλοιτο	νοσεῖν	ἢ ἰατρεύειν. Εἰς Κόρινθον αὐτῷ
[2, 10]	ἐφοδίοις θλιβομένους καὶ τὸ χωρίον	νοσερὸν	καταγνόντας ἀπελθεῖν, καὶ τοῦ λοιποῦ
[2, 11]	γιγνώσκεις δ' ἴσως, γῆρας, ἔπειτα	νόσος	καθεῖλε, δύσμαχον ζυγόν· ἀλλ' οἶνον
[2, 3]	δικαστήριον διερρυηκότα καὶ λεπτὸν ὑπὸ	νόσου,	ὥστε ἐλέῳ μᾶλλον ἢ κρίσει
[2, 8]	ἰατροί, φησί, παρὰ ταῖς τῶν	νοσούντων·	ἀλλ' οὐ παρὰ τοῦτό τις
[2, 17]	καὶ φιλυπόδοχος καὶ διὰ τὸ	νοσῶδες	τῆς Ἐρετρίας πλείω συνάγων συμπόσια·
[2, 11]	ἔχειν ἱματίου καινοῦ. Ὅπερ ἦν	νοῦ	καὶ ἱματίου. καὶ τὸν ἀχθεσθέντα
[2, 3]	Ἀναξιμένους, καὶ πρῶτος τῇ ὕλῃ	νοῦν	ἐπέστησεν, ἀρξάμενος οὕτω τοῦ συγγράμματος,
[2, 10]	ὁτὲ δὲ θεόν, καὶ ἄλλοτε	νοῦν	καὶ τὰ λοιπά. Τὰ δ'
[2, 3]	σωμάτων τὸ πᾶν συγκεκρίσθαι. Καὶ	νοῦν	μὲν ἀρχὴν κινήσεως· τῶν δὲ
[2, 3]	Ἀναξαγόρην φάσ’ ἔμμεναι, ἄλκιμον ἥρω	Νοῦν,	ὅτι δὴ νόος αὐτῷ, ὃς
[2, 3]	Πάντα χρήματα ἦν ὁμοῦ· εἶτα	νοῦς	ἐλθὼν αὐτὰ διεκόσμησε. Παρὸ καὶ
[2, 3]	ἐλθὼν αὐτὰ διεκόσμησε. Παρὸ καὶ	Νοῦς	ἐπεκλήθη, καί φησι περὶ αὐτοῦ
[2, 10]	Ἀλφεόν ποτ' ἐκπερᾶν, Ἀλεξῖνος θνῆσκε	νυγεὶς	καλάμῳ. Γέγραφε δ' οὐ μόνον
[2, 8]	σοφίας ἐδεόμην, ἧκον παρὰ Σωκράτην·	νῦν	δὲ χρημάτων δεόμενος παρὰ σὲ
[2, 8]	τὸν βίον ἀνεγράψαμεν αὐτοῦ, φέρε	νῦν	διέλθωμεν τοὺς ἀπ' αὐτοῦ Κυρηναϊκούς,
[2, 2]	κρημνῶδες ἐκβὰς καταπίπτει. Μιλησίοισι μέν	νυν	ὁ αἰθερολόγος ἐν τοιῷδε κεῖται
[2, 8]	μάταιε, θαρρήσαιμι ἂν μᾶλλον ἢ	νῦν,	ὅτε μέλλω Ἀρταφέρνῃ διαλέξεσθαι; Τοὺς
[2, 17]	εἰ δ' οὔ, περιττῶς καὶ	νῦν.	Πρὸς δὲ τοῦτο ἀπαντήσαντος τοῦ
[2, 3]	Καὶ φυλάττεται τὸ ἔθος καὶ	νῦν.	Τελευτήσαντα δὴ αὐτὸν ἔθαψαν ἐντίμως
[2, 10]	μέντοι νηχόμενον ἐν τῷ Ἀλφειῷ	νυχθῆναι	καλάμῳ καὶ οὕτω τελευτῆσαι. Καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2009