Livre, chapitre
[2, 10]	ὁ κυνικὸς διάλογον πεποίηται· Κλεινόμαχος	θ'	ὁ Θούριος, ὃς πρῶτος περὶ
[2, 3]	τῆς γῆς πλατείας οὔσης τὴν	θάλασσαν	ὑποστῆναι, διατμισθέντων ὑπὸ τοῦ ἡλίου
[2, 1]	ὡροσκόπια κατεσκεύασε. Καὶ γῆς καὶ	θαλάσσης	περίμετρον πρῶτος ἔγραψεν, ἀλλὰ καὶ
[2, 3]	ἐν Λαμψάκῳ ὄρη ἔσται ποτὲ	θάλαττα,	φασὶν εἰπεῖν, Εάν γε ὁ
[2, 4]	τοῦ ἀέρος πλῆξιν. Τὴν δὲ	θάλατταν	ἐν τοῖς κοίλοις διὰ τῆς
[2, 8]	τὸ χρυσίον ἠρίθμει· ἔπειτα εἰς	θάλατταν	ὡς μὴ θέλων παρακατέβαλε καὶ
[2, 8]	ἁλιεῖς, εἶπεν, ὑπομένουσι ῥαίνεσθαι τῇ	θαλάττῃ	ἵνα κωβιὸν θηράσωσιν· ἐγὼ δὲ
[2, 2]	Ἀρχὴ μέντοι παντὸς τοῦ λόγου	Θαλῇ	ἀνακείσθω. Καὶ πάλιν· Ἀναξιμένης Πυθαγόρῃ
[2, 2]	καὶ ἐπέστειλεν ὧδε· Ἀναξιμένης Πυθαγόρῃ	Θαλῆς	Ἐξαμύου ἐπὶ γήρως οὐκ εὔποτμος
[2, 8]	Τήν τε ζωὴν καὶ τὸν	θάνατον	αἱρετόν. Φύσει τ' οὐδὲν ἡδὺ
[2, 8]	ἐκτὸς εἶναι καὶ τὸν περὶ	θανάτου	φόβον ἐκφεύγειν τὸν τὸν> περὶ
[2, 3]	καὶ μηδισμοῦ· καὶ ἀπόντα καταδικασθῆναι	θανάτῳ.	Ὅτε καὶ ἀμφοτέρων αὐτῷ προσαγγελέντων,
[2, 3]	φάσκεν ὑπάρχειν, καὶ διὰ τοῦτο	θανεῖν	μέλλεν Ἀναξαγόρας· ἀλλ’ ὁ φίλος
[2, 8]	πρὸς τὸν εἰπόντα, Καὶ ὧδε	θαρρεῖς;	Πότε γάρ, εἶπεν, ὦ μάταιε,
[2, 8]	αὐτάρκη τὸν λόγον πρὸς τὸ	θαρρῆσαι	καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης
[2, 8]	Πότε γάρ, εἶπεν, ὦ μάταιε,	θαρρήσαιμι	ἂν μᾶλλον ἢ νῦν, ὅτε
[2, 8]	φιλοσοφίας, ἔφη, Τὸ δύνασθαι πᾶσι	θαρρούντως	ὁμιλεῖν. Ὀνειδιζόμενός ποτ' ἐπὶ τῷ
[2, 8]	Ἔνθεν καὶ πλείονα οἰκονομίαν περὶ	θάτερον	ἐποιοῦντο. Διὸ καὶ καθ' αὑτὴν
[2, 17]	δεδειπνηκότας· ὥστ' εἴ τις ἔλθοι	θᾶττον,	ἀνακάμπτων ἐπυνθάνετο τῶν ἐξιόντων τί
[2, 11]	φησιν Ἕρμιππος, οἶνον προσενεγκάμενον ὅπως	θᾶττον	ἀποθάνῃ. Ἔστι δὲ καὶ εἰς
[2, 11]	θεάσαιντο. Καί τινος εἰπόντος, Στίλπων,	θαυμάζουσί	σε ὡς θηρίον, Οὐ μὲν
[2, 3]	εἰς Ξενοφῶντα. Τοῦτον δὲ καὶ	θάψαι	ταῖς ἰδίαις χερσὶν αὐτοὺς Δημήτριός
[2, 11]	γὰρ εἶναι αὐτὴν θεόν, ἀλλὰ	θεάν·	θεοὺς δὲ εἶναι τοὺς ἄρρενας.
[2, 11]	τῶν ἐργαστηρίων συνθεῖν ἵνα αὐτὸν	θεάσαιντο.	Καί τινος εἰπόντος, Στίλπων, θαυμάζουσί
[2, 8]	σοφιστοῦ εἰσελθόντος πρὸς αὐτὸν καὶ	θεασαμένου	γυναῖκάς τε καὶ πολυτελῆ ὀψωνίαν,
[2, 8]	ἄλλο, εἶπεν, ἐν γοῦν τῷ	θεάτρῳ	οὐ καθεδήσεται λίθος ἐπὶ λίθῳ.
[2, 12]	εὐθημοσύνης, Περὶ νόμου, Περὶ τοῦ	θείου,	Περὶ τεχνῶν, Περὶ συνουσίας, Περὶ
[2, 8]	Τί, ὦ μάταιε, ἔφη, λῦσαι	θέλεις	ὃ καὶ δεδεμένον ἡμῖν πράγματα
[2, 8]	ἔπειτα εἰς θάλατταν ὡς μὴ	θέλων	παρακατέβαλε καὶ δῆθεν ἀνῴμωξεν. Οἱ
[2, 8]	ὁ συμβουλεύσας ἄνθρακας ὑποτεθῆναι τοῖς	θεμελίοις	τοῦ ἐν Ἐφέσῳ νεώ· καθύγρου
[2, 8]	αὐτὸν ἐρωτήσαντος οὕτως· Ἆρά γε,	Θεόδωρε,	ὃ φῂς εἶναι, τοῦτο καὶ
[2, 8]	φησὶν ὁ Λυσίμαχος, Λέγε μοι,	Θεόδωρε,	οὐ σὺ εἶ ὁ ἐκπεσὼν
[2, 8]	τὸν φίλον στοργήν. Οἱ δὲ	Θεοδώρειοι	κληθέντες τὴν μὲν ὀνομασίαν ἔσπασαν
[2, 8]	οἱ δὲ Ἀννικερείους, οἱ δὲ	Θεοδωρείους	προσωνόμαζον. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ
[2, 8]	εἰς τὴν Ἑλλάδα με ἐξορίζοντες.	Θεόδωροι	δὲ γεγόνασιν εἴκοσι· πρῶτος Σάμιος,
[2, 11]	τῆς πόλεως ἐξελθεῖν. Ὅτε καὶ	Θεόδωρον	τὸν ἐπίκλην θεὸν ἐπισκώπτοντα εἰπεῖν,
[2, 8]	περιτέθεικεν. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ	Θεόδωρος	ἐν τῷ Περὶ αἱρέσεων ἐκάκισεν
[2, 8]	Ἤκουσε δὲ καὶ Ἀννικέριδος ὁ	Θεόδωρος	καὶ Διονυσίου τοῦ διαλεκτικοῦ, καθά
[2, 8]	καὶ Ἀρίστιππον. Τοιοῦτος μὲν ὁ	Θεόδωρος	κἀν τούτοις. Τελευταῖον δ' εἰς
[2, 8]	Ἀρίστιππος ὁ μητροδίδακτος ἐπικληθείς, οὗ	Θεόδωρος	ὁ ἄθεος, εἶτα θεός· Ἀντιπάτρου
[2, 8]	τοῖς αὐτοῦ. Ἦν δ' ὁ	Θεόδωρος	παντάπασιν ἀναιρῶν τὰς περὶ θεῶν
[2, 8]	ἄλλα μυρία. Ὁ δ' οὖν	Θεόδωρος	προσκαθίσας ποτὲ Εὐρυκλείδῃ τῷ ἱεροφάντῃ,
[2, 8]	τὴν μὲν ὀνομασίαν ἔσπασαν ἀπὸ	Θεοδώρου	τοῦ προγεγραμμένου, καὶ δόγμασιν ἐχρήσαντο
[2, 11]	αὐτὸ καὶ Βίωνα ἐρωτηθέντα εἰ	θεοί	εἰσιν εἰπεῖν· οὐκ ἀπ' ἐμοῦ
[2, 11]	γοῦν αὐτὸν ἐρωτήσαντος εἰ οἱ	θεοὶ	χαίρουσι ταῖς προσκυνήσεσι καὶ εὐχαῖς,
[2, 8]	εἶπεν, ἀγνοῶ, ὅπου γε καὶ	θεοῖς	σε ἐχθρὸν εἶναι νομίζω; Φασὶ
[2, 11]	διειλέχθαι· μὴ γὰρ εἶναι αὐτὴν	θεόν,	ἀλλὰ θεάν· θεοὺς δὲ εἶναι
[2, 11]	Ὅτε καὶ Θεόδωρον τὸν ἐπίκλην	θεὸν	ἐπισκώπτοντα εἰπεῖν, Πόθεν δὲ τοῦτ'
[2, 10]	μὲν γὰρ φρόνησιν, ὁτὲ δὲ	θεόν,	καὶ ἄλλοτε νοῦν καὶ τὰ
[2, 8]	Ἐπινεύσαντος δέ, Φῂς δ' εἶναι	θεόν.	Τοῦ δ' ὁμολογήσαντος, Θεὸς εἶ
[2, 17]	ἀπὸ Φαίδωνος, Κλεισθένους τοῦ τῶν	Θεοπροπιδῶν	καλουμένων υἱός, ἀνδρὸς εὐγενοῦς μέν,
[2, 8]	οὗ Θεόδωρος ὁ ἄθεος, εἶτα	θεός·	Ἀντιπάτρου δ' Ἐπιτιμίδης Κυρηναῖος, οὗ
[2, 8]	εἶναι θεόν. Τοῦ δ' ὁμολογήσαντος,	Θεὸς	εἶ ἄρα, ἔφη. Δεξαμένου δ'
[2, 11]	γε ἡ τοῦ Διὸς Ἀθηνᾶ	θεός	ἐστι; φήσαντος δέ, Ναί, Αὕτη
[2, 11]	Συγχωρουμένου δέ, Οὐκ ἄρα, εἶπε,	θεός	ἐστιν. Ἐν ᾧ καὶ εἰς
[2, 8]	ἴσχυε τῷ λόγῳ. Δοκεῖ δὲ	θεὸς	κληθῆναι, Στίλπωνος αὐτὸν ἐρωτήσαντος οὕτως·
[2, 8]	εἰπόντος, Ἔοικας σὺ μὴ μόνον	θεοὺς	ἀγνοεῖν ἀλλὰ καὶ βασιλέας, Πῶς,
[2, 11]	εἶναι αὐτὴν θεόν, ἀλλὰ θεάν·	θεοὺς	δὲ εἶναι τοὺς ἄρρενας. Καὶ
[2, 8]	τεσσαρεσκαιδέκατος Ἐφέσιος, ζωγράφος, οὗ μέμνηται	Θεοφάνης	ἐν τῷ Περὶ γραφικῆς· πεντεκαιδέκατος
[2, 11]	λέξιν οὕτω· Παρὰ μὲν γὰρ	Θεοφράστου	Μητρόδωρον τὸν θεωρηματικὸν καὶ Τιμαγόραν
[2, 8]	καὶ Πολυδώραν καὶ τὰς ἄλλας	θεραπαίνας	ἔχειν, πάντα δὲ μᾶλλον ἢ
[2, 8]	τὸ ἀνάλωμα αἰτιᾶσθαι. Τοῦ δὲ	θεράποντος	ἐν ὁδῷ βαστάζοντος ἀργύριον καὶ
[2, 4]	δέ φησι τὰ ζῷα ἐκ	θερμῆς	τῆς γῆς καὶ ἰλὺν παραπλησίαν
[2, 4]	δὲ δύο αἰτίας εἶναι γενέσεως,	θερμὸν	καὶ ψυχρόν. Καὶ τὰ ζῷα
[2, 17]	οὐ μεῖζον ἦν κοτυλιαίου· τράγημα	θέρμος	ἢ κύαμος, ἔστι δ' ὅτε
[2, 4]	φησι τὸ ὕδωρ ὑπὸ τοῦ	θερμοῦ,	καθὸ μὲν εἰς τὸ μέσον
[2, 3]	Ζῷα γίνεσθαι ἐξ ὑγροῦ καὶ	θερμοῦ	καὶ γεώδους, ὕστερον δὲ ἐξ
[2, 17]	εἰσῄεσαν. Ἦν δὲ τοῦ μὲν	θέρους	ψίαθος ἐπὶ τῶν κλινῶν, τοῦ
[2, 8]	Θεόδωρος παντάπασιν ἀναιρῶν τὰς περὶ	θεῶν	δόξας· καὶ αὐτοῦ περιετύχομεν βιβλίῳ
[2, 8]	οὐκ ἂν ἐν ταῖς τῶν	θεῶν	ἑορταῖς ἐγίνετο. Ἐρωτηθείς ποτε τί
[2, 8]	αὐτοῦ περιετύχομεν βιβλίῳ ἐπιγεγραμμένῳ Περὶ	θεῶν,	οὐκ εὐκαταφρονήτῳ· ἐξ οὗ φασιν
[2, 13]	ἐν ἑνὶ φερόμενοι βιβλίῳ· Περὶ	θεῶν,	Περὶ τοῦ ἀγαθοῦ, Περὶ τοῦ
[2, 11]	μὲν γὰρ Θεοφράστου Μητρόδωρον τὸν	θεωρηματικὸν	καὶ Τιμαγόραν τὸν Γελῶον ἀπέσπασεν,
[2, 3]	ποτε εἰς τί γεγέννηται, Εἰς	θεωρίαν,	ἔφη, ἡλίου καὶ σελήνης καὶ
[2, 3]	καὶ περὶ τὴν τῶν φυσικῶν	θεωρίαν	ἦν, οὐ φροντίζων τῶν πολιτικῶν.
[2, 8]	τῆς ἐπιτομῆς τῶν ῥητόρων· ἑνδέκατος	Θηβαῖος	ἀνδριαντοποιός· δωδέκατος ζωγράφος, οὗ μέμνηται
[2, 16]	ἐπιμελείας, Περὶ ἔρωτος. ~Κέβης ὁ	Θηβαῖος·	καὶ τούτου φέρονται διάλογοι τρεῖς·
[2, 15]	καὶ τριάκοντα, οἳ νοθεύονται. ~Σιμμίας	Θηβαῖος·	καὶ τούτου φέρονται ἐν ἑνὶ
[2, 2]	οὐ γὰρ ἐς μνήμην ἔθετο	θηεύμενος	ἐς τὸ κρημνῶδες ἐκβὰς καταπίπτει.
[2, 3]	ἄρρενα μὲν ἀπὸ τῶν δεξιῶν,	θήλεα	δὲ ἀπὸ τῶν ἀριστερῶν. Φασὶ
[2, 8]	προσέσθαι, εἰπόντα· Οὐκ ἂν δυναίμην	θῆλυν	ἐνδῦναι στολήν. Τὸν δ' Ἀρίστιππον
[2, 17]	εἰς Ἀκαδήμειαν πρὸς Πλάτωνα, καὶ	θηραθεὶς	κατέλιπε τὴν στρατείαν. Ἀσκληπιάδου δὲ
[2, 8]	ῥαίνεσθαι τῇ θαλάττῃ ἵνα κωβιὸν	θηράσωσιν·	ἐγὼ δὲ μὴ ἀνάσχωμαι κράματι
[2, 11]	εἰπόντος, Στίλπων, θαυμάζουσί σε ὡς	θηρίον,	Οὐ μὲν οὖν, εἰπεῖν, ἀλλ'
[2, 10]	Τοὺς δὲ καὶ τοῖς ἐφοδίοις	θλιβομένους	καὶ τὸ χωρίον νοσερὸν καταγνόντας
[2, 10]	Πρὶν Ἀλφεόν ποτ' ἐκπερᾶν, Ἀλεξῖνος	θνῆσκε	νυγεὶς καλάμῳ. Γέγραφε δ' οὐ
[2, 3]	τῶν παίδων, ὅτι Ἤδειν αὐτοὺς	θνητοὺς	γεννήσας. Οἱ δ’ εἰς Σόλωνα
[2, 3]	δ’ ἄστρα κατ’ ἀρχὰς μὲν	θολοειδῶς	ἐνεχθῆναι, ὥστε κατὰ κορυφὴν τῆς
[2, 3]	δ’ ἐν τοῖς Βίοις ὑπὸ	Θουκυδίδου	φησὶν εἰσαχθῆναι τὴν δίκην, ἀντιπολιτευομένου
[2, 10]	διάλογον πεποίηται· Κλεινόμαχος θ' ὁ	Θούριος,	ὃς πρῶτος περὶ ἀξιωμάτων καὶ
[2, 11]	ἀκοῦσαί φασιν αὐτόν, ἀλλὰ καὶ	Θρασυμάχου	τοῦ Κορινθίου, ὃς ἦν Ἰχθύα
[2, 17]	Ἀντίγονος περαίνει. Πρὸς δὲ τὸν	θρασυνόμενον	μοιχόν, Ἀγνοεῖς, ἔφη, ὅτι οὐ
[2, 11]	Ἦν δ' ἀληθῶς οὗτος μὲν	θρασύτατος·	Στίλπων δὲ κομψότατος. Κράτητος γοῦν
[2, 13]	τοὺς Σωκρατικούς. Ἐπαγγειλαμένου δὲ Περικλέους	θρέψειν	αὐτὸν καὶ κελεύοντος ἀπιέναι πρὸς
[2, 8]	γίνεσθαι ἡδονάς. Τῶν γοῦν μιμουμένων	θρήνους	ἡδέως ἀκούομεν, τῶν δὲ κατ'
[2, 8]	Ὁ δὲ Τίμων παρέφαγεν ὡς	θρυπτόμενον,	οὑτωσί πως εἰπών· Οἷά τ'
[2, 11]	φησί που καὶ Ὀνήτωρ. Καὶ	θυγατέρα	ἀκόλαστον ἐγέννησεν, ἣν ἔγημε γνώριμός
[2, 11]	Ἀναξιμένης, Ἐπιγένης, Πρὸς τὴν ἑαυτοῦ	θυγατέρα,	Ἀριστοτέλης. Τούτου φησὶν Ἡρακλείδης καὶ
[2, 17]	ἀγαγέσθαι αὐτούς· ὧν τὴν μὲν	θυγατέρα	Ἀσκληπιάδην, τὴν δὲ μητέρα Μενέδημον.
[2, 8]	ὀψωνεῖ, Ἐπιστολὴ πρὸς Ἀρήτην τὴν	θυγατέρα,	Πρὸς τὸν εἰς Ὀλυμπίαν γυμνάζοντα
[2, 17]	τήν τε γυναῖκα καὶ τὰς	θυγατέρας	παραλαβὼν πρὸς Ἀντίγονον ἐλθὼν ἀθυμίᾳ
[2, 17]	Ἱππόνικος Μενεδήμῳ εἰς ἔκδοσιν τῶν	θυγατέρων	δισχιλίας δραχμάς. Ἦσαν δὲ τρεῖς,
[2, 8]	δὲ οὕτως· Ἀριστίππου διήκουσεν ἡ	θυγάτηρ	Ἀρήτη καὶ Αἰθίοψ Πτολεμαεὺς καὶ
[2, 8]	εἶναι. Τὰ ἄριστα ὑπετίθετο τῇ	θυγατρὶ	Ἀρήτῃ, συνασκῶν αὐτὴν ὑπεροπτικὴν τοῦ
[2, 8]	Ἀρκαδίας γεγραφώς· τρίτος ὁ μητροδίδακτος,	θυγατριδοῦς	τοῦ πρώτου· τέταρτος ὁ ἐκ
[2, 8]	εἰκόνος, Ἄλλη ἐπὶ τῆς Διονυσίου	θυγατρός,	Πρὸς τὸν οἰόμενον ἀτιμάζεσθαι, Πρὸς
[2, 17]	τὸν λιβανωτὸν τιθεὶς διήμαρτε τοῦ	θυμιατηρίου.	Καί ποτε Κράτητος περιισταμένου αὐτὸν
[2, 2]	Κῶς ἂν οὖν Ἀναξιμένης ἐν	θυμῷ	ἔτι ἔχοι αἰθερολογέειν, ἐν δείματι
[2, 8]	βλέποι παρὰ ταῖς τῶν πλουσίων	θύραις,	Καὶ γὰρ οἱ ἰατροί, φησί,
[2, 17]	καὶ κατὰ γῆς ὢν τὰς	θύρας	ἀνοίγει. Ἦσαν δ' οἱ σωματοποιήσαντες
[2, 8]	φιλόσοφοι ἐπὶ τὰς τῶν πλουσίων	θύρας	ἔρχονται, οἱ δὲ πλούσιοι ἐπὶ
[2, 9]	στῆναι ἐπ' οἰκήματος· ἀλλὰ τὸ	θύριον	προστιθεὶς μετεῖχε Σωκράτους, ἕως αὐτὸν
[2, 8]	μέντοι, φασίν, αὐτὰς ἄχρι τοῦ	θυρῶνος	ἀπέλυσεν. Οὕτως ἦν καὶ ἑλέσθαι
[2, 17]	αὐστηρότερον ἐνέκειτο, δεικνὺς ἐπὶ τῆς	θυσίας	ὡς χρὴ πάντα καιρὸν φιλοσόφων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2009